Is dit voor The New York Times?
Nee. Sorry. Dat... Er...
Nee, ik ben freelancer. Ik kom voor een persoonlijke zaak.
Een persoonlijke zaak? -Ja. Sorry. Is dat goed?
Ja, prima. Mag ik vragen waar het om gaat?
Het gaat om mijn zoon.
Wat kan ik voor u doen?
Soms kijk ik naar hem, naar die jongen die ik heb opgevoed...
die ik dacht door en door te kennen...
en ik vraag me af wie hij is.
Hij gebruikt allerlei drugs...
maar hij is verslaafd aan crystal meth. Dat schijnt de ergste te zijn.
Ik ben hier omdat ik wil weten...
wat er maar te weten valt over dit alles.
Ken de vijand, nietwaar?
Mijn twee belangrijkste vragen zijn:
Wat doet het met hem en hoe kan ik hem helpen?
een jaar eerder
Ziekenhuis Marin.
Hallo. Mijn zoon is weg.
Ik wilde even weten of hij is binnengebracht.
Of dat er een ongeluk is gebeurd.
Hoe heet hij en hoe ziet hij eruit?
Nicolas Sheff. S-H-E-F-F.
Hij is achttien jaar oud.
Hij is ruim 1,80 meter.
Een kilo of zestig, misschien iets minder.
Bruin haar tot op de schouders, groene ogen.
Dank u. Even geduld alstublieft. -Oké.
Mr Sheff? -Ja?
Er is hier niemand die zo heet. -Oké, dank u.
Hij is al twee dagen weg. -Hoezo, weg? Wat is er aan de hand?
Ik weet het niet. -Waarom bel je me nu pas?
Ik wilde je niet ongerust maken.
Ik ben zijn moeder. Zag je dit niet aankomen?
Nee. -Wat?
Nee, ik zag het niet aankomen. Dan had ik wel ingegrepen.
Ik vroeg het maar, David. Ik heb hem al lang niet gesproken.
Lees me dan niet de les over het ouderschap. Jezus, Vicki.
Laten we elkaar niet de schuld geven. -Wat doe jij dan?
Hij hoort met kerst naar L.A. te komen, maar hij komt er altijd onderuit.
Dat is toch niet mijn schuld?
Nic.
Dit is je broertje.
Zo. Ondersteun zijn hoofdje.
Hoi, Jasper.
Hoi, ventje.
Dit is fantastisch.
Hij steekt zijn tong uit.
Hoi. Je bent lief.
Dag. Ik ga je missen deze zomer. -Ik jou ook.
Schrijf me. -Schrijf terug.
Oefen met Frans. -Oui, madame.
Fijne zomer. Doe je moeder de groeten.
Alles.
Kom.
Waar was je? -Ik moet slapen.
Wat heb je gedaan? -Laat me nou slapen.
Jongens, ga naar beneden.
Ik kom zo.
Luister, pa, het spijt me echt, oké?
En ik...
Ik ben de fout ingegaan.
Maar het zal niet meer gebeuren. Ik heb mijn lesje geleerd.
Kom mee. Het zijn deskundigen. Luister naar hen.
Ik ben 18. Je kan me niet dwingen. -Hé.
Het is uit de hand gelopen. Vind je dat zelf ook niet?
Kom op.
Goed. Oké.
Ik doe het voor jou.
Hij moet snel behandeld worden. Er zitten nog veel drugs in zijn lichaam.
En wat het ergste is, hij ontkent het probleem.
Kunt u hem helpen? -Zeker.
Veel van de mensen hier zijn hier niet uit vrije wil.
En ze hebben even veel kans als de rest.
We hebben een bed vrij. We kunnen hem 28 dagen behandelen.
En dan gaan we evalueren.
Wat is het succespercentage? -Maximaal 80 procent.
Minimaal 25 procent.
Hij gaat dagelijks naar de psychiater en de arts.
Elke dag zijn er bijeenkomsten van de NA en de AA. Hij is in goede handen.
Dank u.
En de laatste pagina.
Alles.
Waarom zit je altijd hier? Je komt bijna nooit je kamer uit.
Je lijkt wel een vampier.
Ik lees.
Ik teken.
Weet je wat we moeten doen? We moeten gaan surfen.
Klinkt dat goed? -Ik vind nu andere dingen leuk.
Misantropische, deprimerende boeken.
Kom op. Ze zijn eigenlijk toch wel goed, of niet?
Ik snap het wel.
Maar het gaat wel voorbij. Dat is altijd zo.
Wat?
Het gevoel van vervreemding en isolement.
Dat helpt. Bedankt voor je advies, pa.
Dat kwam er ongelukkig uit. Het spijt me.
Oké. Jouw idee.
Hij heeft veel vooruitgang geboekt. Toch, Nic?
Hoi. Dat is mooi. -Dat is goed.
Laten we over de komende weken praten.
Ik heb nog wat meer behandeling nodig. Ik wil graag naar begeleid wonen gaan.
Dat is een open woonvorm met elke avond nazorg.
We zouden hem aan een baan helpen.
Ja. Ik wil niet gaan studeren. Niet nu.
Wat wil je dan doen?
Ik wil onafhankelijk zijn.
Papa, geloof me, dit...
Dit pakt goed uit.
Gaat hij in een koffietent werken?
Vrienden van Frederick lieten hun zoon eerst vier weken afkicken. Nu een jaar.
Praat er toch niet zo over.
Wat heeft dat ermee te maken?
Ik wil Nic beschermen. Hij moet straks zijn leven weer kunnen oppakken.
Kunnen we niet doen alsof dit om mij draait?
Nic heeft wat meer tijd nodig. Dat is prima.
David Sheff. -U spreekt met Annie Goldblum.
Van het Ohlhoff Center. -O ja. Hallo.
Sorry dat ik u stoor, maar ik moet u iets vertellen over Nic.
Hij heeft toen ze vrij waren, het centrum verlaten en hij is nog niet terug.
Het spijt me, Mr Sheff. Houd moed. Dit gebeurt wel vaker.
U had gezegd dat het zo goed met hem ging.
Dit hoort bij het proces.
Een terugval hoort bij het herstel. -Het hoort erbij?
Het is onderdeel van Nics leerproces.
Neerstorten is toch ook geen onderdeel van leren vliegen?
Hij komt wel weer terug. Vast al snel.
Zoeken jullie naar hem? -Wij zijn niet meer verantwoordelijk.
Oké. -Maar hij mag...
Pardon, heb je hier een jongen zien rondhangen?
Nee. -Nee? Oké, dank je.
Dat willen ze niet. -Wil jij ook?
Wat? Wacht. Doe die eens weg.
We roken hem samen op. -Doe niet zo raar.
Ik weet dat je blowt. -Ja...
We roken hem samen. -Af en toe...
We roken hem samen op. Of ik... -Hou op.
Je hebt gelijk. Ik rook hem zelf wel op. -Niet doen. Af en toe...
neem ik wat trekjes, op een feestje. Het is al lang geleden.
Doe dan mee. Rook een joint met je zoon om het te vieren.
Nee. God. Kom op, zeg.
Je bent geweldig. Je mag kiezen uit zes universiteiten.
Twijfel niet zo aan jezelf. Kijk jou eens.
Geef eens hier.
Wat? -Dat was een goede haal.
Wat?
Dank je. Dit is fijn...
om te doen.
Je hebt veel drugs gebruikt, toch? -Ik heb aardig wat gebruikt, ja.
Ik heb wat geëxperimenteerd. Ja.
Maar het was niet onschuldig. -Nu komt er een preek.
Ja toch? Maak je niet druk. Iedereen doet het.
Als je maar oppast. -Het is maar wiet. Ik maak plezier.
Ik doe het maar af en toe.
Ik heb wel een feestje verdiend. -Ja ja.
Het maakt alles gewoon wat draaglijker.
De stomme, alledaagse werkelijkheid.
Wat is er stom aan de werkelijkheid?
Elke dag weer van die stomme dingen die er niet toe doen.
Hou op met die onzin. Straks ga je het nog geloven ook.
symptomen crystal meth
zeer verslavend
Meth kan iemands stemming doen omslaan. Het kan agressief maken.
Bedankt, Karen.
Dit is mijn huis.
Kort geleden vertelde je me dat je maar één keer crystal meth had gebruikt.
Maar dit kan niet het hele verhaal zijn. Er moet meer achter zitten.
Toch? -David.
We moeten het weten.
Ik heb het altijd al lekker gevonden. -Wat?
Alles. Wiet, alcohol, ecstasy, cocaïne.
LSD.
En gebruik je al die drugs al jarenlang?
Een paar jaar, ja.
En crystal meth?
Nog maar een paar maanden.
Waarom?
Dat weet ik niet.
Toen ik het probeerde, voelde ik me...
Ik voelde me beter dan ooit.
Dus ging ik ermee door.
Ik was bang dat je te veel blowde.
Maar jij gebruikte dus alle mogelijke drugs.
En dat verborg je voor me en je loog erover.
Waarom?
Ik weet het niet. -Waarom?
Zeg het me. -Ik weet het niet.
Ik dacht dat we een goede band hadden.
Je bent teleurgesteld in me. -Vind je het gek?
Kort geleden las je nog, je schreef, je zat in het waterpoloteam.
Kijk nou wat er van ons geworden is. -Hou op.
Hou allebei op. -Papa, het spijt me heel erg.
Papa, het...
Het spijt me echt, papa.
Nic, wat je hebt, dat zal je terugvinden.
Je krijgt het wel weer terug.
Zo.
Hoi, pa. -Hoi.
Hoe is het in New York? -Goed. Goed interview vandaag.
Fijn. -Hoe is het?
Goed, hoor.
Ja? -Ja. Ik... Nou ja...
Wat is er? -Nou...
Wat is er aan de hand?
Bij een groepssessie zei iemand dat hij dolgraag naar de universiteit zou gaan.
Later zei hij: Jij kan nog gaan studeren. Ga studeren, man.
Ineens besefte ik dat ik niet moet achterblijven. Ik hou van schrijven.
En ik ben er goed in en ik doe het vaak, maar...
ik kan natuurlijk nog heel veel leren.
Hoe dan ook, ik zou het graag proberen. Als jullie het goedvinden.
Ja. Ik zal het met Karen overleggen. En met je moeder.
Daar.
Heb je je kamergenoot al gezien? -Ja. Hij lijkt me wel aardig.
Ik heb met je te doen.
Au. -Ik zal hem wel opvoeden.
Voor je het weet luistert hij naar John Zorn.
Ik moet maar eens gaan. -Goed.
Alles.
Dit is een gedicht van Charles Bukowski.
Deze man heeft me meer dan eens gered.
Ik ben veranderd van baan en van stad. Ik haatte vakanties...
baby's, geschiedenis, kranten, musea...
grootmoeders, het huwelijk, films, spinnen...
vuilnismannen, een Brits accent...
Spanje, Frankrijk, Italië, walnoten, de kleur oranje.
Algebra maakte me boos, opera maakte me misselijk...
Charlie Chaplin was onecht en bloemen waren voor mietjes.
Bedankt.
Kom hier.
Waar is de wc? -Ik laat het wel even zien.
Boven, dan naar links.
Hoi, pa. -Hé, Nic. Hoe gaat het?
Alles gaat goed hier. Bedankt voor het geld.
veiliger spuiten
Je pikt altijd de fondue in.
Patrick en Phil gaan morgen wandelen. Ze willen dat we mee gaan.
Zijn Jasper en Daisy er? -Nee.
Nee? Wilden ze me niet zien? -Precies.
Dat vind ik nou jammer. Ik ga eens hier zitten om daar over na te denken.
Mijn god, daar is Daisy. O, Jasper.
Wat zijn jullie gegroeid.
Wat zijn jullie...
Denemarken, 1632. We...
kijken naar de geschiedenis van de hoelahoep.
Die vormde de cultuur van vreedzaamheid en wijsheid.
Een man genaamd George...
Hoephoeloe. Hij was...
En hij dacht: Ik ga iets maken wat...
Mag ik de auto lenen? Ik wil naar een bijeenkomst.
Heb je vanavond een bijeenkomst? Ja, dat mag.
Gaat het? -Ja.
Ze zijn dol. -Ze zijn blij dat je thuis bent.
Ik zie je morgenochtend wel. -Oké.
Goed.
Waar is het? -Ik heb het niet.
Kinderen.
Waar is het? -Doe eens rustig. Wat is er?
Ze heeft mijn geld gepakt. -Niet waar.
Ga maar naar beneden, naar mama. Hou op.
Ik heb het niet gepakt. -Dat weet ik.
Ga maar wat eten. Wat is er gebeurd?
Ze zijn weg. -Weet je zeker dat het daar in zat?
Ja. Gisteren had ik ze nog. -Oké.
Jasper zijn spaargeld is weg.
Ja? Vreemd.
Heb jij zijn acht dollar gepakt?
Wat? -Je hebt me wel gehoord.
Waarom zou ik dat doen? -Iemand heeft het gepakt.
Dus heb ik het gedaan. Dit slaat echt nergens op.
Gebruik je weer drugs? -Of ik weer gebruik? Nee.
Ben je nu high?
Wat? Nee. Rot op. -Let op je woorden. Ben je nu high?
Nee. -Dus je bent niet aan het gebruiken?
Nee, ik ben verdomme niet high.
Het was een gok om je te laten studeren. Iedereen stond erachter.
Ik ben blij dat je het deed.
Een terugval hoort bij...
Een terugval hoort bij het herstel. -Ik kan maar beter gaan.
Luister, waar wil je eigenlijk naartoe gaan?
Ga nou niet zomaar weg. -Praat alsjeblieft met ons.
We willen gewoon met je praten. -Help ons het te begrijpen.
Laat ons je helpen. -Ik wil jullie hulp niet.
Jullie snappen het niet. Wat is er mis met jullie? Jullie verstikken me.
Jullie verstikken me. -O, ligt het aan ons?
Je doet het zelf, hoor. Jij bent de oorzaak.
Alleen jij kan zorgen dat dit ophoudt. Los het op.
geest met cool kapsel
dronkemansrit
geeft niks
Eén percocetje kan geen kwaad.
Je vergeet waarom het slecht is. Eén kan geen kwaad.
maak je geen zorgen
Drugs geven mijn leven kleur. Ik stop niet. Ik zeg wat ze willen horen.
Het gaat steeds sneller mis.
Als ik gebruik, doe ik gênante dingen en dan ga ik nog meer gebruiken.
Teruggaan lijkt me een te lange reis.
Meth lastig te krijgen. Heb heroïne.
Ik kan alleen verdergaan en niet terugkijken.
Is dit voor The New York Times?
Nee, ik ben freelancer. Ik kom voor een persoonlijke zaak.
Een persoonlijke zaak? -Ja. Sorry. Is dat goed?
Ja, prima. Mag ik vragen waar het om gaat?
Het gaat om mijn zoon.
Hij gebruikt allerlei drugs...
maar hij is verslaafd aan crystal meth. Dat schijnt de ergste te zijn.
Ik ben hier omdat ik wil weten...
wat er maar te weten valt over dit alles.
Crystal meth leidt direct tot euforie bij de gebruiker.
Als hij het gebruikt.
Maar daarna neemt het dopaminepeil sterk af, dus moet de dosis omhoog.
Hij moet twee, drie keer zo veel gaan gebruiken.
Dat veroorzaakt nog meer zenuwschade. Daardoor moet hij nog meer gebruiken.
Een vreselijke cyclus.
Wat is er? -Hoi.
Ik doe wat onderzoek.
Heb je honger? Zullen we iets gaan eten?
De meeste mannen willen een pijpbeurt. -Ik bied je gewoon iets te eten aan.
Misschien kunnen we praten.
Meth verandert de hersenen.
Hier zien we verlies van dopaminereceptoren bij een gebruiker.
Ik ga je nog iets anders laten zien. Zie je die twee grote rode vlekken hier?
De amygdala is hyperactief. De amygdala is een gebied...
dat in verband wordt gebracht met angst. Hier zie je de amygdala gillen.
Er is dus een biologische basis om aan te nemen dat meth-gebruikers...
niet in staat zijn, los van of ze het willen...
om deel te nemen aan afkickprogramma's.
Ik heb ook in een afkickkliniek gezeten. Drie keer.
Ik ben steeds weggelopen.
Waarom?
Het was een hel.
Ik wilde dood.
Waarom was het een hel? -Al dat gelul over God.
En je hebt geen idee hoe goed het voelt.
Het is moeilijk uit te leggen. Net cocaïne, maar duizend keer zo sterk.
Of een miljoen keer.
Wat betekent dat voor Nic?
Luister, Mr Sheff, ik weet niet wie u wat beloofd heeft...
maar het succespercentage ligt onder de 10%.
En je ouders? -Wat is daarmee?
Denk je niet dat ze zich zorgen maken? Moet je ze niet...
laten weten dat...
Het kan ze niets schelen.
Ik denk van wel.
Wat weet jij er nou van?
Ik moet gaan. -O. Oké.
Bedankt.
Ik ga wat Klingon praten. Klaar?
Wat zei ik? -Coca-Cola.
Precies. Helemaal goed.
Dat zei ik. -Mag ik Coca-Cola?
Als je het vraagt in het Klingon misschien.
Er is hier helemaal niets veranderd.
Hoe gaat het met je? -Heel goed.
Ik...
Ik doe wat ik moet doen. -Hoe bedoel je?
Ik zorg goed voor mezelf.
Ik ben op eigen kracht gestopt. Nu al vijf dagen.
Het gaat goed, maar ik heb een paar honderd dollar nodig.
Ik kan je geen geld geven.
Het is maar 200 dollar. Ik wil naar New York.
New York? -Ja. Ik moet weg uit San Francisco.
Al die slechte vibes hier.
Gewoon een paar honderd dollar. -Laten we gewoon eten en praten.
Hoe is het met Karen en met de kinderen?
Goed. Ze vragen naar je.
Volgende week hebben ze de musical.
Je praat me een schuldgevoel aan. Ik voel me slecht over mezelf.
Ik weet gewoon dat ze zouden willen dat je erbij was.
Het spijt me, pa. Ik heb gewoon wat geld nodig, oké?
Geef me nou geld. -Wanneer houdt het op?
Het gaat goed. Ik heb vijf dagen niets gebruikt.
Het gaat niet goed. -Moet ik dan in therapie?
Kom naar huis. Dan vinden we er wel wat op. Toe, Nic.
Alsjeblieft.
Ik heb wat research gedaan. -Research? Hou op.
Je denkt dat je het in de hand hebt. Ik weet hoe bang je bent.
Ik begrijp mezelf heel goed. Ik ben dol op gekke dingen.
Jij schaamt je voor me omdat je me heel bijzonder vond...
en je baalt van wie ik nu ben. -Wie ben je?
Dit ben ik, papa. Zo ben ik.
Staat het je niet aan?
Hoe langer ik erover nadenk...
Mama had de voogdij moeten krijgen.
Je wil altijd maar de baas spelen.
Je mag boos op me zijn. Ik heb fouten gemaakt, daar heb ik spijt van.
Maar wat je zegt, is gewoon niet logisch.
Nu probeer je alweer de baas te spelen.
Dat zeg jij niet, dat zeggen de drugs. -Wat?
Het is psychische terreur. -En wat ben jij aan het doen?
Wat ben jij aan het doen?
O, man.
Ik wilde niet dat het zo zou gaan.
Oké. Ik kan maar beter gaan, pa.
Ik boek wel een hotelkamer voor je. -Nee, pa.
Laten we wat eten... -Ik moet gaan.
Neem tenminste afscheid. -Dag, pa.
Waar slaapt hij?
Zit daar maar niet over in. Hij redt zich wel.
Misschien slaapt hij bij een vriend. -Dolfijn.
Ja. Misschien.
Olifant. -Mag ik hem bellen?
Nee. Zijn telefoon staat uit.
Mag ik hem een bericht sturen? Voor als hij hem weer aanzet?
Dat is een goed idee.
Ja, laten we dat eens doen.
Dave. -Ja.
Doe je ogen dicht. -Oké.
Doe ze maar open.
Ja? -Met Julie Ford...
van het Bellevue-ziekenhuis in New York. Is Nic Sheff uw zoon?
Sorry, we hadden elkaar gemist.
Nic heeft nog steeds ademdepressie, maar zijn vitale functies worden beter.
We gaan zo vertrekken, meneer. -Oké.
Mag ik hem spreken? -Dat kan niet.
Zet uw telefoon uit. -Over een paar uur misschien.
Meneer... -Wilt u hem...
Wilt u hem laten weten dat ik eraan kom?
Hij is weggegaan. Tegen ons advies in.
Hij heeft een overdosis genomen. -Hij is zelf weggegaan.
Wanneer? -Een kwartiertje geleden.
Het spijt me, meneer.
Ik heb erover nagedacht. Ik ben klaar met de drugs. Dit was het.
Echt, pa. Ik ben er klaar mee.
Hoe zie je dat voor je? Na wat er net gebeurd is?
net binnen
Als u daar bent, kunt u zien waar u onderdak kunt vinden op...
Om drie uur is er een intakegesprek met de mensen in Mississippi.
Om halfvier met die in New Mexico, om vier uur Oregon.
Ik heb eens gekeken naar die in New Mexico. Die kost 40.000 per maand.
Hij staat niet eens zo goed bekend. Laat maar.
Als er plek in Los Angeles is, is dat misschien de beste oplossing.
Ze bellen over een uur terug.
Laat het even rusten, David. Laat mij het even overnemen.
Papa? -Ja.
Kom je elk kwartier bij me kijken?
wees niet bang slaap maar zacht
het monster vlucht het is beducht
papa houdt de wacht
prachtige prachtige prachtige prachtige knul
Dinosaurus?
voordat je oversteekt
Een boek? -pak je mijn hand
het leven overkomt je en het gaat nooit netjes volgens plan
liefste, liefste, liefste... -Knuffel?
liefste knul -Waarom niet? Ben je boos op me?
Omdat je weg moet?
Maar je mag naar mama, dat is fijn.
Luister, als je terugkomt, dan ben ik er voor jou.
Bel me als je me mist. Ik zal jou bellen.
Weet je hoeveel ik van je hou?
Als je alle woorden van de taal zou nemen...
kan je dat nog niet beschrijven.
Al die woorden bij elkaar beschrijven niet wat ik voor je voel.
Wat ik voor jou voel, is alles.
Ik hou meer van je dan alles.
Alles?
Ja, alles.
Dat is mijn moeder.
Ik ben blij dat je naar L.A. bent gekomen. Dat weet je, toch?
Je weet niet hoe... -Niet doen.
Sorry. Oké.
Ik kon aan niets anders denken dan aan jou.
Het klinkt vast nietszeggend, maar het spijt me.
Het spijt me.
Nicky toch.
Wat ben je toch lief. Dat weet je toch wel?
Kom op, ouwe. -Niet zo respectloos.
Dat ben ik niet. -Echt wel.
Ik ga je inhalen. -Klootzak.
Je gaat naar mijn kont kijken.
Kom op.
Val dood.
Stank voor dank.
Hoe voelt dit?
Alsof ik een mens ben.
Een keer probeerde ik methamfetamine.
Dat was lekker.
En ik dacht: Dit is wat eraan ontbrak.
Ik voelde me compleet.
Dit is een goede dag.
Ik ben altijd op zoek geweest naar de high van toen.
Hoeveel meth of wat dan ook ik in mijn lijf spoot...
het is nooit genoeg.
Ik heb in afkickcentra gezeten...
en daar spraken we over een ziekte.
Maar het drong nooit echt tot me door.
Tot ik op een dag bijkwam in een ziekenhuis...
en iemand me vroeg: Wat is je probleem?
Ik zei: Ik ben alcoholist en ik ben verslaafd.
En hij zei: Nee, zo was je je probleem aan het behandelen.
Inderdaad.
Ik weet nu dat ik een manier moet zoeken om dit...
grote zwarte gat in mij te vullen.
Hoe dan ook, ik ben nu 14 maanden clean.
Ik werk bij een afkickcentrum. Het voelt goed om anderen te helpen.
Ik heb een sponsor, Spencer.
Hij laat zien hoe mooi een drugsvrij leven kan zijn.
Ik heb nog familie.
Mijn moeder is echt geweldig.
Mijn vader is ook geweldig.
Ik wil dat ze trots op me zijn.
Gaat het?
Wat is er? Ben je nerveus?
Bedankt dat je met me trouwt.
Bedankt dat je een volmaakte partner bent in een onvolmaakte wereld.
Bedankt dat ik je prachtzoon mocht leren kennen.
Ik ben er voor jou, voor altijd.
Karen, bedankt dat je van me houdt.
En bedankt dat je van hem houdt.
Hij kijkt me strak aan en zegt: Superman.
Goed om je te zien. Hoi Daisy. Hoi Daisy.
Hé, Jazzy Jeff. Hoe is het, man?
Ik mis je meer dan de zon de maan 's avonds mist.
Hoi, Karen.
Bedankt voor de uitnodiging. Ik meen het.
Rennen, Daisy. Rennen.
Hoi, lieverd.
Rennen, Daisy.
Leuk.
Jij.
Als de marker is uitgeput...
gaan zenuwuitlopers kapot en ontstaat blijvende hersenbeschadiging.
Maar de VMAT2-waarde bleek normaal te zijn.
Dat is dus hoopgevend? -Inderdaad.
Echt. -Ik vroeg het maar.
Nee, het is goed. Het komt erop neer dat Nics kapotte zenuwuiteinden...
terug kunnen groeien.
Het kan twee jaar duren. -Twee jaar?
Dat is prachtig nieuws.
Het is laat. -De bijeenkomst was goed.
Na afloop hebben we nog een video gekeken.
Er waren wat van mijn sponsors, dus...
Geen telefoon? -Hij was leeg.
Zou je een drugstest willen ondergaan?
Ja. Prima.
Je snapt toch wel waarom ik het vraag? -Ja. Ik had moeten bellen.
Ik vertrouw je, maar er moet bewijs zijn.
Dat is compleet tegenstrijdig. -Ik weet het.
Ik zal het wel doen. Ik heb niks te verbergen.
Je bent heel goed bezig.
Echt waar.
Al 485 dagen clean, als ik het goed heb.
Wauw, dat is...
Ik laat het wel achter op de wc.
Oké. Welterusten, pa. -Welterusten.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Ben je er klaar voor, Jasper?
Daar gaan we.
Nee, wacht. Jasper.
Ik wil niet dat je erin gaat. -We gaan er niet ver in.
De golven zijn te hoog. -Ik ben hogere golven gewend.
Ik weet het... -Ik blijf bij hem.
Nic blijft wel bij me in de buurt.
Karen, ik blijf bij hem.
Nic mag erin, jij niet. Punt uit.
Dat zullen we weleens zien.
Oké. Geen probleem.
Zullen we een spelletje doen?
Ben je een hurfplank? -Nee.
Ben je een hiets? -Nee.
Ben je eetbaar? -Niet echt.
Niet echt? Ergens dus wel.
Nou...
ben je soms een huis? -Ja. Hoe wist je dat?
Gewoon. Ik kan je gedachten lezen.
Je kan goed zwemmen. Volgende zwemwedstrijd kom ik kijken. Goed?
Ja? Oké.
Is het gek om me na zo lang weer te zien?
Eerst wel. Ik dacht dat je veranderd zou zijn.
Maar je bent gewoon dezelfde Nic.
Dat was een fijn weekend.
Dag, Nic.
Goed zo, Nic.
Dag, Nic.
Stap voor stap. Welkom in de echte wereld.
Ik wil niet meer in de echte wereld leven.
Dat zegt je ziekte. Die probeert je dood te maken.
Dit voelt niet als een ziekte, Spencer. Het voelt als...
Je moet... -Het is geen kanker. Dit is mijn keus.
Ik heb dit aan mezelf te wijten. -Klopt. Ga je me nu laten uitpraten?
Je bent een schrijver. Ga schrijven. Daar ben je goed in. Je moet kiezen.
Als je high wordt, heb je geen keuzes meer.
Ja. -Blijf de goede keuzes maken.
Ja. -Ja. Maak de goede keuzes.
Ja. Luister, ik bel je nog wel. Ik denk dat het goed komt.
Ga je me nu afwimpelen? Ik ben er voor jou, man.
Ik ga steak bakken. Kom bij me eten.
Goed. Ik zie je dan. Dat klinkt goed. Tot dan.
Nick. -Dag.
Nic Sheff. -Lauren. Wat?
Wat doe je...
Dat is lang geleden. Wat doe je hier?
Nou ja...
Wat?
Ik ben al een tijd clean maar ik heb zin in een feestje.
Ik heb wat jij nodig hebt. We hebben E. -Ik zei het toch?
Wil je wat water en een lepel pakken?
Oké. -Alsjeblieft.
Dank je.
Watten en een lepel.
Oké. Dat was het.
Uw telefoontje wordt doorgeschakeld naar voicemail. Spreek iets in.
Weer met je vader. Je leek me een beetje neerslachtig.
Als je wilt praten, ben ik er voor je. Oké.
Heb je geen idee waar hij is?
Spencer zei dat hij het moeilijk had maar dat hij sterk bleef.
Maar hij is niet op zijn werk, niet thuis. Zijn telefoon staat uit.
Vicki, hij is al twee dagen geleden bij ons vertrokken.
Waarom zorg je niet voor hem? -Wie zorgt er nou al een jaar voor hem?
Was even bij hem gaan kijken. -Wat denk je dat ik de hele dag doe?
En we kunnen hem niet altijd in de gaten houden.
Ga naar de politie en geef hem op als vermist.
Hou op met schreeuwen. -Dat ga ik niet doen.
Waar ben je mee bezig? -Dit is niet eerlijk.
Luister. Waar...
Wil je me even bellen?
Wat is er aan de hand? -Hij is weg.
Hoe weten we dat hij in L.A. zit? Hij kan ook in San Francisco zitten.
Hij kan wel in Mexico zitten.
Ik moet gaan. -Ik heb je hier nodig.
Vicki kan het niet aan. -Dat kan me niets schelen.
Kalmeer even. Wees eens redelijk.
Wees jij eens redelijk. Doe jij redelijk? -Nee.
Hoe kan ik redelijk doen? Ik weet niet wat mijn zoon doet.
Ik weet niet hoe ik hem kan helpen. -Dat kan je niet.
Ik kan niet slapen.
Kan je niet slapen? -Ik kan niet slapen.
Welterusten, papa.
Welterusten.
Laat los. In het vliegtuig.
Vliegtuig, vlieg maar, vlieg.
Vliegtuig, duwen.
Nee, jij niet. Ga terug. -Wacht, lieverd.
Wacht. Goed zo.
Wat is er? -Ik dacht dat Nic er zou zijn.
Er is iets tussen gekomen.
Mag ik hem bellen? -Nee. Dat kan niet.
Waarom niet? -Daarom niet.
Is Nic weer aan de drugs?
Dat weten we niet, lieverd.
Oké.
Nic bleef een week weg.
Soms stuurt hij grappige mailtjes. Heb je mijn prachtige knul gezien? Ik mis hem.
Kom op, Jasper.
O, fuck. Hé, Lauren.
Lauren, kom. We moeten weg.
Wat is er? -Hier. We moeten weg.
Goed dan.
Volgens mij zag ik Nic net.
Volgens mij zag ik Nic en een meisje wegrennen.
Nic. -Nee, blijf binnen.
Nee, blijf binnen. Ik meen het.
Blijf daar.
Nooit meer. -Wat moeten we doen?
Rustig maar.
Wat was dat erg.
Het spijt me.
Alarmnummer.
M'n vriendin heeft een overdosis genomen. Stuur een ambulance.
Kunt u reanimeren? -Daar ben ik mee bezig.
Stuur een ambulance. -Waar bent u?
Ik weet het niet. Traceer het telefoontje maar.
Meneer, bent u daar nog?
Kijk omhoog.
Wil je even omhoog kijken?
Kun je schuin omhoog kijken, zo?
Je moet mee naar het ziekenhuis. -Dat wil ik niet.
Je moet mee. -Ze wil niet.
Ze moet mee. -Maar ze wil niet.
Ze moet mee naar het ziekenhuis. Moet er politie bij komen?
Verdomme.
Je komt me wel opzoeken, toch? -Ja.
Beloof je dat? -Ja.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Beloof je... -Ja. Ik kom. Wat wil je nou?
Godallemachtig.
David Sheff. -Hoi, pa, met mij.
Nic? -Ja.
Haat me alsjeblieft niet, papa.
Ik weet dat ik fout zat.
Ik wil stoppen, maar alsjeblieft geen afkickcentrum. Ik wil naar huis.
Weet je, ik besef nu...
dat jullie me de kracht kunnen geven om te stoppen.
Goed?
Dat gaat niet gebeuren.
Ik wou dat ik je kon helpen, maar dat kan ik niet.
Ik kan het niet. -Help me alsjeblieft.
Ik heb gewoon een beetje hulp nodig.
Laat me naar huis komen. -Je weet wat je moet doen.
Luister nou. -Bel je sponsor.
Ik wil met jou praten. -Zoek hulp.
Ik hou van je en ik hoop dat je je leven op orde krijgt.
Ik hou ook van jou. Ik hou van je.
Nicolas heeft gebeld. Hij klinkt wanhopig.
Hij gaat dood als we niks doen. -Nou...
hij gaat ook dood als we wel iets doen. Wat wij doen, heeft geen effect op hem.
Ik heb gefaald. -Je schaamt je. Ik ook.
Maar je hebt het geweldig gedaan. Karen ook. Bedankt daarvoor.
Eerst konden jullie het aan en ik niet. Ik ga het nu niet opgeven.
Nooit.
Maar ik kan het niet alleen.
Ik heb je hulp nodig.
Ik denk dat je mensen niet kunt redden.
Je kunt er voor ze zijn, toch?
Kijk.
Ik ben er klaar mee.
Oké? Ik...
het ligt niet aan mij, ik kan het in toom houden noch genezen
Oké, mensen, we gaan beginnen.
Ik...
Ik heb een zware week gehad.
Sommigen van jullie weten het, anderen niet.
Mijn Frances is zondag overleden aan een overdosis.
Dus ik ben denk ik in de rouw.
Maar ik besefte iets.
Ik ben al jaren in de rouw.
Want toen ze nog leefde, was ze er niet.
Als je om de levenden rouwt...
dan heb je een zwaar leven.
En dus...
is dit op een bepaalde manier maar beter.
Het was een schat van een jonge vrouw.
Ik had altijd het gevoel dat ik sterk moest blijven.
Dat er nog iets zou gebeuren waar ik al mijn kracht voor nodig zou hebben.
Maar hierna gebeurt er niets meer.
Ik hoop dat ze nu geen pijn heeft.
Dag, Frances.
Hoi.
Hoe is het met hem? -De arts is nu bij hem.
Het is bijna een wonder dat Nic nog leeft met al die drugs in z'n lijf.
Een overdosis is de belangrijkste doodsoorzaak bij jonge Amerikanen.
Door enorm veel geluk en steun is Nic acht jaar nuchter. Elke dag is er een.
Hoewel er te weinig geld is...
wordt er onvermoeibaar gewerkt in de verslavingszorg.
Er is hulp - voor wie lijdt aan de ziekte, hun dierbaren en de rouwenden.
Rust of geluk, laat je erdoor omhullen.
Als jonge man vond ik die dingen dom, naïef.
Ik had een verwrongen geest, was niet goed opgevoed.
Ik was hard als graniet, loerde naar de zon.
Geen man vertrouwde ik en zeker geen vrouw.
Ik leefde in mijn eigen kleine hel. Ik maakte dingen kapot.
Liep door glas heen, vloekte.
Ik tartte iedereen, werd steeds uitgezet, opgepakt.
Steeds vechten, steeds gek worden.
Vrouwen neukte je of schold je uit. Ik had geen vrienden.
Ik veranderde van baan, van stad. Ik haatte vakanties...
baby's, geschiedenis, kranten, musea.
grootmoeders, het huwelijk, films, spinnen...
vuilnismannen, een Brits accent...
Spanje, Frankrijk, Italië, walnoten, de kleur oranje.
Algebra maakte me boos, opera maakte me misselijk...
Charlie Chaplin was onecht en bloemen waren voor mietjes.
Rust en geluk vond ik tekenen van minderwaardigheid.
Symptomen van een zwakke geest.
Maar terwijl het vechten doorging, de wanhoop, de seks...
begon tot me door te dringen dat ik niet anders was dan de anderen.
Ze waren allemaal vervuld van haat, van kleinzielige wrok.
Ik vocht met mannen die hard waren. Iedereen probeerde hoe dan ook...
een voordeeltje te behalen. De leugen was het wapen, er was geen plot.
Duisternis was de dictator.
Voorzichtig stond ik mezelf toe me goed te voelen.
Ik vond momenten van rust in goedkope kamers, kijkend naar een kastje...
of luisterend naar de regen in het donker.
Hoe minder ik nodig had, hoe beter ik me voelde.
Misschien was ik moe. Het deed me niets meer om iemand te overtreffen...
of op een arme dronken vrouw te klimmen die een miserabel leven had.
Ik kon nooit het leven nemen voor wat het was, al dat vergif slikken.
Maar er waren deeltjes die ik wist te grijpen.
Ik veranderde. Wanneer precies weet ik niet.
Maar iets in mij ontspande.
Ik hoefde m'n mannelijkheid niet meer te bewijzen, niets meer.
Ik ging dingen zien. Koffiekopjes op een rij, in een café.
Een hond die over de stoep liep. Hoe de muis op m'n dressoir stilstond.
Hij stond stil. Met z'n lijfje, z'n oren, z'n neus, muisstil.
Een sprankje leven, gevangen in zichzelf.
Hij keek naar me. Zijn ogen waren prachtig.
Toen was hij weer weg.
Ik begon me goed te voelen. Zelfs in de slechtste situaties. Die waren er genoeg.
Neem nou de baas achter z'n bureau. Hij moet me ontslaan.
Ik kwam te vaak niet. Hij heeft een pak aan, stropdas, bril.
Hij zegt: Ik moet je helaas ontslaan.
Dat geeft niet, zeg ik. Hij moet wel. Hij heeft een vrouw, een huis, kinderen.
Vast ook een vriendin. Ik heb met hem te doen. Hij zit gevangen.
Ik loop naar buiten, de zon straalt. De dag ligt voor me open. Tijdelijk.
De hele wereld vliegt elkaar aan. Iedereen voelt zich boos, bedrogen.
Iedereen is gedesillusioneerd.
Ik verwelkomde fragmentjes van rust en geluk.
Ik omhelsde het, als een lekker stuk met alles erop en eraan.
Begrijp me goed, er bestaat ook idioot optimisme dat alle problemen negeert.
Dat is een schild en een ziekte.
Het mes kwam weer bij m'n keel, ik zette weer bijna het gas aan.
Maar toen de goede momenten kwamen, vocht ik daar niet tegen.
Ik liet ze toe. Ik zwolg erin. Ik verwelkomde ze.
Ik keek eens in de spiegel. Ik vond mezelf altijd lelijk.
Nu stond m'n spiegelbeeld me wel aan. Bijna knap.
Goed, het was een beetje ruig. Littekens, bobbels, maar niet slecht.
Bijna knap. Beter dan van die filmsterren met wangen als babybilletjes.
En uiteindelijk kreeg ik gevoelens voor anderen.
Vanmorgen, bijvoorbeeld, toen ik weg zou gaan, zag ik m'n vrouw, in bed.
Alleen de vorm van haar hoofd. De lakens hoog opgetrokken.
Vergeet niet de eeuwen, de piramides, Mozart, dood, maar zijn muziek is er nog.
Onkruid groeit, de aarde draait, de renbaan wacht op mij.
Ik zag de vorm van haar hoofd, ze lag zo stil. Zo wilde ik ook liggen.
Ik kuste haar op haar voorhoofd, stapte in m'n prachtige auto.
Deed de gordel om, reed de oprit af en voelde me warm tot in mijn vingers.
Tot in mijn voet op het gaspedaal.
Ik ging de wereld weer in, reed langs de huizen, met en zonder mensen.
Ik zag de postbode, toeterde. Hij zwaaide terug.