บรูซ ลี อยู่ไหน
- เราหาดูทั่วโรงเรียนแล้ว - เขาลืมเรื่องวันนี้ไปแล้วเหรอ
- แยกกันหาเขาเถอะ - หวังว่าคงไม่มีอะไรไม่คาดฝันนะ
- ไปดูด้านหน้ากัน - โอเค
- ดู บรูซ สิ - ฉันว่าบรูซ ลี เป็นคนแปลก
ดูเขาสิ
เขาไม่รู้หรือว่าจะเริ่มแสดงแล้ว
ฉันว่า
มีบางอย่างพิเศษเกี่ยวกับบรูซ
ฉันว่าวันนี้เขาจะเป็นนักแสดง ที่มีเสน่ห์ที่สุดในโรงเรียนเลย
อะไรนะ เธอแอบชอบเขาเหรอ
- บอกมานะ - อาจจะ ฉันไม่แน่ใจ
แย่หน่อยที่เขาเป็นคนเอเชีย
นั่นเป็นการเหยียดผิวนะ
พวกเธอไม่เข้าใจหรอก บรูซ ลี กำลังซ้อมทรงตัว
ขั้นตอนสำคัญที่สุด สำหรับนักศิลปะการต่อสู้
- บรูซ - บรูซ
ดูเวลาสิ เธอจะไม่เข้าไปที่ หอประชุมเหรอ
- ฉันไม่อยากไป - เธอไม่อยากไปเหรอ
เธอลงชื่อไว้ไม่ใช่เหรอ
ฉันคิดว่าฉันจะได้ประลองกับ นักเรียนญี่ปุ่น
ฉันไม่รู้มาก่อนว่ามันเป็นการแสดง ฉันไม่สนหรอก
ฉันไม่อยากไป
ทำอย่างนี้ได้ยังไง เธอต้องไป เราลงทะเบียนการแสดงของเธอไว้
- เธอจะไม่ไปได้ยังไง - ไม่
- ไม่เป็นไร บรูซ ไปเถอะ - บรูซ
มาเถอะ บรูซ
- ไม่เป็นไร ไปเถอะ - ไม่
ไปกันเถอะ
- ไป จะเริ่มแล้ว - ไม่อยากไป
หุบปาก ไปกันเถอะ
เข้าใจไหม
- โอเค อย่างนั้นแหละ - เข้าใจแล้ว
ดูเขาสิ อยู่ตามลำพัง
นั่นคือการนั่งสมาธิ ไม่ฟังเสียงคนอื่น
นั่งลง
ขอบคุณ
ถ้ามีคนถามว่าอะไรคือศิลปะการต่อสู้ ที่โด่งดังที่สุด
ในอเมริกา เราคงตอบอย่างไม่ลังเล ว่าคือคาราเต้
หลังจากที่อเมริกาได้รู้จักคาราเต้ มันก็เป็นที่นิยมอย่างมากในประเทศนี้
ความสนใจคาราเต้มีมากพอๆ กับ ความสนใจในบาสเกตบอล
โรงเรียนของเรา อาชีวศึกษาเอดิสัน
ก่อตั้งทีมคาราเต้ของเราเอง เมื่อสิบปีที่แล้ว
การแสดงชุดต่อไปคือการแสดงคาราเต้
- เตรียมตัวให้พร้อม - โอเค
พวกนายไปรอที่ด้านข้าง
โอเค เอาละ ลุกขึ้น
หันซ้าย
เดินหน้า
จากการนำของครูฝึกอามาดะ และคุณคิมูระ ทีมคาราเต้ของเรา
ดีขึ้นกว่าเมื่อสิบปีก่อนมาก
ไม่ใช่แค่ในโรงเรียนของเราเท่านั้น แต่ยังเป็นความภาคภูมิใจของซีแอตเทิล
จิลเลียนนา พูดมากไปแล้ว เอาละ อย่ามัวเสียเวลาเลย
ใช่
เอาละ ตอนนี้ทุกคนตื่นเต้นกันแล้ว ฉันแนะนำจบแล้ว
ขอเชิญพบทีมคาราเต้ของเรา
มาต้อนรับพวกเขากัน กับการแสดงที่ตื่นเต้นไม่เหมือนใคร
เชิญค่ะ
นายขึ้นหลังจากนี้ หลังจากการแสดงคาราเต้
โอเค เตรียมพร้อม
ทีมของนาย เตรียมพร้อม
กลับหลังหัน
วิ่งต่อไป
ตานายแล้ว
ไป
- ยอดเยี่ยมมากค่ะ - ไม่เป็นไร
พวกเขาสมบูรณ์แบบ ปรบมือดังๆ อีกครั้ง
ต่อไป ฉันจะแนะนำให้ทุกคน ได้รู้จักศิลปะการต่อสู้อีกชนิด
ผู้แสดงคือบรูซ ลี
ฉันไม่รู้ว่าจะแปลชื่อการแสดงของเขา เป็นภาษาอังกฤษได้ยังไง
มันเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ต่างออกไป ฉันจะให้เขาแนะนำตัวเอง
ตานายแล้ว ทำไมไม่ขึ้นไปบนเวทีล่ะ เร็วเข้า
เชิญ บรูซ ลี ช่วยแนะนำ การต่อสู้ของเธอให้เรารู้จักที
เวทีนี้เป็นของเธอแล้ว
- เชิญเลย - จิลเลียนนา อย่าเพิ่งไป
เชิญ
ฉันจะแสดงก่อน
ขอบคุณที่ปรบมือให้
ศิลปะการต่อสู้ของจีนมีประวัติศาตร์ ยาวนานหลายพันปี
ที่ผมเพิ่งแสดงไป เป็นเพียงแค่ ชนิดเดียวเท่านั้น
- เยี่ยม - วิเศษเลย
คงยากที่จะอธิบายศิลปะการต่อสู้จีน ออกมาเป็นภาษาอังกฤษ
เพื่อให้เข้าใจได้ง่ายๆ ฉันจะเรียกมันว่ากังฟูจีน
หมอนี่พูดเก่งกว่าแสดงอีก
กังฟู
สำหรับคนที่พูดภาษาอังกฤษ มันเป็นคำศัพท์ใหม่
- แต่ฉันมั่นใจ... - ขอโทษนะ
ว่าเพราะฉัน บรูซ ลี
- เขาพูดอะไร - คุณจะพบว่าคำๆ นี้
จะไปอยู่ในพจนานุกรมของคุณ
นี่คือกังฟูของจีน กังฟู
ฉันไม่รู้เลยว่าบรูซ ลี พูดเก่งขนาดนี้
ใช่
ตอนแรก ฉันไม่อยากมาที่นี่
วิธีชมศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุด ก็คือให้คนสองคนมาสู้กัน
แต่พอฉันได้ดูการแสดงชุดก่อนหน้า ฉันไม่ประทับใจเลย
- การดูการแสดงคาราเต้ - มีอะไร
ที่ไม่มีฝีมือด้วยซ้ำ
ยืนนิ่งๆ ยังไม่ได้เลย ยังเรียกคาราเต้เหรอ
- เขากำลังดูถูกเรา - ใช่
ในเมื่อนี่เป็นการแสดงศิลปะการต่อสู้
ฉันหวังว่าคุณอามาดะ จะพานักเรียน ของเขาทุกคนออกมาสู้กับฉัน
ถ้าพวกเขาล้มฉันได้ จะพิสูจน์ว่าคาราเต้ของพวกเขาดีจริง
ถ้าฉันชนะพวกเขา จะพิสูจน์ว่า คาราเต้นั่นเป็นแค่การแสดงลีลา
ฉันต้องขออภัย คนที่ต่อสู้แบบเน้นลีลา
เลิกโอ้อวดเรื่องคาราเต้ และวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้แล้ว
- ให้ตายสิ - อย่าใจร้อน อย่าไป
คาราเต้แบบที่นิยมที่สุดในญี่ปุ่น ถูกคนจีนคิดค้นขึ้นก่อน
ศึกษาประวัติศาสตร์ดูก็ได้
ฉันอยากแสดงศิลปะการต่อสู้ของจีน หรือกังฟูจีน ให้ทุกคนได้ชม
ยังไงเสียศิลปะการต่อสู้ของจีน ก็จะเป็นที่หนึ่งในโลกเสมอ
ทีมคาราเต้ของเรากล้าขึ้นมาไหม
พวกนาย
ทำไมไม่หยุดพวกเขาล่ะ
เอาเลย ขึ้นมาให้หมดเลย มาสิ
คุณคิมูระ ทำอะไรสักอย่างสิ
ทำอะไร ไปไม่ได้นะ
ลุกขึ้น ทุกคนเลย
บรูซ ลี นายอวดดีเกินไปแล้ว
ดูทีมคาราเต้ของนายสิ
สู้กับนายคงน่าสนใจกว่า
มาสิ
เราควรจะทำยังไงดี
จะไปรู้เหรอ ไม่คิดว่าจะเกิด เรื่องแบบนี้
ทำไมไม่ห้ามเขาล่ะ
เร็วเข้า
ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ เราจะเพิ่มการแสดงพิเศษ
นี่เป็นการแสดงที่เราไม่ได้คาดคิดไว้
มันมีชื่อว่ากังฟูจีน ปะทะคาราเต้ญี่ปุ่น
กลัวหรือ
เตรียมพร้อม
ไม่ต้องหรอก
มาเลย
อย่ามาคุยโม้เรื่องวัฒนธรรมญี่ปุ่น ที่โรงเรียนของเราอีก
เวลาที่ฉันเห็นนักเรียนจากที่อื่นฟัง แล้วฉันอารมณ์เสีย
ฉันไม่ได้อยากมาที่นี่
แต่ฉันอยากให้โรงเรียนได้เห็น
ว่าจริงๆ แล้วศิลปะการต่อสู้ มีที่มาจากเมืองจีน ประเทศจีน
ถ้าอยากดูศิลปะการต่อสู้ของจริง ก็ให้ดูที่คนจีนอย่างเรา
ดูฉันนี่ หลี่เสี่ยวหลง ดูฉัน บรูซ ลี
ลาก่อน
เร็วเข้า
- บรูซ ลี รอก่อน - บรูซ ลี
บรูซ ที่คุณแสดงไปนี่เป็นมายากล หรือเปล่า
- อยากลองไหมล่ะ - ไม่ๆ
- ขอจับกล้ามได้ไหม - แน่นอน
นั่นกล้ามเหรอ แข็งอย่างกับเหล็ก
- คุณรู้แล้วว่ากังฟูของจริงคืออะไร - สวัสดี บรูซ ลี
คุณซู
คุณก็เห็นนี่ ไม่อยากเชื่อเลย
นักเรียนที่คุณแนะนำมาอวดดีมาก
เขาทำลายงานของเรา
ขอโทษด้วย ฉันเองก็คิดไม่ถึง
- เราไม่ต้องการนักเรียนอย่างนี้ - บรูซ คงเรียนอยู่ไม่นานหรอก
ฉันแค่อยากให้เขาเรียนทันหลักสูตร มัธยมปลาย ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย
อยู่อีกไม่ได้หรอก ขอให้เขาย้ายเถอะ
ไม่ เราต้องทำตามที่สัญญาไว้
โอเค
คุณคิมูระ บรูซ ฝึกมวยแบบไหนกัน
ดูเหมือนตัวตลกเลย ต้องเป็นมนต์ดำแน่ๆ
- มนต์ดำ - พูดพอหรือยัง
แต่นายแพ้
ทุกคนในซีแอตเทิล ดูรายการนั้นอยู่
เจ้าบรูซ ลี นี่ จริงๆ แล้วก็แค่นักแสดงฝีมือดี
นักแสดงฝีมือดีเหรอ
เอาละ ถ้าเขาเป็นนักแสดงชั้นยอด เราก็ต้องกระชากหน้ากากเขา
ให้โลกได้เห็นธาตุแท้เขา
คุณคิมูระ
คุณช่วยออกมาแสดงให้เราดูได้ไหม
ดูเหมือนว่าการเผชิญหน้าระหว่าง คาราเต้และกังฟูของจีน
จะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ดื่ม
- คุณตามหาผมเหรอ - ใช่ ฉันอยากเลี้ยงข้าวเธอ
จริงหรือ ก็ดีสิ ผมไม่ค่อยได้กินอะไรดีๆ
เอาละ วันนี้กินเต็มที่เลย
อยากกินอะไรก็กินเลย
รู้อะไรไหม ฉันได้รับเชิญไปงานครบรอบ ของโรงเรียนเธอด้วย
ฉันก็เลยไป
ฉันได้ดูการแสดงดีๆ การแสดงสนุกๆ
- คุณไปมาด้วยเหรอ - ใช่
- แต่ว่าเธอก่อเรื่อง - อะไรเหรอ
โรงเรียนของเธอไม่ต้อนรับเธออีกแล้ว
- แค่เพราะว่าผมเอาชนะคาราเต้ของเขา - ใช่
ฉันยังดีใจนะ
บรูซ เธอควรเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย
เธอไม่ได้ไปเรียนที่เอดิสัน เพื่อเผยแพร่กังฟูของจีน
เธอไปเพื่อให้เรียนมัธยมปลายจบ
เธอต้องเข้ามหาวิทยาลัย
ผมเข้าใจ ใจจริงแล้วผมไม่อยากแสดง ที่โรงเรียนเลย
แต่พวกนั้นทำผมโมโห
งั้นเธอก็ควรเตรียมตัวสอบ
ฉันเชื่อว่าเธอต้องเข้ามหาวิทยาลัย ได้แน่ๆ เมื่อดูจากคะแนนของเธอแล้ว
- ผมจะพยายาม - ฉันดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
- เร็วเข้า กินอีกสิ เหนื่อยไหม - ไม่ครับ
ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น บรูซ ฉันชื่นชมเธอนะ
ฉันคิดว่าคนจีนทุกคนในซีแอตเทิล
จะเคารพเธอหลังจากได้ดู การแสดงของเธอในวันนี้
- เหมือนที่เคารพซุนหงอคง - ผมเป็นซุนหงอคงตั้งแต่เมื่อไร
ฉันลืมบอกไป เบคกี้กลับไปหาเชฟหวังแล้ว
ทุกอย่างเป็นเพราะว่าเธอลาออก จากร้านอาหาร ขอบใจจริงๆ นะ
โอเค นับจากพรุ่งนี้ไป
เธอมาทานอาหารเย็นที่ร้านของฉัน ได้ทุกวันเลย
มาทานที่ร้านของคุณเหรอ ได้ยังไงกัน ผมหาเงินได้ไม่มาก
ถ้าเธอไม่อยากกินอาหารฟรี ก็ไว้ค่อยจ่ายทีหลัง
ฉันเชื่อว่าอีกหน่อยเธอจะต้องมีเงิน เธอจะประสบความสำเร็จ
(สวนสัตว์วู้ดแลนด์ปาร์ค)
ใคร
พวกนาย เกิดอะไรขึ้น
ทำไมต้องเป็นฉัน
ฉันไม่ได้มาในฐานะครูฝึก ที่โรงเรียนเอดิสัน
นายนี่น่ารำคาญจัง
ฉันบอกแล้วว่าฉันจะไม่ประลองกับใคร นอกจากจะทำในที่สาธารณะ
(จดหมายท้า)
นี่จดหมายท้าของเรา
อีกสามวันเราไปประลองกัน ที่ผับของคิมูระ
ถ้าฉันไม่รับล่ะ
ถ้านายไม่รับ
นายก็ไม่มีสิทธิ์แสดงมนต์ดำ ของนายอีก
ในที่ใดที่มีคาราเต้
นายนี่หาเรื่องนะ ช่างกล้า
นายกล้าเรียกกังฟูของจีนว่ามนต์ดำ
จะบอกอะไรให้นะ อามาดะ นายไม่รู้จักศิลปะการต่อสู้
บรูซ ลี ฉันขอเตือนนะ
ถ้านายไม่รับคำท้าของเรา จากนี้ไปนายก็เงียบเสีย
นายไม่มีทางเลือกอื่น
ฉันคิดว่าคงไม่
- แต่ฉันมีเรื่องจะขอ - ว่ามา
ฉันอยากให้พวกนายส่งคนที่ ฝีมือดีที่สุดมาสู้กับฉัน
- รวมถึงคิมูระ อาจารย์ของนายด้วย - พอได้แล้ว
อาจารย์คิมูระ คือยอดฝีมือคาราเต้ อันดับหนึ่งของซีแอตเทิล
นายก็แค่เด็กเมื่อวานซืน
กล้าดียังไงมาขอประลองกับคุณคิมูระ
ใช่แล้ว ในอเมริกาฉันก็แค่เด็กเมื่อวานซืน
แต่คาราเต้ของญี่ปุ่นมีรากฐานมาจาก กังฟูของจีน
เป็นบรรพชน
เพราะฉะนั้นยอดฝีมืออันดับหนึ่ง ของนายเท่านั้นที่สามารถท้าทายกังฟู
อีกอย่าง เชิญนักข่าวมาดูด้วย ฉันอยากให้เป็นการต่อสู้อย่างเปิดเผย
บรูซ ลี นายจองหองเกินไปแล้ว
ได้ ฉันจะเชิญคนมาดูนายแพ้เยอะๆ
นายยืนไม่อยู่แน่
- นายจะต้องไปจากซีแอตเทิล - ฉันรับคำท้า
ฉันจะสั่งสอนนาย ว่านี่ไม่ใช่ที่ของนาย
แม่ของแกขอให้ฉันเอานี่ให้แก แม่หวังว่า
อยู่อเมริกาแกจะหัดอดทน แกต้องเรียนรู้
(อดทน)
- เขาว่าอะไรนะ - หมอนี่มันจองหองเกินไปแล้ว
จริงๆ แล้วเขาพูดว่าอะไร
เขาให้เราส่งยอดฝีมือ อันดับหนึ่งในซีแอตเทิล
รวมถึงคุณด้วย คุณคิมูระ
- มีอะไรอีก - เขาบอกว่า
เขาบอกว่าตอนนี้เขาอาจไม่มีชื่อเสียง
แต่กังฟูของจีนเป็นบรรพบุรุษ ของคาราเต้
มีแต่ยอดฝีมือคาราเต้อันดับหนึ่ง ที่คู่ควรจะต่อกรกับกังฟู
คุณคิมูระ
- ยืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ ไปสิ - ครับผม
โจมตีฉัน
ลุกขึ้น
ในเมื่อเขาอวดดีขนาดนั้น ฉันก็จะประลองกับเขา
- ไม่นะ - ทำไม
เขาอยากดังด้วยการประลองกับยอดฝีมือ
เราไม่ควรไปติดกับเขา
ด้วยชื่อเสียง และสถานะของคุณ
คุณจะสู้กับใครก็ไม่รู้ ต่อหน้าสาธารณชนได้ยังไง
ผมยอมรับคำท้าของเขา
เขาท้าฉัน
ถ้าฉันไม่ยอมรับ คนจะเข้าใจว่าฉันขี้ขลาด
ตอนนั้นหมอนี่จะยิ่งจองหอง
ถ้าผมพาคนไปสั่งสอนเขาตอนนี้ล่ะ
- เขาจะได้ไม่กล้าหืออีก... - คุณอามาดะ
คนที่ฝึกคาราเต้ นับถือความยุติธรรม
เราไม่มีวันยอมให้ตัวเอง ทำตัวเหมือนคนชั้นต่ำ
- เราควรจะทำยังไงล่ะ - ฉันจะรับคำท้าของเขา
ถ้าฉันไม่ทำอะไร คาราเต้ในซีแอตเทิล ก็จะต้องเสื่อมเสีย
ฉันเองก็อยากรู้ว่าคนจีนขี้คุย
อย่างบรูซ ลี จะมีฝีมือแค่ไหน
บรูซ ทำไมมาช้าจัง ฉันเป็นห่วงนะ
ผมเตรียมตัวสอบจนลืมเวลา
ฉันว่าเธอคงลืมที่ เราสัญญากันไว้วันนี้
จนเธอหิวสินะ โอเค เข้ามาสิ
บรูซ ฟังนะ
- ผมเห็นแล้ว ผมส่งหนังสือพิมพ์นะ - มีคนโทรมาทุกวัน
พวกเขาถามฉันเรื่องเธอ วันนี้เพื่อนของฉันโทรมา
เขาขอบคุณฉันที่พาคน
ที่มีความสามารถอย่างเธอ ไปที่โรงเรียน
ผมแค่แสดงกังฟูขั้นพื้นฐานเท่านั้น
ถึงอย่างนั้นเธอก็เปิดหูเปิดตาเรา ฉันไม่รู้ว่ากังฟูของจีนเป็นยังไง
ผมหวังว่าสักวันกังฟูของจีน จะเป็นที่รู้จักทั่วอเมริกา
เหมือนคาราเต้กับยูโด
- นั่นเป็นความคิดที่ดีนะ - แค่คิดไม่พอ
การลงมือสำคัญกว่า
จริงสิ คุณซู ในอีกสามวัน
ผมจะท้าประลองกับคาราเต้เป็นครั้งแรก
ผมจะประลองกับยอดฝีมือคาราเต้ญี่ปุ่น ในซีแอตเทิล
ผมจะใช้การประลองครั้งนี้เป็นก้าวแรก ในการทำความฝันของผมให้เป็นจริง
- ผมอยากให้คุณไปดู - เธอมั่นใจเหรอ
ไม่ค่อย
แล้วเธอยอมรับคำท้าทำไม
ผมคิดว่าถ้าคุณคิดถึงความล้มเหลว ก่อนที่จะลงมือทำอะไร
คุณก็ล้มเหลวแล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น การประลองนี้ก็สำคัญกับผม
และกังฟูของจีน
นี่ยังเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้เผยแพร่ กังฟูของจีน
เราเลยต้องยอมรับคำท้า และชนะการประลองให้ได้
อะไร ไม่เชื่อฝีมือผมเหรอ
ไม่ ฉันแค่พยายามทำความเข้าใจเธอใหม่
เพื่อจะได้เห็นเพื่อนร่วมชาติ ในมุมมองใหม่ บรูซ ลี
เมื่อก่อนฉันเห็นเธอเป็นแค่คนหนุ่ม ที่ทะเยอทะยาน
แต่ตอนนี้ เดี๋ยวก่อนนะ
สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิดเสี่ยวหลง
สุขสันต์วันเกิด
- สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด
นี่มันอะไรกัน
เธอลืมแล้วหรือ วันนี้วันเกิดปีที่ 19 ของเธอ
- คุณรู้ได้ยังไง - เธอไม่รู้หรือว่าใครบอกฉัน
- ใครเหรอ - เจมส์
เจมส์เหรอ
- เขายังไม่ลืมเหรอ - เขาโทรหาฉันเมื่อวาน
เขาบอกว่าตอนที่เธอจากพ่อแม่มา เธอยังเป็นเด็ก
อยู่ตัวคนเดียวในต่างแดน
เขายังบอกฉันให้ดูแลเธอ เหมือนคนในครอบครัว
และให้จัดงานเลี้ยงให้เธอ
- เขาว่าอย่างนั้นเหรอ - ใช่
แต่ทำไมก่อนหน้านี้ เขาถึงทำอย่างนั้นกับผม
แล้วเธอก็จะเข้าใจ
- เขาเป็นยังไงบ้าง - เจมส์ไม่เคยทำให้ใครเป็นห่วง
ตาเธอแล้ว ตาหวัง มาสิ
บรูซ ฉันอยากขอโทษเรื่องเมื่อก่อน
เจ้านายบอกให้ฉันทำอาหารอร่อยๆ ให้นายกินเป็นการขอโทษ
ยกมาสิ
- ไป - ขอบคุณนะ
เดี๋ยว
ฉันจะจุดเทียน
วันนี้วันเกิดบรูซ เขาจะทำอะไรอยู่นะ
พ่อ แม่
พ่อ โทรเลข
โทรเลข
- จากใคร - บรูซ
- บรูซ ขอดูหน่อยสิ - บรูซ
มันบอกว่าบรูซ เรียนหนังสือได้ดี
ตอนนี้เขาเป็นคนดังที่ซีแอตเทิล เขาชนะครูฝึกด้วย
อยู่นั่นเขายังสู้อีกเหรอ
- นี่เจมส์ส่งมาเหรอ - ไม่ มาจากผู้หญิงชื่อซู ดีหยา
ซู ดีหยา ฉันไม่รู้จัก
บรูซ ไปตั้งนานแล้ว เขาไม่เคยเขียนจดหมายถึงเราเลย
- เขาไปก่อเรื่องอีกเหรอ - อย่าคิดอย่างนั้นสิ
เธอก็รู้ว่าบรูซเป็นยังไง
ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ เขาก็จะไม่ติดต่อกลับมาบ้าน
แต่หวังหลี่เฉาก็ไปไต้หวันนานแล้ว
เรื่องมันก็ตั้งนานแล้ว เราน่าจะให้บรูซกลับมานะ
ฉันก็คิดอย่างนั้น เขียนถึงบรูซที
บอกเขาว่า
ฉันคิดถึงเขา ทุกคนคิดถึงเขา
ส่งเงินไปให้เขาใช้เดินทาง
โอเค เอาอย่างนั้นนะ
ถ้าเขาไม่ได้ขี้โมโห ป่านนี้เขาคงเรียนจบแล้ว
ฉันได้ยินอาหลิน บอกว่าพรุ่งนี้ พวกเขาจะมีพิธีรับประกาศนียบัตรกัน
ยินดีด้วย
(พิธีรับปริญญาบัตร)
ยินดีด้วย
นักเรียน ตอนนี้ทุกคนเรียนจบแล้ว
- ได้ข่าวจากบรูซ ลี ไหม - ไม่ค่ะ
เสี่ยวหมาน เธอได้ข่าวเขาบ้างไหม
ถ้าพวกเธอได้ติดต่อบรูซ ลี
ฝากทักทายเขาแทนฉันด้วยนะ
พอเขากลับมา เราจะต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น
เสี่ยวหมาน หลังเรียนจบเธอมีแผนอะไร
- พ่ออยากให้ฉันอยู่ฮ่องกงต่อ - เธอล่ะ โจนส์
- ฉันจะไปอเมริกา - ไปอเมริกาเหรอ
ใช่ ฉันจะไปหาแบลร์ เขายังพักฟื้นอยู่
ถ้าเจอแบลร์ ฝากทักทายเขาแทนฉันด้วย
แล้วถ้าเธอเจอบรูซ
ฉัน...
เสี่ยวหมาน เธอไปหาเขาที่อเมริกาสิ
ตั้งแต่เขาไปเขาไม่เคยส่งจดหมายมาเลย
- ฉันว่าเขาคงลืมฉันไปแล้ว - บรูซ ไม่ใช่คนอย่างนั้น
ไม่ต้องห่วง พอฉันไปถึงอเมริกา ฉันจะตามหาบรูซให้
ถ้าเธอเจอเขาฝากบอกด้วยว่า ฉันหวังว่าเขาจะกลับมา
ถ้าเขากลับมาเธอจะแต่งงานกับเขาไหม
ฉันกลัวว่าเขาจะไม่กลับมา
(คาราเต้ปะทะกังฟูจีน)
หยุดนะ นี่ทำอะไร
- นี่มันเหยียดกันชัดๆ - อยากฉีกมันเต็มทนแล้ว
ถ้าบรูซเอาชนะยอดฝีมือ คาราเต้ได้ เขาจะเอามันลง
- บรูซ จะชนะพวกเขาได้หรือ - หุบปากนะ พูดอะไรนี่
บรูซ
สวัสดี
มาทำอะไรที่นี่ ไม่ทำงานเหรอ
วันนี้เราหยุด เรามาให้กำลังใจนาย
- พวกนั้นเป็นสมาชิกทีมคาราเต้เหรอ - ใช่
- เราไม่อยากให้นายสู้ตามลำพัง - ใช่แล้ว
ฉันเองก็มาเชียร์นายเหมือนกัน ฉัน "แผนที่เดินได้"
ฉันยังตามคนขับแท็กซี่ทั่วซีแอตเทิล มาเชียร์อาจารย์ของฉันด้วย
- เยี่ยมเลย - บรูซ นายมั่นใจไหมว่าจะชนะ
- แน่นอน - ฉันรู้ว่านายต้องชนะ
- ลุย - ลุยๆ
ขอต้อนรับผู้ท้าชิงในค่ำคืนนี้ บรูซ ลี
ผู้ท้าชิงของเรา คุณลี ไม่ได้สูงใหญ่อย่างที่เราคิด
แต่เขาขอประลองกับคุณคิมูระ
อาจารย์คาราเต้ที่เป็นที่เคารพที่สุด ในซีแอตเทิล
- ไม่นะ - อะไร
เขาเป็นฝ่ายท้าฉันต่างหาก
เขาว่ายังไงนะ
เขาว่าคุณคิมูระ เป็นฝ่ายท้าทายเขา เป็นไปไม่ได้
คุณคิมูระ เป็นอาจารย์คาราเต้ และครูฝึกที่มีแต่คนนับถือ
ด้วยชื่อเสียงและสถานะของเขา ทำไมเขาต้องท้าทายคนจีนไร้ชื่อเสียง
ใครท้าทายใครหรือ เรามีหนังสือท้าทายเป็นหลักฐาน
นี่
อันที่จริงคุณคิมูระ ไม่ได้ท้าทายผม
เขาท้าทายกังฟูของจีน
- ใช่ - ใช่แล้ว ถูกต้อง
คุณลี
ดูเหมือนคุณจะมั่นใจ กับการประลองครั้งนี้นะ
อย่างน้อยผมก็จะไม่แพ้คุณคิมูระ
บรูซ
ไม่มีคุณคิมูระช่วย ฉันก็เอาชนะนายได้
- นายก็แค่คนจีน - แล้วยังไง
ทุกคนรู้ว่าจีนคือคนป่วยแห่ง เอเชียตะวันออก
หุบปาก
สั่งสอนเขาเลย
คุณคิมูระ ผมนับถือคุณเป็น ยอดฝีมือคาราเต้
ผมถึงได้รับคำท้าของคุณ
คืนนี้ผมมาประลองเพื่อแลกเปลี่ยน ศิลปะการป้องกันตัว
แพ้หรือชนะไม่สำคัญ
แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่ลูกศิษย์ ของคุณพูด
ผมก็เปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้ผมจะเอาชนะคุณให้ได้
ใช่แล้ว
ผมอยากให้ทุกคนได้รู้ว่าจีน ไม่ใช่คนป่วยแห่งเอเชียตะวันออก
เอาละ
ผมสัญญากับทุกคนที่ดูอยู่ที่นี่ ว่าผมจะทำให้คุณแพ้ภายในหนึ่งนาที
- อะไรนะ - เขากำหนดเวลาด้วยหรือ
- ใช่แล้ว - นี่เขาหาเรื่องใส่ตัวหรือ
ดูเหมือนว่าพวกคุณจะไม่เชื่อผมนะ ได้ ผมจะลดเหลือ 30 วินาที
ภายใน 30 วินาที ผมจะเอาชนะคุณให้ได้
วันนี้บรูซ เป็นอะไร
เริ่มจับเวลาได้
- คุณคิมูระ - คุณคิมูระ
เป็นอะไรไหม
คุณคิมูระ
บอกทุกคนว่าคนจีนยิ่งใหญ่
- เยี่ยม สุดยอดเลย - ว้าว สุดยอด
เยี่ยมมาก
พูดดังๆ ว่าตามผม พูดสิ
บรูซ ลี ชนะการต่อสู้ภายใน 11 วินาที
- เยี่ยม - เขาชนะ
- เยี่ยม - คนจีนยิ่งใหญ่
บรูซชนะ
บรูซชนะ ฉันแพ้แล้ว