“Имаме“.
“Имате“. “Имаат“.
Ј А М Ч А Р
Патувањето низ времето сеуште не е измислено.
Но, 30 години од сега, ќе биде.
Веднаш ќе се забрани.
Ќе биде користено само во тајност, од најголемите криминални организации.
КАНЗАС 2044
Речиси е невозможно да се ослободиш од тело во иднината.
Така ми кажале. Техники на обележување, што ти не.
Па, кога овие криминални организации во иднината сакаат некој да го нема,
користат специјализирани атентатори во нашата сегашност наречени Јамчари.
И така,
моите работодавци во иднината ја одредуваат метата,
го праќаат назад кај мене, нивниот јамчар.
Тој се појавува, со врзани раце и вреќа на главата.
И јас го правам неопходното.
Го собирам моето сребро.
Така, метата е исчезната од иднината,
и јас штотуку се ослободив од тело, кое технички, не постои.
Чисто.
Здраво, Џо. -Здраво, Беатрис.
Како е Францускиот? -Бавен.
Како е кафето? -Изгорено.
...ѓаволот ве внесува во пеколот! Морате да се излечите!
“ЈАМЧАРОВИТЕ МУСКЕТИ ОВДЕ“
Два, Џед.
Еј, Џо.
Ќе бидеш во клубот вечер? -Да.
Четири, Џед.
Еј, заобиколи.
Околу моторот. Не се зезам! Широко, околу, гомно едно!
Непристоен! Ако си имал мајка, не те израснала правилно.
Тоа е смешно. Бидејќи ќе ја соберам мајка ти подоцна со мојот мотор,
и ќе ја земам мојата мускета... -Еј, Сет.
Еј, Џо. -Тоа е ново.
Да, фала.
Проклетото не сака да запали.
Одиш ли до Бел?
Значи си купил мотор? -Да.
Колку те чинеше тоа нешто? Колку?
Сакав да се возам со него вечерва.
Епа, честитки. Ќе се возиш со мене наместо со него.
Немој. Ако влегуваме, не го прави тоа.
Женските сакаат ТК. -Не сакаат.
Да, сакаат. -Невкусно е. Не го прави тоа.
Околу 10% од популацијата ја има оваа ТК мутација.
Кога првпат се појави, сите мислеа дека ќе станеме суперхерои.
Но, излезе дека е само ова. Сега, има група на серковци
кои си мислат дека е лудница што левитираат парички.
Целиот овој град е таков.
Големи глави, мали компири.
Полно е вечерва, Џо. -Ќе тркнеме до бекстејџ.
Само да се видиме и излегуваме. -Вооружени со мускети?
Тешко. Така, Сет? -Тешко. Јас сум со Џо.
Само ќе се видиме, влегуваме и излегуваме. -Продолжи.
Сузи!
Еј! -На смена си вечерва?
Да. -Да?
Да, но еден човек со кубура веќе ме изнајми за вечер.
Душо, морам да работам.
Еј, Џо.
Што? -Зак. Внатре е во моментов со Ејб.
Зошто? -Ја затвори својата јамка.
Не зезај.
Постои причина зошто се нарекуваме јамчари.
Кога се пријавуваме за оваа работа, да го средуваме ѓубрето од иднината,
ние, истотака, се согласуваме на еден многу специвичен услов.
Патувањето низ времето во иднината е толку нелегално,
што кога нашите работодавци сакаат да ги раскинат нашите договори,
тие, истотака, сакаат да ја избришат секоја трага од нивната врска со нас што некогаш постоела.
Па, ако ние сеуште сме живи 30 години од сега,
го наоѓаат нашето постаро ЈАС, ни го праќаат назад,
и го убиваме како било која друга работа.
Ова се нарекува затворање на твојата јамка.
И добиваш исплата во злато, се ракуваш,
и те ослободуваат од твојот договор.
Уживаш во следните 30 години.
Оваа работа не ги привлекува повеќето луѓе од иднината.
Значи, ќе славиме?
Да! Да!
Внимавај!
Срање.
Исусе.
Да му ебам, Џо.
Здраво, Џо. -Мило ми е што те гледам, Беатрис.
Четврта јамка затворена месецов?
Јамката е затворена. Почнуваме.
Јамката е затворена, злато.
Да.
Сет?
Исусе.
Би можеле да дојдат овде во секој миг. Овде ли се? -Не. Кој?
Ох, Господе. Џо, Господе!
Што правиш? -Дај ми ја пушката.
Ох, така. Тоа е паметно.
Тргни се од прозорецот. -Господе, Џо.
Само замолчи. -Можеш да ме заштитиш.
Тие... -Што си сторил?
Ох, леле. Ова е како кошмар.
Ова е кошмар.
Знаев што сторил, па не знам зошто прашав.
Што си сторил?
Тој... Тој пееше.
Низ вреќата, но можев да ја чујам мелодијата.
Длабоки спомени...
Мојата мајка во мрачна соба,
се грижи за мене, пеејќи ја таа мелодија.
Штом дознав дека тој е јас...
Џо, не можев.
Не можев. Морав да видам.
Тој ми кажа... Се сеќавам, ми кажа,
дека постои нов свет ужасен шеф во иднината,
и ги затвора сите јамки.
“Создавач на дождови“, го нарекуваат.
Тој ми го кажа тоа. Потоа сакаше цигара.
Па, јас го одврзав, и тој ми го даде овој поглед.
И само почна да бега.
Јас ја имав мојата мускета,
па знаев дека имам околу 15 чекори пред да излезе од мојот домет.
И дојдоа и поминаа,
а јас само го гледав додека не замина.
Ова се нарекува дозволување на твојата јамка да побегне.
Тоа не е добро.
Што да правам?
Ти си единствениот пријател кој го имам, Џо. Мораш да ми помогнеш.
Ти си идиот што дојде овде.
Не смееш да бидеш овде. Ќе ти дадам малку пари.
Џо! Малку пари? Каде ли ќе одам?
Качи се на товарен воз. Избегај од градот.
Само не мрдај.
Кажи му на Корт да внимава на прозорот надвор.
Важи, прозорот.
Кид Блу, Џо! Ајде! -Само минутка!
Отвори ја проклетава врата! -Не можам ништо да сторам за тебе, Сет.
Мораш да ме сокриеш! Те молам, Џо! Сокриј ме!
Те молам! Само купи ми малку време, и потоа ќе заминам! Те молам?
Ќе ме натераш да ја разнесам вратава? -Да, почекај!
Те молам!
Мрдни. Мрдни.
Ајде, Џо! Отворај!
Исусе!
Ти требаше некое време. -Мислиш дека е лесно да се изгледа вака добро?
Тај ќе го чува твојот стан додека ние одиме да разговараме со Ејб.
Има кафе во ѓезвето.
Фала ти.
Дајте ми две минути.
Знаеш ли зошто ја нарекуваат твојата пушка мускета?
Затоа што е невозможно да се погоди било што подалеку од 15 чекори.
Невозможно е да се промаши било што поблиску.
Тоа е пушка за слепци.
Не е како кубурата.
Кубурата има домет.
Прецизност.
Во ред, Кид, прекини. Немој да си го разнесеш и другото стапало.
Да му ебам! -Што се случува таму, по ѓаволите?
Како си, Ејб? -Еј, Џо.
Не си го застрела и другото стапало, нели, Кид?
Во ред.
Мојот прадедо му кажал на мојот дедо, “Луѓето се како пајаци.“
“Од малите треба да се пазиш.“
Не знам дали се сложувам со тоа.
Да?
Што ли знаел мојот прадедо?
Овој човек е од иднината.
Беше пратен овде назад од мафијата, билет во еден правец, да управува со јамчарите.
Тоа е низок труд, дури и за Ејб, па затоа да скратиме.
Регрутирал некои прави помошници, луѓето со кубурите. Сега управува со градот.
Во било кој друг град, тоа би било импресивно.
Како вие деца поднесувате да ги носите тие задушувачи? Краватите? -Врските?
Смешно. Дали сте свесни дека ние немаме код на облекување?
Мода. -Знаеш... Епа, не знаеш.
Филмовите во кои се облекуваат така, се само копии на други филмови.
Овие проклети влијанија на 20-от век.
Направи нешто ново.
Стави сјајно нешто околу вратот или користи гумирано...
Само биди нов. -ОК.
Убаво беше што помуабетивме, Ејб. -Навистина ми се допаѓаш, Џо.
Но, доволно сме сигурни дека Сет те посетил. Мораме да сториме нешто околу ова. -Сет?
Очекуваш да ти ги скршиме прстите со чекан,
или нешто ужасно.
Но, ќе ја сопрам тензијата веднаш. Тоа нема да се случи.
Она што ќе се случи, е тоа дека јас ќе позборувам малку.
Дури не ни предолго.
А ти ќе го предадеш својот пријател.
Мојот пријател? Сет? Жалам, збунет сум.
Епа тогаш, ќе позборувам малку.
Знаеш, ти беше најмладиот јамчар што некогаш сум го најмил.
Изгледаше проклето смешно, рекоа тие.
Ти ставивме мускета...
Се сеќаваш, тие те донесоа. Заборавив зошто. -Продавницата за часовници.
Да. Работеше на еден од нашите фронтови, продавница за часовници.
И тие те имаа, знаеш. Ова дете, како животно.
Но ти ме погледна, со твојата коса преку половина лице,
гледајќи ме само со едно око. Можев да ја видам,
како што се случува на ТВ, лошата верзија на твојот живот.
Како визија, можев да видам како стануваш лош.
Па, го променив тоа.
Те исчистив и ти ставив пушка во твојата рака.
Ти дадов нешто што беше твое. -Благодарен сум за тоа, Ејб.
Ти дадов нешто што беше твое.
И се сеќавам на тоа, дете.
И мислам дека доколку се запрашаш, “Кого би го жртвувал за тоа што е мое?“,
мислам дека Сет би бил длабоко и удобно внатре во тој круг.
Ќе ти покажам колку те познавам.
Нема ни да те скршам. Само ќе те вратам назад.
Знаеме дека си сокрил половина од твоите прачки.
Што е паметно, не е противзаконски. Ќе излезеш.
Ќе отидеш преку морето. Ќе го учиш својот Мандарински?
Француски. -Француски?
Предај го, или дај ни половина од твојата залиха.
Сакаш да го фрлиш своето сребро во нечистотијата за Сет?
Ќе го убиете?
Нема, ако можеме да помогнеме. Да се биде премногу катаклизмичен е промена за иднината.
Она што ќе го сториме е опасно во врска со тоа,
иако не толку опасно како неговото убивање.
Капак на се, човек од иднината бега слободен доволно долго.
Ова срање, патување низ времето, ти го пржи мозокот како јајце.
Зошто Француски, да му ебам? -Ќе одам во Франција.
Би требало да одиш во Кина. -Ќе одам во Франција.
Јас сум од иднината. Би требало да одиш во Кина.
Ќе одам во Франција. -Ќе одиш...
Подниот сеф, под тепихот.
6-7-4-2.
Малите те фаќаат.
Зошто не утепаш саат време, Џо. Куќата части.
Јавете му на докторот.
“БИДИ КАЈ 15-ТА ВАЈР УЛИЦА ЗА 15 МИНУТИ“
Чекајте.
Чекајте!
Чекајте.
Знаеш, не можам да се сетам на лицето на мајка ми.
Секогаш минуваше со рацете низ мојата коса.
Баш вака.
Мислам дека штотуку дозволив мојот најдобар пријател да го убијат вечерва.
За сребро.
Срање.
Да.
Срање.
Жалам.
Ќе ти дадам малку пари.
Го складирав моето сребро со години и ќе ти дадам половина од тоа.
Ќе може да ги израснеш своите деца правилно. -Сакаш да ми дадеш половина од твоето сребро?
Сребрата имаат мани. Јас си имам своја работа.
Ти си имаш своја.
Убаво е што се грижиш за мене, но јас сум добро.
Зошто да не се држиме до постоечките услуги.
Ова ли е тоа што го сакаш?
Срање!
“ОДИ СО ВОЗ НАДВОР ОД ГРАДОТ. БЕГАЈ“
“ДОАЃАЧКИ ПОВИК“
Тогаш само настанува неред, како свиња што ебе фудбал.
Знаеш што велам. Ајде да го завршиме ова.
Таму има 24. Продолжувам со броење.
Уште два излета и ќе биде доволно.
По ѓаволите!
Слушај, Кид! Жал ми е! Кажи му на Ејб дека ќе го поправам ова!
Кажи му дека ќе ја најдам мојата јамка и ќе ја убијам! Кажи му на Ејб...
Мајчин еден!
ГОДИНА 1
ШАНГАЈ
ГОДИНА 3
ГОДИНА 6
ГОДИНА 10
ГОДИНА 23
ГОДИНА 25
ГОДИНА 30
Срање!
Имате ли аспирин?
Сите, ве молам.
Ќе го земам и палтото.
Што правиш?
Џо, ти реков да бегаш.
Не го прави тоа, идиоту еден.
Побрзај, Блу!
Тоа е втората јамка што ни избега неделава. Станува ендемично.
Заебаниот Кид Блу.
Отприлика уште два излета и ќе биде доволно.
Срање!
Глупаво мало гомно!
Проверете го плочникот, разгледајте го перонот.
Со секоја мината секунда е лошо. Тргнувајте.
Глупаво мало гомно.
Можам да го поправам ова.
Можам да го најдам! -Оди си дома. Остави ги возрасните да работат.
Кид Блу.
Копиле едно. Како да те најдам?
“ТРИ НАЈДЕНИ ПОКЛОПУВАЊА“ “ПЕЧАТЕЊЕ“
“БЕАТРИКС“
Кафе?
Те молам.
Црно. И малку вода.
Нешто друго?
Ќе јадеме?
Нарачав нешто. -Стек и јајца. Недопечен и кајгана.
Два стека и јајца, веднаш.
Мора да боли.
Не бев сигурен дека ќе се сетиш на неа. -Сфатив.
Умно.
Знаеш, има уште една девојка која работи овде за викенди.
Џен? -Така. Помалку букви.
Тоа би било подобро.
Повелете. -Благодариме.
Како ти оди Францускиот?
Добро. Ќе ми кажеш дека треба да учам Мандарински?
Никогаш не зажалив што научив Француски.
Знам дека имаш пиштол помеѓу нозете.
Не? Епа, ќе имаш, на крајот.
Очигледно. -Во ред, слушај.
Ова е тешка ситуација за тебе, но и двајцата знаеме како мора да заврши ова.
Не можам да ти дозволам да заминеш од ресторанов жив.
Ова е мој живот сега. Го заработив. Ти веќе си го имал својот.
Па, зошто не го сториш она што го прават старците и не умреш? Тргни ми се од патот.
А зошто ти не го извадиш твојот пиштол од меѓу нозете и не го сториш тоа?
Момче.
Тешко е да гледам во твоите очи.
Премногу е чудно. -Твоето лице изгледа обратно.
Значи знаеш што ќе се случи? Веќе си го правел сето ова? Како мене?
Не сакам да зборувам за патувањето низ времето.
Ако почнеме да зборуваме за тоа, ќе останеме овде цел ден.
Ќе правиме дијаграми со сламки.
Не е важно. -Се повредив. Тоа го менува твоето тело.
Она што го правам сега ги менува твоите спомени? -Не е важно!
Моите спомени се матни.
Како облак.
Бидејќи моите спомени не се баш спомени.
Тие се само еден можен настан сега.
И стануваат почисти или поматни, како што стануваат повеќе или помалку јасни.
Но потоа, доаѓаат до сегашниот момент, и стануваат инстантно чисти повторно.
Можам да се сетам на она што си го сторил откако ќе го сториш.
И боли.
Значи, иако сме одвоени, можеш да се сетиш што сум сторил потоа? -Да.
Но, ова е прецизно објаснување на еден збркан механизам.
Збркано е.
Се што знам се две нешта.
Знам што се случува во мојата глава. И знам дека ќе ја сретнеш.
Кого?
Таа ќе ти го спаси животот.
Долго време, таа мислеше дека...
Дека ќе имаме бебе.
Ќе беше одлична мајка.
Многу го сакаше тоа. -Да, но таа...?
Како...?
Значи, таа ми го спасува животот?
Да.
Ајде да го погледнеме твојот живот.
Ти си убиец. И наркоман.
Со ебан детски менталитет.
“Она што е мое“. “Мој живот“. Ти го спаси животот. Ме прашуваш како?
Прашањето е зошто. Зошто некој би го жртвувал својот живот?
Прекини со твоите семоќни глупости. Не ми е потребен мојот живот...
Замолчи ја твојата ебена детска уста.
Ти си самобендисан и глупав.
А таа ќе те исчисти и ќе те...
Ќе ја примиш нејзината љубов како сунѓер.
И ќе си мислиш, “Можеби сум расчистил со минатото.“
“Можеби сум безбеден“.
Вчера. -Вчера, што?
Триесет години од сега е вчера.
И можам да се сетам.
Ќе ти кажам што ќе и се случи
на оваа убава жена која ќе го спаси твојот безвреден ебан живот.
Дали си чул за Создавачот на дождови?
Да, Сет го кажа тоа таа ноќ.
Нов шеф во иднината? Ги искористи зборовите “свет ужас“.
Да. Бура на ужасот.
Масовни егзекуции. Прочистувања на скитници. Секаде одеднаш.
Легендата вели дека Создавачот на дождови дошол од никаде.
За шест месеци, ја презеде целосната контрола над петте најголеми синдикати.
За тоа треба армија. -Тој немаше армија.
Приказната вели дека тоа го сторил сам.
Самиот. -Па, како го сторил тоа?
Тоа е мистеријата. Нема слики од него. Дури и да има, тоа не е тој. Лудо е.
Постојат приказни дека има синтетичка вилица, видел како ја убиваат мајка му, такви срања.
Се рашири муабет низ поранешните јамчари,
бидејќи првото нешто што го стори беше што почна да ги затвора јамките. Сите.
Знаеш ли што е ова? Овој број?
Дел, чекај. Успори.
Можам да не однесам до Создавачот на дождови, Џо! Го има во болничките досиеја.
Запиши го ова: 0, 7, 1, 5, 3,
9, 0, 2, 9, 3, 5!
Ова е дел од информација за идентификување на Создавачот на дождови.
Овде е. Тој живее овде, сега. Во овој округ.
И јас ќе го искористам ова за да го најдам.
И ќе го убијам. Ќе го спречам да ја убие мојата жена.
Еби се и ти и твојата жена. Ништо од ова не ме загрижува.
Ова ќе ти се случи... -Ти се случило тебе.
Не мора да ми се случи мене. Ја имаш нејзината слика таму во мојот часовник?
Покажи ми ја сликата. Штом ќе ја видам, ќе заминам.
Ќе се омажам за некоја друга. Ветувам.
Па, кога ќе ја видам таа слика, маглата во твојот мозок
ќе ги проголта сите спомени, така? Таа ќе исчезне.
Ако се откажеш од неа, ќе биде безбедна. -Да се откажам од неа?
Поради тебе ја убиле. Ако никогаш не те запознае, безбедна е.
Не разбираш. Не мораме да се откажеме од неа.
Нема да се откажам од неа. Ќе ја спасам.
Оди во полињата. Можеме да им избегаме во полињата.
Качи се на воз. Избегај од градот!
Што прават сите, по ѓаволите!? Чекајте го мојот сигнал!
Од позади! Бега! -Истрча од позади!
Срање!
Жив!
Да му ебам! Срање! Ајде, ајде!
Ајде, гомно едно! Ајде!
Земете го трагачот! Трагачот! -Оди! Оди!
Да му ебам! Да му ебам!
Срање.
Ајде, душо. Време е за станување.
Слушај, кретен!
Застрелав и погребав тројца скитници во изминатата година!
Па, не ми е гајле каква приказна имаш.
Слушам дузина неделно, ортак. Не ме интересира.
Но, ако се појавиш овде повторно, има да те распецам на половина!
Епа, го најде.
Следењето на моторот на Сет беше паметно.
Потоа направи збрка и замина да го фатиш.
Можам да го сторам тоа повторно. -Можеш да заебеш повторно? Навистина?
Влогот е преголем, Кид.
Не можам да си дозволам некој каубој да заебава.
Стави ја твојата кубура на масата.
Сакав да ви удостојам.
Тоа е се што сакав.
Ова е се што имам.
Ве молам дајте ми уште една шанса.
Ќе го донесам овде жив и ќе го држам.
И ќе можете самите да му ставите куршум во мозокот.
Не!
Тргни се од мене! Тргни се од мене!
Еј, кој е таму?
Застани! Ќе те застрелам.
Застани! Застани таму!
Ти велам да застанеш! Застани!
“ВЕ МОЛАМ ПОМОГНЕТЕ. ДАЈТЕ МИ ХРАНА И ГОСПОД ДА ВЕ БЛАГОСЛОВИ“
Главата ми се расцепува.
Мојата глава... -Еј.
Погледни го светлото. Погледни ме мене.
Колку мина откако се онесвести?
Онесвестив? -Онесвести.
Ден. -Ден.
Не ги чувствувам нозете.
Затоа што минуваш низ криза, заебан наркоману.
Мора да ми помогнеш. Ќе умрам.
Жеден сум.
Вода. Вода!
Жеден...
Сид!
Влези внатре, душо.
Кој е тој човек. -Тој е само скитник.
Не, не е. -Така ли?
Неговите чевли се премногу сјајни.
Паметно мајмунче.
Дали е болен? -Да.
Ќе му биде ли подобро? -Да.
Ветуваш? -Оди да спиеш, ОК, малечко?
Добра ноќ, злато. -Добра ноќ, Сара.
Првиот пат кога и го видов лицето.
Погледни ме.
Не.
Првиот пат кога и го видов лицето.
Добро утро, мајмунче. Сакаш ли нешто за јадење?
Човекот е буден.
Ќе остане ли овде сега?
Не.
Фрли ја.
Да завршам со чистење. -Спушти ја доле.
Како се чувствуваш? -Би рекол дека сум на 30%.
Не се брзаш. До крајот на неделата ќе бидеш на 50.
Те примив за да не умреш. Сега, нема да умреш,
затоа искористи го утрото да се одмориш, а потоа замини од мојата фарма.
Не го можам тоа. -Молам?
Морам да останам овде некое време. -Не се сложувам со тоа. -Жалам.
Штотуку ја загуби твојата “искористи го утрото да се одмориш“ привилегија.
Заминувај од мојата фарма. -Не. -Заминувај од мојата фарма.
Не би можела да исплашиш ни ретардиран со тоа. Буквално.
Ова е Ремингтон 870. Еден куршум би те пресекол...
На пола. Тоа е лага. Ти држиш пушка.
Јас велам дека не се плашам, па затоа ми ја опишуваш пушката.
Не е пушката она од кое се плашам. Што ќе сториш? Ќе пукаш во воздух?
Не дозволи да умрам, нема да ме убиеш. -Значи, тоа ме прави слаба?
Јас не сум закана за тебе или твоето синче. Јас морам да бидам на твојот имот.
Повеќе би сакал да не контактираме воопшто. Ќе останам во полињата.
Ми треба едно нешто. Потоа, никогаш повторно не ќе мораш да се справуваш со мене.
Потврди дека ова е твојата куќа на картата, за да знам дека сум на правото место.
Што е ова? -Карта.
Тоа е мојата куќа. Зошто е обележана?
ОК, не е важно. Види, ќе излезам од амбарот за саат време.
Ако дозволиш, ќе ја земам оваа матарка.
Има ли некаде каде можам да ја наполнам? -Овој број. Како си го нашол ова?
Ти значи ли нешто тоа?
Што? Еј! Еј! Еј!
Да, во право си. Јас не сум убиец.
Но знам дека куршум од сол во лицето нема да те убие.
Сега, ќе ми кажеш кој си,
и што бараш на мојата фарма.
ОК.
Патувањето низ времето сеуште не е измислено,
но за 30 години, ќе биде. Ќе биде користено од големи криминални синдикати...
Ти си јамчар?
Не можам да се вратам во градот, бидејќи Ејб, шефот,
и неговите луѓе ќе ме бараат нон стоп се додека не ме најдат мене. Или него.
Се што имам е таа карта.
Обележал три куќи на неа. Твојата е една од нив.
Знам дека доаѓа овде.
Значи, знаеш за јамчарите? Знаеш што правиме?
Значи, тој доаѓа овде да го убие син ми,
бидејќи мисли дека тој би можел да биде овој Создавач на дождови?
Штом ќе го убие Создавачот на дождови, што ќе се случи?
Мислам дека мисли оти ако го убие Создавачот на дождови,
никогаш нема да биде пратен назад.
Едноставно ќе го снема. Ќе исчезне исто како што се појавил.
Ќе се врати кај својата жена.
Кој е тој, типов кој си дозволил да избега?
Било кој од иднината?
Некој. Знаеш што значат броевите?
Ова е роденденот на Сид, а ова е медицинскиот код на болницата во која се роди.
Колку деца се родија во таа болница, на тој ден, заедно со син ти?
Две? -Звучи точно.
Три деца, три куќи обележани на картава.
Едно од нив е Создавачот на дождови.
Тој не знае кое е. -Што ќе стори?
Ох, Боже.
Навистина ли може да го стори ова? -Мисли дека ги исправа нештата со тоа.
Она што мисли дека би го исправило.
Ако дојде овде, ќе го сопреш ли?
Те прашувам дали можам да ти верувам? -Гајле ми е дали ми веруваш.
Гајле ми е за твојот син.
Си го загубив животот. Ако го убијам човеков, ќе си го вратам.
Ќе ги убие другите две деца и на крај ќе дојде овде. Да се соочиме.
Од проклетиве трски сме слепи.
Може да се доближи на 25 метри од местово без да го забележи ниту сокол.
Каква смисла има ако ги запалиме полињата. Да ги срамниме.
Колку гориво имаш во амбарот?
Не, не можеш да ја запалиш мојата трска. -И онака е веќе полу исушена.
Тоа е семето за следната година. Нема шанси, лудак еден.
Слушај, искористи што можеш и смести се било каде.
Но една работа: Не сакам да зборуваш со Сид.
Јас ќе го пазам син ми, ти пази ја трската.
Тоа е договорот. -Ми одговара.
Добро.
Исусе. -Во ред, седи мирно.
Лесно се заработува инфекција на фарма.
Почнува да паѓа.
Пичко.
Ако јас сум овде, а ти во куќата, мораме да најдеме начин да комуницираме.
Има ѕвонче за вечера во амбарот. Можеш да заѕвониш ако доаѓа некој.
Ѕвонче за вечера. Ни требаат пејџери, или воки-токи, или нешто друго.
Не знам што имаме, но ќе побарам. Сид!
Како оди математиката? -Сакам да му помогнам на човекот.
Да му помогнеш со што? -Би можел да му помогнам со моите играчки.
Не. Дозволи да разговараме.
Сакам да останеш подалеку од тој човек. ОК?
Остави го нека си ја врши работата, но остани со мене.
ОК? -Не е добар?
Па, ќе видиме каков е. Во ред?
Но, сакам да останеш со мене.
Добро момче.
Подај ми го одвртувачот.
Кажи ми ако ја слушнеш како доаѓа. -Што правиме овде?
Комуникација.
Но, морам да ја направам посилна.
И како ќе го направиме тоа? -Поголема батерија.
Паметно.
Дали убиваш луѓе?
Да кажеме дека убивам луѓе.
Со твојата пушка?
Сакаш пушка како мојата? -Да.
Што ќе правиш со тоа? Ќе кршиш гранки? Поголема е од тебе.
Да ги спречам лошите нешта.
Срање!
Па, колку долго ти и мајка ти сте овде на фармата?
Таа не е.
Таа не е, што?
Сара не знае, но јас се сеќавам на мојата вистинска мајка.
Кога бев бебе, не можев да го сопрам.
Не си можел да сопреш што?
Не можев да ја сопрам од тоа да се убие.
Го видов тоа, но не можев да го сопрам.
Не бев доволно силен.
Би требало...
Би требало да разговараш со мајка ти за ова. -Таа не ми е мајка. Таа е лажго.
Го забележав како излегува од канализациски тунел на западниот крај. Во бегство е.
Мислам дека оди кон запад на улицата Талбот,
веројатно до уличката Вор. Го гледаме.
Не можеш ли некако да го извадиш тоа?
Слушај, најдов...
Во амбарот најдов некои делови и направив нешто.
Еве.
Па, ако видиш нешто, само притисни го тоа.
Кога?
Синоќа ме разбуди. Не му кажувај дека сум ти кажал. Тој не...
Кажа дека си му мајка.
Да.
Ми кажа дека не си.
Го кажал тоа?
Да.
Ако не ти е син, тогаш кој е тој? -Тој е мојот син.
Го родив Сид кога имав 22.
Но, не сакав да се откажам од животот во градот.
Па, го оставив овде на фармата со сестра ми.
И таа виде како живеев, па го прими.
И сестра ми, таа го израсна.
Таа го сакаше. Тој ја викаше Мама.
Како ја убиле?
Исусе Христе.
Тој се сеќава на тоа. Мораш да разговараш со него.
Ти реков едно нешто. Ти реков да останеш подалеку од син ми.
Прашуваше за мојата пушка. -Не се мешај!
И стој подалеку од син ми!
Каде оди 56?
Ох, добро. Паметен си.
21?
Колку долго можеш да не спиеш?
Не знам. Веројатно некое време. Тоа е добро прашање.
Каде оди? Ајде.
Добро.
32?
Би требало да му помогнеш на Џо во стражарењето. -Џо?
Затоа што не може да остане буден цело време.
Тоа не е наша работа, ОК? -Тој не чува безбедни.
Ајде да го направиме ова сега, ОК?
Имаш 32 таму. Знам дека го знаеш ова.
Не. Колку е 8 помножено со 3? -32.
Колку е 8 помножено со 3?
32.
Сакам да изброиш три осмици. -8, 16...
...32.
Ми велиш дека сакаш да си играш сам? -Не.
Тогаш, зошто не го ставиш тоа таму каде што припаѓа?
Сам ќе си играш. -Тој не штити,
затоа што ти не можеш.
Ти реков да стоиш подалеку од него, зарем не? -Никогаш не направив ништо.
Мислиш дека сум глупава? -Па?
Му реков на Џо да замине... -Па?!
Ќе правиш така како што ќе кажам! -Не можеш да ми кажеш што да правам,
бидејќи не си ми мајка!
Ти не си ми мајка! Ти си лажга!
Ќе загинеш бидејќи не сакаш да престанеш да лажеш!
Сид, смири се. -Лажеш! Те мразам!
Ме лажеш! Те мразам! -Сид...
Те мразам! Лажга! Лажеш! -Смири се. Смири се.
Лажга!
Ти не си ми мајка! Ти си лажга!
Ти не си ми мајка!
Те мразам!
Лажга!
Лажга! Лажга!
Жалам.
Во ред е, душо.
Срање!
Добра вечер, г-ѓо.
Добра вечер. Како можам да ви помогнам?
Можете да почнете со прифаќање на моето извинување за доцните часови.
Се надевам не ве прекинав во вечерата. -Во ред е.
Патувам меѓу празни фарми цел ден по жешкото сонце.
Помислив да ја тргнам оваа од списокот.
Да не морам да се враќам утре. -За што се работи?
Сама сте овде, г-ѓо? -Мојот сопруг би требало да се врати од градот во секое време.
Среќен сум што го слушам тоа.
Би можеле ли да ми донесете малку вода?
Ќе ви донесам. Можете да ја земете чашата со вас.
Всушност, г-ѓо,
мојата работа денес, оваа работа со бришење од списокот,
бара од мене да влезам. Во ред ли е тоа?
Ќе ми кажете ли за што се работи? -Ќе кажам, да.
Може ли да влезам?
Г-ѓо?
Јас сум испратен полициски офицер, кој бара избеган криминалец.
Помина ли некој одовде во последните два дена? Скитници?
Скитниците секогаш поминуваат, но никој близу куќата.
Тој човек таму?
Тој е млад. Не.
Го бараме и неговиот татко. Слично граден, доцни 50-ти,
можно е, или не е, да патуваат заедно.
Дали ги препознавате?
Не. -Задржете ги.
Вашите деца се со сопругот?
Да, само едно. -Колку старо? -Десет.
Десет...
Ќе ви ги покажам амбарот и куќата. А потоа ќе можете да заминете.
Си зедов слобода да одам во амбарот. Се извинувам.
Значи, куќата.
Десет, рековте? Вашето синче? -Да.
А вашиот сопруг?
Морам да проверам во станицата.
Синот е во градот со татко му. Кога ќе се вратат?
Не би можела да ви кажам.
Ова проклето нешто.
Никогаш не можам да фатам сигнал олку далеку од градот.
Парче срање.
ОК. Почнуваме.
Дали е опасен човеков? -Со убивање луѓе заработува за живот. Ладнокрвен убиец е.
Мојот шеф го ангажира половина град за да го најде.
Половина град и мене, па...
И ако го најдете, има огромна награда.
Еден толкав куп пари. Треба да размислите за тоа.
Ќе размислам. -Во ред. Покажете ми горе.
Има промаја во куќата.
Прадедо ми го изградил овој тунел кога рациите по скитници се влошиле.
Велеа дека бил луд. -Фала ти, прадедо.
Тоа не беше човекот. -Не, смешно е. Го познавам типот.
Се вика Џеси. Ми се допаѓа. Тој е добар.
Ќе си замине откако нема да ме најде. Нема да ја повреди мајка ти.
Сара. -Каде е мајка ти?
Каде е мајка ми?
Се откажа од мене. Бев помлад од тебе.
Бевме скитници, а таа беше самохрана.
Долго време мислев дека е глупава што се дрогираше,
но сега сфаќам дека била многу осамена.
Таква била.
Ме продаде на една питачка банда.
Јас избегав и бегав, и завршив на еден воз.
Се сеќавам како седев таму во празниот вагон.
И се видов себеси, повторно и повторно,
како ги убивам луѓето кои ме купија, која ја натераа мајка ми да се дрогира.
Како ги наоѓам и ги раскинувам. Ја спасувам мајка ми.
Но, не си го сторил тоа.
Не, еден човек во градот ме најде, ми стави пушка во мојата рака.
Ми даде нешто што беше мое.
Едноставно луѓето се обидуваат да сфатат што треба да сторат,
да го задржат тоа што е нивно, тоа што го имаат.
Постојат само такви луѓе.
Нема да дозволам да ја убијат Сара.
Мислам дека сме безбедни.
Сара!
Душо.
Сите работнички, така?
Целиот овој блок и неколку блока понатаму.
Здраво, Џо.
Ако сакаш да ги провериш и тие, можам да средам.
Јас сум средувач, туѓинецу.
Ако не го гледаш тоа што сакаш да го видиш, нема враќање на парите.
Што?
Што се случило?
Тоа е многу добро.
Во градот, младите момци
ми даваа ебени лебдечки парички.
А јас не им кажував дека сум ТК,
туку им ги спуштав нивните парички долу.
На еден тип му испукаа вените во очите обидувајќи се да го дигне.
Тој е ти.
Твојата јамка.
Ме лажеше.
Но, знам дека не лажеш кога велиш дека ќе го убиеш типов.
Самиот себе.
Го заштити Сид од типот со кубурата.
Да. -Ти го спаси газот, зарем не? -Ми го спаси газот, да.
Тој е...
Тој е добро дете.
Да, е.
Знаеш, кога се вратив, откако умре сестра ми,
се сеќавам дека го видов,
за прв пат после две години, како седи на тремот.
Дојдов плачејќи. Бев на една...
...забава цела ноќ во градот кога го добив повикот,
па носев еден смешен фустан за забава.
Сето мое смешно срање.
И не знаев дали...
Дали воопшто се сеќава на мене, но...
Но, ме погледна...
Јас го напуштив.
Го напуштив моето бебе.
Имав видено толку многу луѓе во градот,
што кога ќе ги погледнев во очи, тие едноставно беа загубени.
Па, дали ми ја возвратил љубовта или не...
...се додека сум таму да го одгледам...
...ќе биде згрижен.
Ќе биде безбеден.
Никогаш нема да биде загубен.
Здраво, Џо.
Џеси.
Спушти го тоа долу и пушти ја неа.
Сара, Џеси е најдобриот стрелец со кубура што го познавам.
Кога ќе те пушти, само седни на каучот. Не прави ништо глупаво.
Тој доаѓа овде, Џес. Мојата јамка доаѓа овде.
Морам да те приведам, човеку. -Имам 948 прачки чисто сребро.
Ако ја затворам својата јамка, ќе ја средам работата со Ејб.
Што и да ми врати, ќе го поделам со тебе.
Тоа ти беше планот? -ОК, земи ги сите.
Да не си полуден? Нема да ја средиш работата со никого.
Се додека Ејб има луѓе со кубури, ќе те гони до неговата смрт.
Ќе одиме веднаш. Ќе влеземе во мојот камионет и ти само...
Жал ми е.
Создавачот на дождови...
Сид!
Ох, мој Боже!
Сид!
Сид?
Тој е. Што е тој? Некаков си ТК (ТелеКинетички) изрод?
Ти знаеше.
Што правиш со тие пиштоли? -Како умре сестра ти?
Што правиш со пиштолите? -Како умре сестра ти!? Како умре!? Тоа ли се случи со неа!?
Не! -Тој ја уби така!?
Не, слушај. Се качуваше на полица со книги и таа падна на него.
Се исплаши и експлодира.
Исусе... -Еден ден ќе научи да го контролира тоа. -Да, знам!
Но, замисли си што ќе стори! -Ако прави добро со тоа.
Ако го израснам јас.
Ако израсне добро.
Нема.
Стој подалеку од него, Џо!
Сид! Сид, стој подалеку од Џо, душо!
Следи ме, душо!
Дојди кај мене. Во ред е.
Во ред е, душо.
Во моментов, две нешта се случија.
Мојата јамка знае дека Сид е детето кое го бара. И мојата банда знае дека сум овде.
Тоа значи дека за 15 минути, едниот или обата доаѓаат по автопатот.
Натовари го камионетот на човекот. Земи се што можеш и оди. Вози северно, подалеку од градот.
Ти благодарам.
Ги доведов сите овде. Сите наши луѓе. -Вооружај ги. Да одиме.
Го имам, Ејб. Го имам.
Епа, срање.
Така е, мајчини едни.
Го имам.
Знаев дека му се допаѓа оваа курва, па,
ја проверив нејзината зграда... -Го нашле и Џо,
на фарма во источниот дел. Затоа сите луѓе со кубури се овде.
Целата екипа се вооружува да направи чистка.
Џо?
Кој го ебе Џо. Штедете куршуми! Ја имам јамката!
Не сум толкав заебант сега, а? Ќе му го доведам на Ејб.
Фатете го серково?
Мајчини едни!
Срање.
Џо!
Претпоставувам, јас му ја ставив пушката во раката на детето, а?
Изгледа дека се се враќа.
Како твоите проклети кравати.
Земи го камионетов. И земи го твоето злато, и оди живеј си го животот.
Никој не доаѓа по тебе. Го исправив тоа.
Ќе одиш да го убиеш момчето. Така ќе го исправиш тоа?
Проклето си во право дека ќе го убијам момчето!
Штотуку си го врати животот. -Мојот живот?!
Твојот живот! Тоа што станувам како тебе!
По ѓаволите! Си го загубил умот!
Ако го пуштиш детево да живее, ќе ти земе се што имаш!
И се што имам јас!
Ќе гледаш каков ќе станува. -Сеуште не сум го видел тоа.
По ѓаволите!
Срање.
ОК, душо, одиме.
Стави го појасот.
Застани. -Наведни се. Во ред е.
Застани, те молам. Може да не застрела. -Наведни се.
Застани! Застани! Застани! Застани!
Сид. -Жал ми е.
Во ред е. Во ред е. Ќе те спуштам.
ОК, ќе одиме во трската. Оди. Оди.
Оди.
Не!
Не. Сид, не.
Не!
Во ред е, душо. Во ред си.
Во ред е, душо.
Во ред е.
Те сакам. Смири се.
Добро момче.
Мамичка те сака.
Во ред е.
Мамо.
Срање.
Добар беше. Беше толку добар. Добро момче.
ОК, слушај ме. Сакам да избегаш во полињата сега.
Не, мамо, не сакам да те оставам. Не сакам да те оставам, мамо. -Во ред е.
Мораш да одиш. Оди! -Тргни се!
Тргни се, по ѓаволите!
Тргни се.
Тогаш, го видов.
Видов мајка која би умрела за својот син.
Човек кој би убил за својата сопруга.
Момче, бесно и осамено.
Положен пред него, лошиот пат. Го видов тоа.
И патот беше круг.
Тркалезен и тркалезен.
Па, го променив тоа.
Сид!
Каде е Џо?
Мораше да замине, душо.