ฉันควรทองไม่รู้ร้อน เมื่อโดนยามาดะถากถางเอาเหรอ
บรูซ พวกนายคิดมากไปแล้ว
ฉันรู้จักอาจารย์ของฉันดี
อ.อีโนซันโต เป็นคนใจกว้าง เขาไม่ป่วยเพราะเรื่องแค่นี้หรอก
ถ้าอย่างนั้นเป็นเพราะอะไรล่ะ
ฉันก็ไม่รู้
แต่เดาว่าคงเป็นอะไรที่ ทำร้ายความรู้สึกเขามากน่ะ
แบลร์ ตั้งแต่วันนี้ไป
ช่วยมาอยู่เป็นเพื่อนอ.อีโนซันโต ที่โรงพยาบาลทุกวันด้วยนะ
ลองคุยกับเขาดู
พอเขาอาการดีขึ้น
ช่วยถามเขาให้หน่อย ว่าฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า
เอาดอกไม้มาเยี่ยมเขาทุกวันด้วย อย่าลืมล่ะ
- เอามาวันละช่อเลยนะ - ได้เลย
ฉันจะมา
คิมูระ กังฟูของฉัน อาจมีอิทธิพลต่อมหาวิทยาลัย
แต่มันยังไม่พอ
ฉันอยากให้สำนักศิลปะการต่อสู้ของเรา
มีอิทธิพลต่อสังคมมากกว่านี้
การแลกเปลี่ยนความรู้กับสำนักศิลปะ การต่อสู้อื่น ๆ เป็นเรื่องสำคัญมาก
แต่จะทำอย่างไรล่ะ
ไปท้าสู้กับพวกเขาเหรอ
บรูซ การไปท้าสู้กับสำนักอื่น ไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
นายไม่มีแรงพอจะทำอย่างนั้นหรอก อีกอย่าง พวกเขาคงไม่พอใจ
ฉันไม่กลัวหรอก
แต่นายมีเวลาเหรอ
ไม่เอาน่า
การไปท้าสู้กับสำนักอื่น เป็นความคิดที่ไม่เข้าท่านะ
แต่ฉันกำลังคิดว่า แทนที่จะไปท้าสู้กับสำนักอื่น
ฉันอยากจะให้พวกเขา มาท้าเราเองมากกว่า
นายกำลังคิดอะไรอยู่
นายจะสู้กับนักสู้สำนักอื่น ที่โรงเรียนของเรา
ถ้าแพ้ต่อหน้านักเรียน ไม่ขายหน้าแย่เหรอ
เป้าหมายของฉันคือ สร้างศิลปะการต่อสู้แนวใหม่
ฉันไม่สนว่าจะแพ้หรือชนะ ถึงจะแพ้ก็คุ้มค่า
เขียนแบบนี้
บันทึกไว้เลย
เมื่อไหร่ ที่ใด
ใคร ถ้ามาท้า
ฉันไปแน่ จาก บรูซ ลี
คิมูระ ช่วยเขียนหนังสือตัวใหญ่ ๆ
ทำเป็นป้ายติดตรงทางเข้า สำนักต่อสู้ของเราไว้
บรูซ หากเราทำแบบนี้ เราจะดูเป็นพวกจองหองนะ
ทำไปเถอะน่า
ทำตัวจองหองแบบนี้ล่ะ พวกเจ้าสำนักจะได้สนใจเรา
วิธีที่ดีที่สุดในการสร้าง ศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ของเรา
คือประลองฝีมือกับเจ้าสำนักต่าง ๆ
เขียนลงไปเถอะน่า
ทำแบบนี้มีแต่จะสร้างศัตรู
ทำตามที่ฉันบอกก็พอ
- อ.อีโนซันโต - สวัสดี แบลร์
- วันนี้รู้สึกดีขึ้นไหมครับ - ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ
- ดอกไม้นี่สำหรับคุณครับ - ขอบใจนะแบลร์
ได้เวลาออกจากที่นี่เสียที
ไม่อย่างนั้นฉันคง เปิดร้านดอกไม้ที่นี่ได้แล้ว
บรูซบอกให้ผมมาเยี่ยมทุกวัน
เขาเป็นคนดีจริง ๆ
ใช่ครับ หลังจากคุณป่วย บรูซก็ดูไม่มีความสุขเลย
เขาคิดว่าเขาล่วงเกินอาจารย์ไป
เขาจึงอยากให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อน
ฉันไม่ได้โกรธเขาหรอก
ไม่มีใครทำให้ฉันเจ็บใจหรอก
ฉันโกรธตัวเองต่างหาก
อาจารย์ ทำไมถึงโกรธตัวเองล่ะครับ
แบลร์ ช่วยบอกบรูซที ว่าฉันไม่ได้โกรธเขา
จริง ๆ แล้วฉันภูมิใจในตัวเขา
ฉันภูมิใจในตัวเขา
เขายังหนุ่มและมีพรสวรรค์
ทฤษฎีศิลปะการต่อสู้ของเขา อยู่ในระดับสูงแล้ว
ฉันเทียบเขาไม่ได้เลย
ทำไมล่ะครับ
เพราะเขาเอาชนะยามาดะเหรอ
แบลร์ จำไว้นะ
หากโดนเหยียดหยาม ให้สู้กลับ
ในทางตรงกันข้าม ฉันรู้สึกว่า บรูซออมมือให้ยามาดะด้วยซ้ำ
ถ้าอย่างนั้น อาจารย์ไม่ได้โกรธบรูซน่ะสิ
ไม่เลย
แบลร์
จำได้ไหมครั้งแรกที่นายบอก ให้ฉันไปพบบรูซ
แต่ฉันปฏิเสธใช่ไหม
ครับ ผมจำได้
ฉันเกือบทำพลาดครั้งใหญ่เสียแล้ว
แต่ว่ามันดีแล้วใช่ไหม ที่ได้รู้จักเขา
เขาทำลายความฝันที่ฉันมี มาตั้งแต่เด็กเสียป่นปี้
ผมไม่เข้าใจครับอาจารย์
สักวันนายจะเข้าใจ
แต่ถึงอย่างนั้นนายก็คงไม่มีวัน เข้าใจว่าตอนนี้ฉันรู้สึกอย่างไร
เอาล่ะครับ อาจารย์ ผมจะไปหาบรูซ
พักผ่อนนะครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้
- ตกลง - ลาล่ะครับ
บรูซ อ.อีโนซันโตไม่ได้โกรธนาย
เขาอยากให้ฉันมาบอกนายว่า
เขาภูมิใจในตัวนาย
จริง ๆ นะ
เขาภูมิใจในตัวนาย
เขาบอกว่าทฤษฎีศิลปะการต่อสู้ ของนายอยู่ในระดับสูงแล้ว
เขาพูดอะไรอีก
หลังออกจากโรงพยาบาล อาจารย์เชิญไปที่บ้านด้วยนะ
เขาอยากคุยด้วย
- จริงเหรอ - จริงสิ
เยี่ยมเลย
เดี๋ยวเราไปรับเขาด้วยกัน
แล้วพาเขาไปฉลอง ที่ได้ออกจากโรงพยาบาลด้วย
ที่โรงแรมทวินไลอ้อนดีไหม มีร้านอาหารฟิลิปปินส์ชื่อดัง
เราน่าจะชวนอาร์โรโยมาด้วย
หล่อนเป็นคนฟิลิปปินส์
นายรู้ไหมบรูซ
นายทำให้อ.อีโนซันโต สะเทือนใจอย่างแรง
ทำไมล่ะ ไหนนายบอกว่า เขาไม่ได้โกรธฉัน
นายบอกว่าเขาภูมิใจในตัวฉัน
แต่ตอนนี้นายบอกว่า ฉันทำให้เขาสะเทือนใจ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เพราะนายทำลายความฝันของเขา
ความฝันของเขาเหรอ
ฉันเข้าใจแล้วบรูซ
นายไปที่บ้านเขาเองดีกว่า
ไปคุยกับเขาให้เข้าใจ
เชิญครับ
อาจารย์ครับ โทษผมใช่ไหมครับ
นั่งก่อนสิ
บรูซ คุณรู้ไหม ทำไมผมถึงป่วยกะทันหัน
ตอนอยู่ในโรงพยาบาล ผมบอกแบลร์
ว่าความฝันตั้งแต่วัยเยาว์ ของผมถูกทำลาย
คุณรู้ไหมว่าเพราะอะไร
เพราะคุณอย่างไรล่ะ บรูซ ลี
คุณคือคนที่ทำลายความฝันของผม
การต่อสู้รูปแบบใหม่ของคุณ
วินาทีที่คุณโค่นยามาดะ
และยืนบนแท่นเพื่อบรรยาย ทฤษฎีของคุณ
ผมก็รู้ทันทีว่า
ทฤษฎีการต่อสู้ของผม ด้อยกว่าของคุณ
อย่าพูดอย่างนั้นครับอาจารย์
บรูซ
ผมเดินทางไปทั่วโลก
เพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้เหล่านี้
ผมอยากจะสร้างระบบการต่อสู้ ในแบบของผมขึ้นมา
แต่พอได้ฟังทฤษฎีของคุณ
ผมก็รู้ว่าทฤษฎีของผม มันล้าสมัยไปแล้ว
อย่าพูดอย่างนั้นสิครับอาจารย์
ผมว่าเรามีจุดเด่นที่ต่างกัน
เราทุกคนสามารถสร้างระบบ การต่อสู้ของเราเองขึ้นมาได้
บรูซ
เราสองคนต่างกัน ระบบของคุณยึดหลักปรัชญา
ด้วยเหตุนี้ ผมถึงตามหลังคุณ
ทฤษฎีการต่อสู้ของคุณ เป็นวิทยาศาสตร์และก้าวหน้ามากกว่า
อาจารย์ ผมไม่ควรได้รับคำชมนี้เลย
จะพูดอย่างไรดี
อาจารย์ค้นคว้าข้อมูลตัวเองไป ผมก็ทำของผม
หากมีความจำเป็น
ถ้ามาอ่านหาข้อมูลได้ ก็เป็นพระคุณแล้วครับ
ไม่หรอกบรูซ
อย่าพูดอย่างนั้น
จากนี้ไป
ถ้าหนังสือของผมหรืออะไรก็แล้วแต่
สามารถช่วยการค้นคว้าของคุณได้
ก็บอกผมได้ทุกเมื่อ
นี่คุณจะแต่งงานกับหนังสือพวกนี้ หรือแต่งกับศิลปะการต่อสู้เหรอ
ไม่เข้าใจคุณเลย
อยู่ที่โรงเรียนก็ดีอยู่แล้ว
ทำไมถึงให้ผมย้ายของของคุณมาที่นี่ละ
คุณอยากนอนกับหนังสือพวกนี้เหรอ
เจ้าบ้าเจสซี่ พูดมากไปแล้ว
จากนี้ไปฉันจะอยู่กับหนังสือพวกนี้
ไม่ได้เหรอ
ถ้าอย่างนั้นนายจะไม่กลับไป หอพักโรงเรียนแล้วเหรอ
ไม่แล้ว ฉันย้ายออกจากหอแล้ว
ต่อจากนี้ฉันจะอยู่ที่นี่ มีหนังสือพวกนี้เป็นเพื่อน
นักเรียนมาเวลาไหน ฉันก็สอนได้ทุกเมื่อ
แล้วการเรียนของนายล่ะ
อาจารย์เคนบอกว่า ฉันไม่ต้องเข้าเรียนแล้ว
แค่ต้องเก็บหน่วยกิตให้พอ
บรูซ
อยู่ที่นี่ก็ดีนะ แต่ที่นี่มันเล็กไป
หนังสือเยอะขนาดนี้ไม่มีที่วางหรอก
มีหนังสือพวกนี้ฉันหลับสบายขึ้นแน่
แล้วถ้าแฟนมาหาล่ะครับ อาจารย์
ผมไม่ได้พูดเล่นนะ
ชายทุกคนต้องมีหญิงเคียงข้าง
ท่านบรูซผู้ยิ่งใหญ่ ของเราก็ไม่เว้น
ถ้าแฟนมาหาอาจารย์จะทำอย่างไร
ไอ้บ้าเจสซี่ นายนี่มันอเมริกันจริง ๆ
ทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ ต้องคิดแบบนั้นทุกที
ไปทำงานได้แล้ว
บรูซ แบบนี้จะหลับได้ยังไงล่ะ
มีหนังสือเยอะ ๆ แบบนี้ ฉันหลับได้ง่ายกว่า
ก็ขอให้หลับสบายก็แล้วกันนะ
อาร์โรโย
เพิ่งจะพูดถึงผู้หญิง อาร์โรโยก็โผล่มาเลย
เชิญครับ คุณผู้หญิง
ขอบคุณค่ะ
- อาร์โรโย - บรูซ
อะไรกันเนี่ย
ตายแล้ว
โอ้โห
ที่นี่กลายเป็นห้องสมุดไปแล้ว
ผมเป็นบรรณารักษ์แล้วล่ะ
มาทางนี้สิ วางลงก่อน
- อะไรเหรอ - ไปกันเถอะ
ตามฉันมา
ยังจัดไม่เสร็จเลย
มากับฉันเถอะน่า มาเร็ว
ก็ได้
คุณจะพาผมไปไหน
ฉันไม่ลักพาตัวคุณหรอกน่า เดี๋ยวก็รู้เอง
ผมยุ่งอยู่นะ
แต่ไม่มีอะไรสำคัญกว่านี้แล้วนะ
อะไรน่ะ ลึกลับจัง
สำหรับคนหมกมุ่นอยู่เรื่องเดียว ก็มีวิธีนี้เท่านั้น
บรูซ
ในชีวิตคุณไม่มีอย่างอื่น นอกจากกังฟูแล้วเหรอ
ทำตัวพิลึกจัง
ฉันมีอะไรจะเซอร์ไพรส์
อย่าทำให้ผมตกใจล่ะ
นี่บ้านคุณจริง ๆ เหรอ
ก็เป็นบ้านคุณด้วยนะ
หมายความว่าอย่างไร
ก็เป็นของคุณจริง ๆ นะ
ตอนสู้กับยามาดะ คุณกล้าหาญมาก ตอนนี้ความกล้าของคุณไปไหนเสียแล้ว
ยืดอกรับเสียสิว่าบ้านนี้เป็นของคุณ
อาร์โรโย
คุณทำให้ผมงงตลอด
บอกผมมาว่านี่คืออะไร
ไปกันเถอะ นี่บ้านของคุณน่ะสิ
จำไว้ด้วยนะ ว่าผมไม่รับของขวัญจากใครง่าย ๆ
คุณเป็นคนขี้บ่นไปตั้งแต่เมื่อไรนี่
บรูซ ฉันมีความสุขมากเลย ที่คุณมาที่นี่กับฉัน
คุณรู้ไหม
ตอนที่คุณปฏิเสธพ่อฉันก่อนหน้านี้
ฉันเสียใจมาก
คุณไม่อยากไปจากอเมริกา และก็อยากมุ่งมั่นในอาชีพตัวเอง
ฉันคิดดูแล้วล่ะ
คุณอาจจะพูดถูก
บอกตามตรงนะ บรูซ ฉันไม่อยากจากคุณไปไหนเลย
พ่อจึงยอมซื้อบ้านให้ฉัน หลังหนึ่งที่อเมริกา
ไม่ว่าฉันต้องการอะไรพ่อก็จะหามาให้
ฉันรู้ว่าคุณรักกังฟูมากกว่าอะไร
ดังนั้นฉันเอาด้วย
ฉันจะเข้าเรียนการต่อสู้
ฉันอยากสัมผัสพลังของ ศิลปะการต่อสู้ด้วยตัวเอง
คุณเริ่มชอบมันแล้วเหรอ
ก็ไม่เชิงแต่ฉันชอบคุณมากนี่นา
เลยเป็นเหตุผลให้ฉันสนใจ ศิลปะการต่อสู้ขึ้นมา
ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ
ผมรู้อยู่แล้ว
คุณไม่ได้เรียนการต่อสู้ ด้วยความตั้งใจจริง
ก็ใช่ เจตนาฉันไม่ได้อยากเรียนหรอก
แต่ฉันจริงจังกับคุณ
บรูซ มาเถอะค่ะ
มาอยู่กับฉันเถอะนะ
ดูสิ ที่นี่มีทุกอย่างที่เราต้องการ
พ่อฉันบอกว่าอยากขอบคุณคุณ
ท่านพูดจริงนะ คุณไปขออะไรเขาก็ได้
บรูซ สำนักของคุณ
มีค่าใช้จ่ายมากมาย คุณเองก็ไม่มีเงิน
แถมยังต้องไปโรงเรียนแล้วก็...
ผมรู้อยู่แล้วคุณคิดมาดีแล้ว
เพราะคุณอยากให้ผมเป็นของคุณ
รู้ไหมอาร์โรโย
นักสู้อย่างเรากลัวอะไรที่สุด
ไม่รู้ค่ะ บอกฉันมาสิ
สิ่งที่เรากลัวที่สุด คือการงานการกุศลของคนอื่น
ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น
มันไม่ใช่งานการกุศลเสียหน่อย
แต่ผมคิดว่าใช่
ฟังนะ อาร์โรโย
ที่ผมไปช่วยคุณจากไอ้แก่ลามกนั่น ไม่ใช่เพราะผมอยากได้รางวัล
ผมว่าผู้ชายทุกคน
หากตกอยู่ในสถานการณ์นั้น ก็ต้องช่วยคุณทั้งนั้น
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ไม่ต้องขอบคุณที่ผมช่วยหรอก
นี่ไม่ใช่งานการกุศล
และฉันไม่ได้อยาก ทำลายศักดิ์ศรีของคุณด้วย
บรูซ ฉันชอบคุณ
ฉันรักคุณ
ฉันแค่อยากให้คุณสุขสบายกว่านี้
แล้วตอนนี้ผมไม่สุขสบายดีหรือ
ในสายตาบางคนผมอาจเป็นคนยากจน
ที่เอาแต่ต่อสู้อยู่ในโรงเรียน ศิลปะการต่อสู้ทุกวัน
แต่ผมพอใจกับสิ่งที่มีจริง ๆ นะ
ผมอาจจะถูกกำหนดให้ต้องบากบั่น เพื่อการต่อสู้ไปตลอดชีวิตก็ได้
บรูซคุณพูดมาเสียเลิศเลอ
ทั้งหมดนี่ เป็นเพราะผู้หญิง ที่ชื่อลินดาคนนั้นใช่ไหม
คุณถึงปฏิเสธฉันใช่ไหมคะ
คุณจะคิดอย่างนั้นก็ได้
อย่างน้อยลินดาก็เข้าใจกังฟู ได้ลึกซึ้งกว่าคุณ
หล่อนรู้ว่าผมต้องการอะไร
บรูซ ถ้านายติดป้ายนี้
ก็เท่ากับว่านายกำลังท้าทาย วงการศิลปะการต่อสู้ของอเมริกานะ
หวังว่าเจ้าสำนักหลาย ๆ แห่ง มาประลองฝีมือกับฉัน
พวกเขาจะคิดว่านายเป็นคนยโสโอหัง
ก็ดีแล้ว
ผมอยากให้อเมริกาได้รู้จัก กับอาจารย์ของเราบรูซ ลีคนนี้
บรูซ ลีนักสู้ที่เก่งที่สุด
- ใช่ไหมล่ะ - ใช่แล้ว
คิมูระ ติดป้ายเถอะ
อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องรับมือ กับคนพวกนั้น
- เพื่อเรียนรู้การต่อสู้แบบต่าง ๆ - ใช่
ก็ไม่เห็นว่าจะเป็นอะไรเลย
แขวนป้ายเลย
บรูซ ถ้าเราติดป้ายนี้แล้ว
ก็เท่ากับไปประกาศสงคราม กับวงการศิลปะการต่อสู้ของอเมริกา
ฉันอยากให้เจ้าสำนักทุกแห่ง มาท้าสู้กับฉัน
แขวนป้ายเถอะ
ฉันยังคิดว่ามันไม่เหมาะอยู่ดี
อย่ามัวแต่ลังเลน่า แขวนเลย
(เมื่อไหร่ ที่ใด คนไหน)
(ถ้ามาท้า ฉันไปแน่ บรูซ ลี)
อะไรกัน อวดดีชะมัด
หนึ่ง สอง สาม
- พักได้ - บรูซ
มีอะไรเหรอ
เจมส์โทรมา
เขาอยากจัดการแข่งขันน่ะ
ดีเลย กับใครเหรอ
ดีเหรอ
ฉันบอกแล้วว่าอย่าติดป้าย แต่นายก็ยืนกรานจะติด
แล้วตอนนี้ เจมส์มาหาเรื่องนายแล้ว
เจมส์ที่ว่านี่คือใคร
ก็เป็นแค่นักวิจัยศิลปะการต่อสู้
เท่าที่รู้ ข้อมูลไม่แน่นเลย
ไม่ได้ครึ่งของอีโนซันโตด้วยซ้ำ
อย่าดูถูกเขาเชียวนะบรูซ
เขาสอนทฤษฎีมวย ในมหาวิทยาลัยกีฬามาก่อน
หลังจากนั้นก็เปลี่ยนอาชีพ
ตอนนี้เขาเป็นเอเยนต์ชื่อดัง ในวงการการต่อสู้ของอเมริกา
มีศูนย์เผยแพร่ศิลปะการต่อสู้
เขาหาเงินจากการจัดประลอง และการเผยแพร่ศิลปะการต่อสู้
เขาต้องการอะไร
เขขาอยากหาประโยชน์ด้านธุรกิจ จากป้ายของนาย
เขาอยากจะเชิญนักสู้เก่ง ๆ มาประลองกับนาย
นี่ล่ะที่ฉันต้องการ
- คุณเห็นเองหรือเปล่า - ใช่แล้ว ผมเห็นกับตา
บรูซ ลีติดป้ายไว้อย่างนั้น
ช่างอวดดีนัก
มาเลย
บุกเข้ามาเลย
ฉันจะนับหนึ่ง สอง สาม โจมตีได้
หนึ่ง สอง สาม
ลองอีกครั้ง เร็วขึ้น
มาเลย เตะ เตะ
อาจารย์
- ลุกขึ้น - ช่วยผมหน่อย
- บรูซ - อาจารย์
เจสซี่ นายลองฝึกเองนะ
มากับผมหน่อยสิ มาคุยกัน
- ได้ครับ เชิญเลย - โอเค
มีอะไรเหรอครับอาจารย์
บรูซ เกิดอะไรขึ้น
ผมเห็นป้ายตรงทางเข้าโรงเรียนคุณ
มันเขียนว่า เมื่อไหร่ ที่ใด คนไหน
หากท้าสู้ คุณไปแน่
ไม่ได้เหรอครับ
ไม่ได้ ที่อเมริกามีนักสู้ตั้งมากมาย
คุณไม่กลัวคนอื่น จะโค่นโรงเรียนคุณลงเหรอ
ผมไม่กลัวครับ
พูดตามตรงนะครับ
ตอนเป็นเด็ก ผมอยากเรียนวิชากังฟูมาก
ผมไปท้าประลองกับสำนักต่อสู้หลายแห่ง
ในที่สุดผมก็เจอวิธีที่
จะให้อาจารย์คนอื่น ๆ สอน ศิลปะป้องกันตัวให้แล้ว
ไม่ดีเหรอครับ
อาจารย์อีโนซันโต
ถึงทฤษฎีต่อสู้ของผมยังไม่สมบูรณ์
แต่ผมจะไม่แพ้ใครง่าย ๆ
และจุดประสงค์ของผม
ไม่ใช่เพื่อชัยชนะ
ผมอยากจะสร้างศิลปะการต่อสู้ แนวใหม่ขึ้นมา
ถึงแม้จะแพ้ แต่ก็คุ้มค่า
ผมไม่ได้บอกอาจารย์ก่อน
ต้องขอโทษด้วย
ไม่สำคัญหรอก ว่าคุณจะขอโทษผมหรือไม่
เมื่อคุณติดป้ายนี้แล้ว
นักสู้ตัวฉกาจหลายคน จะมาท้าประลองกับคุณ
นี่ล่ะครับที่ผมหวังเอาไว้
บรูซ คุณควรเตรียมใจไว้นะ
ไม่มีปัญหาครับ
ถ้าคุณชนะมันก็ดี
แต่ถ้าแพ้
คุณก็จะเสียทั้งชื่อเสียง และอาจจะต้องปิดโรงเรียนด้วย
ความฝันที่จะสร้างรูปแบบการต่อสู้ ของตัวเอง
ก็จะต้องมลายหายไปเช่นกัน
อาจารย์ มีคนโทรมาครับ
ใครเหรอ
แวลลีย์ เจย์ ยูยิตสึ เฮ้าส์
เห็นไหมล่ะครับ
- ไปกันเถอะครับ - ได้เลย ไม่มีปัญหา
คุณติดป้ายนั่นที่หน้าโรงเรียน
คุณกำลังท้าประลองกับวงการศิลปะ การต่อสู้อเมริกาอย่างเปิดเผยใช่ไหม
ผมไม่ได้คิดมากขนาดนั้นหรอก
ผมแค่อยากลองฝีมือ กับนักสู้มากฝีมือหลาย ๆ คน
เพื่อพัฒนาตัวเอง
และเพื่อส่งเสริมทฤษฎี การต่อสู้แนวใหม่ของผม
คุณบอกว่าคุณไม่ได้คิดเช่นนั้น แล้วคนอื่นล่ะคิดอย่างไร
หากพวกเขาไม่ท้าสู้กับคุณ
ก็แปลว่าไม่มีใครในวงการ เก่งพอจะสู้ด้วย
แต่หากพวกเขามาท้าคุณ
บอกผมหน่อยสิว่ามันเกิดประโยชน์ แก่ตัวคุณและคนอื่นอย่างไร
คุณกำลังบังคับ ให้ผมมาสู้กับคุณเหรอ
นี่เหรอสิ่งที่คุณต้องการ
ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น
รู้ไหม ตอนนี้คุณเป็นฝ่ายถูกกระทำแล้ว
ผมคงจะล่วงเกินคุณพอสมควร เชื่อผมเถอะ
ผมแค่อยากพัฒนาฝีมือ และทักษะการต่อสู้ใหม่ ๆ เท่านั้น
ไม่ได้มีเจตนาอื่น
และอยากให้คุณช่วยสอน ยูยิตสึเพิ่มเติมให้ผมด้วย
ไม่ ผมสอนคุณไม่ได้อีกแล้ว
หากผมสอนคนอื่นคงไม่พอใจ
ใครไม่พอใจ
ก็ให้มาสู้กับผม
หากคุณมองว่านี่เป็นการท้าทาย วงการศิลปะการต่อสู้อเมริกา
อย่างนั้นก็ตามสบาย ผมทำเพราะอยากเป็นแชมป์อเมริกา
เราเป็นเพื่อนกัน
ผมมาเตือนว่า สิ่งที่คุณทำอยู่มันอันตรายมาก
ในโลกนี้ไม่ใครหยิ่งยโสขนาดนั้น
ใช่
ผมอยากให้โลกรู้จักชื่อผม
เพราะโลกนี้มีบรูซ ลี เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
บรูซ ลีกำลังท้าทายชาวอเมริกัน
บรูซ ลีท้าทายวงการนักสู้ อเมริกาจริง ๆ น่ะเหรอ
เจมส์กับผมเห็นมากับตา
บรูซ ลีติดป้ายไว้หน้าโรงเรียนว่า
เมื่อไหร่ ที่ใด
คนไหน ถ้าท้ามา
เขามาแน่
บรูซ ลี อวดดีเกินไป
ประเมินค่าตัวเองสูงไปแล้ว
ผมเห็นว่า บรูซ ลีเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง
ผู้เชี่ยวชาญอย่างนั้นเหรอ ตลกสิ้นดี
แค่ไม่กี่หมัดฉันก็เล่นงาน มันจนหมอบได้แล้ว
จริงด้วย
มันคงลืมไปแล้ว
ว่าแพ้ฉันได้อย่างไร
บรูซ ลีไม่กล้ามาท้าฉัน
เลยต้องใช้วิธีนี้
ฉันจะโค่นโรงเรียนของมัน
อาจารย์ยามาโมโตะ คุณไม่ต้องทำอย่างนั้นก็ได้
ฉันบอกแล้ว
ซีแอตเทิลไม่มีที่สำหรับบรูซ ลี
การปล่อยหมัดต้องเร็ว ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
การเตะต้องแม่นยำ
คอยระวังศูนย์กลางจุดโน้มถ่วง เวลาหมุนตัว
เอาล่ะ เลิกเรียนได้
มาต่อกันพรุ่งนี้ ตกลงไหม
- ค่ะ - พักได้
ได้ค่ะ
บรูซ
ขออ่านบันทึกได้ไหม
ได้สิ
กังฟูเป็นทักษะพิเศษ
และศาสตร์ที่ลึกซึ้ง
หาใช่การออกกำลังกายที่เรียบง่ายไม่
มันคือศิลปะที่รวมเอา ปัญญาและหลักวิชาไว้ด้วยกัน
กฎของกังฟูคือการจัดการ ร่างกายและจิตใจอย่างมีหลักเกณฑ์
กังฟูเมื่อบรรลุขั้นสุด คือหยินและหยางแห่งไท้เก๊ก
หยินและหยางแห่งไท้เก๊ก เป็นต้นกำเนิดของสรรพสิ่งในจักรวาล
ในแง่ของทฤษฎีกังฟู
หยินและหยางของไท้เก๊ก ไขความซับซ้อนของทฤษฎีกังฟู
ออกเป็นสองคำคือรับและรุก
การต่อสู้ที่แท้จริง เหมือนการรบในสงคราม
หากไร้ซึ่งยุทธวิธีอันเหมาะสม
ต่อให้ชนะในบางครั้ง
ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยง ความล้มเหลวอันร้ายแรงในที่สุด
เพื่อให้ส่งผลทางจิตวิทยาได้ดีขึ้น
คุณอาจกล้าหาญเหมือนสัตว์ป่า
แต่ต้องเจ้าเล่ห์ดั่งสุนัขจิ้งจอก
ว่องไวเหมือนแมว
และดุร้ายเหมือนงูเห่า
คุณยามาโมโตะ
คุณไม่จำเป็นต้องลงโทษบรูซ ที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ของเขานี่
สำนักของบรูซมีป้ายที่แสดง การเหยียดหยามวงการการต่อสู้
แต่ผมเข้าใจว่าจุดประสงค์ของเขา คือสร้างรูปแบบการต่อสู้แบบใหม่
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม มันเป็นการดูถูกวงการต่อสู้อเมริกา
ผมพยายามโน้มน้าวบรูซ ลี แต่ป้ายก็แขวนไปแล้ว
ผมว่าเขาคงทำโดย ไม่ได้ไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน
แต่หากคุณจะให้เขาปลดป้ายออก เขาคงจะรู้สึกอับอาย
เมื่อเราไปถึงที่นั่น
บรูซ ลีจะต้องปลดป้ายลงแน่นอน
ใช่ครับ
เราต้องสั่งสอน เจ้าคนจีนอวดดีคนนี้เสียหน่อย
- ตกลง - ว่าอย่าบังอาจยโสโอหัง
ผมว่าอย่าไปจะดีกว่า
ก่อนอื่นผมว่ามันไม่จำเป็น
อย่างที่สองเขาไม่ใช่คนธรรมดา
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาเก่งขนาดนั้น
เพราะฉันเคยชนะเขา เล่นงานเสียจนเขาสู้ต่อไม่ไหวมาแล้ว
เชื่อไหมว่าไม่กี่เดือนก่อนนี้ ผลประลองของเราออกมาเสมอกัน
ลองคิดดูก็แล้วกันครับ
ผมคิดว่า
ให้บทเรียนเขาหน่อยก็ดีนะ
ผมจะจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
ให้ผู้คนได้เห็นว่าบรูซ ลี
พ่ายแพ้ต่อคุณยามาโมโตะอย่างไร
คนจองหองเช่นนี้ ต้องเจอคุณยามาโมโตะสั่งสอน
อย่ากังวลไปเลย คุณยามาดะ
ผมจะเอาคืนให้คุณเอง
เส้นศูนย์กลางคืออะไร
ผมจะบอกพวกคุณอีกครั้ง
คิมูระ ช่วยฉันหน่อย
เส้นศูนย์กลางคือจุดที่ร่างกายหมัด และเท้าของคุณเล็งเป้าเอาไว้
เอาเลยคิมูระ ต่อยฉันสิ
เห็นไหม เราต้องยึดเส้นกลางเสมอ
ลองอีกครั้งสิ
แม้แต่ตอนตั้งรับ ก็อย่าออกจากเส้นกลาง
กลับเข้าที่ได้
เป้าหมายของการต่อสู้ คือเอาชนะคู่ต่อสู้
ถ้าเอาแต่ตั้งรับ คู่ต่อสู้ก็จะไม่ล้มลงเองหรอก
ทฤษฎีศิลปะการต่อสู้ของผม มุ่งไปที่การโจมตีในขณะตั้งรับ
วิธีนี้ทำให้เราสามารถ เปลี่ยนฝ่ายจากรับเป็นรุกได้
- เข้าใจไหม - เข้าใจครับ
แบลร์ ช่วยออกมานี่หน่อย
ทุกคนดูว่าผมกับแบลร์ ฝึกตั้งรับและจู่โจมกันอย่างไร
แบลร์ จู่โจมได้
เมื่อเขาจู่โจม ผมตั้งรับ
ในขณะที่ผมตั้งรับ ผมก็จู่โจมด้วย
ดีมาก ลองอีกครั้ง
เห็นไหม
ทุกคนเข้าใจไหม
ในขณะที่ตั้งรับก็สามารถจู่โจมได้
เรียกว่า "การรุกเชิงรับ"
ดีมาก ตอนนี้ผมจะสอนวิธี ฝึกกับหุ่นไม้
อาจารย์ดูดีมากเวลาฝึกกับหุ่นไม้
ทำไมไม่แสดงให้พวกเราชมหน่อยล่ะ
เห็นด้วยไหมทุกคน
เห็นด้วย
เอาล่ะ
- เกิดอะไรขึ้นครับ - เป็นอะไรไหมคะ
เป็นอะไรครับ อาจารย์
บรูซ ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลนะ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ทุกคนไปได้
บรูซ ค่อย ๆ นะ
กลับได้เลย
เลิกเรียนได้
สงสัยว่าเอวจะเคล็ด
นวดให้หน่อยได้ไหม
เบา ๆ หน่อยสิ
เขาเจ็บอยู่นะ
เป็นอย่างไรบ้างคะ
รู้สึกดีขึ้นไหมคะ บรูซ
ผมไม่เป็นไร
ให้ฉันลองดูไหมคะ
อย่ากังวลไปเลย ให้ฉันลองดูก่อน
ถ้าไม่ดีขึ้นค่อยไปโรงพยาบาล
สมแล้วที่เป็นนักศึกษาแพทย์ เก่งนะนี่ ผมดีขึ้นแล้วล่ะ
ฉันดีใจที่ช่วยคุณได้ค่ะ
ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ
ทำไมคุณถึงติดป้ายนั่นไว้ตรงประตูคะ
ฝีมือการต่อสู้ของคุณน่ะเยี่ยมยอด แถมมีนักเรียนตั้งเยอะ
ผมสร้างโรงเรียนนี้ไม่ใช่เพื่อเงิน
แต่เพื่อสร้างการต่อสู้รูปแบบใหม่ ผ่านการประลองกับยอดฝีมือต่างหาก
เพื่อสร้างการต่อสู้รูปแบบใหม่เหรอคะ
คุณคิดว่ามันมีความหมายเหรอคะ
ลินดา ช่วยเข้าใจผมด้วย
การสร้างการต่อสู้รูปแบบใหม่ ทำให้ชีวิตผมมีความหมาย
แค่นั้นเองเหรอ
คุณจะพูดอย่างนั้นก็ได้
รู้ไหมทำไมผมถึงเจ็บหลัง
การออกหมัดหวิงชุนแตกต่าง จากมวยอื่น ๆ ตรงการออกแรง
มวยอื่น ๆ ใช้พลังจากเอว หลัง และแขนเพื่อออกอาวุธ
แต่หมัดหวิงชุน ใช้พลังโจมตีจากแผ่นหลัง
ไม่ใช่แค่เร็วกว่า แต่รุนแรงกว่าด้วย
ผมฝึกมากเกินไปจนกล้ามเนื้อล้า
ถึงได้เจ็บตัว
อย่าห่วงไปเลยผมจะระวังให้มากขึ้น
นอกจากกล้ามเหนือเหล็กกล้านี่แล้ว คุณก็ไม่มีอย่างอื่นแล้วนะ
แต่ตอนนี้ผมเจ็บอีกแล้วล่ะ ช่วยนวดให้อีกได้ไหม
ได้สิคะ
ขอบคุณครับ
พ่อมนุษย์เหล็ก ระวังนะคะ
ฉันรวมพลังล่ะนะ
ดูนี่สิ
ในนิตยสารนี่บอกว่า การที่ยามาโมโตะฝึกกับหุ่นเหล็ก
เป็นการก้าวข้ามขีดจำกัด ของร่างกายมนุษย์
จึงไม่มีใครเหมือน
พวกเราต้องเตือนบรูซ เรื่องที่อาจารย์กังวล
ใช่ แล้วเสริมด้วยว่า หุ่นเหล็กที่เขาใช้ไม่ใช่แค่ก้อนหิน
หุ่นเหล็กของเขาเคลื่อนไหวได้ มันมี "ชีวิต"
นี่ล่ะที่น่ากลัว
ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ว่ามีการฝึกแบบนี้ด้วย
(มวยกังฟูลัทธิเต๋า ของบรูซ ลี)
ลินดา
เดี๋ยวผมไปส่งที่โรงเรียนนะ
ไม่ล่ะขอบคุณ ฉันเดินได้
ผมจะขี่รถให้คุณซ้อน คุณจะได้นวดผมไปด้วย
ยุติธรรมดีออก
คุณขี่จักรยานไหวแล้วเหรอคะ
ต้องขอบคุณคุณ หลังผมดีขึ้นเยอะเลย
- โอเค - ไปกันเถอะ
ค่ะ
บรูซ ปล่อยฉันลงตรงนี้แหละ
ถึงแล้วค่ะ
โอเค
- แล้วเจอกันนะ ลินดา - แล้วเจอกันค่ะ
ลินดา คอยเดี๋ยวสิ
มีอะไรคะ บรูซ
หลังผมยังเจ็บอยู่เลย
หวังว่าคุณจะช่วยบรรเทาอาการปวด ให้ผมได้หลังเลิกเรียนนะ
ได้ค่ะ
- แล้วเจอกัน - แล้วเจอกันค่ะ
เจมส์บอกว่ายามาโมโตะ อยากประลองกับคุณ
- คุณไม่ต้องเตรียมตัวเหรอ - ผมพร้อมแล้วครับ
ยามาโมโตะอาจไม่เก่งเท่าโรเล็กซ์ แต่ก็เป็นคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขาม
ผมเฝ้ารอวันนี้มาตลอด
ผมเคยสู้กับเขามาก่อน
เขาชนะผม
ผมจึงศึกษารูปแบบการต่อสู้ของเขา
จากประสบการณ์ของผมแล้ว
เรามานั่งปรึกษากัน เพื่อหาวิธีรับมือดีกว่า
ขอบคุณมากครับ
ด้วยความยินดี
บรูซ
ในอนาคตจะมีคนมากมาย เข้ามาท้าประลองกับคุณ
จากนี้ไปคุณอย่าเปิดเผย ลักษณะการสู้มากไปดีกว่า
ทำไมล่ะครับ