อาจารย์ครับ
บรูซ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
เจ้าจับคู่ฝึกกับพี่ใหญ่นะ
เหรอครับ ยอดไปเลย
ไปฝึกตรงโน้นเลยนะ
ขอบคุณครับ อาจารย์
ขอบคุณมาก เราต้องได้แชมป์แน่
- โชคดีนะ แบลร์ - ขอบใจ
- เราจะทำเต็มที่เพื่อทุกคนนะ บาย - โชคดีนะ บาย
มานี่ เสี่ยวหมาน
ไปสิ เดี๋ยวบรูซจะต้องเสียใจ
อย่าคิดมากไปเลยน่า นี่เป็นโอกาสดีมากนะ
แบลร์รออยู่นะ
ครูอิงกริดเรียกหาอยู่นะ
ขึ้นเรือได้แล้ว
ไปแล้วล่ะ
ลาก่อน เจอกันนะ
บาย โชคดีนะ
หวิงชุนให้ความสำคัญ กับการต้อสู้จิรง ๆ
การต่อสู้ตัวต่อตัวจะทำให้เรา รู้ได้ว่าทักษะพัฒนาขึ้นไหม
วันนี้อาจารย์อยากเห็นว่า พวกเจ้าพัฒนา
ทักษะกังฟูรุดหน้าถึงขั้นไหนแล้ว
จับคู่แล้วฝึกกันเลย
เร็วเข้า
- บรูซ ขอฝึกกับนายได้ไหม - ครับ รุ่นพี่
อยากหัดท่าใหม่ ๆ จากพี่บ้าง
ซินลี
บรูซยังใหม่อยู่นะ มาจับคู่กันไม่ได้
อาจารย์ ผมไม่กลัวครับ
ผมอยากเรียนรู้จากรุ่นพี่
ผมจะเก่งได้ยังไง ถ้าไม่ได้ฝึกกับยอดฝีมือ
ไม่กลัวหมัดเขาหรือ
กลัวสิครับ
แต่ผมจะเก่งขึ้นได้ไง
ถ้าไม่โดนชกบ้าง
ได้ ให้เขาฝึกท่าโจมตี ต่อเนื่องสามจังหวะ
ท่าทาง การทรงตัว และท่ายืนต้องถูกต้อง
เพื่อให้มือและเท้าโจมตีได้แม่นยำ ว่องไว และดุดัน
เข้าใจครับอาจารย์
เลิกทำท่าเท่ ๆ อวดคนแต่ไม่ได้เรื่อง
อีกที
อย่างนั้น
เราฝึกเพื่อต่อสู้ ไม่ได้เอาไปอวดใคร
รักษาระยะห่าง ระหว่างตัวเองกับคู่ต่อสู้ให้ดี
จะได้โจมตีคนอื่นโดน
และป้องกันตัวเองได้
อย่างนั้น
พอ
รุ่นพี่
ยอด
อาจารย์ครับ ผมโดนท่าโจมตีต่อเนื่อง สามจังหวะแบบนี้ มันไม่ยุติธรรมครับ
- ยอด - เก่งมาก
ไปได้แล้ว
- ฝึกต่อนะทุกคน - บรูซ
เมื่อกี้เจ้าใช้หมัดน็อค กับท่ายกขาเตะ
อาจารย์เฉาสอนมาหรือ
เปล่า ผมคิดเองครับ
คิดเองหรือ
บอกหน่อยว่าคิดได้ยังไง
ภาคเรียนที่แล้ว ผมโดนนักเรียนที่ชกมวยเป็นอัดเอา
ผมไม่ยอมแพ้
มาวันหนึ่ง
ผมอ่านหนังสือกังฟู แล้วเจอประโยคหนึ่ง
"หมูใช้หัวดัน ไก่ใช้ปีกสู้"
พวกมันมีวิธีหาอาหารต่างกันไป
จะว่าไป...
ถ้าเราป้องกันตัว ต้องเลียนแบบหมู
แล้วพอต้องสู้ ให้ทำเหมือนไก่ชน
จิกคู่ต่อสู้ แล้วก็ตีปีกบ้าคลั่ง
มันจะทำให้คู่ต่อสู้งง
สิ่งสำคัญคือทำให้คู่ต่อสู้เขว
ต้องหาจังหวะ ตอนที่เขามัวแต่ป้องกัน
เตะเขาตรงจุดอ่อน
หนังสือกังฟูบ้าบอ ที่พวกนักปราชญ์เขียน
เจ้าหัดมาจากในนั้นหรือ
ดีมาก เป็นเคล็ดลับที่มีประโยชน์
ฉันว่าสิ่งสำคัญในการหัดกังฟู ก็คือต้องลับคมความคิด
มีเพียงการลับคมความคิดเท่านั้น ที่จะทำให้เข้าสู่หนทางแห่งกังฟู
บรูซ เข้าใจนะ
ดี
เข้าใจครับ อาจารย์
สิ่งสำคัญในการฝึกกังฟู ก็คือลับคมความคิด
เจ้าหัวไวมาก
ระหว่างที่ฝึก จำไว้ว่าให้เลี่ยงท่าอลังการ
อวดให้น้อยลง ใช้กลยุทธ์มากขึ้น
เข้าใจครับ
อวยน้อยลง
อาจารย์ "อวย" คืออะไรครับ
อาจารย์ไม่ได้พูดว่า "อวย"
อาจารย์บอกว่า "อวด" "อวด" ไม่ใช่ "อวย"
- อวดน้อยลง ใช้กลยุทธ์ให้มาก - ใช่
เข้าใจล่ะ
- ดี ไปได้แล้ว - ครับ
บรูซ ยังมีอารมณ์อ่านหนังสืออีก
สักวันนายจะเสียใจ
ฉันไม่เสียใจในสิ่งที่ทำหรอก
รู้ไหมว่าเสี่ยวหมาน ร้องไห้ตอนขึ้นเรือน่ะ
ก่อนจะขึ้นเรือ
เธอรอนายอยู่ ร้องไห้ด้วย
เออ พอแล้ว
ฉันห้ามไม่ให้เธอไป แต่เธอก็ไปอยู่ดี
อย่าโทษฉันสิ
เธออาจเป็นคนที่จะเสียใจก็ได้
นี่นายโกรธเหรอ
ฉันห่วงเรื่องเดียวก็คือ เจ้าฝรั่งวายร้ายนั่น แบลร์
ตอนมองเสี่ยวหมาน...
- พอ - เห็นสายตาลามกของมันไหม
เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว
ฉันหวังดีกับนายนะ
นายบ้าไปแล้ว
นี่ก็เพื่อนายนะ
- เสี่ยวหมานเสียใจมาก - เกิดอะไรขึ้น
เธอร้องไห้ด้วย
นายชกฉันเหรอ นายมันโง่
- ฉันพูดอยู่ ไม่ฟังกันบ้าง - จมูกเลือดไหลแล้ว
บรูซทำได้ยังไงกัน
เงยหน้า
แกบ้ารึไง
ไปชกอาหลินได้ยังไง
ผมไม่ได้ตั้งใจ
ผมพลาดไปชกโดนหน้าเขา
นายทำฉันผิดหวังนะ
ทำไมไม่ไปชกแบลร์ล่ะ ถ้าโกรธขนาดนี้
ชกฉันทำไม
บรูซ
ปล่อยเธอไปทั้งน้ำตาอย่างนั้นได้ไง
ฉันสงสารเธอจริง ๆ
ทุกคน มาทางนี้
อาจารย์มีเรื่องสำคัญ
จะประกาศ
วันนี้ เราได้รับเชิญ
จากเพื่อนนักต่อสู้ที่ไต้หวัน
อาจารย์จะพานักเรียนหกคนไปด้วย
เพื่อบรรยายเทคนิคของหวิงชุน
แล้วเราก็จะแบ่งปันเทคนิค กับนักต่อสู้ที่นั่นด้วย
ไปไต้หวันครั้งนี้
จะช่วยให้เธอพัฒนาทักษะกังฟูขึ้นอีก
ผู้ชนะหกคนจากการแข่งวันนี้ จะได้ไปไต้หวันกับอาจารย์
เริ่มได้
ผู้ชนะรอบแรกจะเข้ารอบสอง
ผู้ชนะรอบสองจะได้ไปกับอาจารย์ยิป
เริ่มได้
- บรูซกับซินลี จับคู่กัน - ครับ
- ดี เริ่มเลย - หยุด
ซินลี เธอชนะ มานี่
อาจารย์ ท่านบอกว่า ทุกอย่างต้องยุติธรรม
แต่แบบนี้ไม่เลย
บรูซ ทำไมพูดกับอาจารย์แบบนั้น
อาจารย์ เรายังไม่ทันเริ่มเลย
บอกว่าเขาชนะได้ยังไง
ไม่ได้เริ่ม แต่ได้ผู้ชนะแล้วล่ะ
ไม่อยากเชื่อเลย อาจารย์
ถ้าแข่งกัน ผมเอาชนะเขาได้ในนัดเดียว
งั้นก็เอาเลย
ซินลี อ่อนข้อให้เขาหน่อย
ครับ
ยอดเลย ยอด
ขอลองอีกหน ผมเอาชนะเขาได้แน่
ได้
ซินลี ออมมือให้เขาอีกทีนะ
ไม่จำเป็นหรอก
ยอดเลย
ลุกขึ้น
เอาล่ะ ต่อเลย
กลับมา
จงเหลียง ตอนที่ฉันไม่อยู่
ต้องสั่งให้ทุกคนฝึกต่อนะ
โดยเฉพาะบรูซ
เขามีพรสวรรค์
เขามีพรสวรรค์ทั้งร่างกายและจิตใจ
พยายามทำให้เขาสงบลงหน่อย
เข้าใจครับ อาจารย์
ฉันอยากพาบรูซไปด้วย
แต่เขาน่าจะอยู่ที่นี่ ขัดเกลาฝีมือมากกว่า
จำไว้นะ จงเหลียง
ต้องให้บรูซฝึกทักษะพื้นฐาน
- แล้วผลักดันเขา - เข้าใจครับ
- ให้ฝึกกับหุ่นไม้ก็ได้ - สายแล้วครับ อาจารย์
ได้
(ท่าเรือราชินี)
บรูซ กลับกันเถอะ
ไม่ ผมอยากส่งอาจารย์ออกเรือ
ที่จริงนะ
อาจารย์จะพานายไปไต้หวันด้วย
แล้วทำไมไม่พาไป
วันก่อนที่นายใช้หมัดน็อคล้มซินลีได้
ด้วยหมัดน็อค
กับท่ายกขาเตะ
อาจารย์ก็อยากพานายไปไต้หวันมาก
แต่อาจารย์รู้สึกว่า
นายเอาจริงเอาจังกับการชนะมากไป
แล้วไง ผมควรแพ้เหรอ
ยิ่งเร่งกลับยิ่งช้า
บรูซ ตอนที่นายสู้กับซินลีตอนแข่ง
กล้ามเนื้อนายเกร็งมาก
ลองคิดดู แบบนั้นชนะได้เหรอ
งั้นทำไมไม่บอกผมล่ะ
รุ่นพี่
รุ่นพี่ มีทางไหมที่ผม
จะพัฒนาทักษะต่อสู้ได้รวดเร็ว
มีคำกล่าวโบราณ
ฝึกทักษะพื้นฐานให้เชี่ยวชาญก่อน
สอง ไปสู้และเรียนรู้จากผู้อื่น
รุ่นพี่ ฝึกกับผมทุกวันได้ไหม
อาจารย์ทิ้งลูกศิษย์เหล่านี้ไว้ ฉันก็ต้องดูแลทุกคน
แล้วถ้านายอยากเก่งขึ้น
ก็ต้องเจอคู่ต่อสู้ที่ไม่เหมือนกัน
พออาจารย์กับคนอื่น ๆ กลับมา นายจะได้ฝึกกับคนเยอะขึ้นอีก
แต่ผมรอไม่ไหวแล้ว จัดเลย
ลุกขึ้น
รุ่นพี่ ผมรออีกวันก็ไม่ไหว
บรูซ นายมีพรสวรรค์มาก
แต่นายไม่มีสมาธิ กังวลมากไป
ก็ใช่น่ะสิ รุ่นพี่ รู้ใช่ไหม ว่าปิดเทอมมันแค่แป๊บเดียว
ผมต้องรีบเรียนรู้ ทุกอย่างให้มากที่สุด
การฝึกกังฟู เป็นสิ่งที่ต้องทำทั้งชีวิต
ไม่มีประโยชน์หรอกถ้านายใจร้อนไป
แต่พี่เข้าใจใช่ไหม
ฝึกซ้อมท่าพื้นฐาน
อย่าเอาแต่ฝึกกับหุ่นไม้
แต่อาจารย์บอกให้ผมฝึกกับมันนี่
ใช่ อาจารย์บอกให้นายฝึกเพราะนายเก่ง
แต่นายยังไม่ได้ฝึกกังฟูมานานนัก
ฉันฝึกกับเด็กคนอื่นมาสามปี
ก่อนจะเริ่มฝึกกับหุ่นไม้
อาจารย์พูดเสมอ
ว่าจะเป็นปรมาจารย์หวิงชุนไม่ได้ ถ้าไม่มีพรสวรรค์
แต่ถ้าไม่ได้ฝึกพื้นฐานให้แน่น
ก็จะเปล่าประโยชน์
เข้าใจแล้ว รุ่นพี่
- งั้นก็ไปฝึกซะ - ครับ
- ส่งมา - ได้
(ร้านอาหารหลิน)
ดี ลงมา
อาหลิน
เธอทำงานที่นี่เหรอ
เปล่า บ้านฉันเพิ่งเปิดร้านนี้
กำลังจัดร้าน เตรียมเปิดอย่างเป็นทางการ
โจนส์
พาเพื่อน ๆ มากินสิ เดี๋ยวฉันลดให้
ร้านดูดีมากเลยนะ
ว่าแต่ พักนี้ได้เจอบรูซ ลี บ้างไหม
เขาทำอะไรอยู่เหรอ
เดาว่า...
คงฝึกอยู่ที่สำนักหวิงชุนล่ะมั้ง
โจนส์ ถามหาเขาทำไมล่ะ
เปล่า แค่ถามเฉย ๆ
- ไปนะ - บาย
บรูซ กลับบ้านซะ
ถ้าเอาแต่ฝึกแบบนี้จะบาดเจ็บนะ
นายต้องตระหนักให้ได้
ว่าฝึกไปทำไม
เข้าใจล่ะ
บรูซ ลี
โจนส์ มาทำอะไรที่นี่
ทำไม ฉันมาไม่ได้เหรอ
เธอมาหาฉันเหรอ
การบ้านปิดเทอมของเธอ คือต่อสู้กับต้นไม้เหรอ
แล้วไง
ไปกันเถอะ บรูซ
ตอนนี้เราต่างก็เหงา
ไปดื่มกาแฟกัน
ไม่ไปกับฉันเหรอ
ไปน่า
ได้ข่าวจากเสี่ยวหมานบ้างไหม
ก็ไม่ได้ข่าวจากแบลร์เลยเช่นกัน ไม่โทรมาแม้แต่ครั้งเดียว
มาพูดเรื่องแบลร์กับฉันเหรอ
เปล่าซะหน่อย ฉันเกลียดเขา
เพราะเขาไม่พาเธอไปด้วยเหรอ
อย่ากังวลไปเลยน่า
แบลร์ไปแทนฉัน
สภานักเรียน
ไม่ได้เลือกแบลร์หรอก
ทำไมเธอไม่ไปล่ะ
ก็มันเรื่องของฉัน
พอเราดื่มกาแฟเสร็จ
ฉันอยากชวนเธอไปเต้นรำ
ที่โรงเต้นชะช่าที่ดีที่สุด
โทษที ไม่สนใจน่ะ
ไม่สนใจฉันหรือเต้นรำ
ทั้งคู่
เธอนี่ขวานผ่าซากจริง
ก็พูดในสิ่งที่คิด
แบลร์เป็นต้นเหตุ ให้เธอพูดกับฉันแบบนี้รึเปล่า
ที่จริงนะ บรูซ
เธอไม่รู้จักฉันเลย
ฉันไม่เคยดูหมิ่นเธอ
ไม่เลย
ฉันชื่นชมเธอด้วยซ้ำ
ฉันอยากให้เธอสอนฉัน...
เต้นรำด้วย
แต่เธอเป็นคนจีน ดูเธอจะไม่ไว้ใจฉัน
หรือนักศึกษาอังกฤษคนอื่น ๆ ด้วย
ไม่ใช่ฉันไม่ไว้ใจเธอ
แต่พวกเธอต่างหากที่คิดว่า
อาหลิน นักศึกษาจีนอีกคนกับฉัน
ไม่ควรได้นั่ง ในห้องเรียนเดียวกันกับเธอ
แล้วก็ยายอิงกริดน่ารำคาญนั่น
ไม่เห็นต้องโมโหเลย
ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอิงกริดกับแบลร์
ไม่อยากให้ฉันแสดงด้วยตั้งแต่แรก
บรูซ
เธอไม่น่าปล่อย ให้เสี่ยวหมานไปกับแบลร์
ก็เปล่านี่
เขาเลือกเอง ไม่ซื่อสัตย์เลย
ซื่อสัตย์เหรอ เขาจะซื่อสัตย์ ถ้าอยู่นี่เหรอ ไม่เข้าใจเลย
เธอไม่เข้าใจหรอก
บรูซ ฉันพาเธอมาดื่มกาแฟนะ ไม่ใช่มาเถียงกัน
โทษที
ถ้าไม่อยากฟัง ฉันไปละ
เดี๋ยว
เธอควรจะบอกลาแบบสุภาพบุรุษนะ
ปลาจวดเหลือง 12 ชั่งเหรอ ได้ ไม่มีปัญหา
เดี๋ยวจะเอาไปส่งเลย
ได้ แค่นี้นะ
อาหลิน จะไปไหน
เอานี่ ไปส่งปลาหน่อย
คุณจางซื้อปลา 12 ชั่ง
ไปเอาปลาที่แผงปลาบ้านเรา แล้วเอาไปส่งเขานะ
พ่อ ผมทำงานที่นี่ทั้งบ่ายแล้วนะ
ปิดเทอมผมอยู่แต่บ้าน
ยังจะให้ผมทำงานที่นี่อีกเหรอ
ร้านเราจะเปิดอยู่แล้ว
ต้องมีคนไปดูแลแผงปลา
ก็จ้างคนสิ
จ้างเหรอ นี่บอกให้ฉันจ้างคนเหรอ
ฉันรู้ว่าแกจะไปหาบรูซ
ไม่ได้ แกต้องไปส่งปลา
ใส่นี่ซะ
อย่าไปหาบรูซล่ะ
อาหลิน นี่กลายเป็นพ่อค้าปลาแล้วเหรอ
ปิดเทอมนี้ฉันยุ่งมากเลย
เดี๋ยวก็จะเปิดเทอมอยู่แล้ว
- ทำการบ้านเสร็จยัง - เสร็จแล้ว
ฉันห่วงที่นายต้องสอบซ่อมตอนเปิดเทอม
ไม่เป็นไร แย่สุดก็ไม่ได้กลับไปเรียนที่นั่น
ไม่เป็นไรเหรอ
อยากให้พ่อโมโหรึไง
หน้าร้อนนี้ห่วยแตกมาก
- ได้ข่าวจากเสี่ยวหมานไหม - ไม่เลย
ฉันเจอโจนส์นะ
เธอไปหานายไหม
เธอเลี้ยงกาแฟฉันด้วยนะ
เลี้ยงเลยเหรอ
ได้ไง
ให้ท่าหรือเปล่า
ทำอะไรอย่างอื่นไหม
หมายความว่าไง
เธอคงอกแตกตายแน่ถ้าพยายามจับนาย
คงจะแค่เล็ง ๆ ฉันมากกว่า
นายนี่โอหังจริง ๆ
บรูซ ยังพูดไม่จบ
ก็พูดต่อสิ
มองอะไรน่ะ
มีปัญหากับเสื้อผ้าเหรอ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
มีปัญหาอะไร มองฉันแบบนั้น
ก็รู้ทุกอย่างแต่รู้แบบตื้น ๆ
ฉันจะไปมองนายทำไม
นาย...
ไสหัวไป
นี่เป็นถนนหลวง
มาทำตัวเป็นเจ้าของได้ไง
วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี อย่ามายั่วโมโห
บรูซ ไปกันเหอะ
ไปหาคนเก่ง ๆ มาฝึกให้ดีกว่า
คิดว่าตัวเองเก๋านัก
อัดเสื้อผ้าเล่นได้เนี่ย
วันนี้นายโชคดีนะ
บรูซ ดูเขาสิ
ตัวก็เล็ก ผอมแห้ง ยังกับขอทาน
ถ้าไปซ้อมเขา จะไม่มีใครหาโลงให้เขานะ
ช่างมันเถอะ
จะบอกให้นะ
ไม่มีใครรู้ว่าใครจะชนะหรอก
ก็ได้
วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี
กะจะปล่อยนายไป
แต่ทนไม่ไหวแล้ว
ตอนนี้เจอใครก็ชวนทะเลาะได้หมดแหละ
อยากสู้เหรอ
เข้ามาเลย
บรูซ
หยุดนะ
นายชื่ออะไร
กังฟู ฉันออกมาฝึกทักษะกังฟู
กังฟู
ขอบคุณ
ขอต้อนรับกลับมา เธอทำให้เราภูมิใจ
ขอบใจนะ
ไม่ลงไปทักทายพวกเขาเหรอ
แล้วทำไมไม่ลงไปกับเขาล่ะ
ก็เหมือนเธอ อยากอยู่นี่มากกว่า
พวกเขากลับมาแล้ว เกี่ยวอะไรกับฉัน
ฉินเสี่ยวหมานกับแบลร์จูงมือกัน
- ไม่ใช่เรื่องของฉัน - จะปล่อยเขาไปจริงเหรอ
เขาทิ้งฉันไปเองนะ
เสียมารยาทรึเปล่า
ฉันอยากให้เธอจูบฉันต่อหน้าทุกคน รวมทั้งแบลร์ด้วย
เอาให้เต็มที่เลยนะ
ถ้าเธอเต็มที่ ฉันก็ไม่ยั้ง
อาจารย์ครับ คนจากแผงปลาหลินมาส่งปลาครับ
- อาจารย์หวัง นี่ปลาที่ท่านสั่ง - ปลาสดดี เอาไปตรงโน้น
มานี่ เจ้าหนุ่ม
ดื่มชาสิ
วันนี้ร้อนนะ
เชิญดื่มชาครับ
บรูซ รอก่อน
ขอฉันอธิบายก่อน
ฉันจะเล่าทุกอย่าง
ไม่อยากฟัง
- บรูซ อย่าทำกับฉันแบบนี้สิ - ทำไมล่ะ
ว่าไง
อาหลิน วันนี้มาเช้านะ
วันนี้เลี้ยงเหล้าด้วยนะ
ทำไมล่ะ
ก็นายบอกให้ไปสืบ เรื่องเจ้าผิวเหลืองไง
เจอแล้วนะ
ที่ไหน
เจ้าผิวเหลืองนั่น เป็นเด็กรับใช้ที่สำนักหวังหยุนเชง
เด็กรับใช้เหรอ
เด็กรับใช้จะเก่งกังฟูขนาดนั้นได้ไง
จริงนะ ฉันเห็นเขา
พ่อให้ฉันไปส่งปลาที่สำนักหวัง
ฉันเลยเห็นเจ้าเจ้าผิวเหลือง
เขาเสิร์ฟน้ำชาให้หวังหยุนเชงอยู่
เขาคำนับอย่างนอบน้อมเลย ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ
เขาเสิร์ฟน้ำชาให้ฉันด้วย
เสิร์ฟน้ำชาให้นายเหรอ
เป็นไปไม่ได้
อย่ามาโกหกให้ฉันเลี้ยงเหล้าเลย
คนเก่งอย่างนั้น จะเป็นเด็กรับใช้ที่สำนักกังฟูได้ไง
ไม่เชื่อเหรอ
พนันกันไหมล่ะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
ได้ ถ้านายพูดจริง ฉันจะเลี้ยงเหล้านาย
ฉันจะไปหาเขา
- จะไปไหนน่ะ - ไปสำนักหวังหยุนเชง
ไปไม่ได้นะ ถ้าโดนกระทืบจะว่าไง
ไม่มีทางหรอก
วันนี้สองวิชาแรกเรียนกับครูอิงกริด
งั้นก็ลาครูให้ด้วย
หาข้ออ้างให้ด้วยนะ
เชิญ
ได้ยินเสียงนี้ทีไร
ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไง
ได้ยินเสียงนี้ทีไร
รู้สึกสบายใจบอกไม่ถูก
ถ้าได้ฟังทั้งวันก็คงจะเบื่อเองล่ะ
ฉันคิดถึงเสียงนี้มาก
ได้ พอฝึกยกนี้เสร็จแล้ว
ฉันจะจัดให้แข่งกัน นายเลือกคู่ต่อสู้ได้เลย
ดีไหม
ไม่มีนักเรียนโหลยโท่ยหรอก ถ้าอาจารย์เก่งขนาดนี้
หลี่เฉา นายแซวฉันนะ
นี่เราอยู่ในโลกแบบไหนกัน
ถ้าใครอยากจะทำเรื่องดี ๆ
ก็ต้องป้องกันตัวเองใช่ไหม
จริง
หลี่เฉา
ชอบคนไหนก็เลือกได้เลยนะ
ยังไง นักเรียนพวกนี้ ก็ไม่อยู่กับฉันไปตลอดชีวิตหรอก
ก็จริง
ไม่ต้องห่วง อาจารย์
ฉันจะไม่ใจดำกับพี่หรอก
ขอบใจ
(สำนักหวังหยุนเชง)
จะทำอะไรน่ะ
คารวะ อาจารย์หวัง
มีธุระอะไร
ผมแค่มาขอดู
มาจากไหนล่ะ
ผมมาจากสำนักหวิงชุนครับ
ผมมาขอฝึกกับนักเรียนของท่าน
ฝึกหรือ ใครส่งเธอมา
ไม่มีครับ ผมมาเอง
อาจารย์เธอกับฉันเป็นเพื่อนเก่ากัน
แต่...
นักเรียนของอาจารย์ยิป จะไม่มาที่นี่โดยไม่ได้รับเชิญ
อย่าโกหกว่ามาที่สำนักฉันเพื่อฝึกเลย
อาจารย์ยิป ไปบรรยายที่ไต้หวันไม่ใช่หรือ
ครับ อาจารย์ยิปไม่อยู่
ผมเลยมาที่นี่เอง
ดูเหมือนอาจารย์ยิป จะไม่ได้สอนมารยาทกังฟูให้นะ
ไม่จริงครับ
อาจารย์สอนกฎให้ผมหมดแล้ว
ผมมาด้วยตัวเอง เพื่อฝึกกับคนที่นี่
ผมไม่ได้มาท้าทายท่าน
ฝึก ท้าทายหรือ
โอหังนัก
ไป
เชิญ
หยุด
อาจารย์
ผมอยากขอฝึกกับเจ้าผิวเหลือง
ไปฝึกกับเขาเลย
ยอด เยี่ยม
สุดยอด
ไป
ไปซะ
ออกไป
บรูซ ฉันช่วยพยุงเข้าไปนะ
ไม่เป็นไร
ฉันไม่อยากให้แม่รู้ว่าฉันเจ็บตัว
กลับบ้านเถอะ เอาจักรยานมา
ผมคิด ๆ ดูนะ
บรูซคงไปสำนักอาจารย์หวัง เพื่อขโมยเคล็ดวิชาแน่
ถึงได้โดนซ้อมอ่วมขนาดนั้น
เขาไม่เจ็บตัวจากการต่อสู้นะครับ
ลุงลี ป้าลี
อย่าโทษเขาเลย
เรื่องมันแค่ออกมาแบบนี้เอง
ตั้งแต่เขาเริ่มฝึกกังฟู
บรูซก็เปลี่ยนเป็นคนละคน
ไม่สนใจอย่างอื่นเลย
พอกลับถึงบ้าน ก็เอาแค่อยู่ในห้อง นั่งคิดอะไร
หรือไม่ก็ไปซ้อมกังฟูที่สนาม
ไม่รู้เลยว่าวัน ๆ คิดอะไรบ้าง
คราวนี้เขาโดนซ้อมนะ
เป็นบทเรียนที่ดีแล้วล่ะ
เขาน่ะหัวดื้อตลอด
ไม่เคยเชื่อฟังใครเลย
ปล่อยเขาโกรธไปเถอะ
ได้ ไปดูลูกเสียสิ
บอกให้เขาตั้งใจเรียนซะ
- คุณ... - ไปเร็ว
- ไปได้แล้ว - ได้
อรุณสวัสดิ์ รุ่นพี่
(ถึงอาจารย์ยิป จากหวังหยุนเชง)
ไม่รู้กฎหรือยังไง
บอกมาสิ
นี่ไม่แยแสคำแนะนำอาจารย์ เรื่องเคารพมารยาทกังฟูเลยรึไง
นี่อยากจะก่อศึกระหว่างสองสำนักรึไง
อาจมีคนล้มตายได้นะ
เจ้าบ้า บ้าเอ๊ย
รุ่นพี่ ผมขอโทษ
เป็นไรไป ฉันเตะนายแรงไปเหรอ
ไม่แรงเท่าที่คนเตะเมื่อวานหรอก
ผมหลบไม่ทัน
อะไร เมื่อวานโดนกระทืบมาเหรอ
ผมไม่มีเวลาอธิบาย ก่อนที่รุ่นพี่จะเตะผม
ช่วยเขาหน่อยสิ ยืนบื้ออยู่ทำไม
ไม่เป็นไร
นายบาดเจ็บมาจากสำนักหวัง แต่ไม่พูดอะไรสักคำ
นายบาดเจ็บหนัก ฉันก็ทำแรงไป
ไม่เป็นไร ผมสมควรโดนพี่สั่งสอน
อย่ารู้สึกผิดไปเลย
ถ้าผมไม่ได้ฝึกตัวต่อตัวกับพี่
คงไม่มีโอกาสถูกเตะด้วยซ้ำ
ตอนนี้ ยังคิดถึงลูกเตะนั้นอยู่เลย
ก็ฉันโกรธ รู้ไหมว่าฉันรู้สึกยังไง
ตอนได้จดหมายจากสำนักหวังหยุนเชง
เอาตรง ๆ ถ้าสองสำนักต่อสู้กัน จะต้องโกลาหลน่าดู
ต้องมีคนบาดเจ็บ อาจจะถึงตาย
- รุ่นพี่ นั่งก่อน - นี่
ผมรู้ว่าพี่ช่วยผม
อย่าพูดเรื่องนั้นเลย
รุ่นพี่ รู้ความแตกต่าง
ระหว่างลูกเตะของหวังกับของพี่ไหม
ลูกเตะหมอนั่นดุดัน วงขากว้าง
ลูกเตะนั้นรู้สึกยังกับโดนหวดด้วยไม้
พี่ไวมาก
ยังกับสายฟ้าฟาด รู้สึกเหมือนค้อนทุบ
ผมคิดว่า ถ้าเอาจุดแข็งของหวังมารวม
กับความไวของหวิงชุน
มันจะต้องสุดยอดมาก
นายคิดเรื่องนี้ระหว่างพักฟื้นเหรอ
ก็ใช่
กระบวนท่าหวิงชุนของเรา เน้นการเกาะติด
ยิ่งอยู่ใกล้คู่ต่อสู้ ก็ยิ่งมีประสิทธิภาพ
การเตะของหวังนั้นดุดัน
เขาเตะมาจากระยะไกล
ถ้ามีพื้นที่เพียงพอ เตะทีเดียวก็ถึงตายได้
พูดตรง ๆ นะ
ผมไปเพื่อดูว่าการเตะของเขาเป็นยังไง
ผมถึงได้ไปที่สำนักหวัง
นายจะไปหาที่ตายหรือไง
ไม่ได้ไปหาที่ตาย แต่ไปสู้
คำบรรยายโดย Sangrawee Laksanasopin