Das Weisse Band - Eine Deutsche Kindergeschichte (2009) The Netherlands.
HET WITTE LINT
Ik weet niet of het verhaal dat ik ga vertellen helemaal waar is.
Ik weet het gedeeltelijk van horen zeggen.
Zelfs na zoveel jaren zijn er nog tal van mysteries,
...en ontelbare vragen blijven onbeantwoord.
Maar ik meen dat ik de vreemde feiten die zich in ons dorp afspeelden, moet vertellen.
Misschien kunnen ze zekere gebeurtenissen...
...die zich in dit land voordeden ophelderen.
Alles is begonnen, denk ik, met het ongeval van de dokter.
Na zijn dressuuruurtje bij de baron keerde hij terug naar huis...
...voor het geval er een patiënt wachtte.
Bij de ingang van de tuin struikelde zijn paard over een kabel...
...die tussen de bomen gespannen was.
Zijn dochter had het ongeval gezien en kon de buurvrouw waarschuwen,
...die de rentmeester op de hoogte bracht.
De gewonde die vreselijke pijn leed,
...werd naar het ziekenhuis gevoerd in de hoofdplaats, op meer dan 30 km.
De buurvrouw, een alleenstaande vrouw van rond de 40,
...was vroedvrouw.
Sinds de vrouw van de dokter in het kraambed stierf,
...was zij onmisbaar voor de dokter als huishoudster en medisch assistente.
Ze zorgde eerst voor de dokterskinderen...
...en dan ging ze haar zoontje, Karl, van school afhalen.
Hebt u Anni gezien? - Kan je geen gedag zeggen?
Dag, mevrouw Wagner. - Dag, Klara.
Hij is zo ongerust dat hij ongemanierd is. - Het is niet erg.
Hoe maakt de dokter het? - Niet zo goed.
Blijft hij in het ziekenhuis? - Geen idee.
We gaan Anna helpen. - Goed!
Was het koor leuk? - Ja!
Laat horen hoe goed je gezongen hebt.
Tot ziens, meneer de onderwijzer.
Wie het eerst...
Als ik het me goed herinner, vond ik het toen vreemd...
...dat de kinderen die Klara omringden...
...niet uiteengingen zoals gewoonlijk,
...maar zich in groep naar de rand van het dorp begaven.
Als je wil, knip ik weer dieren uit,
...zoals vorige week.
Wil je dat?
We kunnen ze samen kleuren, ja?
Of we knippen ze uit mooi gekleurd papier?
Het goudkleurig papier dat ik met Pasen kreeg.
Kom...
Goed, ik ga eten klaarmaken. - En als hij niet meer terugkomt?
Wat? Kom op!
Doe niet zo onnozel! Het gaat wel over net als een griep.
Weet je nog, vorige winter?
Je maakte het echt niet goed. En na...
Dag, Anni! - Hoe gaat het? Kunnen we je helpen?
Waar komt die kabel vandaan? Wat heeft de dokter gezegd?
Hij was niet spraakzaam, gezien z'n toestand.
Ik heb het aan zijn dochter gevraagd. Ze weet het niet.
Hij komt daar dagelijks voorbij.
Hebt u de kabel gezien? - Natuurlijk!
Hij is dun, maar stevig. Bijna onzichtbaar.
Neem me niet kwalijk. U speelt te goed voor mij.
Genoeg excuses. Concentreer u liever.
In feite speelt u te vlug voor mij. Ik ben Frederik II niet...
Hij had geen Schubert kunnen spelen! Goed, laten we de variatie spelen.
Luister, schat. Als de muziek je bevalt, kom de bladzijden omdraaien.
Als je je verveelt, ga naar je kamer.
Of ga uit mijn zicht, je bent onrustig...
...en dat hindert me.
Hoe laat is het? Waar is het kindermeisje?
Bij de tweeling, veronderstel ik.
Het is 20.40 uur. - 20.40 uur?
Je zou in bed moeten liggen!
Is zijn huiswerk af? - Natuurlijk, mevrouw.
Wil je de bladzijden omdraaien of niet?
Ja. - Kom dan.
Vanaf het thema.
Bewerk de variatie. Anders is de pret eraf.
Ik doe mijn best, mevrouw de barones. - Vanaf maat 9.
Vergeef ons, vader.
Vergeef ons.
Vanavond heeft niemand gegeten.
Jullie waren niet thuis vóór het donker,
jullie moeder heeft al huilend overal gezocht.
Konden we rustig eten, terwijl we vreesden voor een ongeluk?
Kunnen we nu eten, na jullie leugenachtige excuses?
Ik weet niet wat het droevigst is, jullie afwezigheid of jullie terugkeer.
We gaan allen hongerig slapen.
Jullie zullen moeten toegeven dat ik die fout niet ongestraft kan laten...
...als we elkaar willen blijven achten.
Daarom zal ik jullie morgen op hetzelfde uur...
...in het bijzijn van jullie broers en zusters ieder tien stokslagen geven.
Denk ondertussen na over de ernst van jullie fout.
Gaan jullie akkoord?
Ja, vader.
Goed. Ga dan naar bed.
Raak me niet aan.
Jullie moeder en ik gaan slecht slapen:
...ik moet jullie slaan, en die slagen zullen ons meer pijn doen dan jullie.
Laat ons nu, en naar bed!
Toen jullie klein waren,
...bond jullie moeder soms een lint in jullie haar of om jullie arm.
De witte kleur moest jullie herinneren aan de onschuld en zuiverheid.
Ik dacht dat deugd en oprechtheid jullie harten vervuld hadden,
...dat die herinneringen nu overbodig waren.
Ik heb me vergist.
Morgen, als jullie afstraffing jullie gezuiverd heeft,
...zal jullie moeder jullie dat lint weer ombinden en jullie zullen het dragen
...tot we weer vertrouwen in jullie kunnen hebben.
Waar is die kabel nu?
Wie haalde hem weg? - Ik weet het niet.
Was je hier niet?
Was je in de stad bij je vader? - Nee.
Je was dus hier. - Ik was op school.
Toen je naar school ging, was de kabel er? - Ik heb niet gekeken.
Wanneer bent u aangekomen? - In de middag.
Ik kook voor de dokter en zijn gezin. Ik help hem sinds zijn vrouw is gestorven.
En dat is?
Sinds Rudolphs geboorte, 5 jaar geleden. Ik ben vroedvrouw. We werken samen.
Maar u heeft niets gezien? - Nee!
Hoe lang lag die kabel daar al? - Ik heb hem nooit gezien.
Niemand zag hem dus ervoor of erna.
Hij maakte zich om de boom vast en verdween vanzelf na het ongeval.
Zo is het?
Mama! - Wat is er?
Excuseer me.
De dag na het ongeval van de dokter kwam geen oplossing van het raadsel.
Bovendien deed een andere ernstigere gebeurtenis...
...bijna het ongeluk van de dag daarvoor vergeten.
De vrouw van een boer kreeg een dodelijk ongeval.
Doordat ze aan de arm gewond was,
...mocht ze van de rentmeester niet mee oogsten...
...en kreeg ze een andere minder zware taak in de zagerij.
Blijf buiten! Ik ben nog niet klaar.
Ga naar buiten!
Diezelfde dag had ik een vreemde ontmoeting.
Het was een mooie, warme dag, en ik wilde m'n dagelijkse kost aanvullen...
...met een van de forellen waaraan de beek rijk was.
De baron had me zijn toestemming gegeven.
Martin!
Martin, pas op!
Ben je gek geworden?! Wil je je nek breken? - Dag, meneer.
Maar ben je nu helemaal gek geworden? Zag je hoe hoog het is?
Heb je me niet horen roepen?
Ja, meneer. - Nou?
Nou?
Je zag me en wou indruk maken?
Waarom... - Ik gaf God de kans me te doden.
Hij heeft het niet gedaan. Dus is hij tevreden over mij.
Wat?
Hij wil niet dat ik sterf. - Wie wil niet dat je sterft?
God.
Waarom zou God dat willen?
Beloof me dat niet meer te doen.
Kijk naar mij.
Beloof het me.
Je vertrouwt me niet, hè? - Jawel, meneer.
Goed.
Ga naar huis.
Ik zal je vader morgen spreken, na de piano. - Nee, alstublieft, zeg het hem niet!
Het is daar.
Pas op, het is helemaal rot.
En wie stuurde haar hier naar toe? - Geen idee.
We moesten de brokstukken bijeenrapen en ze is gevallen.
Heb je dat gezien? - Niet echt.
Je weet best dat de opzichters de zwakkere maaiers hier naar toe sturen.
Wie heeft haar gekozen?
Toen ik na die vreemde ontmoeting naar huis ging,
...maakte ik kennis met Eva.
Goedendag. Neem me niet kwalijk!
Neem me niet kwalijk dat ik u aanspreek. U bent het nieuwe kindermeisje van 't domein?
Waarom?
Men zegt dat u uit Treglitz komt.
Wie zegt dat? - De mensen.
En?
Niets. Ik weet niet...
Ik ben de dorpsonderwijzer. Ik dacht gewoon dat...
Toen ik u zag, bedacht ik...
Mijn vader is de kleermaker van Vasendorf.
Dat weet ik. - Hoezo?
Mevrouw de barones vertelde het. - Wat?
Dat u uit het naburig dorp komt. - Ja, natuurlijk!
Wel... ik dacht...
Zo te zien gaat u daarheen. - Waarheen?
Naar huis. Naar Treglitz. - Ja?
Gaat u er naar toe? - Ja.
Nou, ik dacht dat...
...mits u er voorbijrijdt kunt u misschien...
...mijn vader voor mij groeten en hem een vis geven?
Wat?
Hij zou heel blij zijn! Vooral aan het einde van de week.
Maar hoe...
Ik weet het niet. Ik heb niets om hem in te pakken.
Ik ook niet. Jammer.
Ik kan hem vastbinden met een vislijn. - Hoezo, aan de fiets?
Dat is niet zo'n goed idee. - Nee, het was maar een idee...
Ja.
Is hij van u? - Nee, hij is van het landgoed.
Is het uw eerste vrije dag?
Dan bent u zeker blij naar huis te gaan.
Dat kan ik me voorstellen.
Wel. Ik heb nog een lange weg af te leggen.
Goed, nou... Tot ziens.
Tot ziens.
Als u mijn vader in Vasendorf ziet, doe hem dan tenminste de groeten.
Ik ken uw vader niet. - Dat is waar.
Ik fiets voor de eerste keer!
Maar het gaat al heel goed! Maar wees toch voorzichtig!
Die vrouw vandaag... Wat had ze? - Welke vrouw?
O ja. Ze is dood.
Wat is dat? - Wat?
Dood.
Wat dood is?! Wat is dat voor een vraag!
Dat is als iemand niet meer leeft.
Als hij ophoudt met leven. - En wanneer houd je op met leven?
Als je oud bent, of heel ziek.
En de vrouw? - Ze heeft een ongeval gehad.
Een ongeval? - Ja. Als je je heel erg bezeert.
Zoals papa. - Ja, maar nog veel erger.
Zo erg dat je lichaam het niet meer uithoudt.
En dan ben je dood.
Maar de meeste mensen krijgen geen ongeval.
Ze zijn niet dood.
Nee, ze sterven veel later. - Wanneer?
Nou, veel later, als ze heel oud zijn.
Moet iedereen sterven?
Werkelijk iedereen? - Ja, iedereen moet sterven.
Maar jij toch niet, Anni?
Ik ook. Iedereen.
Maar papa toch niet? - Papa ook.
En ik ook?
Jij ook. Maar pas veel later. Voor ons is het pas veel later.
En je kan daar niets tegen doen? Het moet gebeuren?
Ja. Maar pas veel later.
En mama?
Die is niet op reis?
Is ze ook dood?
Ja. Ze is ook dood.
Maar dat is lang geleden.
Klara!
Martin, kom je?
Karli?
U kunt naar binnen gaan. - Wat is het?
Wat denk je? - Ik weet het niet.
Een jongen.
Wat? Wil je geen broertje?
Pas op dat je vader dat niet hoort!
Verontschuldig me.
Ze wisten dat het gevaarlijk was.
Wat wil je? De baron voor de rechter slepen?
De rentmeester vermoorden? Ga zijn hoofd afhakken met je zeis.
Dat zal je moeder niet tot leven brengen.
Vader, u hield van moeder. - Hou je mond!
Na die twee dagen in juli...
...ging het leven in het dorp weer zijn gewone gang.
De dagelijkse oogstarbeid putte de mensen uit.
De meeste kinderen werkten mee om hun ouders te helpen.
Ik aanvaardde het aanbod van de rentmeester...
...om zijn secretaris te zijn tijdens de oogst...
...omdat ik hoopte zo het meisje weer te zien...
...dat ik sinds onze ontmoeting niet meer kon vergeten.
Helaas, ze verliet zelden het landhuis.
De dokter keerde niet snel terug uit het ziekenhuis.
Anna en Rudolph, zijn kinderen, werden aan de vroedvrouw toevertrouwd.
Na de begrafenis van de boerin, bijgewoond door het hele dorp,
werden de twee ongevallen vergeten...
...tot op het einde van de zomer,
toen het dorp bijeenkwam voor het oogstfeest,
eerst jubelend en later doodsbang en ontredderd.
Ik dank jullie allen.
Jullie hebben goed gewerkt,
de hemel was ons genadig, de schuren zijn vol.
Het bier mag dus vloeien en jullie zullen geen honger lijden!
Leve meneer de baron!
Leve de baron!
Zeer geëerde baron, mevrouw de barones,
beste feestvierende parochianen,
laten we op deze plechtige dag naar psalm 145, vers 15 luisteren:
Aller ogen zijn op u gericht, Heer,
en gij geeft hun eten te gelegener tijd.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.
Laat het jullie nu smaken!
Vier maar feest, jullie hebben het verdiend!
...maar u had ons een koor beloofd. - Richt u tot de dominee, mevrouw de barones!
We zijn nog maar aan de liederen voor het vormsel toe.
Dat is in het voorjaar! Het is nu herfst.
Onze zangertjes zijn niet allen begaafd. Het spijt me!
En, onze moedertjes? Geen zin om mee te feesten?
We zitten hier goed in de schaduw!
Dat bevalt mijn zoon zeker wel!
Ja! - Dat zal wel!
Dat zou velen bevallen! - Georg!
En jij?
Vind je het niet erg voor de kinderen van anderen te zorgen,
terwijl al die jongemannen ginder zijn?
Nee, meneer de rentmeester, ik ben graag bij de kinderen.
Hoe oud ben je?
Zeventien. - Zeventien jaar!
Houd je niet liever een aanbidder vast dan de kindjes van mevrouw de barones?
Laat haar met rust, Georg. - Ik zeg niets...
Ga je wat eten voor ons halen, Emma?
Als u op hen let, ga ik met genoegen.
Hij was dronken, maar ze konden hem niet tegenhouden.
Laat Frieda met rust!
Loop naar de hel!
...ik ben de torenhaan...
Vader, ze hebben alle kool van de baron afgehakt.
Wat?
Iemand heeft de kolen van de baron kapot gehakt.
Ik heb het nooit geleerd! - Ik ook niet!
Je moet hardop tellen!
Een, twee, drie.
En als uw leerlingen u uitlachen? - Dat raad ik hen niet aan!
En spreek me niet met u aan! Zo oud ben ik niet.
Zie je, het gaat al beter! - Wel...
Kijk niet te veel naar je voeten.
Niet slecht, hè?
Het is afschuwelijk.
Het gebruik wou:
Als het koren gemaaid is, willen we centen,
...en wee de gierigaard, dan gaat z'n kool eraan.
Ondertussen eten en zuipen ze maar!
Kom binnen!
Wat wil je?
Ik heb een verzoek, vader. - Ja?
Ja? - Ik heb hem gevonden.
Hij is gewond. - En dan?
Mag ik hem houden?
Hoe wil je dat aanpakken? - We zullen hem genezen.
En als hij genezen is?
Dan zal je eraan gehecht zijn, niet?
Ben je bereid hem dan vrij te laten?
Pipsi zit ook altijd in een kooi.
Ja, maar hij is opgegroeid in gevangenschap. Deze heeft de vrijheid gekend.
Zal je hem willen vrijlaten als hij genezen is?
Heb je het aan je moeder gevraagd?
Ja. - En wat zegt ze?
Dat u moet beslissen, vader.
Ach zo. Zegt ze dat...
En wil je er echt voor zorgen?
Ja.
Het is een zware verantwoordelijkheid. Ja?
Je zal zijn vader en moeder zijn.
We zullen een kooi moeten vinden voor je patiënt.
Heb jij het gedaan of niet?
Men heeft je blijkbaar gezien. - En dan?
Hun hoofden zijn er niet afgehakt!
En geloof me, vader: 'ik ben er trots op!'
Blijf zitten!
Wat dacht je?
Zeg het me!
Vooruit, zeg het me!
Dat weet u, vader.
Is het vanwege je moeder? Denk je dat ze haar dood op hun geweten hebben?
Wat denk je? Dat ik de moed niet heb te reageren?
Weet je wat je daad voor ons kan betekenen?
En als Frieda haar werk verliest, zij die ons helpt overleven?
Als we daar 's zomers niet meer mogen werken?
Je wil trouwen en de boerderij overnemen?
En je wil ons allen voeden zonder hulp van het landgoed?
En hoe weet je dat zij schuldig zijn?
Hoe weet u dat ze onschuldig zijn?
Dat weet ik niet.
Maar het tegendeel is ook niet bewezen.
Hoezo, hij is er niet? - Hij is verdwenen. Ik heb overal gezocht.
Hij is toch niet in rook opgegaan! Wanneer heeft u hem voor het laatst gezien?
Rond 2 uur. - 2 uur?
Weet u hoe laat het nu is? - Ik weet het, meneer de baron.
Wat zegt mijn vrouw hiervan?
Mevrouw heeft me gestuurd. Ze is radeloos. - Dat zal wel. U bent een idioot, Huber.
Waarom bent u hier? Voor één kind zorgen, is dat zo moeilijk?
Het spijt me, M. de baron. - Bespaar me uw excuses.
Waar was hij om 2 uur? - Hier. Hij ging met de anderen spelen.
Waar? - Dat zei hij niet.
Heeft mijn vrouw zijn afwezigheid niet opgemerkt?
Na het voorval met de kool trok ze zich terug. Onwel.
Onwel? - Ja, een verschrikkelijke migraine.
Wat een gekkenhuis!
Heeft u mijn zoon gezien? - Nee.
Vraag het aan uw zonen. Sigi verdween met andere kinderen.
Wat betekent dat? - Dat hij weg is!
De zonen van de rentmeester zeggen dat ze Sigi maar even hebben gezien.
Hij vertrok met andere kinderen, en ze letten er niet op.
Kort na middernacht begon men hem te zoeken.
Moe en soms nog dronken vormden de mensen twee groepen:
...de ene doorzocht alle gebouwen,
...de andere kamde het omliggende gebied uit.
Rond half 3 's nachts luidde de alarmklok die iedereen terugriep naar het landgoed.
Sigi was gevonden.
Hij lag op zijn buik, vastgebonden, in de zagerij.
Zijn broek was naar beneden getrokken,
...zijn achterwerk was bloederig van de stokslagen.
Hij was in shocktoestand, en kon niet lopen.
Men moest hem op zijn buik leggen...
...hem op een geïmproviseerde brancard naar het landgoed brengen.
Na de zondagsdienst...
...vroeg de baron aan de dominee hem het woord te geven.
De veldwachters hebben tal van jullie ondervraagd.
Zonder resultaat.
Ik dacht eerst dat mijn zoon mishandeld werd...
...door degenen die mijn kool afgehakt hadden.
Om zich te wreken!
Waarvoor?
Omdat ik verantwoordelijk zou zijn voor de dood van hun moeder,
...hoe absurd die veronderstelling ook is.
Maar de jonge Felder rechtvaardigde zo...
...zijn gemaai tegenover de veldwachters.
Ik heb Felder en de zijnen altijd geholpen,
...maar dankbaarheid is niet vanzelfsprekend.
Het is een kwestie van karakter.
Vlucht niet, Felder! Ik wil je eer redden!
Het is inderdaad gebleken dat de dappere Max Felder...
...over zijn daad opschepte bij zijn verloofde,
...waarna de lafaard zich bij haar verborg.
Hij had dus niet de tijd om het te doen.
Vader Felder zou eerder zijn tong afsnijden dan te liegen om die nietsnut te dekken.
Ik herinner jullie aan een feit dat de meesten al vergeten zijn:
...twee maanden geleden kwam jullie dokter met zijn paard ten val...
...en hij ligt nog altijd in het ziekenhuis.
Het ongeval was te wijten aan een kabel die in zijn tuin gespannen was...
...met het enige doel die val te veroorzaken.
Ook daar heeft niemand iets geweten, gezien of gehoord.
We weten het allemaal:
...degenen die mijn zoon en de dokter gekwetst hebben...
...zijn hier, onder ons, in dit gezelschap.
Ik zal niet dulden dat zulke misdaden ongestraft blijven...
...en ik wens jullie niet toe dat jullie kinderen zo mishandeld worden.
Ik doe dus op jullie allen een beroep:
...help me de schuldige of schuldigen te vinden.
Als wij de waarheid niet ontdekken,
...is het gedaan met onze vrede.
De toespraak van de baron joeg de dorpsbewoners schrik aan.
Hij was niet geliefd,
...maar als sociale autoriteit en broodheer van nagenoeg het hele dorp
...werd hij door allen gerespecteerd.
Zijn woorden over de vrede van het dorp voorspelden niets goeds.
En de mysterieuze kant van die criminele voorvallen...
...wekte het diepgewortelde wantrouwen van de boeren.
Binnen!
Eva!
Mag ik binnenkomen?
Wat een vraag! Natuurlijk. Kom binnen!
Wat is er aan de hand?
Wat heb je?
Ze hebben me ontslagen.
Wat bedoel je? - Niets. Ze hebben me ontslagen.
De huisleraar is ook ontslagen.
Ik weet niet waar ik heen kan.
Ik ben zo bang op de weg.
Al goed, kom, kalmeer. Kom, ga zitten.
Kalmeer en vertel me alles.
Nou?
Wat is er gebeurd?
De zoon van de baron maakt het slecht.
Zijn ouders zijn wanhopig en woedend.
Ze zeggen dat de huisleraar en ik verantwoordelijk zijn,
...dat we niet genoeg opgelet hebben.
Maar ik ben daar voor de tweeling.
Ik heb altijd goed op hen gelet.
Toen we samen dansten, had de barones me de toestemming gegeven.
Ik heb echt niets misdaan. - Rustig maar. Huil niet meer.
Wat moet ik beginnen?
Mijn familie heeft mijn salaris nodig. - We vinden er wel iets op.
Weet je, de baron is opvliegend, maar blaffende honden bijten niet.
Nee, het is voorbij, dat weet ik.
De barones wil niemand meer zien.
Ze wil weggaan met de kinderen, naar de stad of naar haar ouders...
Ik zal proberen met haar te praten.
Vroeger speelden we piano met vier handen.
Maar ik was niet erg goed.
Nu heeft ze de huisleraar, hij leerde fluitspelen in de stad.
Zo goed speelt hij ook niet. - Dat is waar.
Wie kon zoiets doen? - Wat?
Een kind zo slaan.
Ik weet het niet.
Mag ik vannacht hier blijven?
Jaag me niet weg, alstublieft.
Hoe kan je zoiets denken?
Ik wil wachten tot morgenvroeg. Hier, in de klas.
En dan vertrek ik.
Thuis zullen ze het niet begrijpen.
Ze zullen denken dat ik iets misdaan heb.
En als ik meega? - Hoezo?
Morgen, na school? Ik vind wel een wagen om terug te komen.
Waarom wilt u dat doen? - Spreek me niet met u aan.
Waarom wil je dat doen?
Kom, ik zal iets voor je spelen.
Als je dat wil.
Dag, vader.
Ik ben terug. Ze hebben me laten gaan. - Dat zie ik. En nu?
Kunt u me niet vergeven?
Je wat vergeven?
Dat ik niet meer op het landgoed mag werken? Dat ze Frieda eruit hebben gegooid?
Dat je broers en zussen geen eten hebben? Of wat dan wel?
's Anderendaags na school ging ik naar het landgoed...
...om te vragen hoe Sigi het maakte en een goed woordje te doen voor Eva.
Ik vernam dat de barones die morgen met de kinderen vertrokken was.
De rentmeester leende me niet graag de wagen om Eva naar huis te brengen.
Toen we het dorp uitreden, kwamen we de dokter tegen.
Kort na het oogstfeest was Rudolph, zijn zoontje van 4, verdwenen.
Na de recente gebeurtenissen was de beroering groot.
De jongen werd terug gevonden op de grote weg:
...hij was niet gekleed voor een reis, maar stapte vastberaden naar de stad.
Toen men vroeg wat hij van plan was, zei hij dat hij zijn vader wou bezoeken.
Toen hij naar huis gebracht werd, weerde hij zich als een duivel.
Toen de dokter het voorval vernam,
...en aangezien zijn behandeling toch bijna klaar was,
...besloot hij zijn verblijf in het ziekenhuis te verkorten.
Rudi? - Hij was daarnet in de woonkamer.
Hoeveel krijgt u van me? - 3 Mark 50.
Dank u. - Prettige dag!
Maar waar ben je, Rudi?
Dag, Rudi.
Zeg je geen goedendag tegen je vader?
Nee?
Ik heb gehoord dat je me wilde bezoeken in het ziekenhuis.
Waarom sluit je je op?
Goed.
Dan wil ik jou ook niet zien.
Als het zo is, ga ik weer weg.
Je mag in het toilet blijven.
Tot ziens, Rudi.
Je spreekkamer is klaar. Mw. Wagner heeft alles gereed gemaakt.
Waarom zeg je dat? - Ik weet het niet.
Ik dacht dat je het wilde weten.
Heeft ze goed voor jullie gezorgd?
Hoe oud ben je nu?
14 jaar.
Het is raar hoe erg je op je moeder lijkt.
...want je moeder en ik zijn erg bezorgd.
Denk goed na. Slaap je slecht? Ben je te moe?
Nee.
Heb je problemen op school waarvan ik niet weet?
Nee, vader.
Je begrijpt onze bezorgdheid dus niet.
Ik zal het je uitleggen.
Je weet dat ik ook dominee ben in Birkenbrunn.
Op een dag kwam een moeder bij mij, omdat haar zoon die jouw leeftijd had,
...symptomen vertoonde die gelijkwaardig waren aan de jouwe.
Opeens leed hij aan een grote vermoeidheid.
Hij had kringen onder de ogen, was verdrietig, terneergeslagen.
Hij keek zijn ouders niet recht in de ogen.
Al vlug werd hij op leugens betrapt.
Dat duurde zo'n zes maanden. Daarna ging alles heel vlug.
Hij had geen eetlust meer,
...hij sliep niet meer, zijn handen trilden,
...zijn geheugen ging achteruit,
...zijn gezicht zat vol zweren, en later zijn hele lichaam,
...en uiteindelijk stierf hij.
Het lijk dat ik moest zegenen leek dat van een oude man.
Begrijp je mijn bezorgdheid nu?
Wel, wat veroorzaakte de veranderingen...
...waardoor die jongen zo'n vreselijk einde kende?
Ik weet het niet.
Ik denk dat je het wel weet.
Je wil het me niet zeggen?
Nee?
Dan zal ik je het antwoord geven:
...de jongen zag hoe iemand zichzelf schaadde...
...door de fijnste zenuwen van zijn lichaam te misbruiken,
...daar waar het gebod Gods heilige barrières oprichtte.
Hij deed die gebaren na. Hij kon niet meer ophouden.
Hij maakte al zijn zenuwen kapot zodat hij eraan ten onder ging.
Ik wil je alleen maar helpen.
Ik houd met hart en ziel van jou.
Wees oprecht, Martin.
Waarom bloosde je toen je het verhaal van die ongelukkige hoorde?
Bloosde? Ik weet het niet. Ik heb met hem te doen.
Is dat alles?
Er is een andere reden. Je gezicht verraadt het.
Wees eerlijk, Martin.
Waarom huil je? Moet ik je je bekentenis besparen?
Is het dat, heb je gedaan zoals die arme jongen?
Ja.
Mijn arm!
Het is goed dat je terug bent. Het werd tijd.
Dat kan je wel zeggen.
Het was moeilijk met de kinderen, zonder jou.
Ik weet het.
Hij mag me niet.
Wie? - Rudi.
Hij heeft een lastige leeftijd.
Niet echt.
Ze zijn altijd op een lastige leeftijd.
Ja!
Je hebt me niet gemist.
Wat bedoel je?
Niets. Ik zeg dat omdat het waar is.
Er gaat niets boven een goede dosis zelfhaat.
Wat? - Niets. Vergeet het.
Dat jaar trad de winter vroeg in.
Op het Reformatiefeest begin november, lag het dorp onder een laag sneeuw.
In tegenstelling tot gebruikelijk woonde de baron wiens gezin nog niet terug was,
...de dienst niet bij.
De dorpsbewoners zagen er een teken van zijn woede in.
Er was nog geen mogelijke schuldige gevonden.
Evenmin had de oproep van de baron tot menige verdenkingen geleid...
...en zelfs enkele aanklachten
...die echter ongegrond bleken.
Het is geen longontsteking. Maar u moet hem in het oog houden.
Als de koorts stijgt, roep me dan terug.
Geef hem de druppels om de 2 uur,
...en leg een natte doek bij de kachel, hij zal beter ademen.
Goedenavond. - Tot ziens, dokter.
Stond het raam lang open?
Moeilijk te zeggen. Mijn vrouw gaf hem rond 1 uur de borst.
Toen ze om half drie terugkwam, was het ijskoud in de kamer.
En de kleine heeft niet gehuild? - Nee, de kinderen hebben niets gehoord.
Het gaat redelijk met hem. We moeten afwachten.
Het ziet er niet te erg uit. - Een borrel om u op te warmen?
Of beter, blijf eten!
Dank u, maar ik heb te veel werk. Na mijn afwezigheid...
En hoe gaat het met uw arm?
Het gaat wel.
Binnen drie weken zal alles weer in orde zijn.
Dank u.
Het moet verschrikkelijk zijn! Met één hand is men beperkt.
Quod erat demonstrandum.
Goedenavond. - Goedenavond, dokter.
Als uw vrouw ziet dat de koorts weer stijgt, laat het me dan weten.
Goed!
Hoezo, goed?
Nou? Het is goed.
Wanneer ging je naar papa? In zijn bureau?
Waarom?
Zomaar.
Half december ontving ik eindelijk een brief van Eva.
Haar vader had een baan voor haar gevonden in de stad
...en ze moest in het begin van het jaar beginnen.
Sinds die avond dat ze een onderkomen in de school zocht...
...en we elkaar tot 's ochtends onze korte levens verteld hadden,
...waren haar bleek gezicht...
...en haar bedeesde en tegelijk rondborstige aard...
...niet meer uit mijn gedachten geweest.
De schoolvakantie duurde tot 2 januari,
...maar de dag na Kerstmis, een koude maar zonnige dag,
...trok ik naar Treglitz om Eva bij haar ouders te gaan bezoeken.
En Sigi?
Dat weet ik niet. De barones is nog niet terug.
En meneer de baron?
We zien hem zelden. Hij praat met niemand.
Ze zeggen dat ze naar het zuiden zijn getrokken. Naar Italië.
Italië?
De zagerij is bijna helemaal afgebroken volgens de rentmeester...
Goedendag. - Dag, jongeman.
Blijf zitten! We zijn hier niet deftig. Komaan, naar buiten!
Wilt u iets drinken? - Nee, dank u, dat is heel vriendelijk.
Werkelijk niet? - Nee, dank u wel.
U bent dus onderwijzer.
En u kunt een vrouw onderhouden?
Mijn vader is kleermaker en ik heb het vak geleerd,
ik heb heel wat bijverdiensten.
Zijn atelier overnemen was raadzamer geweest, niet?
En waarom denkt u juist aan Eva?
Ze is nog een kind. U zou haar vader kunnen zijn.
Ik ben 31 jaar. - Goed, dat klopt zo ongeveer.
Vader!
En hebt u haar mening gevraagd?
Ze is nog bijna een kind. Ze kent het leven niet.
Zeg me: wil je hem echt?
Nou, zeg toch iets.
Hij kwam speciaal, door de kou.
Laat haar met rust! Natuurlijk wil ze! Begrijp je niets?
Maar ze doet haar mond niet open!
Ga weer zitten!
Vrouwen!
U moet niet alles zo serieus nemen.
Luister. Ik houd niet van grote toespraken.
Het komt me wel goed uit dat ze vlug vertrekt met zoveel monden te voeden.
Aan de andere kant...
...gaat het me allemaal te vlug.
Ik ken u niet.
U bent niet onsympathiek, maar ik moet informatie inwinnen.
En de kapper in de stad wil haar als leermeisje aannemen.
Daar zal ze mensen ontmoeten,
...en kan ze er nog eens over nadenken.
Als ze over een jaar nog altijd akkoord is, zullen we zien.
En denkt u ook nog eens na.
Akkoord?
Ik had gedacht dat... - Ja, ik weet het.
Maar het is kiezen of delen.
Als u erop staat. - Ja.
Prima!
Goed. Ik moet weer aan het werk.
Zelfs op feestdagen.
Blijf zitten.
Ik stuur Eva weer terug.
Dan kunnen jullie afscheid nemen. Één jaar is kort. Het zal snel voorbij gaan.
U kunt haar komen opzoeken.
Heeft je vader je...
Vind je het goed?
Vindt u het goed?
Spreek me toch niet met u aan.
Adi? Ben je wakker?
Adi!
Wat? - Kijk!
Wat is er? - Maar kijk! Ga kijken wat er gebeurt!
Mijn God, maar wat wil je? - Daar! Kijk uit het raam!
Er is brand! Daarachter, op het landgoed! - Maak me los!
Vooruit, maak me los!
Ik weet niet of... - Maak me los, zei ik!
Wat is er? Wees toch stil! - Gusti, kom me losmaken!
Wat is er aan de hand?
Maak me los, verdorie! Idioten! Er is brand!
Brand? Waar?
Er is brand! - Ja, er is brand! Maak me dus los!
Vader heeft het verboden!
Niet in noodgevallen! We moeten alarm slaan!
Vader! - Roep niet zo! Het is al goed...
Zal ik mama gaan halen?
Wat is er? - Er is brand!
Ik weet het. Jullie vader is al daar.
Wat doen jullie daar? Ga terug naar bed. Het is niets.
Er is brand op het landgoed. Wees niet bang.
Ga terug naar bed en ga slapen.
Kom op! Jullie vatten kou zo!
Zo'n kabaal! Je maakte iedereen wakker. - Ik dacht dat het gevaarlijk was.
Ik moest zijn handen losmaken.
Alles is in orde. Morgen zal jullie vader alles vertellen.
Vooruit, naar bed!
Ik wil jullie in bed zien.
Het is hier koud.
Vooruit, goedenacht.
Slaap wel. - Goedenacht, mama!
Wil je nu ophouden?
Waarom doe je al die moeite? Kijk me niet zo moedeloos aan.
Je bent niet onhandig. Maar ik kan het niet meer met jou.
Eerlijk gezegd walg ik van jou.
Maak je je werk af?
Ik wil hier niet de nacht doorbrengen.
Wat heb ik je misdaan? - Mijn God, je hebt me niets misdaan!
Je bent lelijk, onverzorgd, je huid is slap en je adem stinkt.
Is dat genoeg?
De hoes moet afgekookt worden.
Hang de bedroefde maagd niet uit. De wereld zal niet instorten.
Niet op jou en niet op mij.
Ik wil niet meer, dat is alles.
Ik heb geprobeerd...
...om aan een ander te denken als ik met jou slaap,
...een die lekker ruikt,
...een jonge, minder verlept dan jij,
...maar ik heb niet genoeg verbeelding.
Uiteindelijk ben jij het maar, en vind ik het om te kotsen,
...en ik schaam me.
Wat maakt het dan uit?
Ben je klaar?
Ja, al lang.
Je moet wanhopig zijn om zo hatelijk te zijn. - Begin niet, hè?
Ik weet dat ik geen schoonheid ben.
Mijn slechte adem komt door mijn maagzweer en dat weet je.
Maar vroeger stoorde je dat niet. Ik had hem al toen je vrouw nog leefde.
Bespaar me je walgelijke details.
Wees gerust, je hebt me altijd doen walgen.
Maar ik wilde me afreageren na Julies dood, maakte niet uit met wat.
Ik had een koe kunnen bespringen.
De hoeren zijn te ver weg.
En één keer in de 2 maanden is me niet genoeg ondanks mijn gevorderde leeftijd.
Hou dus op met het slachtoffer te spelen en hoepel op.
Waarom valt je dat nu op?
Wanneer had het me moeten opvallen?
In het ziekenhuis was ik vergeten wat een last je voor me was.
Pijn maakt sentimenteel.
Ga weg! Heb je dan geen zelfrespect?
Bij jou kan ik me die luxe niet permitteren.
Ja. Dat is waar.
En als ik een stommiteit bega?
Doe maar.
Dan zou je me eindelijk verrassen,
...maar dat kan pijn doen.
Ik weet het, ik ben belachelijk.
Het zou je niets kunnen schelen. - Wat kan ik zeggen?
Waarom veracht je me?
Omdat ik je de kleine hielp grootbrengen?
Omdat ik zie hoe je je dochter betast en ik zwijg?
Omdat ik je help jezelf te bedriegen,
...en luister hoe je herhaalt hoeveel je van Julie hield,
...terwijl iedereen weet dat je haar even slecht behandelde als mij?
Omdat ik van je hou terwijl ik weet dat je niet verdraagt...
...dat men van je houdt? - Juist.
Sta nu op. Ik heb werk te doen.
Je kan je niet veroorloven me weg te sturen.
Wie zal je vuile werk opknappen en je helpen met de kinderen en de praktijk?
Je meent dat niet.
Je wil gewoon zien hoe ver je kan gaan:
...Zal ze dit slikken, kan ik haar nog meer de put in duwen?
Ik ben ook moe.
Ik heb 2 gehandicapte kinderen: Karli en jij. Jij bent de ergste.
God, kan je niet gewoon sterven?
Het jaar eindigde met prachtig weer.
Het sneeuwlandschap schitterde zo...
...dat het pijn aan de ogen deed.
Niemand wist dat dit het laatste oudejaarsfeest in vredestijd zou zijn...
...en dat dit jaar een omwenteling zou brengen...
...waarvan geen van ons de impact kon beseffen.
Ondanks de vreemde gebeurtenissen die het dorp verontrust hadden,
...waanden we ons verenigd in de zekerheid...
...dat het leven van onze gemeenschap beantwoordde aan de wil van God.
...het lichaam van Jezus uit brood en wijn.
Moge de voorbereiding van je confirmatie...
...een moment van geluk en verrijking zijn.
Jij, Martin, zal vanaf vandaag...
...bevrijd zijn van dat lint,
...maar ook van de banden die je 's nachts beletten te bezwijken...
...voor de verlokkingen van je jong vlees.
Ik heb vertrouwen in jullie, dierbare kinderen,
...en ik wens jullie een goed en gelukkig jaar.
Net na Pasen, op het einde van april, kwam de barones terug met de kinderen.
Een nieuw kindermeisje vergezelde haar.
Mijn heimelijke hoop dat Eva zou terugkomen...
...werd de bodem ingeslagen.
Het kindermeisje was Italiaans, niet oud en niet jong,
...afkomstig uit de stad aan de Middellandse Zee...
...waar de barones overwinterd had.
Sigi!
Dag, Ferdinand! - Wacht! Ik kom!
Blijf hier, Sigi, je kan later gaan.
Ga maar. Maar niet te lang.
Marie-Louise?
Waar ben je?
Pas op, hij komt er aan!
Rustig!
In godsnaam, wees stil! Stilte!
Wat gebeurt er? Wat doen jullie hier?
Het is nu confirmatieles. Vooruit, naar buiten!
Groeten we niet meer? - Dag, meneer de onderwijzer!
Dag, meneer de dominee! - Het spijt me! Dat zal niet meer gebeuren.
Tot ziens, dominee.
Tot ziens.
Laten we bidden.
Onze Vader, die in de hemel zijt,
...geheiligd zij Uw naam, Uw rijk kome,
...Uw wil geschiede op aarde als in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden...
...zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren.
En leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade,
...want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid...
...tot in de eeuwigheid. Amen.
Ga zitten!
Het is een treurige dag voor mij.
Binnen enkele dagen willen we jullie confirmatie vieren.
Ik heb jullie het woord van God bijgebracht om zo van jullie...
...verantwoordelijke mensen te maken.
En wat zie ik vandaag?
Brullende apen,
...onwaardig, kinderachtig zoals jullie medeleerlingen van 7 jaar!
Maar wat voor mij nog triester is,
...is mijn eigen dochter de hoofdrol te zien spelen in dit erbarmelijk schouwspel.
Vorig jaar bond ik een wit lint in haar haar.
Wit is, zoals jullie weten, de kleur van de onschuld.
Dat lint moest Klara helpen de zonde te mijden,
...en ook zelfzucht, afgunst,
...onkuisheid, leugen en luiheid.
In het begin van dit jaar was ik zo naïef te denken...
...dat ze rijp genoeg was en dat lint niet meer nodig had.
Dat ze verantwoordelijk genoeg was, als dochter van de geestelijke leidsman van...
Anni?
Anni? Waar ben je?
Rudi! Wat doe jij hier? Waarom lig je niet in bed?
Ik kan niet slapen. - En dan wandel je zo rond?
Ik werd wakker en je was er niet.
Papa heeft gaatjes in mijn oren gemaakt.
Doet dat pijn?
Ja, een beetje.
En daarom huil je? - Ik huil al niet meer.
Wie mooi wilt zijn moet pijn lijden!
Dat zeggen ze toch, hè?
Ga naar bed.
Anni komt zo.
Ik draag geen oorbellen meer, dus zijn de gaatjes weer dichtgegroeid.
Binnenkort, met Pinksteren, krijg ik die van mama.
Die mooie, weet je?
Na Klara's bewusteloosheid, die ons had doen schrikken...
...en haar verzwakt en koortsig maakte,
...ging ik vlak voor Pinksteren naar de rentmeester...
...om opnieuw de wagen van hem te lenen.
Sinds mijn huwelijksaanzoek schreef Eva me iedere week.
Ik had de indruk dat ze zich in de stad verlaten voelde...
...en me tussen de lijnen vroeg haar vlug te komen opzoeken.
Ik wou de zaterdag met haar doorbrengen en 's zondags terugkeren...
...om samen met de dominee het confirmatiefeest voor te bereiden.
De rentmeester was in de zagerij en zou niet lang meer wegblijven.
Dag, meneer. - Dag, Erna.
Hij is schattig.
Je vindt hem leuk. - Ja, heel leuk.
Hij was heel ziek, hoorde ik.
Ja, heel ziek. Maar de dokter heeft hem verzorgd.
Godzijdank.
Ik kan beter vanavond terugkomen.
Vader zal koffie komen drinken om vier uur.
Dan ga ik weer zitten.
Kan ik iets voor u halen? Koffie? Dat is zo klaar.
Nee, bedankt. Ik ga gewoon zitten wachten.
Meneer!
Gebeurt het dat dromen uitkomen?
Dat hangt ervan af. - Van wat?
Waarvan hangt het af?
Als je droomt dat je de beste van de klas bent en je werkt goed,
...zal je droom misschien uitkomen.
Dat bedoel ik niet. - Wat dan wel?
Als je iets droomt,
...als je echt droomt, in je slaap, kan dat uitkomen?
Waarom, wat heb je gedroomd?
Vertel me.
Ik zie dat je ermee zit.
Kom, vertel me!
Ik droomde van Karli.
Het rare kind van de... - Ik weet het.
Er gaat hem iets vreselijks overkomen. - Iets vreselijks?
Wat dan?
Dat weet ik niet.
Een beetje zoals Sigi een tijd geleden. Maar veel erger.
En hij is zo lief! Hij doet niemand kwaad.
Kom...
Het is maar een droom. Neem het niet ernstig op.
Dromen komen niet uit. Vooral zulke niet.
Maar de mijne komen soms uit. - Hoezo?
Deze winter droomde ik de nacht vóór Gusti ziek werd,
...dat mijn broer het raam opende zodat hij zou sterven.
En zijn raam stond geopend, hij vatte kou en stierf bijna.
Wat vertel je daar? Dat is onzin!
We hadden afgesproken in het station,
...omdat Eva liever niet met mij wilde gezien worden.
Ze logeerde bij verre neven...
...die haar ouders op de hoogte hielden van haar gedrag.
Ze was wat vermagerd en mooier dan ooit.
Ik werd opnieuw bekoord door haar bedeesdheid en bijna kinderlijke eerlijkheid.
Het is dus niet zo erg?
Nee. Maar voortdurend haren opvegen... De tweeling, dat was prettiger.
Maar alles gaat goed. Ik mag echt niet klagen.
Nee? - Nee. Werkelijk.
Behalve de tweeling mis je niets?
Och, jij!
Het kindermeisje spreekt alleen Italiaans?
Dat is wat de rentmeester zegt. - Oh oké.
Waar rij je naartoe? - Er is een mooi meertje in het bos.
We kunnen er picknicken.
Liever niet. - Waarom?
Wat is er?
Niets.
Alsjeblieft.
Ik heb geen onbehoorlijke bedoelingen! Ik wou je plezier doen met die picknick.
Alsjeblieft.
Hoe zou ik mijn aanstaande kunnen onteren?
Goed. Ik zal omdraaien.
Dank je.
Neem en drink!
Dit is het bloed van het nieuwe testament,
...vergoten voor jou om je zonden te vergeven.
Hier! Hij is hier!
Uit de weg!
Want ik, de Heer, je God, ben een jaloerse god...
...die de schuld van de vaders op de zonen straft,
...op de derde en vierde generatie.
Na de mishandeling van het gehandicapte kind...
...zag de baron eindelijk in dat het wenselijk was...
...een beroep te doen op de bevoegdheid van de gerechtelijke politie.
Zo kwamen twee agenten in burger...
...de plaats van de ongevallen onderzoeken...
...en deden navraag over verdachte zaken die men opgemerkt zou hebben.
Toen ik hoorde wat er met Karli was gebeurd,
...had ik niet gedacht aan wat Erna me verteld had.
Toen het me te binnen schoot, aarzelde ik om het aan de agenten te zeggen.
Ik mocht de reputatie en de rust...
...van de familie van de rentmeester niet in gevaar brengen.
Maar toen ik vernam dat Karli misschien blind zou zijn,
...liet ik Erna naar school komen om haar droom aan de agenten te vertellen.
...minder dom dan je denkt. - Maar ik heb het gedroomd!
Pas op!
Ik geef je nog één kans.
Zeg ons wie tegen jou heeft gezegd dat ze de jongen gingen mishandelen...
...en we zullen het tegen niemand zeggen. Akkoord?
Ze had al eerder een voorspellende droom.
O ja? Waarover dan wel?
Een voorval in haar familie. - Ah ha! Een voorval in de familie.
En hebt u dat onderzocht? - Nee.
Ja, goed, het is mogelijk.
Misschien hebben we een echte helderziende...
...en beseffen we ons geluk niet.
Hou op met dat gesnotter!
Denk niet dat je medelijden opwekt met je krokodillentranen.
Ik zal je wel aan de praat krijgen.
Ik geloof niet in heksen of tovenaars,
...en nog minder in de hallucinaties van een meisje als jij.
Besluit dus de waarheid te zeggen,
...want eerder laat ik je niet los. Begrepen?
En nu gaan we zien wat je ouders van jouw versie van het verhaal denken.
Kunt u ons vergezellen? - Natuurlijk.
Nou, nou! Zoveel volk!
Goedendag. - Dag, meneer.
Luisteren jullie aan de deur?
Omdat meneer de onderwijzer bezoek had, wilden we niet storen.
We wachtten tot we hem konden spreken. - Wat willen jullie?
U over Karli spreken. - Wat dan?
We hoorden dat het slecht met hem gaat. We wilden onze hulp aanbieden.
Rustig...
Ik weet het, het doet pijn.
Wees geduldig.
Het komt allemaal in orde.
Het zal wel gaan.
Ik moet nu weggaan, Karli.
Maak je niet ongerust,
...ik kom morgen terug.
Het komt in orde, Karli, wees niet bang. De dokter zal terugkomen.
Binnen!
Ja?
Wat is er?
In de plaats van Pipsi. Omdat u zo verdrietig bent.
Dank je.
Graag gedaan, vader.
Geef me de fluit! - Pardon?
De fluit! - Welke fluit?
Geef 'm hier! - Welke fluit?
Vlug, of ik sla je dood! - Maar ik heb geen fluit!
Schurftige hond!
Smerig beest!
In godsnaam, Georg, wat bezielt je? Wat heeft hij misdaan?
Voor de laatste keer: geef 'm aan mij! - Maar wat dan, vader?
Wat is er?
Wat is er aan de hand?
Je weet het heel goed!
Maar aangezien hij je zegt... Wat is er?
Maar wacht toch!
Wat heeft hij misdaan? Kalmeer!
Bemoei je er niet mee! Ik moet terug naar de baron.
Hou op! Georg! Alsjeblieft! Hou op! Je slaat hem nog dood!
...met de berken van Retenow maakt dat zo'n 6000 m3.
Dat kunnen ze in 3 weken klaarspelen.
En er zijn nog 80 Polen aangekomen. Bräker heeft hen in het bijgebouw ondergebracht.
Er waren geen strozakken meer.
Dat duurt wel.
En er zijn veel kinderen bij.
Niettemin... - Ik blijf hier niet.
Wat?
Ik blijf hier niet.
Wat bedoel je? - Dat ik wegga met de kinderen.
Hoezo?
Armin... Dat is niet moeilijk te begrijpen.
En hoe stel je je dat voor?
Dat weet ik nog niet.
We gaan in ieder geval weg. - We?
Ja.
U kunt gaan, dank u. - Goedenacht, mevrouw de barones.
Ik ben alleen teruggekomen om eerlijk tegenover jou te zijn.
Om ons een kans te geven.
Gaf je me een kans?
Geweldig! En ik liet hem voorbijgaan?
Helpt ons dat het probleem op te lossen?
Wat? - Je sarcasme.
Maar welk probleem valt er op te lossen?
Je blijft hier!
Je gaat pas naar buiten als ik het zeg.
Goed.
Ik wilde je het besparen, maar je dwingt me ertoe.
Ik werd bij oom Edoardo verliefd op een man.
Hij komt uit Lombardije, werkt bij de bank...
...en hielp oom met zijn financiën.
Hij maakte me de hele tijd het hof...
...en bekommerde zich ook om de kinderen.
Dat Sigi zich zo goed ontwikkelde, is dankzij hem.
Toch zijn we teruggekomen.
Omdat ik me verplicht voelde.
Maar ik houd het hier niet meer uit.
Niet zo zeer voor mij,
...al is het leven aan jouw zijde niet wat een vrouw van mijn leeftijd verwacht.
Ik vertrek om te vermijden dat de kinderen opgroeien in een omgeving...
...waar kwaadwilligheid, afgunst,
...domheid en brutaliteit overheersen.
Het voorval met de fluit heeft alles versneld.
Ik heb genoeg van de brutaliteiten, bedreigingen en perverse wraaknemingen.
Heb je met hem geslapen?
Je begrijpt echt niets.
Heb je met hem geslapen?
Nee, ik heb niet met hem geslapen.
Je liegt. Nietwaar?
Ja?
Goedenavond.
Goedenavond, mevrouw de barones.
Kan ik u spreken? - Kan het wachten?
Nee. Het is werkelijk belangrijk.
Wat is er?
Aartshertog Franz Ferdinand is in Sarajevo doodgeschoten.
Het nieuws verspreidde zich snel in het dorp.
Wat ging er gebeuren?
De eerste die het woord oorlog uitsprak werd heftig tegengesproken.
Maar eenmaal uitgesproken...
...obsedeerde dat woord ons vreemd genoeg.
Ik wilde zo vlug mogelijk naar de stad om met Eva te overleggen...
...wat we zouden doen als het oorlog werd.
Misschien zou haar vader bereid zijn het huwelijk te vervroegen.
Ik vroeg de barones de fiets die Eva voorheen geleend had.
Ik wilde de volgende zondag naar haar toe gaan.
Die vrijdag, toen ik de fiets ging halen,
...was ik getuige van een vreemde woordenwisseling.
Wat is er, mevrouw Wagner?
Mag ik uw fiets lenen?
Hij is niet van mij. - Leen me hem toch.
Ik heb hem zelf geleend. Ik moet naar mijn verloofde.
Alstublieft! - Waar wilt u naartoe?
Naar de stad. - Waarom?
Die stijfkop wil me geen wagen lenen!
Leen me hem, alstublieft! - Waarom? Wat is er?
Ik moet naar de politie. Ik weet wie al die misdaden begaan heeft.
Wie dan? - Leen me de fiets!
Waarom zegt u het niet?
Ik praat alleen tegen de politie. Ik laat me niet meer beledigen.
En het paard van de dokter? - Ik kan niet paardrijden.
Alstublieft! Geloof me! Mijn zoon heeft me gezegd wie hem dat heeft aangedaan.
Misschien wordt hij blind! Leen me de fiets!
Dank u!
Ik beklaagde me al vlug dat ik de fiets gegeven had.
Maar de toestand van die vrouw die altijd zo kalm was, had me verward.
Wat had ze vernomen dat ze niet durfde te vertellen?
Terug in het dorp besloot ik het te onderzoeken.
Dag, meneer. - Dag, Klara.
Wat willen jullie?
Zien hoe Karli het maakt.
Jullie zien toch dat het gesloten is. - Ja. We waren ongerust.
We zagen mevrouw Wagner wegrijden. We vroegen ons af hoe Karli het maakt.
Ga naar huis. Jullie zijn hier niet nodig.
Vooruit, ga naar huis.
Tot ziens, meneer.
Ik vroeg me af waarom de vroedvrouw de luiken gesloten had.
Niemand in het dorp sloot zijn huis af.
Waarom had ze haar zoon opgesloten?
Karli, hoor je me?
Ik dacht terug aan Erna's droom.
Als ze niet gedroomd, maar geweten had dat Karli ging gemarteld worden,
...van wie wist ze het?
Wie weigerde ze te verraden?
De belangstelling van de kinderen voor Karli leek me vreemd...
...aangezien ze zich meestal, wegens zijn handicap,
...niet met hem inlieten, of anders hem misprijzen.
Als ze zich niet met hem kon bezighouden,
...vertrouwde de vroedvrouw hem toe aan de dokter, of aan mij.
Sinds hij mishandeld werd, had ik hem niet meer gezien.
Ongerust wilde ik de vraag stellen aan de dokter.
DE PRAKTIJK IS VOORLOPIG GESLOTEN
Was zijn dochter niet op school? - Toch wel.
En ze heeft niets gezegd?
Ik wou u vragen...
Mag ik Klara en Martin wat vragen?
Wilt u niet op mijn man wachten? Hij is in de kerk. Hij komt zo meteen.
Maar als u wilt, komt u binnen.
Gaat u zitten. Ik ga hen halen.
Goedenavond, meneer.
Gaat u niet zitten? - Ja, misschien. Graag.
Wilt u iets drinken?
Koffie, zoals bij de pianoles?
Graag. Dat is heel vriendelijk. - Ik ben zo terug.
Wisten jullie dat de dokter Eichwald heeft verlaten?
Mijn vraag verrast je niet.
Moeder heeft het ons net gezegd.
En Anna zei jullie niets?
Geen woord?
Dat is vreemd, bij een vertrek.
Anna zegt weinig. - Maar dit is toch anders?
Jullie verzwijgen iets. - Wat?
Dat zou ik graag van jullie horen!
Toen jullie Karli zochten, wat wilden jullie van hem?
We waren ongerust. Hij is ziek. - Ik heb het tegen Martin.
Ja. Het gaat niet goed met hem.
En omdat zijn moeder weg was, wilden we zien hoe het met hem ging.
Hebben jullie je afgevraagd wie Karli mishandeld kan hebben?
En Sigi?
En wie het touw bij de dokter heeft gespannen?
En wie de schuur in brand heeft gestoken?
Nee? - Natuurlijk vroegen we ons dat af.
Nou?
Vader zei ons dat het een zieke moet zijn.
Sigi was bij jullie tijdens het feest. En Karli volgde jullie altijd.
Ik snap het niet. - Nee?
Wat hebben ze misdaan?
Wie? - Sigi en Karli.
Hoezo?
Ze werden duidelijk gestraft. Waarom? - Dat weet ik niet.
Hoe wist Erna dat Karli zou gestraft worden? - Dat weet ik niet!
Waarom vraagt u ons dat?
Je bent intelligent, Klara. Doe je niet dom voor.
Ik begrijp u niet.
U zou er met vader of moeder over moeten spreken. Zal ik hen gaan halen?
Martin, ga jij? - Blijf hier, Martin.
Ik zie hen later. Nu spreek ik met jullie. Zeg me de waarheid.
Waar waren jullie toen Karli... - Hier.
Na het confirmatiefeest?
De koffie komt zo.
Hebben de kinderen u geholpen?
Ik vrees van niet. Ze weten niets.
Zei zijn dochter niets op school?
Nee.
Het spijt me dat ik u gestoord heb.
Maar blijf toch! Mijn man komt en de koffie is bijna klaar.
Dank u, maar ik maak me zorgen over de zoon van mevrouw Wagner.
Zei ze niet wanneer ze terugkwam? - Ik heb het niet gevraagd.
Ik was overrompeld. Ze was zo overstuur. - Ha! Ik hoor mijn man.
Goedenavond.
Meneer de onderwijzer wachtte op jou.
Ja. Ik zou u graag spreken.
Laten we naar mijn kantoor gaan. Daar is het rustig.
Waarover gaat het?
Ik heb met de vroedvrouw gesproken, ze zei dat ze wist wie haar zoon mishandelde heeft.
Ze wil het alleen tegen de politie zeggen. Daarom ging ze naar de stad.
En toen?
Ze liet haar zoon alleen achter en sloot haar huis af.
Ze sloot het af?
Ik ging bij de dokter vragen of hij voor de jongen zorgde, maar...
...er hangt een papier dat de praktijk gesloten is.
Hij en zijn kinderen zijn onvindbaar.
Wat betekent dat? - Dat weet ik niet.
Ik dacht dat u op de hoogte zou zijn. - Geen idee.
Maar gaat u zitten.
En zijn dochter was niet op school? - Toch wel. Ze liet niets merken.
Ik heb Klara en Martin ondervraagd. Ze weten niets.
Waarom zouden ze?
Ik weet het niet...
Toen ik naar mevrouw Wagner ging, waren ze daar, met anderen.
Om wat te doen?
Ze zochten de kleine. - Waarom?
Ze wilden hem helpen.
Ja, en dus?
Hoe zal ik het zeggen...
Ik denk dat ze iets verbergen. - Wat?
Dat weet ik niet.
De dag dat de dokter dat ongeval had, vorig jaar,
...waren ze plots in zijn tuin. Zogenaamd om Anna te helpen.
En dan?
Niets. Ik was dat vergeten. Ik herinnerde het me vandaag.
Ik begrijp het niet.
Toen ze de zoon van de baron vonden... Net daarvoor was hij bij de kinderen.
Wat betekent dat?
De dochter van de rentmeester...
...had me voorspeld dat Karli geslagen zou worden.
Ze zei dat ze het gedroomd had.
De politie denkt dat ze liegt.
Hoe wist ze dat? Wie had haar dat gezegd?
Als ik u goed begrijp, hebben uw leerlingen, onder wie mijn kinderen,
...die misdaden begaan. Klopt dat?
Weet u wat u zegt?
Beseft u...
Ik veronderstel dat ik de eerste ben die deze ongehoorde dingen verneemt.
Als u ooit anderen hiermee durft lastig vallen,
...als u kinderen van keurige families...
...publiekelijk zoudt aanklagen,
...geloof me, dan zal ik ervoor zorgen dat u in de gevangenis belandt.
Ik heb veel dingen gezien in mijn werk als geestelijke,
...maar nooit zoiets weerzinwekkends.
Je kan zien dat u geen kinderen hebt.
Anders zoudt u niet in staat zijn tot zulke aberraties.
U hebt een ziekelijke geest.
Ik vraag me af hoe men u op die arme schepsels kon loslaten.
Ik zal de bevoegde diensten erover aanspreken.
Verlaat nu mijn huis.
Ik wil u hier niet meer zien.
De vroedvrouw kwam niet terug.
Ik wachtte tot de morgen van de tweede dag.
Toen ging ik naar het landgoed...
...om de baron op de hoogte te brengen.
Hij bracht de rentmeester op de hoogte en raadde aan het huis te openen...
...om voor de gehandicapte jongen te zorgen.
Ik ga boven kijken.
Ik was nooit bij de vroedvrouw binnen geweest...
...en het stond me tegen iemands huis te betreden zonder toelating.
Het was vreemd,
...maar terwijl we het huis doorzochten en Karli riepen,
...wist ik al dat onze zoektocht vruchteloos was.
Al wie de vroedvrouw en haar liefde voor haar zoon kende,
...wist dat ze de gewonde Karli nooit alleen gelaten zou hebben.
De volgende weken begonnen geruchten de ronde te doen.
Men beweerde dat de dokter Karli's vader was.
De vroedvrouw en hij wilden abortus plegen...
...om te vermijden dat hun verhouding een schandaal zou veroorzaken,
...en dat zou de handicap van het kind veroorzaakt hebben.
Men beweerde zelfs...
...dat de doktersvrouw geen natuurlijke dood gestorven was,
...en dat men niet verbaasd zou staan als zij er verantwoordelijk voor waren.
Meer nog, de dokter en de vroedvrouw, de vermeende moordenaars,
...werden ook verdacht van al de andere misdaden.
De dokter wou zichzelf en zijn kinderen...
...de publieke onthulling van zijn schuld besparen...
...en zou daarom met hen gevlucht zijn.
Op 28 juli verklaarde Oostenrijk de oorlog aan Servië.
Op zaterdag 1 augustus verklaarde Duitsland de oorlog aan Rusland,
...en de volgende maandag aan Frankrijk.
Die zondag woonde het hele dorp een feestelijke dienst bij.
Er was een koortsig wachten voelbaar zoals voor een groot vertrek.
Nu zou alles veranderen.
Eva's vader had haar, nu de oorlog elk ogenblik kon uitbreken,
...naar huis gehaald.
Op haar verzoek kwam hij naar Eichwald...
...om te zien waar zijn toekomstige schoonzoon woonde en werkte.
Het idee dat ik spoedig mijn geliefde...
...zou huwen maakte het ook voor mij tot een feest.
De dominee kwam nooit terug op ons gesprek.
Zijn dreigement dat hij me zou aangeven bleef zonder gevolg.
Ik werd opgeroepen in het begin van 1917.
Na de oorlog en de dood van mijn vader...
...verkocht ik het huis in Vasendorf.
Met dat geld opende ik een kleermakersatelier in de stad.
Ik heb nooit meer iemand van het dorp teruggezien.
Ripped en bewerkt door relentless/Tosm Synced: Marc2008 (Maart-2010), The Netherlands.