- ตรงนั้นค่ะ - มีเรื่องอะไรกัน
มีเรื่องอะไรกัน
- เกิดอะไรขึ้น - ตรงนี้ค่ะ
- มีเรื่องอะไรกัน - ไอ้ขี้ขลาด แกแจ้งตำรวจ
แบลร์ ฉันไม่ได้แจ้งตำรวจ
หุบปาก
คราวหน้าแกไม่โชคดีอย่างนี้แน่
ฟังนะ แบลร์ ถ้าฉันเอาชนะแกไม่ได้ ไม่ต้องเรียกฉันว่าบรูซ ลี
บรูซ แกชอบทำตัวแบบนี้
แบลร์ ฉันเตือนแกไว้เลย
ไปเต้นกันเถอะ
คุณโทรแจ้งตำรวจทำไม ที่นี่ไม่มีเรื่องอะไร
ไปกันเถอะ
อย่าโทรหาตำรวจถ้าไม่มีเรื่อง
ไปกันเถอะ
บรูซ ไปเก็บเตียงลูกสิ
ทำไมห้องลูกรกอย่างนี้
ไม่ได้ใกล้สอบปลายภาคแล้วหรือ
แม่ไม่เห็นลูกอ่านหนังสือเลย
แม่ ผมไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว
มันน่าเบื่อมาก
ลูกไม่อยากเรียนแล้วหรือ
น่าเบื่อหรือ
ความคิดบ้าๆ
ก็ได้ ลูกอยากจะทำอะไร
จะทำอะไรได้ถ้าไม่เรียนหนังสือ เจ้าลูกชาย
เป็นคนใช้แรงงานหรือ
ขนของที่ท่าเรือหรือ
หรือเป็นยามตามโรงแรม
ผมรู้สึกว่า เงินที่พ่อส่งเสียผมเรียน...
มันเปล่าประโยชน์
งั้นลูกอยากทำอะไร ลูกทำอะไรได้
ผมอยากเรียนศิลปะการต่อสู้
ลูกเรียนอยู่ไม่ใช่หรือ
ไม่มีใครสอนผม ตั้งแต่ลุงจ้าวย้ายไปอเมริกา
แม่ครับ หาอาจารย์ให้ผมได้ไหม
ไม่ ไม่เด็ดขาด
แม่ไม่เห็นด้วย และพ่อของลูกไม่อนุญาตแน่
ถ้าลุงจ้าวรู้ว่าลูกอยากเลิกเรียน มาฝึกศิลปะการต่อสู้
เขาก็ต้องไม่เห็นด้วยแน่
ทำไมล่ะ
ลุงจ้าวจะกลับมาฮ่องกง
จริงหรือครับ
ถ้าลุงจ้าวรู้ เขาไม่เห็นด้วยกับลูกแน่
แม่ แม่ !
ลุงจะกลับมาเมื่อไร
ผมจะไปหาลุง ผมจะไปหาลุง !
คุณครับ หนังสือพิมพ์ที่คุณขอครับ
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไรครับ
(บรูซ ลีและเสี่ยวหมานชนะ)
บริกร
ครับ
- ผมส่งโทรเลขได้ไหม - ได้ครับ
กรุณาเขียนตรงนี้
พ่อ ลุงจ้าวจะมาถึงพรุ่งนี้เช้า
- จริงหรือ - ดูนี่สิคะ
จริงหรือ ให้ผมดูหน่อย
บรูซดูมีความสุข
พ่อคะ ลุงจ้าวยังแสดงความยินดี ที่บรูซได้เป็นแชมป์เต้นชะชะช่าด้วย
จริงหรือ
ลุงจ้าวได้ยินข่าวจากต่างแดน
ผมไม่ได้ดีใจที่ลุง แสดงความยินดีกับผม
ผมไม่อยากเต้นชะชะช่าอีกต่อไปแล้ว
ตอนนี้ลุงจ้าวกลับมาแล้ว ผมจะได้เรียนกังฟูอีกครั้ง !
เร็วเข้า
นี่ ทางนี้
มาเร็ว เร็วเข้า
รูห่าย
- ไห่ฉวน - รูห่าย ฉันคิดถึงนาย
บรูซ
ลุงจ้าว
- กระเป๋าลุงล่ะ - กระเป๋าเหรอ ลุงไม่มีกระเป๋า
- ผมช่วย - บรูซโตแล้วจริงๆ
บอกฉันซิว่าที่โรงเรียนเป็นยังไง
ผมทำได้ดีทุกอย่างยกเว้นทำคะแนนดี
ฉันไม่อยากรบกวนพวกนายหรอกนะ
แต่ฉันได้ข่าวบนเรือ...
ว่าบรูซชนะการแข่งเต้นชะชะช่า
- เขาเป็นเด็กมีพรสวรรค์ - นายชมเขาได้
แต่รู้ไหมว่าเขาสร้างปัญหา ให้เราแค่ไหน
เปล่านะ
ลุงจ้าว ลุงทำอะไรอยู่
จัดของ
มันรกมาก ไปนั่งตรงนั้นเถอะ
บรูซ ทำงานของเธอเสร็จแล้วหรือ
ลุงทำความสะอาดบ้านทำไม
ลุงจะไม่อยู่ที่นี่หรือ
ภรรยาลุงป่วยหนัก ลุงต้องกลับไป อยู่กับเธอที่อเมริกา
บ้านนี้ไม่มีประโยชน์กับลุงแล้ว
เข้าใจแล้ว
แปลว่าลุงจะไม่อยู่ที่ฮ่องกงใช่ไหม
ผมแค่อยากเรียน
หมัดสกุลหง ฉางฉวน และหมัดตั๊กแตนจากลุง
บรูซ ครั้งนี้ลุงมาฮ่องกง โดยผ่านไต้หวัน
ลุงเห็นข่าวเกี่ยวกับ...
ชัยชนะของเธอ ในหนังสือพิมพ์ไต้หวัน
นั่นเยี่ยมมาก
เต้นชะชะช่ากำลังเป็นที่นิยม ไม่ใช่แค่ฮ่องกง แต่ในไต้หวันด้วย
มันเป็นที่นิยมแม้แต่ในอเมริกา
ลุงคงจะต้องเรียนจากเธอ
บางที... ลุงอาจหาเงินจากมันได้
แต่ผมไม่อยากเต้นชะชะช่าอีกต่อไปแล้ว
ทำไมล่ะ
ผมอยากเรียนกังฟูจากลุง
บรูซ พ่อเธอเสียเงินไปมาก
เพื่อส่งเธอเรียนโรงเรียนเอกชน
เขาอยากให้เธอได้เรียนภาษาอังกฤษดีๆ
ได้เรียนอะไรที่มีประโยชน์
ทำไมเธอยึดติดกับการเรียนกังฟูนัก
เต้นชะชะช่าเอาไปทำอะไรได้
ผมชนะการแข่งเต้นชะชะช่า แต่พวกเขาก็ยังดูถูกผม
เรียนภาษาอังกฤษไปทำไม
ผมเขียนเรียงความภาษาอังกฤษได้
แต่พวกเขาเรียกผมว่า "ไอ้ผิวเหลือง"
เลียนแบบภาษาผู้ดีของพวกเขา...
ไปเพื่ออะไร
ผมแค่อยากเรียนกังฟู
เธออยากเรียนกังฟู... เพื่อต่อสู้หรือ
ใช่ ผมอยาก ทำให้ชาวต่างชาตินับถือผม
และแสดงให้พวกเขาเห็น ว่าหมัดผมแกร่งแค่ไหน
บรูซ...
ตั้งแต่เด็ก
เธอสร้างปัญหาให้พ่อเธอมาก
ถ้านั่นคือเหตุผล เธอก็ไม่ควรเรียนกังฟูเลย
ลุงจ้าว ลุงต้องสอนกังฟูผม
เทคนิคการต่อสู้ของลุง ดีที่สุดในฮ่องกง
แล้วมันดีตรงไหนล่ะ
เธอไม่เห็นหรือ
ลุงวิ่งไปทั่ว พยายามหาเงินเลี้ยงชีพ
และ...
ภรรยาลุงป่วยหนัก จนลุงต้องขายบ้านหลังนี้
ลุงจ้าว ผมอยากเอาชนะเขา
ไม่ใช่แค่เพื่อตนเอง
แต่เพื่อเพื่อนร่วมชั้นที่ถูกรังแก
เธออยากเรียนกังฟู เพื่อการนั้นอย่างเดียวหรือ
ลุงจ้าว บอกผมที
เราเป็นคนจีนน้อยกว่า คนตะวันตกตาสีฟ้าพวกนั้นหรือ
- ทำไมเขาเรียกเรา... - ทำไมถามลุงแบบนี้
เธอไม่รู้หรอก เด็กน้อย
ผมรู้
เธอรู้อะไร
บอกลุงมา
พวกอังกฤษหลอกเรา
พวกเขาส่งฝิ่นมาและขายให้จีน
หลินเจ๋อสวีเผาฝิ่นพวกเขา
พวกเขาเลยแบ่งแยกดินแดนเรา
ฮ่องกงกลายเป็น เมืองขึ้นของอังกฤษได้ยังไงน่ะรึ
ผมรู้
ถ้าพวกเราชาวจีนเข้มแข็ง
ชาวต่างชาติจะกล้ารุกรานเราได้ยังไง
บรูซ ลุงรู้เธอพูดถึงอะไร
แต่เธอคิดว่าเธอเป็นใคร
เธอเปลี่ยนอะไรได้หรือ
ลุงจ้าว ผมแค่อยากแข็งแกร่งขึ้น
ผมคิดถึงเรื่องออกจากโรงเรียน มาเรียนกับลุงด้วยซ้ำ
ถ้าไม่เชื่อ ให้ผมพาลุงไปที่แห่งหนึ่ง
ถึงแม้ผมจะเป็นแชมป์ชะชะช่าฮ่องกง
ผมยังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป
ในห้องเต้นชะชะช่า
เอาละ กินกันเถอะ บรูซ
หลังมื้อเย็น
ลุงจะไปกับเธอ
ลุงอยากรู้ว่าลุงจะเข้าไป ด้วยพาสปอร์ตอเมริกาได้ไหม
เออใช่ พาคู่เต้นเธอไปด้วยนะ
- จริงหรือ - ฉันจะพาเธอไปทั้งคู่
- ลุงพูดจริงหรือ - จริงสิ
ได้ ผมจะโทรหาเธอ
(ห้องเต้นชะชะช่า)
- เร็วเข้า - เป็นยังไง
ไปตรงโน้น
นี่
- บรูซ - แกต้องการอะไร
พวกแกเต้นได้ดี ฉันอยากเรียนด้วย
บรูซ ไปกันเถอะ ฉันไม่อยากเต้นแล้ว
กลับทำไม เราอยู่ที่นี่แล้ว มาสนุกกันเถอะ
บรูซ ลี ถ้าแกรู้ว่าอะไรดีกับแก
แกจะไปจากที่นี่ทันที และพาสาวจีนของแกออกไปด้วย
เหรอ แล้วถ้าฉันไม่ไปล่ะ
- บรูซ ไปที่อื่นกันเถอะ - ไปรอฉันตรงนั้น
เธอบอกว่าจะไม่ต่อสู้ไง
- ฉันไม่ได้หาเรื่อง พวกมันเริ่มก่อน - ระวังตัวนะ
รอก่อนนะ
ฉันจะแสดงให้ดู
ระวัง บรูซ
เสี่ยวหมาน อย่าไปตรงนั้น
จับมัน
ปล่อย อย่าแตะต้องตัวฉัน
อยู่ตรงนี้ อย่าขยับ บรูซมั่นใจในตัวเองมากเกินไป
บรูซ
แกเป็นใคร สนใจเรื่องของตัวเองเถอะ
นี่เป็นเรื่องของฉัน
เข้ามาทีละคน ถ้าพวกแกแน่พอ
แกหาเรื่องคนอายุน้อยกว่าได้ยังไง
พวกแกทำให้ฉันไม่มีทางเลือก นอกจากลงมือสั่งสอน
เตรียมตัว
บรูซ มาเอาเพื่อนไป แล้วไปเสีย
เร็ว !
ลุงจ้าว ระวังมีด !
- เกิดอะไรขึ้น - ยอดมากเลย ลุงจ้าว
จ้าว นั่นคุณหรือ
ผมไม่เจอคุณหลายปีแล้ว
เป็นเกียรติมาก
ที่ได้พบคุณที่นี่
พาเพื่อนๆ ของคุณไปดื่มชา ที่ห้องส่วนตัวของเราสิ
แปลกนะ
คุณดูไม่เหมือนลูกหลาน ชาวต่างชาติสักนิด
คุณเปิดห้องเต้นรำแต่ไม่อนุญาต ให้คนจีนเข้ามาได้ยังไง
คุณจ้าว คุณพูดถูก
แต่ผมจำเป็น
อันที่จริง ชะชะช่า เป็นรูปแบบการเต้นของต่างชาติ
เราคนจีนไม่รู้ว่าเต้นยังไง
นอกจากนี้ ผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่ของเรา เป็นชาวต่างชาติ
- ก็เลย... - ก็เลยทำไม
คุณตาบอดหรือ
ไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์หรือยังไง
สองคนที่ยืนอยู่ตรงนี้
บรูซ ลีและชิน เสี่ยวหมาน
เป็นแชมป์ชะชะช่า ระดับมัธยมปลายฮ่องกง
อย่างนี้พวกเขาเข้ามาได้ไหม
- ได้ไหม - ได้ครับ ได้...
ผมจะคุยกับท่านประธาน
- เชิญ - ขอบคุณค่ะ
เข้ามาสิ
เชิญนั่ง
จะดื่มอะไรไหม
- กาแฟแล้วกันค่ะ - ได้
กาแฟสามถ้วยครับ
ดื่มกาแฟแล้วก็ผ่อนคลายเถอะ
ไม่มีคุณ บรูซคงได้รับบาดเจ็บ
ฉันแค่บังเอิญไปอยู่ในการต่อสู้
บรูซ ทำไมไม่แนะนำลุงให้เธอรู้จักล่ะ
ใช่ เสี่ยวหมาน
นี่คือลุงจ้าว ฉันพูดถึงเขาบ่อยๆ
อาจารย์จ้าว รูห่าย
เขาเป็นเพื่อนของพ่อฉัน
และอาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ คนแรกของฉัน
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ลุงจ้าว
ไม่จำเป็นหรอก นั่งลงเถอะ
ทำไมเธอไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้
- กาแฟค่ะ - ลุงจ้าว ในเมื่อลุงอยู่ที่นี่
สอนท่าที่ลุงเพิ่งใช้ให้ผมทีสิ
- สอนอะไรนะ - นี่ไง
บรูซ ฟังนะ
ลุงไม่เคยสอนอะไรเธอมากมายมาก่อน
ลุงไม่ได้อยากสอนศิลปะการต่อสู้ ให้เธอด้วยซ้ำ
ทำไมล่ะคะ เขารักศิลปะการต่อสู้
ฉันไม่อยากให้เขาหลงผิด
ลุงจ้าว
ลุงอยู่ต่างประเทศมาตลอดหลายปี
ส่วนใหญ่ลุงมาเยี่ยมแค่ช่วงสั้นๆ
ตอนที่ลุงมาถึง ผมบอกลุง
ว่าผมถูกรังแก แต่ลุงไม่เชื่อ
ผมบอกลุงว่าผมเป็นแชมป์ชะชะช่า แต่ก็ยังเข้าห้องเต้นรำไม่ได้
ลุงเห็นไหมว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น
ลุงเห็นแล้ว
เจ้าบ้าพวกนั้นตั้งใจหาเรื่องเธอ
ใช่
ถ้าผมมีวิชากังฟูของลุง
พวกนั้นคงไม่กล้าดูถูกผมอีก
บรูซ
มันไม่ง่ายเลยสำหรับพ่อของเธอ
ฟังนะ
เขาอยากให้เธอมีการศึกษาที่ดี
เป็นสุภาพบุรุษ เป็นคนที่มีคนนับถือมากกว่าเขา
พ่อเธอเลยไม่อยากให้เธอ เรียนศิลปะการต่อสู้
ลุงจ้าว
ผมรู้ตั้งแต่เด็ก ว่าผมไม่ใช่เด็กเรียน
ผมรักศิลปะการต่อสู้
ผมหมดความสนใจ แม้แต่กับการเต้นชะชะช่า
ทำไม
ทำไมเธออยากเรียนศิลปะการต่อสู้
มันไม่มีอนาคต
ลุงเรียนศิลปะการต่อสู้มาตลอดชีวิต
แต่ก็ยังต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพ
ฟังนะ ในโลกทุกวันนี้
รู้ศิลปะการต่อสู้ไม่ได้แปลว่า แกจะร่ำรวยหรือแข็งแรง
ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ส่วนใหญ่
บาดเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ
เธออาจไม่เข้าใจ
แต่ผมก็ยังอยากเรียน ศิลปะการต่อสู้อยู่ดี
แค่เพื่อต่อสู้หรือ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
ลุงจ้าวคะ ถ้าเขาทุ่มเทตั้งใจ
เขาสามารถเป็นที่หนึ่งได้ อย่างเต้นชะชะช่า
เขาเป็นแชมป์ในเวลาไม่ถึงปี
พอเถอะ เสี่ยวหมาน
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเต้นชะชะช่าแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงโรงเรียนด้วย
ฉันไม่ชอบ
ทำตัวให้สุภาพเวลาพูดกับผู้หญิง
หนูเข้าใจว่าเขารู้สึกยังไง
เขาอึดอัดมาสักระยะแล้วค่ะ
เขาถูกรังแกมานาน ตั้งแต่ตอนเขาได้เข้าโรงเรียนเอกชน
วันที่เราชนะการแข่งเต้นชะชะช่า
แบลร์และนักเรียนต่างชาติบางคน รุมซ้อมเขา
ครูชาวต่างชาติไม่ดุพวกเขา เธอแค่เรียกบรูซ...
ว่าเป็นตัวปัญหา
เธอเรียกเขาว่าขี้หนู และชื่อไม่ดีต่างๆ นานา
ใช่แล้ว มีคนมากมายในฮ่องกง
ที่รู้สึกโกรธแค้น
อยู่ภายในใจ
แต่เราทำอะไรได้ล่ะ
ตอนนี้เธอโตเป็นหนุ่มแล้ว
ฉันบอกเธอได้ว่าในโลกนี้มีอะไรมากมาย ที่เธอเปลี่ยนแปลงไม่ได้
เธอต้องเรียนรู้ที่จะทนรับมัน
ผมทำไม่ได้
ผู้คนในฮ่องกงเหมือนเด็กกำพร้า
ถูกตัดจากรากเหง้า
เราบอกว่าเป็นคนจีน
แต่ประเทศจีนก็ดูแลเราไม่ได้
เราบอกว่าเป็นคนอังกฤษ
แต่คนอังกฤษเอาดินแดนเราไป
และทำกับเราเหมือนเราเป็นทาส
ผมรับไม่ได้
ไม่ว่าลุงจะสอนผมหรือไม่
ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเรียนกังฟู
พอแล้ว พักก่อนเถอะ กี่ทุ่มแล้ว ไปกันเถอะ
มาเถอะ เหงื่อออกเต็มไปหมด มาเช็ดตัวให้แห้ง
- พ่อ แม่ - พักให้ตัวแห้ง
- กลับมาแล้ว - ยังไม่นอนเหรอ
จ้าว ขอบใจที่พาบรูซมาส่ง
ไม่เป็นไร
ฉันพาบรูซไปเล่นสนุก
แน่นอนว่าฉันต้องดูแลเขา
กินอะไรมาหรือยัง ฉันจะไปเอามาให้
- ไม่เป็นไร - เรากินแล้ว
เราเพิ่งกลับมาจากร้านกาแฟ
เรากินขนมกัน
เราพาเสี่ยวหมานไปส่งบ้านก่อน แล้วจึงมาที่นี่
นั่งสิ เชิญนั่งก่อน
เธอไปเถอะ ฉันมีเรื่องต้องคุย กับพ่อและแม่ของเธอ
ได้ งั้นผมไปนอนแล้ว
เชิญนั่งสิ
ฉันจะไปยกชามาให้
นั่งสิ
ฉันแค่อยากบอกนายว่าบรูซ...
ตัดสินใจ
จะเรียนศิลปะการต่อสู้
อย่างนั้นหรือ
ไห่ฉวน นายเคยไม่ต้องการให้เขา เรียนศิลปะการต่อสู้
และฉันเห็นด้วยกับนาย
เราปฏิเสธไม่ได้
ว่าเพราะนายเป็นนักแสดง และฉันเป็นอาจารย์สอนกังฟู
เราทั้งคู่ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพ
แล้วเขาจะเรียนกังฟูไปเพื่ออะไร
แต่คืนนี้ฉันคุยกับเขา
เด็กคนนี้มีแต่ศิลปะการต่อสู้ภายในใจ
ครั้งนี้
ฉันเกรงว่าฉันจะเปลี่ยนใจเขาไม่ได้
รูห่าย
ถ้าบรูซมุ่งมั่นกับการเรียนได้
ด้วยสมองแบบเขานะ...
ฉันไม่ได้พูดเพราะว่าเขาเป็นลูกฉัน
แต่ฉันจะไม่แปลกใจเลย ถ้าเขาได้รางวัลโนเบล
- รางวัลโนเบลหรือ - ใช่
ไม่พูดเกินไปหน่อยหรือ
ไม่ ฉันไม่ได้พูดเกินจริง
แต่เด็กคนนี้แค่ไม่อยากเรียนสักนิด
เขากลับมาบ้านทุกวัน มีรอยฟกช้ำและเลือดออก
มันทำให้ฉันโกรธมาก
เขาว่าพ่อจะรู้จักลูกชายตัวเองดี
ฉันถามหน่อย นายรู้จักลูกชายตัวเองจริงๆ หรือ
เขาเป็นลูกชายฉัน ฉันรู้จักเขาดีแน่นอน
นายไม่รู้จักเขาดีหรอก
พูดตามจริง บรูซเป็นเด็กฉลาด
เมื่อเขาตั้งใจจะทำอะไรแล้ว เขาทำเต็มที่
เขาเรียนรู้เร็ว เร็วกว่าทุกๆ คน
ใช่ อย่างการเต้นชะชะช่านั่น
นายคิดว่าทำไมเขาถึงอยากเรียน
ไห่ฉวน นายไม่รู้ใช่ไหม
ฉันจะบอกให้ นั่นเพราะเพื่อน ชาวต่างชาติดูถูกเขา
เขาอยากแสดงให้พวกนั้นเห็น ว่าเขาเก่งแค่ไหน
แต่บรูซไม่ได้ทุ่มเทให้กับสิ่งเดียว
คืออย่างนี้ เขาชนะการแข่ง
- ใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ตอนนี้เขาไม่อยากเต้นอีกแล้ว
นี่คือสิ่งที่นายไม่เข้าใจ เกี่ยวกับเขา
รู้ไหมคืนนี้เราไปที่ไหนมา
ฉันไปเห็นการต่อสู้มา
เห็นไหม บรูซมีเรื่องอีกแล้ว
ไม่เอาน่า
เขาไม่ได้เป็นคนเริ่ม
แต่เป็นเด็กนักเรียนต่างชาติ จากโรงเรียนเอกชน
พวกนั้นฉีกหน้าเขา ทำเหมือนเขาไร้ค่า
ไห่ฉวน
ฉันรู้สึกว่า...
เราควรคิดจริงจังเรื่องที่จะให้เขา
มีอาจารย์สอนกังฟูที่เหมาะสม
- อะไรนะ - เดี๋ยวก่อน
รูห่าย
ถ้าบรูซจะเรียนศิลปะการต่อสู้
นายควรเป็นคนสอนเขา
พูดตามตรง...
ถ้าบรูซอยากเข้าสู่วิถีกังฟูจริงๆ
ฉันก็สอนเขาไม่ได้
ฉันมีเรื่องต้องดูแลที่อเมริกา
นอกจากนี้ ภรรยาฉันป่วย ฉันต้องดูแลเธอ
อีกอย่าง ฉันไม่ใช่ อาจารย์สอนกังฟูระดับสูงในฮ่องกง
ฉันจึงต้องแนะนำเขาให้กับ สุดยอดอาจารย์วิชาหวิงชุน อาจารย์ยิป
ลุงจ้าว
วันนี้ลุงตื่นเช้า
ลุงไม่ได้จะกลับอเมริกาเร็วๆ นี้หรือ
ระหว่างที่ลุงยังอยู่ที่นี่ ผมอยาก เรียนท่าบางท่าจากลุง
ก็ได้ ไปฝึกการยืนสมาธิ
ได้ครับ
เธอต้องฝึกทุกเช้า
ห้ามขาดแม้แต่วันเดียว
ผมรู้
แต่ผมอยากเรียนอะไร ที่ใช้ได้จริงกว่านี้
อย่างที่ลุงทำที่ห้องเต้นชะชะช่า
ลุงจัดการกับผู้ชายทั้งกลุ่มได้ง่ายๆ
เธอกังวลเกินไป ผ่อนคลาย
ความกังวลเป็นจุดพลาดสำคัญ เวลาฝึกฝนกังฟู
ผมกังวล
ใครจะสอนผมถ้าลุงไปแล้ว
ลุงจ้าว ถ้าผมถูกโจมตี จากทั้งซ้ายและขวา
ผมควรตอบโต้ยังไง
เอาละ ในการต่อสู้จริง
เมื่อศัตรูเตะเธอด้วยขาขวา
เธอควรป้องกันด้วยมือซ้าย
ในเวลาเดียวกัน
เธอควรเตะข้อเท้าเขาด้วยขาขวา
อย่างนั้น
ศัตรูของเธอจะล้มลงหรือสะดุด
บรูซ
ถ้าเธออยากเชี่ยวชาญ เทคนิคนี้จริงๆ
เวลาไม่กี่วันไม่เพียงพอ หรือแม้แต่ปีสองปี
นอกจากความเข้าใจที่ลึกซึ้ง...
เกี่ยวกับกังฟู
เธอต้องมีความตั้งใจแรงกล้า
ถ้าไม่
ความพยายามทั้งหมดของเธอ ที่จะเรียนกังฟูก็สูญเปล่า
ลุงจ้าว ผมสาบาน
ถ้าผมไม่พยายามอย่างหนัก เพื่อเรียนกังฟู ผมจะ...
เธอต้องไม่สาบานแบบนั้น
ในวิถีกังฟู มีคำกล่าวไว้ว่า ครูสอน และลูกศิษย์เรียน
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเธอ
ว่าเธอจะประสบความความสำเร็จ ในอนาคตหรือไม่
แบลร์ นายรู้หรือเปล่าว่าบรูซ ลี ได้เกรดเอฟเป็นกระบุงตอนปลายภาค
ครูอิงกริดบอกว่าเขาควรคิด เรื่องย้ายหรือเลิกเรียนได้แล้ว
ถึงอย่างนั้น ฉันจะสอนบทเรียนเขา ต่อหน้าครูและนักเรียนทุกคน
ชิน เสี่ยวหมานว่าครู สอนศิลปะการต่อสู้เขามาจากอเมริกา
ฉันเดาว่าเธอคงแพ้
ฉันขอให้โค้ชมวยกลับมาสอนฉันได้
ฉันชื่นชมเธอจริงๆ แต่ฉันไม่อยาก เห็นเธอเสียเวลากับเรื่องพวกนี้
- จนกว่าบรูซจะก้มหัวให้ฉัน - แบลร์ สัญญากับฉัน
เธอกำลังจะเรียนจบ
หลังเรียนจบ ฉันอยากไปอเมริกา หรืออังกฤษกับเธอ
เราจะไม่ลดตัวลงไปอยู่ ระดับเดียวกับกุ๊ยพวกนั้นอีกนะ
นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี
ก็ได้ ไปเถอะ ขึ้นรถกัน
ระวัง
อย่าเป็นแบบนี้สิ
เราจะหาทางได้
ถึงจุดนี้
ผมจะทำอะไรได้อีก
บรูซสอบตก
ครูอิงกริดพูดเรื่องเขา ในที่ประชุมผู้ปกครองวันนี้
เราจะทำยังไงเรื่องบรูซ
ปล่อยให้เขาสอบตกไปเรื่อยๆ หรือ
ไม่ได้
เราต้องคิดทำอะไรสักอย่าง
เราจะทำอะไรได้คะ
คุณไม่เห็นหรือว่าผมกำลังคิดอยู่
เราแค่กำลังเตรียมพร้อม
สำหรับหมัดสุดท้าย
ลุงจ้าว ลุงนี่น่าทึ่งจริงๆ
หมัดของลุงทรงพลัง
ใช่ มันควรเป็นอย่างนั้น
เรียนรู้ไปทีละนิดจากจุดเริ่มต้น
ตีหนึ่งครึ่งแล้ว เขายังซ้อมอยู่อีกหรือ
มันเลยเที่ยงคืนแล้ว เขาทำบ้าอะไรอยู่
ไปกันเถอะ
ชายผู้ยิ่งใหญ่คนนี้
เป็นผู้นำประเทศของเขา
อดทนต่อระเบิดของฮิตเลอร์ ในเวลาสำคัญของประวัติศาสตร์อังกฤษ
เราควรจดจำชื่อของเขา
ชื่อของเขาคือ...
วินสตัน เชอร์ชิล
ชั้นเรียนเลิกแล้วหรือครับ
ยัง นั่งลงสิ
ครูอิงกริด บรูซ ลีละเมอค่ะ
พระเจ้า
นี่คืออะไร
พอแล้ว เธอมันไร้การศึกษา
เธอทำไม่ได้แม้แต่จะเคารพ วีรบุรุษของชาติเรา...
นี่มันเกินไปแล้ว
ผมเกลียดกลิ่นยาสูบ
มันทำให้ผมรู้สึกแย่
หยุดนะ !
ไห่ฉวน
ตื่น ตื่นค่ะ
ไปบอกให้ลูกชายคุณกลับบ้านได้แล้ว
กี่ทุ่มแล้ว ตีสอง ! เขายังฝึกอยู่หรือ
ไปพาเขากลับบ้าน ไม่ต้องให้เขาฝึกแล้ว
ไม่เอาน่า คุณก็รู้ว่านิสัยบรูซเป็นยังไง
ถ้าเขาไม่อยากทำอะไร เขาจะไม่ทำ
ถึงคุณจะถือมีดจ่อคอเขาก็ตาม
แต่ถ้าเขาอยากทำอะไร คุณก็หยุดเขาไม่ได้
- ถึงคุณจะเอาปืนจ่อหัวเขา - นี่ตีสองแล้ว และเขายังไม่นอน
เขายังเป็นแชมป์ชะชะช่า
ตราบใดที่เขาเรียนจบมัธยมปลาย ผมก็มีความสุข
คุณจะมีความสุขตราบใดที่เขา เรียนจบมัธยมปลายหรือ
ไม่ค่ะ เขาต้องเรียนต่อมหาวิทยาลัย
ที่รัก
บรูซไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นข้าราชการ
เขาเกิดมาเพื่อลากรถ
ถึงเขาจะเรียนมหาวิทยาลัย นั่นก็เป็นชะตาของเขา
- ฟังนะ - ให้ฉันกลัดกระดุมให้สิ
เรามีลูกสี่คน
แค่สามในสี่คน เข้ามหาวิทยาลัย ผมก็พอใจแล้ว
ไม่พอค่ะ พวกเขาต้องเข้าทุกคน
คุณก็เกินไป
ฟังนะ วันนี้ ผมคิดเรื่องนี้ที่สวนสาธารณะ
รู้ไหม บรูซจะไม่เข้าใจ ความเจ็บปวดของเรา
เขาจะไม่มีวันเข้าใจ
ไปนอนเถอะ
คุณจ้าว เราจะไปกันหรือยังครับ
ยังพอมีเวลา เอากระเป๋าผมไปขึ้นรถที
ได้ครับ
ลุงจ้าว ลุงจะไปแล้วจริงๆ หรือ
- ใช่ - ลุงอยู่ต่อไม่ได้หรือ
เป็นอะไรไป
เรายังมีเวลา
หมัดสกุลหงของเธอเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีครับ
แสดงให้ดูหน่อย
เอาละ เริ่มเลย
ลุงจ้าว ผมไม่อยากให้ลุงไปจริงๆ
เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว
กลั้นน้ำตายังไม่ได้เลยหรือ
เร็วเข้า แสดงให้ดูหน่อย
เธอรู้ไหมว่าคนทั่วไปต้องใช้เวลา อย่างน้อยครึ่งปีเรียนหมัดสกุลหง
เธอจำได้ทั้ง 36 รูปแบบเลยไหม
- เริ่มเลย - ครับ
เธอก้าวหน้าไปอย่างน่าทึ่ง
ถ้าทำอย่างนี้ต่อไป เธอจะประสบความสำเร็จ
ลุงจ้าว
(ท่าเรือควีนส์)
ฉันไม่คิดว่าบรูซมีเจตนาไม่ดี
เขารู้ว่ายาสูบไม่ดีต่อสุขภาพ
เขาแค่วาดสนุกๆ
- คิดว่ายังไงคะ ท่านผู้ตรวจการ - ใช่แล้ว
เด็กคนนั้นค่ะ
บรูซ ลี หยุดก่อน
มีอะไรครับ
อาจารย์ใหญ่ กับท่านผู้ตรวจการอยากรู้ว่า
ทำไมเธอถึงดูถูก รัฐบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้
ผมไม่รู้ว่าครูพูดถึงอะไร
เธอไม่ได้วาดภาพนี้ ระหว่างที่ฉันกำลังสอน
- เกี่ยวกับวินสตัน เชอร์ชิลหรือ - ผมวาด
อธิบายให้อาจารย์ใหญ่ฟัง
ทำไมเธอถึงวาดการ์ตูนล้อเลียน
ผู้นำที่ยิ่งใหญ่คนนี้ ในชั้นเรียนประวัติศาสตร์อังกฤษ
ครูคิดแบบนั้นได้ยังไง
ครูอิงกริด ครูรู้อันตรายของยาสูบ ไหมครับ คุณสอนเราเรื่องนี้
- ผมหวังว่าครูจะอธิบายให้เราฟังอีก - เธอบิดเบือนคำพูดฉัน !
ผมเคารพครูครับ
กระโดด กระโดด
เยี่ยม
ทำต่อไป ซ้าย
ซ้าย ซ้าย ขวา อีกครั้ง ไปด้านข้าง อย่างนั้นแหละ
เอาละ มาตรงนี้
- น่าเบื่อมาก - ไปกันเถอะ
พวกเธอฝึกซ้อมเป็นคู่
นักสู้ทั้งหลาย เป้าหมายของเรา ที่จะเอาชนะเดวิด คอฟเฟอร์
- พวกเธอต้องแบกรับ เข้าใจไหม - ครับผม
- ดี เริ่มได้ - มา
มีสมาธิ
แกอยากเรียนหรือ
- ใช่ - ได้
จูบก้นฉันก่อนแล้วฉันจะสอนให้
รู้อะไรไหม บรูซ แกมันเตะเก่งจริงๆ
แต่นั่นใช้ไม่ได้ในการชกมวย
ฉันยังเอาชนะนายได้ แม้จะไม่ใช้เท้า
ก็ได้ เอานวมมาให้เขาหน่อย
แบลร์ เราตกลงกันแล้วว่านี่ไม่ใช่ การสู้จริง เป็นแค่การซ้อม
เอาละ นายไปยืนตรงนั้น
- มาเลย - เข้ามาเลยบรูซ
- เริ่มได้ - เข้ามา !
- มาสิ - เข้ามาเลย
เข้ามาสิ บรูซ
สั่งสอนเขาเลย
- เร็วเข้า - ให้เขาเห็นว่านายมีดีอะไร
เอาเลย แบลร์
- เร็วเข้า - ไปเลย
- อัดเขาด้วยหมัดเด็ดของนาย - เร็วเข้า
นายมีเวลาสามวินาที
- นายไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม - นี่ก็ได้ผลเหมือนกัน
เยี่ยม
เขาโง่สุดๆ
- อีกทีสิ - เร็วเข้า โจมตีเลย
จัดการเขา
เข้ามา บรูซ
เข้ามาเลย
- ไปเลย - อัดเขาอีกที
- เข้ามา - โจมตี
โจมตี !
เข้ามาเลย
มาสิ
- เอาละ เข้ามา - บรูซ
- เอาเลย - เอาเลย
- ไป - เร็วเข้า
- มาสิ - เข้ามา
- ไปเถอะ - เร็วเข้า
- ไปเถอะ - เร็วสิ
ไสหัวไป
อาหารเย็นพร้อมแล้ว
บรูซขังตัวเองอยู่ในห้องมาสองวันแล้ว
เขาไม่กินข้าวไม่กินน้ำ
เราควรไปดูเขาหน่อยนะคะ
บรูซ
แกอยู่ในนี้ ไม่กินข้าวไม่กินน้ำมาสองวันแล้ว
แม่ว่าแกไม่สบาย
เธอกังวลมากจนไม่ได้กินอะไร มาสองวันแล้วเหมือนกัน
ฉันรู้
แกไม่ได้ป่วย แกหดหู่
- ผมแค่อยากได้อาจารย์ - บรูซ ทำไมลูกทำตัวแบบนี้
เราไม่ให้ลูกเดินทางนี้ เพื่อตัวลูกเอง
ทำไมลูกจริงจังเรื่องการต่อสู้นัก
แม่ไม่เห็นด้วย ลูกเอาแต่ต่อสู้ และไม่สนใจเรียน
บรูซ ตอนนี้ลูกปิดเทอมอยู่
ขอให้พี่ชายหรือพี่สาวติวให้ลูกสิ
ลูกต้องเรียนให้ทัน
ถ้าไม่ได้เรียนกังฟู ผมก็ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
มีคำพูดเก่าแก่ที่ว่าการเรียน เป็นหนทางดีที่สุดที่มนุษย์แสวงหา
มีแค่การเรียนเท่านั้น ที่รับรองอนาคตของลูกได้
จะเรียนกังฟูไปทำอะไร
เอาละๆ
พอเถอะ
คุณพูดไปเขาก็ไม่ฟัง
ลงไปข้างล่างกับฉัน
- คุณทำอะไร - เราทำอะไรน่ะรึ
เราจะต่อสู้กัน
คุณบ้าไปแล้ว
ผมไม่ได้บ้า
ลูกชายคุณ เขาตายไปแล้ว
ผมยังไม่ตาย
บรูซ
พ่อ
บรูซ ใส่เสื้อแล้วตามฉันมา
ฉันจะพาแกไปพบคนคนหนึ่ง
- ใคร - อาจารย์ยิป
- จริงหรือ - จริงสิ
แกไม่ได้รบเร้าให้ฉัน พาไปฝากตัวกับอาจารย์ยิป
เพื่อเรียนกังฟูหรอกหรือ
ลุงจ้าวไปพบเขามาแล้วก่อนจะไป
แต่...
อาจารย์ยิปไม่รับลูกศิษย์ง่ายๆ
ผมไม่กังวล
ผมจะทำทุกอย่างตราบใดที่พ่อ ให้ผมเรียนกังฟู