Greg?
Wrzesień
-Greg? -Co?
-Greg! -Co?
Co z tobą? Wstawaj!
Rodzice budzą cię od godziny.
Spóźnisz się do gimnazjum pierwszego dnia.
Co?
O kurczę! Jak to?
Szybko! Mama się wkurzy!
Wysłała mnie po ciebie, czeka już w aucie!
Co ty wyprawiasz? Co tu się dzieje?
Szykuję się do...
...szkoły.
Zwariowałeś? Szkoła zaczyna się w przyszłym tygodniu.
I nikt nie prowadzi lekcji o czwartej nad ranem!
Obudziłeś Manny'ego. Jak nie uśnie...
Dzień dobry!
Już nie uśnie.
A tak chciałam pospać do szóstej.
-Bubby! -Wracaj do łóżka. Zajmę się nim.
Greg, czemu tak hałasujesz?
Rodrick mnie obudził!
Przestawił mi budzik!
-Przysięgam, on przed chwilą... -Wracaj do łóżka.
Co to za zapach? Do niczego niepodobny.
Bubby!
Wszystkiego najlepszego w dniu urodzin!
Proszę, Bubby.
Ale wielki miotacz ognia!
Po pierwsze, coś wam wyjaśnię.
To jest dziennik, a nie pamiętnik.
Wiem, co jest napisane na okładce.
Ale wyraźnie powiedziałem mamie,
żeby nie kupowała mi pamiętnika.
To potwierdza moją teorię, że mama nie ma pojęcia o dzieciach w moim wieku.
Maminsynek!
Zgodziłem się go używać tylko z jednego powodu.
Gdy będę sławny i bogaty, nie będę miał
czasu, by odpowiadać na głupie pytania.
Gregory, opowiedz nam o swoim dzieciństwie!
Zawsze byłeś taki mądry i przystojny?
Macie mój dziennik i sio!
Nasz chłopak.
Niepotrzebnie zabraniałem mu tylu rzeczy.
Mama kupiła mi dziennik,
żebym zapisywał w nim przeżycia w gimnazjum.
Będzie fajnie.
Martwię się tylko o mojego najlepszego kumpla, Rowleya Jeffersona.
Na gimnazjum jeszcze dla niego za wcześnie.
Hura!
Nie za bardzo rozumie, o co chodzi z tym całym dorastaniem.
Chcę szczeniaka, kociaka, automat z gumami do żucia...
Ale tu chodzi o mnie, nie o Rowleya.
Zawsze wiedziałem, że nakręcą film o moim życiu.
Nie spodziewałem się, że opowieść rozpocznie się w tym punkcie.
Bądźmy szczerzy, komu chce się oglądać film o dziecku,
zamkniętym w gimnazjum z jakimiś głąbami.
Trzy dni bez prysznica. Poznaj zapach miłości!
Puść mnie, Rodrick!
Przecież to tylko zabawa.
Dobra. Posłuchaj.
Mama kazała mi udzielić ci paru rad na temat gimnazjum.
To proste.
Z nikim nie rozmawiaj. Na nikogo nie patrz. Nigdzie nie chodź.
Nie siadaj. Nie podnoś ręki. Nie chodź do toalety.
Nie rzucaj się w oczy. Nie wybierz nieodpowiednej szafki. Nie...
Co ci będę ściemniał.
Nim skończy się rok szkolny, będziesz martwy lub uziemiony w szkole.
I nie pokazuj się z Rowleyem.
Manny, przestań! Mamo!
Dzięki za jajka, mamo.
-Frank? -Greg?
To obrzydliwe i niegodne,
że muszę jeść śniadanie w towarzystwie nocnika.
To twoja wina, że ciągle się uczy siusiać.
Nie patrz w dół, Manny.
Nocnikowy potwór nie lubi, jak się na niego patrzy.
Tylko żartowałem.
Daj mu buziaka na przeprosiny i idziemy.
Nie możesz się spóźnić pierwszego dnia.
SZACUNEK - HONOR - GODNOŚĆ
Powiem tylko, że moim zdaniem gimnazjum
to najgłupszy pomysł pod słońcem.
Dzieciaki jak ja, które fazę rośnięcia mają wciąż przed sobą,
wśród osiłków, golących się dwa razy dziennie.
Młodociani przestępcy i dziwacy.
Jestem mniejszy niż 95% dzieciaków w szkole...
Oddaj to! Przestań!
...dlatego dzięki ci, Boże, za Chiraga Gupta.
-To moje! Przestań! -Oddaj plecak.
-Podskocz wyżej. -Nie jest twój!
Chroni mnie przed tymi szajbusami.
Cześć, Greg.
Cześć... stary!
Naprawdę nie wiem, co się z nimi porobiło przez te wakacje.
Jakaś katastrofa nuklearna?
Nieudany eksperyment naukowy?
Dzięki Bogu jest paru normalnych facetów, inaczej mielibyśmy tu cyrk pełen dziwaków.
Komuś tak wybrednemu jak ja
trudno się zdecydować, gdzie usiąść w pierwszy dzień szkoły.
Jeden fałszywy ruch,
a można cały rok spędzić obok jakiegoś kretyna.
Greg!
Mówiłem wam, że Rowley nie jest jeszcze gotowy na gimnazjum.
Właśnie dlatego.
Co ty masz na sobie?
Rodzice właśnie wrócili z Gwatemali! To serapa!
Fajna, co?
Dzień dobry, nazywam się Flint. Zajmijcie miejsca!
Witam w gimnazjum.
Zapamiętajcie swe miejsca. Będziecie na nich siedzieć codziennie.
Rowley, jakbyś miał określić siebie
w rankingu popularności w skali od jeden do dwieście,
ile byś sobie dał?
Dwieście to wysoka czy niska popularność?
Moim zdaniem, jesteś w okolicach 154.
Sobie bym dał 19, może 20.
Mam szansę wskoczyć na top pod koniec roku,
jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli.
A kto jest na samym dole rankingu?
Chłopaki, chcecie zobaczyć mojego tajemnego piega?
Fregley. Średnio raz w miesiącu odsyłany do domu z powodu problemów z higieną.
Patrzcie. Wyrasta z niego włos!
Co to za kolor?
Pomożecie mi wybrać mu imię?
Panienki! Do mnie!
Ruszcie się! Odłóżcie szydełka!
Dobra, posłuchajcie.
Nazywam się Malone i będę was uczył wuefu.
Gimnastyka jest dla mnie
jak budzenie się i poranna toaleta.
Żyję gimnastyką.
Kto do mnie dołącza?
Jesteście gotowi na dobrą zabawę?
Tak!
Świetnie, wyśmienicie!
Podzielę was na dwie drużyny.
Wy dwaj. Ty, ty i ty, tutaj.
Wy troje na tę stronę. Dobrze.
Drużyna w koszulkach!
Drużyna bez koszulek.
Czemu my mamy grać bez koszulek? Porażka.
Chce takich jak my wpędzić w kompleksy.
Takich jak my, czyli jakich?
Po prostu nie chcę się opalić, prawda, Rowley?
Nazywam się Pępkiewicz.
A ty?
Na początek gra, którą nazywam "Gladiator".
-Mam! -Nie!
Łap!
Kryj mnie!
O Boże.
Niedobrze!
Nigdy ich nie prześcigniemy!
Nie musimy!
Wystarczy jak prześcigniemy Chiraga!
-Myślisz, że nas widzieli? -W żadnym wypadku.
Skoncentrowali się na tym chłopaku, co utyka.
Schowamy się tu do końca lekcji, bo ja w to nie gram.
Jest niesprawiedliwa.
Wszyscy neandertalczycy w jednej drużynie. To barbarzyństwo!
Totalne barbarzyństwo.
Ta szkoła to intelektualne pustkowie.
Ale fajnie jest spotkać kogoś,
kogo bardziej interesuje umysł niż ciało.
Dziewczyny skaczą na linie. Co ty tu robisz?
Unikam bólu.
Cały ból ma początek w gimnazjum.
Przestajesz być dzieckiem. Rozpieszczanie skończone.
Odtąd liczy się inteligencja. Najsłabsi stają się ofiarami.
Dziewczyny, które znasz od przedszkola, przestają się do ciebie odzywać.
Brzmi, jakbyś miała to przepracowane,
wracaj do czytania.
To idealizowana hodowla zwierząt.
Dajcie z siebie wszystko! Bądźcie jak maszyny!
Dorośli wysyłają nas do gimnazjum,
gdy w bólach przemieniamy się z dziecka w nastolatka,
żeby nie musieli na nas patrzeć.
Cześć, jestem Angie.
Świetny tekst. Musimy już iść.
Czemu? To miejsce jest super.
Idealne.
Przetrwałam tu całą szóstą klasę.
Chętnie przetrwam gimnazjum w towarzystwie osób
o podobnych poglądach.
To gwizdek? Chyba słyszę gwizdek.
Musimy już iść.
Żadnych popisów, dobra?
Czemu idziemy?
Na otwartym terenie mogą nas zabić!
Załóż koszulkę. Pomyślą, że jesteśmy z ich drużyny.
Poza tym, lanie jest lepsze niż dać się złapać z dziwaczką.
Nikt się jeszcze nie podniósł po samobójstwie towarzyskim.
Jeszcze nigdy nie rozmawiałem tak długo z dziewczyną.
Jejku.
Zobacz.
To ser?
Nie!
Boże, stary! O mało nie złapałeś Serowego Przekleństwa.
-Czego? -Serowego Przekleństwa.
Nie wiadomo, kiedy i jak do tego doszło.
Pewnego dnia ser ten w tajemniczy sposób pojawił się na asfalcie.
Nie wiadomo, do kogo należał.
Nikt go nie dotknął ani nie sprzątnął.
Leżał tak sobie,
z każdym dniem obrzydliwszy i potężniejszy.
Aż pewnego razu chłopak o nazwisku Darren Walsh popełnił życiowy błąd.
Darren dotknął sera!
Nieprawda! Tylko na niego spojrzałem! Serio!
Darren złapał Serowe Przekleństwo!
To było gorsze niż najgorsza klątwa.
Został wykluczony.
Jedynym sposobem pozbycia się Serowego Przekleństwa
było podanie go dalej.
I tak zaczęła się Gorączka Serowego Przekleństwa.
Przyjaciel zwracał się przeciw przyjacielowi.
Brat przeciwko siostrze.
Czyste szaleństwo.
W końcu uczeń z wymiany szkolnej, Niemiec Dieter Muller przerwał to przekleństwo.
Dieter złapał Serowe Przekleństwo!
Zerowe Przekleztwo?
Zo to jest?
Zo znaczy Zerowe Przekleztwo?
Dieter miał pecha, nie udało się tego przetłumaczyć.
Nie...!
Na szczęście Dieter wrócił do Düsseldorfu i zabrał Przekleństwo ze sobą.
A ser cierpliwie czeka na swą kolejną ofiarę.
To miejsce jest przeklęte.
CHŁOPCY
-Bez drzwi? -Bez.
Nie załatwiam się do końca gimnazjum.
Stołówka. Najokrutniejsze miejsce na ziemi.
Miałem jednak zamiar sprawić komuś przyjemność i usiąść przy nim.
Miejsce zajęte.
Dla kogo?
Zajęte.
To też zajęte.
W żadnym wypadku.
Zajęte.
Gdzie mamy jeść?
To tu jada elita.
Fregley w dzieciństwie pewnie bardzo mocno uderzył się w głowę.
Dobra,
może pierwszy dzień w gimnazjum mógł wypaść lepiej,
ale przynajmniej nie przeżyłem upokorzenia.
Hej, Greg! Pobawisz się dziś ze mną?
O co on cię spytał?
Przyjechali po mnie.
Słyszycie? Zapytał go:
"Pobawisz się dziś ze mną?"
Tak! Pobawicie się z nami?
Widzicie? W tym problem.
Teraz muszę wysłuchiwać obelg tych bałwanów.
Ale za 20 lat Quentin będzie dla mnie pracował.
Greg, proszę, nie zwalniaj mnie.
Potrzebuję tej nędznej roboty przy zbieraniu psich kup.
Zastanowię się.
Nie, nie. Sos waniliowy na spodzie, czekoladowy na górze!
Jak ja mam to jeść?
"Pobawisz się", Rowley? "Pobawisz"?
Sto razy ci mówiłem, że faceci w twoim wieku spotykają się, a nie bawią.
Jak nie masz zamiaru mnie słuchać, to mi powiedz,
bo jak jeszcze raz zaliczysz taką wtopę,
to nie podniesiemy się już nigdy z tej podłogi na stołówce.
Znalazłem tam pół Snickersa.
Jedzenie na kolanach nie jest w moim stylu.
Moje miejsce jest na górze łańcucha pokarmowego.
Coś się musi zmienić, i to szybko.
Mama mówiła, żeby być sobą, a wszyscy będą cię lubić.
To dobra rada, pod warunkiem że jesteś kimś innym.
Cześć, braciszku.
Pierwszy dzień tak upiorny, jak przewidziałem?
Nie. Skądże. Pomyliłeś się.
-Było lepiej niż... -Gorzej.
Czy ty mnie w ogóle nie słuchasz?
Mówiłem, żeby nie mówić, nie patrzeć ani nie chodzić. I widzisz, jakie skutki?
Jadł drugie śniadanie na podłodze.
-Rowley. -Super.
Nie chcą siedzieć obok ciebie,
a mieliby siedzieć obok twojego pulchnego koleżki?
Miałem rację. Nie wyjdziesz z tego cało.
Znajdziesz się w pamiątkowej księdze,
tylko jeśli zadedykują ją twojej pamięci.
Zagramy w Pokręconego Magika?
Mam lepszy pomysł.
Jeśli cię tu znajdzie, jesteś martwy.
Dosłownie: martwy.
Spokojnie. Jak słychać muzykę, to jesteśmy bezpieczni.
Kurczę. Rany.
Nie wiedziałem, że Rodrick lubi motory.
-Znalazłem. -Co znalazłeś?
Pamiątkową księgę z gimnazjum.
GIMNAZJUM WESTMORE BEZ GRANIC!
Tu kryją się odpowiedzi.
Rowley, to jest jak biblia.
Widzisz? Ktoś taki jak ja musi się tu znaleźć.
Najlepsi w klasie.
Niepokonani.
Ci ludzie to nie byle kto. Sławy.
Nie martwią się o miejsce na stołówce.
Patrz. Mógłbym się tu znaleźć z wielu powodów.
"Skazany na sukces", "Najprzystojniejszy", "Klasowy wesołek".
Ten tytuł powinni mi przyznać od razu.
Nie trzeba być dowcipnym, by go dostać?
Dla nas są "Najsympatyczniejsi przyjaciele"!
Ostrzegałem cię, żebyś nie wchodził do mojego pokoju?
Twój zespół jeszcze gra.
To solo na basie, głąbie! Nie masz pojęcia o muzyce.
Przyszedłem po nowe pałeczki do perkusji.
A teraz pod nieobecność rodziców
staniesz się martwy. Martwy!
Nie mówiłem?
Wynocha.
Chciałem tylko coś powiedzieć!
-Uciekaj, Greg! -Co?
Puszczaj, Hipcio!
W końcu wyjdziesz, cieniasie!
Zaczekam tu na ciebie.
Już jesteś martwy.
Czas minął, Rodrick. Chce mi się sikać.
Nic z tego. Wychodzisz i giniesz!
-Muszę siku. -To sikaj.
Schodź! Już nie mogę.
Mam cię!
Greg, zrzuciłeś Manny'ego z...
Co się tu dzieje?
To Greg zaczął. Ja tylko chciałem wziąć prysznic.
Kłamie! Chce mnie zabić, bo wszedłem do jego pokoju.
Dlatego na niego nasikałeś?
Tak. To znaczy, nie. To znaczy...
Tak.
Trochę tego jest.
Można zostać najlepszym w wielu dziedzinach.
Taniec jazzowy!
Zapiszmy się razem!
Ale tego dużo. Tyle pracy.
Trzeba zostawać po lekcjach, spotykać się przed lekcjami, w weekendy.
Cóż to za zajęcia pozalekcyjne?
Z drogi.
Kto cię wpuścił do tej szkoły?
O to samo chciałem zapytać ciebie.
Posłuchaj, Greg.
Chcę zostać przewodniczącą samorządu szkolnego i ostrzegam cię,
jeśli wejdziesz mi w drogę, zbiję cię na kwaśne jabłko,
jak w przedszkolu i czwartej klasie.
Czwartej klasie? To było nieprzyjemne.
Co w nią wstąpiło? Co ja jej zrobiłem?
Patty nosi szmaty i ma same graty!
To było zabawne. Brakuje jej poczucia humoru.
A mnie brakuje czegoś, w czym mógłbym być najlepszy w klasie.
Najlepszy w klasie?
Nigdy nie mówisz "cześć"?
-Cześć. -Cześć.
Greg jest tu, bo chce zostać...
Rowley!
Chodzi mi o to, żeby ich nakryć,
bo wiadomo, że chodzą
na zajęcia pozalekcyjne tylko po to, żeby znaleźć się w księdze.
Podoba mi się twoja opinia.
Zapisz się na zajęcia z dziennikarstwa. Jesteśmy głosem ludu.
WRÓBLE Z WESTMORE CHEERLEADERKA UTYŁA
Lud składa się w większości z głąbów, więc tak naprawdę
jesteśmy głosem ludu, naśmiewającym się z ludu.
Dzięki, ale nie mogę pracować dla gazety, skoro mają o mnie często pisać.
To konflikt interesów.
Jesteś ludem. Rozumiem.
Wierzysz mi teraz? Ta dziewczyna ma fioła.
Patrz! Są zapasy!
Super! Jestem w tym świetny.
Oglądam zapasy od lat, znam wszystkie chwyty.
Tombstone piledriver.
Chair Shot.
Vader Bomb.
Heffley! Heffley! Heffley!
Heffley! Heffley!
Coś tu nie gra.
Nie tak wyglądają stroje do zapasów.
Witajcie na zajęciach z zapasów, przyszli Olimpijczycy!
Na dobry początek,
by nikt nie ucierpiał,
pokażemy wam kilka podstawowych chwytów.
Pamiętajcie, chodzi o sport i dobrą zabawę!
To nie zawody,
bo dla mnie każdy z was jest już gwiazdą sportu.
Trenerze Brewer, poproszę na momencik,
potrzebuję pomocy. Dzięki.
To się nazywa szybkie rozłożenie.
Dobra robota, trenerze.
Podnieś się i stań za mną.
Połóż rękę na moim ramieniu.
Dobrze, chodź.
To jest Arm Drag.
Brawa dla trenera Brewera!
Nic mu nie jest.
Tak, Heffley.
A piledriver i Vader Bomb?
To nie są prawdziwe zapasy.
Prawdziwe zapasy wyglądają tak! Do roboty!
Jeśli będę walczył z Bennym Wellsem, to po mnie!
Ruszać się!
Żeby było sprawiedliwie, podzieliłem was na kategorie wagowe.
Rotwajlery tutaj.
Buldogi tam.
Mamy też dwa
jamniki. Tak.
Fajny hełm.
Dzięki. Mama mi pożyczyła.
Dobrze, pokażcie, co potraficie.
Bez obaw, Fregley, będę łagodny.
Nie byłem gotowy!
Nie liczymy punktów, ale to bardzo udane rozłożenie!
Ale zabawa, Greg!
Złaź ze mnie!
-Fregley! Fregley! -Fregley! Fregley!
Gwizdaj, gwizdaj!
Dobra! Fregley!
Znakomicie!
Brawa dla zdobywcy drugiego miejsca.
Super, Greg!
Nie mogę znowu przegrać z Fregleyem.
Jeśli będę przegrywał z największym dziwakiem w szkole,
nikt nie będzie ze mną siedział.
Jak chcesz go pokonać? On ma ponadludzką siłę!
Nie mam zamiaru go pokonać. Przytyję przez tydzień pięć kilo
i przeniosę się do kategorii buldogów.
Wtedy wy dwaj będziecie walczyć przeciw sobie.
Gotowy?
-Mogę teraz ja w ciebie rzucić? -Później.
Ty lepiej jeździsz na rowerze, a ja lepiej rzucam.
Greg, zostaw trochę dla innych, skarbie.
Nie mogę. Muszę przytyć.
Po co?
Wyglądasz bardzo dobrze.
Podobno dostał lanie na zapasach. Co z tobą?
Po co ci zajęcia, które nie są obowiązkowe?
Zapisałeś się na zapasy?
Tak jakby.
Nigdy się na nic nie zapisuj.
Przemykaj się niezauważony.
Dzięki temu nie będą mieć wobec ciebie oczekiwań.
Dziękuję, Rodricku, za motywujące słowa mądrości,
ale lepiej spojrzeć na to inaczej.
To szansa, by się w czymś wyróżnić.
Czy w szkole nauczą mnie czegoś, czego nie nauczę się sam?
Greg, uważam, że to wspaniale,
iż wykazałeś się inicjatywą.
To pierwszy krok ku odpowiedzialności!
Syn mojego szefa, Will, był mniejszy niż ty,
ale nabrał krzepy dzięki ćwiczeniom!
Tak. Moglibyśmy ci kupić taki sam sprzęt.
Trening, odżywianie, praca nad kondycją.
Będziesz w pierwszorzędnej formie, jak Will.
To zajmie ci jedynie... trzy miesiące.
-Trzy miesiące? -Tak.
Skupię się na jedzeniu.
Nie wiem, gdzie ci się to zmieściło,
ale przytyłeś pięć kilo i przenosisz się do buldogów.
Tak.
Myślałem, że nic nie przytyłeś.
Ciężarki mojej mamy.
Dobra, buldogu. Oto twój nowy przeciwnik.
Co? Przecież to zapasy dla chłopców.
Słyszałeś o równouprawnieniu?
Jej rodzice zagrozili mi pozwem,
jeśli nie pozwolę jej sprawdzić, jak to jest walczyć z prawdziwym chłopakiem.
Na co czekasz? Nie bądź babą, Heffley.
-Rusz się! -To dziewczyna! Za co mam ją chwycić?
-Zostań! -Patty, uśmiech!
-Złaź ze mnie! -Teraz chcę walczyć z kimś dobrym.
DZIEŃ TRIUMFU KOBIET
O kim to dziś piszą.
Greg! Jesteś sławny! Zdjęcie na pierwszej stronie!
Gdybym ją przyszpilił, a zrobiłbym to z łatwością,
ściągnąłbym na siebie kłopoty za pobicie kobiety.
Po co jej te zapasy?
Kto to wie? Któż zrozumie kobiety.
Na przykład dzisiaj na korytarzu usłyszałem,
że Bryce Anderson ma fajny tyłeczek. Co to niby ma znaczyć?
Tyłki nie mogą być fajne. To przecież tyłki.
Właśnie. Ale tak mówiły.
Czemu dziewczyny w naszym wieku nie rozmawiają jak normalni ludzie?
Pokręcony Magik PRZEGRANY - ZWYCIĘZCA
Jak chcesz teraz zostać najlepszym w klasie?
-Dwa magiczne słowa. Najlepiej ubrany. -Jak chcesz to zrobić?
Moda to prosta rzecz. Założę koszulę i krawat, wszyscy będą zachwyceni.
Mówię ci, to mi się uda.
-Mówiłem ci, że ja się w to ubieram. -Wiem!
-Chciałem, żebyśmy pasowali do siebie! -Patrzcie na nich!
Greg i Rowley siedząc na drzewie
C-A-Ł-U-J-Ą S-I-Ę
Najpierw miłość...
Może Rodrick nie mylił się co do Rowleya.
Może potrzebuję innego przyjaciela.
Ale nie mogę go tak po prostu zostawić.
Jak ktoś ma lepszy pomysł, to słucham.
CUDOWNIE JEST BYĆ SOBĄ
W tej szkole, która jest taka sama jak twoja,
pewien chłopiec za chwilę nauczy się czegoś ważnego
na temat własnej wartości i samooceny.
Porażka.
Nikt go nie lubi. W życiu bym się z nim nie zamieniła.
Czemu nikt mnie nie lubi?
Pewnie nie wiedzą, jaki jesteś fajny.
Detektyw Brock Branigan! Co pan tu robi?
Jestem tu w sprawie pewnego chłopca, który powinien być sobą.
Zrób to! Pokaż im, jaki jesteś fajny!
Cześć. Lubicie breakdance?
Ale czad!
Bajerka. Usiądź z nami na stołówce, przyjacielu.
Cudnie!
Cudownie być sobą! Dzięki, Brock.
CUDOWNIE!
Pomówmy o tym, czego się nauczyliśmy.
Za innych się nie wypowiadam, ale wiem, czego ja się nauczyłem.
Cudownie jest być mną.
Problem z Rowleyem polega na tym, że on nie jest taki jak ja.
Nie mogę go zostawić, bo beze mnie by zginął.
Ale może uda mi się go ulepszyć.
Taki to ze mnie przyjaciel.
Co robisz?
Chcę, żeby twoje ciuchy zaczęły się nadawać do gimnazjum.
Co to za okazy. Dziecinne i dziwaczne.
Same się proszą o kuksańca.
Robisz z siebie ucznia z wymiany zagranicznej?
Stary. Tę palimy.
Moja mama i ja
To prezent od mamy.
Chyba chciała cię widzieć martwego.
Gotowy? Ruszaj.
Nie, nie. Wyglądasz jak siódmy krasnoludek.
Wystarczy na jedno ramię. Tak jest fajowo.
Ale ten plecak nosi się na dwa ramiona.
Po co robić plecak na dwa ramiona, jak nosi się go na jednym?
Bo ludzie, którzy je produkują, się nie znają.
Jakby się znali, to by produkowali plecaki na jedno ramię.
Plecak na jednym ramieniu to karabin maszynowy.
Wiesz, co jeszcze? To elektryczna gitara.
-Wiesz, co jeszcze? -Damska torebka?
-Joshie się zna. -Rowley, Joshie się nie zna.
Śpiewająca z playbacku gwiazdka pop dla ośmioletnich dziewczynek.
Zazdrościsz mi, że to ja go odkryłem.
Kogo słuchasz, Rowley? Mnie czy Joshiego?
Joshie mówi, żeby szanować rodziców i realizować marzenia.
W takim razie często dostaje baty w szkole.
Wyglądasz prawie tak dobrze jak ja.
Jestem w tym taki dobry czy jak?
Idzie Bryce Anderson. Zachowuj się.
-Cześć, Bryce. -Cześć, Bryce!
Fajny tyłeczek!
Działasz mi na nerwy, wiesz o tym?
Dziś jest Halloween, nasze ulubione święto,
obiecaj mi, że będziesz miał fajny strój i nie chlapniesz nic głupiego.
To żart?
Mama chciała, żeby mnie było widać w nocy.
Z kosmosu?
Ruszymy do domów w North Side,
tam odwalimy całą robotę.
Po co jedziemy tak daleko?
Tam mieszkają bogacze.
Dają po dwa, trzy ogromne batony na łebka.
A nie jakieś kukurydziane badziewie.
Dużych rozmiarów Milky Way lub coś takiego.
A jak dobrze trafimy z czasem,
to bogacze zmęczą się otwieraniem drzwi i po prostu wystawią je na zewnątrz.
Wszystko wysprzątamy.
Szczęściarz.
Mnie mama nie pozwala się już malować.
Zamknij się, głąbie. Löded Diper ma dziś koncert.
Wybieracie się do North Side, co?
Przez las Wyznawców Diabła.
A co to takiego?
Nie znacie tej historii?
Kiedyś stał tam dom.
Trzeba go było zburzyć, ponieważ zdarzyły się tam straszne rzeczy.
Co się zdarzyło?
Dawno temu dwoje dzieci w wieku
mniej więcej gimnazjalnym
udało się tam z okazji święta Halloween.
Ale dom był pełen wyznawców diabła,
którzy wsadzili dzieciaki do ogromnego pieca do pizzy.
Upiekli je i zjedli.
Ale zapomnieli wyłączyć piec.
Więc dom się spalił i wszyscy zginęli.
Skąd się tam wzięły drzewa?
Potem posadzili tam drzewa.
Do dziś w noc Halloween
słychać demoniczny śmiech duchów wyznawców diabła,
którzy błąkają się po lasach w poszukiwaniu dzieci, które złożą w ofierze!
Rodrick. Pomóż mi...
Zrobiłeś sobie makijaż?
-Cukierek albo psikus. -Susan!
-Dyżuruję przy drzwiach. -Dziękuję.
Bubby!
Mamo, powiedz mu, żeby tak do mnie nie mówił.
A jak ktoś usłyszy?
To się dowie, jak bardzo brat cię kocha.
Frank, kochanie, pójdziesz z nimi?
Nie mogę. Muszę pilnować domu, w razie gdyby ktoś nas obrzucał papierem.
Zaczekam na nich przy kominie.
Kochanie, na miłość boską.
Pamiętasz rok temu?
Mam was!
Cześć.
Myślałem, że to dzieciaki.
Krzaki mi zasłaniały. Nogi mnie bolały od kucania.
Dlatego tym razem przyczaję się przy kominie.
Będę ich widział jak na dłoni.
-Możemy już iść? -Tak.
-Ale nie oddalajcie się. -Cukierek albo psikus.
-I żadnego North Side! -Obiecujemy.
DOM ROWLEYA MÓJ DOM
DOM FREGLEYA (UNIKAĆ)
Mamy się nie oddalać przez cały wieczór.
Dostałem dwa bycze Snickersy!
Mówiłem ci? Śpią na pieniądzach.
Ale mamy słodyczy!
Najlepszy dzień w roku.
Hej, reflektorku, fajne przebranie!
Dzięki! Mama je uszyła...
-Super! -Mam waszą rejestrację! Dzwonimy po gliny!
O kurczę.
W nogi!
Uciekają przez podwórko!
Szybko, szybko!
Dokąd biegniemy? Mają nas jak na widelcu!
-Dom mojej babci! -Szybko!
Nadjeżdżają!
-Halo? -Nic z tego! Nie ma jej w domu!
-Poszła na bingo. -Jesteście martwi.
-Otworzyć drzwi! Gdzie klucz? -Dobra.
-Otwórz drzwi! Szybko! -Dalej, bierzemy ich.
Idą!
-Teraz! -Mam was!
Hej!
Ej, dzieciaki!
Skopię wam tyłki!
-Czyżby? Z całą armią? -Nieważne.
Macie szczęście, że możecie się schować w maminym fartuszku!
Nie możemy! To nie nasz dom!
Tylko babci, a jej nie ma w domu!
Czemu im o tym powiedziałeś?
Co on powiedział?
Teraz nie odjadą. Będziemy musieli zadzwonić po mamę.
Moja mnie zabije, jak się dowie, że tu jesteśmy.
Moja też. Uważa, że masz zły wpływ.
Ma rację.
Będziemy musieli wydostać się stąd siłą.
-Masz trójkę? -Biję asem.
Co to?
Cofnąć się! Nie chcę nikogo skrzywdzić,
po prostu odejdziemy i zapomnimy o wszystkim.
Nie zgrywamy bohaterów!
Żarty sobie stroisz?
Powyrywam wam ręce i dostaniecie nimi lanie.
-Doganiają nas! -Tędy!
Las Wyznawców Diabła! O, nie!
Zaczekajcie! Już po was idziemy!
Biegną do lasu.
Ja tam nie wchodzę.
To jeszcze nie koniec!
-Boję się! -Biegnij!
Słyszałeś? To wyznawcy diabła.
Chłopaki?
-Jesteśmy bezpieczni? -Tak.
I mamy tonę cukierków.
O, przepraszam. Myślałem, że to dzieciaki.
-Zobaczymy się za rok, głąby! -Hej!
W razie objawów zapalenia spojówek
proszę o natychmiastowy kontakt z panią higienistką.
Dziś zostaną rozdane formularze zgody
na udział w dorocznej wycieczce szlakiem historii hydrauliki.
Wiadomości sportowe...
Shelly seksownie dziś wygląda.
-Tak. -Obgadują mnie?
Nie wiem. Nie znam rosyjskiego.
Szukamy ochotników do Patrolu Bezpieczeństwa.
Chętnych proszę o zgłoszenie się do pana Winsky'ego.
O to mi chodziło.
Patrol Bezpieczeństwa. Policja gimnazjalna.
Rządzą, donoszą na różnych szajbusów, trzy razy w tygodniu opuszczają lekcje.
Patrol Bezpieczeństwa to wyjątkowa jednostka.
W tej kamizelce i z emblematem człowiek staje się obrońcą uciśnionych.
Strażnikiem szkolnych praw,
bo ci, co dziś śmiecą i nieprawidłowo przechodzą przez jezdnię,
jutro będą rozbijać szyby i malować graffiti,
a naszym zadaniem jest ich powstrzymać.
Pytam was zatem: "Jesteście na to gotowi?"
-Tak! -Tak!
Witajcie w Patrolu Bezpieczeństwa.
Lecz pamiętajcie, wielka moc...
-Kurczę. -...to wielka odpowiedzialność.
Po przerwie śniadaniowej czeka was pierwsze zadanie,
dlatego zwalniam was z szóstej lekcji.
Ale stracimy matematykę...
Dostaniemy jakieś gadżety?
-Gorące kakao za darmo. -Czy mogło być lepiej?
Rany, to kakao?
-Niestety, tylko dla Patrolu Bezpieczeństwa. -Szkoda.
Odmówiłeś pracy w gazecie, żeby wstąpić do Patrolu Bezpieczeństwa?
Spadasz w rankingu na własne życzenie?
Co?
Patrol Bezpieczeństwa stoi najniżej,
to miejsce dla największych kujonów, Wyspa Zaginionych Zabawek.
Zazdrościsz nam, bo tobie nie zaufali i nie powierzyli ci bezpieczeństwa szkoły.
Wybacz, ale muszę zabezpieczyć teren.
-Jestem głodny. -Wyrównać.
W jednej linii, gęsiego.
To ci faceci z Halloween!
Co robimy?
Zaufaj mi. Przysięgam, że nie spalę.
Ramię przy ramieniu.
-Szybciej! -Zaraz, zaraz.
-Było blisko. -Za blisko.
W takich chwilach zdaję sobie sprawę,
iż Rowley ma szczęście, że się z nim przyjaźnię.
Poza tym, dostałem Pokręconego Magika Dwa i nowy rower!
A Sylwestra spędzimy w Nowym Jorku!
-Co ty dostałeś? -Tata kupił mi zestaw do kulturystyki.
Masz pojęcie, ile gier video mógłbym zamiast tego mieć?
Musiałem się wyrwać, żeby nie kazał mi go wypróbować.
Zagrajmy u ciebie w Pokręconego Magika Dwa.
To nie jest dobry pomysł. Tata jest na ciebie zły.
Za co?
Pamiętasz, jak w zeszłym tygodniu rozmawialiśmy w naszym tajemnym języku?
Twój-pa tata-pa pachnie-pa jak-pa kobieta-pa.
Chyba złamał nasz kod.
To wymyślmy coś na zewnątrz.
Jedź, a ja tym razem rzucę w ciebie.
Nogi mnie bolą od chodzenia.
Rowley, wstawaj.
Rusz się.
Jesteś pewien, że lekarz się nie pomylił? Nie wyglądała na całkiem złamaną.
Jest złamana. Rentgen się nie myli.
-O Boże. Co się stało? -Złamałem rękę.
-Jak? -Wypadek na dwukołówce.
Jesteś zabawny.
-Mogę ci się podpisać na gipsie? -A ja?
-Ja też chcę. -Jasne.
To ja mu ją złamałem.
Ty głupku.
-Przepraszam. -Boli cię?
Rowley, jesteś taki zabawny.
-Kiedy stanąłem... -Nie mogłem w to uwierzyć!
Rowley jadł przy stole dzięki temu, co ja mu zrobiłem!
A moje zasługi?
Poza tym, on jest praworęczny! Sam może jeść.
Jak ci idzie bycie najlepszym w klasie?
Świetnie.
Zdałem sobie sprawę, że wypadek Rowleya to sprytny ruch.
-Fajna zabawa. -Hej, patrzcie.
Kurczę, co się stało?
Wbiła mi się drzazga i rozwinęła się paskudna infekcja.
Chcecie wyrazić mi swe współczucie jako pierwsze?
Nie.
Ja się wpiszę, jak mi dasz popatrzeć.
Na rentgenie było widać, że kość rozpadła się na pół.
Miałem to samo rok temu, ręka była purpurowa!
-Ekstra! Moja też! -Gregory, podpiszesz się?
Zbierasz podpisy dla Rowleya?
Co? To dla Bryana Little.
Tego, co rysuje komiksy o Walkym Dawgu
dla szkolnej gazety?
Choruje na mononukleozę i nie będzie go przez trzy miesiące.
Okropność.
Tak z ciekawości, kto będzie rysował komiks?
Szukają kogoś. Ale najważniejsze, żeby Bryan wyzdrowiał.
Oczywiście.
Mononukleoza Bryana Little to było przeznaczenie.
Bez przerwy rysuję komiksy. Na pewno mnie wybiorą.
Postanowiłem wybaczyć Rowleyowi czerpanie korzyści ze złamanej ręki
i powiedziałem mu, że może przygotować komiks razem ze mną.
Mój pomysł jest taki!
Rety, wdepnąłem w kałużę!
Dobrze, że nie w kwas.
To jest kwas!
O-ma-ciuchcia!
To ten sam żart.
Tak! O-ma-ciuchcia!
Nie można powtarzać za każdym razem tego samego żartu.
Jeśli to "O-ma-ciuchcia", to można.
Trzeba wymyślić coś lepszego.
Zastanawiam się, co jest w tym pudełku.
To nie pudełko, to cegła, kretynie.
Kurka! Męczę się z jej otwarciem cały dzień!
-Może powie: "O-ma-ciuchcia"? -To nie jest śmieszne.
Moim zdaniem, jest. Mnie się podoba "O-ma-ciuchcia".
Wiesz co? To może sam narysuj ten komiks.
Dobrze. Narysuję.
Na razie.
Zapomniałem peleryny, musisz odprowadzić dziś dzieci do domu.
Nie mogę, bo zamoczy mi się gips. Pożyczę ci moją.
Gdzie jest Rowley?
-Nie chciał zmoczyć sobie gipsu. -Wolę, jak on nas odprowadza.
O nie.
O rany! Kosmiczne potwory!
Zjedzą nas, jeśli nie schowamy się w tej dziurze!
Szybko, ruszajcie się! Bo nas zjedzą!
Nie bać się! Jestem z wami!
-Jejku! -Szybko!
Hej!
Ty jesteś Rowley Jefferson?
Tak, pani Irvine!
Przepraszam, dzieciaki!
Chcesz nas zjeść?
Choć lekarze twierdzą, że pani Cheznik już nie zaraża,
stołówka będzie zamknięta do końca tygodnia.
A teraz to, na co wszyscy czekacie.
Rada pedagogiczna, samorząd i dziennikarze naszej gazety
wybrali nowego autora komiksów.
Zwyciężył komiks "O-ma-ciuchcia" Rowleya Jeffersona!
-Co? -To jest zabawne!
Świetna praca.
-O-ma-ciuchcia. -Nie chciało mi się wierzyć.
Czy tylko ja mam tu poczucie humoru?
-Rowley, mogę wystąpić w twoim komiksie? -Jasne.
Ja też. Chcę mówić: "O-ma-ciuchcia".
-Masz to jak w banku. -Rowley, gratuluję.
-Dzięki. -Nie ma za co.
Widziałam wszystkie prace, twoja była o wiele lepsza niż reszta.
Twoją też widziałam.
-Cześć, Rowley. -Cześć, Bryce.
-Cześć, stary.
Jestem teraz znany.
-Jestem sławny! Ale super! -Tak.
Rowley Jefferson? Proszę do gabinetu.
Dzwoniła pani Irvine
w sprawie incydentu z przedszkolakami.
Bardzo ją to zdenerwowało. Mnie też.
-Proszę? -Zbeszcześciłeś wyjątkową jednostkę.
To...
Ten emblemat coś znaczy, a ty go oplułeś.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
-Ja nie... -Nie trzeba.
Zawieszam cię w obowiązkach.
I oczekuję, że przeprosisz przedszkolaki.
Tak, proszę pana.
-Co ci mówił? -Wyrzucił mnie.
Nawet nie wiem za co.
Rowley?
-Co? -Nic.
Jesteś w domu od godziny i nie słyszałam słowa o słodyczach.
Jesteś chory?
Znalazłem się w trudnej sytuacji.
Wiem o czymś
i jeśli to wyjawię, to kogoś zranię.
A jeśli nic nie powiem, to zranię kogoś innego.
Zaufaj instynktowi i podejmij decyzję.
Jesteśmy tacy, jakie są nasze wybory.
Dobrze.
Nie spałem całą noc, wierciłem się w łóżku i myślałem o tym, co poradziła mi mama.
W końcu zdecydowałem.
Przepraszam, że was straszyłem.
Co?
Pozwoliłem Rowleyowi poświęcić się dla dobra ogółu.
Ale nie jestem pewien, czy to była dobra decyzja.
Hej, jak leci?
Przykro mi było z powodu Patrolu Bezpieczeństwa,
ale zacząłem rysować "O-ma-ciuchcie" i poczułem się lepiej.
Wystąpisz w tym tygodniu w moim komiksie.
W dodatku będziesz mówił "O-ma-ciuchcia".
Kurczę. To naprawdę
fajnie.
Posłuchaj.
Ta sprawa z Patrolem to zabawne nieporozumienie.
Tak?
Chcesz usłyszeć, co w tym zabawnego?
To ja straszyłem dzieci!
-Co? -Tak,
to dla nas obu ważna lekcja.
Ja powinienem uważać przed domem pani Irvine.
A ty...
...nie powinieneś tak łatwo pożyczać peleryny.
Wiesz co, Greg? Żaden z ciebie przyjaciel.
No co ty. Jak możesz tak mówić. Jestem wspaniałym przyjacielem.
Gdyby tak było, powiedziałbyś prawdę panu Winsky'emu.
Nie powinieneś się wściekać o...
Myślisz tylko o sobie.
Nie podobał ci się mój komiks.
Wyśmiewałeś moje ubrania. Nie szanujesz Joshiego.
Złamałeś mi rękę i nawet nie było ci przykro.
Złamanie ręki to najlepsze, co mogło cię spotkać!
Nie dzwoń do mnie.
Nie przychodź pod mój dom. To koniec.
Myślałem, że szybko mu przejdzie.
Ale on wciąż się do mnie nie odzywał.
-Nawet gdy wyciągałem do niego rękę. -Tak.
Byłem na niego taki zły...
Któryś z przedszkolaków w końcu opowiedział rodzicom, jak to było.
Greg? Od dziś nie jesteś członkiem Patrolu Bezpieczeństwa.
Rowley,
za godne zachowanie w obliczu fałszywego oskarżenia awansuję cię
na kapitana drużyny.
KAPITAN BEZPIECZEŃSTWA
Piastowałem to stanowisko przez dwa lata. Jesteś godnym następcą.
Rowley, mama mówi, że mogę dziś u ciebie nocować.
Cudnie!
Chciałem zapomnieć o starych nieporozumieniach.
Ale on zaprzyjaźnił się z Collinem, żeby mi zrobić na złość.
Tak jakby mi na tym zależało...
Wiecie co?
Skoro sam tego chce...
NAJLEPSI PRZYJACIELE
Nie ma odwrotu, sierżancie. Muszę wsiąść do helikoptera.
Ubezpieczasz mnie?
Jak zwykle, kapitanie.
-Hej. -Cześć, Greg.
Chcę przenocować po koleżeńsku.
Tak. U kogo?
U ciebie.
-Kiedy? -Teraz.
Greg, uwielbiam cię!
To początek dozgonnej przyjaźni.
Zagramy w wojnę piegów?
Chodźmy do domu.
Nie do wiary!
Greg Heffley w moim pokoju! Rebekko, widzisz?
Co będziemy robić? Zagramy w Twistera?
Nie lubię w to grać.
-Cukierki! -Zaczekaj!
Nie, nie! Fregley, przestań!
Zostawmy trochę na później!
-Pobawmy się na zewnątrz... -Mama nie pozwala mi jeść cukru.
Uważa, że glukoza powoduje u mnie nadmierną aktywność.
A cukier jest taki dobry!
Greg, co powiesz na skoczki?
Wiesz co? Przypomniałem sobie,
że się umówiłem, to bardzo ważne.
Mamy odrabiać zadanie. Muszę lecieć.
Nie zbliżaj się!
Ja latam!
Ale zabawa, Greg!
Greg? Greg, Greg? Greg?
Słyszę twój oddech, Greg.
Mój drogi Gregory!
Przepraszam, że goniłem cię z kozą z nosa.
Przyklejam ją do tego listu, możesz mi się teraz odpłacić.
Co?
Już dobrze.
Dość tego. Pokażę Rowleyowi, że nie jest mi do niczego potrzebny.
Jak zobaczy w księdze, że jestem najbardziej utalentowany,
natychmiast do mnie wróci.
WIOSENNE PRZEDSTAWIENIE PRZESŁUCHANIA
Jest was wielu,
więc zaśpiewajcie wspólnie, żeby oszczędzić czas.
Słowa są na kartkach.
Wybiorę najlepszych i wyznaczę im role.
Greg, śpiewasz pięknym sopranem. Jestem pod wrażeniem!
Może powinieneś zagrać Dorotkę?
GREG HEFFLEY w CZARNOKSIĘŻNIKU Z KRAINY OZ
-Nie, nie mogę... -Nie!
Grega wyrzucono z Patrolu Bezpieczeństwa!
Jak można mu zaufać i powierzyć główną rolę?
Wykluczone! Ja jestem Dorotką!
-Dobrze, Patty, uspokój się. -Ja jestem Dorotką! Ja!
Moja mama jest przewodniczącą rady rodziców.
Zniszczy panią!
Tak tylko pomyślałam.
Greg, masz za wysoki głos na rolę męską.
Możesz być drzewem!
Drzewem? Wykluczone.
Drzewa obrzucają Patty jabłkami.
Nie widziałeś filmu?
A otwory na ręce?
Jak mamy rzucać jabłkami w Dorotkę?
Niepotrzebne wam otwory, bo niczym nie będziecie rzucać.
To nie film. W mojej wersji drzewa śpiewają.
To, mój drogi.
Żółtą, wietrzną drogą
Czy wie, dokąd ma iść
Ze swym małym, wiernym psem
Oby jej powiodło się
Oby nie było źle
Mój ząb! Straciłem zęba!
Chyba wytniemy otwory na ręce.
-Nic mu nie jest? -Tak pani myśli?
Ale przeżycie! Nasz syn aktorem.
Tak, co prawda, to nie zapasy, ale...
-Ale zawsze to coś. -Chodź, Toto.
Niech poznam magiczną ścieżkę!
Bubby!
Bubby.
Bubby, spadło ci jabłko.
My, trzy drzewa z wąwozu
Szpiegujemy dobrą, uczciwą dziewczynkę
Korzenie trzymają nas
A ona ma srebrne trzewiczki
Żółtą, wietrzną drogą
O, tak.
Czy wie, dokąd ma iść
Jesteś martwy.
Ze swym małym, wiernym psem
Oby jej powiodło się
Oby nie było źle
My, trzy drzewa z...
Z wąwozu!
Życzymy jej radosnej wędrówki!
Śpiewaj!
-Śpiewaj! -Porażka!
Dalej, Greg Heffley!
Psujesz mi przedstawienie, przez ciebie zawsze coś jest nie tak!
Bo podejdę i znowu oberwiesz!
Zjedz to!
Jedz!
Jak ci się podobało? Moim zdaniem, był najlepszy.
-Cześć, mamo. Cześć, tato. -Jestem...
Dorotka zasłużyła sobie.
Dzięki, tato.
Miałeś dobre momenty.
Patrz, co znalazłem w śmieciach.
Pewnie wyrzuciłeś niechcący.
Oddawaj!
Nic z tego! Chcesz?
To sobie weź! No, chodź.
-Dawaj! -No, już!
Użyj swych umięśnionych nóżek! Nie dostaniesz.
-No, już, chłopcy! -Oddawaj!
-Czekaj, nie chcesz? -Już!
To dla ciebie.
Zaproszenie na bankiet, gdzie mamy i ich synkowie zaprezentują wspólny taniec.
Wiedziałem, że nie możesz się już doczekać.
Będzie fajnie.
Powinieneś pójść. Będzie fajnie.
Fajnie? Chyba beznadziejnie!
Mam okropny rok, a nikogo to nie obchodzi!
Ani rodzinę, ani mojego najlepszego przyjaciela.
Mam tego dość. Ktoś musi mi za to zapłacić.
Manny, wkładam do plecaka Rodricka jego czasopismo.
Nie wolno ci go dotykać pod żadnym pozorem.
Greg? Taca. Gdzie on...
Manny? Skąd to masz?
Oj. To nieprzyzwoite.
Rodrick? Rodrick!
Muszę z tobą pomówić! Natychmiast!
Słucham. Jesteśmy zespołem, nie mamy przed sobą tajemnic.
Dobrze. Co to jest?
-To nie moje. -Było w twoim plecaku.
Nie, w moim pokoju.
Czy dzięki temu czasopismu stajesz się lepszy?
-Nie. -Bardziej lubiany w szkole?
Tak!
Nie.
Jak się czujesz jako posiadacz takiego czasopisma?
-Wstyd mi! -Dobrze.
Czy chcesz coś powiedzieć kobietom
w związku z posiadaniem tego obraźliwego czasopisma?
Przepraszam was, kobiety.
-Tak, kobiety. -Tak.
Masz szlaban na dwa tygodnie.
Dobra, uspokój się, Susan! Tydzień wystarczy!
Cztery tygodnie i kluczyki od vana!
Od vana?
Tak! Tak.
Tak.
Halo?
Witamy Matki!
Uśmiechnij się.
Zobacz, jak tu przyjemnie! Zatańczymy?
Mamo, przestań. Zawstydzasz mnie.
Tylko się kiwam do rytmu.
Błagam, przestań.
Dobrze.
Dzięki, kochanie.
Cześć.
Jeśli nie przyszedłeś tu, by tańczyć, to przynajmniej pogadaj z Rowleyem.
Czas się pogodzić.
Nie mogę.
Kochanie, to twój najlepszy przyjaciel.
Czasem gdy ktoś jest tego wart,
trzeba wyciągnąć do niego rękę.
Nie wiem, co mu powiedzieć.
Pójdziemy potem na lody.
Zaproś go, żeby poszedł z nami.
Dobrze.
Cześć, Rowley.
Cześć.
Wybierzesz się z nami na lody?
Przykro mi. Mamy już plany.
Tak.
Nie szkodzi. Mama prosiła, by cię spytać. Więc spytałem.
Nawet nie mam ochoty iść.
I?
Skarbie, przykro mi.
Super!
To jakieś żarty.
-Co słychać? -Cześć.
Cześć.
Zostawiłem u ciebie grę z wyścigami, a Collin śpi dziś u mnie.
Potrzebuję jej.
Co? Wykluczone.
Znalezione, nie kradzione.
Nie znalazłeś jej, zostawiłem ją.
W takim razie, zostawione, stracone.
Nie ma czegoś takiego.
Jest, skoro mówię.
To moja gra.
Wiesz co?
Nie miałbyś jej, gdybym ci o niej nie powiedział.
Beze mnie nie miałbyś połowy swoich rzeczy.
Na przykład, złamanej ręki!
To było sto lat temu.
Teraz mi w niej strzela!
Słyszysz? Trzask, trzask.
To wszystko twoja wina!
To był wypadek!
Dokop mu, Rowley! To proste.
Greg i Rowley będą się bić.
-Walcz! Walcz! Walcz! -Walcz! Walcz! Walcz!
Co z wami? Zaczynajcie!
-Ty zacznij. -Ty.
Nie, ty!
Przestań mnie naśladować!
To najgorsza bójka wszech czasów. Zróbcie coś wreszcie!
Kogo my tu mamy.
Jesteście totalnie martwi.
Zmiatać stąd albo wam też dokopię!
Wy dwaj zostajecie.
Mam dla was niespodziankę.
Jaką?
-Nie wiem. -Róbmy coś.
Za pół godziny mam być w pracy.
Wiem już. Dawaj grubasa.
Idziemy.
Podnieś to.
-Ale... -Podnieś.
Zjedz to.
Nie!
Zjadaj albo własnoręcznie włożę ci to do gardła.
Nie chcę opisywać, co dokładnie się stało,
bo jeśli Rowley będzie kiedyś kandydował na prezydenta,
a ktoś się dowie, do czego go zmusili,
nie będzie miał szans.
Teraz ty.
Mam alergię na nabiał!
Umrę i pójdziecie siedzieć! I...
Hej!
-Co robicie na terenie szkoły? -W nogi!
Ja z przodu!
Czy to ty, Pete Hosey?
Wszystko dobrze? Tak? W porządku.
Z drogi!
O Boże, Rowley zjadł...
To ja zjadłem ser!
Tak. To ja.
I wiecie co? Zrobiłem wam wielką przysługę.
Zjadłem ten ser, żeby wam pokazać, ile tu głupoty.
Nieudane przyjaźnie.
Nieodpowiednie miejsca na stołówce.
Niefajny tyłeczek?
To wszystko nie ma znaczenia.
Tak jak ten ser.
Ja to wiem. Wy też to wiecie.
Więc przestańcie.
Kto ma tego dość jak ja, niech się przyłączy!
Serowe Przekleństwo! Greg złapał Serowe Przekleństwo!
-Uciekamy! -On ma Serowe Przekleństwo!
Nieźle, Heffley. Całkiem nieźle.
Wpadniesz do mnie po szkole, żeby się pobawić?
Tak.
Dobrze.
Proszę księgę pamiątkową. Udanych wakacji.
Dzięki!
Księga pamiątkowa. Udanych wakacji.
Dzięki, Patty.
Księga pamiątkowa. Nie widziałam cię w środku.
Postaraj się bardziej w przyszłym roku.
Wiesz co, Patty?
Pewnego dnia gimnazjum się skończy i pójdziemy do liceum.
A potem zacznie się zwyczajne życie.
I wszystkie te rzeczy, które wydają ci się takie ważne, okażą się błahostkami.
Twoje marzenie.
Jak gdyby w niej jesteś!
Wręczanie ci księgi to jak dotykanie cię,
a ja jestem za sprytna na to, by dotykać kogoś, kto zjadł ser.
Rowley! Życzę ci wspaniałych wakacji!
Miej się dobrze.
O, tak, jesteś dla mnie o wiele za sprytna.
Rok zakończył się całkiem dobrze.
Moim celem było zostać najlepszym w jakiejś kategorii i udało się.
Choć niezupełnie tak, jak to sobie planowałem.
O-ma-ciuchcia!
NAJSYMPATYCZNIEJSI PRZYJACIELE
POLISH