Sny to wiadomości z głębi.
Kiedy słońce jest nisko, moja planeta Arrakis jest taka piękna.
Wodząc wzrokiem po piasku,
możesz ujrzeć w powietrzu przyprawę.
Kiedy nastaje zmierzch, lądują kombajny przyprawowe.
Przybysze ścigają się z czasem, żeby uniknąć skwaru dnia.
Pustoszą nasze ziemie na naszych oczach.
Wszystko, co znam, to ich okrucieństwo wobec mojego ludu.
Ci przybysze, Harkonnenowie, zjawili się na długo przed moim urodzeniem.
Kontrolując produkcję przyprawy, stali się nieprzyzwoicie bogaci.
Bogatsi niż sam Imperator.
Nasi wojownicy nie zdołali uwolnić Arrakis od Harkonnenów,
ale pewnego dnia, na mocy dekretu Imperatora, oni odeszli.
Dlaczego Imperator wybrał tę drogę?
I kim będą nasi następni oprawcy?
DIUNA CZĘŚĆ PIERWSZA
ROK 10191
KALADAN RODZINNY ŚWIAT RODU ATRYDÓW
Dobrze, że wcześnie wstałeś.
Ojciec kazał ci włożyć strój galowy, nim zjawi się Herold Imperatora.
Strój galowy?
Wojskowy?
Ceremonialny.
Po co te ceregiele, skoro decyzja już zapadła?
Ceremoniał.
Dziękuję.
Chcesz dostać wodę, zmuś mnie do tego.
Użyj Głosu.
Mamo, ledwo wstałem.
Podaj mi wodę.
Szkło cię nie usłyszy. Rozkaż to mnie.
Podaj mi wodę.
Prawie.
Prawie?
Szkolenie Bene Gesserit trwa całe lata, Paul.
Wyglądasz na zmęczonego.
Znowu miałeś sny?
Nie.
Przez ekstremalne temperatury i zdradliwe zjawiska atmosferyczne,
poza miastami warunki życia na Arrakis są skrajnie nieprzyjazne,
a burze piaskowe są tam tak silne, że przecinają metal.
Tylko rdzenne plemiona, znane jako Fremeni,
przystosowały się na tyle, by przetrwać.
Wybierając do zamieszkania najodleglejsze rejony Arrakis,
Fremeni dzielą głęboką pustynię z gigantycznymi czerwiami,
nazywanymi przez nich Szej-Hulud.
Wskutek działania przyprawy, plemię zyskało charakterystyczne błękitne oczy,
Spojrzenie Ibada.
O Fremenach wiadomo niewiele,
poza tym, że są niebezpieczni i nieobliczalni.
Ataki Fremenów czynią wydobycie przyprawy ekstremalnie ryzykownym.
Dla Fremenów przyprawa jest uświęconym halucynogenem,
który wydłuża życie i posiada ogromne walory zdrowotne.
W Imperium przyprawa wykorzystywana jest przez nawigatorów Gildii Kosmicznej
do wytyczania bezpiecznych szlaków między gwiazdami.
Bez przyprawy podróże międzygwiezdne są niemożliwe,
co czyni ją najcenniejszą substancją we wszechświecie.
Uśmiech, Gurney.
Uśmiecham się.
Ile to ich będzie kosztować? Taki szmat drogi dla tej formalności.
Trzej nawigatorzy Gildii.
Łącznie 1,46 miliona i 62 solaris za podróż w dwie strony.
Z łaski Szaddama IV z dynastii Corrinów,
zasiadającego na Tronie Złotego Lwa
Padyszacha Imperatora Znanego Wszechświata,
staję przed wami jako Herold Zmiany.
Naszymi świadkami są członkowie dworu imperialnego,
przedstawiciele Gildii Kosmicznej i siostra Bene Gesserit.
Tako rzecze Imperator.
"Niechaj ród Atrydów niezwłocznie przejmie kontrolę nad Arrakis
i zostanie jej zarządcą".
Zgadzacie się?
Jesteśmy rodem Atrydów.
Nie ma wyzwania, któremu nie sprostamy. Ani przysięgi, którą złamiemy.
Imperator prosi nas o zaprowadzenie pokoju na Arrakis.
Ród Atrydów się zgadza.
Atrydzi!
Twoja pieczęć.
Zatem dokonało się?
Dokonało.
- I jak było? - Stabilizatory są za luźne.
- Podregulujemy. - Dzięki, przyjacielu.
Nie ma sprawy.
Duncan.
Młody.
Cześć.
Paul, cześć, chłopaku.
Jutro lecisz na Arrakis.
Z pierwszym rzutem.
Tak, jutro lecę na Arrakis z pierwszym rzutem.
Chcę, żebyś mnie zabrał.
Chciałbyś?
A to ci pech. Bo nie.
Duncan.
Chcesz, żebym trafił pod sąd wojenny?
Co się dzieje?
Mogę ci zaufać?
Zawsze. Wiesz o tym.
Mam sny.
O Arrakis i Fremenach.
Jasne.
No i?
Widziałem cię.
Z Fremenami.
Czyli ich znajdę.
To chyba dobry omen, prawda?
Lanville!
Leżałeś martwy.
Poległeś w bitwie.
Miałem wrażenie, że gdybym tam był,
wciąż byś żył.
Przede wszystkim, nie zginę.
Nie traktujesz mnie serio.
Dlatego chcesz lecieć?
Posłuchaj.
Sny dają nam dobre historie.
Ale to, co ważne, dzieje się na jawie.
Wtedy nadajemy bieg sprawom.
No proszę. Przypakowałeś?
Serio?
Nie.
Widzimy się na Arrakis, młody.
Ojcze, proszę o zgodę na udział w misji zwiadowczej Duncana Idaho na Arrakis.
Uczyłem się fremeńskiego. Przydam się.
Nie ma mowy.
Polecisz za kilka tygodni, jak reszta.
Szkolę się przez całe życie.
Jaki w tym sens,
- skoro nie mogę się sprawdzić? - Wiesz dlaczego.
Jesteś przyszłością rodu Atrydów.
Dziadek walczył z bykami dla sportu!
Tak.
No i jak skończył?
Potrzebuję cię u mego boku.
Na Arrakis zmierzymy się z wielkim zagrożeniem.
Jakim zagrożeniem?
Fremenami? Pustynią?
Zagrożeniem natury politycznej.
Wysokie rody widzą w nas przywódców, a to zagraża Imperatorowi.
Odbierając Arrakis Harkonnenom i przekazując nam,
kładzie grunt pod wojnę,
która osłabiłaby obydwa rody.
Ale jeśli wytrwamy i wykorzystamy prawdziwy potencjał Arrakis,
możemy być silniejsi niż kiedykolwiek.
Co to oznacza?
Wydobywanie przyprawy i tłamszenie Fremenów?
- Nie będziemy lepsi od Harkonnenów. - Nie.
Zawrzemy sojusz z Fremenami.
W tym celu wysłałem Duncana Idaho.
Na Kaladanie rządziliśmy dzięki potędze powietrznej i morskiej.
Na Arrakis musimy zbudować potęgę pustynną.
Zasiądziesz w mojej Radzie.
Dowiesz się, co robię.
A jeśli nie jestem, tato?
Nie jesteś kim?
Przyszłością rodu Atrydów.
Też powiedziałem ojcu, że tego nie chcę.
Chciałem być pilotem.
Nigdy mi nie mówiłeś.
Twój dziadek powiedział, "Wielki człowiek nie szuka przywództwa.
Samo go znajduje. A on odpowiada na wezwanie".
Ale nawet jeśli odmówisz...
nadal będziesz dla mnie tym najważniejszym...
moim synem.
Znalazłem na to swój własny sposób. Może ty też znajdziesz.
Szanując ich pamięć...
przynajmniej spróbuj.
Nie stawaj plecami do drzwi.
Ile razy mamy ci to powtarzać?
Zdradził cię krok, Gurneyu Hallecku.
Ktoś mógłby go naśladować.
Rozpoznam różnicę.
Jesteś nowym zbrojmistrzem?
Kiedy nie ma Duncana, muszę radzić sobie sam.
Wybierz ostrze.
Miałem ciężki dzień, Gurney.
Lepiej coś zaśpiewaj.
To nie było miłe.
No już.
Dawaj.
Dziadyga.
Powolne ostrze przenika tarczę.
Nie jestem dziś w nastroju.
- Nastroju? - Tak.
Co do tego ma nastrój?
Walczysz, gdy to konieczne, bez względu na nastrój.
A teraz walcz!
Dawaj!
Mam cię.
Tak.
Ale popatrz w dół, mój panie.
Obaj byśmy gryźli ziemię.
Widzę, że wrócił ci nastrój.
Będzie aż tak źle?
Nie rozumiesz tego, prawda?
Nie pojmujesz śmiertelnej powagi sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy.
Przez 80 lat Arrakis należała do rodu Harkonnenów.
Osiemdziesiąt lat kontroli nad złożami przyprawy.
Wyobrażasz sobie to bogactwo?
Chcę to zobaczyć w twoich oczach.
Jeszcze nie spotkałeś Harkonnenów, ja tak.
Nie są ludźmi, to bestie!
Musisz być gotowy.
GIEDI PRIME RODZINNY ŚWIAT RODU HARKONNENÓW
Mój panie, baronie.
Rabban.
Ostatni z naszych statków opuścił Arrakis.
Stało się.
Bardzo dobrze.
Wuju, jak możemy na to pozwolić?
Jak Imperator może...
odebrać nam wszystko, co zbudowaliśmy
i oddać to temu księciu?
Jak?
Nie bądź taki pewny, że to akt miłości.
O czym on gada?
Kiedy dar nie jest darem?
Głos Atrydów liczy się coraz bardziej,
a Imperator jest zazdrosnym człowiekiem.
Niebezpiecznym, zazdrosnym człowiekiem.
Paul.
Paul, obudź się.
Coś się stało?
Ubierz się i chodź ze mną.
O co chodzi?
Jest tu matka wielebna Gaius Helena Mohiam.
Uczyła mnie w szkole Bene Gesserit.
Teraz jest Prawdomówczynią samego Imperatora.
Chce się z tobą spotkać.
Po co?
Interesują ją twoje sny.
Skąd ona wie o moich snach?
I co tu robi doktor Yueh?
Zajmie ci tylko chwilę.
Witaj, młody paniczu.
Twoja matka poprosiła, żebym cię zbadał.
Co się dzieje?
Bene Gesserit mówią, że służą większemu dobru.
Ale, z całym szacunkiem dla twojej matki,
służą też swoim własnym interesom.
O czym ty mówisz?
Bądź ostrożny.
Serce równie mocne jak zawsze, moja pani.
Nikomu o tym nie mów.
Paul...
Pamiętaj o swoim szkoleniu.
Kim jesteś?
Ma harde spojrzenie.
Jak ojciec.
Zostaw nas.
Rób wszystko, co każe matka wielebna.
Odprawiasz matkę w jej własnym domu.
Podejdź tu.
Klęknij.
Jak śmiesz używać na mnie Głosu?
Włóż prawą rękę do pudełka.
Matka kazała ci być posłusznym.
Trzymam przy twojej szyi gom dżabbar.
To zatruta igła.
Błyskawiczna śmierć.
Próba jest prosta.
Jeśli wyjmiesz rękę z pudełka...
umrzesz.
Co jest w pudełku?
Ból.
Daruj sobie wołanie straży.
Twoja matka stoi za tymi drzwiami. Nikogo nie przepuści.
Dlaczego to robisz?
Schwytane w potrzask zwierzę, żeby uciec, odgryzie sobie łapę.
A co ty zrobisz?
Cicho!
Nie wolno się bać.
Strach zabija duszę.
Strach...
to mała śmierć niosąca unicestwienie.
Stawię mu czoło. Niechaj przejdzie po mnie i przeze mnie.
A kiedy przejdzie...
obrócę oko swej jaźni na jego drogę.
Którędy przeszedł strach,
tam nie ma nic.
Jestem tylko ja.
Dosyć.
Tak jak przesiewa się piasek przez sito, my przesiewamy ludzi.
Gdybyś nie był w stanie kontrolować swoich odruchów, niczym zwierzę,
nie pozwoliłybyśmy ci żyć.
Dziedziczysz zbyt wielką moc.
Jako syn księcia?
Jako syn Jessiki.
Nie jesteś tylko dziedzicem Atrydów, chłopcze.
Jessico?
Uczyłaś go metody.
Opowiedz mi o tych snach.
- Jeden śniłem dziś. - Co widziałeś?
Dziewczynę.
Na Arrakis.
Śniłeś o niej wcześniej?
Wiele razy.
Często śnisz o rzeczach, które zdarzają się tak, jak ci się śniły?
Raczej nie.
Żegnaj, młoda ludzka istoto.
Obyś przeżył.
Musiałaś posuwać się tak daleko?
Szkoliłaś go w metodzie
wbrew regule zakonu.
Jest powiernikiem naszej mocy.
Musiał być przetestowany do granic możliwości.
Taki potencjał zmarnowany w mężczyźnie.
Polecono ci rodzić tylko córki.
A ty w swej pysze uznałaś, że wydasz na świat Kwisatz Haderach.
Myliłam się?
Masz szczęście, że nie umarł w tej komnacie.
Jeśli jest Tym Jedynym, długa droga przed nim.
Jego moc ledwo się zbudziła, a teraz trafi w paszczę lwa.
Ale nasze plany odmierzane są stuleciami.
Mamy inne alternatywy,
jeśli nie podoła swemu przeznaczeniu.
Widzisz tak mało nadziei?
Na Arrakis zrobiłyśmy dla was wszystko, co możliwe.
Ziarno zostało zasiane.
Oby tego nie zaprzepaścił.
Paul.
Co to oznacza?
Że mogę być Tym Jedynym?
Słyszałeś.
Bene Gesserit są potężnym sprzymierzeńcem wysokich rodów,
ale jest coś więcej.
Zakulisowo sterujecie polityką Imperium.
Wiem.
Nie wiesz wszystkiego.
Przez tysiące lat
krzyżowałyśmy linie genetyczne,
- by powołać do życia... - Tego Jedynego?
Umysł...
potężny na tyle, żeby łączyć przestrzeń i czas.
Przeszłość i przyszłość.
Który powiódłby nas ku lepszemu jutru.
Uważamy, że jest już bardzo blisko.
Niektóre z nas wierzą, że tu jest.
Wszystko jest częścią planu.
Tarcza.
"Smakuję piersią tchnienie Czasu, za którym dawno opadł piasek".
Thufir Hawat.
Młody panicz!
Jakie to uczucie stąpać po nowym świecie?
To ekscytujące, mówiąc oględnie.
Mój panie.
Jak leci, stary druhu?
Moi ludzie zabezpieczyli miasto.
Neutralizujemy jeszcze kilka potencjalnych zagrożeń.
Moja pani.
Lisan al-Gaib!
Niech was nie zmyli powitanie.
Dryl poprzednich władców. Obecność obowiązkowa.
To miłość na modłę Harkonnenów.
Atrydzi!
Pora zabrać was z tego słońca.
Tutaj upał może zabić.
Wskazywali na nas.
Co wykrzykiwali?
Lisan al-Gaib. "Głos Spoza Świata".
Ich określenie na mesjasza.
To znaczy, że działały tu Bene Gesserit.
Rozsiewając przesądy.
Przygotowując grunt, Paul.
Ci ludzie czekają od wieków na Lisana al-Gaiba.
Widzą ciebie,
widzą znaki.
Widzą to, co kazano im zobaczyć.
Możemy ruszać.
Mur Zaporowy. Chroni miasto przed kaprysami pogody
i czerwiami.
Ten duży miejscowi nazywają Ręką Boga.
Ręka Boga sieje spustoszenie w naszym systemie łączności.
Jak tu spokojnie.
Tak.
I to też mnie martwi.
Tam jest port kosmiczny,
a ten pióropusz pyłu to rafineria przyprawy.
Nasze dwa najwrażliwsze punkty.
Masz ich strzec.
Nie mogąc przetwarzać i eksportować przyprawy,
- będziemy skończeni. - Panie.
Słońce już wysoko. Pora zamknąć drzwi.
Powtórzysz, co mówią o tej dziurze?
"By wziąć prysznic, szorujesz dupę piachem".
Tak mówią, mój panie.
Tak mówią.
Kandydatki na ochmistrzynię, pani.
Jak się nazywasz?
Szadout Mapes, moja pani.
Reszta z was może odejść. Dziękuję.
Szadout.
To stare słowo w chakobsa.
"Czerpiąca ze studni".
Jesteś Fremenką.
Znasz prastare języki?
Wiem o wielu rzeczach.
Wiem, że pod ubraniem ukrywasz broń.
Nie teraz.
Jeśli chcesz mnie skrzywdzić,
muszę cię ostrzec, że cokolwiek tam chowasz,
to nie wystarczy.
Ta broń ma być darem dla ciebie,
jeśli okażesz się Tą Jedyną.
Wiesz, co to jest?
To krysnóż.
Wiesz, czym jest?
Bądźcie gotowi na użycie siły.
To stworzyciel...
Stworzyciel z głębokiej pustyni.
Kiedy tak długo obcujesz z proroctwem,
moment objawienia jest szokiem.
Lisan al-Gaib.
Matka i syn.
Jest twój.
Ząb Szej-Huluda.
Witaj.
Nie powinieneś tu przebywać o tej porze.
Oni tu są.
Fremeńscy pielgrzymi.
Im udar cieplny nie grozi.
Nie wiedziałem, że można tu spotkać palmy.
Nie występują tu w naturze.
Nie przetrwałyby beze mnie.
Każda z nich wypija codziennie tyle wody, co pięciu ludzi.
Dwadzieścia palm.
Sto istnień ludzkich.
Mamy je usunąć? Oszczędzić wodę?
Nie.
Są święte.
Stare marzenie.
Największym i najgroźniejszym organizmem na Arrakis jest czerw pustyni,
który potrafi osiągnąć długość 400 metrów.
Żeby uniknąć rytmicznych dźwięków, które wabią czerwie,
Fremeni przemierzają pustynię piaskomarszem,
podobnym do tańca ruchem o nieregularnym rytmie,
który naśladuje naturalne odgłosy pustyni.
Skąpe życie roślinne występujące na Arrakis to zasługa Fremenów,
hodujących głęboko korzeniące się rośliny terrańskie,
jak saguaro, ambrozja,
werbena piaskowa i krzew migdałowy.
Najdłuższe korzenie ma drzewo pasterskie.
Sięgają do głębokości blisko 140 metrów.
Te rośliny walczą o życie w spieczonym, ubogim w substancje odżywcze krajobrazie.
To grot-gończak.
Operator musi być w pobliżu.
Agenta Harkonnenów zamurowano w tej dziurze sześć tygodni temu.
Posłał grota-gończaka przez instalację wodną.
Panie, zawiodłem. Nic mnie nie tłumaczy.
Składam rezygnację.
Zostawisz nas w takiej chwili?
- Mój honor wymaga... - Chcieli mi zabić syna!
Mam gdzieś twój honor.
Chcesz rozgrzeszenia? Złap paru szpiegów.
Wasza Miłość.
Ten stwór ma stąd wyjść.
Możesz mówić bez obaw.
Zwierzak nie rozumie twojego języka.
Wynoś się.
Rozumie.
Aktywuj ciszę.
Co rzecze Imperator?
Wzmocni wasze siły.
Wyśle armię sardaukarów.
To nie może się nigdy wydać.
Nad Arrakis nie ma satelitów.
Atrydzi będą umierać w mroku.
À propos tego...
książę Leto Atryda nic nie znaczy dla naszego zakonu.
Ale żona jest pod naszą ochroną
i, co za tym idzie, jej syn.
Pozwól im na honorowe wygnanie.
Ród Harkonnenów nigdy nie pogwałciłby świętości waszego zakonu.
Daję ci słowo.
Nie skrzywdzimy ich.
Jeśli syn księcia przeżyje...
Żaden Atryda nie przeżyje.
Mój panie, dałeś słowo tej wiedźmie.
Ona widzi za dużo.
Obiecałem, że ich nie skrzywdzę.
I tego nie zrobię.
Ale Arrakis to Arrakis.
A pustynia zabiera słabych.
Moja pustynia.
Moja Arrakis.
Moja Diuna.
Twoja pierwsza narada strategiczna.
Paul Atryda, który łapie groty-gończaki gołymi rękami,
jak pradawny heros.
Dzięki za upokorzenie, dziadygo.
Będę miał cię na oku.
Baczność!
Zaczynajmy.
Thufir. Raportuj.
Mam kopię ksiąg rachunkowych Harkonnenów.
Harkonnenowie wyciągali stąd co roku 10 miliardów solaris.
"Z obfitości mórz czerpać będą...
i skarbów w piasku ukrytych".
My nieprędko zobaczymy takie zyski.
Nie ze sprzętem, który zostawili.
Jak źle jest?
To silosy przyprawowe.
Powinniśmy wypełnić każdy pojemnik.
Wszystkie?
Raz na 25 dni standardowych.
Sabotaż Harkonnenów nas spowalnia.
Kto zajmuje się arbitrażem?
Nie ma Sędziego Zmiany, nadzorującego przejęcie?
Kogo wyznaczył Imperator?
Doktor Liet-Kynes. Ekolog Imperialny.
Jest tu od 20 lat.
Ekscentryczna postać, jak mówią.
Chcę zobaczyć te pola wydobywcze.
Odradzałbym.
Niech Sędzia Zmiany nam towarzyszy.
Dawno powinniśmy się spotkać.
I będzie to namiastka ochrony imperialnej.
Zakładnik.
Pięknie.
Już tu jest, mój panie.
Ugośćcie ich. To przyjaciele.
Duncan!
Cześć, młody!
Dam głowę, że urosłeś.
A ty dużo gorzej pachniesz.
Przez cztery tygodnie byłem z Fremenami.
Ukryty na pustyni, w społeczności zwanej siczą.
Stilgar, wódz tej siczy, jest tu ze mną, panie.
Ta sicz... jak ją ukryli?
Pod ziemią.
Na Arrakis jest masa jaskiń.
Duże było to miejsce?
Na moje oko 10 000 ludzi.
A tych siczy są setki.
Miliony Fremenów.
Miałeś rację.
Harkonnenowie szacowali, że na całej planecie jest ich 50 000.
Wcześniej długo mnie obserwowali.
Nie widziałem ich.
W końcu posłali człowieka, żeby mnie zabił.
I muszę to przyznać...
nigdy nie byłem tak blisko śmierci.
Nie ma w Imperium lepszego wojownika.
Oni walczą jak demony.
Potęga pustynna.
Duncanie.
- Spisałeś się. - Dziękuję, panie.
Sire.
Ich wódz ma nóż, którego nie chce oddać.
To krysnóż. Jest święty dla jego ludu.
Przepuśćcie go.
Zatrzymaj się.
Stilgarze.
Witaj.
Szanuję osobistą godność każdego człowieka, który szanuje moją.
Czekajcie.
Dziękujemy ci, Stilgarze,
za dar wilgoci twojego ciała.
Przyjmujemy go w duchu, w jakim go złożono.
Dobrze, że przybyłeś.
Wierzę, że nasze ludy mają sobie wiele do zaoferowania.
Nie, wy pozaświatowcy
zjawiacie się tu po przyprawę i bierzecie ją, nie dając nic w zamian.
To prawda.
Wiem, że cierpieliście pod rządami Harkonnenów.
Powiedz, czego chcesz.
Jeśli tylko mogę, dam ci to, o nic nie prosząc.
Oto moja prośba. Nie szukajcie siczy.
Nie wkraczajcie na nasze ziemie.
Ta pustynia była nasza na długo, zanim przybyliście.
Więc kopcie swoją przyprawę,
ale potem wracajcie na tę stronę Muru Zaporowego
i zostawcie pustynię Fremenom.
Zwracaj się do księcia "mój panie" lub "sire".
Gurney, po prostu... daj mi chwilę.
Imperator
przekazał mi Arrakis jako lenno,
żebym władał nią i chronił.
Nie obiecam, że nie ruszę na pustynię,
jeśli wezwą mnie obowiązki.
Ale sicze będą wasze po wsze czasy.
I za moich rządów nikt nie będzie was ścigał.
To bardzo szlachetne.
Muszę iść. Tyle miałem do powiedzenia.
Nie zostaniesz?
Ugościmy cię z honorami.
Honor wymaga, żebym był gdzie indziej.
Rozpoznaję cię.
Nie podoba mi się.
Nasz plan przynosi owoce.
Ale wymaga czasu?
Tak.
Wymaga czasu.
Masz, to dla ciebie.
Parakompas.
Księżyce tu mają pole magnetyczne,
zwykły kompas nie wskaże północy.
Załatwia to ten pomysłowy dinks.
To dzieło Fremenów?
Tak jak filtraki, piaskodpychy i inne zmyślne gadżety.
Co to jest piaskodpych, u licha?
To jest piaskodpych.
Boże, chłopie, stajesz się tubylcem.
Podziwiasz ich.
Owszem.
Są dzicy, ale lojalni.
Zestroili się z pustynią.
Są jej częścią.
Ona jest częścią nich.
Sam zobaczysz.
Tam jest pięknie.
Do wszystkich pracowników, alert słoneczny.
Temperatura osiągnie dziś 60 stopni.
W tej chwili wynosi 32 stopnie, a za 10 minut dojdzie do 49 stopni.
Ostatnie ostrzeżenie.
Sędzia Zmiany, panie.
Doktor Liet Kynes.
Mój panie, książę.
Witaj na Arrakis.
Jesteś Ekologiem Imperialnym.
Dziękujemy za te filtraki.
Wytworzone przez Fremenów.
Najlepsze.
Za pozwoleniem, panie, muszę sprawdzić stan...
Wszystko gra.
W porządku.
Doktor Kynes, oddajemy się w twoje ręce.
Filtrak to wysoce wydajny system filtracyjny.
Nawet tak wcześnie rano,
nie przetrwalibyście bez takiego dwóch godzin.
Chłodzi ciało
i odzyskuje wodę, traconą z potem.
Ruchy ciała dostarczają zasilania.
Wewnątrz maski jest rurka, przez którą można pić odzyskaną wodę.
Sprawny strój traci nie więcej niż naparstek wody dziennie.
Robi wrażenie.
Teraz ty, kawalerze.
Nosiłeś...
już kiedyś filtrak?
Nie, to mój pierwszy raz.
Zawiązałeś buty na ukos w kostkach.
Kto cię tego nauczył?
Wydawało mi się, że tak trzeba.
Będzie znał wasze zwyczaje, jakby były mu przyrodzone.
Jesteś Fremenką?
Przyjmują mnie i sicz, i wioska.
A teraz obejrzyjmy piaski przyprawowe,
od których zależy wasz dobrobyt.
Co robić, jeśli ornitopter przymusowo tam wyląduje?
Nie chciałbyś tam się znaleźć.
To terytorium czerwi.
Chmura pyłu.
Widzę ją.
To jeden z waszych kombajnów.
Widać przyprawę rozrzuconą na powierzchni.
Bogate złoże przyprawy,
sądząc po barwie.
Jeśli się wzniesiesz, będzie lepszy widok.
To szperacze wypatrujące znaku czerwia.
Znaku czerwia?
Fali piasku sunącej na gąsienik.
Czerwie wędrują głęboko, ale przed atakiem są blisko powierzchni.
Jeśli będziecie cierpliwi,
powinniście jakiegoś zobaczyć.
Czerw zawsze się zjawia?
Zawsze. Przyciągają je rytmiczne dźwięki.
Czemu nie osłonimy gąsieników tarczą?
Tarcza to wyrok śmierci na pustyni.
Wabi czerwie i doprowadza je do morderczego szału.
Czy to czerw?
Ogromny.
Masz bystre oczy.
Wzywam gąsienik Delta Ajax dziewięć.
Ostrzegawczy znak czerwia. Potwierdźcie.
Kto wzywa Delta Ajax dziewięć?
Odbiór.
Niespecjalnie się przejęli.
Niezarejestrowany lot. Sprawy Imperium.
Znak czerwia na północ i wschód od was.
3,7 kilometra.
Delta Ajax dziewięć, tu Szperacz Jeden. Potwierdzam znak czerwia.
Ustalamy czas kontaktu.
Czerw na kursie przechwytującym na waszą pozycję.
Kontakt za pięć minut.
Co teraz będzie?
Wezwą zgarniarkę, żeby zabrała gąsienik.
Będą pracować do ostatniej chwili.
Wzywam zgarniarkę Alpha Zero.
Gotowi do sekwencji dokowania.
Kontakt za pięć minut. Odbiór.
Czy ktoś widzi zgarniarkę?
Tam jest.
Tu zgarniarka Alpha Zero do Delta Ajax dziewięć.
Podchodzimy od waszej wschodniej.
Koryguję wysokość i szykuję sprzęt dokujący.
Przyjąłem, Alpha Zero. Rozpoczynam sekwencję dokowania.
T-5.
Przyjąłem.
Przejęcie za 30 sekund.
Sekwencja dokowania rozpoczęta. Trzymajcie się.
Alpha Zero, straciliśmy jeden punkt kontaktu.
Co się dzieje?
To jedna z kotwic. Już po niej.
Cholera.
Zgarniarka nic nie zdziała. Nie podniesie bez tej kotwicy.
Do wszystkich!
Czy w sektorze jest jakaś zgarniarka? Zgłoście się!
Szperacz Jeden, melduj o sytuacji. Odbiór.
Hydraulika padła. Nie damy rady. Ewakuujcie się.
- Cztery minuty. - Spróbujcie znów!
Ilu ludzi jest w gąsieniku?
Dwadzieścia jeden osób załogi.
Na statkach upchniemy po sześciu.
Zostaje trzech.
Coś wymyślimy.
Mówi książę Leto Atryda.
Lądujemy, żeby zabrać załogę Delta Ajax dziewięć.
Usiądziemy od zachodu.
Generatory tarcz ważą po 100 kilo.
Tak, Gurney, każ obstawie wyrzucić generatory.
Tak jest.
Paul, przejdź na tył toptera.
Pokierujesz nimi.
Delta Ajax dziewięć, dajcie po siedmiu ludzi do każdego statku.
Kontakt za dwie minuty.
Zbliża się, chłopcy. Lepiej się zwijajmy.
Gdzie oni są?
Sir, ten protokół powstał nie bez powodu.
Jeśli teraz wyjdziemy, będzie po nas.
Poza tym mamy przyprawę. Nie zostawimy jej.
Do diabła z nią!
Macie wszyscy opuścić ten gąsienik!
Siedmiu tutaj, siedmiu tam!
Biegiem!
Kwisatz Haderach.
Kwisatz Haderach się budzi.
Szybko! Właźcie!
Już tu jest!
Paul!
Rozpoznaję twoje kroki, staruszku.
Wstawaj!
Chodźmy!
Co z tobą? No już! Rusz się!
Biegiem!
Chwała Stworzycielowi i Jego wodzie.
Błogosławione Jego przybycie i odejście.
Niechaj Jego droga oczyści świat
i niech zachowa świat dla Swojego ludu.
- Nie możesz tak ryzykować. - Tak jest.
- Masz obowiązki. - To ostatni raz, sir.
Idź.
Doktor Kynes.
Widziałaś to.
Na własne oczy. To ewidentne.
Zostawili nam sprzęt w rozsypce.
Skazali na klęskę.
Ta zgarniarka była zwyczajnie stara.
Pustynia nie jest łaskawa dla sprzętu.
Wiesz, co się stanie,
jeśli nie wznowię produkcji przyprawy?
Nie jestem tu po to, żeby cię wspierać.
Arrakis widziała wielu takich jak ty. Zjawiali się i odchodzili.
Dobrze opiekuj się rodziną.
Pustynia nie jest też łaskawa dla ludzi.
Przyprawa jest substancją psychoaktywną.
Wydajesz się na nią wrażliwy.
Nic ci nie będzie.
Dziękuję, doktorze Yueh.
To nie była reakcja alergiczna.
Miałem wizję.
Byłem w pełni świadomy.
Co widziałeś?
Kwisatz Haderach.
Ty widzisz.
To było mylące.
Jakbym widział własną śmierć,
tylko że nie umarłem.
Wiem, że jakąś ważną rolę odgrywa w tym nóż.
Ktoś wręczy mi ostrze,
ale nie wiem kto, kiedy, ani gdzie.
Ale niektóre rzeczy są klarowne. Czuję to.
Wiem, że jesteś w ciąży.
Nie możesz tego wiedzieć.
Ledwo się dowiedziałam.
To tylko kilka tygodni.
SALUSA SECUNDUS PLANETA ARMII IMPERIALNEJ
Po co baronowi nasze wsparcie?
Harkonnenowie przewyższają liczebnie Atrydów.
W legionach Atrydów służą najlepsi żołnierze Imperium.
Szkolili ich Gurney Halleck i Duncan Idaho.
My jesteśmy sardaukarzy.
Ostrza Imperatora.
Ci, którzy wystąpią przeciw nam, giną.
Otóż to.
Trzy bataliony.
Jak ustalone.
Tak rozkazuje Imperator. I tak się stanie.
Powinieneś coś wiedzieć o Paulu.
Nie.
Chyba nie chcę tego wiedzieć.
Odkąd stanął przed matką wielebną,
zachowuje się inaczej.
Jest rozkojarzony.
Jessico, dałaś mi syna.
I od chwili, gdy się urodził, nigdy w ciebie nie wątpiłem.
Ufałem ci całkowicie.
Nawet kiedy stąpałaś wśród cieni.
Teraz zapytam cię o jedno.
Czy jeśli coś się stanie...
ochronisz naszego syna?
Za cenę życia.
Nie pytam jego matki. Pytam Bene Gesserit.
Ochronisz Paula?
Skąd takie myśli?
Leto, to niepodobne do ciebie.
Myślałem, że mamy więcej czasu.
Dobrej nocy, paniczu Paulu.
Dobranoc, doktorze Yueh.
Musisz spać.
Nie.
Nie w taki sposób.
Powinienem był się z tobą ożenić.
Hawat? Straż?
Straż?
Panie.
Tarcza opadła.
Boże drogi.
Poderwać wszystko, co może strzelać!
Naprzód!
Za mną!
Atrydzi!
- Sardaukarzy! - To sardaukarzy!
Przykro mi, mój panie.
Ale zawarłem umowę z baronem.
Dlaczego?
Nie miałem wyboru.
Harkonnenowie mają moją żonę, Wannę.
Poniewierają nią jak lalką.
Kupię jej wolność.
A ty jesteś ceną.
Dla Paula. Zrobię, co będę mógł.
A ty...
zabijesz dla mnie człowieka.
Za chwilę wymienię ci ząb.
Ten nowy, jeśli mocno go przygryziesz, rozkruszy się.
Dmuchnij, a wypełnisz powietrze trucizną.
To będzie twój ostatni oddech.
Ale jeśli dobrze wybierzesz chwilę,
również barona.
Paul.
Wyrzucimy ich na pustyni.
Niech zajmą się nimi czerwie.
Nie lepiej poderżnąć im gardła?
Możemy stanąć przed Prawdomówczynią.
Wtedy powiemy, że ich nie zabiliśmy.
Ten z bliznami jest głuchy.
Idźcie do diabła, psy!
Nigdy nie miałem szlachetnie urodzonej.
A ty?
Nie każda Bene Gesserit jest szlachetnie urodzona.
Dla mnie ta jest wystarczająco szlachetna.
Rzućmy dzieciaka na żer czerwiom.
I urządźmy jej długie pożegnanie.
Spróbujcie tknąć moją matkę.
Nie odzywaj się.
Nie rób tego! Nie jesteś gotowy.
Usuń jej knebel.
Zamknij się.
Dobierz odpowiedni ton.
To wystarczająco daleko.
Wyrzućmy chłopaka.
Usuń jej knebel.
Zabij go.
Uwolnij nas.
Stój!
Przetnij więzy.
Daj mi nóż.
Twój ton był zbyt wysilony.
To fremsak.
Unieruchomili statek.
Masz wspaniałą kuchnię, kuzynie.
To pismo doktora Yueha.
"Na wypadek, gdyby ktoś z Arrakin ocalał,
we fremsaku jest sygnalizator Atrydów.
Jeśli Bóg da, zdołają was odnaleźć".
Mój panie, baronie.
Doktor Yueh.
Zdrajca.
Czego chcesz?
Zagłuszyłem im łączność.
Opuściłem ich tarcze.
Dostarczyłem księcia i jego rodzinę.
Wypełniłeś umowę co do joty.
I co ja miałem zrobić w zamian?
Uwolnić moją żonę od cierpienia.
Tak.
Powiedziałem, że ją uwolnię.
I że do niej dołączysz.
Więc dołącz do niej.
Myślisz, że co teraz będzie?
To dudnik.
Nie ma filtraków.
Tego, co naprawdę niezbędne.
Nasze rody przelewały krew od stuleci.
Ale to już koniec.
Twój syn nie żyje. Twoja konkubina nie żyje.
Tej nocy ród Atrydów upadnie.
A twoja linia krwi wygaśnie na zawsze.
Co powiedziałeś?
Jestem tu
i tu zostanę.
Kynes!
Nie jesteś tu bezpieczny.
Powiesz wysokim rodom Landsraadu, jak nas zdradzono?
Jak zamordowano najlepszych z nich?
Rozkazano mi nic nie mówić.
Nic nie widzieć.
Imperator wysłał nas tu na śmierć.
W namiocie jest przyprawa.
Taka jest przyszłość. To nadchodzi.
Płomień świętej wojny ogarniający wszechświat.
Paul, jesteś przerażony. Widzę to.
Powiedz mi, proszę, czego się boisz?
Niech mi ktoś pomoże, proszę.
Paul.
To nadchodzi.
Widzę płomień świętej wojny ogarniający wszechświat.
Religię wojowników i sztandar Atrydów powiewający w imię mego ojca.
Paul.
Fanatyczne legiony modlące się w świątyni czaszki mojego ojca.
Wojnę w moim imieniu!
Wszyscy wykrzykują moje imię!
Paul.
Paulu Atrydo.
Jesteś synem swojego ojca. Jesteś moim synem.
Jesteś księciem Paulem Atrydą.
Wiesz, kim jesteś.
Zostaw mnie!
Ty mi to zrobiłaś!
To wy, Bene Gesserit, uczyniłyście ze mnie odmieńca!
Mój ojciec nie żyje.
Ktoś jest w pobliżu.
Musisz się napić.
To woda odzyskana z namiotu.
Pot i łzy.
Dobra, wynośmy się stąd.
To Duncan.
Moja pani.
Paul.
Tak mi przykro. Twój ojciec...
Wiemy.
Mój panie, książę.
Masz.
Wypij to.
Harkonnenowie uderzyli jednocześnie na wszystkie skupiska ludzkie na planecie.
To musiało być dziesięć legionów, setki statków.
Byli z nimi sardaukarzy.
- Minimum dwa bataliony. - Jesteś pewny?
Kiedy krzyżujesz klingę z sardaukarem,
to o tym wiesz.
Zatem Imperator opowiedział się po konkretnej stronie.
Co na to Sędzia Zmiany?
Imperator nakazał mi milczenie.
A mimo to ryzykujesz dla nas życie.
Nadciąga burza.
Burza dotrze tu za kilka godzin.
Tu będziemy bezpieczni.
Wiecie, co to za miejsce?
To stara stacja badawcza ekologii.
Miały oswoić tę planetę.
Uwolnić wodę, uwięzioną pod piaskami.
Arrakis mogła stać się rajem.
Prace się rozpoczęły, ale potem odkryto przyprawę.
I nagle nikt już nie chciał zniknięcia pustyni.
Tanat, poszukasz filtraków dla naszych gości?
Tak, Liet.
Szamir, zaparz kawę, proszę.
Oczywiście, Liet.
Kim jesteś dla Fremenów?
Wiesz, czego wysokie rody boją się najbardziej, dr Kynes?
Dokładnie tego, co spotkało nas tu.
Że zjawią się sardaukarzy i wybiją je po kolei.
Tylko razem mają szansę stawić czoło Imperium.
Zgodzisz się zostać świadkiem?
Zeznać, że Imperator wystąpił tu przeciw nam?
Gdyby mi uwierzyli,
wybuchłaby wojna totalna między wysokimi rodami i Imperatorem.
Chaos
w całym Imperium.
Załóżmy, że dałbym Imperatorowi alternatywę dla chaosu.
Imperator nie ma synów.
A córki jeszcze nie wyszły za mąż.
Próbowałbyś sięgnąć po tron?
Imperator bał się Atrydów. Ściągnął was tu, by was zabić.
Czego nie rozumiesz?
Jesteś zagubionym chłopcem, kryjącym się w dziurze w ziemi.
Fremeni mówią o Lisanie al-Gaibie.
Ostrożnie.
Głosie Spoza Świata, który powiedzie ich do raju.
Przesądy.
Kochałaś fremeńskiego wojownika i straciłaś go w bitwie.
Należysz do dwóch światów i znają cię pod wieloma imionami.
Widziałem twoje marzenie.
Jako imperator, dr Kynes,
mógłbym zmienić Arrakis w raj jednym skinieniem ręki.
Naprawdę myślisz, że to Mahdi?
Na moje oko jest za młody.
Sardaukarzy!
Nie! Duncan!
Paul, nie!
- Duncan, nie! - Nie!
- Paul, nie!
Duncanie, nie!
- Zamknął drzwi. - Duncan!
Nie!
On nie żyje.
Duncan!
Musimy iść. Nie mamy wyboru.
Paul, chodź!
Paul!
No już! Chodźcie!
Idźcie za światłem.
Znajdziecie topter gotowy do lotu.
Burza to wasza najlepsza szansa.
Powyżej 5000 metrów to głównie pył.
Wzlećcie tam. Utrzymajcie na górze. Kierujcie na południe. Znajdźcie Fremenów.
Nie lecisz z nami?
Są tylko dwa miejsca.
Pójdę do następnej stacji
i zgłoszę ten atak Landsraadowi.
Jak?
Jestem Fremenką.
Pustynia to mój dom.
Powodzenia.
Kynes. Zdradziłaś Imperatora.
Służę tylko jednemu panu.
A jego imię to Szej-Hulud.
Rozbłyski silników za nami.
Paul. Jesteśmy za nisko!
Nie wolno się bać.
Strach zabija duszę.
Strach to mała śmierć niosąca unicestwienie.
Spotkaj przyjaciela.
Tajemnica życia nie jest problemem do rozwiązania...
ale rzeczywistością, której trzeba doświadczyć.
Procesem, którego nie da się pojąć, zatrzymując go.
Musimy podążać z biegiem tego procesu.
Musimy do niego dołączyć.
Musimy z nim płynąć.
Odpuść.
Jego zabieg leczniczy jeszcze trwa.
Uciekając, wlecieli w kurzawę Coriolisa.
Wieje 800 kilometrów na godzinę.
Nic nie przetrwa takiego huraganu.
Oni nie żyją.
To pewne.
Więc dokonało się. W końcu.
Wyślij wiadomość na Giedi Prime,
by zaczęli wyprzedawać nasze zapasy przyprawy.
Ale powoli.
Nie chcemy, żeby spadła cena.
Nie masz pojęcia, ile mnie kosztowało ściągnięcie tu takich sił.
Teraz oczekuję tylko jednego.
Dochodu.
Więc uciskaj, Rabbanie.
Uciskaj mocno.
Tak, wuju.
A co z Fremenami?
Zabij ich wszystkich.
Jesteśmy na ponad 5000 metrów.
Jak siądziemy, biegnij do skał.
I oddychaj przez to.
Teraz musimy znaleźć Fremenów.
Wszystko gra?
Tak.
Paul...
Nie bój się.
Nawet mały skoczek pustynny może przetrwać.
Nie bój się.
Musisz stawić czoło swoim lękom.
Przyjaciel...
Przyjaciel ci pomoże.
Podążaj za przyjacielem.
Musisz się wiele nauczyć.
A ja pokażę ci zwyczaje pustyni.
Chodź ze mną.
Ta sicz, w której mieszkał Duncan,
musi być gdzieś tam.
Coś tam rośnie.
Spójrz.
To znaczy, że żyją tam Fremeni.
Przejdziemy po zmroku.
Tak jak to robią Fremeni.
Wkraczamy na terytorium czerwi.
Nie możemy iść normalnie.
Robiąc to, zginiemy.
Musimy iść jak Fremeni.
Nazywają to piaskomarszem.
Jeśli wierzyć naszym księgofilmom.
Tak. Jasne.
No dobra. Idź za mną.
Naśladuj moje ruchy.
To chyba dobry kierunek.
Jest niedaleko.
Wynośmy się stąd.
Czekaj.
To grający piasek.
Biegnij.
Szybko!
To dudnik.
Ktoś uruchomił dudnik.
Paul! Uciekaj!
Jak duże mogą być?
To było chore.
Ktoś go przywołał.
Nie jesteśmy sami.
Nie uciekajcie.
Zmarnujecie tylko wodę swoich ciał.
Chwila.
Stilgar.
Znasz mnie. Byłem z ojcem, gdy przyszedłeś na Radę.
To syn księcia.
Na co czekasz?
Potrzebujemy ich wody.
To chłopak, o którym wam mówiłem.
Nie możemy go tknąć.
Jak może być Lisanem al-Gaibem?
Nie poddano go próbie.
To mięczacy.
Dżamisie.
Odważnie wkroczyli na ścieżkę Szej-Huluda.
Nie mówi i nie zachowuje się jak mięczak.
Podobnie jak jego ojciec.
To mój dudnik ocalił mu życie.
Bądź rozsądny, Stilgarze.
On nie jest Tym Jedynym.
Mamy potężnych przyjaciół.
Jeśli pomożecie nam odlecieć stąd na Kaladan,
hojnie was nagrodzą.
Jakie dobra możecie nam zaoferować poza wodą
z waszych ciał?
Chłopak jest młody.
Może się nauczyć naszych zwyczajów.
Udzielimy mu schronienia.
Ale kobieta nie jest wyszkolona...
i za stara na naukę.
Do tyłu, kundle.
Poderżnie mi gardło.
Czemu nie mówiłaś, że jesteś magiczną kobietą?
I wojowniczką?
Rozmowa nam się nie kleiła.
Spokojnie, kobieto.
Spokojnie.
Oceniłem cię pochopnie.
Słońce wschodzi.
Musimy dotrzeć do siczy Tabr.
Tam zdecydujemy o losie tych obcych.
A do tej chwili
są pod moją ochroną.
Mają moją rękojmię.
Nie dałabym ci skrzywdzić moich przyjaciół.
Mówią, że jesteś Mahdim.
Ale wyglądasz jak mały chłopiec.
Wybrałeś najtrudniejszą drogę.
Chodź za mną.
Musimy ruszać!
Oddaj mi to.
Dostaniesz własny pistolet maula, gdy na to zasłużysz.
Oddaj go.
Chani, zajmij się nowymi.
Zadbaj o ich bezpieczeństwo na szlaku. Chodźmy.
Nigdzie nie pójdą.
Dżamisie...
już zdecydowałem. Uspokój się.
Mówisz jak przywódca.
Ale przewodzą najsilniejsi.
Ona cię pokonała.
Domagam się amtal.
Nie możesz wyzwać Sajjadiny.
To kto walczy w jej imieniu?
Dżamis, nie rób tego.
Odpuść. Kres nocy blisko.
Zatem słońce będzie świadkiem tej śmierci.
Gdzie jest jej powiernik?
Uznaję jej powiernika.
Paul Atryda musi umrzeć,
żeby nastał Kwisatz Haderach.
Nie bój się.
Nie opieraj się.
Kiedy odbierasz życie,
odbierasz swoje.
Nie wierzę, że jesteś Lisanem al-Gaibem.
Ale chcę, byś umarł z honorem.
Dostałam ten krysnóż od praciotki.
Zrobiono go z zęba Szej-Huluda.
Wielkiego czerwia pustyni.
Umrzeć z nim w ręku to wielki zaszczyt.
Gdzie ten pozaświatowiec?
Dżamis jest dobrym wojownikiem.
Nie będziesz cierpiał.
Chani...
Nieważne.
Niechaj twój nóż się rozpryśnie.
Raduj się moim ostrzem.
Ten świat cię zabije.
Tak będzie szybciej.
Poddajesz się?
Chłopak nie zna naszych praw.
W próbie amtal nie można się poddać.
Tylko śmierć daje świadectwo.
- Czy on się z nim bawi? - Nie.
Nigdy nie zabił człowieka.
Kwisatz Haderach.
Wespnij się na wierzch. Powstań.
Teraz jesteś jednym z nas.
Życie za życie.
Chodź z nami do siczy Tabr.
Nie.
Paul powinien stąd odlecieć.
Musi być sposób. Macie przemytników,
macie statki.
- Nie. - Macie...
Imperator wysłał nas w to miejsce.
A mój ojciec przybył tu...
nie dla przyprawy...
nie dla bogactw...
ale dla siły twojego ludu.
Moja droga wiedzie na pustynię.
Widzę to.
Jeśli nas przyjmiecie,
pójdziemy.
Pustynna potęga.
To zaledwie początek.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI DIUNA FRANKA HERBERTA
DIUNA
Napisy: Bartek Fukiet