เธอชื่ออะไรเหรอ
ลินดา
เธอสวยมากสิ ใช่ไหม
ใช่
เสี่ยวหมาน วันนี้จะไม่มีใคร มารบกวนเธอ
ไปนอนเสีย
นายไม่ไปได้ไหม
นายสัญญาแล้วว่าจะปกป้องฉัน นายทิ้งฉันไปไม่ได้นะ
ฉันสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าวันนี้จะไม่มีเรื่องอะไร
หอการค้าจ้างนายมา
นายต้องดูแล ความปลอดภัยฉันตลอด 24 ชั่วโมง
ทิ้งฉันไว้คนเดียวไม่ได้
เสี่ยวหมาน ฉันไม่มีอะไรจะพูดอีก
ก่อนที่เธอจะไปจากอเมริกา
ฉันจะเชิญเธอไปที่บ้าน
ลินดาท้องอยู่
ฉันต้องไปดูแลแบรนดอน ลูกของฉัน
นายรู้ไหมว่าฉันสาบานไว้ ว่าจะไม่พบนายอีก
ทำไมพวกนั้นต้องพานายมาหาฉันอีกนะ
ทำไมนายถึงโผล่มาอีก
นายใจร้ายกับฉันมาก
ทุกคนใจร้ายกับฉันมาก
เสี่ยวหมาน นี่ไม่ใช่เรื่อง ว่าใครโหดร้ายนะ
ไม่มีใครหนีชะตาของตัวเองพ้น
แม้ว่าฉันจะพยายามอย่างหนัก เพื่อเปลี่ยนชะตาตัวเอง
แต่ว่า...
มีไม่กี่อย่างที่เป็น อย่างที่ฉันต้องการ
นายเคยคิดถึงฉันบ้างไหม
คิดสิ
ฉันคิดถึงเธอตอนที่มาถึงอเมริกา
- แต่ว่า - บรูซ
ฉันต้องเผชิญกับความจริง
ฉันต้องหาเลี้ยงตัวเอง
ด้วยการเก็บขยะจากโรงพยาบาล
เพื่อที่จะได้มีข้าวกิน
ฉันต้องล้างจานที่ร้านอาหารของคุณซู
ฉันโดดเดี่ยวมากด้วย
ฉันควรจะรอเธออยู่ที่อเมริกา ตลอดไปเหรอ
เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันแล้วไป
บรูซ
มาเถอะ
เสี่ยวหมาน
คุณซู อยากให้ฉันช่วยเธอ
ฉันไม่รู้ว่าเธอคือคนที่ต้องการ ให้ฉันมาคุ้มครอง
พูดจริงๆ นะ
ฉันไม่ใช่บอดี้การ์ดมืออาชีพ ที่คนเขาจ้างกัน
ขอโทษด้วย
ล็อคประตูแล้วไปนอนเสีย
พรุ่งนี้ฉันจะมาให้ตรงเวลา
- นี่เครื่องดื่มของคุณค่ะ - ขอบคุณ
ขอบคุณ
บรูซ
ลินดา นี่ฉันเอง คิมูระ
วันนี้บรูซ ปลอดภัยดี
เขาออกไปแล้ว และกำลังกลับบ้าน
คิมูระ ฉันจะสติแตกอยู่แล้ว
ขอบคุณที่โทรมานะ
ด้วยความยินดี ลินดา
ฉันจะอยู่ที่โรงแรมนี่
อันธพาลพวกนั้นอยู่ในที่มืด ฉันเองก็เหมือนกัน
ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันอยู่ทั้งคน บรูซจะปลอดภัย
โอเค ขอบคุณมากนะ คิมูระ
เมฆสลายแล้ว
และดวงจันทร์ติดตามฉัน
นี่เป็นการหวนมาพบกันอันหวานชื่น
วันนี้ฉันเมา
น้ำใสสะอาด
เป็ดลงเล่นน้ำ
ดอกบัวเบ่งบาน
กลีบสีชมพูและใบสดใส
ขอบคุณ
เจ้านาย เราได้เงินมาเมื่อไร เราน่าจะไปฉลองกันนะ
- เรามีปัญหาแล้ว - อะไร
นักแสดงคนนั้นจ้างบอดี้การ์ด เขาแกร่งมาก
คนนั้นเหรอ
- บรูซ ลี นักศิลปะป้องกันตัวชาวจีน - บรูซ ลี เหรอ จะเป็นเขาได้อย่างไร
สามวันแล้ว
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วันนี้คือวันที่สาม
ถ้าจะมีอะไรก็ขึ้น มันก็ต้องเกิดในวันนี้
สามวันแล้วที่ฉันเป็นเหมือนนักโทษ ที่มีนายเป็นผู้คุม
บางคนดูจะไม่ชอบที่ฉันทำหน้าที่ได้ดี
นายเคยเป็นบอดี้การ์ดมาก่อนไหม
ไม่เคย และจะไม่มีวันเป็นอีกแล้วด้วย
นั่นหมายความว่า ฉันเป็นคนคนเดียว
ที่นายเคยคุ้มครอง
ใช่แล้ว
ฟังดูเหมือนว่าฉันก็โชคดีนะ
เสี่ยวหมาน เธอร้องเพลงเพราะมาก
ฉันไม่ได้ฟังเพลงภาษาจีนมานานมากแล้ว
หลังจากที่ได้ฟังเธอร้องเพลง ฉันก็รู้สึกอุ่นใจ
ถ้านายไม่มาอยู่ที่อเมริกา
เราคงได้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน
นายอาจจะเป็นดารายอดฝีมือก็ได้
ตอนนี้นายอยู่ในฮอลลีวู้ด ไม่ใช่เหรอ
ทำไมไม่ลองเป็นดาราฮอลลีวู้ดล่ะ
สาวน้อย เธอคิดว่าเวทีของฮอลลีวู้ด
เปิดรับคนจีนเหรอ
ไม่เลย
ไม่เคยมีนักแสดงชาวจีน
ในประวัติศาสตร์ฮอลลีวู้ด
บางทีฉันอาจช่วยนายได้นะ
ยังไงเหรอ
ด้วยฐานะและความนิยมในปัจจุบันของฉัน
ฉันสามารถแนะนำนายให้รู้จักกับ ดาราฮอลลีวู้ด บางคนที่ฉันรู้จัก
เช่นใคร
เช่น สตีฟ ไทเลอร์ ดักลาส
อาร์เธอร์ มิลเลอร์และอื่นๆ
พวกนี้เป็นเพื่อนที่ดีของฉัน
ถ้าไม่มีปัญหาแบบนี้
พวกเขาคงมาคอนเสิร์ทของฉัน
หัวเราะทำไม
ไม่มีอะไร
คิดว่าฉันโม้เหรอ คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ
เปล่า
เสี่ยวหมาน
ดาราฮอลลีวู้ด ที่เธอพูดถึงก่อนหน้านี้
เป็นลูกศิษย์ของฉันทุกคน
ลูกศิษย์เหรอ
พวกเขาเรียนกังฟูกับฉัน วิชากังฟูของจีน
พวกเขาเป็นลูกศิษย์ฉัน
คุณคะ มีโทรศัพท์ถึงคุณค่ะ
ขอบใจ
คิมูระ นี่ก็วันที่สามแล้ว
คืนนี้อาจจะมีเรื่อง ระวังด้วยนะ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะระวัง
โอเค ขอบคุณนะ
เธอควรไปนอนได้แล้ว ฝันดีนะ
สวัสดี
ในเมื่อพวกเขาเป็นลูกศิษย์นาย
ทำไมนายไม่ขอให้พวกเขาช่วย พานายเข้าฮอลลีวู้ดล่ะ
เสี่ยวหมาน ฉันจะพูดตรงๆ กับเธอนะ
แต่อย่าโกรธล่ะ
- ว่ามา - เสี่ยวหมาน เธอซื่อเกินไป
แค่เพราะว่าเธอเป็นดาราดังที่ฮ่องกง
ไม่ได้หมายความว่าฮอลลีวู้ด จะเคารพเธอเป็นพิเศษ
ฮ่องกงไม่มีความหมายอะไร
มันเป็นแค่เกาะเล็กๆ
ฮอลลีวู้ด
เทิดทูนหนังเอเชีย
แต่พวกเขาไม่เห็นหัวหนังจีนด้วยซ้ำ
ฉันไม่เข้าใจ
เธอไม่เข้าใจอเมริกา
ที่นี่
ถ้าคนจีนอย่างเราอยากให้เขานับถือ
เราต้องพิสูจน์ตัวเองด้วยความสามารถ ที่แท้จริงของเรา
หนังก็เหมือนกัน
เราต้องทำหนังให้ออกมาดีกว่าพวกเขา
เพื่อจะได้มีสถานะในตลาดสากล
เสี่ยวหมาน เธอซื่อเกินไป
บรูซ ฉันรู้สึกเหมือนว่า วันนี้จะมีอันตราย
ถ้านายไม่ว่าอะไร
นายจะอยู่กับฉันได้ไหม
ขอโทษนะ เสี่ยวหมาน
ตอนกลางคืนลอสแองเจิลลิสดูสวยดีนะ
ใช่ สวยมาก
แต่ฉันไม่รู้จักใครที่นี่เลย
เสี่ยวหมาน
ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอกลับไปฮ่องกง พร้อมความเสียดายหรอก
ไปกันเถอะ
ไปไหน
ไปชมลอสแองเจิลลิสยามค่ำคืน
- ฉันกลัว - ไม่ต้องกลัว
พวกนั้นยังไม่โทรมาเลย
ฉันคิดว่าตอนนี้คงปลอดภัยแล้ว
บรูซ ฉันขอโทษ
เธอขอโทษเรื่องอะไร
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันทำไปโดยไม่ได้คิด
เสี่ยวหมาน
นี่เป็นเรื่องปกติ
แต่ฉันไม่อยากทำร้ายจิตใจลินดา
ไม่เป็นไรนะ เสี่ยวหมาน
อีกไม่กี่วันเธอก็จะไปแล้ว
ฉันคิดว่าหลังจากที่เธอไปจาก ลอสแองเจิลลิส แล้ว
ฉันคงเสียใจมาก
มาเถอะ ไปกัน
ไปชมแสงสียามค่ำคืนกัน
เดี๋ยว
เสี่ยวหมาน ออกไปเดิน แถวนี้กัน ตกลงไหม
ได้สิ
ลอสแองเจิลลิส เป็นเมืองที่สวย เวลากลางคืน
เสี่ยวหมาน ในที่สุดพวกเขาก็มาแล้ว
ไม่ต้องกลัวนะ
บรูซ ฉันกลัว นายจะเป็นอะไรไหม
พอฉันบอกให้วิ่งก็วิ่งนะ
ถอยไป
บรูซ
คิมูระ
ฉันมานี่แล้ว
บรูซ พาคุณชินหนีไป
ไม่ นี่เป็นความรับผิดชอบของฉัน
ที่เหลือฉันจัดการเอง
บรูซ
มาซ้อมกับเราสิ
เป็นอย่างไรล่ะ
บรูซ ระวัง!
(ห้ามบุกรุก)
คิมูระ บอกมาสิ
ว่านายมาทำอะไรที่ลอสแองเจิลลิส
ฉันตามนายมาสามวันแล้ว
เป็นความคิดของลินดา
ลินดา
ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อย
ไปเถอะ คิมูระ
หลังจากที่เราไปส่งคุณชินที่ห้อง นายก็กลับบ้านไปกับฉัน
ไม่
อีกหนึ่งชั่วโมงจะมีรถบัส
ทุกอย่างทางนี้เรียบร้อยดีแล้ว ฉันก็จะกลับไปคืนนี้
นานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน
ไหนๆ นายก็มาแล้ว ก็อยู่อีกสักสองสามวันเถอะ
ลุงจ้าวแก่แล้ว
เขาดูแลโรงเรียนคนเดียวไม่ได้หรอก
ฉันควรกลับไปได้แล้ว
พักนี้ลุงจ้าวเป็นอย่างไรบ้าง
นอกจากที่เขาคิดถึง นายมากแล้ว เขาก็สบายดี
โอเค อีกสองสามวันฉันจะไปเยี่ยม
โอเค ฉันไปล่ะ
มีอะไรจะพูดไหม
ฉันขอถามเรื่องนี้แทนลุงจ้าว
หน้าที่การงานของนายในฮอลลีวู้ด เป็นไปด้วยดีไหม
ฉันจะอธิบายอย่างไรดี
ถึงว่ามันจะไม่ราบรื่น แต่ฉันจะอดทนไปจนถึงที่สุด
ถ้ามันไม่ราบรื่น ก็กลับไปโอ๊คแลนด์สิ
เราบริหารโรเรียนร่วมกันได้ มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนะ
ไม่
เอาล่ะ ฉันจะไปแล้ว
นี่ คิมูระ
ถ้าก่อนหน้านี้นายไม่อยู่
ฉันคงเสียเวลาและพลังงาน ไปอีกมาก ขอบใจนะ
ไม่ต้องขอบใจฉันหรอก เราเป็นพี่น้องกันนะ
ลาก่อน
เขาเป็นใคร
เขาดูเหมือนคนญี่ปุ่นเลย
เขาเป็นคนญี่ปุ่น
เสี่ยวหมาน
กลับไปที่ห้องเธอแล้วพักผ่อนเสีย
บรูซ
คืนนี้
นายค้างที่ห้องฉันได้ไหม
ฉันอยากคุยกับนาย
ต่อให้เราไม่พูดกัน เราก็นั่งเฉยๆ อยู่ด้วยกันทั้งคืนก็ได้
บรูซ ฉันขอให้นายมีความสุข
น่าเสียดายที่ฉันไม่มีโอกาส ไปหาภรรยานาย ฝากสวัสดีเธอด้วย
ฉันเชื่อว่าเธอจะมีความสุข
อีกอย่างฉันขอให้นายโชคดีใน ฮอลลีวู้ด อย่าลืมฉันนะ
ได้เลย ขอบใจนะ เสี่ยวหมาน
ขอให้เธอเดินทางปลอดภัย
บรูซ ขอบใจนะ
ฉันจะไม่ลืมเลย
ว่าฉันมีเพื่อนอย่างนาย
บรูซ
เสี่ยวหมาน
อย่าทำอย่างนี้
ฉันเองก็จะจดจำเธอไว้ตลอดไป
เสี่ยวหมาน
ได้เวลาแล้ว ไปเถอะ
คุณซู
งานของผมเสร็จแล้ว ผมไปล่ะ
บรูซ รอก่อน
เรื่องนี้ขอบคุณเธอมากนะ
เธอช่วยเราไว้เยอะเลย
นี่เป็นของแทนน้ำใจเรา
เธอต้องรับมันไว้นะ
บินไปบนฟ้า
บรูซ
อะไร ต้องการอะไร
เธอสัญญาว่าจะพาฉันไป เยี่ยมแม่เธอที่ฮ่องกง
ใช่
เมื่อไรล่ะ
ฉันหวังกับเรื่องนี้ จากก้นบึ้งของหัวใจ
ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้ว
สัญญานะ
แน่นอน
เยี่ยมเลย
- แบรนดอน เด็กดี - ลูกรัก เราจะไปหาคุณย่ากัน
เราจะไปหาคุณย่า
- ดีใจไหมลูก - ดีใจไหม
วิเศษเลย
- บรูซ - บรูซ
- แม่
บรูซ ลูกแม่
- บรูซ ในที่สุดลูกก็กลับมา - แม่
- แม่ นี่ลินดา ส่วนนี่แบรนดอน - สวัสดีค่ะ
สวัสดี
กอดย่าหน่อยสิ
ขอย่าอุ้มหน่อย
- เด็กดี - มาเถอะ ขออุ้มหน่อย
- ตัวหนักจัง - ระวังนะ
- นี่แบรนดอน มาหาพ่อมา - โอเค
บรูซ
ลินดารักลูกมากเลยนะ
และลูกของลูกก็แข็งแรง และน่ารักมาก
ในที่สุดแม่ก็หมดห่วงแล้ว
แม่ แม่ไม่ต้องห่วงผมหรอก
ลูกแม่ ที่สำคัญที่สุดคือ ลูกแต่งงานกับคนดี
ลินดา มากับแม่มา
แล้วเจอกันนะ
เด็กดื้อ
มานี่มา ลูก
ตัวหนักจังเลย เอาล่ะขออุ้มหน่อยนะ
หนูน้อยๆ
บรูซ รีบกินข้าวเร็วเข้า
เดี๋ยวลูกจะไปหาอาจารย์ยิป ไม่ใช่เหรอ
บรูซ ทำไมทำหน้าเศร้าอย่างนั้น
ใช่แล้ว นายควรไปหาอาจารย์ยิปนะ
เขาคงดีใจที่ได้เจอนาย
ดีใจเหรอ อาจารย์ยิปคงไม่ดีใจหรอก
บรูซ
ฉันได้ยินมาว่าหลังจากที่ หวังหยุนเชงกลับมา
เขาก็บ่นเรื่องนายอยู่เรื่อย
พูดอะไร ไม่เอาน่า
บรูซ
เอาเถอะ
ลูกก็ควรจะไปเยี่ยมอาจารย์ยิปอยู่ดี
ไปที่นั่น
และอธิบายให้เขาฟัง
- อาจารย์ - ดีๆ
จงเหลียง
บรูซ นั่งลงสิ
วันนี้เรามีความสุขมาก ไปโทรศัพท์ไป
เชิญรุ่นพี่รุ่นน้องมาให้หมด
แล้วมาดื่มกัน
ได้ ผมจะไปโทรเดี๋ยวนี้
บรูซ
ชีวิตในอเมริกาเป็นอย่างไรบ้าง
ดีครับ
มานี่
ดูนี่สิ
เอาล่ะ หยุดหมุนได้แล้ว
เด็กดี
สวัสดี จะเรียนสายใครคะ
เขาเป็นน้องชายของฉัน
มีอะไรหรือคะ
คุณโทรมาจากสถานีโทรทัศน์เหรอ
บรูซ
แสดงฝีมือให้ดูหน่อยสิ
ได้เลย
ช่วยชี้แนะผมด้วยนะครับอาจารย์
ดีๆ
ยอด
ดีมาก
ใช่แล้ว
บรูซ
แสดงท่าอื่นให้อาจารย์ดูอีก
อาจารย์
นอกเหนือจากท่าปกติแล้ว ความคิดเล็กน้อย
และกังฟูทั่วไป
ผมไม่ได้ฝึกกระบวนท่าอื่นๆ มาหลายปีแล้ว
ผมเกือบลืมมันไปแล้ว
อะไรนะ
กระบวนท่าพวกนั้นเป็นรากฐานสำคัญ เธอไม่ฝึกฝนมันบ่อยๆ ได้อย่างไร
ช่วงหลังมานี้ผมเน้นฝึกทักษะ ในการต่อสู้มากกว่า
อะไรนะ
ผมคิดว่าศิลปะการป้องกันตัว มีไว้ใช้ต่อสู้
แล้วอะไรล่ะที่มีประโยชน์
การโจมตีซึ่งหน้า
อัดคู่ต่อสู้ให้ล้มลงหรือสังหารศัตรู
คือทักษะที่สำคัญที่สุด
เธอหมายความว่าอย่างไร
พูดตามตรง
จีต คุน โด ที่ผมคิดค้น
มีรากฐานมาจากหมัดหวิงชุน
ผสมกับจุดแข็ง ของศิลปะการต่อสู้ชนิดอื่นๆ
การคิดค้นจีต คุน โด คือการทำให้สิ่งที่ยากง่ายลง
และกำจัดส่วนที่ไม่จำเป็นออกเสีย
หมัดหวิงชุนมีอะไร
ที่เธออยากกำจัดทิ้งไหม
อาจารย์ ผมจะไม่ลืมวิชาหมัดหวิงชุน
หมัดหวิงชุนมีลักษณะพิเศษมากมาย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลอดหลายปี ที่ผมอยู่ที่อเมริกา
จากการต่อสู้จริงๆ
ผมเห็นถึงข้อได้เปรียบของ วิชาหมัดหวิงชุน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเรื่องของความยืดหยุ่น
แต่ผมคิดว่ากระบวนท่าต่างๆ
ยังมีข้อจำกัดมากเกินไป
ดูเหมือนว่าหลังจากที่ไปอเมริกา
เธอดูเหมือนจะลืมชื่อแซ่ของตัวเอง
สองปีก่อนตอนที่หวังหยุนเชงกลับมา
เขาบอกฉันว่าเธอคิดค้น จีต คุน โด ขึ้นในอเมริกา
ฉันไม่เชื่อเขา
ฉันคิดว่าบางทีเขาอาจจะ
พยายามทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรา
เธอเป็นคนฉลาดและมีน้ำใจ
เธอคงไม่ทำอะไรที่บิดเบือน รากเหง้าของตัวเอง
หักหลังอาจารย์ และทำลายบรรพชนของตัวเอง
แต่ปรากฏว่ามันเป็นเรื่องจริง เธอตั้งสาขาวิชาของตัวเอง
อาจารย์ ยกโทษให้ผมด้วย ที่ผมพูดตามตรง
ในเมื่อเธอหมดศรัทธาในหมัดหวิงชุน
ทำไมถึงยังเรียกฉันว่าอาจารย์อีก
ผมไม่เคยคิดถึงหมัดหวิงชุน ในแง่ลบเลยนะครับอาจารย์
ผมคิดจีต คุน โด โดยใช้พื้นฐาน ของหมัดหวิงชุน
อาจารย์จะเป็นอาจารย์ของผมเสมอ
ผมไม่คยวิจารณ์หมัดหวิงชุน
หรือลืมคำสอนของอาจารย์เลย
ความก้าวร้าวของเธอจะลบหลู่ผู้อื่น
และนำปัญหามาให้เธอ
บรูซ
มีเหตุผลที่ภาษิตจีนโบราณกล่าวว่า "ถ่อมตัวไว้เป็นดี"
ผมจำคำสอนของอาจารย์ไว้เสมอ
อย่างไรเสีย เป้าหมาย ของผมที่สร้างจีต คุน โด
คือการรวบรวมคุณลักษณะของวิชาอื่นๆ และคงไว้เฉพาะสิ่งที่ดีที่สุด
ครั้งหนึ่ง อาจารย์เคยกล่าวว่า
ตัดกิ่งทิ้งให้เหลือแต่ลำต้น
อาจารย์ครับ นี่คือทางเดียว
ที่จะเปลี่ยนรูปแบบอันซับซ้อน
ให้กลายเป็นการต่อสู้อย่างตรงไปตรงมา
อาจารย์ ความจริงแล้ว
จีต คุน โด ไม่ใช่รูปแบบการต่อสู้
แต่เป็นปรัชญาของผมในการฝึก ศิลปะการต่อสู้
บรูซ บรูซ เอ๋ย
เธอช่างไม่รู้ถึงความยิ่งใหญ่ ของจักรวาล
เธอพูดจาเหมือนว่า
ตอนนี้เธอเป็นยอดฝีมือ เรื่องศิลปะการต่อสู้
อาจารย์ ผมไม่ได้อวดดีนะ
ระหว่างที่ผมสู้ ผมก็ตระหนักว่า
มีการเคลื่อนไหวมากมาย ที่ไร้ประโยชน์ในการต่อสู้
ถ้าเป็นอย่างนั้น
ทำไมเธอไม่แสดงให้ เราทุกคนที่นี่ได้เห็น
สิ่งที่เธอเรียกว่ากังฟูล่ะ
ฉันอยากเห็นว่าฝีมือของเธอดีแค่ไหน
อาจารย์ ผมไม่กล้า
มาเถอะ
เอาล่ะ
รุ่นพี่ แสดงของดีให้เราดูหน่อย
- ได้ - ฉันเอง
- ลองดู - ดีๆ
ดี
รุ่นพี่
แสดงลูกเตะแรงๆ ให้เราดูหน่อย
ได้สิ
เป็นอะไรไหม
เป็นอะไรหรือเปล่า
อาจารย์ ผมอวดฝีมือมากเกินไป
เธอตั้งโรงเรียน สอนศิลปะการต่อสู้ในอเมริกา
เพื่อสอนวิชาหมัดหวิงชุน
เธอได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ใช่ไหม
เธอบอกว่า
จีต คุน โด มีรากฐานมาจากหมัดหวิงชุน
ใช่ครับ
ตั้งแต่วันแรกที่เธอเรียนหมัดหวิงชุน
ฉันก็บอกเธอเสมอ
ว่าเราจะไม่สอนหมัดหวิงชุนให้คนนอก
ตอนนี้เธอไม่ได้แค่สอนคนนอก
แต่ยังสอนคนต่างชาติด้วย
จริงไหม
อาจารย์
จีต คุน โด มีรากฐานมาจากหมัดหวิงชุน
แต่มันก็ไม่เหมือนกัน
อาจารย์
หมัดเส้าหลิน หมัดตั๊กแตน และการต่อสู้อื่นๆ อีกหลายแบบ
ได้ล้มเลิกกฎว่าห้ามสอนคนนอกแล้ว
ถ้าหมัดหวิงชุนของเรา
ยังคงรักษากฎที่จะไม่สอนคนนอกไว้
เรามีแต่จะทำลายตัวเองนะอาจารย์
เธอว่าอย่างไรนะ
ทำลายตัวเองหรือ
เธอว่าเราจะทำลายตัวเองหรือ
เธอ...
อาจารย์ ถ้าประตูสู่ศิลปะ การต่อสู้ทุกบานปิด
ผมคงไม่มีทาง ประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้
รุ่นพี่ พอเถอะ
อาจารย์ บรูซเป็นคนตรงไปตรงมาเสมอ
อย่าโกรธเขาเลยนะ
ไป ออกไป
ไปสิ
อาจารย์
อย่าโกรธผมเลยนะ
ผมจะไปแล้ว
บรูซ ไปเสียเถอะ
จีต คุน โด ของนาย
ต่างจากหมัดหวิงชุน
แต่ฉันเป็นหนี้บุญคุณอาจารย์มากมาย
ตอนนี้เขาโกรธ และฉันเองก็รู้สึกผิดมาก
รุ่นพี่
ฝากพูดถึงฉันในแง่ดี ต่อหน้าอาจารย์ด้วยนะ ได้ไหม
ฉันช่วยนายไม่ได้หรอก
อย่างน้อยก็ในตอนนี้
นายไม่รู้อารมณ์อาจารย์หรือ
ยิ่งฉันพูดเท่าไร เขาก็จะยิ่งโกรธ
บรูซ เอาเถอะน่า
อีกสองสามวันค่อยกลับมาเยี่ยมเขา
ก็ได้ กลับไปก่อน
อีกสองสามวันฉันจะกลับมา
ฝากดูแลอาจารย์ด้วยนะ
ได้สิ ลาก่อน
(สำนักหมัดหวิงชุน)
อาจารย์
ฉันแก่แล้ว
ฉันอยากแต่งตั้งผู้สืบทอด
ในหมู่พวกเธอมีใครเหมาะสมบ้าง
ตอนที่ประลองกันก่อนหน้านี้ พวกเธออ่อนแอเหมือนเต้าหู้
ฉันขายหน้าจริงๆ
อาจารย์ อย่าโกรธเลยนะ
ความคิดของบรูซ ในการเลือกรับจุดแข็งของผู้อื่น
ก็มีเหตุผลนะ
ฉันไม่ได้ต่อต้านความคิดที่จะรับเอา จุดแข็งของผู้อื่นมาใช้
แต่เขาอยากจะทิ้งเราไปสร้างวิถี การต่อสู้ในแบบของเขาเอง
ตั้งแต่อาจารย์หวู่เหมย ริเริ่มวิชาหมัดหวิงชุน
มันก็คงอยู่มาได้หลายร้อยปี
ศิษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่าฝึกฝนวิชานี้
จากประสบการณ์การต่อสู้นองเลือด
ทุกการเคลื่อนไหวล้วนสำคัญ
แล้วเขาล่ะ เขาลดคุณค่า ของหมัดหวิงชุน
ไม่กี่ปีก่อน
ตอนที่อาจารย์หวัง กลับมาจากอเมริกา เขาบอกฉันว่า
บรูซ ประกาศรับศิษย์ อย่างเปิดเผยในอเมริกา
เขาลดคุณค่าของหมังหวิงชุน
แต่ในขณะเดียวกันก็สอนมันด้วย
จะอธิบายว่าอย่างไร
ฉันเตือนเขาตั้งแต่ครั้งแรก ที่เขามาเรียนที่นี่
ห้ามสอนหมัดหวิงชุนให้คนนอก
แต่เขากล้าดีอย่างไร...
ยิ้มทำไม
ทำไมถึงไม่ออมมือให้พวกเขา
แต่กลับเตะพวกเขาแทน
ฉันคิดว่าอาจารย์อยากให้ฉันแสดงฝีมือ
บรูซ
นายอยู่อเมริกานานเกินไปแล้ว
นายสมองช้า
คิดดูสิ
คนจีนพวกนี้ปากไม่ตรงกับใจ
นายคิดวิชาของตัวเองและสอนคนต่างชาติ
แค่นั้นอาจารย์นายก็โกรธแล้ว
เขาบอกให้นายประลอง กับรุ่นพี่รุ่นน้อง
นายจะได้ถอยอย่างมีศักดิ์ศรี แต่แทนที่จะทำอย่างนั้น
นายอัดคนอื่นเสียหมดท่า
อาจารย์ยิปคงอับอายมาก
มิน่าล่ะถึงรู้สึกแปลก
อยู่ๆ อาจารย์ก็ทำตัวแปลกไป
นายน่าจะคิดให้ดีๆ
อีกสองสามวันไปขอโทษอาจารย์เสีย
ถึงตอนนั้นเขาคงอารมณ์ดีขึ้น
อาหลิน บรูซทำอะไรให้อาจารย์โกรธเหรอ
ฉันคิดออกแล้ว
เพื่อทำให้อาจารย์นายหายโกรธ นายต้องให้ภรรยานายช่วย
- ฉันเหรอ - เธอเหรอ
บรูซ
วันนี้สถานีโทรทัศน์โทรมา เขาอยากเชิญนายไปสัมภาษณ์
ฉันไม่อยากไป
แต่ฉันตอบตกลงแทนไปแล้ว
บรูซ ทำไมนายไม่อยากไปล่ะ
มันจะทำให้คนที่เคยไม่มั่นใจ ในความสามารถของนาย
ได้เห็นว่านายกลับมาพร้อมชัยชนะ
อาหลิน นายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ
ปล่อยฉัน
มานี่ หนูน้อย
บรูซ อาจารย์พักผ่อนอยู่ในห้อง
รุ่นพี่ เข้าไปเลย
- ลินดา - มาสิ
ไปพบอาจารย์กับเขา
เดี๋ยวฉันตามไป
อาจารย์ ดูสิว่าใครมาเยี่ยม
อาจารย์ยิป
ฉันมาพบคุณ
เธอคือภรรยาของบรูซ ชื่อลินดา
ลินดา
- สวัสดีค่ะ - ภรรยาของบรูซเหรอ สวยดีนะ
แบรนดอน อาจารย์คะ นี่คือหลานชายของคุณ
แบรนดอน
นี่ลูกชายของบรูซเหรอ
หน้าเหมือนเขามากเลยนะ เหมือนจริงๆ
เร็วเข้า ไปเตรียมชาให้ลินดาสิ
มานี่สิ ลินดา นั่งลง
(คนเราต้องคำนึงถึง ประโยชน์ของผู้อื่น)
เขาหน้าเหมือนบรูซ ลี จริงๆ
มานี่สิ ลุงจะพาไปเดินเล่นนะ
พวกลุงๆ กำลังเล่นเกมอยู่
อาจารย์ ลินดาก็ฝึกศิลปะการต่อสู้เหมือนกัน
จริงเหรอ
ลินดารู้จักกับบรูซ ตอนที่เธอไปเรียนการต่อสู้กับเขา
ที่อเมริกาผู้หญิงก็เรียน การต่อสู้ด้วยเหรอ
เรียนกันเยอะเลยค่ะ
ฉันรู้มานานแล้วว่าอาจารย์ยิป เป็นอาจารย์ของบรูซ
นอกจากฉันแล้วลูกศิษย์ทุกคนของบรูซ
รู้ว่าคุณคือยอดฝีมือด้านหมัดหวิงชุน
บรูซมีลูกศิษย์กี่คน
ประมาณพันกว่าคน
- มากกว่าหนึ่งพันคนหรือ - ค่ะ
ทุกคนรู้จักฉันเหรอ
แน่นอนค่ะ ทุกคนรู้จักคุณ
บรูซ พูดเสมอว่าจีต คุน โด มีรากฐานมาจากหมัดหวิงชุน
เขายังบอกลูกศิษย์ของเขาว่า คุณคืออาจารย์ของเขา
อาจารย์ ดูเหมือนว่าอาจารย์ จะมีชื่อเสียงในเมืองจีนแล้ว
อาจารย์ยังโด่งดังมากในอเมริกาด้วย
อย่าพูดมากไปหน่อยเลย
อาจารย์ คุณอาจไม่ทราบเรื่องนี้
บรูซเอาชนะแชมป์คาราเต้ ในการแข่งขันระดับชาติที่อเมริกา
ฟังดูเหมือน
บรูซกำลังรุ่งสินะ
ฉันไม่คิดเลย ไม่คิดเลยจริงๆ
ไปตามบรูซ มาที่นี่
- เขากลัวว่าอาจารย์ยังโกรธเขาอยู่ - รีบไปตามบรูซมา
- อาจารย์ เขาไม่กล้าพบหน้าอาจารย์ - ฉันไม่โกรธเขาแล้ว ไปสิ
อาจารย์ ผมมาแล้ว
ทำไมไม่เข้ามาล่ะ
หลบอยู่ข้างนอกทำไม
อาจารย์ผมมาแล้ว
ผมกลัวว่าอาจารย์จะยังโกรธผมอยู่
ผมเลยบอกให้ลินดา ภรรยาผม พาลูกมากล่อมให้อาจารย์เย็นลง
อาจารย์หายโกรธแล้วใช่ไหม
ล้อกันเล่นหรือเปล่า
ภรรยาเธอมาพร้อมกับลูกชาย
ฉันจะโกรธทำไม นั่งลงสิ
เชิญนั่งครับ อาจารย์
- นั่งสิ - เชิญอาจารย์ก่อน
- บรูซ - ครับ
เธอจากไปหลายปี
ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว แบรนดอน ลูกชายของเธอ
- โตขึ้นมาก - ครับ
ถ้าแบรนดอนโตขึ้นมาเหมือนผม จะเป็นเรื่องดีไหมครับ
ถ้าเขามีศีลธรรมเหมือนเธอก็ดี
แต่ขออย่ามีนิสัย และอารมณ์ร้อนเหมือนเธอเลย
- ทำไมล่ะครับ - เธอดื้อรั้นเกินไป
เป็นไปได้ครับอาจารย์
ในโลกนี้มีคนที่สมบูรณ์แบบด้วยหรือ
ไม่มีหรอก
เธอพยายามจะพูดอะไร
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
ในโลกของศิลปะการต่อสู้
ก็อาจหมายความว่าไม่มีวิธี การต่อสู้แบบไหนที่ดีที่สุด
มีแต่ที่ดีกว่า
เพื่อพัฒนาฝีมือของเรา เพื่อทำให้มันใช้ได้จริงมากขึ้น
เราไม่ควรเลือกรับข้อดีของ การต่อสู้แบบอื่นมาหรือ
มันเหมือนการที่คนเรา
ต้องค้นหาจุดอ่อนของตัวเองไปเรื่อยๆ
เพื่อพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น
เธอกำลังพูดว่า
เธอจะยอมให้แบรนดอน ลูกชายของเธอ เปลี่ยนนามสกุลอย่างนั้นหรือ
ครับ อาจารย์
อันที่จริง ทุกวันผมอยู่กับ ความขัดแย้ง
ทางหนึ่งผมอยากจะเป็นอิสระ
แต่อีกด้าน ผมผูกมัดตัวเอง ในขอบเขตอีกอย่างหนึ่ง
อย่างน้อยนี่คือสิ่งที่อาจารย์ เข้าใจเกี่ยวกับผม ใช่ไหม
เธอกำลังพูดถึงเหตุผล ที่เธอทิ้งหมัดหวิงชุน
และคิดค้นจีต คุน โด ขึ้นเหรอ
อาจารย์ สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผม
ไม่ใช่ว่าผมจะเรียกวิธีต่อสู้ ที่ผมใช้อยู่ในปัจจุบันว่าอย่างไร
แต่ปรัชญาและประสบการณ์ของผมคืออะไร
จากการเข้าใจแก่นแท้ ของศิลปะการต่อสู้
เดี๋ยวนี้ฉันสู้กับตัวเองทุกวัน
จุดหนึ่งฉันคิดว่า
ดีแล้วที่เธอสามารถคิดค้น วิธีต่อสู้ของตัวเองได้
แต่ในอีกด้านหนึ่งมันก็ยาก ที่จะยอมรับความจริงเรื่องนี้
เธอไปดิ้นรนอยู่ในอเมริกา ตามลำพังนานหลายปี
มันไม่ง่ายเลยที่เธอจะสามารถ ทำอะไรแบบนี้ได้สำเร็จ
แต่ว่า...
อาจารย์ มันไม่ง่ายสำหรับผมเลย
แต่ว่า...
ด้วยพื้นฐานของวิชาหมัดหวิงชุน ที่ผมเรียนรู้จากอาจารย์
ชีวิตในอเมริกาของผมก็เลยไม่ลำบากนัก
ผมซาบซึ้งในบุญคุณ ของอาจารย์ที่เมตตาผมเสมอ
ผมหวังว่าอาจารย์จะเข้าใจผม เข้าใจความกล้าของผม
และความมุ่งมั่นของผมในการสร้าง ยุคใหม่ในโลกของศิลปะการต่อสู้