ดาร์กเกสต์ เปรู
ป่าเขาลึกลับอันกว้างใหญ่ ยังไม่มีใครเคยสำรวจ จนมาถึงตอนนี้
เมื่อผมได้รับมอบหมายจาก เหล่าเพื่อนนักภูมิศาสตร์
ให้ละทิ้งความสบาย ที่บ้านและครอบครัว
เพื่อจะออกเดินทางไปสำรวจ ณ ที่แห่งนี้
ผมขนไปแต่น้อย พกสัมภาระไปเท่าที่จำเป็นต้องใช้
แผนที่ อาหาร นาฬิกา และเปียโนพกพา
ในที่สุด หลังจากบุกป่าฝ่าดง ผมก็พบสิ่งที่น่าอัศจรรย์มาก
หมีพันธุ์ที่ไม่มีผู้ใดค้นพบ
ถึงเวลาตัวอย่าง เก็บเข้าพิพิธภัณฑ์แล้ว
นึกว่าเวลาของผมหมดแล้ว ต้องตอกบัตรลาโลกนี้
เจ้าหมีกลับช่วยชีวิตผม
เขาพาผมเข้าไปในป่า เพื่ออวดโลกของเขา
เพื่อตอบแทน ผมแนะนำโลกของเราให้เขารู้จัก
เอ่อนั่น... กล้องส่องทางไกล กล้องส่องทางไกลของปู่ฉัน
โอ้ อันนั้นระวังหน่อยสิ
นั่นมันสบู่ กินไม่ได้นะ
เจอแล้ว ลองนี้ดีกว่านะ นี่คือแยมส้มมาร์มาเลด
ใช้ป้ายขนมปังปิ้ง ทำแซนวิช หรือว่า...
หรือยกซดเลย วิเศษมาก
นี่คือลอนดอน ที่ที่ฉันจากมา
ลอน-ดอน
คุณพระ!
ลองพูดซิ สแตรทฟอร์ด-ริมแม่น้ำ-เอวอน
เวลาผ่านไป ผมกลายเป็นเพื่อนกับหมี จนตั้งชื่อพวกเขา
ตัวเมียตั้งชื่อตามคุณแม่ที่เสียไปของผม
ส่วนตัวผู้ตั้งตามนักมวยคนแปลก ที่ผมเคยเจอในบาร์
แต่ก็ถึงเวลาที่ผมต้องกลับ ไปหาภรรยาและลูกสาว
นำสิ่งค้นพบเปิดเผยสู่โลก
ลาก่อน ลูซี่ ลาก่อน พาสทูโซ่
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน พวกเธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ผมได้รับการเรียนรู้หลายสิ่งจากหมีผู้นี้
แต่ผมสงสัยว่า พวกเขาเรียนรู้อะไรได้จากผมได้บ้างไหม
มาร์มาเลด!
สุกแล้ว สุกแล้ว ในที่สุดมันก็สุกแล้ว!
ป้าลูซี่!
ลุงพาสทูโซ่!
ลองทายดูสิฮะ... โว!
อรุณสวัสดิ์ ป้าลูซี่
อรุณสวัสดิ์ สลาตันน้อยของป้า
ทำไมนายต้องวิ่งพรวดพราดเข้ามา ยังกับพายุอย่างเงี่ยด้วยล่ะ
แต่ ลุงพาสทูโซ่... มันสุกแล้ว
โอ้ววว โฮ โฮ!
มันเป็นวันทำมาร์มาเลด!
วันทำมาร์มาเลด!
โอ้ ใส่แล้วหล่อกว่านะ วันมาร์มาเลด!
โอ้ ใจเย็นๆทั้งสองคน
ไม่เห็นจะต้องรีบร้อนเลย
เอาล่ะค่อยๆปีนขึ้นไปนะ
และก็เลิกยุ่งกับหมวกของฉันซะที
ได้ฮะ
มาร์มาเลด
แซนด์วิชมาร์มาเลดเป็นคู่ มีวิตามินและแร่ธาตุ
เพียงพอที่หมีต้องการทั้งวันเลย
- น่าทึ่งจัง - อืม
และสูตรของป้าลูซี่ อร่อยเลิศกว่าของนักสำรวจหลายเท่าด้วย
เราต้องอย่าลืมว่าเอาไปฝากเขาหนึ่งโถ ตอนไปเราไปลอนดอน
ลอนดอนเหรอ
ฉันไม่ห่วงหรอกนะ เราพูดเรื่องที่จะไปกันมา 40 ปีแล้ว
สักวันหนึ่ง พาสทูโซ่
ทำไมลุกกับป้าอยากไปที่อื่น
ทั้งๆที่นี่ น่าอยู่กว่าที่สุดในโลกล่ะ
โอ๊ะตายจริง
ฉันบอกนายแล้วไงว่าให้ระวัง
แล้วเอาหมวกฉันคืนมาด้วย
- ได้ฮะ แต่ว่า... - ไม่ต้องแต่
นายรู้จักหัดเคารพฉันซะทีนะ
อายเขามั้ยล่ะ
แต่อร่อยมาก
คำแนะนำที่เป็นมิตร ต่อคนต่างชาติในลอนดอน บทเรียนที่สาม
ช่วงพลบค่ำ แล้วคุณพบคนแปลกหน้า บนถนน
- ทักทายเขาอย่างสุภาพว่า - สายันต์สวัสดิ์
เพื่อที่จะชวนสนทนาต่อ คุณควรพูดเรื่องอากาศ
ฝนตกร่มกระโดด เลยนะคะ
ที่จริง คนลอนดอนมีวิธีพูดถึงฝน 101 วิธี...
- ผมขอชิ้นสุดท้ายได้มั้ยฮะ - โอ ไม่ได้นี่ของฉัน
หมีที่ฉลาดเก็บแซนด์วิช มาร์มาเลด ไว้ในหมวกเสมอ
เผื่อฉุกเฉิน
...และเทวดาเทน้ำลงมาชุ่มฉ่ำ
หากว่าทำตามกฎนี้ คุณจะอยู่ลอนดอนเหมือนอยู่บ้าน
- ป้าลูซี่ - แผ่นดินไหว!
ลงไปในหลุมหลบภัย!
- ป้าลูซี่! - วิ่งต่อไป!
ป้าไม่เป็นไรนะ
ลุงพาสทูโซ่!
หลบเร็ว!
ลุงพาสทูโซ่
พาสทูโซ่
ลุงพาสทูโซ่
ป้าลูซี่
เราจะทำไงต่อไปฮะ
หลบอย่าให้ใครเห็นจนกว่าจะถึงลอนดอน
แต่ว่า... ป้าไม่ไปด้วยหรือฮะ
ป้านั่นแก่แล้วและเหนื่อยมาก ไปต่อไปไม่ไหว
โอ้ แล้วป้าจะทำไงฮะ
โอ้ หลานไม่ต้องเป็นห่วงป้าหรอก
ป้าจะไปอยู่ บ้านพักหมีชราอย่างปลอดภัย
แต่ยังไม่ถึงเวลา ที่หลานจะเกษียณ
หลานจะต้องหาบ้านใหม่ ที่ลอนดอน
แต่... แต่ผมไม่รู้จักใครที่นั่น ถ้าพวกเขาไม่ชอบหมีล่ะ
รู้มั้ย เคยมีสงคราม เกิดขึ้นในประเทศของนักสำรวจ
เด็กนับพัน ถูกส่งไปอยู่ที่อื่นเพื่อความปลอดภัย
เด็กๆจะถูกส่งไปขึ้นรถไฟ โดยมีป้ายห้อยที่คอ
และครอบครัวที่ไม่รู้จักเด็กจะมารับไปเลี้ยง และรักเหมือนลูกหลานตัวเอง
พวกเขาจะไม่ลืม วิธีต้อนรับคนแปลกหน้า
รักษาตัวให้ดีนะหลานรัก อย่าลืมมารยาทล่ะ
และระวังตัวด้วย
โอเค ฉันมาทางนี้แหละ
ฉันจะโยนมันลงไป
ว่าไง
ลอนดอน
โอ้ ใช่ มารยาท เอาล่ะ
อรุณสวัสดิ์ ฝนเทลงมาหนักเลยใช่มั้ย
แปลกแฮะ
สวัสดีครับ ผมกำลังหาบ้านผม และผม...
สวัสดี
ขอโทษนะครับ...
มีใครพอทราบมั้ยว่าผม... จะหาบ้านได้ที่ไหน
มีใครรู้มั้ย
ผู้โดยสารกรุณาเก็บทรัพย์สิน ของท่านติดตัวเสมอนะครับ
ของที่ไม่มีผู้ดูแลจะถูกเก็บขึ้น และเอาไปทำลาย
แย่จัง
โอ้ หวัดดี
เธอหิวเหรอ
ฉันก็เหมือนกัน
แต่ว่าฉันเหลือแค่นี้ กะเก็บเอาไว้เผื่อฉุกเฉินน่ะ
โอ้ แบ่งให้ก็ได้
อา ดูสิเราทำอะไรไป
เอ่อ ไม่เอานะ จะกินของกินยามฉุกเฉินหมดไม่ได้
พวกเธอไปให้พ้นได้มั้ย ฉันต้องดูดีหน่อย
- มันน่าเบื่อ - พ่อขอโทษด้วยที่รู้สึกอย่างนั้น
แต่อาทิตย์นี้ตามพ่อเลือก พ่อชอบประสบการณ์ผ้าขนสัตว์วิกตอเรียน
อย่างน้อยเราก็ได้ไปเที่ยวกันอย่างครอบครัว
- แถมได้เรียนรู้เรื่องขนสัตว์ด้วย - สนุกมั้ยจ่ะ ฟักทอง
หนูชื่อจูดี ก็พอได้ จนแม่โดดทะเลสาบนี่แหละ
มันเป็นสระน้ำสมัยวิกตอเรียน เราต้องทำแบบนั้นสิ
- ไม่ใช่แก้ผ้าหมด! - ก็ แม่ลืมเอาชุดไปเปลี่ยน
โจนาธาน อย่ากระโดดอย่างงั้น
เจ็ดเปอร์เซ็นต์ของอุบัติเหตุในเด็ก เริ่มมาจากการกระโดด
- ถ้าผมจะเป็นนักบินอวกาศ... - ลูกจะไม่ได้เป็นนักบินอวกาศหรอก
ลูกเป็นอะไรก็ได้ ถั่วน้อย
- โอคนแปลกหน้า - อะไรนะ
มองตาต่ำๆไว้ ตรงโน้นเหมือนมีหมีอยู่
- ดูเหมือนเขาจะขายอะไรสักอย่าง - สายันต์สวัสดิ์
ไม่หรอก ขอบคุณ
โถ่เอ้ย
เราต้องทำอะไรผิดแน่เลย
หวัดดีจ้า
แมรี่!
โอ้ สวัสดีครับ
ฟ้าร่วงบันไดเปียกเลย ว่ามั้ยครับ
โอ้...
จ้า
- แม่คะ... - เอ่อ...
คงไม่ว่านะถ้าฉันถาม แต่เธอควรอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ
โอ้ ใช่ถูกครับ แต่... ผมยัง หาทางที่จะมีบ้านไม่ได้เลย
- พ่อแม่เธออยู่ที่ไหน - พวกเขาตายตอนผมยังเล็ก
- เอาแล้วไง - ผมเหลือแต่คุณป้าครับ
- แล้วเขาอยู่ไหน - ดาร์กเกสต์ เปรู
- ที่บ้านพักหมีชราน่ะครับ - เชื่อก็บ้าแล้ว
แล้วนายมาอยู่นี่ได้ไง
- ฉันลงเรือมาน่ะ มีเรือชูชีพ - เจ๋งl!
และก็กินมาร์มาเลด คุณรู้จักหมีที่ชอบมาร์มาเลดมั้ย
ไม่เคยเจอหมีพูดได้มาก่อน
อ่อ ฉันเป็นหมีหายากน่ะ
พวกเราเหลือไม่กี่ตัวแล้ว
แล้วตอนนี้เธอจะทำไงล่ะ
ผมคิดว่าจะนอนตรงโน้น ในถังขยะ
ต้องอย่างงั้น ช่างเขาเถอะ...
- พ่อ! - เราจะหาคนช่วยเธอนะ
ถ้าคุณแน่ใจว่าไม่ลำบาก
เราไม่ลำบากอยู่แล้วจ๊ะ ใช่มั้ยค่ะที่รัก
ไม่ลำบากเลย
- โอ้เยี่ยมอร่อยดีฮะ - แล้ว เอ่อ...
- นายชื่ออะไร - หือ
- พวกหมีมีชื่อมั้ย - แน่นอนเรามี
ผมชื่อ...
ประทานโทษ
ชื่อนี้เหรอ
- เอาเลย - หือ
ลองเรียกดูสิ
เปร่งมาจากในคอ
คุณบราวน์ นั่นน่ะหยาบคายสุดๆเลย
มาสักที
โอ้ อ่า รอผมด้วย
มีคนจะมารับเขาแล้วใช่มั้ย
ทุกคนกลับบ้านหมดแล้ว เขาต้องไปอยู่บ้านเราก่อน
- ไม่มีทาง - พ่อ!
- โจนาธานลูกไม่ต้องยุ่งหรอก - น่าขายขี้หน้าชะมัด
เราทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้
ทิ้งได้สิ เราไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบเขา
เขาเป็นหมีเด็ก ที่ต้องการให้ช่วยนะ เฮนรี
แค่คืนเดียว จนกว่า เราจะหาคนที่เหมาะสมดูแลเขาได้
อยู่นี่เอง
- ก็ได้ - เยส!
- ขอโทษนะจ๊ะ เอิ่ม... - หวัดดีครับ
ต้องขอโทษจริงๆ ฉันยังไม่รู้ชื่อของเธอเลย
ผมมีชื่อของหมีครับ แต่มัน ดูแล้วออกเสียงยากไป
ยังไม่สุกนิ
- เธออยากมีชื่ออังกฤษมั้ยล่ะ - ชื่ออังกฤษเหรอ ชื่ออะไรครับ
โอ้ ดูสิ เฮนรี มันเหมาะเลย
เธอตั้งว่าซอสมะเขือเทศเหรอ หมีซอสมะเขือเทศเนี่ยนะ
- แพดดิงตัน! - แพดดิงตัน
แพดดิงตัน
แพด-ดิง-ตัน
แพดดิงตัน!
โทษทีครับ! ผมชอบนะ
ถ้างั้น แพดดิงตัน เธออยากไปบ้านพวกเรามั้ยจ๊ะ
โอ้! นี่คุณพาเราอ้อมไปไหนเนี่ย
เห็นหมีน้อยบอกว่า พึ่งจะมาลอนดอนเป็นครั้งแรก
ผมก็เลยขับพาเขาชมเมือง
- น่าจะคิดค่าไกด์เพิ่ม - ไม่ต้องทอน
สู้ๅๆนะเจ้าเปี้ยก ดูที่อาจไม่เวิร์ค
ที่รักคุณเอากุญแจมาใช่มั้ย
มาเร็ว แพดดิงตัน
โอ้ สวยจัง
นี่ช่าง... ช่างวิเศษจริงๆเลย
คุณรู้มั้ยผมคิดว่า
คงไม่มีใครให้อยู่บ้านด้วยหรอก แต่นี่...! สุกแล้ว
ที่นี่เหมาะกับผมที่สุดเลย ขอบคุณมากนะครับ
เอ่อ... เราไม่ได้จะให้นายอยู่ด้วยหรอกนะ
- โอ้ - แค่ค้างคืนเฉยๆ
คืองี้นะเวลาคนหนุ่มสาวมาที่ประเทศนี้
พวกเขาจะไม่ย้ายไปกับคนแรก ที่เขาเจอหรอกนะ
- ไม่เหรอ - นายต้องมีคนอนุบาลที่เหมาะสม
มันคืออะไรเหรอ
ก็คือผู้ใหญ่ที่รับเธอไปอยู่ด้วย และคอยดูแลเธอ
เหมือนคุณน่ะเหรอ
เอิ่ม... ใช่ คงจะยังงั้น
แต่ไม่ใช่คุณเหรอ
ไม่เราไม่ทำแบบนั้น
- ปกติแล้วจะเป็นคนที่เธอรู้จัก - แต่ถ้าเราไม่รู้จักใครเลยหล่ะ
ถ้าอย่างงั้นทางการจะให้เธอ ไปอยู่ในสถานที่ของทางรัฐบาล
อะไรนะครับ เหมือนบ้านเด็กกำพร้าน่ะเหรอ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
จะคล้ายๆกับสถาบันสำหรับ พวกเด็กๆที่
โชคร้าย ที่พ่อแม่เสียแล้ว
- แล้ว แล้วนักสำรวจล่ะครับ - ใครเหรอ
ผู้ชายที่เจอเราในดาร์กเกสต์ เปรู เขาบอกว่ายินดีรับเราเสมอ
ดีเลย เขาชื่ออะไรล่ะ นายไปได้เลยนะตอนนี้
โอ้ ผมไม่รู้จัก ชื่อมนุษย์ของเขา
ตอนนั้นลุงกับป้าผมยังเรียน อังกฤษได้ไม่มาก
เลยเรียกเขาว่า...
ไม่น่าจะมีนักสำรวจที่ไป เปรูมากนะคะ
เราอาจจะหาเขาเจอก็ได้
ไม่รู้ชื่อ ไม่พบแม้กระทั่งความหวัง
เอาล่ะ ไปได้แล้วลูก ไปเปลี่ยนชุดนอน
โจนาธาน!
เดิน
ไม่ต้องห่วงแพดดิงตัน
- เราจะหาเขาให้พบ - โอ้ ขอบคุณครับ
เราไปหาในสารานุกรมกัน
นอกจาก เธออยากจะ ล้างหน้าล้างตาซะก่อน
ประทานโทษครับ
รู้มั้ยมันคือการเข้าห้องน้ำอ่ะจ่ะ คนส่วนใหญ่จะเข้าเมื่อเดินทางมาไกลๆ
โอ้ ถ้าคนส่วนใหญ่เขาทำกัน ถ้างั้นผมก็อยากทำครับ
- บนบันไดเลย - บนบันได... อ้า, บันได
โอเค บนบันไดจริงๆ เข้าใจล่ะ
- เป็นอะไรมั้ย - สบายมากครับ
สวัสดีครับนี่ เฮนรี บราวน์ เลขที่ 32 วินด์เซอร์การ์เด้น
ผมต้องการเพิ่มความคุ้มครอง ประกันภัยบ้านผมหน่อยนะครับ
คือว่าคืนนี้เรามีแขกมา ค้างคืนที่บ้านเอ่อเป็นหมี
และผมต้องการเพิ่ม ความคุ้มครองอื่นๆ... ใช่ครับหมี
ไม่ หมีจริงๆ
สูงประมาณ 3 ฟุต 6 นิ้ว
หมีกริซลี ไม่ทราบชัดเจนครับ
โทษทีนะ ผมได้ไม่เจอ เขาตอนเช้าน่ะ
แล้ว ต้องเสียเพิ่มเท่าไหร่ครับ
เตรียมตัวให้ดีเด็กๆเอ๋ย คืนนี้พายุเข้าแน่
ข่าววิทยุบอกว่าไม่มาหรอกค่ะ
ข่าวเหรอ! ฉันเชื่อเข่า เข่าฉันไม่มีโกหก
- ทายสิฮะคุณนายเบิร์ด เราเจอหมีฮะ - อะฮะ
- หมีตัวเป็นๆจากเปรู! - ดีจะที่รัก
คุณดูไม่เห็นตกใจเลย
ฉันตกใจเมื่อ เขาคิดค้นไมโครเวฟแล้ว
แต่ฉันยังไม่ไว้ใจแกหรอกนะ
ขอบคุณที่รอสายค่ะ สายของคุณ เอ่อ...
- ..พอสมควร... - ...ท่านมีความสำคัญ
ช่วยด้วย
- จะให้เขานอนที่ไหนเหรอฮะ - ไม่ใช่ห้องฉันแน่ เขาเป็นผู้ชาย
- โทนีก็ผู้ชาย - หุบปาก
ถ้าเป็นโทนีคงจะเชิญให้เข้ายิ่งกว่าห้องนอน
- ใครกันโทนี - ฉันเตือนนายแล้วนะ
- ก็หนุ่มที่พี่เขาตกหลุมรัก - ไม่นะ ที่รัก จริงเหรอจ๊ะ
- อย่าอยู่เลย! - ขอแม่เจอเขาได้มั้ย
ขอแม่เจอเขาได้มั้ย ที่รัก
- ไม่เป็นไรให้เขานอนในห้องผมก็ได้ - เขาจะไม่ได้นอนห้องใครทั้งนั้น
เขาจะนอนห้องใต้หลังคา และทุกคุณล็อคประตูห้อง
ฉันหานักสำรวจชาวอังกฤษ มี่ไปเปรูไม่เจอเลย
- หาไม่เจออยู่แล้ว - ทำไมฮะ
ก็เขาแต่เรื่องขึ้นน่ะสิ เรื่องน่าสงสารนี่ล่ะที่เเม่เขาหลงเชื่อ
- เดี๋ยวนะ พูดอย่างนี้มันไม่ยุติธรรม - ยุติธรรมสุดๆ
แม่พึ่งเข็นหมีที่ไหน ไม่รู้กลับบ้าน
- น่าอายชะมัด - ลูกก็จะทำเหมือนแม่นั่นแหละ
ลูกเหมือนแม่มากว่าที่คิดนะ
- คุณทำอะไรน่ะ - พายุใกล้เข้ามาแล้ว
โอ้คุณกับเข่าคุณเนี่ยนะ ผมบอกให้นะคุณนายเบิร์ด
ฝนไม่ตกในที่ร่มหรอก
- โอ้ ไม่นะ - มันพ่นน้ำแล้วไง
- คุณบราวน์ยังอยู่มั้ยครับ - ครับ
ครับ มันดูดีแล้ว
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ต้อง อ่านเงื่อนไขอะไรให้ฟังล้ว
ผมอยากให้มันด่วนจี๋เดี๋ยวนี้เลย และไม่ต้องให้รอสายอีกนะ!
แพดดิงตัน เกิดอะไรขึ้นข้างในนั่น
เอ่อ ไม่มีอะไรครับ คือผมแค่ มีปัญหากับการใช้ห้องน้ำนิดหน่อยครับ
เอ่อ... ฝนตกเป็ดอาบน้ำในคลอง
นั่นสุดยอดเลย
ถึงป้าลูซี่ที่รัก ผมมาถึงลอนดอนแล้ว
ตอนนี้ฝนตก เท กระหน่ำ ชุ่มฉ่ำทั่วเลย
ผมคิดถึงป้าครับ
ลอนดอนไม่ใช่อย่างที่เราวาดภาพไว้เลย
ผู้คนแทบไม่ทักทายกัน และไม่ใส่หมวกเลย
เราจะมาที่สถานีรถไฟ และหาบ้านไม่ได้อีกต่อไป
ผมมองไม่ออกเลยว่าหมีตัวนึง จะมาอยู่
ในเมืองต่างถิ่น ที่หนาวเหน็บได้อย่างไร
โชคยังดีผมพบครอบครัวบราวน์ เขาให้นอนใต้หลังคาบ้านเขา
บ้านของเขาน่ารักแต่ว่า เขาไม่อนุญาตให้ผมอยู่ด้วย
เจ้าสัตว์น่าขนนั่น ต้องส่งให้ทางการทันที
- แล้วนักสำรวจล่ะคะ - นักสำรวจไม่มีหรอก
ผมจะไม่ยอมให้บ้านเราต้องมาเสี่ยง ขณะที่คนตามหาไร้ตัวตน
อย่างแรกพรุ่งนี้ หมีนั่นต้องออกไปจากที่นี่
ครอบครัวบราวน์เป็นเผ่าพันธุ์ที่น่าสนใจมาก
คุณบราวน์เป็นอย่างที่เขาเรียกว่า นักวิเคราะห์ความเสี่ยง
เขาบอกว่ามีหมีอยู่ในบ้าน จะเพิ่มความเสี่ยงเกิดวินาศภัย
สูงถึง 4,000%.
คุณนายบราวน์ วาดภาพประกอบนิยายผจญภัย
เรื่องล่าสุดของเธอเกิดขึ้น ที่อุโมงค์ในท่อระบายน้ำเก่่าใต้ลอนดอน
เธอบอกว่าเธอนึกไม่ออก
ว่าพระเอกของเธอควรน่าตายังไง
เธอคิดชื่อให้จูดี ลูกสาวเธอ ได้อย่างคล่องปรื้ด
- เช่น ทวิงเกิล โคโคนัท แล้วก็... - สวีทตี้ ป๊อป ไงจ๊ะ ที่รัก
แม่คิดว่าจะไป ที่ท่อระบายน้ำคืนพรุ่งนี้
และอยากมาถามว่าไปด้วยมั้ย ลูกพาโทนีไปด้วยก็ได้นะ
เหรอทำไมหนูถึงอยากพาใครๆ ไปใต้ห้องส้วมด้วย
ไม่เอาน่า มันไม่ใช่แบบนั้น
มันเป็นเขาวงกตใต้ดินที่พา เราไปโผล่ที่ไหนก็ได้ในเมือง
มันแปลกๆนะ เหม็นด้วย และก็อายเขาตายเลย
นั่นสิ พูดน่าคิด
จูดีมีอาการเต็มที่หนักเข้าขั้น
ก็คือ"กลัวอายคน".
เธอกำลังคบกับเด็กหนุ่มชื่อโทนี แต่ไม่ยอมพาเขามาบ้าน
- แล้ว เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปบ้านเธอ - คงจะไม่มีวันนั้นหรอก
เธอเรียนภาษาจีนด้วย...
คุณบอกได้มั้ยว่าย่านธุรกิจน่ะ ไปทางไหน
..เพื่อเธอจะได้หนีออกจากบ้าน ไปทำธุรกิจเล็กๆของเธอ
ผมถูกกล่าวหาว่าขายข้อมูลวงใน
และต้องการคนว่าความทางกฎหมาย
เมื่อโจนาธานโตขึ้นเขา อยากเป็นนักบินอวกาศ
ปีที่แล้วเขาสร้างรองเท้าติดจรวด 1 คู่...
สาม สอง หนึ่ง
...ตอนนี้เขาได้รับอนุญาตให้เล่น
แต่ของเล่นที่ปลอดภัย ของเล่นในร่ม ที่ให้ความรู้ ของรุ่นพ่อเขา
พวกเขาอยู่กับญาติผู้ใหญ่ ชื่อ คุณนายเบิร์ด
สามีเธอเคยอยู่กองทัพเรือ เธอชอบระเบียบเนียบแบบกองทัพ
พรุ่งนี้ พวกเขาจะพาผมไปส่งทางการ
ผู้ที่จะหาบ้านให้ผมอยู่ ที่ที่ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
แต่ว่าฟังดูแล้วคงไม่ใช่ บ้านที่เราคาดหวังเอาไว้
นอนไม่หลับเหรอ
เหมือนฉันเลย
ผมอยากให้ เราตามหานักสำรวจน่ะครับ
ฉันรู้จ่ัะ แพดดิงตัน แต่ฉันหาหมดแล้ว
แล้วฉันก็ยังไม่เจอ การสำรวจที่พูดถึงเปรูของอังกฤษ
แต่มีนักสำรวจไปจริงๆนะ คุณนายบราวน์ เขาให้หมวกใบนี้กับลุงผม
อะไรนะ นั่นเป็นหมวกของนักสำรวจนั้นเหรอ
อะ อืม ทำไมเหรอครับ
ฉันมีเพื่อนเปิดร้าน ขายของเก่าที่ถนนพอร์ทโทเบลโล่
เขารู้เรื่องของเก่าดี อย่างหมวกของเธอ
ฉันเชื่อว่า เขาน่าจะช่วยหานักสำรวจของเธอได้
ถ้างั้นก็วิเศษเลย
- แต่คุณบราวน์บอกไม่ใช่เหรอว่า... - ไม่ต้องสนใจคุณบราวน์หรอก
ให้เขารู้แค่ว่า เราจะไปหาทางการกัน
และฉันจะไม่อยู่เฉยถ้า ไม่สามารถหาบ้านดีๆให้เธอได้
ตอนนี้นอนเอาแรงซะ โอเคมั้ย
ฝันดีจ๊ะ
พรุ่งนี้เราจะไปหานักสำรวจกัน
รัก จากแพดดิงตัน
ปล. ตอนนี้ผมชื่อนี้แล้ว
สวัสดี แกรนต์
ท่านผู้อำนวยการ
มีของจากท่าเรือมาส่งเหรอ
ยกเข้ามาเลย
เยี่ยม!
แกจะเป็นสัตว์ใหม่ ในคอลเลกชันที่สวยงามสุดๆของฉัน
คุณไม่กลัวว่า ผู้คนจะเริ่มสงสัยเหรอครับ
ไม่กลัวหรอก พวกรักต้นไม้โง่เง่า ที่บริหารที่นี่
รู้แค่ว่าฉันไม่มีวัน สตาฟสัตว์ที่น่าสงสารที่ไร้ทางสู้
แต่ก็นะ ให้ฉันมาดูแลคอลเลกชัน เก่าฝุ่นเกาะอย่างนี้มันก็ไม่พอหรอก
ฉันต้องการเพิ่มพันธุ์สัตว์แปลกๆ ของฉันด้วย
แต่ว่าวันนี้เจอสัตว์ แปลกๆที่ท่าเรือด้วย
โอ้ งั้นเหรอ
ครับ ผมออกตรวจตามปกติ
สังเกตเห็นอะไรเหนียวๆที่พื้น บนดาดฟ้าเรือ
ผมคิดว่าเป็นรอยอุ้งตีน
จะตัวอะไรก็ช่าง
มันแอบซ่อนอยู่ในเรือชูชีพ
มันต้องหลบอยู่ในนั้นตั้งแต่ออกมาจากเปรู
มันจะกินแต่ มาร์มาเลดประทังชีวิต
เมื่อกี้นายพูดว่ามาร์มาเลดเหรอ
- อืม - เกิดอะไรขึ้นกับมัน
- มันหนีไปกับรถไปรษณีย์ - งั้นเหรอ
- ผมตามไปถึงสถานีแพกดิงตัน - ดี
แล้วมันก็หายไปครับ
ฉันขอโทษ พอดีว่า เจ้าสัตว์นั่นมีความหมายต่อฉันมาก
ทำไมล่ะครับ มันใกล้สูญพันธุ์แล้วเหรอ
ตอนนี้ใกล้แล้ว
นี่ ฉันรู้พวกเธอชอบมาร์มาเลด แต่นี่เป็นแซนด์วิชของฉัน
เอิ่ม คุณคงไม่ใช้ที่ปั่นหูนั่น มาทำความสะอาดฟันใช่มั่ย คุณบราวน์
ทำอะไรแปลกแฮะ
อรุณสวัสดิ์!
เจ๋งเลย
โจนาธาน อย่าได้คิดเรื่องนั้นเลยนะ
34 % ของอุบัติเหตุก่อนมื้อเช้า เกี่ยวข้องกับราวบันได
- แต่แพดดิงตัน... - พ่อไม่สนหรอกว่าเขาจะทำอะไร...
- อารมณ์เสียชะมัด - เกิดไรขึ้นจ๊ะ ฟักทอง
ของๆของหนูในห้องน้ำเสียหมดเลย
อ่อ แม่ก็ไม่ชอบที่ ลูกใช้สารเคมีแรงๆอยู่แล้ว
มันทำให้ผิวดีๆเสียหมด
- อรุณสวัสด์จูดี - หวัดดี
- พ่อเป็นคนชอบบ่นน่าเบื่อจัง - พ่อเป็นคนพูดด้วยความหวังดีนะ
พูดจาดีๆหน่อยลูกรัก
หนูก็แค่จะล้างหน้าของหนู
ดีขึ้นมั้ย
เร็วเข้าทั้งสองคน เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย
เมื่อคืนนี้บ้านคุณน่ะ เอะอะจังเลยนะ คุณบราวน์
หวัดดีครับ คุณเคอรี่ ขอโทษด้วยถ้ารบกวนคุณ
อรุณสวัสดิ์ครับ
- จำไม่ได้ว่าฉันให้เกียรติรู้จักนาย - คุณเคอรี่ นี่แพดดิงตันค่ะ
- เขาเป็นหมีฮะ - ตาฉันไม่ได้บอด
- นายคงจากบ้านมาไกลสิท่า - ผมมาจาก ดาร์กเกสต์ เปรู ครับ
- โอ้เหรอ - ไม่ต้องห่วงครับคุณเคอร์รีเขาจะไปแล้ว
ก็ดี ไม่อยากจะตื่นเพราะเสียงหมี ตีกลองโหวกเหวกของนาย
ไม่ต้องเล่าให้ใครฟัง เรื่องแพดดิงตันนะ
ทำไมล่ะ
ฉันน่ะคิดว่าเราไม่มีหมี ก็ว่าพวกเราเป็นตัวประหลาดพอแล้ว
สวัสดีครับ
โอ้! หมา!
หมีนั่นอยู่ไหน ระวังด้วย ที่สถานี มีทั้งฆาตกร
นักล้วงกระเป๋าทุกแห่งเลย ฉะนั้นตามเรามา
- และทำตามที่บอกนะ - ได้ครับ
ขอบคุณครับ
คุณเจ้าหน้าที่
แล้วเรื่องที่จะส่งหมีล่ะ. ผมปริ้นท์แผนที่ที่จะหาเจ้าหน้าที่ให้แล้ว
เคลือบพลาสติกเหรอคะ
- ตรงสีเขียวทำไว้... - ขอบคุณค่ะที่รัก
ฉันรู้ว่าจะไปที่ไหน
- แล้วแพดดิงตันล่ะ - ว่าไงนะ
โอ้! แพดดิงตัน
แพดดิงตัน!
กรุณาอุ้มสุนัข
กรุณายืนด้านขวา
แพดดิงตัน
แพดดิงตัน!
- อยู่ทางนี้! - กำลังไป
นี่หมาของผม ขอบคุณ
นั่นคือหมีของคุณสินะ
เอางี้นะ แพดดิงตัน
ร้านขายของเก่าของเพื่อนฉันอยู่ไม่ไกล เราเดินไปดีกว่านะ
- อ้าคุณนายบราวน์เชิญเลย - คุณคือ คุณกรูเบอร์ สินะครับ
เธอคงจะเป็นสุภาพบุรุษ ที่มีหมวกแท่ระเบิดสินะ
ขอต้อนรับ เธอมาทันเวลา จิบชา 11 โมงพอดี
ทุกเช้ารถไฟนี่จะวิ่งมาถึง 11 โมง
นำของช่วยชีวิตมาให้
เหมือนกับรถไฟที่ฉันเคยขึ้น เมื่อหลายปีก่อน
- จริงหรือฮะ - ใช่แล้ว
ในประเทศฉัน เกิดปัญหามากมาย
พ่อแม่ฉันจึงส่งฉัน ไปอีกฝากนึงของยุโรป
ตอนนั้นฉันโตกว่าเธอ ตอนนี้ไม่มาก
สมัยนั้นหาบ้านยากมั้ยครับ
มีคุณย่าท่านนึงรับฉันไปอยู่ด้วย
มาสเตอร์กรูเบอร์
แต่ไมนานฉันได้เรียนรู้ว่าบ้านหลังนั้น ไม่ใช่แค่หลังคาที่คุ้มหัวเรา
ตัวฉันเดินทางไปอย่างรวดเร็ว แต่ใจฉัน...
...ใช้เวลานานหน่อยกว่าจะตามมาด้วย
แต่ตอนนี้ ฉันขอดูหมวกเธอหน่อยซิ
- ขอบคุณครับ - ไม่ใช่สีสันทั่วไป
แต่ก็บอกได้ยากว่า มันมาจากไหน...
มาร์มาเลดเหรอเนี่ย
ลุงผมบอกให้เก็บ แซนด์วิชมาร์มาเลดไว้ในหมวกเสมอ
เผื่อฉุกเฉินน่ะครับ
เธอพูดซะคนแก่ฮาเลยนะ แต่ไอเดียก็ไม่เลวเลยนะ
อู้ห์ ถ้าดูให้ดีๆนะ
จะเห็นว่าหมวกของเธอ มันเย็บด้วยมือนะ
ซึ่งฉันเดาว่ามีแค่ใบเดียว
- จริงเหรอคะ - ใช่
หวัดดีครับ
- โอ้ เดี๋ยวก่อนครับ - ลึกซึ้งมาก
- โอ้ แพดดิงตัน! - ชายคนนั้นทำกระเป๋าเงินหล่น!
เขาไปไหนแล้ว
- ระวังหน่อย! - หยุดก่อน!
กลับมาก่อน!
เขาทำอะไรของเขา
- ของโทษครับ ขอทางหน่อย - ระวังหน่อยสิ!
ผมจะส่งคืน ที่เจ้าของทำตกครับ
เฮ้ นายจะทำอะไร?
ขอโทษครับ!
กลับมาก่อน!
ยังกับหมีตำรวจจิ๋วเลยแฮะ
แก!
แกจะทำอะไรน่ะ
จะคืนของให้กับเจ้าของที่ทำตกไว้
ไปให้พ้นเลยนะ! อย่ายุ่งกับหมาของฉัน!
บิสกิตมั้ย
ชาลี เดลต้า เจ้าหน้าที่เกิดเหตุ ขอกำลังเสริมด่วน ไป ไป ไป
อีก 100 หลา เลี้ยวซ้าย
ผมเก็บกระเป๋าเงินคุณได้ครับ!
สนุกไม่เลวแฮะ
The Winter's Tale
มีการจำกัดบนเวทีที่โด่งดังที่สุด ของเชกสเปียร์
- "แล้วตามด้วย..." - แพดดิงตัย
- แพดดิงตันงั้นเหรอ - ดูนั่นหมี!
คุณ...กระเป๋าเงินคุณหล่น
คุณพระ คุณมีหลายใบจัง
มีอื้อเลยจริงๆ
ไม่พวกเธอไม่เข้าใจ ฉันก็แค่ คืนของที่เขาทำหล่นเอาไว้
โอ้ หวัดดี จูดี
- รู้จักหมีนั่นด้วยเหรอ - เอิ่ม...
เขาเจ๋งมากเลยนะ
- ใช่ เขาชื่อแพดดิงตันน่ะ - ขอบคุณ
ขอบคุณ
- ทำได้เยี่ยมยอดมาก - เป็นหมีที่เยี่ยมยอดมาก!
ถามจริง ผมแค่ ทำสิ่งที่หมีต้องทำ
ฉันไม่รู้ว่าจะขอบใจเธอยังไงดี
ไอโจรชั่วนั่นมังล้วงกระเป๋า คนแถวนี้มาเป็นอาทิตย์แล้ว
เขาไม่ธรรมดาจริงๆ
ทำให้ผมมีโอกาส ได้ดูหมวกเขาด้วย
- ดูนี่สินี่ไม่ใช่หมวกทั่วไป - ไม่เหรอ
ใช่ ตรานี่หมายถึงว่าหมวกนี้ ทำให้กับสมาชิกของสมาคมนักภูมิศาสตร์
มันคืออะไรเหรอครับ
เป็นชมรมเก่าแก่ของนักสำรวจน่ะ
- โอ้! - พรุ่งนี้เช้าไปพบพวกเขา
และถ้านำโชคยิ้มให้เธอ
พวกเขาคงบอกได้ว่า หมวกนี้เป็นของใคร
โอเค โปรตีน
- ต่อบิสกิตเหรอ - ต่อหนึ่งอัน
- 0.5 กรัม - ถูก
คาร์โบไฮเดรต
- ต่อหนึ่งบิสกิตเหรอ - ต่อหนึ่งอัน
- ฉันว่า 7.7 กรัม - ใช่
- โซเดียม - โอ้...
- อันนี้ฉันรู้ - ใช่ รู้ใช่มั้ย
- มีจี๊ดเดียว - ไม่จี๊ด
เป็นมันจริงๆ ทั้งที่ผ่านมาหลายปี เป็นมันจริงๆ
แกโดนตามแน่ เจ้าหมี
- คืนเดียว คุณบอก คืนเดียว - ฉันรู้...
คุณสัญญาว่า จะพาเขาไปส่งทางการ
- ฉันไม่เคยสัญญา - งั้นเหรอ แต่คุณพูดเป็นนัยแบบนั้นนะ
ฉันขอโทษ แต่เขาพูดความจริง มีนักสำรวจจริงๆ
- คุณจะทำอะไร - ผมกำลังเอือนหน้าหนีคุณไง
- คุณหายใจลึกด้วยใช่มั้ย - ผมหายใจลึก
ที่รักเราต้องการแค่พาเขา ไปหาสมาคมนักภูมิศาสตร์
- พอเลย! - ไอย่ะ ยกมือเลย
- เราทำให้หมีตัวนี้มาพอแล้ว - ขึ้นเสียงด้วย
- ผมขอออกคำสั่ง! - คุณออกคำสั่งงั้นเหรอ
ใช่! แพดดิงตัน เป็นอันตรายต่อครอบครัวเรา
แค่นี้โจนาธานก็ไม่รับผิดชอบพอแล้ว
ขนาดตอนนั้นยังไม่มี สัตว์ป่ามาอยู่ด้วยเลย
เฮ้ แพดดิงตัน เธอเห็นหนังสือพิมพ์หรือยัง
คุณพระ
อยู่ลอนดอนแค่ข้ามคืนเดียว ก็เป็นดาวดังข้ามคืนแล้ว
ขอโทษนะที่เมื่อก่อนฉันไม่ค่อยเป็นมิตร
พอดีย้ายโรงเรียนใหม่ ฉันไม่อยากให้ใครว่าเป็นตัวประหลาด
ฉันเข้าใจ จูดี้ มันไม่ง่ายเวลาไปอยู่ที่ใหม่
ใช่ มันไม่ง่าย
เขาเอาแปรงสีฟันผมไปปั่นขี้หู!
อะไรๆอาจจะไม่เหมือนกับ ที่เราจินตนาการไว้
อย่าไปใส่ใจพ่อเลย พ่อเขาน่าเบื่อน่ารำคาญอย่างนี้
อันนั้นป้าไม่รู้นะ เขาเป็นยอดคุณพ่อมาตั้งแต่ก่อนที่เธอเห็น
- เช่นอะไรฮะ - ตอนป้าเจอเขาครั้งแรก
ต่างจากตอนนี้ริบรับเลย
นั่นล่ะอีหนูของฉัน
- ถึงมีลูกคุณก็จะไม่เปลี่ยนใช่มั้ย - ไม่มีทางหรอกเบบี๋
พวกเรากำลังมีลูก
แต่พอเขาเป็นพ่อ ทำให้เขาเปลี่ยนไปคนละคน
ระวังนะครับในนี้มีทารก ถอยไป ทารกขอผ่านด้วย
ช่วยเอาดอกไม้ไปห่างๆได้มั้ย เด็กเล็กๆไม่ควรโดนเกสร
-แล้วมอเตอร์ไซค์ล่ะที่รัก - นี่รถใหม่ของเรา
หะ สีเบจเนี่ยนะ
มันเป็นสีเย็นตาสีกลางๆ ขึ้นรถได้แล้ว
ประเด็นคือ พ่อเธอรักพวกเธอมาก ให้โอกาสเขาหน่อย
เขาอาจทำให้ประหลาดใจ
บางทีนายกับพ่ออาจต้องเริ่มกันใหม่
ฉันคงจะสร้างความประทับใจแรกไว้ไม่ดี
อย่าเข้าใจผิดฉันนะ แต่ว่า...
ทำไมเราไม่ทำให้นายดู แบ๊วกว่านี้ล่ะ
เดี๋ยวนะ ช้าก่อน เธอคงไม่ได้หมายถึง...
...ห้องน้ำน่ะ
- ใจเย็น แพดดิงตัน มันไม่เลวร้ายหรอก - มันเลวร้ายมากเลย
ฝนตกยังไม่พออีกเหรอ ถึงมีฝักบัวเอาไว้ในบ้าน
ประเด็นคือตอนนี้เราเป็นพ่อแม่ เราต้องปกป้องลูกๆของเรา
เราก็ทำอยู่
- นั่นเสียงกรีดร้องนี่ - ไม่ใช่ที่รักนั่นมันเสียงหัวเราะต่างหาก
ลม ลมร้อน ทั้งสองทางเลย
ฉันไม่ชอบอ่ะ
หวังว่าเสร็จแล้ว ฉันคงไม่หล่อแปลกๆหรอกนะ
- ฟูไปนะ - พองเลยล่ะ
พองเหรอ งั้น ขอแปรงด่วนเลยได้มั้ยล่ะ
อ้า นี่ไงเจอแล้ว
- เสื้อโค้ทตัวเก่าของผม - จริงๆ เป็นของพี่มาก่อนน่ะ
แต่ก่อนหน้าโน้นมันเป็นของพ่อนะ
- โอ้ งั้นเหรอครับคุณบราวน์ - จริงเหรอ
- เขาใส่วันแรกที่เข้าเรียนน่ะ - มันน่ารักจัง
กระดุมไม้สบายต่ออุ้งเท้า
มีช่องใส่แซนด์วิชสองช่อง เป็นอะไรที่เจ๋งชะมัดเลย
ต้องพูดว่ามันเข้ากับนายมากๆ
ผมไม่คิดว่าจะชอบ เสื้อโค้ทของคุณ แต่นี่...
ดูเหมือนคนในครอบครัวเราเลย
พ่อจะไม่ส่งแพดดิงตันไปให้ ทางการแล้วใช่มั้ยฮะ
พ่อจะไปสมาคมนักภูมมิศาสตร์ใช่มั้ย
ได้ ก็ได้ ถ้าพวกเขารู้อะไรมั้ย
-ถ้าเราเจอทางตัน... - ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเราจะเจอ
ขอบคุณมากครับ คุณบราวน์
คุณต้องเจอผู้โดยสารแปลกๆเยอะเลยสินะ
คุณน่ะคาดไม่ถึงเลยนะคนสวย
ยังมีบิชอป นักมายากล หมี พวกชอบบิดตัว
คุณเคยเจอหมีด้วยเหรอ
ใช่ พึ่งจะเจอเมื่อคืนหยกๆ
โอ้! มันช่างเหลือเชื่อ คุณคงจำไม่ได้ว่าไปส่งหมีที่ไหน
- ผมคงบอกคุณไม่ได้หรอกคนสวย - ทำไมล่ะ
- มันผิดกฎแท็กซี่ล่ะว่ามั้ยล่ะ - อะไรนะ
กฎของแท็กซี่! เราต้องสาบานว่าจะเก็บความรับของลูกค้า
รู้มั้ย มันก็เหมือนกับ หมอ พระ อัศวินยุคกลาง
คุณคงเข้าใจใช่มั้ยคนสวย
แน่นอน
ฉันจะบอกกฎของฉันบ้าง
เวลาใครขัดใจฉันแล้วล่ะก็ ฉันจะเจียดอวัยวะของเขาทิ้ง
ประเดิมด้วยขนจมูก
ตามด้วยอะไรที่ดูเด็ดเผ็ดมันส์
นี่ล่ะกฎของฉัน ฉันรักษากฎเข้มงวดมาก
นายอยากเจอกฎเหล็กทั้งดุ้นเหรอ
- จริงๆมันไม่ใช่กฎหรอก - ไม่ใช่เหรอ
มันเหมือนคำแนะนำมากกว่า จรรยาบรรณวิชาชีพอ่ะ
งั้นบอกมา นายไปส่งหมีที่ไหน
- วินด์เซอร์การ์เด้น! - ขอบใจ
ผมกำลังจะไปประชุมเวสต์เวย์ คืนนี้ และจะไปทางนอร์ท..
- บาย แพดดิงตัน - โชดีโจนาธาน
- โชคดี - บายจ๊ะ แพดดิงตัน
บาย ขอให้ทุกคนโชคดีนะ
ผมชอบแซนด์วิชฝรั่งเศสนี่ดีนะ คุณนายเบิร์ด มันแปลกดี
- ให้ช่วยอะไรมั้ย พ่อหนุ่ม - รอเดี๋ยวนะ
คุณเข้าไป 47 นาทีแล้ว ถ้าไม่ได้โทรนาน
คุณอาจจะแอบติดประกาศในตูู้โทรศัพท์ ที่สาธารณะชนโดยไม่ได้รับอนุญาต
ฉันต้องขอโทษจริงๆ
เรื่องเล็กมากเลยครับ... คุณผู้หญิง
ขออภัยถ้าผมรบกวนคุณ เพียงแต่ว่า
ผมคอยเป็นหูเป็นตา ให้คนแถวนี้...
มีคนท่าทางไม่ดี มาป้วนเปี้ยนนิดหน่อยน่ะครับ
รีบไปจัดการ เรื่องนี้ให้เสร็จเถอะ
มีกระทั่งหมี สัตว์หน้าขนที่ไม่พึงปราถนา
อันที่จริง เจ้าหมีนั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่
สมาคมขอต้อนรับ คุณเป็นสมาชิกรึเปล่าคะ
เปล่าครับ แต่เรามาหาสมาชิกคนนึงของคุณ
- ชื่อไรคะ - พวกเราไม่รู้จักชื่อของเขาหรอกครับ
เรารู้แต่ว่าพวกคุณเคยให้ ใครไปสำรวจดาร์กเกสต์ เปรู
ดาร์กเกสต์ เปรู
เราไม่เคยไปสำรวจเปรูค่ะ
ว่าไงนะ แต่พวกคุณต้องเคยไป
ผมดูว่าคุณยุ่งมาก ถ้างั้นขอเราเข้าไปหาเอง
เรามีจดหมาย บันทึก และ วัตถุโบราณ ตั้งสองล้านชิ้น
แบ่งไว้อย่างเป็นระเบียบ เราคงทำไม่ได้
ที่จะปล่อยให้ คนแปลกหน้ากับหมีเข้าไปลื้อมั่วซั่ว
- เดี๋ยว... - ฉันขอให้พวกคุณกลับไปซะ
ไปกันเถอะ แพดดิงตัน
แพดดิงตัน
- แพดดิงตัน! - คุณบราวน์ในนี้ครับ
- นายทำอะไรน่ะ - เราต้องเข้าไปในหอให้ได้
แพดดิงตัน อย่าเข้าใจฉันผิดนะ
แต่นายแน่ใจนะว่า มีนักสำรวจจริง
ไม่ใช่ว่านายเก็บหมวกได้ แล้วก็นายแต่งเรื่อง...
อะไร ทำไมนายจ้องฉัน อย่างนั้น
ฉันคิดเองเหรอว่าในนี้ร้อนจริงๆ ทำไมฉันรู้สึก...
- อึดอัดใช่มั้ย - อือ
- น่ารำคาญ - อือ
- มวนท้อง - อ่าฮะ
เขาเรียกว่าจ้องเขม็ง
ป้าบอกให้จ้องเวลาที่ คนๆคนนั้นเสียมารยาท
- โอ้ เข้มแข็งขึ้นเยอะ - คุณบราวน์ คุณเชื่อใจผมได้
นักสำรวจมีจริงๆนะ
ถ้าหาเขาเจอ ผมรู้ว่าเขาจะหาบ้านให้ผม
บ้านที่ดี เหมือนบ้านคุณ
ผมมีแผนแล้วล่ะ แต่ผมจำเป็นต้องให้คุณช่วย
- แผนนี้ไม่ได้ผลหรอก - ต้องได้ผลสิ
- คุณสวยซะขนาดนี้ - ติดคุกคงพูดแบบนี้
- อรุณสวัสดิ์ - อู๊ หวัดดีฮ้า
หยุดก่อน
ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน ใช่มั้ย
ใช่แล้วฮ้า ฉันมาใหม่
หือ... กะแล้วเชียว
ฟ้าสวยน่ะว่ามั้ย
- ร้อนแทบละลายเลยล่ะ - ใช่
ชวนละลายเหมือนคุณเลย
ไปได้แล้วน้องใหม่คนสวย
เอาล่ะ!
ดาร์กเกสต์ เปรู
- 200 เลยเหรอ! - กะแล้วผู้หญิงคนนั้นต้องปิดบังอะไรอยู่
มันคืออะไรอ่ะ
มันเขียนว่า "บันทึกถูกทำลาย" ดูอันอื่นๆสิ
น้องใหม่จ๋า
มีปัญหาอะไรเหรอฮ้า
- พี่ลืมตรวจบัตรน้องน่ะ - บะบัตร... โอ้ บัตรน้องเหรอ
เป็นรูปก่อนสวยน่ะฮ้า
ฉันเชื่อว่าคุณสวยแต่.. ไอย่ะ
0-0-2. กู้คืน
คุณดูเปี๊ยนไป๋นะ
เขาอกฟู รูฟิต ขึ้นน่ะ
ดูก็รู้
และ นี่...
เขาเลเซอร์ออกน่ะ
เลเซอร์แขนออกด้วยสินะ
นี่มันแขนปลอม
คุณไม่รู้สึกอะไรจริงๆ เหรอเนี่ย
- ไม่เลย - น่าทึ่งมาก
งั้น ผมจะไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
แล้วเจอกัน
คุณบราวน์ครับ ผมเจอบางอย่างแล้ว
ยอดไปเลย รีบส่งพวกนี้คืน แล้วแผ่นกันเถอะ
-เอ่อ...คุณบราวน์... - โอ้
มีอะไรเข้าไปขัดในระบบ
ผมว่าเป็นบาแก็ตนะ ใส้เนยถั่วด้วยมั้ง
สีส้ม ผมว่าเป็น...
มาร์มาเลด
เฮ้ เธอ!
จับแม่สาวเซ็กซี่ไว้เร็ว!
หยุด!
- บ้านคุณสวยแปลกดีนะ คุณเคอร์รี - ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดเลยครับ
ผมรับสืบทอดมาจากแม่ของผม ยัยแก่ผู้เย็นชา
คุณเป็นเสาหลักของชุมชน ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณไม่สบายใจ
ที่มีสัตว์ป่ามาอยู่ข้างๆบ้านแบบนี้
ผมยังต้องดีใจว่ามั้ย ที่มีแค่หมีตัวเดียว
มันมักจะเริ่มจากหมีตัวเดียวนี่แหละค่ะ คุณเคอร์รี
อีกไม่นาน จะมีฝูงพวกมันเพ่นพ่านเต็มถนน
ท่อน้ำอุดตันเพราะขนหมี
หญึงชราถูกปาขนมปังใส่
เสียงคำรามปิคนิคหมีโต้รุ่ง
- ผมควจจะทำยังไงดี - ฉันพอมีคนรู้จัก
ถ้าฉันได้ตัวหมี ฉันจะส่งไปที่ที่มันควรอยู่
- โดยที่เขาจะไม่ถามอะไร - จริงเหรอ
แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้ ฉันต้องการ หนุ่มกำยำช่วยอีกแรง
ผมเหรอ โอ้...
ถ้าฉันมาด้อมๆมองๆแถวนี้ คนจะเริ่มสงสัย
แต่คุณช่วยมองมันได้ ไม่ใช่เหรอคะ เพื่อฉัน
ยินดีเลยครับ
ดีเลย คุณเฝ้ามันไว้ ทันทีที่มันอยู่ลำพังเราจะจับมัน
ไม่เป็นไรครับคุณกรูเบอร์
- พ่องัดเข้าไปจริงๆเหรอฮะ - ใช่แล้ว
ฟังดูกล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ
พ่อรู้เวลาที่จุกจิกน่ารำคาญ และเวลาที่ต้องโชว์แมนน่ะ
คุณบราวน์แต่งหญิงด้วยนะ และมีหนุ่มมาปักหมุดที่เขาด้วย
- อะไรนะ - เอาแล้วไง
- มันเกิดขึ้นได้ไง - ช่างมันเถอะ
- พ่อนุ่งกระโปรงเหรอ - เปล่า!
ก็ดูคล้ายอยู่นะ
เป็นชุดแม่บ้านมากกว่า ใส่แล้วดูโล่งดี
ดาร์กเกสต์ เปรู ป่าเขาลึกลับอันกว้างใหญ่
ยังไม่มีใครเคยสำรวจ จนมาถึงตอนนี้!
นายมาจากที่นั่นเหรอ
โอ้ แพดดิงตันมันน่าทึ่งมาก
ลาก่อนลูซี่ ลาก่อนพาสทูโซ่
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน พวกเธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ผมได้รับการเรียนรู้หลายสิ่งจากหมีผู้นี้
แต่ผมสงสัยว่า พวกเขาเรียนรู้อะไรได้จากผมได้บ้างไหม
มอนต์โกเมอรี ไคลด์
ถึงป้าลูซี่ที่รัก ป้าต้องทายไม่ถูกแน่
วันนี้ผมได้ดูหนังนักสำรวจ ถ่ายจากดาร์กเกสต์ เปรู
ผมคิดถึงบ้านเก่าของเราจริงๆ ถึงผมจะเข้าใจชีวิตในลอนดอนแล้วก็ตาม
ครอบครัวบราวน์เป็นเผ่าที่แปลกดี แต่ผมเริ่มชอบพวกเขา
วิธีที่คุณบราวน์ จัดวางเครื่องเขียนของเขา
ของแปลกๆที่ คุณนายบราวน์พบในกระเป๋าของเธอ
อ้า! อยู่นี่เอง
คุณนายเบิร์ดที่มีเครื่องดูดฝุ่น ในทุกโอกาส
ส่วนจูดีเรียนภาษาอะไรก็เก่งไปหมด แม้แต่ภาษาหมี
ออกเสียงได้ดีมาก
และก็โจนาธาน ที่เกือบจะสร้างทุกอย่าง
แค่ใช่ของเล่นเก่าเพื่อการเรียนรู้ ของคุณบราวน์
นี่น่าทึ่งมาก!
เขาแปลกมาก ผมอาจใกล้จะเจอนักสำรวจแล้ว
แต่ว่าผมรู้สึกว่าที่นี่เหมือนเป็นบ้านแล้ว
แพดดิงตัน นี่เป็นหนังสือ ที่รวมชื่อและที่อยู่
ของคนที่อาศัยอยู่ในลอนดอน
ฉันคิดว่าถ้าหา "เอ็ม ไคลด์" ทุกชื่อ จะเจอนักสำรวจ
- ขอบคุณครับ คุณนายบราวน์ - รีบไปกันได้แล้ว
รอฉันด้วย ฉันกำลังไปหา
เกี่ยวกับกัปตันไคลด์ในหอสมุดสาธารณะ
ฉันไปด้วย ฉันจะไปซื้อมาร์มาเลด มาเติมซักหน่อย
น่าจะมีคนอยู่กับแพดดิงตันซักคนมั้ย
ไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณบราวน์ ผมเริ่มคุ้นเคยกับที่นี่แล้ว
งั้น เฝ้าบ้านดีๆล่ะ
- บาย - โชคดี
พ่อเคยขับรถบ้างมั้ยฮะ
คะ
- คะ - หม้อน้ำผึ้ง นี่อินทรีย์หนุ่ม
- อะไรนะ - ผมเคอร์รีพูด
ผมแนะนำว่าคุณควรใช้ชื่อรหัส
- คุณเป็นหม้อน้ำผึ้ง และผมเป็นอินทรีย์หนุ่ม - ใช่ ฉันจำได้
คุณมีอะไรจะรายงานมั้ย อินอ่า...?
- อินทรีย์หนุ่ม - ..อินทรีย์หนุ่ม
ยืนยันแล้ว
เจ้าหน้าขนตัวแสบกำลังอยู่คนเดียว ผมขอย้ำ
เจ้าหน้าขนตัวแสบกำลังอยู่คนเดียว
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
หม้อน้ำผึ้ง
- ฉันต้องการขึ้นบนหลังคา - เชิญ
พอเสร็จแล้วคุณจะกินอาหาร มื้อค่ำฉลองกับผมมั้ย
ผมมีแซนด์วิชเนื้อบดกับผักดองนะ
- ฟังดูอลังการมาก - หมดอายุเมื่อวันอังคาร
แต่คุณจะไม่เป็นไรไปหนึ่งอาทิตย์
คุณเคอร์รี หลังคา
เอ็มไคลด์ เอ็มไคลด์...
โอ้แย่แล้ว...
ไปแล้ว!
มาสิ เจ้าหมี
ฉันกำลังติดพัน อยู่กับเครื่องเขียนนิดหน่อย
เร็วสิ เจ้าหมีน้อย
ช้าง!
เจ้าหมี!
ซ่อน!
ที่รัก! ที่รัก! หม้อน้ำผึ้ง ฉันมาแล้ว!
หม้อน้ำผึ้ง! หม้อน้ำผึ้ง!
มันไม่ใช่ความผิดของผม
จะมีใครอยู่ในบ้าน ประตูมันล็อคอยู่
- แต่มันมีช้าง - ช้างเหรอ
คือหัวมันเป็นช้าง ตัวมันเป็นงู และมันพยายามจะยิงฉัน
- นี่นายเมาน้ำเกลือใช่รึเปล่า - ไม่
แพดดิงตัน ทำไมไม่บอกว่าเกิดอะไรจริงๆขึ้น
- ว่าไงนะ - พวกเราไม่โกรธหรอก
- คุณพูดคนเดียวนะ - คุณนายบราวน์คุณต้องเชื่อผม
ผมไม่มีทางโกหกคุณ
เสียใจนะ มันเป็นฟางเส้นสุดท้าย
มันเป็นอุบัติเหตุ มันเกิดขึ้นได้
- แต่ลูกของเราอาจจะ... -แพดดิงตัน คือสิ่งที่ดีที่สุด
ที่เข้ามาชีวิตของเด็กๆ ลูกมีความสุข
แต่จะมีความสุขอะไร ถ้าลูกไม่ปลอดภัย
ความจริงก็คือเขาทำให้เด็กๆมีอันตราย
ลูกๆต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก
ก็ใช่ไง!
ใช่ค่ะ
ที่แย่ที่สุด เขาไม่ยอมพูดความจริงกับเรา
ให้เขาอยู่กับเราได้ยังไง ถ้ายังไว้ใจเขาไม่ได้
ไม่รู้สิ เฮนรี
เราต้องยอมรับความจริงแล้ว
ว่าบ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่ สำหรับหมี
คุณอาจพูดถูก
บางทีเราควรจะส่งเขาไปทางการ
ขอบคุณครับ
ไปให้พ้น!
เจ้าหมีจรจัด!
ครอบครับบราวน์
"ขอบคุณมากครับที่ให้ผมอยู่ด้วย พวกคุณเป็นครอบครัวที่น่ารักมาก"
"ผมเสียใจจริงๆ เรื่องน้ำท่วมและไฟไหม้บ้าน...
...รวมทั้งเหตุการณ์ที่สมาคม"
"ผมหวังว่า...
...ตอนนี้ผมไปแล้ว ทุกอย่างคงสงบลง"
"ด้วยรักแพดดิงตัน"
เราควรไปตามหาเขามั้ยคะ
ที่มันเป็นแบบนี้
เขาไม่เหมาะจะอยู่ที่นี่หรอก
พ่อพูดแบบนั้นได้ไง
จูดี้
หนูจะขึ้นห้องค่ะ
- คุณจะไปไหน - ฉันแค่...
ฉันต้องรู้ว่าเขาปลอดภัยมั้ย
เธอไม่เข้าใจเลยใช่มั้ย
เรื่องอะไรเหรอ
ครอบครัวนี้ต้องการเจ้าหมีนั่น พอๆกับเจ้าหมีต้องการพวกเธอ
เอาล่ะ ฉันพูดไปแล้ว
ขอโทษครับ ผมมาหา มอนต์โกเมอรี ไคลด์
เสียใจนะพวกฉันชื่อมอร์แกน ไคลด์
ขอบคุณครับ
เขาสูงประมาณ 3 ฟุต 6 นิ้ว
เขาใส่หมวกสีแดง และก็เสื้อโค้ทสีน้ำเงิน
และเขาเป็นหมี
ข้อมูลน้อยเกินไปครับ
จริงเหรอคะ
มอนต์โกเมอรี ไคลด์
ฉันมาโจรี่ ไคลด์จ๊ะที่รัก
ยังไม่มีข่าว
เผื่อคุณสนใจ
เอ่อ
- นั่นใครครับ - หวัดดีครับ
ผมมาหามอนต์โกเมอรี ไคลด์
- ไม่เคยได้ยินชื่อ - แต่คุณต้องเคยได้ยินสิ
ได้โปรดผมถามมาหมดแล้ว...
ฉันบอกแล้วไงไปให้พ้น
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน
พวกเธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ได้โปรด ได้โปรด ได้โปรด ได้โปรด...
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ผมมาหา มอนต์โกเมอรี ไคลด์ - ใช่ นั่นมันพ่อของฉันเองค่ะ
- นักสำรวจที่ชื่อ มอนต์โกเมอรี ไคลด์ เหรอครับ - ใช่แล้ว
เข้ามาหลบหนาวก่อนสิคะ เดี๋ยวฉันลงไป
โอ้ ขอบคุณ ขอบคุณครับ
กัปตันไคลด์อยู่บ้านมั้ยครับ
ฉันเกรงว่าไม่
คือว่า คุณพ่อของฉันเสียแล้ว
แย่จัง
คุณต้องการอะไรจากเขาเหรอ
เขาเคยบอกป้าผมว่า ถ้ามาลอนดอน เขาจะต้อนรับเรา
และผมหวังว่า เขาอาจหาบ้านให้ผมได้
แต่เรื่องนั้นฉันช่วยได้
- ช่วยได้เหรอ - แน่นอน
สิ่งมีชีวิตน่ารักแบบเธอ ไม่สมควรต้องมานอนข้างถนน
เธอควรจะอยู่ในที่ ที่พิเศษมากๆ
และฉันรู้จักที่นั่นพอดี
มาเลยจ๊ะ เราจะไปนั่งรถเล่นกัน
คุณไคลด์!
คุณเคอร์รี มีอะไรเหรอคะ
ผมเจอไอนี่ผูกติดกับเสาไฟ ผมเชื่อว่าไม่ฟุ่มเฟือยก็จะได้ไม่จน
น่ารักจัง ตอนนี้ฉันขอตัวก่อน
แล้วคุณจะไปไหนเหรอครับ
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ
- คุณได้หมีอยู่ในรถแล้ว - แล้วไง
ผมก็แค่ นึกว่าคุณจะส่งมัน กลับเปรู แต่ว่า...
ฉันบอกจะส่งมันไป ที่ที่มันควรอยู่
ก็คือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ
แต่ หม้อน้ำผึ้ง แบบนั้นมันดูโหดร้าย
คุณเคอร์รีฉันไม่ใช่หม้อน้ำผึ้งของคุณ ฉันไม่เคยเป็นด้วย
อะไรนะ
เอาดอกไม้เน่าๆของคุณไป แล้วก็ไปซะ ไปสิ
วิ่ง!
- ฮัลโหล - หวัดดี
นี่เป็นโทรศัพท์ปริศนา
- หวัดดีครับคุณเคอร์รี - ไม่ใช่คุณเคอร์รี ผมคือ...
..เบอร์รี
ผมมีข่าวมาบอก
เกี่ยวกับเจ้าหมี
อะไรนะ คุณหมายความว่าไง
- ใครโทรมาเฮนรี - คุณเคอร์รีโทรมาทำเสียงติ๊งต๊อง
เบอร์รี!
เขาบอกว่าแพดดิงตันถูกจับตัวไป!
ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่เจ้าหมี
ที่นี่คือวิหารสถานแห่งความรู้
นักสำรวจทุกคน ช่วยกันสร้างมันให้ยิ่งใหญ่
ชาลส์ ดาร์วิน นำเต่ายักษ์ มาจากเกาะกาลาปาโกส
หวัดดี
ผู้การสก๊อต นำเพนกวินจักรพรรดิมาจากแอนตาร์กติกา.
- ท่านสุภาพบุรุษ - กัปตันคุก
- นำจิงโจ้มาจากออสเตรเลีย - หวัดดี
คนเหล่านี้เป็นอมตะ เพราะการค้นพบของเขา
แต่เธอเห็นอะไรจากพ่อของฉันมั้ย
ไม่มี
เพราะเขาเจอพันธุ์ที่มีค่า เวอร์มากอย่างเธอ
พ่อก็ไม่ยอมเก็บตัวอย่างมา
ไม่ได้เก็บตัวอย่างมาเหรอ
ท่านสุภาพบุรุษ พวกนี้ไม่ใช่สัตว์ป่าโง่ๆ
พวกเขาฉลาด มีอารยธรรม
พอทีเถอะไคลด์ พวกมันพูดภาษาอังกฤษยังไม่ได้
- ไม่ได้ แต่ว่า... - พวกมันเล่นคริกเกตมั้ย
- ดื่มชาล่ะ - เล่นปริศนาอักษรไขว้มั้ย
อารยธรรมคุณไม่เอาไหนซะเลยไคลด์
บอกที่อยู่ของพวกมันมา เราจะส่งนักสำรวจตัวจริงไปเก็บตัวอย่าง
ไม่มีทาง!
ก็ตามใจ งั้นผมคงไม่มีทางเลือก
เราจะลบการสำรวจ นี้ออกจากบันทึก
มอนต์โกเมอรี ไคลด์
ผมขอปลดคุณออกจากสมาคม อันทรงเกียรตินี้ นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
นักภูมิศาสตร์ทั้งหลาย หันหลังให้เขา
ทั้งที่พวกเราสามารถร่ำรวยและมีชื่อเสียงได้
แต่เขากลับทิ้งทุกอย่าง แล้วมาเปิดสวนสัตว์ของเด็กงี่เง่า
เขาเห็นความสุขของสัตว์ไม่กี่ตัว
มากกว่าของลูกสาวตัวเอง
ฉันสาบานว่าฉันจะสานต่อ งานสำคัญที่พ่อของฉันทำไม่สำเร็จ
และตอนนี้ ในที่สุด วันนั้นก็มาทันเวลา
ใช่แล้ว!
ฉันจะจับแกมาสตาฟไว้ เจ้าหมี
ฉันเห็นเขาแล้ว ช้าไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว
เราจะเข้าไปยังไงล่ะ ล็อคแน่นหนายิ่งกว่าป้อมปราการ
ท่อระบายน้ำไง ก็แม่บอกว่า มันพาไปได้ทุกที่ในเมือง
ฉลาดมาก!
มีอะไรเหรอป้า
ช่วยคนแก่หน่อยได้มั้ยจ๊ะ
ฉันตกเที่ยวรถบัสน่ะ
- เชิญครับเข้ามาหลบหนาวก่อน - โอ้ ขอบใจจ๊ะ เธอใจดีจริงๆเลย
มันล็อคจากข้างบน
ผมจัดการเอง
เคมีเก่าของพ่อจะช่วยอะไรได้
- มีทั้ง ดินประสิว และก็กำมะถัน - หือ
นี่เป็นอาวุธสังหารได้เลยนะพ่อ
เธอช่วยกินยาแก้หนาวเป็นเพื่อน คนแก่ขี้เหงาได้มั้ย
ไม่ ไม่ ไม่ได้ครับ ผมกำลังปฏิบัติงานอยู่
แรงไปสำหรับเด็กน้อยสินะ
มันหยามกันนี่ จัดมาเลยแก้วนึง
สาม สอง หนึ่ง
- โจนาธาน! นั่นมันไฟ 50,000 โวลต์เชียวนะ... - ผมรู้ว่าทำอะไรอยู่ฮะ!
เอาเลยลูก!
เริ่ม!
ไม่ ชนะสามครั้ง ผมยังไม่ทันตั้งตัว เอาใหม่
มันล็อค
- ทีนี้จะทำยังไงฮะ - พ่อรู้แล้ว
- เฮนรี! เฮนรี คุณอย่าออกไปข้างนอกนะ! - ไปเลยฮะพ่อ
ต้องมีคนออกไป
และคนคนนั้นก็คือผม
โอ้...
พระเอกของฉัน
เท่จัง
จริงๆแล้วนี่มันบ้ามาก
- พ่อเจ๋งสุดๆเลยฮะ - เขาเจ๋งอยู่แล้วล่ะ
ผมยอมแพ้ ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว
นี่ เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
ใจฮึดสู้หายไปไหนหมดแล้ว
เฮนรี!
พ่อ!
ขอบคุณ
เขาไม่เป็นไรแล้ว
หมาน่ารัก
แพดดิงตัน!
บนนี้!
นั่นพระองค์เหรอ พระเจ้า
อะไรนะ
เสียงพระเจ้าคล้ายคุณบราวน์ มากกว่าที่ผมคิด
ก็คุณบราวน์นะซิ
คุณบราวน์! คุณไปทำอะไรข้างนอกนั่น
พวกเรามาช่วยนายไง!
จริงเหรอครับ
คุณเคอร์รีอธิบายทุกอย่างให้ฟังแล้ว ฉันเสียใจจริงๆที่ไม่เชื่อนาย
ลอบกัดงั้นเหรอ
แพดดิงตัน รีบหนีออกมาเร็ว!
เจ้าหมี!
ยอมแพ้ซะเจ้าหมี!
แกหนีไม่พ้นแล้ว
เฮนรี!
- แพดดิงตันอยู่ไหนฮะ - พ่อไม่รู้
หนูได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง
- นั่นมันเสียงท่อ - นั่นไม่ใช่เสียงท่อ นั่นเสียงหมี
- เขากำลังขึ้นหลังคา - ไปเร็ว!
ข้างบน
- พวกเราจับไว้แล้ว - ขอบคุณ
มาเร็ว ออกไปจากที่นี่กัน
- จะรีบไปไหน - ไม่!
เร็วเข้า ส่งเจ้าหมีนั่นมา
ไม่ เราจะไม่ส่ง
คุณนายบราวน์
- เขาเป็นคนในครอบครัว - ครอบครัวเหรอ
เธอคนละสายพันธุ์กับมันด้วยซ้ำ
ก็จริง
นั่นมันก็จริง
ครั้งแรกที่ผมเจอแพดดิงตัน ผมไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาด้วยซ้ำ
แต่เมียที่แสนดีของผม เผลอเปิดใจรับเข้ามา
รวมทั้งลูกๆที่น่าทึ่งของผม
- ตอนนี้ผมก็เหมือนกัน - เฮนรี...
มันจะไม่สำคัญหรอก ถึงจะมาจากอีกซีกโลก
หรือจะเป็นคนสายพันธุ์กับเรา
หรือเขาจะติด มาร์มาเลดจนน่าเป็นห่วงก็ช่าง
เรารักแพดดิงตัน แค่นั้นเขาก็เป็นคนในครอบครัวเราแล้ว!
และครอบครัวต้องไม่ทิ้งกัน!
ถ้าคุณต้องการตัวเขา คุณต้องข้ามศพเราไปก่อน!
งั้นได้เลย
ผมพูดว่าทุกคน...
- ฉันไม่เคยจับคนมาสตาฟแต่ว่า... - รอเดี๋ยว
เดี๋ยว
- คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก - แพดดิงตัน!
- ไม่นะ! - นั่นแหละ
ถูกแล้ว มามะ
เอิ่ม ผมขออะไรครั้งสุดท้ายได้มั้ย
อะไรอีกล่ะ
ผมอยากกินแซนด์วิช อยู่ในหมวกผมคู่นึง
รีบกินเข้า
ขอบคุณ
ก็ไม่เลว เจ้าหมี!
เดอะ โครว์ เนสท์!
คุณนายเบิร์ด
อะไร
เฮ้ เดินดูตาม้าตาเรือมั่งสิยะ
หุบปากเหม็นๆของหล่อนซะ
- คุณนายเบิร์ดคุณช่วยผมไว้ - โอ้!
- แพดดิงตัน! - เจ้าหมี
ค่อยๆนะ ฉันปวดหัวจะระเบิดอยู่แล้ว
หวัดดี
- หวัดดีฮะพ่อ - หวัดดีฮะคุณบราวน์
- หวัดดี - มีอะไรเหรอ
มันช่างเซอร์ไพรส์จังค่ะ ไม่คิดว่าคุณจะกลับบ้านเร็ว
- เรากำลังทำอะไรพิเศษกันอยู่ - ขอน้ำตาลอีก
- ดูนี่สิ หวัดดีทุกคน - หวัดดีค่ะพ่อ
- ไง พี่เบิ้มทำอะไรอยู่ - มาร์มาเลดครับ คุณบราวน์
- เอาเลยชิมเลย - อร่อย
แซนด์วิชหนึ่งคู่มีวิตามินและแร่ธาตุ
เพียงพอที่หมีต้องการในแต่ละวัน
งั้นหมายความว่าฉัน ไม่ต้องกินผักก็ได้ใช่มั้ย
- เขาบอกว่า "หมี" ไม่ใช่ "เด็ก" จ๊ะ - เสียใจด้วย โจนาธาน
- ขอบใจจ๊ะ จูดี - จูดี
มีใครเห็น... ขอบคุณครับคุณนายเบิร์ด
แม่ว่าทุกบ้านควรมี วันทำมาร์มาเลดนะ
- มีหมีด้วย - โดยเฉพาะหมี
บ้าน
ถึงป้าลูซี่ที่รัก
ผมขอโทษที่ไม่เขียนมาเร็วกว่านี้ แต่เกิดเรื่องขึ้นมากมาย
ผมได้พบลูกสาวของนักสำรวจด้วย
แต่เธอจับผมไปสตาฟ คุณนายเบิร์ดจึงผลักเธอตกจากหลังคา
มิลลิเซ็นท์ ไคลด์...
ผู้พิพากษาคิดว่า ติดคุกคงไม่ทำให้เธอดีขึ้น
เขาจึงตัดสินให้เธอ ทำงานรับใช้สังคมแทน...
ไม่ ได้โปรด! อะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่อันนี้!
...ในสวนสัตว์สำหรับเด็ก
- เร่งมือหน่อยยัยปากเหม็น! - ไม่ใช่กลิ่นปากฉันย่ะ!
กลับมาที่ วินด์เซอร์การ์เด้น ชีวิตเปลี่ยนไปมาก
คุณนายเบิร์ดบอกเป็นเพราะว่า พายุร้ายผ่านไปแล้ว
ทำให้เข่าหายปวด กลับไปดีเหมือนเก่า
อาการเวอร์ๆของจูดีหมดไป เธอยอมให้คุณนายบราวน์พบโทนีแล้ว
- แม่ต้องไม่พูดอะไรนะ - ไม่พูด
- แม่ห้ามแตะตัวหนูด้วย - แม่ไม่แตะใครหรอก ที่รัก
- และไม่ต้องร้องไห้ด้วย - ไม่! ไม่
ตอนนี้ในใจแม่รู้สึกอะไรเต็มไปหมด
เรามีกระบวนความคิดต่างกัน แม่กับลูก
- หนูรู้ - ดี
แม่ นี่โทนี
- ขอต้อนรับสู่ครอบครัว - โอ้ แม่!
โทษที โทษทีจ๊ะ ไม่ร้องไห้
เฮนรี?
โทษทีเรื่องแม่ฉัน
แม่เป็นคนแปลก แต่เราทุกคนก็แปลก
ดื่มชามั้ย ไม่เหรอ ไม่
และคุณบราวน์กำลังช่วยโจนาธาน สร้างจรวดยักษ์
พ่อแน่ใจนะว่าต้องใส่
แน่ใจสิถ้าเราจะส่งนี่ ขึ้นสู่วงโคจร
เราจะต้องใส่ไนโตรกลีเซอรีนให้หมด
แม้ว่าโจนาธานจะเห็นพ่อ จะประมาทเลินเล่อเรื่องความปลอดภัย
ฮิวสตัน เราอาจเกิดปัญหาแล้ว
หลบเร็ว!
คุณนายบราวน์บอกว่าในลอนดอน ทุกคนล้วนแตกต่าง
แต่หมายความว่าทุกคนอยู่ร่วมกันได้
ผมว่าเธอต้องพูดถูก
เพราะถึงแม้ว่าผมจะไม่เหมือนคนอื่น ผมก็รู้สึกว่าที่นี่เป็นบ้าน
ยังไงผมไม่มีวันเป็นเหมือนคนอื่น แต่ไม่เป็นไร
เพราะผมเป็นหมี
เป็นหมีที่ชื่อแพดดิงตัน
ลงมาเร็ว แพดดิงตัน!
by look666