Fundacja Życia, tu LF-1. Okazy są zabezpieczone. Wracamy do domu.
Macie zgodę na powrót na Ziemię.
Rozpoczynamy sekwencję wchodzenia w atmosferę.
Odczyt 0,4 na 103...
Cholera!
Zamknąć go!
LF-1, tu Kontrola misji. Tracimy łączność. Powtórz.
Mayday, LF-1. Mayday!
Kontrola misji do LF-1. Powtórz.
WSCHODNIA MALEZJA
Długo mam czekać na raport?
Staramy się zebrać dane.
Słabo się staracie. Co tu się wydarzyło?
Coś poszło nie tak. Jeden z astronautów wezwał pomoc.
- Co z załogą? - Próbujemy ustalić.
- Gdzie spadli? - 20 km na zachód od Sibu.
- Mamy wszystkie okazy? - Nie, tylko trzy.
Jeden z osobników wydostał się z kontenera i zaginął.
Nie wiemy który.
Co ona mówi?
Jeden z astronautów żyje.
To Jameson.
FUNDACJA ŻYCIA
SAN FRANCISCO, KALIFORNIA
- Dzień dobry, słońce. - Nie śpię.
Pudło.
Nie śpię.
- Jest twoja. - Dziękuję.
Włożyłaś komplecik. Uwielbiam cię w nim.
Dzięki. Zbieram dziś zeznania w sprawie Fundacji Życia.
Daj znać, jak ci poszło spotkanie.
Spotkanie?
O kurczę! Spotkanie.
Kawa.
- Jesteś cudowna. - Dziękuję.
Pamiętasz, co mamy dziś wieczorem?
Mamy randkę.
Przyjadę po ciebie koło 18.
I proszę cię, nie zapomnij kasku.
Dobrze, że ci się podoba, bo idę w nim do ślubu.
Jest seksowny.
Nakarm kota.
- Nakarmię. Kocham cię! - A ja ciebie.
Nakarm kota.
Wita was Eddie Brock z gorącym tematem.
RAPORT EDDIEGO
Władcy Doliny Krzemowej
z Google'a, Facebooka, Fundacji Życia, wciąż się bogacą.
A jednocześnie wciąż przybywa bezdomnych.
ZAGINĄŁ BEZDOMNY
Eddie Brock nadaje dziś z Oakland,
gdzie na ulice wyszły tłumy demonstrantów.
Od kilku tygodni...
OTO DEMOKRACJA
...śledzę historię tej korupcji.
Wkurzy was ten temat.
WSTYD, BURMISTRZU!
Ze względu na stan zwłok nie ustalono jeszcze przyczyny zgonu.
Ale nie ląduje się na śmietniku z przyczyn naturalnych.
Wygląda na to, że miasto ma gdzieś los tych ludzi.
Jestem Eddie Brock. A to Raport Eddiego.
Cześć, Richard! Dobrze wyglądasz!
Eddie, tu nie wolno parkować.
Daj spokój. Nie ma rzeczy niemożliwych. Jak córka?
Może wybierać Berkeley, Brown, MIT. Dostała stypendium.
- A nie mówiłem? - Co mówiłeś?
Nie ma rzeczy niemożliwych.
Motocykl.
MIT.
Wiesz, za co kocham ten widok?
Nigdy się nie nudzi.
Osobiście nie przepadam za wysokością.
Co to za sprawa?
- Załatwiłem ci wyłączność. - Tak? Z kim?
- Z Carltonem Drakiem. - Carlton Drake?
To wizjoner. Chce opowiedzieć o swoich rakietach.
Powiesz, że są bezpieczne, a wypadek był anomalią.
- To groźny wariat. - Będę z tobą szczery.
Carlton Drake może nas kupić za gotówkę.
Jeśli zechce, zrobi z tego budynku swój garaż.
Zapytasz go o jego program kosmiczny,
podziękujesz i grzecznie się pożegnasz.
To oszust.
Pomogliśmy ci, gdy nie miałeś dokąd pójść.
I kochamy twój program.
Nie ma lepszego dziennikarza śledczego. Ale nie podskoczysz sieci,
więc bądź tak miły i nie zaczynaj znów swojej wojenki.
Dobra.
- Zrób to dla mnie. - Dobra, niech będzie.
Nie wiem, czemu Jack mi to zlecił. To nie moja działka.
Mama zawsze mi powtarzała,
że to, co ma wartość, wymaga poświęceń,
cierpliwości
i ciężkiej pracy.
- O tobie mowa. - Nie.
Masz szczęście, że jestem z tobą. Jestem świetną partią.
Tak twierdzi moja mama.
- Będziesz jutro grzeczny? - Nie.
Wykonam swoją pracę.
Nie potrafię inaczej. Facet, dla którego pracujesz...
Nie pracuję dla niego.
Pracuję w firmie, która pracuje dla niego.
Zdarza się, że bronimy ludzi, których bronić nie warto,
ale nie chcemy powtórki.
- Powtórki? - Incydentu z Daily Globe.
Serio?
To nie był żaden incydent.
Podpadłeś w Nowym Jorku. Niech tu będzie inaczej.
W Nowym Jorku nadal mnie cenią.
Nie uciekłem, zmieniłem miejsce pracy.
Przeniosłem się do San Francisco dla ciebie.
Jesteś moim domem.
Też jesteś niczego sobie, mistrzu.
Mniej słów, więcej tego.
Weźmy rachunek.
Pójdę po coś do picia.
LEE TAGLIN FUNDACJA ŻYCIA. NOTKA PRAWNA. POUFNE.
WPROWADŹ HASŁO
POUFNE
PRZESYŁAM AKTA SPRAWY. CZY TO WYSTARCZY?
Fundacja_Życia_Notka_Prawna.pdf
SPRAWA O NIEUMYŚLNE SPOWODOWANIE ŚMIERCI
UCZESTNICY EKSPERYMENTÓW
ZMARLI
POLITYKA FUNDACJI ŻYCIA: ZGŁASZANIE ZGONÓW NIEWYMAGANE
Wkrótce kolejna rakieta Fundacji Życia zostanie wysłana na misję badawczą.
Pewnego dnia wszyscy będziemy mogli żyć w kosmosie.
Nieźle, co? Pokazałem wam, czym się tu zajmujemy,
i mam nadzieję, że zainspirowałem was do tworzenia rzeczy,
o których inni mogą pomarzyć.
Panie Drake?
W porządku. Dajcie jej mówić.
- Chodź tutaj. Jak masz na imię? - Allie.
Nie przejmuj się. Ludzie czasem tak robią.
Chcą uciszyć zadających pytania.
Ale wiesz co? W końcu...
to my zmieniamy ten świat.
Zatrzymaj to na pamiątkę.
To jest dr Skirth. Przywitajcie się.
- Cześć! - Cześć, dzieciaki.
Przepraszam, ale pora przebrać się do wywiadu.
Przepraszam, że was zostawiam. Allie, przejmujesz dowodzenie.
Dr Skirth odpowie na pytanie Allie i innych.
- Do zobaczenia! - Do widzenia!
Panie Drake, zacznijmy od początku.
Urodzony w brytyjskiej rodzinie.
Mając 19 lat, odkrywa pan terapię genową,
która podwaja długość życia chorych na raka trzustki.
Potraja, jeśli chodzi o ścisłość.
Nieważne.
24 lata to bardzo młody wiek, prawda?
- Stworzył pan Fundację Życia. - To nie stało się z dnia na dzień.
A potem rakiety. Postanowił pan, ot tak po prostu,
że poleci pan badać kosmos.
Bo zawsze wierzyłem,
że badanie kosmosu doprowadzi nas
do uleczenia wszystkich chorób na Ziemi.
Wiele odkryliśmy w oceanach i na lądzie, nadszedł czas na kosmos.
Ogrom zasobów do wykorzystania.
Ogrom zasobów zapewniają firmy farmaceutyczne.
To dzięki nim realizuje pan swoje ambicje.
- Wszystko się zazębia. - Muszę pana spytać,
jak właściwie działa ta cała Fundacja Życia?
Na przykład...
jak to jest z testowaniem farmaceutyków?
Eddie, tematem są rakiety.
Nie, teraz tematem są oskarżenia.
Przepraszam, ale...
Pańskie imperium zbudowano na trupach.
Eddie.
Ale to prawda. Do eksperymentów
rekrutuje pan, cytuję: „Najsłabszych z nas.
Testy bardzo często kończą się ich zgonem”.
To oszczerstwa. Internetowe plotki.
- A sprawy w sądzie? - Słucham?
Sprawa Sarah Chambers, Phila Barclaya, Roba MacDonalda.
Dość.
Ci ludzie weszli tu tymi drzwiami...
Miłego dnia.
...i nigdy nie wyszli. Bo zmarli. Nie żyją.
- Wyprowadź ich. - Fundacja Śmierci.
- To nie koniec. - Dla pana koniec.
Pan mi grozi?
Trzymaj się ciepło.
Wiem, co powiesz, ale...
ten facet jest do szpiku zły. Dam ci przykład...
Kto jest twoim źródłem?
- Słucham? - Kto jest twoim źródłem?
Nie mam źródła, mam przeczucie.
To nie Dziki Zachód.
Nie działamy na podstawie przeczucia.
Pracujemy sumiennie.
Oskarżenia opieramy na faktach. Dostarczamy dowodów.
Jesteś bystry, ale postąpiłeś jak kretyn.
Zwalniam cię.
Nie można ci ufać.
Trzymaj się ciepło.
Cześć.
Jesteś patologicznym egocentrykiem.
Musisz być w centrum uwagi.
Jesteś uparty jak osioł.
Tolerowałam to, bo cię kochałam.
„Kochałaś”? Co to ma znaczyć?
Przez ciebie straciłam pracę.
Wykorzystałeś mnie.
Annie?
Annie.
O Boże.
Jesteś piękny.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Test 36.
Biologiczne interakcje między dwoma organizmami.
Osobniki wymagają połączenia z żywicielem,
aby utrzymać się przy życiu w bogatym w tlen środowisku.
Czemu żywiciele reagują nadostrym odrzuceniem?
Próbujemy się tego dowiedzieć.
OSTRZEŻENIE
Zaczyna się proces łączenia.
POSTĘP SYMBIOZY
Następuje proces symbiozy.
Ale dlaczego? Dlaczego ten królik?
Jest tak samo, jak przy przeszczepie organu.
Dawca i biorca muszą do siebie pasować.
Zgadza się.
Zastanów się,
jeśli dojdzie do symbiozy, osobniki przeżyją na Ziemi,
a my – na ich planecie.
- Jak to „my”? - Ludzie jako żywiciele.
Za wcześnie, by o tym myśleć...
Stoisz na krawędzi przełomu w nauce. Musisz zachować zimną krew.
- Tak, ale to kwestia etyki. - Pomyśl o przyszłych pokoleniach.
Co u twoich dzieci?
Rozpocznijmy próby z ludźmi. Dobra robota.
Jack.
Masz czasem wrażenie,
że twoje życie to kompletna katastrofa?
Nie.
To nie twój kumpel?
Od czasu upadku rakiety bardzo wiele się nauczyliśmy.
Da się go wyłączyć?
- Są tacy, którzy chcą to oglądać. - Tacy jak ty, tak?
Jesteś Eddie Brock?
Byłem nim.
...Fundacja Życia rozpoczęła przygotowania do kolejnego startu.
Jack, to dla ciebie. Nie wydaj wszystkiego od razu.
Idę do domu pościgać się ze sobą. Będę grać niedostępnego.
- Cześć, Maria. - Eddie.
- Jak leci? - W porządku, Eddie.
Pusto.
Dam ci ją za piątaka.
Pięć dolców za darmową gazetę?
Należy się za drogę do automatu, wyjęcie gazety
i przyniesienie jej tutaj, żeby ci ją wręczyć osobiście.
- Zrobiłaś to dla mnie? - Tak.
- Pięć dolców. - Drogo.
Dobra, dawaj dolara, zaśpiewam i dostaniesz gazetę.
Dam ci 20 dolców, tylko nie śpiewaj. Zgoda?
- Zgoda. - Dziękuję.
- Przyjemność po mojej stronie. - Nie, po mojej.
- Dobry wieczór, pani Chen. - Co słychać, Eddie?
Stare biedy. Stare biedy.
Źle wyglądasz.
Słucham?
Źle wyglądasz.
A pani pięknie, jak zwykle. Jezu.
Ciało i umysł to jedno, Eddie. Medytujesz?
- Nie. To nie działa. - Bo nawet nie spróbowałeś.
Nie działa, bo to DVD, które kupiłem u pani kuzyna, jest po mandaryńsku.
Tak, też go nie rozumiem.
Nie rozumiem, co pani mówi. W tym cały kłopot.
Butelkę whisky.
I opróżnij kasę.
Proszę.
Szybciej, bo rośnie stawka za moją ochronę.
Wszystko.
Już!
Masz mieć przygotowaną forsę. Nie lubię czekać.
Życie to cierpienie.
Tak to już jest.
Muszę iść.
- Dobra. Kocham cię, skarbie. - Do zobaczenia.
Palant.
UPOMNIENIE ZALEGŁOŚĆ
Nie proszę o pracę w obsłudze. Nie pod swoim nazwiskiem.
Mogę użyć pseudonimu. Proszę wybrać imię.
Mogę być kobietą. Jak Tootsie.
JAKAŚ ROBOTA?
PRZYKRO MI, NIC DLA CIEBIE NIE MAM.
ZATRUDNIĘ NA ZMYWAK
Oddzwonię. Dobra, nie oddzwonię. Do widzenia.
Uświadom sobie wyraźnie,
że chwila obecna jest wszystkim, co masz.
Zogniskuj swoje życie wokół Teraz.
Działanie jest lepsze od braku działania,
zwłaszcza gdy tkwisz w niefortunnym położeniu dłuższy czas.
Gdy popełniasz błąd, przynajmniej czegoś się uczysz.
Zatem to już nie jest...
Dzięki wam zaszliśmy aż tak daleko.
Będą o nas mówić długo po tym, jak zmienimy się w proch.
To początek historii. Dzień pierwszy.
Pierwszy kontakt.
Bierzmy się do pracy.
Zbieram dane wyjściowe.
Funkcje życiowe w normie.
Włącz mikrofon.
Nie ma się czego bać, Izaak.
Naprawdę.
Izaak. Wiesz, że to biblijne imię?
Tak.
Bóg powiedział do Abrahama: „Oddaj mi syna,
pokaż, że możesz poświęcić to, co dla ciebie najdroższe”.
I Abraham się zgodził.
Wiesz, co zachwyca mnie w tej historii?
Nie poświęcenie Abrahama, lecz Izaaka.
Nie wiem, jak Bóg mógłby o to prosić,
ale to nieważne.
Izaak jest bohaterem tej historii.
Rozejrzyj się. Spójrz na świat.
Co widzisz?
Wojny, ubóstwo, planetę na skraju katastrofy.
Można by rzec, że Bóg nas opuścił.
Nie dotrzymał umowy,
więc teraz my musimy to naprawić.
I tym razem, Izaak, możemy.
Zrobimy to.
Ja świata nie opuszczę.
Otwórz.
ZAMKNIĘTE OTWARTE
Co to za cholerstwo? Nie. Proszę...
Nie. Proszę.
Funkcje życiowe stabilne.
- Gdzie on zniknął? - Niesamowite.
Gdzie on zniknął?
Gdzie on jest?
Kolejny ochotnik.
Byłem reporterem.
I dobrze mi szło.
Moja praca wymagała,
bym śledził ludzi wbrew ich woli
i był niewidzialny.
A to trudna sztuka.
Byłem w tym świetny, ale ty...
kimkolwiek jesteś, kiepsko ci to idzie.
Jestem Dora Skirth. Potrzebuję pomocy.
- Pracuję w Fundacji Życia. - Tak?
- Tak. - Gratuluję.
Rozmowa skończona.
Panie Brock, proszę mnie wysłuchać.
Wszystko, o co pan go oskarżał, to prawda.
Mam to gdzieś.
Ściąga ubogich ludzi do laboratorium.
Podpisują tam dokumenty, których nie rozumieją.
Służą mu za króliki doświadczalne, a potem umierają.
Wszyscy.
- Widziałaś to? - Tak.
Chodź tu.
- Czemu miałbym ci wierzyć? - Bo to prawda.
Wierzyłam w niego i... w sens
tego wszystkiego, bo walczyliśmy z rakiem,
ale teraz to coś innego.
- Zgłoś to glinom. - Nie mogę.
Nie chcę narażać rodziny.
On jest bardzo niebezpieczny.
Wiem. Tylko raz zrobiłem z nim wywiad
i dzień później straciłem pracę.
Straciłem karierę, dziewczynę, mieszkanie.
Wszystko, co było dla mnie ważne.
Carlton Drake mnie zniszczył.
Jeśli to, co mówisz, jest prawdą, i masz na to dowód,
to powinnaś bardzo, bardzo się bać.
Boję się.
To znajdź sobie innego rycerza, bo ja też się boję.
I skończyłem z tymi bzdurami.
Jakimi?
Tymi o ratowaniu bliźnich. Jasne? Dobranoc.
Eddie?
Hej. Anne, przechodziłem tędy,
zobaczyłem Pana Belvedere i zatroskałem się o niego.
Eddie.
To jest Dan.
Dan, to Eddie.
Cześć.
- Annie mówiła mi dużo o tobie. - Serio?
- Podziwiam twoją pracę. - Dzięki.
Naprawdę?
Dał popalić tym wszystkim ludziom.
Byłam jedną z tych osób.
Pogadajcie sobie. Zobaczymy się w środku.
- Miło było cię poznać. - Ciebie też.
Ma klucz. Wiesz o tym?
Bez klucza by nie wszedł.
No cóż...
Co porabiasz?
Wiesz, że to nie twoja sprawa?
Tak spytałem, no wiesz.
Dan jest prawnikiem?
Nie, jest lekarzem.
Chirurgiem.
Jak się ma Pan Belvedere?
Mówiąc, że tęskni,
- skłamałabym. - Bo to kot.
- Nigdy cię nie lubił. - Koty nikogo nie lubią.
Dobrze wyglądasz.
- Co ty tu robisz? - Tęsknię za tobą.
Bardzo.
Mieliśmy się pobrać. To było tak niedawno, a teraz...
Nie mogę uwierzyć, że nie jesteśmy...
Możemy spróbować od nowa?
Nie możemy.
To twoja wina, Eddie.
Nie Carltona Drake'a. Nie sieci. Twoja.
DR DORA SKIRTH MIKROBIOLOGIA ASTRALNA
Mówi dr Skirth.
Tu Eddie Brock.
Porozmawiajmy.
Jesteś pewna, że się uda?
Siedź tam cicho.
12°C, wiatr 909 RPM.
Przeludnienie i zmiany klimatyczne,
te dwie rzeczy są poza kontrolą Drake'a.
Jasne.
Jedno pokolenie dzieli nas od chwili, gdy życie tu stanie się niemożliwe.
Drake używa swoich rakiet, by szukać nowych terenów.
To interesujące,
ale przejdźmy to tego, jak zabija ludzi.
Drake wysłał statek na misję zwiadowczą.
W drodze powrotnej natrafili na kometę.
Kometę.
Komputery wykazały obecność życia. Miliony organizmów.
Miliony organizmów?
- Przywieźliśmy kilka osobników. - Mówisz o kosmitach?
„E.T. dzwonić do domu”.
Tak.
Ale nazywamy ich inaczej.
- To symbionty. - Symbionty?
By tu przeżyć, potrzebują wsparcia.
Drake wierzy, że połączenie człowieka z symbiontem
to klucz do przetrwania. Ale nie na Ziemi.
Drake próbuje połączyć ludzi z obcym?
Żeby żyć w kosmosie?
Jako żywiciele.
To chore. Kompletne szaleństwo.
Nie ma konkretnej metody. On po prostu wpuszcza tam ludzi.
Jeśli nie nastąpi dopasowanie...
Wschodnie windy.
Cholera.
Wejdź tam, proszę. Niczego nie dotykaj. Ja się nim zajmę.
Dr Skirth, myślałem, że wszyscy już poszli.
Tak. Ale wiesz, jak mówią:
„Nauka nie śpi”.
SYM-A03
STAN: NIE ŻYJE DNI W ŻYWICIELU: 4
SYM-A02
STAN: STABILNY DNI W ŻYWICIELU: 4
SYM-A01
STAN: STABILNY DNI W ŻYWICIELU: 7
- Eddie! - Maria?
- To ja, Maria! - Maria?
Wypuść nas!
Nie wiem jak.
ALARM
Boże! Maria, nie!
Maria! Nie, Maria! Nie!
Naruszenie bezpieczeństwa w Laboratorium 3.
O nie. Maria? Cholera!
Powtarzam: kod srebrny, naruszenie bezpieczeństwa.
Stój!
Widzę go!
- Gdzie on znikł? - Nie widzę go!
Rozejść się! Znaleźć go!
Nie ma go.
Oddział czwarty.
Cofnijmy się na wschód.
Tu Dora. Zostaw wiadomość.
Skirth, to ja. Właśnie wróciłem.
Wszystko dobrze? Nie mam od ciebie żadnej wiadomości.
Co do laboratorium, miałaś rację.
Słuchaj, znam pewnego człowieka. Zadzwonię do niego.
Zrobiłem kilka zdjęć.
On je opublikuje, ale pójdziemy tam razem.
Po prostu oddzwoń do mnie.
O tak!
Co się ze mną dzieje?
Eddie.
Bardzo źle?
- Bardzo. - Jak bardzo?!
Przypuszczamy, że włamywacz go zabrał.
Zabrał go? Zabrał?
Nie wiemy, co się stało.
Wezwij wszystkich z dyżuru.
- Przesłuchałem ich. - Ale ja nie.
Zejdźcie mi z oczu.
Carlton, musisz to zobaczyć.
- Co jeszcze? - Ciśnienie krwi wróciło do normy.
I funkcja wątroby.
Wiedziałem... Organizm potrzebował czasu, by się dostosować.
Nie traćmy ani chwili. Przeprowadźcie badania.
Dobrze.
Chodźmy.
Jesteś zwolniony.
Znajdźcie skradzionego symbionta! Natychmiast!
Jezu.
Uwaga, pasażerowie lotu numer 2517
do San Francisco przez Hongkong...
PRZYLOTY ODLOTY
...odprawa w bramce nr 9 zacznie się za 15 minut.
Proszę przygotować karty pokładowe...
Suzy! Chodź tutaj.
Mogę prosić Annie Weying?
Proszę przekazać, że to pilne.
Jeść.
Kto to powiedział?
Nie mówię do pani.
Mogę wiedzieć, gdzie ją znajdę?
Świetnie. Dziękuję.
CO SIĘ DZIEJE? ODDZWOŃ!
OK. ZADZWONIĘ. BĄDŹ OSTROŻNY
Lana, stolik dla dwóch osób?
- Przepraszam pana! - Tak, tak! O tak!
- Eddie, co tu robisz? - Przepraszam cię.
- Nie, proszę. - Posłuchaj mnie.
Powiedzieli mi, że tu jesteś.
Tylko tobie ufam.
- Upiłeś się? - Nie. Włamałem się do Fundacji Życia.
- Co? - Chyba czymś się tam zaraziłem.
- Gorące. - Nie jesteś w formie.
Owszem! Nie jestem w formie.
Eddie, Jezu!
To padlina. Padlina.
Eddie, siadaj!
- Dobra, w porządku. - Eddie.
- Przepraszam pana bardzo. - Eddie, odłóż to.
Otrząśnij się!
Nie!
Do niczego.
Bobby, nic ci nie jest?
Jestem lekarzem.
Gorąco. Komuś też jest gorąco?
Przepraszam pana.
A ty dokąd? Eddie!
To zabronione. Wezwę policję.
Co robisz? Proszę, nie. Eddie, proszę.
- Wezwę policję. - Proszę, nie.
Proszę wezwać pogotowie. Ten człowiek jest moim pacjentem.
Dużo lepiej.
- Oszalałeś. - On zabija ludzi.
- Kto? - Carlton Drake!
- Boże, Eddie. Nie zaczynaj. - Mam dowód.
Hej, Eddie.
Eddie.
Słyszysz mnie?
To ja, Dan. Mówię do ciebie.
Cześć, Dan.
Witamy.
- Gdzie ja jestem? - To rezonans.
Dostałeś środek uspokajający.
Gdzie Anne?
Nie ma jej tu. Zrobimy kilka badań, dobrze?
Są bezbolesne.
Spróbuj się nie ruszać, odpręż się. I...
zaczynamy.
Eddie, co się tam dzieje?
Co z tobą?
Wyłącz to.
Już dobrze. Nic się nie dzieje. Wyciągamy cię.
W porządku?
- Spójrz na mnie. Wszystko dobrze? - Tak.
Weź głęboki oddech. Nic ci nie jest.
Zdarzają się ataki paniki.
Też dostaję klaustrofobii.
Doktorze Lewis.
- Pani Manfredi. Co dobrego? - Byłam u Morrisa.
Znowu skarży się i marudzi jak dziecko.
- To dobrze. - Dziękuję.
Bardzo proszę.
Pani Manfredi, rozmawialiśmy o psie. Nie można ich wprowadzać.
Przepraszam. Gemini.
Dojdziemy do tego, co to jest.
Jedź do domu i odpocznij.
- Zadzwonię, jak będą wyniki. - Dziękuję, Dan.
Drobiazg.
- Witam panią doktor. - Cześć.
Dzień dobry, doktor Skirth.
Mamy połączenie istoty z żywicielem. Wszystko się udało.
- Czemu ludzki organizm ginie? - Nie wiem.
Pochłania tyle pożywienia co słoń.
- Okaz nie ucierpiał? - Symbiont sobie radzi.
Zabija kolejnego żywiciela. Konsumuje jego organy.
Popatrz.
Zadajesz mu ból! Przestań!
Dźwięki z zakresu 4000-6000 Hz szkodzą mu.
Nie emituj tych dźwięków.
Był stabilny. Co się stało?
To niewydolność wątroby. Potrzebujemy kolejnego żywiciela.
Jaka marna forma.
Słucham?
Istota ludzka.
Przepraszam.
Mam dobrą wiadomość.
Przepraszam.
- Głodny! - O cholera.
Wszystko dobrze. Nic mi nie jest.
Mogę przejść? Przepraszam.
Dziękuję.
Postoję tu, dobrze? Aż tramwaj się zatrzyma.
Wszystko w porządku.
Dziękuję. Przepraszam.
Cześć, Anne!
Eddie. Jak się czujesz?
Mam gorączkę. Jestem chory.
Eddie, masz jakiegoś pasożyta.
Nie wiedzą, skąd go masz, ale to pasożyt. Stąd gorączka.
To ma sens.
I słyszę jakieś głosy.
Omamy słuchowe są częste.
Cześć, Dan. Co tam?
- Nie wiedziałem, że słuchasz. - Tak. Jestem tu.
Czy ten pasożyt może na mnie wpływać w ten sposób,
że potrafię bardzo szybko wejść na wysokie, naprawdę wysokie drzewo?
Właśnie to zrobiliśmy.
Możliwe są anomalie metaboliczne,
które hamują dynamikę hipostazy.
Zrozumiałem tylko „możliwe są” i „które”.
Damy ci leki i wyjdziesz z tego.
- Tak. - Nigdy.
Możesz przestać? Nie teraz.
Próbujemy ci pomóc.
Wiem, nie mówiłem do ciebie, Annie.
A do kogo?
Oddzwonię, dobrze?
Dziękuję, Dan. Dziękuję wam obydwojgu.
Tak.
Mógłbyś ściszyć muzykę? Bardzo mi przeszkadza.
E tam.
Jasne. Już ściszam. Przepraszam.
Dziękuję.
Niepokoiło mnie to, co robimy.
Rozumiem.
Wszyscy się niepokoimy. Taka jest natura tej pracy.
Musisz mi powiedzieć, kto był z tobą.
Muszę to wiedzieć.
Nie mogę tego zrobić.
Nie naprawimy tego, co się stało,
jeśli nie znajdziemy twojego przyjaciela.
Tego, który tu był. Inaczej umrą.
To niebezpieczne.
Wiesz o tym, prawda?
Umrą, jeśli ich tu nie sprowadzimy.
Pomożesz im utrzymać się przy życiu.
Słuchaj, Dora,
obiecuję całkowicie zmienić metody naszej pracy.
Zaufasz mi?
Eddie Brock.
Eddie Brock?
Byłaś najlepsza.
Otwórz.
Nie! Boże!
Nie otwieraj drzwi.
Nie ruszaj się.
- Cześć, Eddie. - Co to za facet?
Mam odzyskać własność Drake'a.
Co robisz?
Podniosłem ręce do góry.
Psujesz nam opinię.
Nie, wcale nie!
Ależ tak.
- Właśnie, że nie. - Tak!
Dlaczego to robisz?
Bo tak podpowiada mi rozsądek.
- Eddie. - Sam się tym zajmę.
Eddie, gdzie jest robal?
Zdejmij go.
Wybacz, że twoi koledzy...
- Co to jest? - Nie „co”,
tylko „kto”.
Cholera.
Wspaniale!
Teraz odgryziemy głowy.
Ale po co?
Kupa trupów, kupa głów.
Co za cholera?
- Co jest, do diabła? - Jak to zrobiłeś?
Chyba mam pasożyta.
Panie Drake, poszukiwany jest żywicielem symbionta.
Przesyłam zapis.
Osiągnął symbiozę. Widzicie to?
Widzicie to? Osiągnął symbiozę!
Treece. Sprowadź tu mój okaz.
Eddie.
Nie ma cię tu, prawda? To omamy.
Nie istniejesz. Jesteś urojeniem.
- Jesteś tylko pasożytem. - „Pasożytem”?!
Masz guza mózgu, Eddie.
SKANOWANIE TERENU UKOŃCZONE
Mam. Jest za budynkiem Schuellera.
Przepraszam, nazwałem cię pasożytem. Pogadajmy jak mężczyźni.
Co to jest?
Nie pozwól mu uciec. Rozumiesz, Treece?
Przyjąłem. Broń gotowa.
Wypuść drony.
Schyl się!
- Dziękuję. - Proszę.
To przekracza nasze najśmielsze oczekiwania.
O Boże, nie!
Jasny gwint!
Treece, nie pozwól mu uciec.
Mam go. Wszystkie auta ruszają.
Cel posuwa się na wschód ulicą Granta.
Zrób coś!
Co jest?
O tak! Mamy więcej przyjaciół. Znakomicie.
Nie!
Nie! Oszalałeś!
- To ślepa uliczka! - Nieprawda.
Super!
- Nie chcę umierać! - Nie umrzesz.
To było niezłe, muszę przyznać.
- Mam go. - Sprowadź go do nas.
Zrozumiałem.
To niewiarygodne.
Napsułeś mi krwi, Eddie.
No wiesz, zawsze do usług.
Oczy, płuca, trzustka.
Tyle przysmaków, a tak mało czasu.
Policja! Stój!
Na ziemię!
Moje nogi.
O rany! Miałem złamane nogi. A teraz nie są. Co się dzieje?
Kim ty jesteś?
Jestem Venom. A ty należysz do mnie.
Odgryzłeś człowiekowi głowę.
Potrzebowałem paliwa.
Słuchaj uważnie, Eddie.
To nie ty nas znalazłeś. My znaleźliśmy ciebie.
- Uważaj siebie za mój pojazd. - Dokąd się wybierasz?
Potrzebujemy rakiety Carltona Drake'a. Pamiętasz go?
- Skąd o tym wiesz? - Wiem wszystko, Eddie.
- Tak? - Wiem wszystko o tobie.
- Skąd? - Jestem w twojej głowie.
Nie wyszło ci w życiu, Eddie.
- Masz zamiar jeszcze kogoś zjeść? - Bardzo prawdopodobne.
O Boże!
Dlatego tu jesteśmy.
Współpracuj, a może uda ci się przeżyć.
Taki jest układ.
Dobry wieczór, witamy państwa na lotnisku w San Francisco.
MIĘDZYNARODOWY PORT LOTNICZY W SAN FRANCISCO
- Dojeżdżam do domu. - Gdzie jest Eddie?
Co się dzieje?
Mam jego wyniki i...
To poważna sprawa.
Jego nerki, gruczoły...
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Co to znaczy? Możesz wyjaśnić?
- Sprowadź go tu. - O Boże.
- Zostaw wiadomość. - Cholera.
Gdzie byliście, kiedy ją opuścił?
- Gdzie on był? - Byłem...
To wyższa forma życia.
A wy patrzyliście, jak umiera.
Co za arogancja.
Treece, słuchaj.
Brock nie może zginąć, dopóki nie znajdziemy nowego żywiciela.
Bez Brocka nie pokazujcie mi się na oczy.
Co się tu dzieje? Muszę się tam dostać.
- Tam mieszka mój kolega. - Trwa ewakuacja.
- Tu nie jest bezpiecznie. - Mamy kolejne ciało.
Proszę wracać do domu. Ofiary są w całym mieście.
Ofiary?
Eddie, gdzie jesteś?
Kto to „Anne”? Puls przyspieszył.
Anne to nie twój interes.
Wszystko, co ciebie dotyczy, to mój interes. Nie mamy sekretów.
Zatem wiesz, dlaczego tu idziemy, zanim zajmiemy się rakietą.
Jasne. Nie jestem nierozsądny.
Cholera.
- Tak. - Eddie.
Musimy się spotkać.
To niemożliwe.
Gdzie jesteś? Jadę po ciebie.
Nie możesz się do mnie zbliżyć. Nie w tej chwili.
Richard. Cześć, Richard.
Nie powinieneś tu przychodzić.
Muszę wejść.
Uwielbiam cię, bracie, ale nie wejdziesz.
- Nie ma rzeczy niemożliwych. - Przykro mi, stary.
Dobrze. Dobrze.
Możesz mu to przekazać?
Eddie, proszę. Potrzebuję tej roboty.
- Zjedzmy jego mózg. - Nie dotykaj go. To przyjaciel.
- Co się z tobą dzieje? - Pracuje na trzy etaty, ma rodzinę.
Co się dzieje?
- Wychodzimy. - My?
- Jacy „my”? - Nie zbliżaj się!
Cholera.
Chcesz wejść na górę?
Wystarczy powiedzieć.
Jaki tu spokój.
Nie przepadam za wysokością.
Twój świat jest nawet niebrzydki.
Niemal mi przykro, że się skończy.
O czym ty mówisz?
Gdzie jesteś?!
Trzymam nas.
Znowu?
Zabijesz mnie.
Jeśli ty umrzesz, ja umrę.
Możesz porzucić moje zwłoki
i przejść na kogoś innego.
Po co miałbym to robić?
Jesteś zbyt dobrym nosicielem, żeby cię porzucać.
I zaczynam cię lubić. Nie różnimy się aż tak bardzo od siebie.
Dziękuję.
ZRÓB TO, CO NALEŻY, DUPKU!!!
Oto dowody.
Skoczyć?
Mięczak.
Ręce do góry!
Na ziemię!
Nie chcecie tego. Uwierzcie.
- Maski! - Tak jest.
Dobra. Skoro musicie.
- Maska! - Tak jest.
Co to jest?! Co to za potwór?!
Co za cholerstwo?!
- Wstrzymać ogień. - Race!
- Jest tam! - Przeładować!
Widzicie go?
Nie widzę.
Ktoś go widzi?
Przechodzę na termolokację. Szukam celu.
Nie widzę go.
Gdzie on jest?
Granat błyskowy!
Rzucać!
Granat błyskowy!
Na górze!
Nad nami!
Jest!
Uwaga! Spada!
Nie! Nie jemy policjantów!
Annie, zaczekaj!
- Co to było?! - To nie ja! Zostałem zainfekowany.
- Eddie, co się dzieje? - Jest we mnie.
- W tobie? - Tak.
- Wiem, jak to brzmi. - Jesteś chory.
- Jesteś poważnie chory. - Nie. Boję się!
Musisz mi pomóc.
Do szpitala.
Natychmiast.
Nie mogę z tobą jechać.
- To niebezpieczne. - Wsiadaj, Eddie.
- Z tyłu. - Podoba mi się. Wsiądź.
Nie panuję nad tym.
Dan musi zrobić rezonans.
- Wykluczone. - Nie. Żadnego rezonansu.
Dlaczego?
Częstotliwości 4000-6000 Hz są zabójcze.
Ta częstotliwość dźwięków mu szkodzi.
Dźwięk jest jego kryptonitem?
- Nie każdy dźwięk. - I ogień.
I ogień. Ogień też.
Mówi do ciebie.
Cały czas.
Coś cię boli?
Nie, nic nie czuję. Tylko jestem bez przerwy bardzo głodny.
Smutniejesz, gdy ona jest z tobą.
Wyłaź z mojej głowy.
Nigdy jej nie przeprosiłeś.
Możesz już nie mieć takiej okazji.
Annie,
chcę ci powiedzieć, niezależnie od tego, co się stanie,
że szczerze żałuję tego, co ci zrobiłem.
Naprawdę przepraszam.
Nadal cię kocham.
Och, Eddie.
Nie pora na to. Najważniejsze, żebyś przeżył.
To miłe.
Jestem przemoczony i przemarznięty.
Mogę to włożyć?
Tak. Bierz wszystko, czego potrzebujesz.
Dziękuję.
Co tu robisz?
Zabłądziłaś?
Nie zabłądziłam.
Dzięki, że przyszliście.
Przykro mi, Eddie.
Co jest?
Mam wyniki badań. Masz atrofię mięśnia sercowego.
Nie słuchaj go.
- Mogę to naprawić. - Nie chcę, żebyś to naprawiał.
Mogę cię uleczyć.
Możesz to naprawić?
To coś całkiem nowego. Ten pasożyt...
- Pasożyt? - Zjada cię od środka.
To nie pasożyt.
- Wykorzystujesz go. - Nie! Ona się myli.
- Trzeba cię odwieźć na OIOM. - Czekaj.
Czy ja, Eddie, umieram?
- Nie! - Zabijasz go.
Oni nie wiedzą, o czym mówią.
- Mamy mało czasu. - O Boże.
Musimy stąd wiać.
On cię dusi. Ja cię duszę. Przepraszam.
Nie! Nie rób tego!
SKAN
Wybacz. Musiałam go z ciebie wypłoszyć.
Co to jest?
Chciałeś mnie zabić?
A gdzie podziało się „my”?
No i co teraz?
Teraz ty też umierasz.
Z nami koniec.
- A ty dokąd? - Jak najdalej stąd.
Mamy tu problem.
Chyba nie zostawisz mnie z tym czymś?
- Powiesz mi, co się dzieje? - Tak. Masz rację.
Musimy o tym porozmawiać, ale nie wiem dużo więcej od ciebie.
Nie ma do kogo zwrócić się o pomoc.
To skomplikowany człowiek. Ale obiecuję ci,
- że nie ma nic między mną i Eddiem. - Nie mówię o tobie i Eddiem.
Mówię o tym.
Dan.
Gdzie to jest?
Eddie.
Możecie mnie zabić. I tak umieram.
Nie zabiję cię tak od razu.
To byłoby nudne.
Nie. Wyrwę ci język.
Stój.
Zalałeś mi krwią laboratorium. Idź. No już!
Gdzie on jest?
Nie wiem. A nawet gdybym wiedział, nie powiedziałbym ci.
Nie ufam ci...
jesteś szaleńcem.
- To boli. - Przykro mi.
Wyżalę się dziś do pamiętnika.
Jesteś głupi, a ja nie jestem szalony. To świat oszalał.
Pomyśl. Wiecznie tylko bierzemy. Tak dalej być nie może.
Przez nas Ziemia jest bliska zagłady.
Jesteśmy pasożytami. Ty też.
Wciąż tylko bierzesz.
Zabrałeś mojego symbionta.
Drwisz z geniusza, który próbuje coś osiągnąć.
Z kogo?
Nie zabrałeś czegoś osobie, którą kochałeś i która ci ufała?
To szaleństwo.
Stworzyłem nowy świat, nowy gatunek.
Połączenie człowieka z symbiontem.
Coś ci powiem, tak po męsku,
ponieważ spędziłem dość dużo czasu
z tym stworem, który wszedł mi do tyłka.
To nie jest zabawne.
I nagle właśnie odkryłem, że to mnie zabija.
Pytam po raz ostatni: gdzie jest mój symbiont?
Nie mam pojęcia.
Gdzie on jest?
O Boże!
Gdzie jest Venom?
To najokropniejsze stworzenie, jakie w życiu widziałem.
Wiesz, Brock...
Nie jesteś mi potrzebny.
Treece! Chodź sprzątnąć bałagan.
Też mu jeden wszedł do tyłka.
Twoi przyjaciele... przepraszam cię. Próbowałem ich ocalić.
Jest nas więcej. Miliony.
Pójdą za mną wszędzie.
Za nami.
Tak, za nami.
Ale najpierw musimy ich sprowadzić.
Mogę się tym zająć.
Każesz mi tak chodzić, aż sam padnę z wyczerpania?
Zamknij się.
A niech to.
Bez przyjaciela nie jesteś taki twardy.
Mama cię nie kochała?
Cholera jasna!
Opłaca się być specjalistą, co?
Nieważne, że mnie zabijesz,
bo na tym świecie jest coś dużo ważniejszego niż ty i ja.
Ważniejszego niż ja.
I dużo ważniejszego niż ty.
Karma to wredna jędza.
Nie wierzę w karmę.
Cześć, Eddie.
O nie.
Odgryzłam facetowi głowę.
Wiem. Też tak mam. Niemiła sprawa.
- Ten w Drake'u to Riot. - Kim jest Riot?
Jest kimś w rodzaju lidera drużyny.
- Ma cały arsenał broni. - Drake też nosi symbionta.
- Jest niepokonany. - Super.
- Musimy iść. - Mamy iść? Dokąd?
- Idę z tobą. - Nie!
Nie będzie miło.
- Potrafi być niemiła. - Naprawdę potrafię.
Nie dzisiaj.
Megabzdura!
To nie symulacja.
Ekipa nie jest gotowa.
- Sam będę pilotem tego statku. - Pan?
Tak, ja. Jak sytuacja?
Prowadzimy załadunek i diagnostykę.
Mimo pełnej automatyzacji nie możesz lecieć sam.
Nie będę sam.
Cholera. Co się stało? Zostawiliśmy Annie.
To dla niej niebezpieczne.
Jeśli nie powstrzymamy Riota, wróci tu z milionami takich jak ja.
Milionami?
Co? Sam chciałeś przejąć rakietę
i doprowadzić do inwazji.
Ziemia miała się stać waszym żywicielem.
Tak! Ale zmieniłem zdanie.
Postanowiłem zostać.
Na mojej planecie jestem nieudacznikiem, jak ty.
- Tutaj możemy być czymś więcej. - Słucham?
Zaczęło mi się tu podobać.
Nagle nas polubiłeś?
Nie będzie kogo lubić, jeśli nie zatrzymamy rakiety.
Rozumiem. W obliczu unicestwienia znów tworzymy zespół.
Zawsze jesteśmy razem, czy ci się to podoba, czy nie.
Dobra już, wal śmiało. Dlaczego zmieniłeś zamiar?
Ty mnie o tym przekonałeś, Eddie.
- Diagnostyka urządzeń. - Słucham?
Nie rozumiesz? Sekwencja startowa.
WŁĄCZNIK STARTU
Pięć minut do startu.
Rozpoczęto sekwencję automatyczną.
PROTOKÓŁ PRZERWANIA STARTU
O cholera.
Cztery minuty i 30 sekund do startu.
O Jezu. Dasz mu radę, prawda?
Ma możliwości, o jakich nie słyszałeś.
Co to znaczy? Jakie mamy szanse?
Mniej więcej zerowe.
Chrzanić to! Ratujmy tę planetę.
Cztery minuty do startu.
Test sprawności powierzchni sterujących.
Venom, wskakuj do rakiety.
Nie! Nie pozwolimy ci zniszczyć tego świata.
W takim razie giń.
- Jasna cholera. - Mówiłem.
Trzy minuty do startu.
Masz mocnego żywiciela.
Ale to za mało.
Dwie minuty i 30 sekund do startu.
Eddie?
Drake, przestań!
Potrafię być nieprzyjemna.
Jedna minuta do startu.
Spóźniłeś się.
To kolejny etap...
Za dużo gadasz.
Trzydzieści sekund do startu.
Jesteś nikim.
Dziesięć sekund.
Dziewięć.
Osiem. Siedem. Sześć.
Pięć. Cztery. Trzy. Dwa.
Jeden.
Start.
Zdrajca.
Trzymaj się ciepło.
Żegnaj, Eddie.
Venom, nie!
Dzięki, że byłaś przy mnie. Uratowałaś mnie.
- Jak się czujesz po tym wszystkim? - Świetnie. Doskonale.
Myślę o złożeniu pozwu. Chcesz prowadzić sprawę?
Masz szczęście. Zaczynam pracować pro bono.
Będę obrońcą z urzędu.
Jesteś dobrym człowiekiem.
A ty? Co zamierzasz?
Chcą przywrócić mój program. Na początek sprawa Drake'a.
Naprawdę? Co ty na to?
Nie bawi mnie to. Chcę się skupić na słowie pisanym.
Robię wywiad życia.
Tak? Z kim?
Niedługo przeczytasz.
Jak wszyscy.
Tak.
Przykro mi z powodu Venoma.
Słuchaj,
chcesz pogadać o tym pocałunku?
O tamtym? Nazywasz to... Nie. To było...
To był pomysł twojego kumpla.
Jasne. Cóż, dobrze wiedzieć.
- Choć przyznam, że było nawet fajnie. - Co?
- No wiesz, ta... - Siła?
- Tak. Kiedy, no wiesz... - Był w tobie?
- Wiesz, o co mi chodzi. - Tak.
Eddie?
Nie powiemy o tym Danowi, dobrze?
Spójrz na nią. Nie ma pojęcia, że ją odzyskamy.
Nie sądzę.
- Słucham? - Nie powiem Danowi.
- Chcesz mi coś powiedzieć? - Nie.
- Należysz do nas, Annie. - Eddie, na pewno?
Dobry Boże, spójrz na zegarek. Muszę iść.
Miło było cię widzieć, Annie.
Trzymaj się!
Też się trzymaj!
Nie rezygnuj z niej.
Obaj nie rezygnujcie.
Tak będzie.
Kim jest ten facet?
Czekaj. To stworzenie wygląda smakowicie.
Twoja obecność mi nie przeszkadza,
ale będziemy musieli ustalić pewne reguły, zgoda?
Nie możesz zjadać wszystkiego, co ci się spodoba.
- Nie mogę? - Nie, nie możesz.
Dobra. Ujmijmy to tak:
są na tym świecie dobrzy ludzie. Jest ich wielu.
Są też źli ludzie. Ale trzeba umieć ich odróżnić.
Układ jest taki, że będzie ci wolno dotknąć, skrzywdzić, zranić,
w wyjątkowych sytuacjach nawet zjeść bardzo, bardzo złego człowieka.
Ale nigdy, przenigdy dobrego. Zrozumiałeś?
- Niech będzie. - Dobrze.
- Ale jak ich odróżnić? - To bardzo proste. Trzeba tylko...
To się czuje. Intuicyjnie. A czasem nawet fizycznie.
Dla ciebie wszystko.
Ale możemy coś przekąsić?
Bo twoja wątroba coraz bardziej wygląda mi na smaczną...
i soczystą.
Tak. Jasne. Znam tu niezły sklep.
Dzień dobry, pani C!
Co nowego, Eddie?
Nic. Czy coś się zmienia oprócz pogody?
Nie.
Jakimi specjałami uraczymy się dziś na kolację?
Krokieciki i czekolada.
Właśnie. Dobrze, nie ma problemu.
Czas wypłaty, Chen.
Błagam, tak nie można.
W tej chwili!
- Zły człowiek? - Tak.
Jak jeszcze raz tu przyjdziesz
albo do innego sklepu w tym mieście w celu orżnięcia niewinnych ludzi,
znajdziemy cię i zjemy ci najpierw obie ręce, a potem nogi.
Potem zjemy twoją twarz.
Zrozumiałeś?
- Proszę, nie. - Tak.
Co zrobisz bez rąk, nóg i twarzy?
Poturlasz się ulicą, jak gówno na wietrze.
Rozumiesz?
Kim jesteś, do diabła?
My... to Venom.
- Po namyśle... - Błagam!
Eddie? Co to było?
Mam pasożyta.
Tak.
Dobranoc, pani Chen.
„Pasożyta”?!
To takie czułe słówko, nic więcej.
Przeproś!
- Nie. - Przeproś!
Już dobrze. Przepraszam.
Co teraz chcesz robić?
Widzę to tak: możemy zrobić, co nam się żywnie podoba.
WIĘZIENIE STANOWE SAN QUENTIN
Teraz bądź cicho.
To sprawa moja, nie nasza. Rozumiesz?
Dobrze. Tylko się pospiesz.
Otwórz piątkę.
ZAKAZ WSTĘPU BLOK KOREKCYJNY
Co za idioci pozwalają mu pociągać za sznurki?
Gdyby mnie poprosił, żeby pan zrobił z nim wywiad, odmówiłbym od razu.
Zna pan tych z FBI. Cieszą się, że w ogóle z kimś chce rozmawiać.
Mają nadzieję, że pomogę im zidentyfikować ciała.
FBI wcale go nie zna.
FBI powinno zająć się panem. Nie stosuje się pan do zasad.
Cześć, Red!
Masz dziś gościa!
WITAJ, EDDIE
Cześć, Eddie.
Cześć.
Możemy pominąć te okropieństwa seryjnych zabójstw?
Jasne, pasuje mi.
Ale jak chcesz, to mogę wejść w rolę.
I zacząć opowiadać o...
dadaistycznych wzorach rozprysku krwi z tętnicy.
Założę się, że to potrafisz.
Nie widzę cię dobrze w tym świetle.
Podejdź bliżej.
Dobra.
Jestem.
Kiedy stąd wyjdę,
a tak się stanie,
będzie jatka.
TYMCZASEM W INNYM WSZECHŚWIECIE
Przepraszam, panie Parker. Chcę zrobić to, o co pan prosił.
Naprawdę. Ale...
przykro mi...
bo nie zrobię tego bez pana.
Hej, młody!
Co to...
Co?
Nie.
Kim jesteś?
Co tam robisz?
Stać! Policja!
Mały! Stój!
To jakiś żart?
Hej, mały, zostaw go.
Zatrzymać pociąg!
Co?
Przepraszam.
Zaraz zginę!
Coś jakby dzieciak w stroju Spider-Mana
ciągnął za pociągiem ciało bezdomnego.
- Kim jesteś? - A ty kim?
- Czemu próbujesz mnie zabić? - Próbuję cię ocalić.
Możecie nas omijać?
Jasne. Dzięki, Nowy Jorku.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...