Türkçe'ye çeviren: "Derilnest"
Buz Devri 3 Dinozorların Şafağı
İşte geliyor!
Önünüze bakın çocuklar.
- Geliyor, geliyor! - Önüne dikkat et!
- Bebeğim olacak! - Kız değilse neyim.
Geliyorum bebeğim, geliyorum. Yettik Ellie!
Biz tutarız!
Ellie! Ellie! Nereye kayboldun?
- Neredeyim ben? - Manny?
Sana yalnızca bir çocuk olduğunu söylemiştim.
Haklısın. Öyle ya!
Baba bakımına gerçekten hazır mısın?
Baba sana kabuk getirdi. Yolda uçuruma yuvarlandı ve "bum, bum" diye düştü.
Aptal babacık. İşte öyle!
Özür dilerim millet. Yanlış alarm. Yalnızca tekmelemiş.
- Seni gıcık çocuk! - Yediğimiz üçüncü yanlış alarm bu.
Tamam, bitti artık. Dağılın haydi, dağılın.
Bu bedenden çıkmak isteyen başka biri daha mı var yoksa?
Hamile falan değilim.
Çok kötü. Halbuki senden ne de anne olurdu ya.
Manny, heyecan duyduğunun farkındayım. Aynı duyguları paylaşıyoruz...
...ama şu heyecanını biraz bastırsan diyorum.
Pekâlâ, pekâla... Sorun yok. Diego'daki kadar değilim.
Bir saniye. Diego nerelerde?
Ayaklarım hararet içerisinde, bebek. Tozu dumana katıyorlar!
Bu afacanları kim dayanabilir ki? Gitmem gerektiğini söylüyorlar!
- Geldik mi? Açabilir miyim? - Sakin ol.
- Bebeği heyecanlandırma sakın. - Bebek gayet iyi.
Beni düşündüren babasının heyecanı.
Hiç düşünme.
Çocuğumuzun oyun parkı.
Bu... Çok şaşırtıcı.
- Manny! - Tek başıma yaptım. Ailemiz için.
- Burayı özlemişim. - Bizimkine binebilirsin.
- Az evvel bitirdik. - Sağ olun.
Elbette, hâlen yapım aşamasında. Şurada, burada birkaç fazlalık kaldı.
İnanamıyorum. Bebek için doğal dayanıklı bir yer yapmışsın.
Doğal ve bebek için dayanıklı mı? Alakası yok. Bu çok saçma!
Manny, bebeğimi bu ortamda yetiştireceğim. Bunu değiştiremezsin.
Elbette yapabilirim. Ben, doğadaki en büyük canlıyım.
Pekâlâ koca babacık. Dört gözle bekliyor olacağım.
Haydi Sid, hiçbir şeye dokunmanı istemiyorum.
Burası çocuklar için hazırlandı. Sen çocuk musun?
Cevap verme.
Diego. Geldin demek. Neler kaçırdın bir bilsen!
Evet, evet. Mutlaka öyledir. Daha sonra göz atarım.
Pekâlâ, görüşürüz.
Bence Diego'nun canını sıkan bir şeyler var.
- Bence her şey yolunda. - Onunla konuşmalısın.
Erkeklerle, erkeklere mahsus sorunları kendi aralarında konuşmazlar.
Bizler... Yalnızca birbirimizin sırtına vururuz.
- Ne kadar aptalca. - Sen bir kadınsın.
Erkek için, altı aylık bir terapi anlamına geliyorsun.
Pekâlâ, gidiyorum işte.
Selam.
- Bunu niye yaptın? - Ne bileyim.
Bak... Ellie, bir şeylerin canını sıktığını düşünüyor.
- Ona dedim ki-- - Aslında, eninde sonunda...
...kendi yoluma gitmem gerekebileceğini düşünüyordum.
Pekâlâ, o hâlde Ellie'ye hiçbir sorun olmadığını...
...söyleyeceğim. - Kendimi kandırıp duruyorum, Manny. Artık yaşlandım.
Artık bir delikanlı değilim. Bu oyun bana göre değil.
Ne demek istiyorsun?
Bir aileye sahip olmak çok önemli bir şey ve senin adına mutluyum ama...
...bu sana has bir gelişim, bana değil.
- Yani çocuklarımla beraber yaşamak istemiyor musun? - Hayır, öyle değil. Yanlış anladın.
Peki, git bakalım. Git de kendine maceracı bir hayat benimse. Bay Macera.
Git ki, benim sıkıcı ailevi hayatımın...
...seni tereddüde düşürmesine müsaade etme.
Hormonal düzensizliğe maruz kalan Ellie değil miydi?
Manny bekle. Kimsenin gitmesi gerekmiyor.
Sonuç?
Erkekler işte bu yüzden dertleşmezler.
- Neden? Ne oldu ki? - Diego gidiyormuş.
Aman Tanrım. Bu, hayatımızın en güzel günü olmalı.
- Bir bebeğimiz olacak! - Yanılıyorsun, Sid. Onların bebeği olacak.
Ama biz bir sürüyüz, aileyiz.
Bak, işler artık değişti. Manny'nin farklı öncelikleri var.
Bunu kabullen, Sid. Birlikte güzel bir yaşam geçirdik. Ama artık gitme zamanı.
- Öyleyse yalnız ikimiz kaldık. - Hayır, Sid. İkimiz falan kalmadık.
Yoksa Crash ve Eddie de bizimle mi geliyor?
Sadece Crash mı?
Eddie mi?
Hoşça kal, Sid.
Pekâlâ, telaş yok, sakin olayım. Arkadaş edinmekte üstüme yoktur.
Ben de kendi sürümü oluştururum. Bu işi böyle hâllederim.
Selam! Ne var ne yok, dostlar?
Neyse, en azından hâlâ iyi görünüyorum.
Çok güzel.
Kimse yok mu? yok mu?
Merhaba?
Sizi zavallılar. Terk edilme duygusuyla yüklü olmanın nasıl olduğunu bilirim.
Endişe etmeyin. Artık yalnız değilsiniz.
Tamam, bitti, bitti, bitti.
Kımıldamayın, burada kalın. Sen, kardeşine bakalak ol. Anneniz hemen dönecek.
Annen geliyor, bebeğim.
Yakaladım.
Ne dedim ben size çocuklar?!
Teşekkürler, teşekkürler.
Seni yaramaz çocuk. Neredeyse kalbime indirecektin.
Üzgünüm tatlım. Sizleri ne kadar çok sevdiğimi biliyorsunuz.
Şimdi, Manny amcan ve Ellie teyzen ile tanış.
- Merhaba! - Merhaba.
Sizlere Edward'ı, Shelly'yi ve Yoko'yu takdim edeyim.
Sid... Her ne yapıyorsan, hiç de iyi bir fikir değil.
- Çocuklarım seni duyabilir. - Senin çocuğun değiller, Sid. Onları geri götür.
- Senden baba falan olmaz. - Nedenmiş?
İlk belirti: Başkasının yumurtalarını çalıyor olman.
İkinci belirti: Yumurtalardan birinin neredeyse omlete dönüşmüş olması.
Sid, birisi kızgın ve endişeli bir biçimde onları arıyor olmalı.
Hayır, yer altında buza gömülmüş hâldelerdi.
Onlar benim için hiç de "yumurta" değiller.
Sid, zor günler geçirdiğini biliyorum. Bir gün senin de bir ailen olacak.
Ahlâki değeri düşük, güzel bir kız olacaksın.
Farklı seçenekleri olmayan, tekdüze kokan...
- Manny'nin demek istediğini anladın. - Anladım! Onları geri götürüyorum.
Kendi ailenize sahipsiniz ve ben bir başıma bırakıldım. Yapayalnız.
Hem de ıssızlıkla çepeçevre...
...buzlar içerisinde... Sonsuza dek!
Kimsesiz, terk edilmiş, yalnız biri.
- Amma çok yalnızlık varmış. - Aynen öyle!
- Sid, bekle! - Hayır, hayır. Bırak gitsin.
Nasılsa döner. Sid gibi biri olmanın avantajlarından biri de bu.
Niye geri götürmek zorundaymışım? Çocuklara bayılıyorum.
Sorumluluk yüklü, şirin ve koruyucu biriyim.
Sizce?
Aynı şeyi düşündüğümüzü biliyorum.
Hayır, hayır. Ağlamayın. Ağlamayın! Sizin için kuru bir yer bulacağım.
Sizi kurulayayım.
Bilmiyorum. Ebeveyn olmanın yükü ağırmış.
Belki de bunu için hazır değilimdir.
- Anne! - Anne!
Ben bir anneyim.
Annecik nerede?
İşte buradayım!
İşte buradasın, benim güzel oğlum.
Yakaladım, yakaladım!
Beni ısırmak yok! Hayır!
Özür dilerim, özür dilerim. Geçti gitti. Ağlamayın, ağlamayın!
Aç mısınız? Belki de açsınızdır. Aklıma çok iyi bir fikir geldi.
Seni dişi sandım!
Üzgünüm ama oraya giremezsiniz. Manny oranın çocuklar için yapıldığını söyledi.
Bir saniye... Siz zaten çocuksunuz!
Sakın bir şey kırayım demeyin!
Tembel, çocuk parkının açıldığını söyledi.
Durun, herkes için demedim!
Hayır, hayır! Dokunma ona!
- Onlar da ne? - Ne fark eder? Çok eğlenceliler!
- Dikkatli olun. - Anne, oyuncağı paylaşmıyor.
- Çocuğuna bir şey demeyecek misin? - Niye ki? İlk o almış.
- Almadı! - Aldı!
- Almadı! - Yalancı yalancı, yalancının olmaz hiçbir kazancı.
- Senin derdin ne? - Üç çocuğu olan, yalnız bir anneyim.
Bırak da bu kadarına hakkım olsun.
Yapma!
Yapma, yeter!
- Rudolph! - Zavallı şey.
Durun artık, yeter!
- Sıkı tutun, küçük Johnny! - Sıkı mı? Yapma!
Uzmanlar: "Çocuklarınız ne yemek isterse, verin." diyorlar.
Sence de bileklerim çok şişmanlamamış mı?
Bileklerin mi? Ne bileği?
Rudolph! Yolculuk nereden?
Olamaz!
Pekâlâ. Haydi, çıkar onu.
Küçük Johnny'yi çıkartmazsan çocuk parkını rüyanda görürsün.
Bir... İki... Bana üç dedirtme.
- İşte burada. Sapasağlam. - Bu, küçük Johnny değil ki.
Elimden gelen bu.
- Haydi. Çıkar onu. - Sid.
Selam... Selam Manny.
Küçük Johnny!
Dur! Hayır!
Çok özür dilerim.
- Buranın işi bitti. - O kadar da uğraşmıştık.
İletişim yeteneğimizi kaybetmişiz, kardeşim.
Önemli olan, kimsenin zarar görmemiş olması.
Şu çocuk ve diğer üçü hariç.
Acıttı.
Sana onları geri götürmeni, onlara bakamayacağını söyledim. Ne yaptıklarına bir bak!
Pekâlâ, disiplin konusunda sorun yaşadığımızı kabul ediyorum.
Çocukları yemenin disiplin sorunuyla alakası yok.
- Ama sonradan çıkarttı. - Aferin ona. Altın bir yıldız takalım tam olsun!
Haftanın elemanı! Buraya ait değiller, Sid.
Yerleri neresiyse, onları nerede bulmuşsan... Oraya geri götür.
Manny... Çocuklarımı terk etmemi nasıl beklersin?
Deprem!
Bir şey yok, bir şey yok. Anneniz yanınızda.
Deprem haykırır mı ki?
- Bunların nesli tükendi sanıyordum. - O hâlde karşımızdaki kızgın, koca bir fosil.
Sid!
İçeri girin, saklanın!
Kimse kılını dahi kıpırdatmasın.
Hayır, hayır. Ağlamayın, ağlamayın!
Sizi küçük kuzucuklar. Burada kaybolup gitmişsiniz.
Sid! Çocukları ona ver. O, onların annesi!
Onların annesi olduğunu nereden bileyim?
Doğum belgesi falan mı istiyorsun? Karşındaki bir dinozor işte!
Onları büyüteceğim diye ter, kan ve gözyaşı döktüm.
Yalnızca bir gün döktün. Ver şunları, aptal!
Bak! Onlar benim çocuklarım. Onları almak için önce cesedimi çiğnemelisin!
- Sid! - Sid!
İmdat!
- Kaç! - Git başkasıyla dalga geç.
Sid?
Sid aşağıda olmalı.
- Eh... Ölmüş olmalı. - Ne kadar yazık!
- Özlenilecek. - Durun bakalım. O kadar da değil.
Ellie, buradan sonra liderliği ben alıyorum. Sen, Crash ve Eddie köye dönüyorsunuz.
- Dünyada olmaz. - Ellie, o şeyi gördün.
- Çok tehlikeli olacaktır! - Külahıma anlat.
Bu harika, hele bir kurtaralım, sonra Sid'i öldüreceğim.
- Bayanlar önden. - Hayır, yakışıklılar.
- Gülü seven dikenine katlanır. - Ne dikeni?
Sid? Sid?
Hayır. Bu olamaz. Bu doğru olamaz!
Ellie! Ellie, bekle.
Ellie, eğer herhangi bir şey hissedersen, hiçbir şey olsa bile hemen söylüyorsun ve buradan çıkıyoruz.
- Emredersiniz! - Şifreli bir söylemimiz olsun.
Evet. "Bebek geliyor." anlamında bir şey olsun.
Şuna ne dersin: "Bebek geliyor!" Nasıl?
Hayır, çok uzun oldu. Daha kısa ve etkili bir şey lazım. Şey gibi...
- "Şeftaliler." - Şeftaliler mi?
Şeftaliye bayılırım. Tatlı, sulu ve yuvarlaktır. Tıpkı senin gibi.
- Toparlak olduğumu mu düşünüyorsun? - Toparlaklık iyidir.
Toparlaklık seksidir.
- Siz de benim gibi rüya gördüğünüzü mü düşünüyorsunuz? - Burası bambaşka bir dünya.
Ve kimsenin buradan haberi bile yok.
Kaçın!
- Diego! Ne işin var burada? - Turistik geziye geldim.
Sizler gibi ben de Sid'i arıyorum.
- Ne kadar soylu bir adım! - Şimdi sırası değil beyler.
Ne kadar yardım, o kadar iyi.
Sağlık olsun.
Gel oğlum, gel bakalım. Al hadi, al.
- Kafayı mı yedin? O şeye binmeyeceğiz. - Hangisini tercih edersin? O mu, bu mu?
Canını seven koşsun. "Yaba daba du!"
Şu "Yaba daba du" olayını bir daha yapayım deme.
- Kendimi çok... Küçük görüyorum. - Al benden de o kadar.
Siper alın!
Ahbap, müthişsin. Hiç böyle bir kardeşe sahip olmamıştım.
Ben de!
Onu yanımızda götürebilir miyiz?
İsmim Buck, Buckminster'in kısaltması.
Daha kısası da... Bo.
Biraz aksi.
Burada ne işin var?
Dostum bir dinozor tarafından kaçırıldı.
Öyleyse... Ölmüştür. Benim dünyama hoş geldiniz ve şimdi de evinize geri dönün.
- Hoşça kalın. - Sid olmadan gitmeyiz.
Ellie bekle... Belki de komando haklıdır.
Manny, bu kadar uzaklara gelmişken, onu bulacağız.
Ayak izi buldum.
Gidelim.
O tarafa gidecek olursanız arkadaşınızı bulursunuz. Öbür dünyada.
Pek muhterem sansarımız bunu nereden biliyor acaba?
Anne dinozor, yanında üç çocuğuyla pasaklı yeşil bir şey taşıyormuş.
O pasaklı dediğin kişi bizim dostumuz oluyor.
- Ayak izinden anlaşılan bu kadar mı? - Hayır, dahası var.
Onu daha önce burada görmüştüm.
Lav Şelaleleri'ne doğru gidiyordu.
Yeni doğan bebekleri oraya götürürler. Ama oraya gitmek için...
...eziyet dolu bir ormandan geçmeniz...
...dipsiz bir ölüm çukuruna inmeniz gerekiyor.
Şeytana bile parmak ısırtır.
Pekâlâ. Kafayı yeme yolunda sana başarılar.
- Artık gidebilir miyiz? - Bak şu konuşana.
Tropik bir cennetten geçeceğini falan mı sanıyorsun?
Dostunu kurtaramazsın, dostum.
Şu kolay kırılır, sivri dişlerinin...
...yaratıkla karşılaşınca bir faydası olacak mı sanıyorsun?
Ona: "Rudy" derim.
Şuna bak. Daha göz korkutucu...
..."kasap" veyahut "inletici" gibi bir şeydir diye düşünmüştüm.
Nasıl yani? Kastettiğin, anne dinozordan daha büyük bir şey mi?
Aynen.
- Aynen mi? - Aynen öyle.
Bunu o yaptı.
- Korsan bandını senin için mi yaptı? - Bedavaya mı? Çok iyiymiş be!
Belki bize de birer tane yapıverir.
Benim dünyama hoş geldin.
Ümidinizi yitirmeyin. Oraya herkes gidebilir.
Peki, anladık. Ölüm, umutsuzluk vs. vs.
Eziyet dolu ormanın sesi bana tanıdık geldi.
- Bekle... - Ne? Ne oldu? Şeftaliler mi?
Ne? Hayır. Sadece... İçimde garip bir his var.
Aç mısın, şekerin mi düştü? Şurada meyveler var.
- Yapma, Manny! - Yerinde olsam bunu yapmazdım.
Burayı kendi çöplüğün sanma.
Şu hoş çiçek için endişelenmeye değmez.
Bahse girerim bunu fark etmedin.
- Manny! - Bunun sorumlusu sensin, haberin olsun.
Gerzek bitki, dostlarımızı yiyemezsin.
Yeter artık. Uzuvlarını tek tek koparacağım.
Yapamazsın. Yoksa sonsuza dek kapanır.
- Ne?! - Pekâlâ, elinin hamuruyla erkek işine karışma.
Onları sindirmeden önce kurtaracak kişi benim.
Sindirmek mi?!
Kemikleri sindirmesi üç dakika falan sürer. Belki şişmanınkiler beş dakikayı bulur.
Ben şişman değilim!
Karıncalanma hissediyorum.
Bunu dibimdeyken söylemenin alemi yok.
- O tarz karıncalanma demiyorum. - Ben de hissettim.
İmdat! Biri yardım etsin!
Buck, çabuk ol!
İçeri girme zamanı! "Buckarma"
Kimmiş o şişman?
Hayır!
- Turistler. - Bir bitkinin istiğfarına maruz kalmak.
- Mükemmel! - Mükemmel!
Ses verin...
Bizi kurtardığın için sağ ol.
Buck, pasaklı, yeşil şeyi bulmamızda yardımcı olur musun?
- Hiç gereği yok. - Evet, var.
Pekâlâ, yardım edeceğim. Ama bazı kurallarım var.
Birinci Kural: Her zaman Buck'ın sözünü dinleyin.
İkinci Kural: Daima patikanın ortasından yürüyün.
Üçüncü Kural:
Osuran kimse, en arkadan yürüyecek.
Beni takip edin.
- Liderimizi gözümüzün önünden ayırmayalım. - Bu da dördüncü kuraldı.
Haydi şimdi dostunuzu bulalım.
Tamam, korkacak bir şey yok. Her şey yoluna girecek.
Lütfen sallandırıp durma, midemi bulandırtıyorsun.
Gördünüz mü? Bizi indiriyor.
Olamaz! Yiyecek olmak için daha çok gencim!
Bu sümük ne kadar güzelmiş. Herkesin içinde söylemeyin!
Bak, ailevî sorunlar genelde baba kaynaklıdır. Belki bir çözüm yolu bulabiliriz.
Pazardan salıya bende kalırlar. Salıdan cumaya ne dersin?
Hafta sonları?
Sorun yok, anneniz gayet iyi.
Beni yersen, çocuklara kötü örnek olursun.
Tembel golü attı.
Ve maç bu skorla sona erdi.
Acaba yaratık Sid'i bulmuş mudur? Daha da önemlisi, bizi?
Rudy mi? Şaka mı yapıyorsunuz?
O her yerdedir. Her şeyi bilir, görür ve yer.
Kısaca, evet!
Çekil yolumdan. İşine bak, haydi uza!
Onu tırtıl olduğu zamanlardan tanıyorum. Şu kozalama öncesinden.
Demek burada cesaretinle bir başına yaşıyorsun. Hiçbir sorumluluk taşımadan, öyle mi?
Aynen öyle. Bu müthiş bir şey. Özgürlük, ayak bağı olan hiçbir şey yok.
Bu, bekar bir adamın yaşayabileceği en güzel hayat.
Duydun mu? Burası tam bana göre.
Alo? Evet, yok şimdi konuşamam. Pasaklının biri kendini öldürtmesin diye uğraşıyorum.
Evet...
Beni takip eden onlar. Farkındayım, deli olduğumu düşünüyorlar.
Dipsiz ölüm çukuruna girmek üzereyiz. Telefon çekmiyor.
Ben de seni seviyorum. Kapat artık, kapat.
- Pekâlâ, beni takip edin. - Üç hafta sonraki hâlini gör.
Niye buraya dipsiz ölüm çukuru diyorlar?
"Kokan yarık" diyecek olduk ama herkes kıçıyla güldü.
Peki şimdi?
Madam...
Dur bakalım. Önden o gitmeyecek.
Birinci kural neydi?
Yapmam memeli. Hafızan iyi gibi görünüyordu.
"Daima Buck'ın sözünü dinle."
Tamam, ileriye bak, dik dur...
...ve zehirli dumanı soluyacak olursan, ölürsün.
- Zehirli duman mı? - Yalnızca cennetten bir pare daha.
Dur!
Jeronimo!
- Ellie? İyi misin? - Bunu denemen lazım!
Pekâlâ yukarıdakiler, gayet kolay.
Endişelenecek bir şey yok. Yalnızca... Bazı teknik aksaklıklar.
Sıkı tutunun beyler.
- Daha fazla tutamayacağım. - Nefes aldın!
Demek oluyor ki, ben de nefes alıyorum.
- Baksana, ölmedik. - Sesin iğrenç geliyor.
Benim mi? Sen bir de kendini duy!
Tamam, hazır. Bir, iki...
Kafayı mı yediniz?
Bu zehir falan değil.
Şu sesine bir bak!
Gülmeyi kesin! Size söylüyorum.
Birinci kural neydi?
Gülmelerinin ne sakıncası var ki?
Bunlar gülmekten ölenler.
Gülmeyi kesin!
Asıl komik olan ne biliyor musun? Sözde Sid'i kurtarmaya geldik...
...şimdi hep birden öleceğiz.
- Böylesi Sid için de en iyisi. - Sid'i kim takar. Aptalın teki zaten!
Beni bu batağa sürüklediğin için sağ ol.
Yıllardır bu kadar eğlenmemiştim!
Sağ olasın. Bunu söylemen hoş. Senden bunu duyacağımı sanmazdım.
Çekil be! Görmüyor musunuz? Öleceğiz!
Hep iş başa düşüyor.
Bazen, yatağına işiyorum.
O da bir şey mi, bazen ben de işiyorum!
- Deminkilerin ne kadarını duydun bilmiyorum. - Hepsini duydum.
- Demek öyle... - Yatağıma mı işiyorsun?
Dinime küfreden Müslüman olsa, ahbap.
- Pekâlâ. Devam edelim. - Bir şey unutmadın mı?
Rudy, Rudy... Yapayalnızım!
İşte çocuklar. Mamalarınız geldi.
Ne? Sebzelerinizi yemeyecek misiniz?
Kocaman, güçlü birer dinozor olmak istemiyor musunuz?
Hayır, olmaz. Onları vejetaryen yetiştireceğim. Daha sağlıklı bir yaşam biçimi.
Bana bir bak. Cildim tıpkı maymun kıçı gibi.
Pardon ama şurada iki laf edeyim diyordum.
Hayır, hayır. Bu, çocuklar için değil.
Çok tüylü ve kemiksiz. Ayrıca da canlı!
Hayır, olmaz! Hayvanları canlı canlı yiyemeyiz.
Şimdi git, uç ve özgür ol...
...küçük, uçamayan kuş.
Benim hatam.
Nereye gidiyorsun böyle? Sorunlarla başa çıkma şeklin bu mu?
Yalnız olmana çok şaşırdım!
Bu ne şimdi? Burada başçavuşun eşeği mi osuruyor?
Onların vejetaryen olduğunu söylüyorum, "grr" diyorsun.
Sana onların geleceğini konuşalım diyorum, "grr" diyorsun.
Böyle iletişim mi olur? Gördün mü? Her şeye aynı cevabı veriyorsun.
Korkacak ne var ki? Sen dünyadaki en büyük canlısın.
Değil misin?
Hayatta kalmak çok zor. Günler çok tehlikeli.
Ama gece daha da kötü.
Ayrıca, rehberleri de delinin teki.
- Buck'ı mı diyorsun. Tam bir üşütük. - Değilim!
- Keçileri kaçırmış. - Ayakları da kokuyor.
- Kapa çeneni! - Asıl sen kapa!
Ben... Küçük bir...
Kendi ayağıyla mücadele ediyor. Artık yola çıksak diyorum?
Ne dedin? Rudy'nin gece öğünü müsün? Pek benzetemedim de.
Kafatası doğru söylüyor. Önümüzde uzun bir yol var. Burada kamp kuracağız.
Evet, kimler acıktı?
- Ben. - Senin kaloriye ihtiyacın yok.
Oradaydım. Sırtımı duvara yaslamış duruyordum.
Hiçbir çıkış yoktu.
Aklımı yitirmek üzereyken...
...büyük, beyaz yaratığın gözlerinin içine bakıyordum.
- Öldürüldün mü? - Üzgünüm ki, evet.
Ama hayatta kaldım.
Ölüme bu kadar yaklaşmışken, kendimi hiç bu denli yaşıyor hissetmemiştim.
Rudy'nin beni mideye indirme olasılığına karşın...
...boğazının arkasındaki o çirkin ve pembe şeye tutundum.
Beni yutamasın diye sallanmaya başladım.
İleri geri, ileri geri, ileri, geri...
...ileri, geri, ileri... Ta ki ağzından dışarıya çıkabilecek ana kadar.
O gün, bir gözümü kaybetmiş olsam bile bunu kazandım!
- Rudy'nin dişi. - Evet.
Ne derler bilirsin: "Göze diş, burna kulak, göte...
Eski bir atasözü işte. En iyisi de değil.
- Sen süper bir sansarsın. - Üst seviye bir sansar!
Baş belâsı sansar.
Ne var? Doğru.
Şimdi de sizlere, daha evvel bir dinozoru...
...zekice bir istiridye kullanıp nasıl lime lime ettiğimi anlatayım.
Peki, usta!
Tamam, haydi bakalım sizi masal severler. Bu gecelik bu kadar yeter.
Haydi Ellie, dinlenmeliyiz.
- Partinin can alıcı kısmı. - Sizler huzur içerisinde uyuyabilirsiniz.
- Ben etrafı kolaçan ederim. - Endişelenme, Buck. Biz hâllederiz.
- Gece, keseli sıçanların zamanıdır. - Aynen.
Geceler bizimdir, bebek.
İyi geceler, Rudy.
Bekle bir dakika. Ben ne olacağım?
İyi dinlenin çocuklar. Yarın yoğun bir gün olacak.
Yürüyüş, avlanma...
Dostlarımı özledim. Muhtemelen eski ben'i de özlüyorum.
Gerçekten çok naziksin, biliyor musun?
Manny?
Crash? Eddie?
Manny?
Neler oluyor? Sen iyi misin?
Özür dilerim. Yalnızca güvende olmanı istemiştim...
...ama şimdi dünyanın en tehlikeli yerindesin.
Bu senin hatan değil. İkimizden de öte bir şey. Sid'i geri almamız lazım.
Evet, ama daha iyi bir dost olabilseydim...
...burada olmazdık. - Daha iyi bir dost mu?
Her şeyi bir yana bıraktın...
...hayatını, arkadaşlarını ve bebeğini riske atıp dostunu kurtarmaya geldin.
Çok iyi bir baba veya koca olmasan da dostluğuna diyecek yok!
Kimse kıpırdamasın!
Bir koku alıyorum.
Terli bir akbaba kıçı gibi kokuyor.
Bir parça da kokarca püskürtülmüş gibi.
Bu Sid'in kokusu.
Memeliler, bir suç mahali bulmuş bulunmaktayız.
Bir tutam saç...
...kemirilmiş bir kemik ve bir parça... Olamaz, olamaz!
...brokoli!
Bence şöyle oldu:
Dinozor Sid'e saldırdı; Sid brokoli ile ona karşılık verdi...
...ve dinozoru bitki hâline getirdi.
Manyak mısın? Sid o kadar kuvvetli değil ki.
- Ya da eşgüdümlü. - Evet. Dinozor nerede?
Peki, peki. Güzel soru.
İkinci teori:
Sid brokoli yerken, dinozor gelip Sid'i yedi...
Dinozor brokolinin üzerine basıp onu bir sebze hâlinde bıraktı.
Aklını tam olarak ne zaman kaybettin?
Üç ay önce. Sabah uyandığımda kendimi büyük bir ananasla evli buldum.
Hem de berbat bir ananasla.
Ama onu sevmiştim.
Buck, sanırım şuradaki ipucu gözünden kaçmış.
Pekâlâ, dostunuz yaşıyor olabilir ama fazla zamanı kalmamış olmalı.
Rudy gittikçe yaklaşıyor.
Ona: "Şeytana bile parmak ısırtan." deyin.
Ya da ondan geriye ne kaldıysa.
Herkes tek sıra hâlinde yürüsün. Lav Şelaleleri'ne geldik.
- Bu ses de ne? - Rüzgâr...
...bize bir şeyler söylüyor. - Ne diyor?
Bilmiyorum. Rüzgârla konuşma huyum yok.
- Ellie... - Merak etme, ben iyiyim.
Doğum yaklaştı...
Ellie!
- Manny! - Ellie, geriye zıpla!
Ellie!
- Ellie! Neredesin? - Sorun yok, buradayım.
Dayan Ellie, hemen geliyoruz.
Bekleyin! Tembel geride kaldı!
Mola! Durun...
Siz çocuklar giderek hızlanıyorsunuz.
Burası o kadar da kötü bir yer değil. Güzel bir hava, dostça komşular...
Selam komşu.
- Rudy! - Rudy mi?
- Daha önce bu tarz bir ses duymamıştım. - Bu, Sid!
- O hâlde hızlanalım. - Manny!
- Ananaslar. - Ananaslar mı?
- Aşeriyordur. - Aş mı eriyorum?
- Müthiş meyveler var. Mango, ahududu. - Seninki meyve kokteyli aşeriyor.
Haydi Ellie, iyi düşün... Şeftaliler!
Şeftali mi? Şeftali!
- Bebek, bebek geliyor. Ne yapacağız?! - Bir bu eksikti.
Bebek geliyormuş! Duydunuz mu?
Bazen bu anı yaşayacağım aklıma gelirdi ama--
- Dayanmaya çalış, Ellie! - Beni kim yıkabilir ki?
Aldın mı cevabı?
- Sıkı tutun, geliyoruz. - Tek bir çözüm yolumuz var.
Keseli sıçanlar, benimle geliyorsunuz. Manny, sen kal ve biz dönene kadar Ellie ile ilgilen.
Ne? Şu an gidemezsiniz. Kapana kısılmış durumda!
İkinci kurala ne oldu?
Beşinci kural der ki, eğer bir dişi durumu varsa...
...yavru bir köpek bile olsa, ikinci kuralı görmezden gelebilirsin.
Şu kuralların tümünü aklımdan uydurdum zaten.
- Peki ama o... Ellie... - Manny, endişelenme.
Ben arkanı kollarım.
İşte şimdi oldu. Yürüyün millet.
- Ablamıza iyi bakın, bayım. - İltifata gerek yok.
O da neydi öyle? "Ben arkanı kollarım." Önü için de ayrı dost mu gerekiyor? Benim bakış açım bu.
Acele etmeliyiz.
Tatlım, her şey yolunda. Babacığın geliyor.
Yine de belirteyim bir tanem, uygunsuz zamanda geliyorsun.
Kaçın, uzaklaşın! Tehlike var, tehlikedeyiz!
Korkacak bir şey yok, sadece lav.
Kızgın, ölümcül lav!
- Beyler, maceraya hazır mısınız? - Evet, efendim!
- Tehlikeye? - Evet, efendim!
- Ölüme? - Soruyu bir daha alabilir miyiz?
İşte bu, yürü!
- Bunlardan biriyle kaç kez uçtun? - Aslına bakarsan ilk kez!
- İşte orada. - Ellie!
Manny!
- Ona ulaşmam lazım. - Bak, ben Ellie'yi korurum.
- Sen bu elemanları durdur. - Ama...
Manny... Ona ulaşırlarsa çok geç olur. Bana güven.
Pekâlâ. Hâlledelim şu işi.
Ayaklarım hararet içerisinde, bebek. Tozu dumana katıyorlar!
Bu afacanlara kim dayanabilir ki?
Affedersin, ateş pençeli. Burada doğuruyorum.
- Doğru ya, özür dilerim. İyi misin? - İyi gibi mi gözüküyorum?
- Doğuma dair bildiğin bir şey var mı? - Hayır, pek sayılmaz.
Ama Manny geliyor.
Diego, korkuyorum. Pençeni tutabilir miyim?
Elbette... Acıyı bana geçirdin.
- Lafın gelişi demiştim. - Hayır! Bak!
- İşte orada. - Anlaşıldı.
- Sid'i diyorum. - Tamam, anlaşıldı.
Önce Sid'i kurtaralım, sonra anlaşılanı kurtarmak için döneriz olur mu?
Unutun gitsin!
Buck...
Hayır, yapma. Dur!
Bunu onlara söyle!
Derdin ne senin, tavuk kafalı herif?
Endişe duymana gerek yok. Çok iyi gidiyorsun.
Çok pardon.
- Nefes alıp vermeye devam et. - Diego!
Derin derin nefes al. Önemli olan bu.
Biraz cephane toparla.
- Hazır. - Ateş!
- Al bakalım! - Mükemmel!
- Şimdi! - İşte bu, hoşça kal küçük kuş.
Haydi tembelimize doğru gidelim.
İmdat! İmdat! İrtifa kaybediyoruz!
Şunları tutun!
- Balıklarıma dokunayım deme! - Pekâlâ, biraz garip bir durum.
- Seni seviyorum. Farkındasın değil mi? - Evet, farkındayım.
Kendine gel artık!
Pasaklı Sid'in sonu geldi.
- Merhaba, Sid. Benim. - Ben de varım.
- Ben de. - Panik yaratmak istemem ama...
...bu şeyi kim uçuruyor?!
Hayır, durun, durun. Çocuklarım!
Veda etme imkanı dahi bulamadım.
- Yapabilirsin. İttir, ittir! - Yapamıyorum!
Son bir kuvvetli itiş daha.
Neyle cebelleştiğimden haberin yok.
Tamam, söylediğimi unut. Hadi birlikte yapalım.
Yürüyüş tarzınızı beğendim.
Ne kadar zormuş!
Manny, gel dostum. Sanırım az kaldı.
Mükemmel.
Bence adını Ellie koymalıyız.
Küçük Ellie.
- Ben de bir isim düşündüm: Şeftaliler. - Şeftali mi?
Neden olmasın? Tatlı, çekici ve toparlak.
Şeftali.
Bayıldım.
Şu delikanlıya bir bakın.
Yok, yok. Şu son dinozorun tırnağı gözümü kaşındırdı.
Ben taştan yapılma bir şey değilim, tamam mı?
Geliyorum...
Bu Sid!
- Oğlan olmuş. - O gördüğün kuyruğu.
Kız olmuş. Merhaba tatlım.
Ben Sid amcan. Ne kadar güzel şeysin sen!
Gerçekten öyle. Tıpkı annesi gibi.
Manny, sakın alınma. Seninki iç güzelliği!
- Seni tekrar görmek güzel, Sid. - Bunu söyleyeceğimi hiç düşünmezdim ama...
...seni özledim, dostum.
Keşke çocuklarım da burada olsalardı. Arkadaş olurdunuz.
Ellie!
- Ağlamayacağıma dair kendime söz verdim. - Ben vermedim.
Aile bireyi olmanın nasıl bir duygu olduğunu unutmuşum. Sen ne düşünüyorsun?
Keramet çocukta mı?
Pekâlâ, memeliler. Sizi eve götürelim.
İşte geldik, memeliler. Maceranız burada başlamıştı.
Çok eğlenceliydi. Bunu daha sık yapalım.
Buna pek emin değilim.
Elbette, onca ölümcül tehlikeden sonra doğaldır.
Neyse ki, Buck korkusuzdur.
- Sensiz başaramazdık. - Ona ne şüphe. Ama iyi günler geçici...
Yalnız değiliz, değil mi?
Selam, Rudy.
Kaçın!
Buradayım dev fosil!
Bunu mu arıyordun?
Gel de al bakalım. Acele edin. Kaçın!
- Bebeğin yanında bekle. - Biz iyiyiz, gidin.
Korktun mu?
Sansarcık kaçtı!
Hadi, gidin. Uçun!
- Diego! - Yakala!
İki ters, bir düz ve düğüm tamam.
Tamamdır dostlar. Çekin!
Şansın diğer sefere kaldı, sıska. Kurtulması uzun sürmez. Kaçın!
Beni bekleyin!
İşte böyle, anne-zilla!
Gelin çocuklar, size söylemem gereken bir şey var. Şu an ait olduğunuz yerdesiniz.
Eminim ki büyüyüp kocaman ve kuvvetli birer dinozor olacaksınız.
Tıpkı anneniz gibi.
Anne... Çocuklara iyi bak.
- Sen iyi bir ebeveynsin, Sid. - Teşekkürler.
- Bebeğine bakıcılık yapabilir miyim? - Hayatta olmaz.
- Ama ucuza çalışırım? - Pekâlâ, bir düşüneyim.
- İşte bu! - Havasını alır.
- Bu da bitti. Şimdi ben ne yapacağım? - Cevabı basit. Bizimle gel.
Yukarıyı mı kastediyorsun?
Geri dönmeyi hiç düşünmemiştim. O kadar...
...uzun süredir buradayım ki kendimi dışarıda gibi hissediyordum.
- Uyum sağlayabilir miyim bilmiyorum. - Sonuç?
Bize bak. Sence bizler normal değil miyiz?
Şalom, koca oğlan.
Derinden bir ses. Haydi Şeftali devam et.
Yaşıyor.
Buck?
Ben... Benim...
Evet.
Sonuçta, bu dünya burada kalmalı.
- Onlara iyi bak, kaplan. - Daima Buck'ın sözünü dinle.
- Herkes iyi mi? - Buck nerede?
Merak etmeyin. Olmak istediği yerde.
- Peki huzurlu olacak mı? - Şaka mı yapıyorsun?
O sansarı kimse öldüremez. Ben Rudy'yi düşünüyorum.
Bebek bakımının ilgini çekmediğini biliyorum...
...kararın her ne olursa olsun...
Bir yere gittiğim yok, ahbap. Maceracı bir hayatsa, burada fazlasıyla var.
Ama bir veda konuşması hazırlamıştım. Üzerinde çalışıyordum.
Güçlü ve hassas biri olduğumu sana nasıl belirtsem?
Soylu ve düşünceli olduğumu?
Teşekkürler.
Ne kadar da hızlı büyüyorlar, değil mi?
Evet, kendi çocuklarıma bakıyorum da, doğduklarının ertesi günü...
...ayağa dikilmişlerdi. - Çocuklarındı, Sid.
Evet, üzerlerinde çok emeğim vardır.
Gördüklerin gerçek, tatlım. Buz Devri'ne hoş geldin.
Çeviri: Derilnest derilnest@gmail.com