คิมูระ
ช่วงนี้ฉันรู้สึกเหมือน มีปีศาจคอยตามฉันอยู่
ใช่ปีศาจที่ชื่อยามาโมโตะรึเปล่า
ใช่
ในญี่ปุ่นแล้วก็ในอเมริกา
ยามาโมโตะ เป็นนักศิลปะการต่อสู้ที่โด่งดัง
เขาให้ความสำคัญกับ การฝึกซ้อมศิลปะการต่อสู้
เขาเปิดโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ ที่นี่หลายแห่ง
ส่วนมากเพื่อสอนเด็กนักเรียน
ไม่ค่อยจะต่อสู้กับใคร
ฉันไม่เข้าใจเลย
เขาสร้างพื้นฐานมั่นคง ขนาดนั้นได้ยังไง
มันต้องเป็นเพราะหุ่นเหล็กนั่นแน่เลย
หุ่นเหล็กเหรอ มันคืออะไร
ฉันเคยได้ยินมา แต่ไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเอง
นักเรียนของเขาพูดกันว่า เขาต้องสู้กับหุ่นเหล็กทุกวัน
มันใหญ่กว่าคนจริงสองเท่า ทำมาจากเหล็กดิบ
วิธีที่เขาฝึกศิลปะการต่อสู้ นี่สุดยอดเลย
ดี ฉันต้องพบกับยามาโมโตะ อีกครั้งให้ได้
บรูซ อย่าสร้างปัญหาไปมากกว่านี้เลย
ครั้งนี้ คุณยามาโมโตะ อาจจะไม่ได้มาเพื่อเอาชนะนาย
เป้าหมายของเขาที่มาซีแอตเทิล คือการมาขยายอาณาเขต
ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก
ฉันต้องหาเขาให้เจอ
ฉันจะทำให้เขาเสียหลักเลย
ฉันเคยพูดว่าไม่มีใคร ฝีมือสูสีกับฉันเลยในซีแอตเทิล
ไม่มีจริง ๆ นะ
ไม่ว่าจะเขาเป็นใคร ฉันจะชนะเขาให้ได้
บรูซ อย่าทำตัวหุนหัน
อย่าไปตามหาเขาอีกเลย
เขาชนะนายไปแล้ว เขาคงไม่มายุ่งกับนายอีก
ฉันจะตามหาเขา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะทำไม่ได้
ไม่ อย่าไปเลย
คิมูระ
ฉันเคยพูดไปแล้วนี่
ฉันจะไม่บอกว่าฉันเป็นที่หนึ่ง แต่ฉันก็จะไม่ยอมเป็นที่สอง
ฉันต้องเจอยามาโมโตะให้ได้
แล้วก็สู้กับเขาอีกครั้ง ฉันจะขยี้เขาคามือเลย
บรูซ อย่าไปตามหาเขาอีกเลย
(สำนักคาราเต้ญี่ปุ่น ยามาโมโตะ)
ทำไมนายถึงป่าเถื่อนแบบนี้ เตะประตูเพื่ออะไรกัน
ยามาโมโตะอยู่ไหน ไปเอาตัวมาสิ
มานี่มีอะไร
มาสู้กับเขาน่ะสิ
ไม่กลัวตายรึยังไง
ถ้ากลัวคงไม่มาหรอก
บรูซ ลี
นายบุกเข้ามาในบ้านฉันแบบนี้
มันช่างกล้านัก
ถ้ากล้าพอก็อย่าให้ พวกหมาเฝ้าบ้านพวกนี้
มาขวางฉันสิ
นี่นายมาทำอะไร
มาสู้กับนายไง
นาย...
อยากจะมาท้าประลองกับฉันอีกเหรอ
พูดแบบนั้นก็ได้
จะมาท้าสู้ฉันอีกครั้งเหรอ
มันคือการแลกเปลี่ยนกัน
ทำมาใช้คำพูดเฉไฉ
ในเมื่อนายก็ได้เห็นแล้ว ว่าฉันฝึกซ้อมยังไง
ดี
ถ้านายอยากจะมีสิทธิ์สู้กับฉัน
นายก็ชนะเขาให้ได้ก่อน
นี่นายกำลังดูถูกฉันอยู่นะ
ถ้าชนะเขาได้ ฉันถึงจะสู้กับนาย
ถ้านายยังไม่สามารถชนะหุ่นเหล็กได้
ก็ไปให้พ้นหน้าฉัน
นี่พูดจริงเหรอ
นักศิลปะการต่อสู้ไม่เคยคืนคำ
เจ้าชาวจีน เดี๋ยวจะได้รู้กัน
นายก็สร้างชื่อเสียง ได้แค่ในเกาะฮ่องกงเล็กๆ เท่านั้น
ในซีแอตเทิล นายก็ชนะแค่คิมูระ ผู้เล่นระดับสาม
กล้าดียังไงถึงพูดว่า ยังไม่เจอคนฝีมือสูสีในซีแอตเทิล
ถ้านายยังล้มหุ่นเหล็กนี่ไม่ได้
มาสิ
ลองใช้หมัดหนึ่งนิ้วของนาย
บรูซ ลี กลับไปเรียนเถอะไป
อย่ามาฝึกกังฟูต่อหน้าฉันอีก
ถ้านายยังอยากจะอยู่ ในวงการศิลปะการต่อสู้นะ
ไปจากซีแอตเทิลเถอะ ที่นี่ไม่มีที่สำหรับนายหรอก
ฉันไม่อยากจะเห็น อะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีก
- เข้าใจไหม - ครับ
บรูซ นายไปเจอยามาโมโตะมารึยัง
เจอแล้ว
ฉันกำลังฝึกอยู่กับหุ่นไม้
เขาสู้กับหุ่นเหล็กนั่น
ฉันต้องเปลี่ยนวิธีการต่อยของฉัน
ฉันจะสร้างกังฟูของฉันเอง
บรูซ อย่าหาเรื่องสู้ไปทั่วเลย
ถ้านายยังขืนทำแบบนี้ จะยิ่งมีปัญหาใหญ่นะ
นี่นายไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ ฉันบอกว่าฉันอยากได้หุ่นเหล็ก
อย่างน้อยมันควรจะใหญ่ เท่ากับของยามาโมโตะ
ไป
บรูซ...
นายไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้มืออาชีพ
ฉันมาหานาย
เพราะจิตใจและกังฟูของนาย ดีกว่านักศิลปะการต่อสู้ทั่วไป
คนที่ใช้แต่กำลังภายนอก ก็เป็นแค่พวกคนเถื่อน
เขาจะไม่มีทางเป็น นักศิลปะการต่อสู้ได้เลย
ฉันหวังว่านายจะฟังฉันนะ
อย่าไปหาเรื่องคนอื่นไปทั่ว
นายเคยบอกฉันครั้งหนึ่งว่า ศาสตราจารย์เคนพูดไว้ว่า
"ศัตรูคนเดียวในโลกนี้ ก็คือตัวเราเอง"
บรูซ ฉันเชื่อนะว่านายจะต้องกลาย เป็นนักศิลปะการต่อสู้อย่างแท้จริง
อย่ามาหงุดหงิดกับ การพ่ายแพ้แค่ครั้งเดียว
นายเพิ่งพูดว่า
อยากจะเปลี่ยนวิธีการต่อยของนาย
ดี
ดีกว่าไปสู้กับยามาโมโตะ
ลองไปคุยกับศาสตราจารย์เคนกัน
แล้วลองคิดค้นเทคนิคการต่อสู้ใหม่ๆ
ดี แต่ก่อนอื่น ฉันต้องลบ ความทรงจำที่น่าอับอายให้ได้ก่อน
ฉันต้องชนะยามาโมโตะให้ได้
ก็ได้
ฉันจะสั่งหุ่นเหล็กให้นาย
(เอ็กซ์เพรส)
บรูซ ทำอะไรอยู่เหรอ
เขาบ้าไปแล้ว
เธอเริ่มยกน้ำหนักตั้งแต่เมื่อไร
นี่มันเป็นวิธีที่ดีสำหรับ ออกกำลังกล้ามเนื้อของฉัน
ลินดา เธอเป็นคนเดียว ที่สามารถจูงใจบรูซได้
ช่วงนี้เขาออกกำลังเพื่อสร้าง กล้ามเนื้ออย่างบ้าคลั่ง
ฉันอดห่วงเรื่องสุขภาพเขาไม่ได้
เธอเป็นนักเรียนแพทย์
บอกสิว่าการออกกำลังกาย อย่างหนักแบบนี้
มันจะส่งผลกระทบ ต่อร่างกายของเขายังไงบ้าง
เขาวิดพื้น 300 ครั้ง
แล้วก็ต่อยหุ่นเหล็ก
หลังจากนั้น ก็ยกน้ำหนัก 200 ปอนด์
ไม่มีทาง
ไม่มีทางอะไร
ฟังนะ ฉันรู้สึกได้เลย ว่ากล้ามเนื้อของฉัน
เต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง
เอว สะโพกและทุกส่วนในร่างกาย ของฉันก็มีพลังมากขึ้น
ฉันรู้แล้วว่ายามาโมโตะ
ไม่ใช่ปัญหาเลย
ไม่ได้มีอะไรเลยนอกจาก ฝึกฝนเพิ่มกล้ามเนื้อเป็นปีๆ
เขาจึงมีความแข็งแกร่งเป็นเลิศ อย่างแรกคือเขาไม่กลัวความเจ็บปวด
อย่างที่สอง เขายืนปักหลักอย่างมั่นคง
นั่นคือความลับของเขา
ตราบใดที่ฉัน เพิ่มความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ
ไปถึงระดับหนึ่ง
ฉันก็ล้มเขาได้ด้วย หมัดหนึ่งนิ้วของฉัน
จบรึยัง
อะไร
ฟังนะ บรูซ
ฉันไม่ต้องการให้เธอดีแต่ใช้กำลัง
ฉันอยากให้เธอสุขภาพแข็งแรง
เธอไม่ควรจะทำลายสุขภาพของเธอ เพื่อที่จะชนะยามาโมโตะเลยนะ
การฝึกฝนอย่างหนัก ในเวลาสั้นๆ แบบนี้จะทำให้เกิดปัญหา
มันจะเป็นผลเสียต่อร่างกายเธอ เข้าใจรึเปล่า
ลินดา คุณรู้ไหม ว่าอะไรที่เป็นผลเสียมากที่สุด
ความขายหน้ายังไงล่ะ
ยามาโมโตะทำให้ฉันขายหน้า และดูถูกฉัน
ฉันจะทำให้เขายอมสยบ
ต่อหน้าฉันให้ได้
ได้
แล้วถ้าเธอชนะยามาโมโตะได้ เธอจะชนะได้ทุกคนเหรอ
เธอรู้ใช่ไหมว่าโลกใบนี้ใหญ่แค่ไหน
มันยังมีคนอีกเยอะ ที่เรียนกังฟู มวย คาราเต้
เทควันโด้ ยูโด มวยไทย
เธอจะเอาชนะได้หมดทุกคนเหรอ
ถึงเธอจะสู้วันละหนึ่งคนทุกวัน โดยไม่ทำอย่างอื่นเลย
เธอก็ยังสู้ได้ไม่หมดทุกคนอยู่ดี
บรูซ ลินดาพูดถูกนะ
พักหลังนี่ นายเหมือนถูกปีศาจครอบงำ
นายไม่สนใจนักเรียน
นายไม่สนใจจะสอน
ถ้านายยังขืนทำแบบนี้ นายจะมีปัญหาแน่
ไปเถอะ เธอยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ
เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง ตกลงนะ
ฟังนะ เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
เธอมีโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ เพื่อนและก็ฉัน เข้าใจไหม
ฉันไม่อยากให้มีอะไรไม่ดี เกิดขึ้นกับเธอ
ไปเถอะ บรูซ
ลินดาเป็นห่วงนายมากนะ ถ้านายไม่ฟังเธอ...
หุบปากน่า
เพราะว่าเราตกลงตามนั้น
กินให้เต็มที่
นายใช้พลังงานเยอะเกินไปทุกวันนี้
ลินดา เธอเป็นนักเรียนแพทย์
เธอต้องช่วยหาวิธี ทำให้เขาสุขภาพสมบูรณ์
ทุกวันนี้...
ความแข็งแกร่ง ของกล้ามเนื้อเขาเพิ่มสูงขึ้น
แต่เขากลับดูผอมลง
ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะดูแลเขาเอง
ฉันจะช่วยฟื้นฟูร่างกายเขา
ช้าๆ หน่อย
ลาก่อน ไว้เจอกันพรุ่งนี้
- ลาก่อน - วันนี้ทุกคนก้าวหน้ากันมาก
ไปกันเร็ว
- พรุ่งนี้เจอกัน - ลาก่อน ไปกันเถอะ
นี่ใครเหรอ
ยอมรึยัง
ยอมแล้ว ยอมแล้ว
แบลร์ นี่นายเองเหรอ
แบลร์
นายยังคล่องแคล่วเหมือนเดิมเลยนะ
มาไม่บอกไม่กล่าวเลยนะ ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอนาย
ฉันก็เหมือนกัน
อาการป่วยเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีขึ้น ยังไม่ถึงเวลา ที่ฉันจะเจอพระเจ้าหรอก
แล้วนายยังซ้อมมวยอยู่รึเปล่า
แน่นอน
แต่ฉันคงไม่ได้ขึ้นชกอีกแล้วล่ะ
ดูเหมือนว่าฝึกศิลปะการต่อสู้ จะดีต่อสุขภาพนะ
แบลร์ เชิญเข้ามาสิ
เดี๋ยวนะ ฉันมีอะไร จะทำให้นายประหลาดใจ
โจนส์ เข้ามาเลย
โจนส์
โจนส์ ที่รัก นี่เธอมาที่สหรัฐฯตั้งแต่เมื่อไร
ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเธอ
ฉันอยู่ที่นี่มาได้สักพักแล้วล่ะ
บังเอิญอะไรขนาดนี้
บรูซ ลี เธอทำพวกเราทุกคน อารมณ์เสียนะ
เธออยู่สหรัฐฯมาเป็นปี แล้วทำไมไม่ติดต่อใครบ้างเลย
เราคิดว่าเธอหายไปจากโลกนี้แล้ว
ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากติดต่อไป
ฉันแค่คิดว่าฉันยังไม่ได้ทำ อะไรสำเร็จมากเลย จะติดต่อไปทำไม
ฉันคงจะพูดไม่ได้ว่าฉันอยู่แบบ ทรมานที่นี่หรอกจริงไหม
ฉันอยากจะทำอะไรให้สำเร็จก่อน
นี่ก็ไปได้ด้วยดีไม่ใช่เหรอ
มันแค่เริ่มต้นนะ
บรูซ เธอไม่อยากรู้เหรอ ว่าเสี่ยวหมานเป็นยังไงบ้าง
แน่นอน อยากสิ
ไปหาที่นั่งคุยกันเถอะ
- ไปกันเถอะ - ได้เลย เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
- มีแขกเยอะแยะเลย - สวัสดีคุณซู
ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ
มาทางนี้เลย เชิญนั่ง
- โอเค - เชิญนั่ง
- เชิญเลย - มาเลย เชิญนั่งตรงนี้
ยินดีต้อนรับ
เชิญนั่งเลย
บรูซ มาช่วยดูแลพวกเขาหน่อย
- เดี๋ยวฉันจะเข้าไปในครัว - ขอน้ำชาด้วย
- ร้านนี้น่านั่งดีนะ - ใช่เลย
ดีเลย
เดี๋ยววันนี้ฉันเลี้ยงเองนะ
ฉันจะใช้เงินที่หามาได้
ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง นายยังเป็นแค่นักเรียนอยู่เลย
ไม่ได้หรอก นายไม่รู้เหรอ ฉันเปิดโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้
เงินค่าเรียนที่ฉันเก็บมา พอที่จะเลี้ยงอาหารดีๆ ได้แน่
ตามนั้นล่ะ
ขอแนะนำให้รู้จักกับคุณคิมูระ
สวัสดีครับทุกคนผมชื่อทากี้ คิมูระ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน
- สวัสดี - สวัสดี
เขาเคยสู้แพ้ฉัน แต่ตอนนี้เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
- ใช่ไหมล่ะ - เขาเป็นคนสอนคาราเต้ให้ฉันด้วย
เขายอมขายผับตัวเองเพื่อช่วยฉัน เปิดโรงเรียนศิลปะการต่อสู้
เป็นคนญี่ปุ่นที่ดีมาก
แล้วนี่ก็แบลร์...
- เขาก็แพ้ให้ฉันเหมือนกัน - สวัสดี
เขาสอนกฎหลายข้อ ของการต่อยมวยให้แก่ฉัน
ฉันสอนกังฟูเขา
เราช่วยแก้ไข จุดอ่อนของกันและกัน
บรูซ ลี ทำไมนายไม่แนะนำ แฟนนายล่ะ
โอเค
ลินดากับอาร์โรโยเป็นแฟนของฉัน อย่างนี้ดีไหม
ฉันเชิญพวกเขามา
เป็นเพื่อนกินข้าวกับโจนส์
โจนส์เป็นเพื่อนเก่า และก็เพื่อนร่วมชั้นของฉัน
จริงไหม
จริง
ขอแนะนำเจสซี่ นักเรียนของฉัน
สวัสดีทุกคน ฉันเจ้างั่งเจสซี่
อาจารย์บรูซ ลี ตั้งชื่อให้ฉันเอง
เรื่องของเจสซี่มันยาว
ไว้เราคุยกันต่อทีหลังละกัน
เราพร้อมจะสั่งอาหารแล้ว
คุณซู
บรูซ ทำไมไม่สั่งอาหารเลยล่ะ
- สวัสดีค่ะ - ช่วยบอกพ่อครัวหวัง
ว่าให้ทำอาหารจีนกวางตุ้ง ที่ดีที่สุดให้ที
ไม่มีปัญหา
ผมจะได้ทานอาหารอร่อยๆ ร่วมกับ เพื่อน ครูและนักเรียนของผม
- บรูซ - คุณซู ว่ายังไงครับ
ช่วยมากับฉันที ให้พวกเขาคุยกันไปก่อน
ดีนะที่เราได้ทานอาหารร่วมกัน
ใช่แล้ว
คุณซู เกิดอะไรขึ้นครับ
บรูซ ขอถามอะไรอย่างนะ
เธอได้เงินมาเท่าไรเหรอ
ไม่เยอะหรอกครับ
โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เธอเพิ่งเปิด แต่เธอใช้เงินแบบนี้
เธอคิดว่าเธอยังใช้ชีวิต ดีๆ แบบเก่าอยู่เหรอ
บรูซ ที่นี่คืออเมริกานะ
ทุกอย่างที่นี่เป็นเงินเป็นทอง
วันก่อนเธอเลี้ยงเจมส์ ก็ยังไม่เป็นไร
วันนี้เธอมีเพื่อน และเพื่อนร่วมชั้นหลายคน
เธออยากให้ฉันทำอาหารชั้นเลิศ
เธอรวยเหรอ
พวกเขาเป็นเพื่อนเก่าผม ที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี
ฉันไม่สน
ฉันแค่อยากจะเตือนเธอว่า โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เธอเพิ่งเปิด
ถ้าเธอไม่ระวังเรื่องการใช่จ่าย
เธอจะมีปัญหารู้ไหม
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ก็ได้ ฉันจะทำให้เธอ ไม่มีปัญญาจ่ายเลย
มานี่สิ
เสิร์ฟอาหารให้เขา เอาแบบที่คุณภาพดีที่สุดของเราเลยนะ
ได้ค่ะ
คุณซู
มานี่สิ วันนี้ผมดีใจมากเลย
ทุกคน ดื่ม
- มานี่หน่อย - บรูซ
ดื่ม
อาหารอร่อยมาก
ฉันชอบอาหารจีนจังเลย
จริงเหรอ
ขอบคุณนะทุกคน
วันนี้อาหารอร่อยมากเลย เชิญทุกคนเลยนะ
ขอบคุณนะ ไปได้แล้ว
- โอเค เราขอตัวก่อนนะ - ดี ขอบใจมาก
เพื่อนๆ ดื่ม
- ดื่มเร็ว เอาสิ - มา ชนแก้วกัน
- ดื่ม - ดื่มเลย
- ดื่ม - หมดแก้วเลยนะ
- หมดแก้วเลย - ดื่ม
บรูซ
ไหนบอกพวกเรา เรื่องโรงเรียนศิลปะการต่อสู้หน่อย
เราก็เพิ่งจะเริ่มทำมันเอง คุณคิมูระช่วยฉันเช่าที่นั่น
พวกนักเรียนก็เป็นคนที่พอจะรู้จักกัน
แล้วหาเงินได้พอใช้จ่ายไหม
ก็พูดยากนะ คิมูระบอกพวกเขาสิ
มันก็เพิ่งเริ่มต้น ฉันเดาว่ามันคงไม่ง่าย
เงินค่าสมัครก็แทบจะไม่พอ จะจ่ายค่าเช่า
บรูซ แล้วทำไมเธอมาใจดี เลี้ยงเราแบบนี้
ไม่เป็นไร ฉันเป็นใครกัน
วันหนึ่งกังฟูของฉันจะกลาย เป็นที่รู้จักของทุกคน
คนจะต้องเข้าแถวเพื่อเข้าเรียน ในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ฉัน
มา ดื่มกันเถอะ
- มาเร็ว - ดื่ม
- ดื่ม
- ดื่มเลย - ดื่ม
- ดื่ม
ดีมาก
บรูซ อยากรู้เรื่องของเสี่ยวหมานไหม
โจนส์ อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลย
บรูซ โจนส์กับฉัน อยากจะเข้าร่วมเรียนด้วย
ได้ไหม
แน่นอน
แต่ร่างกายนายจะไหวเหรอ
ไม่มีปัญหา
สุขภาพฉันคงจะเป็นนักมวยไม่ได้
แต่หมอบอกว่าเรื่องฝึก ศิลปะการต่อสู้ไม่มีปัญหา
- ยินดีด้วยนะ ดื่ม - ดื่ม
โจนส์
เธอเพิ่งพูดถึงเสี่ยวหมาน เขาเป็นยังไงบ้าง
ใครคือเสี่ยวหมานเหรอ
เธอได้รับจดหมายจากเขารึเปล่า
ได้ เขาบอกให้ฉันกลับไปฮ่องกง
แต่ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง
- ไม่มีทางหรอก - ถึงแม้ฉันจะอยากกลับไป
ฉันก็จะต้องประสบความสำเร็จ ที่สหรัฐฯให้ได้เสียก่อน
ฉันได้ยินมาจากอาหลิน เกี่ยวกับเสี่ยวหมาน...
เล่าต่อสิ เพื่อนกันทั้งนั้น เล่าได้เลย
ฉันได้ยินมาว่าพ่อของเสี่ยวหมาน จะให้เธอแต่งงานกับนักธุรกิจ
ก็ไม่แปลกใจนะ
ใครจะอยากให้ลูกสาว
แต่งงานกับนักมวยล่ะ
เอาน่า อย่าคุยเรื่องนี้กันเลย
ดื่มกันเถอะ
ดื่ม
- ดื่ม - ดื่ม
- ดื่มเลย ดื่ม - ดื่ม
คุณซู ขอบิลด้วยค่ะ
บรูซไม่ได้เป็นคนจ่ายเหรอ
เขาเลี้ยง แต่ฉันเป็นคนจ่ายเงินค่ะ
คุณชื่ออะไรคะ
- อาร์โรโยค่ะ - อาร์โรโย ได้ค่ะ
ฉันขอรบกวนอะไรอย่างหนึ่งนะคะ
บอกบรูซว่าฉันไม่ค่อยสบาย
ฉันก็เลยต้องขอตัวก่อน คนขับรถกำลังมารับค่ะ
ขอบคุณค่ะ
อาร์โรโย
- ทำไมเมื่อคืนเธอจ่ายเงินให้ฉัน - ทำไมเหรอ
ก็ฉันอยากจ่าย
อะไร
ฉันจะเลี้ยงเพื่อนของฉัน แต่เธอมาจ่ายให้นี่นะ
เดี๋ยวพอจบชั้นเรียนแล้ว ฉันจะจ่ายคืนให้
บ้าน่า
อะไรเหรอ
ระหว่างเราไม่ต้องมา คิดเล็กคิดน้อยหรอก
ฉันบอกเธอแล้วไง ว่าพ่อฉันจะให้รางวัลเธอ
เธอไม่อยากแม้แต่จะเจอเขาด้วยซ้ำ
ฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอว่า ฉันคิดถึงแต่เรื่องศิลปะการต่อสู้
- ฉันอยากจะพึ่งพาตัวเอง - ระวังนะ
ถ้าฉันไปที่ฟิลิปปินส์
อยู่ในบ้านใหญ่โต มีรถดีๆ ขับ แล้วจะให้ฉันทำอะไร
ฉันรู้ว่าทำไมเธอพยายามหลบหน้าฉัน
เพราะว่าเธอชอบคนอื่นอยู่
เอาละ มานี่เลย ทุกคน
ขั้นแรกของหมัดหวิงชุนคือ...
บรูซ ลี นายอีกแล้วเหรอ
ไม่ต้อนรับฉันเหรอ
ป่าเถื่อนจริงๆ
ดูเหมือนครั้งที่แล้ว ฉันจะสอนนายไม่ดีพอสินะ
นายครั่นเนื้อครั่นตัว อยากโดนต่อยนักรึไง
บรูซ ลี
ไอ้บ้าเอ๊ย
ฉันไม่ได้จะมาแอบดูนายฝึกซ้อมนะ
ฉันมาเพื่อยื่นจดหมายท้าประลอง
นายไม่มีคุณสมบัติพอ
พอสิ
นายจะต้องทำตามรูปแบบ ของสถาบันศิลปะการต่อสู้
ฉันไม่อยากจะมีปัญหาด้านกฎหมาย ถ้าฉันอัดนายจนเละ
ไม่เป็นไรหรอก เราทำตามกฎศิลปะการต่อสู้
นายสมควรต้องโดนอัดสักที
ฉันรอนายพูดมานานแล้ว
มาเลย
บรูซ
- เขาไปไหน - เขาไปไหนเหรอ
เขาไปโรงเรียนรึเปล่า
ไม่ ฉันไปมาแล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น
แย่แล้วล่ะ เขาต้องไปหา ยามาโมโตะแน่เลย
เขารนหาที่ตายชัดๆ
ทำไมเขาต้องสู้กับยามาโมโตะ ซ้ำแล้วซ้ำอีกด้วย
ทำไม ทำไมเขาต้องทำแบบนี้
เขาก็เป็นแบบนี้ล่ะ
ไปหาตัวเขากัน
ออกไปให้พ้น
บรูซ
เป็นยังไงบ้าง
สัญญากับฉันสิว่า เธอจะไม่กลับมาที่นี่อีก
เจ็บไหม
ไม่เป็นไร
ทำไมเธอต้องไปยั่วยุเขาด้วย บรูซ
มันไม่ใช่แบบนั้น เธอไม่เข้าใจหรอก
แล้วมันคืออะไรล่ะ ทำไมต้องอยากโดนอัดด้วย
คุณไม่เข้าใจเลย ผมไม่ได้ไปยั่วเขา
ฉันเข้าใจ
บรูซ เธอก็แค่ชอบที่จะต่อสู้ใช่ไหม
ถ้าไม่ทำแบบนี้ ผมก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ฉันไม่เข้าใจ ว่าทำไมเธอต้องไปยั่วยุเขา
ทำไมต้องไปขอให้เขาทำร้ายเธอ
ทำไม บรูซบอกฉันสิ
ลินดา อย่ามาพูดกับผมแบบนี้ เข้าใจไหม
ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องศิลปะการต่อสู้ เราก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
มันคือเรื่องจริงนะ
อยากพูดอะไรก็พูดมาเลย
ที่ฮ่องกง ผมก็มีเสี่ยวหมานที่รอผมอยู่
ที่สหรัฐฯ ผมก็มีอาร์โรโย ที่พร้อมจะให้บ้าน รถ เงินแก่ผม
แต่ผมไม่เลือกพวกเขา
เพราะว่าพวกเขาไม่ยอมรับ ในศิลปะการต่อสู้ของผม
แต่ลินดา คุณรู้ไหมว่า คุณแตกต่างจากพวกเขา
คุณมาเข้าทีมผมด้วยตัวเอง
ตอนนี้เพื่ออาชีพ ศิลปะการต่อสู้ของผม
ได้โปรดช่วยเข้าใจผมด้วย
ไม่อย่างนั้น...
- อะไรคะ - ก็ทิ้งผมไปซะ
เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาลนะ
เดี๋ยวฉันขับรถเอง
ขอบคุณนะอาร์โรโย ผมสบายดี
ถ้าเจ็บแค่นี้ยังทนไม่ได้ ผมจะฝึกศิลปะการต่อสู้ได้ยังไง
บรูซ อันที่จริง ฉันยอมเธอแล้ว
ฉันจะไม่ต่อต้านอาชีพศิลปะการต่อสู้ ของเธออีกต่อไปแล้ว
ฉันจะไม่บังคับให้ เธอไปฟิลิปปินส์กับฉัน
อย่างที่เธอเห็น ฉันเป็นลูกศิษย์ของเธอ
และก็ผู้ติดตามของเธอแล้ว
ขอบใจนะ
บรูซ นายยังไม่นอนอีกเหรอ
ฉันนอนไม่หลับ
ยังคิดถึงยามาโมโตะอยู่อีกเหรอ
ใช่
บรูซ ฉันไม่เข้าใจ
เวลาก็ผ่านไป ทำไมนาย...
ยังอยากจะไปโดนเขาอัดอีก
บอกตรงๆ เลยนะ ฉันไปเพื่อจะให้โดนเขาอัดเอง
ให้โดนอัด ทำไมล่ะ
ถ้าฉันไม่สู้กับ นักศิลปะป้องกันตัวเก่งๆ
ฉันจะเรียนรู้ความแข็งแกร่ง ของศิลปะการต่อสู้นั้นได้ยังไง
คิมูระ นายไม่ต้องเป็นห่วง
ฉันดูวิธีการต่อสู้ ของยามาโมโตะออกแล้ว
ฉันจะชนะเขาได้เร็วๆ นี้ล่ะ
บรูซ ฉันไม่อยากเห็นมัน เกิดขึ้นอีกครั้ง
นายมีนักเรียนหลายคนที่จะต้องสอน และก็มีเรื่องอื่นจะต้องทำอีกเยอะ
นายจะมาหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้ ตลอดไปไม่ได้
คิมูระ นายพูดถูก
ฉันหมกมุ่นอยู่กับมันตอนนี้
ฉันอยากจะสร้างศิลปะ การป้องกันตัวแบบของฉัน
ศิลปะการต่อสู้แบบของนายเหรอ
ใช่ แบบที่เป็นของฉันเอง
วิธีการต่อสู้อีกแบบหนึ่งบนโลกใบนี้
นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ตอนฉันยังเด็ก...
ฉันเรียนรู้หมัดตั๊กแตน
หมัดเส้าหลิน หมัดหง ฉางฉวน และอื่นๆ จากลุงจ้าว
จากนั้นหลังจากเรียนหมัดหวิงชุน จากอาจารย์ของฉัน
ฉันรู้สึกว่าหมัดหวิงชุน เป็นหมัดที่มีพลังที่สุดในทุกแบบ
แล้วฉันก็ไปร่วมกับพวกทีมมวยฝรั่ง
และก็เรียนอะไรที่มีประโยชน์ มาหลายอย่างเช่นกัน
ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจความลับ เบื้องหลังคาราเต้ญี่ปุ่นแล้ว
งั้นที่นายไปหายามาโมโตะ หลายๆ ครั้งนี่
ก็เพื่อจะเรียนรู้ วิธีการต่อสู้ของเขาเหรอ
ใช่
ฉันค่อยๆ รู้สึกว่า
ทุกๆ รูปแบบการต่อสู้ มีทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของมัน
ฉันสามารถเรียนรู้ และใช้ประโยชน์จากมันได้
ไม่ว่าจะเป็นจากการฝึกช่าช่า
ฉันสามารถดึงสิ่งที่มีประโยชน์ มาใช้กับการต่อสู้ของฉัน
ตอนนี้ ฉันยังเรียนรู้จาก รูปแบบศิลปะการต่อสู้ไม่เพียงพอ
ฉันเชื่อว่าจากการศึกษา และค้นคว้าของฉัน
ฉันจะสามารถพัฒนาหมัดหวิงชุน และทำให้มันใช้การได้ดีขึ้น
ประยุกต์หมัดหวิงชุนเหรอ
ใช่
ฉันอยากจะทำให้ศิลปะการต่อสู้ ง่ายขึ้นและใช้งานได้ดีขึ้น
ฉันจะตัดพวกท่าหรูหรา แต่ไม่มีประโยชน์ออกไป
แล้วก็เก็บพวกที่มีประโยชน์ไว้
ทำให้เรื่องยากกลายเป็นง่าย
และกลับไปที่จุดเริ่มต้นของ ศิลปะการต่อสู้ ซึ่งคือการต่อสู้
ต่อสู้แบบง่ายๆ
โจมตีและป้องกันอย่างตรงไปตรงมา
การก่อตั้งแขนงใหม่ ของศิลปะป้องกันตัวมันไม่ง่ายเลย
นายพูดถูก ฉันมีอะไรจะต้อง เรียนรู้อีกมากจากศิลปะการต่อสู้
ฉันจะต้องเข้าใจความสำคัญ ของรูปแบบศิลปะการต่อสู้ต่างๆ
ฉันต้องวิเคราะห์ เปรียบเทียบและก็ค้นคว้า
เพื่อที่จะได้ไปถึงเป้าหมาย มันไม่มีทางที่ดีกว่านี้แล้ว
ฉันต้องสู้กับอาจารย์จากสำนักต่างๆ
ฉันจะต้องหาได้ด้วยตัวเอง ว่าอะไรที่ใช้การได้จริง
และอะไรที่ใช้ไม่ได้
พระเจ้า แผนการในหัวนายนี้ มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ
(ซีแอตเทิล ไลท์ติ้ง)
ตอนนี้ทุกคนจะต้องเอาท่า ที่ไม่สำคัญออกไปให้หมด
โจมตีคู่ต่อสู้โดยตรง
- เข้าใจไหม - เข้าใจครับ
มาเลย มาโจมตีฉันเลย ใช้สไตล์ไหนก็ได้
เห็นไหม
ตอนที่ฉันสู้กับคิมูระ มันไม่มีความซ้ำซ้อน
แค่ใช้วิธีตรงๆ ชัดเจน
ในที่สุดฉันก็เข้าใจที่อาจารย์ของฉัน พยายามจะบอกเมื่อหลายปีก่อน
เลิกคิดที่จะโชว์ลวดลาย
ซึ่งแปลว่าตัดท่วงท่า ที่ไม่สำคัญออกไป
ไม่ต้องสวยงามเอาแค่ตรงๆ ชัดเจนพอ
อย่าให้ศัตรูของเรา ได้เห็นเวลาเราตระเตรียม
เพราะว่าในการต่อสู้ที่แท้จริง
จะไม่มีเวลาได้เตรียมตัว
ไม่มีโอกาสได้เตรียมตัวเลย
การโจมตีอย่างตรงไปตรงมา คือวิธีที่ได้ผลดีที่สุด
- เข้าใจไหม - เข้าใจครับ
(รายชื่อนักศึกษาเกียรตินิยม)
นี่นายได้จัดการเรื่องมหาวิทยาลัย ให้โจนส์รึยัง
ฉันอยากให้เธอไปเรียน ที่มหา'ลัยวอชิงตัน
โจนส์เป็นนักเรียนที่ดีนะ เธอน่าจะ เข้าเรียนมหา'ลัยประจำรัฐได้
เยี่ยมไปเลย
ใช่
ถ้าแบบนั้น เราจะได้ อยู่ด้วยกันอีกครั้ง
ฉันไม่ไปไหนหรอก ต่อให้นายจะไล่ฉันไปก็เถอะ
ฉันก็อยากจะเข้า มหา'ลัยวอชิงตันเหมือนกัน
ฉันอยากจะเรียน ประวัติศาสตร์ศิลปะการต่อสู้
หรือทฤษฎีนักกีฬา
ถ้านายมีปัญหาเรื่องทฤษฎีเมื่อไร ก็มาหาฉันได้เลย
นายจะเป็นที่ปรึกษา ยุทธศาสตร์ของฉัน
- ที่ปรึกษาแบลร์ - นายพลลี
แม้แต่นักศิลปะการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ก็ยังต้องกินข้าวนะ
ไม่หิวกันเหรอ
การเรียนศิลปะการต่อสู้ เป็นการเดินทางที่นานและตรากตรำ
ศิลปะการต่อสู้เป็นสิ่งที่ดี
ฉันเชื่อว่าศิลปะการต่อสู้ ชนะทุกอย่างได้...
ยกเว้นสิ่งหนึ่ง
ความหิวโหย เพราะไม่ว่ายังไงก็ต้องกิน
มาเลย ถึงเวลาแล้ว
- มากินข้าวกัน - ขอบใจ
มันดูเหมือนว่าหมัดหวิงชุนทรงพลังมาก
- มาเลย - ฉันรู้
- ขอบใจนะ - กุญแจไปสู่กังฟูของบรูซ คือ...
โจมตี
โจมตีอย่างตรงไปตรงมา เอาท่วงท่าและกระบวนการ
ไปทิ้งนรกให้หมด
นี่ฉันพูดถูกไหม ถูกใช่ไหม
คำหลักๆ อีกคำก็คือ ความเร็ว