het Britse Gilde van Geografen
Donker Peru...
een uitgestrekte en onontgonnen wildernis, in mysteriën gehuld.
Tot nu. Want ik ben door mijn collega-geografen gevraagd...
om 't comfort van m'n huis en gezinsleven te verlaten voor een ontdekkingsreis.
Ik heb alleen de essentiële benodigdheden bij me.
Kaarten, rantsoenen, een bescheiden klok en een reispiano.
En eindelijk, diep in de jungle viel mijn oog op iets heel bijzonders.
Een nog onontdekte beersoort.
Een mooi exemplaar voor het museum.
Ik dacht dat ik het loodje zou leggen.
Maar de beer redde m'n leven.
Hij leidde me rond in zijn wereld.
En ik liet hem kennismaken met die van ons.
Dat is een telescoop. Nog van m'n grootvader.
Voorzichtig daarmee. Dat is zeep.
Ik zou het niet eten.
Hier zo. Probeer dit eens. Dit is marmelade.
Om op toast of brood te smeren.
Of om te drinken.
Reuzegoed.
Dit is Londen. Daar kom ik vandaan.
Lon-den?
Allemachtig.
Probeer nu: Stratford-Upon-Avon.
Ik raakte bevriend met de beren en gaf ze namen.
Het vrouwtje naar wijlen m'n moeder...
het mannetje naar een bokser die ik in een café had ontmoet.
Maar de tijd brak aan om terug te keren en m'n bevindingen openbaar te maken.
Vaarwel, Lucy, vaarwel, Pastuzo.
Mochten jullie ooit in Londen zijn, reken dan op een warm welkom.
Ik had veel van ze geleerd. Zouden ze ook iets van mij hebben geleerd?
vele jaren later
Marmelade.
Ze zijn rijp. Eindelijk zijn ze rijp.
Tante Lucy. Oom Pastuzo Jullie raden nooit...
Goedemorgen, tante Lucy.
Goedemorgen, kleine orkaan.
Je komt binnenvallen als een natuurramp.
Maar oom Pastuzo...
ze zijn rijp.
Het is de Dag van de Marmelade.
Hij staat me goed. Dag van de Marmelade.
Rustig aan, jullie twee. We hoeven ons niet te haasten.
Voorzichtig daarboven. En blijf met je poten van m'n hoed af.
Zal ik doen.
Marmelade.
Eén boterham bevat alle vitaminen en mineralen...
die een beer op een dag nodig heeft. - Verbluffend.
Het recept van je tante is nog beter dan dat van de ontdekkingsreiziger.
We moeten een pot voor hem meenemen als we naar Londen gaan.
Zet dat maar uit je hoofd. We praten er al 40 jaar over.
Ooit, Pastuzo.
Waarom zou je willen reizen? We wonen op de beste plek in de wereld.
Hemeltje lief.
Ik zei dat je voorzichtig moest zijn. Geef m'n hoed terug.
Ja, maar... - Geen gemaar.
Het wordt tijd dat ik wat respect krijg.
Gênant.
Maar lekker.
Advies voor buitenlanders in Londen.
Les 3. Het schemert en je passeert een vreemde op straat.
Groet hem beleefd. - Goedenavond.
Voor 'n gesprek, praat over het weer. - Echt weer voor een paraplu, hè?
Londenaren hebben 107 manieren om te zeggen dat het regent.
Mag ik de laatste boterham? - Nee, die is voor mij.
Een slimme beer houdt voor noodgevallen altijd een boterham in zijn hoed
...met bakken naar beneden.
Volg deze eenvoudige regels en je voelt je altijd thuis in Londen.
Tante Lucy. - Een aardbeving.
Ga naar de schuilplaats.
Tante Lucy. - Doorlopen.
Oom Pastuzo?
Oom Pastuzo.
Oom Pastuzo?
Tante Lucy.
Wat moeten we nu?
Verberg je totdat je in Londen bent. - Maar...
gaat u niet mee?
Ik ben te oud en te moe om nog verder te reizen.
Wat gaat u dan doen? - Maak je om mij geen zorgen.
Ik ben veilig in het tehuis voor bejaarde beren.
Jij bent daar nog te jong voor.
Jij moet een nieuw thuis gaan zoeken in Londen.
Maar ik ken daar niemand. Stel dat ze niet van beren houden?
Weet je...
ooit was er een oorlog in het land van de ontdekkingsreiziger.
Kinderen werden uit veiligheid weggestuurd.
Achtergelaten op stations met een bordje om hun nek.
Onbekende gezinnen namen ze op en hielden van ze als van hun eigen kinderen.
Ze weten echt nog wel hoe ze een vreemde moeten behandelen.
Pas goed op jezelf, lieveling.
Denk aan je manieren.
Wees voorzichtig.
voor onderweg
Ik doe het nu meteen.
Hallo. Pepe.
Londen.
O ja, juist. Manieren. Daar gaan we.
Goedemorgen. Wat een regen, hè?
O, vreemd.
Hoe maakt u het? Ik zoek een thuis en ik dacht...
Hallo?
Weet iemand waar ik een thuis kan vinden?
Iemand?
Houd uw spullen in de gaten.
Onbewaakte spullen worden verwijderd en mogelijk vernietigd.
Hallo.
Heb je honger?
Ik ook. Dit is alles wat ik nog heb.
Eigenlijk alleen voor noodgevallen.
Toe maar dan.
Ik zie het al. Ga weg. Jullie kunnen niet allemaal in nood zijn.
Ga nu weg.
Ik moet er netjes uitzien. - Zo saai.
Jammer dan. Ik mocht kiezen en ik heb genoten van de victoriaanse wol.
Leuk toch, zo'n gezinsuitje. - Nu weten we alles over wol.
Vond je het leuk, pompoen? - Totdat jij in het meer sprong.
Dat doe je in een victoriaanse badvijver. - Niet naakt.
Ik was m'n badpak vergeten.
Jonathan, niet springen. Zo gebeuren een hoop ongelukken.
Maar als astronaut... - Dat word je niet.
Je mag worden wat je wilt, pinda. - Vreemdelingengevaar.
Er staat daar een soort beer. Hij verkoopt vast iets.
Goedenavond. - Nee, bedankt.
Hemeltje.
Ik doe vast iets verkeerd.
Hallo.
Mary!
Hallo.
Het giet pijpenstelen, hè?
Inderdaad.
Mam.
Sorry dat ik het vraag, maar hoor jij niet thuis te zijn?
Dat klopt. Maar ik weet nog niet hoe ik dat moet vinden.
Waar zijn je ouders? - Die zijn al vroeg gestorven.
Dacht ik het niet. - Ik heb alleen m'n tante.
Waar is zij? - Donker Peru.
In een tehuis voor bejaarde beren. - Tuurlijk.
Hoe ben je hier gekomen? - Als verstekeling op een boot.
Levend op marmelade. Daar houden beren van.
Ik wist niet dat beren konden praten. - Ik ben een zeldzame beer.
Er zijn er nog maar weinig van. - Wat ga je nu doen?
Ik ga nu maar in die afvalbak slapen.
Zo mag ik het horen. Hoe dan ook... - Pap.
Zullen we hulp voor je zoeken? - Heel graag.
Als het niet te veel moeite is. - Natuurlijk niet. Toch, lieverd?
Totaal niet.
Dit is lekker, zeg.
Hoe heet je? Hebben beren wel een naam?
Natuurlijk. Mijn naam is:
Pardon?
Juist.
Toe dan.
Probeer het maar.
Achter in je keel.
Mr Brown. Dat was ontzettend onbeleefd.
Eindelijk.
Wacht. - Komt iemand hem halen?
Iedereen is al naar huis. Hij moet met ons mee.
Jonathan, blijf daar. - Zo gênant.
Hier kan hij niet blijven. - Wij zijn niet verantwoordelijk.
Hij heeft onze hulp nodig. - Waar is die...
Het is maar voor één nacht. Dan zoeken we geschikte verzorgers.
Daar ben je.
Goed. - Yes.
Pardon. - Hallo.
Sorry, maar ik weet niet hoe je heet.
Ik heb een berennaam, maar die is lastig uit te spreken.
Hij is niet rijp. - Wil je dan een Engelse naam?
Zoals wat?
Kijk dan Henry, het is perfect. - Wil je hem Ketchup noemen?
Ketchup de Beer? - Paddington.
Paddington? Pad-ding-ton.
Paddington. Sorry.
Dat is een mooie naam. - Goed dan, Paddington...
wil je met ons mee naar huis?
Wat voor route was dat?
Het was z'n eerste keer in Londen. Vandaar de toeristische route.
Voor dezelfde prijs. - Hou de rest.
Een beetje vrolijker mag wel. - Heb je je sleutels, lieverd?
Opschieten, Paddington.
Kijk eens. Dit is prachtig.
Ik dacht dat ik nooit een thuis zou krijgen, maar dit... Deze is rijp...
Dit bevalt me helemaal. Hartelijk dank.
We geven je geen thuis. - Het is maar voor één nacht.
Een jongeling die net in ons land aankomt, trekt niet gelijk bij de eerste de beste in.
Je hebt een voogd nodig. - Wat is dat?
Een volwassene die je in huis neemt en voor je zorgt.
Iemand zoals jij.
Ja, eigenlijk wel.
Maar jij dus niet.
Nee. Dat doen wij niet. - Meestal is het iemand die je kent.
En als je niemand kent? - Dan zorgt de overheid...
voor een plaats in een overheidsinstelling.
Zoals een weeshuis?
weeshuis
Welnee. Geen weeshuis. Meer een instelling voor jonge lieden...
van wie de ouders helaas overleden zijn.
instelling voor jonge lieden van wie de ouders helaas overleden zijn
En de ontdekkingsreiziger dan die ons in donker Peru heeft bezocht.
Bij hem waren we altijd welkom. - Hoe heet hij?
Je zou nu gelijk kunnen gaan. - Ik ken z'n menselijke naam niet.
M'n oom en tante kenden toen weinig Engels. Ze noemden hem:
Zoveel zijn er niet in Peru geweest.
Misschien vinden we hem wel. - Zonder naam? Reken er niet op.
Goed. Trek jullie pyjama's aan.
En Jonathan?
Lopen.
Maak je geen zorgen. We vinden hem. - Dank u.
We kijken in de encyclopedie. Of wil je je eerst even opfrissen?
Pardon? - Je even terugtrekken?
Dat is heel normaal na een lange reis.
Als dat heel normaal is, dan wil ik dat graag doen.
Boven aan de trap. - Oké.
Oké, jij gaat zo naar boven. Prima.
Gaat het? - Ja, hoor.
Met Henry Brown van Windsor Gardens 32.
Ik wil iets toevoegen aan m'n woonverzekering.
We hebben vannacht een logeetje, een beer...
en ik wil extra dekking voor... Ja, een beer.
Nee, een echte.
Ongeveer 1 meter 10.
Een grizzly? Niet bepaald. Maar ik heb hem 's ochtends nog niet gezien.
Hoeveel is dat?
We moeten ons goed voorbereiden op de storm van vanavond.
Volgens de radio zou het gaan opklaren. - Ik voel het in m'n knieën.
Raad eens, Mrs Bird. We hebben een echte beer uit Peru gevonden.
Leuk, liefje. - U lijkt niet erg verrast.
Sinds de magnetron verrast niets me meer.
En ik vertrouw je nog steeds niet.
Dank u. Uw telefoontje is...
Gematigd. - ...belangrijk voor ons.
Waar gaat hij slapen? - Niet in mijn kamer. Hij is een hij.
Tony ook. - Hou je mond.
Tony zou wel bij je mogen slapen. - Wie is Tony?
Ik waarschuw je. - Een jongen op wie ze verliefd is.
Echt, lieverd? - Genoeg.
Wanneer mag ik hem ontmoeten, lieverd?
Hij mag in mijn kamer slapen. - O, nee. Hij gaat naar de zolder.
En doe je deur op slot. - Ik vind niks over die ontdekkingsreiziger.
Natuurlijk niet. Dat heeft hij verzonnen.
Je moeder valt voor zielige verhalen. - Dat is niet eerlijk.
Jawel. Je hebt zomaar een beer in huis gehaald.
Gênant. - Jij had hetzelfde gedaan.
We lijken meer op elkaar dan je denkt.
Wat doet u? - Er komt een storm aan.
U en uw knieën. Luister goed: het zal niet binnen gaan regenen.
Het begint.
Mr Brown, hoort u me? - Ja, hallo.
Dat klinkt prima. Nee, lees de voorwaarden niet voor.
Ik wil dit zo snel geregeld hebben. Zet me niet weer in de wacht.
Paddington, wat gebeurt er daarbinnen? - Niets.
Gewoon een probleempje met het sanitair.
Fijn weer voor de eendjes.
Dat was verbluffend.
'Lieve tante Lucy. Ik ben in Londen aangekomen.
Tot dusver heeft het geregend, gegoten, gemiezerd en geplensd.
En ik mis u.
Londen is anders dan we dachten.
Bijna niemand zegt gedag of draagt hoeden.
En op het station krijg je niet meer automatisch een thuis.
Ik vraag me af of een beer thuishoort in deze vreemde, kille stad.
Ik heb de Browns ontmoet bij wie ik op zolder mag slapen.
Ze hebben een mooi huis, maar ik mag hier niet blijven.'
Dat beest gaat weg. - En de ontdekkingsreiziger dan?
Die bestaat niet. Ik breng dit gezin niet in gevaar terwijl jij hem zoekt.
Morgenochtend is die beer hier weg.
'De Browns zijn een vreemd volkje.
Mr Brown is risico-analist.
Volgens hem verhoogt een beer in huis de kans op een ramp met 4000 procent.
Mrs Brown illustreert avonturenverhalen.
Het laatste is gesitueerd in de riooltunnels onder Londen.
Ze kan niet verder omdat ze niet weet hoe haar held eruitziet...
maar bedenkt met gemak bijnamen voor Judy...
zoals twinkel en kokosnoot en... ' - Suikerlolly. Hallo lieverd.
Ik ga morgenavond naar het riool. Heb je zin om mee te gaan?
Je zou die Tony mee kunnen brengen.
Waarom zou ik hem een toilet in sturen?
Zo is het niet. Het is een ondergronds labyrint...
dat je overal in de stad brengt. - Het is raar, het stinkt en het is gênant.
Natuurlijk. Goed punt.
Judy lijdt aan een serieuze aandoening: schaamte.
'Ze gaat om met ene Tony die ze thuis weghoudt.'
Wanneer mag ik mee naar jouw huis? - Nooit.
'Ze leert Chinees.'
Kunt u me de weg wijzen naar het zakendistrict?
Om weg te lopen en een klein bedrijf te beginnen.
Ik ben beschuldigd van handel met voorkennis. Ik zoek een advocaat.
'Als Jonathan groot is, wil hij astronaut worden.
Vorig jaar maakte hij raketschoenen.' - Drie...
twee, één.
'Hij mag nu alleen nog spelen met veilig, educatief binnenspeelgoed...
uit vervlogen tijden.
Bij hen woont een oud familielid, Mrs Bird.
Haar man zat bij de marine, en ze maakt nog steeds graag schoon schip.
Morgen brengen ze me weg en word ik geplaatst in een niet-weeshuis...
maar het klinkt niet als het soort thuis waar we op hadden gehoopt.'
Kun je niet slapen?
Ik ook niet.
Hadden we de ontdekkingsreiziger maar gevonden.
Ik heb overal gezocht, maar heb niets over hem kunnen vinden.
Maar hij was er echt, Mrs Brown. Hij gaf m'n oom deze hoed.
Was die hoed van hem?
Hoezo?
Ik heb een vriend met een antiekwinkel.
Hij weet alles over oude dingen, zoals je hoed.
Misschien kan hij ons helpen. - Dat zou geweldig zijn.
Maar Mr Brown zei... - Maak je over hem geen zorgen.
Hij wil dat we je naar een instelling brengen.
Maar ik wil eerst proberen om een echt thuis voor je te zoeken.
Zorg dat je wat slaap krijgt.
Welterusten.
'Morgen zoeken we de ontdekkingsreiziger.
Liefs van Paddington.
PS: Zo heet ik nu.'
natuurhistorisch museum
directrice taxidermie
Goedenavond, Grant.
Mevrouw de directrice.
Weer een levering uit de haven?
Breng maar verder.
Jij wordt een fantastische aanwinst voor de collectie.
Bent u niet bang dat mensen vragen gaan stellen?
Alsof ik die milieufanaten hier vertel dat ik al die arme, hulpeloze beestjes opzet.
Maar die oude, stoffige collectie van ze kan me echt niet boeien.
Niet als ik er niet zelf aparte soorten aan kan toevoegen.
Ik zag vandaag een vreemd beest in de haven.
Ik maakte m'n gebruikelijke ronde toen ik iets plakkerigs zag liggen.
Volgens mij waren het pootafdrukken. Wat het ook was...
het had zich verstopt in een reddingsboot.
Hij heeft daar vast vanaf Peru in gezeten.
Het had zich blijkbaar met marmelade gevoed.
Zei je marmelade?
Waar is hij heen? - Met de postbode mee.
Naar Paddington Station. Toen verdween hij.
Sorry, maar dat beestje betekent veel voor me.
Hoezo? Is het een bedreigde diersoort?
Nu wel.
Ik weet dat jullie van marmelade houden, maar dit is mijn boterham.
U gebruikt toch niet de oorborstels om uw tanden te poetsen?
Aparte gewoonte.
Goedemorgen.
Te gek.
Jonathan, waag het niet.
Daar gebeuren een hoop ongelukken mee.
Maar Paddington... - Dat boeit me niet.
Zo irritant. Al m'n toiletartikelen zijn onbruikbaar.
Die chemicaliën zijn ook helemaal niet goed voor je huid.
Goedemorgen, Judy.
Waarom is pa zo saai? - Voor je eigen bestwil.
Aardig zijn, lieverds. - Ik wilde alleen m'n gezicht wassen.
Beter zo?
Opschieten of je komt te laat op school.
Wat een herrie was het gisteravond bij jullie, Brown.
Hallo, Mr Curry. Sorry voor de overlast. - Goedemorgen.
Hem ken ik nog niet.
Dit is Paddington. - Hij is een beer.
Dat zie ik.
Jij bent vast ver van huis vandaan. - Ik kom uit donker Peru.
Wees gerust. Hij blijft niet. - Mooi.
Ik wil geen last hebben van je junglemuziek.
Vertel niemand over Paddington. - Waarom niet?
Iedereen vindt ons zonder beer al raar.
metro
Hallo.
Hond.
Waar is die beer? Let goed op.
Er zijn hier moordenaars en zakkenrollers.
Volg ons en doe wat we zeggen.
Dank u.
Agent.
Ik heb de route voor je uitgeprint - Gelamineerd nog wel.
De groene pijlen... - Dank je. Ik weet waar ik heen ga.
Waar is Paddington? - Wat?
Paddington?
honden dragen
rechts staan
Hier. - Ik kom.
Deze is van mij. Dank u.
Ik neem aan dat die van u is.
We zijn vlak bij de antiekwinkel van m'n vriend.
Zullen we lopen?
Mrs Brown, kom binnen. - U moet Mr Gruber zijn.
En jij de jongeman met de fascinerende hoed.
Welkom. Net op tijd voor koffie.
Elke ochtend komt hij om elf uur verlichting brengen.
Net als de trein waarmee ik vroeger reisde.
Echt waar? - Jazeker.
Er waren veel problemen in mijn land...
dus stuurden m'n ouders me naar de andere kant van Europa.
Ik was ongeveer zo oud als jij nu.
Was het moeilijk een thuis te vinden? - Mijn oudtante nam me in huis.
Jongheer Gruber?
Ik leerde al snel dat een thuis meer is dan een dak boven je hoofd.
Mijn lichaam had ver gereisd, maar m'n hart...
kwam wat later aan.
Nu zou ik graag naar je hoed willen kijken. - Dank u.
Een aparte kleur.
Het is lastig te zeggen hoeveel er origineel van is...
Marmelade? - Mijn oom bewaarde er altijd een.
In geval van nood. - Je houdt me voor de gek.
Wat een prachtig idee.
Als je goed kijkt, zie je dat de hoed met de hand is gemaakt.
Dat duidt erop dat hij uniek is.
Hallo.
Wacht even. - Heel subtiel.
Paddington. - Z'n portemonnee.
Pas op. - Stop.
Kom terug.
Wat doet hij?
Pardon. Ik moet erdoor.
Ik wil alleen iets teruggeven.
Sorry.
Een soort politiebeertje.
Jij.
Wat doe je? - Ik wil alleen maar iets teruggeven.
Ga weg. Laat m'n hond met rust.
Koekje?
Charlie Delta, agent heeft hulp nodig. Snel versterking gevraagd.
Over 100 meter naar links.
Ik heb uw portemonnee.
Dit is eigenlijk best leuk.
'The Winter's Tale' bevat Shakespeare's beroemdste regieaanwijzing:
Exit, achtervolgd door... - Paddington.
Paddington? - Kijk, een beer.
U liet uw portemonnee vallen.
Jeetje, u hebt er een hoop.
Zeg dat wel.
Jullie begrijpen het verkeerd. Ik wilde alleen iets terugbrengen.
Hallo, Judy.
Ken je die beer?
Hij is te gek.
Zijn naam is Paddington. - Dank jullie wel.
De heldhaftige beer. - Ik deed alleen wat elke beer zou doen.
Mijn dank is groot. Die schurk is hier al weken aan het zakkenrollen.
Hij was geweldig. - En ik heb de hoed kunnen onderzoeken.
Dit is geen gewone hoed.
Deze hoed is speciaal gemaakt voor een lid van het Gilde van Geografen.
Wat is dat? - Een oude ontdekkingsreizigersclub.
Ga er morgen heen en als je geluk hebt...
dan weten ze voor wie hij is gemaakt.
Goed. Proteïne. - Per koekje?
0,5 gram. - Klopt.
Koolhydraten? - Per koekje?
Per koekje is het 7,7 gram. - Klopt.
Natrium.
Ik weet het. - Toe maar.
Een heel klein beetje? - Nee.
Dat is hem. Na al die jaren is hij het echt.
Ik ga je opzetten, beer.
Eén nacht zei je. - Dat weet ik.
Je zou hem wegbrengen. - Ik heb niets beloofd.
Je suggereerde het wel. - Sorry.
Maar er is echt een ontdekkingsreiziger.
Wat doe je? - Ik doe m'n 'kijk weg'-gezicht.
Let je op je ademhaling? We brengen hem naar het Gilde...
Stop. - O jee, de hand omhoog.
Je hebt genoeg gedaan. - En de stem.
Ik neem het over. - Jij?
Hij is een gevaar voor ons gezin. Jonathan is al erg genoeg...
zonder de hulp van een wild beest. - Hoi, Paddington.
Heb je de krant gezien?
een harige agent
Nog maar één dag in Londen en nu al beroemd
Sorry dat ik zo onaardig was.
Ik zit op een nieuwe school en ik wil niet raar overkomen.
Dat snap ik, Judy. Het is niet gemakkelijk om de nieuwe te zijn.
Dat is het inderdaad niet. - Zijn oorsmeer zit op m'n tandenborstel.
Dingen kunnen anders zijn dan verwacht. - Let niet op hem.
Pa is altijd saai geweest. - Dat zou ik niet zeggen.
Er schuilt veel meer in je vader. - Zoals wat?
Bij onze eerste ontmoeting was hij een heel andere man.
Mijn meisje.
ziekenhuis
We gaan hierdoor niet veranderen, hè? - Echt niet, schatje.
We krijgen een kindje.
Vader worden kan een man flink van de wijs brengen.
Voorzichtig, ik heb hier een baby. Aan de kant voor de baby.
Hou die bloemen bij haar weg.
Waar is de motor? - Dit is onze nieuwe auto.
Wel erg beige. - Een neutrale kleur. Stap in.
Het punt is dat je vader veel van jullie houdt. Geef hem een kans.
Hij zou je kunnen verrassen.
Misschien moeten jullie opnieuw beginnen.
M'n eerste indruk liet te wensen over. - Begrijp me niet verkeerd...
maar zullen we je wat opknappen?
Wacht eens. Je hebt het toch niet over...
Het sanitair.
Rustig maar. Zo erg is het niet. - Wel waar.
Met al die regen lijkt me douchen niet echt nodig.
We zijn ouders en moeten onze kinderen beschermen.
Dat doen we ook.
Ze gillen. - Nee lieverd, ze lachen.
Wind. Hete wind. Te heet. Ik vind het maar niks.
Ik hoop niet dat ik er nu raar uitzie.
Te veel van het goede? - Ja.
Oké. Geef me dan een borstel.
Gevonden.
Mijn oude jas. - Hij was eerst van mij.
En lang daarvoor was hij van mij. - Echt waar, Mr Brown?
Hij droeg hem op z'n eerste schooldag. - Prachtig.
Houten knopen, ideaal voor m'n poten.
Deze boterhammenvakken zijn geweldig.
Hij staat je ook heel goed.
Dat ik zo'n jas ooit leuk zou vinden.
Je hoort nu helemaal bij ons gezin.
Je gaat Paddington toch niet wegsturen, hè?
Je probeert eerst het Gilde van Geografen, hè?
Oké. Dat gaan we doen. Maar als dat op niets uitloopt...
Dat gebeurt niet. - Heel erg bedankt, Mr Brown.
U krijgt vast veel rare klanten. - Je moest eens weten, liefje.
Bisschoppen, goochelaars, beren, slangenmensen.
Zei u 'beren'? - Gisteravond nog.
Fascinerend. Weet u nog waar hij heen ging?
Dat kan ik je niet vertellen, liefje. Dat druist in tegen de taxi-eed.
De wat? - De taxi-eed.
Ons beroepsgeheim. Net als artsen, priesters en middeleeuwse ridders.
Dat snap je toch wel, liefje? - Natuurlijk.
Ik zal je over mijn eed vertellen.
Als ik niet krijg wat ik wil, dan verwijder ik lichaamsdelen.
Ik begin bij de neusharen.
Daarna ga ik verder naar iets sappigers.
Dat is mijn eed. En daar wijk ik nooit vanaf.
Wijk jij nooit af van die van jou? - Het is niet eens echt een eed.
Het is meer een richtlijn, niet bindend.
Vertel me dan waar je de beer hebt afgezet.
Windsor Gardens. - Dank je wel.
Ik zou nu niet via het westen gaan, pak noord...
Daag, Paddington. - Daag, Jonathan.
Succes. Daag, Paddington.
Daag. Een fijne dag gewenst.
Ik vind deze Franse boterhammen erg lekker. Heel exotisch.
Kan ik je helpen, knul? - Momentje.
Je zit daar al 47 minuten in. Je plakt toch geen illegale affiches...
in een openbare telefooncel? - Het spijt me.
Geen probleem, mevrouw.
Excuses dat ik u stoorde.
Ik hou hier de boel in de gaten...
en er lopen vreemde types rond. - Kom mee.
We gaan het afhandelen. - Zelfs een beer.
Een heel onaangenaam wezen.
Die beer is de reden dat ik hier ben.
Welkom bij het Gilde. Zijn jullie lid? - Nee, we zoeken er wel een.
Naam? - Die weten we niet.
Wel dat hij op expeditie is geweest in donker Peru.
Donker Peru.
We zijn nooit in Peru geweest. - Wat? Dan kan niet.
U hebt het erg druk. Zullen we zelf even kijken?
We hebben ruim 2 miljoen brieven, dagboeken en artefacten...
keurig gearchiveerd.
We laten vreemdelingen en hun beer er niet in rondsnuffelen.
Luister... - Ik verzoek u te vertrekken.
Kom mee, Paddington.
Mr Brown. Hier.
Wat doe je? - We moeten dat archief in.
Vat dit niet verkeerd op...
maar was er echt wel een ontdekkingsreiziger?
Heb je die hoed niet gevonden en iets verzonnen? Wat?
Waarom kijk je me zo aan?
Heb jij het ook zo warm? Ik voel me zo... - Ongemakkelijk.
Warm. Misselijk.
Dit is de 'strenge blik'. Geleerd van m'n tante, voor onbeleefde mensen.
Geef me kracht. - Mr Brown. Vertrouw me.
Er was echt een ontdekkingsreiziger. Hij wil me zeker een thuis geven.
Een echt thuis. Zoals dat van u.
Ik heb een idee. Maar ik heb uw hulp nodig.
Dit gaat nooit lukken. - Natuurlijk wel.
U ziet er knap uit. - Ik zal populair zijn in de gevangenis.
Morgen. - Hallo.
Wacht.
Jou heb ik niet eerder gezien.
Dat klopt. Ik ben nieuw.
Dat dacht ik al. Mooie dag, hè?
Ongewoon heet.
Net als jij.
Ga maar, popje.
Oké. Donker Peru.
200 artikelen. Ik wist dat die dame iets achterhield.
Wat is het? - 'Dossier vernietigd.'
De rest eens bekijken. - Oi.
Nieuw meisje.
Is er een probleem? - Ik wil je pasje zien.
Mijn pasje.
De foto is al oud. - Je bent vast altijd al...
0-0-2. Ophalen.
Je bent erg veranderd.
Ik ben veel afgevallen.
Dat zie ik.
En de...
Weg laten laseren.
Is de arm weer aangegroeid?
Het is een kunstarm.
Voel je echt niets?
Niets. - Ongelooflijk.
Ik ga naar de wc.
Ik zie je zo.
Mr Brown, ik heb iets gevonden. - Briljant. Zet alles terug en weg hier.
Mr Brown?
Het systeem zit vast. - Vanwege een baguette.
Is dat pindakaas? - Te oranje. Volgens mij is het...
Marmelade.
Jij daar.
Hou die sexy vrouw tegen. Blijf staan.
U hebt een prachtig huis, Mr Curry. - Ik woon hier al m'n hele leven.
Geërfd van m'n moeder. Een heel afstandelijke vrouw.
Ik begrijp dat een prominente inwoner zoals u last heeft van de beest hiernaast.
Ik mag eigenlijk nog blij zijn dat het maar één beer is.
Het begint altijd met maar één, Mr Curry.
Binnenkort krioelt de hele straat ervan.
Afvoeren verstopt door haren. Gegooi met broodjes.
Luidruchtige nachtelijke picknicks.
Wat kunnen we doen? - Ik ken mensen.
Als ik de beer in handen krijg, kan ik hem zonder problemen terug laten sturen.
Maar ik kan het niet alleen. Ik heb een sterke, bekwame man nodig.
Mij? Wacht...
Ik val hier veel te veel op.
Maar u kunt hem toch in de gaten houden?
Voor mij?
Natuurlijk. - Perfect.
Zodra hij alleen is, slaan we toe.
Zet maar aan, Mr Gruber.
Heb je echt ingebroken? - Klopt.
Wat moedig. - Soms moet je saai zijn...
en soms een man. - Hij was verkleed als vrouw.
En iemand stak naalden in hem. - Hij begint.
Niet belangrijk. - In een jurk?
Het leek wel op een jurk. - Meer een peignoir. Heel bevrijdend.
Donker Peru...
een uitgestrekte en onontgonnen wildernis, in mysterie gehuld. Tot nu.
Kom je daar vandaan? - O, Paddington. Prachtig.
Vaarwel, Lucy, vaarwel, Pastuzo.
Mochten jullie ooit in Londen zijn, reken dan op een warm welkom.
Ik had veel van ze geleerd. Zouden ze ook iets van mij hebben geleerd?
expeditieleider: Montgomery Clyde - Montgomery Clyde.
'Lieve tante Lucy. Dit raadt u nooit.
Ik heb de film gezien die de ontdekkingsreiziger heeft gemaakt.
Ik mis ons oude thuis, hoewel ik het leven in Londen begin te begrijpen.
De Browns zijn een apart volkje. Maar ik mag ze.
Zoals hoe Mr Brown z'n bureau indeelt.
De vreemde voorwerpen in Mrs Browns tas.'
Gevonden. - 'Hoe Mr Bird een stofzuiger heeft...
voor elke gelegenheid.
Dat Judy elke taal kan leren. Zelfs Beers.'
Prachtige uitspraak.
'Hoe Jonathan bijna alles kan bouwen...
met alleen Mr Browns educatieve, oude speelgoed.'
Dit is verbluffend.
'Hij is heel vreemd.
Ik ben de ontdekkingsreiziger op 't spoor, maar ik voel me hier ook thuis.'
In deze boeken staan de namen en adressen van alle inwoners van Londen.
Tussen alle M. Clydes moet je ontdekkingsreiziger zitten.
Kom mee jullie, we moeten ervandoor. - Ik ga zoeken in de bibliotheek.
Ik ga met je mee, Mary. Ik moet marmelade inkopen.
Wie blijft er bij Paddington? - Het is maar voor een paar uur.
Geen zorgen. Ik red me wel.
Oké, pas goed op jezelf. Daag. - Daag.
Heb je wel eens in zo een gereden?
Honingpot, met Woeste Adelaar.
Met Mr Curry. Weet u nog? Ik had codenamen gesuggereerd.
Honingpot voor u en... - Natuurlijk.
Hebt u iets te melden, Woeste... - Adelaar.
Jazeker. Het harige gevaar is alleen thuis. Ik herhaal:
Het harige gevaar is alleen thuis. - Ik kom eraan.
Honingpot. - Ik moet het dak op.
Wil je daarna met me dineren?
Boterhammen met smeerpaté en augurk. - Klinkt zalig.
Ze zijn over datum, maar het kan nog wel. - Het dak?
M. Clyde, M. Clyde.
Hemeltje.
Ik kom eraan.
Schiet op, beer.
Ik ben blijven plakken bij het bureau.
Schiet nu op, beertje.
Olifant.
Verstoppen.
Lieverd... Honingpot, ik kom eraan.
Honingpot?
Het was niet mijn schuld. - Er was verder niemand in huis.
Er was een olifant.
Een olifant met het lichaam van een slang.
Heb je zout water gedronken? - Paddington.
Vertel ons de waarheid. We zijn niet boos.
Spreek voor jezelf. - Mrs Brown. U moet me geloven.
Ik zou nooit tegen u jokken.
Dat was de laatste druppel. - Ongelukken gebeuren.
De kinderen... - Hij is een geschenk voor de kinderen.
Ze zijn gelukkig. - Ze moeten veilig zijn.
Hij brengt ze in gevaar. Zij zijn onze prioriteit.
Dat zijn ze. Ik heb ze...
Dat zijn ze.
Het ergste is nog dat hij jokt.
Hoe kan hij hier wonen als hij onbetrouwbaar is?
Ik weet het niet, Henry. - We moeten de feiten onder ogen zien.
Dit huis is niet geschikt voor een beer.
Misschien heb je gelijk.
Misschien moeten we hem wegsturen.
zorg voor deze beer
Wegwezen. Vervloekte beren.
'Lieve Browns. Dank dat ik bij jullie mocht logeren.
Jullie zijn een leuk gezin. Sorry voor de overstroming.
En de brand.
En het voorval bij het Gilde voor Geografen.
Ik hoop dat...
nu ik weg ben dat de rust wederkeert.
Groeten, Paddington.'
Zullen we hem gaan zoeken? - Het is beter zo.
Hij hoorde hier niet echt thuis. - Hoe kun je dat zeggen?
Judy. - Ik ga naar m'n kamer.
Waar ga jij heen? - Ik...
Ik wil weten of hij in orde is.
Je snapt er ook niks van, hè?
Hoezo? - Dit gezin had dat beertje nodig...
net zoals hij jullie nodig had.
Ziezo. Ik heb m'n zegje gedaan.
Pardon, ik zoek Montgomery Clyde. - Sorry vriend. Ik ben Morgan Clyde.
Dank u.
Hij is 1 meter 10 en draagt een felrode hoed en een blauwe jas.
En hij is een beer.
Weinig aanknopingspunten.
Serieus?
Montgomery Clyde? - Marjorie Clyde, liefje.
Nog steeds geen nieuws.
Mocht het je interesseren. - Juist.
Wie is daar? - Hallo. Ik zoek Montgomery Clyde.
Nooit van gehoord. - U bent de laatste op m'n lijst...
Ga weg.
Mochten jullie ooit in Londen zijn, reken dan op een warm welkom.
O, alsjeblieft.
Ik zoek Montgomery Clyde. - Dat is m'n vader.
De ontdekkingsreiziger Montgomery Clyde.
Dat klopt. Kom uit de kou, dan kom ik naar beneden.
Dank u wel.
Is kapitein Clyde thuis?
Ik vrees van niet. Het zit zo...
mijn vader leeft niet meer.
Hemeltje.
Wat wilde je van hem? - Hij heeft m'n tante ooit gezegd...
dat we in Londen welkom zouden zijn.
Ik hoopte dat hij me een thuis zou willen geven.
Dat kan ik ook doen. - Echt?
Natuurlijk.
Een mooi exemplaar zoals jij hoort niet thuis op straat.
Jij hoort thuis op een speciale plek.
En ik weet de perfecte plek.
Toe maar. We gaan een ritje maken.
Miss Clyde.
Mr Curry. Wat wilt u?
Deze lagen bij een lantaarnpaal, zo'n verspilling.
Heel charmant. Excuseer me.
Waar gaat u heen?
Wat gaat u dat aan?
Hebt u de beer hierin zitten? - Dus?
U zou hem toch naar Peru sturen? - Nee, naar waar hij thuishoort.
In zijn geval: het natuurhistorisch museum.
Honingpot, dat is barbaars. - Ik ben niet en was nooit uw honingpot.
Wat? - En nu oprotten met uw dode bloemen.
Ga.
Goedenavond. Dit is een anoniem telefoontje.
Hallo, Mr Curry. - Nee, u spreekt met Mr...
Burry. Ik heb nieuws over de beer.
Wat? Wat bedoelt u?
Wie is het? - Mr Curry met een rare stem.
Nee, Burry. - Paddington is ontvoerd.
Welkom in je nieuwe thuis.
Dit is een kathedraal van kennis.
Met bijdragen van belangrijke ontdekkingsreizigers.
Charles Darwins Galapagosreuzenschildpad.
Kapitein Scotts keizerspinguïn uit Antarctica.
Kapiteins Cooks kangoeroe uit Australië.
Zij zijn hiermee onsterfelijk geworden. Maar zie je iets van m'n vader?
Nee.
Want toen hij jouw kostbare soort tegenkwam...
nam hij geen exemplaar mee.
Geen exemplaar? - Heren.
Dit waren geen domme beesten. Ze waren intelligent, beschaafd.
Doe normaal. Ze spraken niet eens Engels.
Speelden ze cricket? - Dronken ze thee?
Kruiswoordpuzzels? - Raar idee van beschaving heb je.
Geef ons de locatie. Dan sturen we er een echte ontdekkingsreiziger heen.
Nooit. - Goed dan.
Dan moet ik deze expeditie wel uit de archieven houden.
Montgomery Clyde, hierbij trek ik je lidmaatschap in van dit heilige gilde.
Geografen, keer hem de rug toe.
We hadden rijk en beroemd kunnen zijn, maar hij gaf alles op...
en opende een kinderboerderij.
Hij stelde het geluk van wat beestjes boven dat van z'n gezin.
Ik zweerde dat ik op een dag de klus van m'n vader zou afmaken.
En nu eindelijk...
is die dag aangebroken.
Inderdaad. Ik ga je opzetten, beer.
Ik zie hem en we moeten snel zijn. - Hoe komen we binnen?
Het zit hier potdicht. - Riooltunnels.
Die leiden toch overal naartoe? - Briljant.
bewaking
Wat is er? - Wilt u een broze, oude dame helpen?
Ik heb m'n bus gemist. - Kom de kou maar uit.
Dank u wel. Heel vriendelijk van u.
natuurhistorisch museum hoofdafvoer
Hij zit op slot. - Laat mij maar.
Mijn oude scheikundeset? - Salpeter en zwavel.
Dat spul is dodelijk, pap.
Wilt u een slokje antivries om het hart te verwarmen?
Nee. Niet tijdens m'n werk.
Zeker te sterk voor je?
Daagt u me uit? Goed. Ik neem er eentje.
Drie, twee, één.
Jonathan, dat is 50.000 volt... - Ik weet wat ik doe.
Ga je gang.
Drink.
Nee, twee uit drie. Ik was niet klaar.
Hij zit op slot.
Wat nu? - Ik weet wat.
Henry, doe het niet. - Doe het, pa.
Iemand moet het doen.
En die iemand ben ik.
Tjonge.
Mijn held.
Mieters.
Dit is eigenlijk gestoord.
Pa is echt cool. - Dat is hij zeker.
Ik geef op. Ik moet weer aan het werk.
Wacht.
Waar is je vechtlust?
Bedankt. - Hij is in orde.
Brave hond.
Paddington.
Hierboven.
Bent U dat, God? - Wat?
U klinkt wel erg als Mr Brown. - Ik ben ook Mr Brown.
Mr Brown? Wat doet u daarbuiten? - We komen je redden.
Echt waar? - Mr Curry heeft alles verteld.
Sorry dat ik je niet geloofde.
Sabotage.
Ga daar weg.
Beer.
prepareerkamer
Geef op, beer.
Je kunt niet ontkomen.
Waar is Paddington? - Geen idee.
Ik hoor iets.
Dat zijn de leidingen. - Nee, hoor.
Dat is Beers.
Hij gaat naar het dak. - Kom.
We hebben je. - Bedankt.
Kom, wegwezen hier.
Niet zo snel.
Kom. Geef me de beer.
Dat doen we niet. - Mrs Brown.
Hij is familie. - Familie?
Hij is niet eens een mens. - Dat is waar.
Dat is waar. Ik wilde eerst niets met Paddington te maken hebben.
Maar mijn geweldige vrouw opende haar hart voor hem.
Evenals mijn fantastische kinderen. En ik nu ook.
Het maakt niet uit dat hij van ver komt. Of dat hij geen mens is.
Of zijn zorgelijke marmelade-tic. Wij houden van hem.
En daarmee is hij familie. En familieleden steunen elkaar.
Dus als je hem wilt hebben, dan krijg je ons allemaal.
Goed dan.
Met allemaal bedoel ik... - Een mens opzetten is nieuw, maar...
Wacht.
U hoeft dit niet te doen. - Paddington.
Ja, heel goed. Kom maar.
Mag ik een laatste verzoek doen?
Wat dan? - Een boterham.
Ik heb er een in m'n hoed.
Toe maar. - Bedankt.
Leuk geprobeerd, beer.
Het kraaiennest.
Mrs Bird. - Wat?
Kijk uit waar je loopt.
Hou je mond, schreeuwlelijk.
Mrs Bird. U hebt me gered. - Paddington.
Rustig aan. Ik heb vreselijke hoofdpijn.
Hoi, pap. - Hallo Mr Brown.
Hallo. - Wat gebeurt er?
Wat een leuke verrassing. Ik had je niet zo vroeg thuis verwacht.
Er gebeurt iets speciaals. - Meer suiker.
Kijk dan eens. Hallo allemaal. - Hoi, pa.
Hé, grote vent. Wat maak je? - Marmelade.
Toe maar, proef gerust. - Heerlijk.
Eén boterham bevat alles wat een beer op een dag nodig heeft.
Hoef ik dan geen groente meer te eten? - Hij zei beer.
Dank je, Judy.
Heeft iemand... Bedankt, Mrs Bird.
Elk gezin moet een Marmelade-dag hebben.
En een beer. - Vooral een beer.
Thuis.
'Lieve tante Lucy. Sorry dat ik nu pas schrijf, maar er is zoveel gebeurd.
De dochter van de ontdekkingsreiziger wilde me opzetten.
Toen werd ze van het dak gegooid.' - Millicent Clyde...
'In plaats van gevangenisstraf kreeg ze van de rechter een taakstraf.'
Nee alstublieft, alles behalve dat.
'Op de kinderboerderij.'
Een beetje sneller, stinkadem. - Het is niet m'n adem.
'Op Windsor Gardens is het leven erg veranderd.
Volgens Mrs Bird omdat de rust is wedergekeerd.
Haar knieën zijn er enorm van opgeknapt.
Judy's schaamte wordt minder en Mrs Brown mag zelfs Tony ontmoeten.'
Je mag niets zeggen en je mag me niet aanraken.
Ik raak niemand aan, lieverd. - En je gaat niet huilen.
Er gaat zoveel in me om nu. We verwerken dingen anders, jij en ik.
Weet ik. - Mooi.
Ma, dit is Tony. - Welkom in de familie.
Ma. - Sorry.
Ik huil niet.
Henry.
Sorry voor haar gedrag. Ze is raar.
Dat zijn we allemaal.
Wil iemand thee? Nee?
'Mr Brown bouwt met Jonathan een enorme raket.'
Weet je het zeker? - Om deze jongen te lanceren...
is veel nitroglycerine nodig.
'Het roekeloze gedrag van z'n vader baart Jonathan zorgen.'
Houston, we hebben mogelijk een probleem. Bukken.
'Mrs Brown zegt dat iedereen in Londen apart is.
Dat houdt ook in dat iedereen erbij kan horen.
Ik denk dat ze gelijk heeft. Want ook al zie ik er anders uit...
ik voel me hier wel thuis.
Ik zal nooit als andere mensen zijn. Maar dat is niet erg.
Want ik ben een beer. Een beer genaamd Paddington.'
Kom, Paddington.