บรูซ ลี มาช่วยผู้หญิงทั้งสามคน
เขาเลยกระทำการรุนแรง กับคุณเบอร์ตัน
เขาซ้อมคุณเบอร์ตันจนสลบ
คุณเบอร์ตันได้ให้การไว้ หลังจากที่เขาฟื้น
ตอนนี้เราปิดคดีนี้ได้แล้ว
ไม่นะ หัวหน้า
เรายังมีข้อสันนิษฐานอีกอย่างหนึ่ง
ที่เราต้องการคือความจริงและหลักฐาน ไม่ใช่ข้อสันนิษฐาน
ในทางตรงข้าม
การสืบสวนเพิ่มเติมของเราเริ่มจาก ข้อสันนิษฐาน
อัลลูโยบอกว่าคุณเบอร์ตัน เจ้าของบ้านเช่าพยายามข่มขืนเธอ
บรูซ ลี มาช่วยอัลลูโย และต่อยคุณเบอร์ตันหมดสติ
มีพยานคนอื่นให้การไหม
ถ้าที่อัลลูโยกล่าวหาเป็นจริง เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอ
จะต้องมีเพื่อนบ้าน หรือคนที่ผ่านไปมาได้ยิน
การสืบสวนของเราเริ่มต้นโดยการ ตามหาพยานที่ได้ยินเสียงร้อง
เดี๋ยวก่อนๆ
ฉันอยากรู้ว่าอัลลูโย
ได้รับการตรวจหาอสุจิ โดยทีมนิติเวชไหม
ไม่ค่ะ ห้วหน้า อย่างที่บอก คุณเบอร์ตัน พยายามข่มขืนเธอ
ยังไม่ได้ลงมือ
เพราะฉะนั้นจึงไม่มีความจำเป็น ต้องตรวจร่างกายอัลลูโย
อีกอย่าง เพราะความแตกต่าง ทางวัฒนธรรม
ผู้หญิงเอเชียอายเวลาที่ต้องตรวจ แบบนี้
ถ้าบรูซ ลี ไปไม่ทันเวลา
ผลที่ออกมาของคดีนี้จะไม่ใช่ การพยายามล่วงละเมิดทางเพศ
มีหลักฐานไหม
ค่ะ ฉันเพิ่งเรียนไป
การสืบสวนของเราเริ่มจากการหาตัวพยาน ที่ได้ยินเสียงร้อง
นี่คือคำให้การ
จากคู่สามีภรรยาที่บังเอิญผ่านไป แถวนั้นพอดี
พวกเขาบอกว่าตอนที่พวกเขา เดินผ่านที่เกิดเหตุ
พวกเขาได้ยินเสียงผู้หญิง ร้องขอให้ช่วย
คำให้การนี้สอดคล้องกับ สิ่งที่เหยื่อพูด
อัลลูโยให้การว่าเจ้าของห้องเช่าเธอ คุณเบอร์ตัน มีเจตนาข่มขืน
แต่พวกเขาไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ในห้องนั้น
แต่พวกเขาเห็น
นักเรียนหญิงสองคนที่มาเคาะประตู
แล้วพวกเขาก็เห็นชายหนุ่มชื่อบรูซ ลี
พังประตู และบุกเข้าไป
หลังจากนั้นเสียงร้องก็เงียบลง
คำให้การนี่พิสูจน์ว่าเกิดอะไรขึ้น ในห้องนั้นไม่ได้เหรอ
นี่ก็เป็นหลักฐานเหมือนกัน
ถ้าหากการพยายามข่มขืน ไม่ได้เกิดขึ้นในห้องนั้นจริงๆ
บรูซ ลี ผู้ถูกกล่าวหา
คงไม่พังประตูแล้วบุกเข้าไป
สิ่งที่ผมอยากพูดก็คือคุณเบอร์ตัน เป็นผู้ที่ผ่านสงครามเกาหลีมาแล้ว
เราคิดไม่ถึงเลย ว่าคนอย่างเขาจะทำอย่างนี้
แต่ความจริงแล้ว อดีตวีรบุรุษของเรา
มีประวัติการพยายาม ล่วงละเมิดทางเพศสามครั้ง
สิบปีก่อนเขาถูกตัดสินจำคุก
มีคำถามอะไรอีกไหม
มีอีกอย่าง
ตอนที่บรูซ ลี บุกเข้าไป เขาใช้เครื่องมืออะไร
- เครื่องมือที่เขาใช้คือหมัด - เป็นไปไม่ได้
เป็นไปไม่ได้
หมัดของเขา หมายถึงหมัดของเขาเหรอ
ไม่มีใครเชื่อว่าหมัดจะมีแรงขนาดนั้น
- นี่เป็นข้อผิดพลาดแน่ๆ - ก็ได้ เราจะพิสูจน์ให้ดูแล้วกัน
ดูกระดานแผ่นนี้นะ ดูเทียบกับประตูแล้วเป็นยังไง
ดูเกือบเหมือนกันเลย
ถ้ามีคนสามารถทำลายกระดานแผ่นนี้ ด้วยหมัดของเขา
เขาก็สามารถพังประตูนั่นได้ ใช่ไหม
ใช่
- โอเค พาบรูซ ลี เข้ามา - ได้
นานแล้วนะ ทำไมยังไม่มีข่าวอะไรอีก
- มาทางนี้กัน - ก็ได้
หลักฐานของเรามีประโยชน์ไหม
มีแน่นอน
ถ้าไม่มี ฉันจะไปฆ่าใครสักคน มันมีประโยชน์แน่นอน
ถ้าไม่ ฉันจะไปฆ่าใครสักคน
คุณบรูซ ลี
คุณบอกว่าคุณใช้หมัดทำลายกระดาน แผ่นนี้ได้ ใช่ไหม
ครับ
โอเค หลายคนที่นี่รอดูพลังพิเศษ ของคุณอยู่
- ถ้าไม่ว่ากัน ก็สาธิตให้ดูหน่อย - ได้เลย
ช่วยหน่อยนะ
ยอดเลย
เหลือเชื่อไปเลย
ขอบคุณ
คุณคือคนที่เอาชนะคุณคิมูระสินะ
ใช่ ผมเอง
(โคคา โคล่า)
ไม่
ปิดคดีแล้ว คุณถูกปล่อยตัว
นี่น่าจะเป็นข่าวดี
แต่ฉันรู้ว่าคุณคงไม่ดีใจ
ผมอยู่ที่นี่มาสี่วันแล้ว จะไม่ดีใจได้ยังไง
มาลงชื่อตรงนี้
โอเค
ถ้าคุณรู้ว่าคนต่อไปที่จะมานอน ในห้องขังเป็นใคร
คุณคงรู้สึกดีขึ้นมาก
ใครเหรอ
ไปดูเองสิ
ไอ้เจ๊กสารเลว ฟังนะ คอยเจอเรื่องแปลกใจได้เลย
ไอ้เจ๊ก ฟังนะ
- ยังไม่จบแน่ - อย่าซ่า
- มันยังไม่จบ - ฉันจะรอนายนะ
ขอให้นอนคุกอย่างมีความสุข ไอ้วิตถาร โจรสวาท
มีความสุขแล้วสิ
ผมรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
เบอร์ตันควรติดคุกหลายๆ ปี
สวัสดี บรูซ ลี
มาเร็ว
เยี่ยมเลย
ยินดีด้วย
ฉันมีความสุขจริงๆ
ยอดมากเลย
เพื่อนคุณมารับแล้วนะ
และบรูซ ลี ช่วยอะไรฉันอย่างสิ
แน่นอน
หลังจากได้ดูการสาธิตของคุณ ตำรวจหลายคนในสถานีของเรา
ต่างอยากเรียนกังฟูของจีน
ช่วยสละเวลามาสอนเราหน่อยได้ไหม
เจ้าหน้าที่ไรซ์ ผมไม่เข้าใจอยู่อย่าง
อะไรเหรอ
ทำไมผมต้องอยู่ถึงวันที่สี่ด้วย
คำถามนั้นตอบยากนะ
บางทีอาจเป็นเพราะระบบกฎหมายของเรา
ไม่ มันเป็นเพราะสีผิวของผม เพราะผมเป็นคนจีน
ไม่ๆ ฉันว่ามันไม่ยาก
ที่จะลบล้างการเหยีดผิว ไปจากวงการกฎหมาย
แต่ยังไงเสีย มันยากกว่า ที่จะกำจัดอคติ
จากจิตใจคน
แต่ฉันเองก็เป็นคนผิวสี
ใช่ไหม บรูซ ลี
ฉันเชื่อว่ากฎหมายต้องเอาชนะอคติได้
- ใช่ ผมเชื่อคุณ - ฉันไม่อยากให้คุณไปเลย
- ทำไมล่ะ - ฉันอยากให้คุณอยู่อีกสองสามวัน
- อะไรนะ - ไม่ต้องห่วง ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย
แต่เป็นครูฝึกของพวกเรา
- ไม่ - ไม่เหรอ
พวกเรา ไปกันเถอะ
- ไปกันเถอะ ลาก่อน - ลาก่อน
(สวนสัตว์วู้ดแลนด์ปาร์ค)
เสียสติไปแล้วเหรอ
ไม่ว่าคุณจะคิดยังไงกับผม
มีเรื่องเดียวที่ผมคิด
นั่นคือให้คุณเป็นอาจารย์ผม
และสอนกังฟูจีนให้ผม
คิมูระ
ฉันไม่เข้าใจ
นายฝึกคาราเต้มาหลายปี
ทำไมถึงจะเรียนกังฟูจีนจากฉัน
ทำไมถึงดื้อนัก
ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงดื้อ
บางที
ผมอาจอยากเพิ่มความมั่นใจ ผ่านการเรียนการต่อสู้ที่ดีกว่า
นายคงมีประสบการณ์ ที่ไม่เหมือนใครสินะ
คุณลี
ผมขอให้คุณไปที่ผับของผมได้ไหม
แน่นอน รอฉันก่อน ฉันจะไปแน่
นายจะบอกว่า
ฉันทิ้งระเบิดใส่สมองนายเหรอ
ใช่แล้ว
เหมือนระเบิดที่พวกอเมริกัน
ทิ้งใส่ฮิโรชิมา และนางาซากิ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
วิเศษเลย
ฉันรู้แล้วว่าทำไมพวกนาย ถึงเคารพคนอเมริกันนัก
เพราะว่าพวกเขาชนะญี่ปุ่น
พ่อแม่ผมเป็นผู้อพยพรุ่นแรกๆ
ผมเอง...
ก็เกิดในเมืองเล็กๆ ในรัฐวอชิงตัน ช่วงสงครามโลก
ครั้งที่สอง
ตอนญี่ปุ่น โจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
ความรุนแรงระหว่างอเมริกัน กับคนญี่ปุ่นเพิ่มมากขึ้น
ความรุนแรง
ถ่ายทอดเข้ามาในชุมชนคนอเมริกัน เชื้อสายญี่ปุ่น
ผมมักจะถูกซ้อมที่โรงเรียน
ผมหนีออกจากโรงเรียน ไม่กล้าออกจากบ้าน
แล้ว
ครอบครัวของผมถูกส่งไปค่ายกักกัน
เราอยู่ที่นั่นนานห้าปี
ห้าปี นั่นนานนะ
เข้าใจแล้ว
ครอบครัวของผมถูกปล่อยตัว
หลังจากสงครามยุติ
ในฐานะประเทศที่ชนะสงคราม
ที่จริงแล้ว คนอเมริกัน
ไม่ได้ลดการคุกคามที่มีต่อคนญี่ปุ่น หลังจากสงครามสิ้นสุดลง
ตอนที่ผมออกมาจากค่าย
ผมหางานทำเลี้ยงชีพ
แต่เมื่อไรก็ตามที่ผมบอกว่าผมเป็น คนญี่ปุ่น
ผมก็ถูกไล่ออกมาทุกที
เป็นเวลาหลายปี
ที่ผมหาเลี้ยงชีพด้วยการเร่ขายของ ตามข้างถนนเท่านั้น
สุดท้าย ผมก็เปิดผับเล็กๆ แห่งนี้
นี่เป็นผับที่ดี
ใช่
มันเป็นความหวังเดียวของผม
แต่มันก็ไม่ง่ายสำหรับผม
รู้อะไรไหม
ครั้งหนึ่งผมสิ้นหวังมาก
จนผมแทบจะไม่มีแรงจะอยู่ต่อไป
คาราเต้ช่วยผมไว้
- คาราเต้ช่วยนายไว้เหรอ - ใช่
ผมสร้างความมั่นใจขึ้นมาอีกครั้ง จากการเรียนคาราเต้
ในที่แห่งนี้
เรารวบรวมนักศิลปะการต่อสู้ จากทั่วซีแอตเทิล
ตอนนี้ผมได้เห็นกังฟูของคุณแล้ว
ซึ่งมันก็เป็นศิลปะการต่อสู้ อันดับต้นๆ ที่ผมใฝ่ฝันถึง
สำหรับผม
ศิลปะการต่อสู้ไม่ใช่แค่ ศิลปะในการต่อสู้
แต่ยังเป็นการมองโลกด้วย
มันช่วยสร้าง ความกล้าให้เราได้
และเปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อชีวิตได้
มันเหมือนกับ
มีคนโยนระเบิดปรมาณูเข้ามาในสมองผม
อาจารย์ลี
ผมอยากเป็นลูกศิษย์และเรียนกังฟู จากคุณจริงๆ นะ
มีทางนี้เท่านั้น
ที่ชีวิตผมจะมีความหมาย
นายมีประสบการณ์ ที่ไม่เหมือนใครจริงๆ
ดูเหมือนว่าคนญี่ปุ่นอย่างนาย
จะทำให้ฉันผิดคำพูดเสียแล้ว
ผิดคำพูดเหรอ ผมไม่เข้าใจว่าคุณหมายความว่ายังไง
ฉันเป็นคนรักษาคำพูด
ฉันบอกว่าฉันจะไม่มีวัน รับนายเป็นศิษย์
แต่หลังจากได้ฟังเรื่องของนาย
ฉันก็ตัดสินใจว่าจะถอนคำพูด
ขอบคุณมากครับ อาจารย์
ลุกขึ้นเถอะ
หมัดหวิงชุน เน้นความสนใจ ไปที่เส้นศูนย์กลาง
ไม่ว่าจะโจมตีหรือป้องกัน เป้าหมายจะเป็นเส้นศูนย์กลางเสมอ
เข้าใจไหม นี่คือเส้นศูนย์กลาง
ถ้านายเอื้อมแขนไม่ถึงคู่ต่อสู้
ก็ใช้ร่างกาย
- ลองดูอีกที - ช้าๆ หน่อย
อย่างนี้
ระหว่างที่ป้องกัน ก็รักษาเส้นศูนย์กลางไว้
อีกที นายต้องจำไว้
เวลาที่ป้องกันใช้พลังจากร่างกาย
ไม่ใช่แค่มือ
- เข้าใจไหม - เข้าใจ
ลองอีกที
ขอบคุณที่ใช้เวลาวันอาทิตย์กับผม
จากนี้ไป ผับของผมเป็นบ้านของคุณ
จะมาเมื่อไรก็ได้
อาจารย์ลี
คุณอยู่ที่นั่นไม่ได้แล้ว
คุณควรอยู่ในบ้านที่ดีที่สุด ในอเมริกา
ฉันต้องนั่งแบบญี่ปุ่นด้วยเหรอ ฉันไม่ชิน
อาจารย์ เชิญ
ขอบคุณที่ชมนะ
ทีนี้เราจะเรียนรู้จากกันและกัน
ฉันยังได้เรียนรู้สิ่งดีๆ เกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้ญี่ปุ่นจากนายเยอะ
คุณยอผมไปแล้ว
คุณจะเป็นอาจารย์ผมตลอดไป
ฉันเพิ่งบอกไปว่าเราเรียนรู้ จากกันและกัน
ไม่ต้องเรียกฉันว่าอาจารย์หรอก
ฉันก็จะไม่เรียกนาย
ฉันก็อยากเรียนคาราเต้ จากนายเหมือนกัน
ฝีมือผมไม่มีอะไร
เมื่อเทียบกับสิ่งที่คุณสอนผม
ผมชอบหมัดหวิงชุน ของคุณ
ผมอ่านหนังสือเกี่ยวกับกังฟูของจีน หลายเล่ม
แต่หมัดหวิงชุน ของคุณพิเศษ
มีหลายท่าที่ผมไม่เคยเห็นในหนังสือ
บางท่าก็น่าสับสน
ผมไม่เข้าใจท่าจากในหนังสือ
รู้อะไรไหม
ฉันชอบกินอาหารจีนผสมกับอาหารตะวันตก
ฉันหมายความว่า
ฉันไม่เคร่งครัดเรื่องสำนัก หรือรูปแบบ
ตราบใดที่มันมีประโยชน์ก็ใช้ได้
ใช่แล้ว
บางทีนี่อาจเป็นเหตุผล ที่คุณทำให้ผมทึ่ง
พูดตามตรงนะ
ผมไม่สามารถหาอะไร
เกี่ยวกับหมัดหวิงชุนของคุณ ในหนังสือได้เลย
มันเป็นของสำนักไหนเหรอ
มองผ่านๆ
มันคือหมัดหวิงชุน
แต่ฝีเท้าของคุณเหมือนมวย
แล้วก็การเต้นลีลาศด้วย มันงดงามมาก
วิธีต่อยของคุณก็แตกต่าง
ไม่เหมือนที่ว่าไว้ในหนังสือ
อีกอย่าง เวลาที่คุณเตะ
มันต่างจากหมัดหวิงชุนมาก
มันคือหมัดหงเหรอ
หรือว่าหมัดใต้
ผมไม่รู้
นายนี่ฉลาดนะ
คุณชมผมไปแล้ว
อีกอย่างนะ อาจารย์ลี
คุณเคยคิดจะเปิดโรงเรียนสอน หมัดหวิงชุนที่นี่ไหม
แน่นอนสิ
แต่มันไม่ง่าย
ถ้าสักวัน
โรงเรียนสอนกังฟูของจีนเป็นที่นิยม เหมือนคาราเต้และยูโด
แพร่ขยายไปทั่วอเมริกาก็คงดี
มีสุภาษิตจีนกล่าวว่า
"การเดินทางพันไมล์ เริ่มจากก้าวเดียว"
ยังมีสุภาษิตอีกว่า "ก้าวแรกนั้นยากเสมอ"
บางทีผมอาจช่วยคุณได้
อะไร ช่วยฉันเปิดโรงเรียนสอนเหรอ
ผับนี้ดีพอไหม
อะไรนะ เปลี่ยนมันเป็น โรงเรียนสอนเหรอ แล้วนายจะทำอะไร
ไม่ๆ
เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า
ฉันต้องไปเตรียมตัวสอบ
โอเค ขอให้โชคดี
อาจารย์ลี เชิญ
อัลลูโย มีอะไรเหรอ
- เป็นอะไรไหม - ทำฉันทำไม
ขอโทษที เธอมาตบหลังฉัน
หมัดฉันเลยต่อยออกไป มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เป็นอะไรหรือเปล่า ให้ฉันนวดให้แล้วกัน
ฉันมาหานาย แล้วฉันก็โดนต่อย
ฉันไม่ได้ตั้งใจ
เป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บไหม
นายต่อยฉันแล้วยังหัวเราะอีก
ฉันไม่ได้หัวเราะเธอ
จะบอกอะไรให้
ฉันรู้นะว่าทำไมตอนที่เธอตบหลังฉัน
และฉันต่อยเธอ
นั่นเป็นจิตใต้สำนึก
นั่นหมายความว่าเวลาที่ฝึก ศิลปะการต่อสู้ได้ระดับหนึ่ง
หมัดและขาของเธอจะปกป้องเธอ โดยไม่ต้องสั่ง
ไม่ต้องสั่งเหรอ
มันเป็นปฏิกิริยาโดยสัญชาตญาณ
ฉันว่านายบ้า
บ้าอะไร
ถ้าไม่บ้าทำไมไม่ไปดูผลสอบ เข้ามหาวิทยาลัยของนายล่ะ
แทนที่จะมาคำรามเหมือนสิงโตที่นี่
- จะบอกความลับให้ - อะไร
ฉันไม่กล้า
ฉันมักจะหลีกเลี่ยง
สิ่งที่ฉันไม่มั่นใจและ ไม่เผชิญหน้ากับความจริง
ก็แค่ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยเอง นายกลัวอะไร
ฉันกลัวสิ ฉันอยากเข้ามหาวิทยาลัยมาก
ตั้งแต่เด็กครอบครัวฉันคาดหวังให้ฉัน เข้ามหาวิทยาลัย
ยินดีด้วย เขารับนาย
- อะไรนะ ล้อเล่นหรือเปล่า - เห็นไหม นี่จดหมายตอบรับของนาย
นี่ไม่ใช่วันเมษาโกหก ใช่ไหม
ไม่ ไม่ใช่แน่นอน
- นี่เป็นเรื่องจริง - ใช่ มันอยู่ในมือนาย
ไชโย
ฉันเป็นนักศึกษามหาลัยแล้ว
ใช่แล้ว
ทำไมนายไม่ถามฉัน ว่าเขารับฉันหรือเปล่า
เธอเป็นนักเรียนที่ดี ไม่มีปัญหาหรอก
ไม่ต้องถามก็ได้
ฉันเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับนายได้
- จริงหรือ - จริง
เรียนเอกอะไรล่ะ
บริหารธุรกิจ
ฉันไม่รู้ว่าจะเลือกเอกอะไร
เอาล่ะ ตอนนี้ฉันมีคนให้พึ่งพา เรื่องเรียนแล้ว
- คนให้พึ่งพาเหรอ - ใช่แล้ว
หมายความว่ายังไง
หมายความว่าจะมีคนช่วยฉันทำการบ้าน
อาจจะ
อะไร ไม่อยากทำเหรอ
ไม่ ฉันยินดีจะทำทุกอย่างให้นาย
แต่ว่า
พ่อของฉันบอกว่าอเมริกาไม่ปลอดภัย
เขาอาจจะอยากให้ฉันกลับไปฟิลิปปินส์
หรือไม่ก็ส่งฉันไปเรียนอังกฤษ
อ้อ
เข้าใจแล้ว
(มหาวิทยาลัยวอชิงตัน)
(รายชื่อเกียรติยศ วิลเฟรด ลีวิส)
ใช่ ผมรู้ ไม่มีปัญหา
ผมไม่เห็นว่ามันจะมีปัญหาตรงไหน
ดูเหมือนว่าพักนี้จะอากาศดีนะ
ไม่มีปัญหา
คุณซู มีคนหาผมอยู่
เข้ามาสิ
คุณซู ผมว่าบรูซ ลี ที่คุณพูดถึง จะมาแล้วนะ
โอเค ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง ผมจะไปคุยกับเขาแล้ว ลาก่อน
สวัสดี บรูซ ลี
สวัสดี ผมบรูซ ลี
- ศาสตราจารย์เคน - ใช่แล้ว
ฉันคือคนแก่ที่เธอตามหาอยู่
เรียกฉันว่าศาสตราจารย์เคน
หรือคุณเคนก็ได้
ดูเหมือนว่าคุณซู จะคุยกับคุณแล้ว
ฉันคุยโทรศัพท์กับเธอ
คุณซู เล่าเรื่องเธอให้ฉันฟัง คุณซูว่าเธอเรียนเก่ง
และมีอนาคตสดใส และเธอชื่อบรูซ ลี
มหาวิทยาลัยวอชิงตัน รับเธอแล้ว
แต่เธอยังไม่แน่ใจเรื่องวิชาเอก
คุณซู บอกว่าเธอสับสน
ไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรดี
เธออยากคุยกับฉัน ใช่ไหม
ครับ ผมสับสน
เธอตั้งคำถามที่ค่อนข้างยาก
กับคนแก่อย่างฉัน
เพราะว่าเธอรู้
เธอรู้อนาคตตัวเองดีกว่าใคร
คำแนะนำของคนอื่นพึ่งไม่ได้
โอเค นั่งลงสิ
ผมว่าผมไม่รู้จริงๆ
ว่าจะเริ่มตรงไหน
ถ้าอย่างนั้นมาเริ่มจากสิ่งที่ เธอต้องการที่สุด
เป็นยังไง นั่งลงสิ
เธออยากเลือกวิชาเอกที่เป็นที่นิยม
ที่จะทำให้เธอหาเงินได้เยอะๆ ในอนาคต
หรือเธออยากเลือกวิชาเอก
ที่ไม่ได้เป็นที่นิยมนัก
แต่จะทำให้จิตใจเธอสงบล่ะ
เพราะว่ามันมีมาตรฐานที่ต่างกัน
และวิธีที่นายเลือกก็ขึ้นอยู่กับ ค่านิยมและมุมมองของเธอ
เธอต้องคิดดูให้ดี
บอกฉันมาสิว่าเธอมีเป้าหมายอะไรไหม
ครับ ผมมี
บอกมาสิ
ศาสตราจารย์เคน
ผมอยากเป็นนักศิลปะการต่อสู้ ที่คนนับถือ
ผมเสียใจจริงๆ
บางทีที่ผมพูดไปอาจเท่ากับว่า ผมจองหองเกินไป
ไม่ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินนักเรียน พูดถึงปณิธานของตัวเองอย่างนี้
เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกอนาคต ของตัวเอง
เธอไม่ได้จองหอง หรือพูดเกินไปกับเรื่องนี้
ในทางตรงข้าม พลังงานภายในนี้ ทำให้เธอพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ
อย่าหยุด ว่าต่อสิ
ศาสตราจารย์
ความคิดของผมสับสนจริงๆ
ผมอยากหาอะไร ที่จะช่วยให้ผมแก้ปริศนานี้ได้
ฉันเข้าใจ
แต่บรูซ ทำไมเธอถึงยังสับสน ว่าจะเลือกวิชาเอกอะไรล่ะ
เธอหาทางเจอแล้ว
อย่างนั้นเหรอ ผมไม่เข้าใจ
อันที่จริงเธอหามันพบแล้ว
- อะไรล่ะ - อ้อ
ปรัชญา
ปรัชญาเหรอ
ผมไม่เคยคิดจะเรียนปรัชญามาก่อนเลย
การเรียนปรัชญาสามารถนำสติปัญญามาให้
ปรัชญาเท่านั้นที่จะช่วยอธิบาย ปัญหาที่เธอมีอยู่
มันจะบอกเธอว่าจุดประสงค์ ของชีวิตคืออะไร
ผมควรเลือกเรียนเอกปรัชญาสินะ
ใช่แล้ว บรูซ ยินดีด้วย
นั่งลงสิ
แย่หน่อยที่ฉันไม่มีไวน์
ถ้ามีเราควรดื่มสักแก้ว
เพื่อฉลองที่เธอเลือกอนาคตตัวเอง
ขอบคุณ
- คิมูระ - ผมเป็นคนน่าคบไหม
ฉันชอบคนที่ไม่น่าคบอย่างนาย
เจสซี่ บอกผมว่า
มหาวิทยาลัยวอชิงตัน รับคุณแล้ว
ใช่ ฉันเองก็แปลกใจนะ
ยินดีด้วย
มา ช่วยฉันเก็บของหน่อย
ผมมารบกวนคุณหรือเปล่า
ไม่ ฉันอยากคุยกับใครสักคน
ฉันไม่รู้จักใครที่นี่เลย
ถ้าฉันอยากพูดเรื่องที่ฉันคิด ก็ไม่มีใครคอยฟัง
นายมาได้จังหวะพอดี จะได้มีคนเลี้ยงกาแฟฉัน
และฟังฉันพูดเรื่องปรัชญา
ผมฟังอยู่
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ฉันจะเรียนปรัชญา
คุณเคน ศาสตราจารย์วิชาปรัชญาของฉัน
เป็นนักวิชาการด้านปรัชญาจีน
เขาแนะนำหนังสือปรัชญาให้ฉันอ่าน มากมาย
นักปราชญ์ชาวจีนโบราณของเรา ยอดเยี่ยมมาก
บรูซ
คุณจะละเลยการฝึกกังฟู
เพราะสนใจด้านปรัชญาหรือ
ตรงกันข้ามเลย
ทฤษฎีศิลปะการต่อสู้ของจีน รวมอยู่ในปรัชญาด้วย
อย่างเช่น การศึกษาหยินและหยาง ทุกอย่างในจักรวาลนี้
เกิดจากปฏิกิริยาของหยินและหยาง
นักปราชญ์ยุคโบราณของเรา คิดค้นลัทธิเต๋าจากสิ่งนี้
ฉันจำได้ว่าครั้งแรกที่ฉันเรียน หมัดหวิงชุน
อาจารย์ถามฉันว่า
ฉันเคยอ่านหนังสือ เกี่ยวกับลัทธิเต๋าไหม
ฉันตอบว่าเคยแต่ไม่เข้าใจ
ตอนนี้เข้าใจแล้ว
ถ้าฉันเข้าใจลัทธิเต๋าจากตำรา ของเล่าจื๊อ
มันจะมีประโยชน์ในการพัฒนา ฝีมือกังฟูของฉัน
นายรู้ไหมว่าฉันเรียนรู้อะไรจาก ปรัชญาจีนโบราณ
ฉันค้นพบทฤษฎีที่เป็นรากฐาน ของกังฟูของเรา
ทฤษฎีหยินและหยาง
ไม่ได้แค่มีความสัมพันธ์ กับศิลปะการต่อสู้ของเรา
แต่ยังเกี่ยวข้องกับ
การต่อสู้จริงๆ ด้วย
- โอเค ฉันจะแสดงให้ดูนะ - ดี
ง่ายมาก
คิมูระ เตรียมรับการโจมตี
ระหว่างที่นายสู้กับคู่ต่อสู้
ตั้งสติ
เห็นไหม ไม่ว่ารุกหรือรับ
ก็สอดคล้องกับหยินและหยางเสมอ
อีกอย่างการต่อยมวยเป็นการออกกำลัง เพื่อเสริมสร้างร่างกาย
เทคนิคก็คือเรียนรู้จากผู้อื่น เพื่อเอาชนะ
แต่เราจะได้ทักษะมาจากไหนล่ะ
ที่ไหนเหรอ
มันอยู่ในความเปลี่ยนแปลง ของหยินและหยาง
เวลาที่นายโจมตี
คือเวลาที่นายไม่ได้ระวัง
ตอนที่ป้องกัน เป็นจังหวะเหมาะที่สุดในการต่อย
- เข้าใจไหม - เข้าใจ
อย่างนี้ เพื่อทำให้เข้าใจง่ายขึ้น
นายต่อยฉัน
ตอนที่นายต่อยฉัน ก็มีโอกาสที่ฉันจะต่อยนาย
อันนี้ผมรู้
ฟังฉันนะ
"เรื่องดีตามเรื่องร้าย เรื่องร้าย มาหลังชัยชนะ" นี่คือความหมายของมัน
นายต้องเข้าใจ
เพื่อเข้าใจในกังฟูให้มากขึ้น ต้องทำตามวิถีของหยินและหยาง
นี่คือสิ่งที่ฉันอยากบอกนาย ทฤษฎีที่เป็นรากฐานของกังฟู
ฉันคิดว่า
ปรัชญาคือความรู้ที่จะนำ สติปัญญามาให้เรา
ฉันคิดอย่างนั้น
ถ้าใครอยากเป็นนักศิลปะการต่อสู้ ที่เป็นที่เคารพ
แค่เรียนรู้เทคนิคและกลยุทธ ไม่เพียงพอ
เขายังต้องเรียนปรัชญา เข้าใจหยินหยาง
- และลัทธิเต๋าด้วย - เต๋า
เป็นยังไง
สิ่งที่เรียนวันนี้สำคัญมาก ใช่ไหม
ใช่แล้ว
กฤษณมูรติ
มีใครเล่าประวัติของนักปราชญ์ คนนี้ได้บ้าง
บรูซ เธอเล่าได้ไหม
กฤษณมูรติ
เกิดวันที่ 12 พฤษภาคม 1895
นั่งพูดก็ได้
เขาเกิดมาพร้อมความสามารถ ติดต่อกับเทพเจ้า
ตอนเขาอายุ 14 ปี
สมาคมเทววิทยา เลือกให้เขาเป็นผู้มาโปรดโลก
หลังจากที่เขาตรัสรู้ในปี 1925
เขาก็ไปจากสมาคมปรัชญา และเทววิทยาเพื่อรักษา
ความเป็นเอกเทศและบริสุทธิ์ ของศาสนา
เขาเริ่มต้นการสั่งสอน
เป็นเวลานานครึ่งศตวรรษ
ดีมาก
เธอไปได้ความรู้นี้มาจากไหน
ผมอ่านหนังสือของเขา ความสมบูรณ์แห่งชีวิต
ดีมาก ขอบใจนะ
ใช่ ปรัชญาของเขาน่าสนใจมาก
ทีนี้ในวงการปรัชญา มักกล่าวว่า
ปรัชญากำลังมุ่งหน้าสู่จุดจบ
ใช่ ที่ว่ากันว่า "ปรัชญาตายแล้ว"
บางทีเธออาจจะศึกษามันให้มากขึ้น
โลกของเราเป็นที่น่าสนใจน้อยลง สำหรับเหล่านักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่
แต่สำหรับพวกเธอ
ว่าที่นักปราชญ์ของฉัน พวกเธออาจเริ่มค้นคว้าด้วยตัวเอง
เรื่องอย่างเช่น
เธอเป็นใคร
ทำไมเธอถึงอยู่บนโลกนี้
เธอควรทำอะไร
อย่างที่บรูซ ลี เพิ่งพูดไป
กฤษณมูรติ เป็นนักปราชญ์ ที่มีอิทธิพลอย่างยิ่ง
เขาบอกลูกศิษย์ของเขาว่า
ฉันสอนแค่อย่างเดียวคือ "จงสำรวจตัวเอง"
และการค้นพบตัวเอง
แล้วจงพัฒนาตัวเอง
บรูซ ลี เธอทำได้ดีมาก ขอบใจนะ
ในโลกนี้มีนักศิลปะการต่อสู้มากมาย
แต่คงมีคุณคนเดียว
ที่เชื่อมโยงเทคนิคศิลปะการต่อสู้ เข้ากับปรัชญา
อาจารย์ลี สักวันคุณจะเป็น ยอดฝีมือศิลปะการต่อสู้
ผมรู้สึกโชคดีที่ ได้เป็นลูกศิษย์ของคุณ
ใช่
อาจารย์ลี ตัดสินใจเรื่อง โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้หรือยัง
โรงเรียนเหรอ
ใช่ เราคุยกันแล้วนี่
คุณพูดไม่ใช่เหรอว่าคุณจะทำให้ กังฟูของจีน
เป็นศิลปะการต่อสู้ที่คนรู้จัก อันดับหนึ่งของอเมริกา
การเปิดโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ เป็นวิธีที่ดี
ตอนที่คาราเต้และยูโดของญี่ปุ่น
มาเผยแพร่ในอเมริกาครั้งแรก ไม่มีใครรู้จักมัน
คนญี่ปุ่นมีหัวธุรกิจ
ทำให้ศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักในอเมริกา
โดยการเปิดโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ ไปทั่วทุกแห่ง
มันถึงมาได้ไกลขนาดนี้
ผมเลยคิดว่าในเมื่อคุณมีเป้าหมายนี้
ทำไมไม่เรียนรู้จากวิธีของญี่ปุ่น และเปิดโรงเรียนของตัวเองล่ะ
ใช่แล้ว มันเป็นวิธีที่ดี ที่จะเผยแพร่กังฟูของจีน
แต่ฟังนะ ฉันยังไม่พร้อม ในหลายๆ ด้าน
หมายความว่ายังไง
เช่าสถานที่ ซื้ออุปกรณ์ ปัญหาพวกนี้
ฉันเองแทบจะหาเลี้ยงตัวเองไม่พอ
ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก
หมายความว่า
ตอนนี้เงินเป็นปัญหาใหญ่ที่สุด
ผมขายผับของผมเพื่อหาทุนก็ได้
อะไรนะ นายบ้าแล้วเหรอ
ไม่ ผมไม่บ้า
ผมรู้ว่าคุณจะไม่ใช้ผับของผม เป็นโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้
- ผมเลยมีแผนจะขายมัน - ไม่ได้นะ
รู้อะไรไหม คิมูระ
ฉันรู้เกี่ยวกับอดีตของนายแล้ว ฉันเข้าใจ
นายทุ่มเทไปมากเพื่อสร้างผับนี้ขึ้น
สำหรับนาย ผับนี่เป็นชีวิตนาย
อาจารย์ลี ตอนนี้กังฟูคือชีวิตผม
เมื่อเทียบกับเป้าหมายของคุณแล้ว ผับเล็กๆ นี่ไม่สำคัญเลย
อาจารย์ลี ตั้งแต่วันที่คุณรับผมเป็นศิษย์
ผมก็ได้พบเป้าหมายของชีวิต
ผมอยากช่วยสนับสนุนให้คุณเรียนกังฟู ไปตลอดชีวิตผม
ตอนนี้ในความคิดผม กังฟูไม่ใช่แค่มวยชนิดหนึ่ง
ไม่ใช่แค่ความสนใจ
มันคือสิ่งที่มีผลกระทบต่อจิตวิญญาณ ของผมและความหมายของชีวิตที่เหลือ
ดังนั้นเพื่อกังฟูแล้ว ผมยอมสละทุกอย่าง
อาจารย์ลี เมื่อคุณตัดสินใจแล้ว ผมจะขายผับและทำงานหนัก
ไม่ๆ คุณคิมูระ
ฉันเชื่อว่านายพูดอย่างจริงใจ
แต่ฉันจะไม่ใช้เงินที่ได้จาก การขายผับไปเปิดโรงเรียน
ฉันจะรู้สึกแย่ไปตลอดชีวิต
แต่อาจารย์ลี...
เอาล่ะ ไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีก
พอแล้ว
ไปกันเถอะ
อาจารย์สอนคาราเต้ของฉัน
เพิ่งกลับมาเหรอ ไปไหนมา
ฉันเกือบดื่มเหล้าหมดร้านแล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็ดื่มให้หมดผับเลย นายมาดื่มที่นี่อีกไม่ได้แล้ว
ทำไมล่ะ
เจสซี่ นายช่วยหาคนมาทำร้านนี้ ต่อจากฉันทีสิ
ฉันจะจ่ายค่านายหน้าให้
อะไรนะ นายอยากขายผับนี่เหรอ
ทำไมล่ะ
ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากขาย
หาคนซื้อให้ฉันได้ไหม
ได้แน่นอน
ทำเลดี
และผับนี้ก็ดี นายต้องขายได้ราคาแน่
เยี่ยม จัดการเลยนะ
ถ้าอย่างนั้นวันนี้ดื่มฟรี
ฉันทำเอง
คุณคิมูระ
จะให้ฉันหาที่เปิดโรงเรียนการต่อสู้ ที่ศาลาว่าการซีแอตเทิลเหรอ
เราหาทั่วซีแอตเทิลแล้ว
เจสซี่ ลองหาดูอีกที
หาที่กว้างๆ ถูกๆ
ฉันจ่ายเอง
จะขึ้นไปบนฟ้าหรือลงใต้ดิน
บนฟ้าหรือลงใต้ดิน
ใช่แล้ว ชั้นใต้ดิน
ทำไมฉันถึงนึกไม่ได้นะ
เจสซี่ ไปดูพวกห้องใต้ดินกัน
พาฉันไปที่ห้องใต้ดินทุกแห่ง ที่นายรู้จักที
เลี้ยงเหล้าฉันสิ
ไม่มีปัญหา
ศาสตราจารย์ อ่านงานของผมหรือยัง
ฉันอ่านงานเรื่องปรัชญาจีนโบราณ ของเธอแล้ว
ฉันตั้งใจอ่านมากเลย
รู้อะไรไหม บรูซ
ฉันเจอเรื่องที่ร้ายแรง
อาจารย์เคน ผมไม่คิดเลย
คุณให้เอบวกผม
เรื่องที่ร้ายแรงก็คือ
เธอเข้าใจปรัชญาเกินกว่า คนรุ่นเดียวกัน
ฉันสอนปรัชญามาหลายปีแล้ว เธอเป็นนักเรียนคนแรก
ที่เข้าใจปรัชญาจีนลึกซึ้งขนาดนี้
การที่เธออธิบายกังฟู โดยใช้ทฤษฎีปรัชญาจีน
มันแปลกใหม่มาก
เธอบรรยายได้อย่างละเอียด
อาจารย์ยอผมเกินไปแล้ว
ไม่นะบรูซ ฉันไม่ชอบความถ่อมตน แบบจีน
ดีก็คือดี ไม่มีการชมเกินจริงหรอก
ไม่งั้นคงเป็นการเสแสร้ง
จำไว้นะบรูซ การชมเกินไป และการถ่อมตนเกินไป
ล้วนแต่ไม่ถูกต้อง
จำไว้ เหนือสิ่งอื่นใด ปรัชญาเปิดเผยสิ่งที่เป็นเท็จ
ผมเข้าใจครับ
- ผมไปล่ะ - เดี๋ยว
ขอถามได้ไหมว่าเธอใช้เวลาว่างทำอะไร
ปกติแล้วก็อ่านหนังสือ และฝึกกังฟู
ผมต้องทำงานนอกเวลา เพื่อเลี้ยงตัวเอง
เธอยังสับสนอยู่หรือเปล่า
นิดหน่อย
หมายความว่ายังไง "นิดหน่อย"
ส่วนมากผมหาคู่ต่อสู้ที่คู่ควรไม่ได้
คู่ต่อสู้แบบไหน ฉันไม่เข้าใจ
อาจารย์เคน ครั้งแรกที่ผมพบคุณ
ผมบอกคุณว่าผมอยากเป็น นักศิลปะการต่อสู้ที่คนนับถือ
แต่หลังจากที่ผมมาซีแอตเทิล
ผมไปสำนักสอนศิลปะการต่อสู้หลายแห่ง
ผมสู้กับนักคาราเต้ของญี่ปุ่น
ที่อ้างตัวว่าเป็นมือหนึ่ง ในซีแอตเทิล
แต่เขาก็ไม่ได้ท้าทายอะไรผมเลย
เธออยากได้คู่ต่อสู้ที่จะช่วยพัฒนา ฝีมือกังฟูของเธอเหรอ
ครับ ใช่แล้ว