คืนวันที่ 20 กรกฎาคม 1973
บรูซ ลีหมดสติในอพาร์ตเมนต์ ที่บีคอนฮิลล์ ฮ่องกง
เขาไม่ได้ถูกส่ง ไปโรงพยาบาลควีนอลิซาเบธในทันที
เวลา 23.30 น. คืนนั้น แพทย์ประกาศว่าเขาเสียชีวิต
ข่าวที่ออกเช้าวันต่อมา
ทำให้ผู้คนในฮ่องกง และทั่วทั้งโลกตกตะลึง
หลังบรูซ ลีเสียชีวิต
การคาดเดาสาเหตุการตายของเขา
เป็นปริศนา ซับซ้อน และแม้แต่น่าตกใจ
เพราะผลงานภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ และอิทธิพลระดับโลกของเขา
เจ้าหน้าที่ฮ่องกงตัดสินใจพิจารณาคดี สาธารณะในชั้นศาลไต่สวนชันสูตรพลิกศพ
ตั้งแต่วันที่ 3 ถึง 24 กันยายน 1973
เจ้าหน้าที่ศาลใช้เวลาเจ็ดวัน ไต่สวนเรื่องการตายของบรูซ ลี
ที่ศาลชั้นที่สอง ในซุนวาน เขตเกาลูน
เวลา 10.00 น. วันที่ 24 กันยายน 1973
ผู้พิพากษาแจ้งสาเหตุที่เป็นไปได้ เจ็ดประการในการตายของลี
แก่คณะลูกขุน และถกเถียง ความเป็นไปได้ของแต่ละสาเหตุ
หนึ่ง ฆาตกรรม
ไม่มีหลักฐานว่าลีถูกฆาตกรรม จึงน่าจะตัดสาเหตุนี้ออกไปได้
สอง การฆ่าโดยไม่เจตนา
ผู้ตายไม่มีบาดแผล สาเหตุนี้จึงตัดออกได้เช่นกัน
สาม วิสามัญฆาตกรรม
นี่ไม่เกี่ยวข้องอะไร กับการเสียชีวิตกะทันหันของลี
สาเหตุนี้จึงตัดออกได้
สี่ ฆ่าตัวตาย
ลีไม่มีแรงจูงใจหรือความตั้งใจ ที่จะฆ่าตัวตาย สาเหตุนี้จึงถูกตัด
ห้า เสียชีวิตตามธรรมชาติ
การชันสูตรไม่แสดงหลักฐานว่ามี โรคร้ายแรง สาเหตุนี้จึงถูกตัดออก
หก เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ
การเสียชีวิตอาจเกิดจาก การแพ้ยาแอสไพริน
เจ็ด ไม่ทราบสาเหตุ
คำถามของคณะลูกขุนและการวิเคราะห์ อย่างผู้เชี่ยวชาญได้รับการพิจารณา
ท้ายที่สุด คณะลูกขุนได้คำตัดสิน
บรูซ ลีเสียชีวิตจากอาการสมองบวม ซึ่งเกิดจากการทำงานหนักเกินไป
ดังนั้นถือเป็นการตายโดยอุบัติเหตุ
ชื่อโดยกำเนิดของบรูซ ลี คือ ลี จุนฟาน
บ้านของบรรพบุรุษเขา อยู่ที่ซุ่นเต๋อ มณฑลกวางตุ้ง
เขาเกิดที่ซานฟรานซิสโกในปี 1940
และเสียชีวิตที่ฮ่องกงในปี 1973 ในวัย 32 ปี
บรูซ ลีประสบความสำเร็จมากมาย ในชีวิตอันแสนสั้นของเขา
เขารวมวิชาหมัดหวิงชุน และลัทธิเต๋าของจีนเข้าด้วยกัน
และสร้างจีต คุน โด ศิลปะการต่อสู้รูปแบบใหม่
เขาจุดประกายความสนใจ ในศิลปะการต่อสู้จีนไปทั่วโลก
เป็นหนึ่งในปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20
เขาไม่ได้แค่ทำให้คำว่า "กังฟู" เป็นที่นิยม
แต่ยังนำเอาภาพยนตร์แนวใหม่ มาสู่วงการฮอลลีวูด ภาพยนตร์กังฟู
ดังนั้น บรูซ ลีจึงถือเป็นยักษ์ใหญ่ ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสองวงการ
ศิลปะการต่อสู้และภาพยนตร์
เราควรเรียนรู้เรื่องราวของบรูซ ลี และเข้าใจว่าเขาเป็นใคร
บรูซ
- บรูซ - นี่
ลงมา ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
ได้ครับ เดี๋ยวนะครับ
ชุด "มังกรน้อย" ของผม
เป็นยังไงบ้าง ดูดีไหม
ก็เท่ดี
เอาให้แม่ พี่สาว พี่ชายแกดูสิ
ได้เลย
- มาสิ เร็วเข้า - ผมจะทำให้พวกเขาตะลึง
- เยี่ยมไปเลย - เท่มาก
ดูดีนะ
บรูซ แกมั่นใจไหมว่าจะชนะ
ไม่มีปัญหา ผมสัญญาว่าผมจะชนะ
- พี่ ! - ฉันมาแล้ว
ดูสิ ชุดผมเป็นยังไง
พี่
ชุดสวยดี
วันนี้ผมเป็นตัวแทนโรงเรียน
ในการแข่งขันเต้นชะชะช่า ชั้นมัธยมปลายฮ่องกง
ทุกคนจะไปดูผมไหม
รู้อะไรไหม
เราเพิ่งคุยเรื่องนี้ไป
แต่เรากลัวว่าแกจะตื่นเต้นมาก จนไม่ชนะ นั่นคงน่าเสียดาย
ทำไมต้องดูถูกผมด้วย
ไม่เอาน่า บรูซ อย่าโกรธเลย เราตัดสินใจว่า
ตอนบ่ายเราไม่มีธุระอะไร
เราทุกคนเลยจะไปดูเธอ
- ทุกคนเลย - ใช่
- พ่อหาเวลาว่างเพื่อการนี้เลยนะ - จริงหรือ
เยี่ยมไปเลย
- ไข่จ้ะ - ขอบคุณครับแม่
เอานี่
พี่ ผมมีเรื่องจะขอ
อะไรเหรอจ๊ะ
ผมยืมจักรยานพี่หน่อยได้ไหม
เด็กอังกฤษที่โรงเรียนทุกคน ขับรถหมดแล้ว
หลายคนมีมอเตอร์ไซค์ด้วย อย่างน้อยผมก็อยากใช้จักรยาน
มันจะต้องเท่แน่ ใช่ไหม
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะชนะไหม
- และเธอมาขอฉันนี่นะ - อย่าทำพี่แกลำบากสิ
แก...
ถ้าแกได้คะแนนดี
ฉันจะซื้อให้หนึ่งคัน
- พ่อพูดจริงหรือ - จริงสิ
- ตกลงนะ - ตกลง !
เยี่ยม !
บรูซ
แกยังเป็นนักเรียน
นักเรียนควรมุ่งมั่นกับการเรียน
อย่าเรียกร้องอะไรนักเลย
แกอยากได้นี่วันนี้
และอยากได้นั่นพรุ่งนี้...
แค่เพื่อแข่งขันและอวด
แต่คะแนนแกไม่ดีขึ้นเลย
ถ้าผมออกจากโรงเรียนล่ะ
เอาละ เอาละ บรูซ
ถ้าเธอทำตัวดี ไม่ไปมีปัญหาหรือมีเรื่อง
- พี่จะให้จักรยานกับเธอ - จริงหรือ
- ใต้เงื่อนไขเดียวเท่านั้น - คืออะไร
เธอต้องรักษามันให้ดี
- ใช่ แกควรทำอย่างนั้น - มา
ผมจะทำ ขอบคุณมากครับ
ระวัง ขอทางด้วยครับ
อาหลิน
เจ๋ง มันดูเหมือนคันของโจนส์เลย ใช่ไหมล่ะ
ใช่ ฉันแค่อยากทำให้เธอหงุดหงิด
เธอทำเหมือนตัวเองเป็นชนชั้นสูง ฉันจะรับนายไปโรงเรียน
ระวังๆ
- ช้าหน่อยๆ ระวัง - ที่นี่สวยมากเลย
- ช้าหน่อย - ช้าหน่อย
ฉันไม่รู้ว่าพ่อบรูซทำงานอะไร
แต่เขาขี่จักรยานบีเอสเอได้ยังไง
ฉันได้ยินว่าพ่อเขาเป็นนักแสดง
แบลร์
เอารถเธอมาพรุ่งนี้ ฉันจะมากับเธอ
ได้ ฉันจะขับไปส่งเธอที่สนามแข่ง บ่ายวันนี้
เสี่ยวหมาน นี่ รับไป
สบายดีไหม
ฉันจะพาเธอ ไปส่งที่สนามแข่งบ่ายวันนี้
เอาสิ
จักรยานสวยจัง ของเธอหรือ
ใช่สิ
อาหลิน นายเอาไปขี่ก่อนก็ได้
ฉันต้องไปซ้อมเต้นกับเสี่ยวหมาน
ฉันจะเป็นผู้ชนะบ่ายนี้
- เยี่ยม - เยี่ยม
เฮ้ย บรูซ
คิดว่าคนอย่างแก จะเอาชนะได้เหรอ ที่นี่น่ะเหรอ
แบลร์
แกก็แค่ไอ้เจ๊กผิวเหลือง พยายามอวดเก่ง
แกว่าอะไรนะ
ดูเหมือนภาษาอังกฤษแกจะดี
ให้ฉันบอกอะไรให้นะแบลร์ ที่นี่คือจีน กลับอังกฤษไปเสียเถอะ
- หยุดๆ - เกิดอะไรขึ้น
- หยุด ห้ามสู้กัน - ทำตัวดีๆ พวกเธอ ทำตัวดีๆ
คนจีนพวกนั้นไม่รู้จักมารยาท บรูซ ลี อยากชิมหมัดฉันไหม
- แน่นอน เข้ามาสิ - บรูซ
หยุด หยุด
เธอต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง
เธอทำตัวแบบนี้ที่นี่ไม่ได้
เขาหักหน้าผมและดูถูกชาวจีน
เอาละ
แบลร์จ๊ะ ผู้ดีไม่ควรทำร้ายคนอื่น
เธอรู้ว่าโรงเรียนเรา ต่อต้านการแบ่งแยกเชื้อชาติ
เธอต้องขอโทษ ต่อสิ่งที่เธอพูดกับบรูซ ลี
ได้ครับ ผมจะขอโทษ
บรูซ แกไม่ใช่ไอ้เจ๊กผิวเหลือง
ครูอิงกริด ครูบอกผมได้ไหม ว่า "เจ๊กผิวเหลือง" แปลว่าอะไร
เอ่อ...
เอาละ บรูซ
ใกล้ได้เวลาแข่งขันแล้ว
คู่ต่อไปคือ แบลร์และโจนส์
(ชะชะช่า)
เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยม
เยี่ยมเลย
คู่ต่อไปคือ บรูซ ลีและชิน เสี่ยวหมาน
ปรบมือดังๆ ให้พวกเขาด้วยครับ
- เยี่ยมมาก - เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยม
การแสดงของลีและชิน ดีกว่าของแบลร์และโจนส์มาก
พวกเขาควรจะชนะ
คู่ต่อไปคือสตีเวนและแอนนี่
ปรบมือดังๆ ให้พวกเขาด้วยครับ
บรูซ
บรูซ นายเจ๋งไม่เบาเลยนี่
เราทุกคนตกลงกันว่าถ้านายชนะ
- สาวทุกคนในห้องจะจุ๊บนาย - โจนส์จะจุ๊บฉันด้วยไหม
คิดว่านะ ฉันหมายถึง สาวจีนทุกคนในห้องว่าจะทำ
ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
แต่ถ้าโจนส์อยากจุ๊บฉัน
ฉันคงมีความสุขมาก
เสี่ยวหมาน ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย โจนส์คบอยู่กับแบลร์ไม่ใช่หรือ
เธอดูถูกเรา ใช่ไหม
ฉันแค่อยากเอาชนะเธอ
ฉันอยากให้ชาวต่างชาติเห็นว่า ฉันเอาชนะพวกเขาได้
เงียบนะ
เงียบเถอะ การแข่งยังไม่จบ พวกเธอไม่มีมารยาทเอาเสียเลย
ครูอิงกริด
สำหรับผม การแข่งขันจบไปแล้ว
ตราบใดที่ผมเอาชนะแบลร์และโจนส์ได้
การแข่งขันของผมก็จบแล้ว
ลาก่อนครับ
ช่างเธอเถอะ
และผู้ชนะได้แก่...
บรูซ ลีและชิน เสี่ยวหมาน
- ขึ้นมารับรางวัลที่แท่นด้วยครับ - เยี่ยมไปเลย
พ่อ หนูไม่รู้เลยว่าบรูซ จะเก่งขนาดนี้
ใช่ เขาเต้นเก่งมาก
ปีเตอร์
บอกให้น้องแกกลับบ้านเร็วๆ นะ
เราจะฉลองกัน
ผมสังเกตว่าถ้าบรูซตัวปัญหาของเรา อยากได้อะไร
เขาก็จะได้ จริงไหม
แต่ลูกต้องบอกบรูซ
วันนี้อาหลินและทุกคน มีความสุขมาก
อย่าให้พวกเขาได้ใจจนเกินไป
เยี่ยมไปเลย
ไม่ต้องห่วง ฉันเลี้ยงเอง
ยินดีด้วย
แค่ "ยินดีด้วย" ไม่มีอย่างอื่นหรือ
ถ้าเธอสอนท่าที่เธอเต้นกับเสี่ยวหมาน ให้ฉันกับแบลร์ได้
ฉันจะช่วยเธอทำการบ้าน
ฉันสอนเธอได้
แต่เธออยากให้ ฉันสอนฝรั่งวายร้ายแบลร์หรือ
ให้เขาไปลงนรกเถอะ
คุณโจนส์ ถ้าเธอไม่อยู่กับแบลร์ เธอคงน่ารักดี
ลาก่อน
ไปกันเถอะ
- บรูซ รอฉันก่อน - ไปกันเถอะ
ไปกัน
ทำไมเธออยากให้เขาสอนเธอ
เขาคิดท่าเต้นเก่ง
มานี่สิ ฉันจะพาเธอไปที่แห่งหนึ่ง
เธอจะพาฉันไปไหน
ไปดูการแสดงดีๆ
การแสดงอะไร
มากับฉันเถอะน่า
ฉันไม่มีอารมณ์
บรูซ ฉันคิดว่าคนทั้งโรงเรียน ควรปรบมือให้นาย
นายเป็นแชมป์เต้นชะชะช่า
นายจะเรียนจบอย่างไม่มีปัญหา
โรงเรียนเราให้คุณค่า ความสำเร็จแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว
รางวัลเดียวที่โรงเรียนเราไม่เคยได้ คือการชกมวยระดับมัธยมปลาย
เราชนะการแข่งขันอื่นเกือบทั้งหมด
งั้นฉันจะชนะการชกมวย
มันไม่ง่ายขนาดนั้น
คุณสมิทที่โรงเรียนเป็นโค้ชมวย
เขาฝึกคนมากมายมาหลายปี แต่ไม่เคยมีใครเอาชนะเดวิด คาเฟล
ถ้านายเอาชนะเขาได้ พวกเขาจะสร้างอนุสาวรีย์ให้นาย
- ฉันจะลองคิดดู - ไม่ต้องหรอก มันเป็นไปไม่ได้
อีกอย่าง นายต้องมุ่งมั่นกับการเรียน
ครูอิงกริดเลือดเย็นนั่น กำลังจับตาดูผลงานของนาย
ผู้หญิงต่างชาติคนนั้นน่ะเหรอ
เธอสนใจแต่นักเรียนต่างชาติเท่านั้น
ฉันจะทำให้เธอให้เกียรติฉัน
ก็นะ หลังการแข่งเต้นชะชะช่าวันนี้
เธออาจเห็นนายเป็นคนใหม่
นายควรมุ่งมั่นทำคะแนน
ฟังอยู่หรือเปล่า
ขอโทษนะ
ลงไปก่อน
บรูซ ไปดื่มเบียร์ที่บ้านฉันไหม
ฉันจะทำปลาให้กิน
ขอบใจ แต่ฉันสัญญากับพี่ชายไว้แล้ว ว่าจะกลับเร็ว
บรูซ วันนี้ฉัน อยากดื่มเบียร์กับนายจริงๆ
เราจะดื่มกันครั้งหน้า
ฉันต้องกลับบ้าน
บรูซ ลี
วันนี้แกภูมิใจ กับตัวเองมากเลยสิ ใช่ไหม
อะไร จะหาเรื่องฉันหรือยังไง
ใช่ มาจูบตูดฉันนี่ ไอ้เจ๊กผิวเหลือง
อย่ามาไร้สาระหน่อยเลย
จัดการมัน
- ไป - ไป
- เจ๊กผิวเหลืองนี่อ่อนแอมาก - ใช่ ไอ้ผิวเหลืองสารเลว
- คืนนี้ไปดื่มเบียร์กัน แกเลี้ยง - ได้ ฉันเลี้ยงเอง
แบลร์ รอก่อนเถอะ
ทำไมบรูซยังไม่ถึงบ้านอีก
ปีเตอร์ ปีเตอร์
ครับพ่อ
แกไม่ได้บอกบรูซ
ให้กลับบ้านเร็วๆ หรือ
ผมบอกแล้ว
เขาว่าจะมาเร็ว
รอก่อนเถอะ
บรูซ บรูซ
เข้ามา ส่งมานี่
ทำไมลูก...
- พระเจ้า - เสื้อผ้าลูกสกปรกหมดเลย
- เกิดอะไรขึ้น - ไปมีเรื่องมาหรือ
- ต้องใช่แน่ๆ - เกิดอะไรขึ้นกับจักรยาน
บรูซ เกิดอะไรขึ้น
รถล้มรึเปล่า
บอกฉันมา แกไปสู้กับใครมาใช่ไหม
ฉันว่ามันดูไม่เหมือนจักรยานล้ม
แกต้องไปมีเรื่องมาแน่ บอกความจริงฉันมา
บอกฉันมา ใช่ไหม
บรูซ เรากำลังจะกินข้าวเย็น
ทั้งบ้านรอลูกอยู่
- บรูซ ! - อย่าตะโกน
มันต้องไปมีเรื่องมาแน่
เด็กนั่น ไม่เคยคิดถึงคนอื่นเลย
มีเรื่องทุกวัน
สวัสดีค่ะ
จ้ะ อาหลิน
(ศิลปะการต่อสู้)
บรูซ มากินข้าวเย็นสิ
ทำไมลูกไม่กิน
แม่ ทำไมแม่น่ารำคาญอย่างนี้ ผมไม่อยากกิน ผมมีเรื่องต้องทำ
มานี่ มากินก่อน
แม่ ผมไม่อยากกิน
ผมมีเรื่องต้องทำจริงๆ
อาหลินโทรมา
แม่รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่รู้อะไร อย่าไปฟังเขา
ฟังนะ...
พ่อเสียเงินเยอะมาก เพื่อส่งลูกเรียนโรงเรียนเอกชน
แม่แค่กังวล...
เรื่องอารมณ์ของลูก
วันนี้ลูกต่อสู้อีกแล้วใช่ไหม
ใช่ไหม
เปล่า ผมไม่ได้ต่อสู้
อย่าโกหกแม่
อาหลินบอกแม่หมดแล้วทางโทรศัพท์
แม่รู้
ลูกไม่เคยเคารพใคร ตั้งแต่ลูกยังเล็ก
ลูกขาดระเบียบวินัย
ลูกวิ่งไปทั่วตามใจชอบ
จากนั้นลูกก็เข้าโรงเรียนนี้ ที่ที่เขาเข้มงวดกับลูก
ลูกทำตัวดีและขยันเรียนไม่ได้หรือ
แม่ หยุดพูดเถอะครับ ผมไม่มีอารมณ์จะฟัง
ผมมีเรื่องต้องทำครับแม่
บรูซ
ได้ แม่พูดเสร็จแล้ว ลูกกินเถอะ
กินเถอะนะ
สัญญากับแม่สิว่าลูกจะไม่ต่อสู้อีก
ได้ยินแม่ไหม
ทุกครั้งที่ลูกต่อสู้กับคนอื่น แม่เป็นห่วง
เวลาลูกถูกต่อย แม่ก็เจ็บด้วย
รู้หรือเปล่า
เพราะลูก
กลางคืนแม่หลับไม่สนิทเลย
แม่ฝันร้ายตลอดเวลา
สัญญากับแม่สิว่าจะไม่ต่อสู้อีก
ได้ครับๆ ผมสัญญา ผมจะกินข้าว
ลูกต้องสัญญาว่าจะไม่ต่อสู้อีก
สัญญากับแม่วันนี้เลย !
- แม่ - พ่อของลูกแก่แล้ว
ไม่ง่ายเลยที่เขาจะหาเงิน
เขาขึ้นลงเวที ซึ่งเหนื่อยมากสำหรับเขา
ลูกฟังเราไม่ได้หรือ
ลูกอยากใช้ชีวิตไปกับการต่อสู้หรือ
ว่ายังไง ลูกอยากใช้ทั้งชีวิต ไปกับการต่อสู้อย่างนั้นหรือ
ลูกต้องเรียนหนังสือ
การเรียนเท่านั้น ที่จะทำให้ลูกมีอนาคต
สาบานกับแม่
สาบานว่าลูกจะไม่ต่อสู้อีก ไม่อีกเลย
พูดสิ
แม่
แม่ ผมสัญญา
ผมจะไม่ต่อสู้อีกแล้ว
สัญญานะ
ผมสัญญาว่าจะไม่ต่อสู้
แต่ผมจะไม่ยืนเฉย แล้วโดนดูถูก ไม่มีทาง
มานี่
คุณทำอะไรคะ
บรูซสัญญาแล้ว
แต่ฉันก็ยังกังวลอยู่ดี
ฉัน...
เห็นมันในดวงตาเขา เขาเปลี่ยนไปแล้ว
บรูซไม่ใช่คนที่จะคิดอะไรให้รอบคอบ
เราจะทำยังไงดี ฉันยังกังวลเรื่องเขา
ตอนนี้ผมจะไปทำอะไรได้
ตอนเขายังเล็ก
ทุกครั้งที่เขาไปสู้กับใครนอกบ้าน
ผมแค่ดุเขา ตีเขา
แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว
เขาโตแล้ว เขาสูงกว่าผมแล้วด้วยซ้ำ
ผมบอกเขาทุกอย่างที่บอกได้แล้ว
คุณบอกผมสิว่าผมทำอะไรได้อีก
ครั้งนี้ เขากลับบ้านมา ถูกซ้อม
ผมจะตีเขาอีกได้ยังไง
ผมจะทำได้ยังไง
บรูซเป็นเด็กมีปัญหา
เขาเป็นตัวปัญหาจริงๆ
เขากลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง
เอาละ กินกันเถอะ
มาเลย
บรูซ แกคิดเรื่อง ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนหรือเปล่า
แกสัญญากับแม่แกแล้ว
รู้ไหม แกต้องคิดให้ดีๆ
ตั้งแต่วันนี้ ถ้าแกออกไปสร้างปัญหา หรือมีเรื่องอีก
ฉันคงไม่มีทางเลือก...
นอกจากหักขาแก
บรูซ
บรูซ !
ถ้าแกไป ไม่ต้องกลับมาอีก
ถือนี่ไว้
อะไร
แกมาแก้แค้น หรือมากินหมัดฉัน จะบอกให้นะ...
หมัดพวกนี้ฝึกมาดี
วันนี้ฉันจะสอนบทเรียนแก
บทเรียนหรือ
ไปหาที่กันเถอะ
ตรงนี้แหละ
แบลร์ ถ้าแกจูบก้นฉันตรงนี้
ฉันจะซ่อมจักรยานเอง
แกมันขี้โม้
ดูเหมือนฉันต้องสอนบทเรียนแกอีกแล้ว
เข้ามาเลย
ฉันจะแสดงให้ครูและนักเรียนทุกคน
เห็นว่าฝรั่งวายร้ายอย่างแก แพ้ให้ฉันยังไง
แบลร์ สั่งสอนมันเลย
อาหลิน ทำไมเธอไม่ห้ามเขา ห้ามพวกเขาสิ !
- บรูซ อย่าทำแบบนี้ - ถอยไป
เอาเลย เอาเลย
- บรูซ - เห็นหรือเปล่า
ฉันจะอัดมันให้กองกับพื้น และให้ทุกคนเหยียบมัน
แต่อย่าฉี่รดมันนะ
เข้ามาสิ
- บรูซ - บรูซ !
บรูซ ลี ! บรูซ ลี !
แกจะจูบก้นฉันไหม
หรือให้ฉันเตะแกให้ตาย
เกิดอะไรขึ้น
บรูซ ลี เธอทำอะไร
เขาเป็นนักเลง เขาเตะหว่างขาผม
บรูซ ลี เธอกล้าดียังไง
บรูซ ลี !
เธอมันเลว
เธอต้องรับผิดชอบต่อเรื่องนี้
เธอทำอะไรลงไป
รู้ไหมว่าเธออยู่ที่ไหน
เจ้าสวะ
ครูว่าอะไรนะ
- ใครเป็นสวะ - เธอไง
เธอทำให้เพื่อนร่วมชั้นเรียนบาดเจ็บ
นั่นก็อธิบายทุกอย่างแล้ว
ครูควรถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น ที่ถนนตลาดปลาเมื่อวานนี้
ครูอิงกริด มีอะไรหรือคะ
เกิดอะไรขึ้น
ครูเบอร์ลีย์คะ
บรูซ ลีเตะแบลร์จนเจ็บหนัก
คุณก็รู้จักแบลร์
เขาเป็นลูกชายนายทหาร ที่ทำเนียบรัฐบาล
ฉันรู้ค่ะ แล้วนี่ เกี่ยวกับนายทหารคนนั้นยังไง
ฉันหมายถึง...
บรูซ ลีอัดแบลร์
- นี่เป็นเรื่องใหญ่... - ไม่เอาค่ะ
เชิญนั่งก่อน
อย่าตื่นเต้น
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เขา... เขาเตะเข้าที่หว่างขา
หว่างขา...
แต่คุณรู้ไหมว่าทำไมบรูซ เตะเขาตรงนั้น
- นี่เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ - หว่างขาเป็นเรื่องใหญ่จริง
แต่ทำไมล่ะ พวกเขาซ้อมมวยกันอยู่หรือ
ไม่ค่ะ
บรูซ ลี สู้กับแบลร์
แบลร์ เขาค่อนข้างแข็งแรง
แบลร์ไม่ได้โตกว่าบรูซหนึ่งปีหรือ
บรูซเอาชนะเขาได้ยังไง
ฉันหมายถึง
เขาคือบรูซ ลี ที่ชนะ การแข่งเต้นชะชะช่าฮ่องกงใช่ไหม
ใช่ค่ะ
บรูซ ลีไม่แข็งแรงเท่าแบลร์แน่
คุณครูเบอร์ลีย์คะ
โรงเรียนจำเป็นต้องบอก พ่อแม่ของบรูซ ลี
ว่าโรงเรียนเรา ไม่อนุญาตให้มีพฤติกรรมเช่นนี้
แต่คุณยังไม่ได้บอกฉันเลยนะ ว่าพวกเขาสู้กันทำไม
คุณคิดว่าเหมาะสม ที่จะแจ้งผู้ปกครองเขาตอนนี้หรือ
ฉันบอกคุณได้ค่ะว่าพวกเขาสู้กันทำไม
เสี่ยวหมาน เธอไม่น่าห้ามฉันเลย
ฉันพยายามสั่งสอนเขาอยู่
และฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่
อาหลิน ฉันพูดถูกใช่ไหม
บรูซ
นายรู้วิธีเอาชนะเขาได้ยังไง
ง่ายๆ
แบลร์...
แต่บรูซ ลีไม่ใช่นักเรียนที่ดี
เขาสู้กับนักเรียนชาวจีนคนอื่น
ตลอดเวลา
ฉันอยากให้ผู้ปกครองเขามา
ก็ได้ จัดการได้เลย
เขารู้มวยเล็กน้อย
ถ้าสู้กันซึ่งๆ หน้า ฉันแพ้แน่
ฉันเลยต้องหาวิธี
ผู้ฝึกกังฟูกล่าวไว้ว่า
หมูใช้หัว ไก่ใช้ปีก พวกมันมีวิธี หาอาหารของตนเอง
ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน เล่าให้ฟังทีสิ
ฉันใช้เวลาทั้งคืนอ่าน และเรียนรู้เรื่องนี้
ถ้านายอยากป้องกันตัว นายต้องเรียนรู้จากหมู
บิดก้นและเคลื่อนไปข้างหน้า
แต่ถ้าอยากจู่โจม นายต้องทำตัวเหมือนไก่
เหมือนไก่หรือ
มันจะได้ผลยังไง
ไม่เข้าใจหรือ
ไก่โจมตียังไงล่ะ
มันใช้จะงอยปาก
แต่เมื่อกี้นายไม่ได้ใช้ปากนี่
บอกฉันเถอะน่า บรูซ
อันที่จริง ไก่ไม่ได้โจมตี โดยใช้จะงอยปาก
พวกมันกระพือปีกไปเรื่อยๆ...
และจิกศัตรูด้วยจะงอยปาก
แต่อันที่จริง ทั้งหมดนี่ก็แค่ทำให้ศัตรูสับสน
จริงๆ ไก่โจมตีด้วยการข่วน ที่กระเพาะของคู่ต่อสู้
พวกมันจึงโจมตีด้วยเท้า ฉันเรียนรู้จุดนั้น
ดังนั้น ตอนสู้กับแบลร์
ที่มีหมัดแข็งแกร่ง แต่ปล่อยจุดอ่อนช่วงล่างโล่ง
ฉันจึงโจมตีเขาเหมือนไก่
ฉันขยับมือเพื่อทำให้เขาสับสน
แต่เตะเขาด้วยขา
และเมื่อเขาล้มลง
ฉันก็เตะเข้าตรงจุดเจ็บ
นายรู้ไหม
แบลร์อาศัยมวยที่เขาเรียนมา
กับรูปร่างสูงใหญ่
แต่อันที่จริง เขาโง่เหมือนหมู
ฉันแค่อยากให้เขาล้มลง ต่อหน้านักเรียนทุกคน
เขาจะกล้าดูถูกพวกเราอีกไหม
ฉันพูดถูกไหม
- ใช่ - ใช่แล้ว
นายพูดถูก
บอกหน่อยได้ไหมครับ ว่าห้องอาจารย์ใหญ่ไปทางไหน
ทางนั้นค่ะ
นายเอาชนะแบลร์ได้จริงๆ เหรอ
จริงสิ ฉันยอมรับ
แต่เขาดูถูกฉัน
เลวร้ายที่สุด
ฉันคงถูกไล่ออกจากโรงเรียนนี้
คุณลี
ถ้านี่เป็นครั้งแรกที่เขามีเรื่อง
ฉันคงไม่โทรหาคุณ
แต่ลูกชายของคุณ บรูซ ลี
นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่เขามีเรื่องในอาทิตย์นี้
เขาทำผิดกฎโรงเรียน
และวันนี้ ตรงทางเข้าโรงเรียน
เขาเตะแบลร์ เด็กเกรด 11
พฤติกรรมเช่นนี้อภัยให้ไม่ได้ คุณเข้าใจใช่ไหมคะ
ลูกผมเตะคนอื่นหรือ
- เขาเตะเข้าที่ไหน - เขาเตะเข้าหว่างขา
มันร้ายแรงไหมครับ
คุณจะรู้ในเร็วๆ นี้ค่ะ คุณลี ฉันรู้สึกว่าฉันต้องเตือนคุณ
ว่าขี้หนูเล็กน้อย ก็ทำให้ข้าวต้มทั้งหม้อเสียได้
ครูอิงกริด
ไข่เน่าอย่างลูกชายคุณ
ไม่ควรได้ผ่านเข้ามาเรียน ในโรงเรียนของเรา
ไข่เน่าหรือ ขี้หนูหรือ เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง
มาค่ะ คุณลี เชิญนั่งก่อน
คุณครับ ลูกชายผมก่อปัญหาที่โรงเรียน
เขาซัดใครบางคนเจ็บหนัก จนต้องไปหาหมอ
ในฐานะผู้ปกครอง เป็นหน้าที่ผม ที่ต้องรับผิดชอบ
ถ้าโรงเรียนนี้ไล่เขาออก
เพราะเรื่องนี้
ผมจะไม่ว่าอะไรเลย
แต่คุณมาเรียกลูกชายผม
ว่าไข่เน่าหรือขี้หนูไม่ได้
ไห่ฉวน ไห่ฉวน
มีอะไรคะ
เกิดอะไรขึ้นกับบรูซ
เขาทำร้ายใครหรือเปล่า
วางมันลง วางมันลง
วางมันลงน่า
อะไร คุณอยากฆ่าเขาหรือ
ไม่ว่าเขาจะบาดเจ็บขนาดไหน เราจะดูแลนักเรียนคนนั้น
เราจะส่งเขาไปโรงพยาบาล ทำดีกับเขา แต่อย่าทำร้ายลูกเรา
ผมเตือนเขาก่อนออกจากบ้านเมื่อเช้า
เขาไม่เคยฟังผมเลย
คุณสั่งสอนเขาได้ แต่คุณทำร้ายเขาไม่ได้
คุณ เอาเข็มขัดมาให้ผม เอามา เข็มขัด !
บรูซ ให้ฉันไปบ้านนายก่อนไหม ไปดูว่าพ่อนายเป็นยังไง
ฉันกังวลว่านายจะถูกตี
ไม่เป็นไร ฉันถูกตีอยู่แล้ว
ไม่ต้องกังวล ฉันรับมือได้
ฉันกังวลเรื่องนายจริงๆ
ใจเย็น วันนี้ฉันมีความสุข
ถึงพ่อจะตีฉันจนตาย ฉันก็ไม่เสียใจ
ฉันจะบอกให้
สิ่งที่ฉันทนไม่ได้ที่สุด คือถูกชาวต่างชาติรังแก
ดังนั้น ถึงพ่อจะฆ่าฉัน
ฉันก็ไม่เสียใจ
นายควรกลับบ้าน
แต่บรูซ ให้ฉันช่วยนายเถอะ
นายจะช่วยฉันได้ยังไง
จะสู้กับพ่อฉันหรือ
กลับบ้านไปเถอะ
- ดี แกกลับมาแล้ว - บรูซ
บรูซ ยอมรับความผิดกับพ่อเดี๋ยวนี้
พ่อ อย่าเพิ่งตีผม ให้ผมอธิบายก่อน
ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
ฉันบอกก่อนแกออกจากบ้านเมื่อเช้า
อย่าไปมีเรื่อง ไม่อย่างนั้น ฉันจะหักแขนขาแก
แกได้ยินแล้ว
แต่ผมไม่ได้สัญญา ว่าจะไม่สู้วันนี้นี่
แก !
- ไอ้บ้าเอ๊ย - อย่าสู้กัน
บรูซ หนีไป บรูซ บรูซ หนีไป
บรูซ เร็วเข้า
- แกรู้แต่เรื่องต่อสู้ - พ่อ
- พ่อคะ พ่อ - แกรู้แต่เรื่องการต่อสู้
- พ่อคะ - พ่อ
พ่อ พ่อเป็นอะไรของพ่อ
พ่อตีแม่ไม่ได้นะ ไม่ได้
ไม่เป็นไร บรูซ ไม่เป็นไร
ผมไม่หนีหรอก ถึงพ่อจะพยายามฆ่าผมก็ตาม
ผมก็ยังมีความสุขอยู่ดี
แกมีความสุขหรือ
แกสร้างปัญหา แล้วมีความสุขหรือ
- พ่อ - บรูซ
- แกสัญญาแล้ว - คุณจะฆ่าลูกเราหรือ
แกสาบานแล้วว่าจะไม่ต่อสู้อีก แกได้ยินไหม
- จับพ่อไว้ หยุดนะ - ได้ครับ พ่อ
ผมสัญญา...
ว่าจะไม่ต่อสู้อีก
แต่พ่อต้องห้ามผม
ไม่ให้โต้ตอบ เวลาผมโดนดูถูกอย่างนั้นหรือ
แกเป็นคนหาเรื่องแบลร์วันนี้ ที่หน้าประตูโรงเรียน
แต่มันดูถูกผมเมื่อวาน บนถนนตลาดปลา
พ่อรู้ไหมว่าถูกทำให้อับอาย มันรู้สึกยังไง
มันพังจักรยานพี่สาวผมด้วย
มันจงใจ ผมไม่ได้ยั่วยุมัน
จักรยานพัง พ่อซ่อมให้ได้
แกไม่ก่อปัญหาไม่ได้หรือ
- แกต้องไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจแน่ - ผมไม่ได้ทำ
ผมทำอะไรผิด
ความผิดของผมมีอย่างเดียว คือชนะการแข่งเต้นชะชะช่า
มันเป็นคนอังกฤษ ผมเป็นคนจีน
ผมไม่มีค่า ผมไม่มีค่าพอจะเป็นแชมป์
บรูซ พอแล้ว
ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
บรูซ รู้ไหม...
แกควรไปโรงเรียนเพื่อไปเรียน ไม่ใช่ไปต่อสู้
ใช่ แกชนะการต่อสู้ได้
แกอัดคนบางคนได้
แต่การต่อสู้มันมีอนาคตหรือ
พูดตามตรง ฉันไม่อยากตีแก
แกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แต่ฉันไม่อยากเสียหน้า
ฉันไม่อยากฟังพวกเขาติเตียน
ใครติเตียนพ่อ
แกรู้ไหม ครูอิงกริดพูดว่าอะไร
เธอว่าแกเป็นไข่เน่า
ว่าแกเป็นขี้หนูในโรงเรียนเขา
ฉันจะทนฟังได้ยังไง ฉันรับไม่ได้
เราเป็นคนจีน
ชาติเราสร้างขึ้นจากจรรยาบรรณ
แกไม่โต้ตอบไม่ได้หรือ
พ่อ มันเรียกผมว่าไอ้เจ๊กผิวเหลือง
ไอ้เจ๊กผิวเหลือง !
ไปเอาข้าวมาให้เขา
ช่วงนี้เขากินข้าวไม่ค่อยเยอะ
บรูซ !
บรูซ
อาหลินบอกฉัน ว่าเธอถูกตีเมื่อคืนนี้
แย่มากไหม ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า
แต่ฉันมีความสุขนะ
ฉันไม่ได้ถูกตีเปล่าๆ
ฉันจะคืนให้แบลร์ทั้งหมด
แบลร์หรือ มันแกล้งทำ
ฉันได้ยินจากห้องพยาบาล ว่ามันไม่เป็นอะไรเลย
ฉันไม่สนว่ามันไม่เป็นอะไร
ฉันจะอัดมันจนกว่ามันจะเรียนรู้ ที่จะให้เกียรติคน
เธอเอาแต่คิดเรื่องการต่อสู้
ไม่อยากไปโรงเรียนหรือ แล้วเต้นชะชะช่าล่ะ
เธอไม่อยากแข่งหรือ
บรูซ ฟังฉัน อย่าต่อสู้อีกเลยนะ ได้ไหม
ได้ไหม
ตราบใดที่ไม่มีคนมาล่วงเกินฉัน
ไม่อย่างนั้น...
บรูซ เธอจะพาฉันไปไหน
เธอบอกว่าเราจะแข่ง
เต้นชะชะช่าสมาคมนักเรียน โรงเรียนมัธยมปลายฮ่องกงไม่ใช่หรือ
ใช่
งั้นก็มาซ้อมกัน
บรูซ เราจะไปซ้อมที่ไหนกัน
ในเมื่อการเต้นชะชะช่า เป็นที่นิยมในฮ่องกง
มีห้องเต้นรำเปิดหลายที่
ระวัง เธอจะไปไหน
ฉันจะพาเธอไปโถงเต้นรำใหม่ล่าสุด*
ชาวต่างชาติว่า มันเป็นที่ที่หรูที่สุดในฮ่องกง
ไปเต้นอวดที่นั่นกันเถอะ
ทำให้พวกเขาตกตะลึง
ฉันคิดว่าทันทีที่เราเข้าไป พวกเขาจะหยุดเต้น
ใช่เลย
เชิญเข้าไปเลยครับ
(ห้องเต้นชะชะช่า)
เข้าไปด้านในกันเถอะ
ขอโทษนะพวกคุณสองคน เราไม่รับคนจีน
ทำไมล่ะ คุณรับตั๋วไหม
เราเป็นแชมป์การแข่งเต้นชะชะช่า ระดับมัธยมปลายฮ่องกง
คุณเป็นคนอังกฤษหรือเปล่า
ดูนี่ ผมเป็นคนจีนผิวเหลือง
ขอโทษครับ ที่นี่ไม่รับชาวจีน เชิญกลับไป
สวัสดี คนอังกฤษหรือเปล่า
แกทิ้งคุณชินไว้เต้นกับฉันได้นะ
บางทีฉันอาจขอผู้จัดการ ให้แกเข้าไปได้
และแกจะได้เห็นห้องเต้นชะชะช่า ที่หรูหราที่สุดในฮ่องกง
บรูซ
ถ้าพวกเธอสู้กัน ฉันจะแจ้งตำรวจ
แกอยากเข้าไปใช่ไหม งั้นมาเล่นเกมกัน