Być może jestem bliski odkrycia prawdziwej natury misji Przeznaczenia.
Cały czas miałeś kontrolę nad statkiem!
- Dlaczego nikomu nie powiedziałeś? - Lucjanie planują atak na Ziemię.
Udusiłem Rileya własnymi rękoma.
Jest pan dobrym przywódcą.
Jedyną misją jest zabrać tych ludzi do domu.
Nigdy o to nie chodziło.
Chodzi o to, by zabrać nas do celu podróży.
Taka jest misja.
- Skąd znasz nasze nazwiska? - Jesteście przodkami.
Wygląda to na ALS. Chorobę Lou Gheriga.
- Sporo danych. - Dokumentowali wszystko.
Przeszukaliśmy część Archiwum, którą udało się przesłać.
Nie ma tam informacji o stwardnieniu.
- Czym one były? - To armia dron.
Jakiś czas temu na nie trafiliśmy. Wygląda na to, że nas tropią.
- Jeden pojemnik wystarczy na lata. - Do oczyszczania powietrza z CO2.
Przyda się przy dodatkowych pasażerach.
Za dziesięć dni ich wysadzimy.
Dziękuję, że przyszliście na to wyjątkowe wydarzenie.
Oddanie do użytku nowej, pięknej szkoły...
Masz te obliczenia?
tworzył podstawy naszego systemu edukacji.
Dlatego ta szkoła nosi jego imię.
Lewy dolny róg.
Będę z całych sił stał na straży jego dziedzictwa, ciekawości...
Jest nadzieja, że projekt wytwarzania papieru Brody'ego na coś się przyda.
Powitajmy...
Ile razy już tu oglądałeś?
Nie mamy telewizji.
Jeśli nie masz nic lepszego do roboty, są ważniejsze rzeczy niż...
Dodaję to nagranie do swojego dokumentu.
Myślę, że to ważne.
A to dlaczego?
Są naszymi potomkami.
Moimi nie. Mnie tam nie było.
No to są tacy jak my.
Są ludźmi...
Chciałbym, żeby niektórzy zostali. Podoba mi się pomysł
nowych twarzy na pokładzie.
Tak?
Gdyby naprawdę rozeszli się po całej galaktyce,
są spore szanse, że na nich wpadniemy.
Poza tym to nie statek pasażerski.
- O co chodzi? - O tego gazowego olbrzyma.
Z jakiegoś powodu statek manewruje wokół niego,
żeby ustawić się w prostej linii z gwiazdą
O co w tym chodzi?
Przeznaczenie ma swoje powody. Już wcześniej tak się działo.
- Ale to potrwa wieczność. - Śpieszy ci się gdzieś?
Nie, ale nadal mamy 40% rezerwy mocy.
Jak u mojego dziadka.
Zawsze tankował Buicka do połowy zbiornika.
Statek robi to samo.
- Wydaje mi się to śmieszne. - Tak, bardzo śmieszne,
że życie jego i pasażerów zależy od tego,
czy dotrze do następnej stacji. Cholernie zabawne.
Jesteśmy na miejscu?
30 sekund do kontaktu.
Mówi Young.
Wykonamy hamowanie aerodynamiczne, więc przygotujcie się na turbulencje.
Dzień dobry.
- W porządku? - Jestem zmęczony.
- Przed nami sporo dron. - Oraz statek dowodzący.
- Co oni tu robią? - Lecą wprost na nas.
.:: GrupaHatak.pl ::. .:: Orion-Tokra - www.gwrota.com ::.
STARGATE UNIVERSE [02X18] Blockade BLOKADA
Tłumaczenie: k-rol Korekta: neo1989
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ www. atv. xup. pl ¤¤¤
Skąd się tu wzięli?
Może byli tu cały czas, tylko planeta ich zasłaniała.
Minie jeszcze kilka minut, nim będziemy mogli wrócić w nadświetlną.
- Kiedy do nas dotrą? - Za kilka minut.
- Spróbujmy ich ominąć, poruczniku. - Tak jest.
Gromada dron i statek dowodzący przesuwają się,
żeby oddzielić nas od gwiazdy. Jeśli nie mamy lecieć wprost na nich...
Odmawiam. Gdzie, do cholery...
- Ile ich jest? - Nie wiem, zgubiłem się przy stu.
- Możemy je zablokować? - Drony pół minuty od nas.
- Nie zdążę. - Nieważne, wkrótce skoczymy.
Może się przebijemy? Nie polecą w głąb gwiazdy...
- Nie uda nam się. - Musimy uzupełnić zapas paliwa.
Statek wybierze inną gwiazdę. Nie ma sensu wdawać się w walkę.
- 10 sekund do kontaktu. - Poruczniku, skaczemy.
- Jeszcze 15 sekund. - Nie można od razu?
Strzelają.
- Pięć sekund. - Przygotuj się.
Tak jest. Skok za trzy, dwa, jeden...
Mówi Young. Uciekliśmy dronom.
- Co to było, do diabła? - Jakby na nas czekały.
- Może po prostu mieliśmy pecha. - Myślisz, że to przypadek?
- Gdzieś muszą być. - Tak, ale kosmos jest ogromny.
Z tego, co wiemy, mogą nas namierzyć, gdy aktywujemy wrota,
więc nie przesadzajmy.
Za to on robi coś odwrotnego i lekceważy sprawę.
Tak naprawdę nie uważasz, że to przypadek.
Jeśli chcesz, nazwij to myśleniem życzeniowym.
Zdajesz sobie sprawę, że jeśli to nie przypadek...
- To mamy duży problem. - Nie...
Mamy przerąbane jak w ruskim czołgu.
- To może być nasz koniec. - Właśnie to powiedziałem.
To dlaczego musimy szukać kolejnej gwiazdę?
Statek wleci w najbliższego napotkanego czerwonego karła.
Właśnie dlatego nie powinniśmy do niego lecieć.
Myślisz, że na nas czekali.
Wiemy, że nie mogą nas namierzyć, ale możliwe,
że potrafię przewidzieć nasz kurs.
Więc gdyby statek nie zrobił tego czasochłonnego manewru...
Musielibyśmy walczyć trzy godziny, nim moglibyśmy skoczyć.
Albo bylibyśmy zmuszeni skoczyć za wcześnie.
To by zniszczyło napęd nadświetlny.
- Mieliśmy szczęście. - Owszem,
ale nie możemy liczyć, że znów nam dopisze.
Do tego musimy uzupełnić paliwo, więc...
Zbaczamy z kursu.
- Jakiś kontakt? - Na razie nie.
Nie świętowałbym jeszcze. Sensory nic nie wykryją z tej odległości.
Dlaczego wyszliśmy z nadświetlnej tak daleko?
Musimy dopilnować, żeby upłynęło dość czasu,
abyśmy mogli znów skoczyć.
Nie chcemy wpaść na drony za wcześnie.
Nadal nie rozumiem, czego od nas chcą.
To nic osobistego. Tak są zaprogramowane.
Zniszczyć wszelką obcą technologię
i najwyraźniej zaprogramowano je, żeby nie rezygnowały.
Możliwość wejścia w nadświetlną za kilka sekund.
Zrozumiałem.
Póki co wszystko dobrze.
Potrzeba tu więcej krzeseł.
Proszę, siadaj.
- Ale to twoje... - A ja to kto, kapitan Kirk?
I tak muszę rozprostować nogi.
Dziękuję.
Niczego nie dotykaj.
Minęły trzy godziny. Możemy skoczyć w każdej chwili.
- Świetnie. - To duża rzecz.
Nie chcę zapeszać, ale myślę, że...
- Mamy kontakt. - Cholera.
- Lecą w naszą stronę? - Tak, wiele dron z różnych kierunków.
Jest też statek dowodzący. Trzyma się między nami a gwiazdą.
- To blokada. - Kiedy do nas dolecą?
Nieważne. Nie przebijemy się.
I tak kończy nam się paliwo.
- Zabierz nas stąd. - Tak jest.
Sierżant Greer trafił w dziesiątkę.
Drony nie mogą nas namierzyć, więc zamiast tego blokują gwiazdy,
żeby statek nie mógł uzupełnić paliwa.
Nie mogą obstawić każdej gwiazdy na naszej drodze.
Wystarczy, że będą przy najbliższej.
- Jak to? - Nasze rezerwy pozwolą
- tylko na jedno podejście. - Systemy się wyłączają.
Straciłam zasilanie w izbie chorych.
Na szczęście Eli ma pewien pomysł.
To kompletne szaleństwo, a zarazem nasza jedyna opcja.
Nie słódź.
Drony poznały nasz słaby punkt.
Przeznaczenie musi uzupełniać zapasy i używa do tego konkretnych typów gwiazd.
Gwiazdy z ciągu głównego. typ widmowy od K do M,
- głównie czerwone karły. - Wykorzystamy inną gwiazdę.
Co w tym szalonego?
Jedyny sposób to wybrać taką gwiazdę, do której statek dotąd nie wleciał.
Niech zgadnę.
Gwiazda Śmierci?
Blisko.
Błękitny nadolbrzym.
Żartujesz sobie?
- Mówiliśmy, że to wariactwo. - Do entej potęgi!
Wiesz, jak gorąco jest w gwieździe klasy O?
- Nie przeżyjemy tego. - Nigdy tego nie powiedziałem.
Więc uważam, że to bardzo zły plan.
Osłony wytrzymają.
To super, ale system podtrzymywania życia nie poradzi sobie z taką temperaturą.
W kilku przedziałach będzie ponad 200°C.
Dlatego większość załogi uda się na pobliską planetę,
a jeden zespół zostanie i będzie ręcznie pilotował statek.
Dlaczego nie zaprogramować statku, żeby wszyscy mogli iść?
Przeznaczenie pewnie i tak nie przyjęłoby takiego programu,
a nawet jeśli, główne systemy wyłączyłyby się z powodu temperatury.
Ktoś musi zostać na pokładzie.
Kto o tym zadecyduje?
Użyjemy kamieni i sprowadzimy najlepiej wyszkolonych ludzi.
Najlepsi już tu są. Mówię o sobie i Elim.
Zgłaszacie się na ochotników?
To nasze życia wiszą na włosku. Ciebie nawet tu nie ma.
- Ale takie temperatury... - Skafandry wytrzymają.
Tak, chociaż nie będzie wygodnie.
Skąd wiadomo, że na orbicie gwiazdy będzie jakaś planeta?
Nie będzie, a już na pewno nie taka, na której da się żyć.
Ale w sąsiednich systemach gwiezdnych będą jakieś wrota.
Aktywacja wrót nie ściągnie dron na tę planetę?
Ostatecznie tak.
Ale miejmy nadzieję, że zdążymy was stamtąd zabrać.
Oby.
- Drony na pewno tego nie przewidzą? - To szaleństwo do n-tej potęgi.
Cofam to. To świetny plan.
Spróbuję to przepchnąć w DBZ, ale od razu mówię...
Nie prosimy o zgodę, tylko informujemy.
Lecimy na oparach i nie mamy czasu na zabawy.
Zrobimy to.
Jeśli zostawimy je na pnączu,
będziemy mieć suszone na słońcu pomidory.
Super, wszystkie rośliny spalą się doszczętnie.
Nie pytaj mnie, dlaczego zawsze tak się nie dzieje.
Oddziaływanie elektromagnetyczne w tej gwieździe jest zbyt silne,
żeby osłony mogły osłabić jego działanie na tak dużej, przezroczystej powierzchni.
Na tarasie widokowym też lepiej wtedy nie być.
Tam też będzie jak w piecu, ale Brody pracuje
nad zamrożeniem poprzedniego przedziału z uprawami,
więc będą tam rośliny, żeby zacząć od nowa.
A byliśmy tak blisko żywienia się własnymi uprawami.
- Gdybyśmy mieli więcej czasu... - Dolecimy za 20 minut.
10 minut później przejdziemy przez wrota.
Ratujcie, co się da i trzymajcie kciuki.
Mówi Young, cały personel ma się udać do sali wrót celem ewakuacji.
Nie bierzcie wielu rzeczy, nie będzie nas krótko.
- To ty? - Nie.
Chodź.
Pułkowniku, mostek jest zamknięty.
Rozumiem. Idźcie do wrót.
Mam nadzieję, że nie będziemy musieli strzelać.
- Kończy nam się amunicja. - Brody będzie musiał trochę dorobić.
Już czas.
- Pułkowniku? - Powinnaś być w sali wrót.
Jest trzeci skafander. Powinniśmy z niego skorzystać.
- Rush mówił, że on i Eli... - Pod kopułą są nowe hybrydy,
które możemy bezpowrotnie stracić. Leki, które mogą pomóc T.J. z planet,
- na które nie wrócimy. - Cały przedział stanie w płomieniach.
Musicie opuścić statek, dopóki możemy wybrać adres.
Zbiorę, ile się da i pomogę Rushowi i Eliemu.
Rush nie jest taki wspaniały, jak mu się zdaje.
- Poza tym jestem ekspertem od skafandrów. - Już się zgodziłem.
Powodzenia.
- Są wszyscy? - Poza Rushem.
- Miło, że nas odprowadził. - Nie ma też dr Park.
Co?
Chce skorzystać z trzeciego skafandra.
Nawet jej nie przekonywałem. Umie o siebie zadbać.
Wychodzimy z nadświetlnej za trzy, dwa...
Tu Rush, zbliżamy się do gwiazdy klasy O. Ma masę 24 Słońc.
- Nie widać żadnych dron. - Ile to potrwa?
Nie umiem powiedzieć dokładnie,
ale dla bezpieczeństwa nie mniej niż 7 godzin.
Zrozumiałem.
- Wrota w zasięgu? - Jedne.
Wybierz adres.
A niech to, połączyliśmy się z Pittsburghiem.
- Powietrze i temperatura w porządku. - Wygląda jak ludzkie miasto.
W Archiwum napisano, że ludzie z Novus przez setki lat opuszczali planetę.
To dość czasu, by zasiedlić wiele planet.
Nie wydają się tak rozwinięci.
Wszystko zależy od zasobów, ideologii i izolacji.
Wszyscy rozwijali się w różnym tempie. To muszą być jedni z nich.
Raczej byli. Miejsce wygląda na opuszczone.
- Żadnych oznak życia. - Przekonamy się na miejscu.
Poruczniku, przeprowadź nas.
Idziemy!
Szalony czy nie, plan jest niesamowity.
Dzięki.
Włożę skafander i pomogę Lisie pod kopułą.
- Do zobaczenia za 7 godzin. - Taa.
Odezwiemy się, gdy temperatura spadnie.
Znajdźmy jakieś miejsce i odpocznijmy.
Trochę tu pobędziemy.
Coś mi mówi, że powinniśmy tu zaczekać,
ale to miejsce może okazać się prawdziwą kopalnią złota.
- Co wy na to? - W miastach są szpitale.
Od miesięcy piorę opatrunki. Gdybyśmy znaleźli aptekę...
- Albo spożywczaka. - Albo sklep z bronią.
Ci ludzie odeszli z jakiegoś powodu,
którego nie znamy.
- Był pan kiedyś Pittsburghu? - Urodziłam się tam.
Myślę, że gra jest warta świeczki.
Podzielimy się na małe zespoły, weźmiemy lekką broń.
- Nie powinniśmy iść wszyscy? - Sprawdzilibyśmy większy teren.
I tak postępuję wbrew sobie.
Zostańcie tutaj i chrońcie tych ludzi, jasne?
Tak jest.
- Pułkowniku... - Ty też.
Tutaj też może się coś wydarzyć.
Jeśli nie wrócimy za siedem godzin, zabierzcie wszystkich na statek.
Bez poszukiwań i ociągania się.
- Mam szukać czegoś konkretnego? - Zabiłabym za nowy strój.
Będę pamiętał.
- Powodzenia. - Dzięki.
Pójdziemy tędy. Bądźcie rozsądni.
Tak jest.
To był dobry pomysł.
Chciałam zabrać, ile tylko się da.
Na swój sposób ten ogród to nasze największe osiągnięcie.
- Oprócz destylarni. - Oprócz pozostawania przy życiu.
Często przychodzę tu, żeby pomyśleć.
Nawet po remoncie.
Wiesz, jak to jest leżeć na ziemi i patrzeć na gwiazdy?
Często robiłam tak z ojcem w dzieciństwie.
Nauczył mnie wszystkich gwiazdozbiorów.
Tu gwiazdy wciąż się zmieniają.
Eli, co robisz?
Pomagam dr Park.
Skończ z tym.
Bez odbioru.
Nie zostawiaj mnie z nim samego zbyt długo.
Wezmę jeszcze kilka i idę.
Ciekawe, jak długo ich tu nie ma.
Trudno powiedzieć.
Przyroda może opanować miasto naprawdę szybko.
Co najmniej kilka lat.
Byli do nas tacy podobni, a nawet ich nie znaliśmy.
Nie rozumiem, dlaczego nie ma żadnych pojazdów.
Nie trać czasu na przeszukiwanie sklepów, w których nie ma nic przydatnego.
Jeśli napotkamy obuwniczy, to ja wchodzę.
- Nowe buty by się przydały. - Poruczniku!
Tak?
Rozdzielmy się i idźmy po dwóch stronach ulicy.
- Sprawdzimy większy teren. - Dobry pomysł.
Brody, Chloe i wy dwaj pójdziecie ze mną.
Nie założyłeś skafandra.
Mamy dużo czasu. Bez niego łatwiej się pracuje.
No, ale teraz wyglądam śmiesznie.
Owszem.
Sprawdzisz dla mnie te obliczenia?
A co potem?
Ty mi powiedz, to twój plan.
- Wiem, tylko pytałem. - Ja też.
Zapytałem pierwszy.
Obaj musimy wiedzieć, co mamy robić.
Nie ma tu miejsca na improwizację.
Jeśli się pomylimy, będziemy mieć duży problem.
Tak, zginiemy.
Ja uważam to za problem, więc jak chcesz to zrobić?
- Nie rozumiem pytania. - Już po nas.
No co? Plan jest taki, żeby wlecieć statkiem do gwiazdy.
Kto będzie pilotem, a kto drugim pilotem?
Założyłem, że...
Jasne jest, że obaj jesteśmy tu niezbędni,
ale tylko jeden powinien korygować kurs.
Staram się ustalić, który z nas ma to robić.
Ja się tym zajmę.
No i już. Nie było tak trudno, co?
Sprawdź te obliczenia.
- Rush, tu Park. - Mów.
Przeznaczenie odcięło ten przedział. Musisz ręcznie otworzyć drzwi.
Już.
Nie działa.
Zobacz, co znalazłem.
Etykietki odpadły.
Nie wiemy, co w nich jest ani czy termin...
Dowiemy się, gdy je otworzymy.
Nie ma to jak zatrucie jadem kiełbasianym.
Słońce zachodzi. Wkrótce będzie ciemno.
Zostało sześć godzin.
Patrzcie, co tam znalazłem.
- Wygląda na gazetę. - Spójrz na nagłówek.
Tu Young, znalazłem dobry punkt obserwacyjny.
Miasto nie zostało opuszczone. Ludzie zostali starci z powierzchni ziemi.
Jesteśmy w połowie drogi przez miasto. Mamy wracać do wrót?
Na razie nie. Nie wiemy, kiedy to się stało,
ani kto to zrobił.
Miejmy nadzieję, że od dawna ich tu nie ma.
- Szukajcie zapasów. - Tak jest.
- Greer, słyszałeś? - Tak, kontynuujemy zakupy.
Chyba docieram do sedna.
Atak nadszedł z kosmosu.
Jakieś maszyny najpierw zaatakowały ich technologię.
Brzmi znajomo?
Nie wiem, Morrison, ale mów ciszej.
Myślisz, że ludzie nie mają prawa wiedzieć, z czym mogą walczyć?
Myślę, że musisz się uspokoić.
Dawaj to.
Co robisz?
Pułkownik kazał mi ich chronić i to właśnie robię.
Jakie miasto nie ma sklepu z bronią?
Może to Kanadyjczycy.
Co?
Słuchaj.
Greer, słyszysz to?
- Nic nie sły... - Cicho!
Do środka!
Tutaj!
Właźcie do środka.
- Poruczniku? - Słyszę, ale nic nie widzę.
Pułkowniku, widziałem jedną dronę.
- Proszę o zgodę na otwarcie ognia. - Odmawiam!
Nie wiemy, ile ich jest.
Zarządzam ciszę radiową. Nie ujawniajcie swojej pozycji.
Bez odbioru.
Chłopaki?
Przeznaczenie odcięło przedział od reszty statku
i z jakiegoś powodu odrzuca nasze komendy.
Pracujemy nad tym, ale tymczasem
powinnaś założyć resztę skafandra.
Jesteśmy kilka minut od gwiazdy. Zaraz zrobi się tu gorąco.
Dobrze.
- Nie mamy na to czasu. - To był dobry pomysł.
Może i tak, ale za długo się ociągała
i teraz może słono za to zapłacić.
Udało ci się?
Szpital był pewnie w zniszczonej części miasta.
Znaleźliśmy aptekę. Prawie nic w niej nie było, ale...
Zanieście wszystko do wrót. Wkrótce się ściemni.
A co z drużynami Scotta i Greera?
Ja będę się o to martwił.
- Co robi? - Nie jestem pewny.
Chyba wie, że tu jesteśmy.
- Na pewno jest tylko jedna? - O jedną za dużo.
Daj puszkę.
Chłopaki?
Chyba o mnie nie zapomnieliście?
Nadal działamy.
Po raz drugi statek odrzuca nasz kurs i po raz drugi muszę to ręcznie obchodzić.
Skoro ci pozwala, to czemu nie otworzy tych drzwi?
Też tego nie rozumiem.
Dość tego.
Idę tam i spróbuję wyważyć drzwi.
Doktor Park, mówi Rush. Słyszysz mnie?
Tak.
Słuchaj uważnie.
Eli aż za bardzo skupia się na twoim problemie.
- Dzięki, Eli! - Nie rozumiesz.
Musi przestać się martwić o ciebie, a zacząć o sterowanie statkiem,
Nie słuchaj go! Ty jesteś ważna.
Masz na sobie skafander z EVA. Powinien ochronić cię
nawet pod kopułą.
- Sama wiesz najlepiej. - Mam tu zostać?
Co z roślinami, które zebrałam?
Zapomnij o nich i posłuchaj mnie...
W centrum przedziału jest zbiornik.
Zanurz się, a woda pomoże ci przetrwać.
Naprawdę myślisz, że to się uda?
Obiecuję.
Przykro mi, ale nie ma innego wyjścia.
Bez odbioru.
Sukinsyn...
Nic jej nie będzie.
Pewnie ściągnęła ją tu najpierw aktywacja wrót.
A potem wyłapała sygnały radiowe.
Wszystko jedno. Nie możemy tu zostać.
Wcześniej czy później musimy się ruszyć.
Słuchajcie...
Słyszycie?
- Nadlatują! - Zachowajcie spokój...
i ciszę.
Teraz są dwie.
Po ataku na pewno zostało ich tu dużo więcej.
Pewnie są rozproszone po całej planecie.
- Co zrobimy? - Nie wiem, ale...
Odkryła miejsce pobytu porucznika.
Gdy zacznę strzelać... uciekajcie.
- Co robisz? - Widać na tym
- dwie inne planety w zasięgu. - Ale tylko ta jest w zasięgu statku.
Nie będę tu czekał na śmierć.
- Co ty wyrabiasz? - Zabieram się stąd...
Tu James. Morrison próbował uruchomić wrota,
ale chyba zdążyłam go powstrzymać.
Nie. Leci do was jedna z dron.
Nie korzystajcie z radia...
Uciekajcie!
- Dzięki za wsparcie. - Wszystko w porządku.
Schowajmy się gdzieś.
- Znalazł pan coś? - Ruchy.
Rozumiem, że tego nie chcesz! Możemy to wyłączyć?
Dzięki.
Systemy nawigacyjne zaczynają się wyłączać.
Masz pełną kontrolę.
Jasne. Nasz kurs jest w porządku.
Temperatura przekroczyła 60°C i rośnie.
A jeśli statek odciął przedział i nie pozwolił tego obejść,
bo wiedział, że kopuła nie wytrzyma przelotu przez gwiazdę?
- Już na to wpadłeś. - Rozważałem taką możliwość.
- Powiedziałeś, że nic jej nie będzie. - Nadal tak uważam,
ale musisz robić to, co masz do zrobienia zamiast zamartwiać się czymś,
na co nie masz wpływu!
Cholera...
Dobra, chodźmy.
Tu James. Drona przy frontowych drzwiach.
Miałaś nie używać radia. Przyciąga je jego sygnał!
Zgadza się. Właśnie na to liczę.
- Niezły strzał. - Dzięki.
- Ktoś ucierpiał? - Tak, Morrison.
Złamałam mu nos.
- Jesteśmy w gwieździe! - Osłony trzymają.
Aktywuję zbieracze.
Schodzimy za ostro.
Rozbieżności są minimalne. Świetnie ci idzie.
Wahania magnetyczne są większe niż przewidywałem.
Nie wiem, czy nadążę.
- Dasz radę. - Nie wiem, czemu w ogóle tak myślałem.
- Wiem, że potrafisz. - Za dużo zmiennych!
Tylko ty możesz to zrobić!
- Na pewno dobrze idziemy? - To skrót.
- Jest pan pewien? - Szedłem tędy do was, więc tak.
Zapasy uzupełnione. Chowam zbieracze.
Wylatujemy. Wchodzimy w fotosferę.
Silniki podświetlne... Pełna moc!
- Udało ci się! - Prawie.
Zrobiliśmy to.
Temperatura wewnątrz to 150°C.
Tylko tyle?
Zacznę od schładzania sali wrót.
Mogę wrócić...
Co jest?
Kopuła pękła.
Wydrukowano to w trzecim dniu ataku.
Planowali przenieść wrota z miejsca zwanego Terminusem
do starszej części miasta.
Zgaduję, że tutaj.
Nie ma tu technologii, która by je przyciągnęła.
Z tego, co zrozumiałam, ochotnicy użyli pojazdów,
żeby odciągnąć drony od miasta.
Uratować tylu ludzi, ilu się dało.
- Witamy z powrotem. - Dobra robota, poruczniku.
Varro ją zestrzelił.
Wynośmy się stąd, zanim pojawią się kolejne.
Zostało pół godziny.
- Nie możemy teraz? - Co jest w torbie?
Przy odrobinie szczęścia twój nowy strój.
Nie znalazłem sklepu z bronią ani spożywczego,
ale wpadłem do pralni.
Lisa, zgłoś się!
Tu Eli, jestem na zewnątrz. Słyszysz mnie?
Jestem przy drzwiach! Z przedziału wyleciało powietrze!
Słyszałeś, Rush?
Tak.
Wylecieliśmy z gwiazdy. Może uda mi się to obejść.
Zabezpieczyłeś się?
Gotowy!
Złap mnie za rękę!
Mam cię. Nic ci nie jest?
Nic nie widzę!
- Brzmi jakoś inaczej. - Nie podoba mi się ta różnica.
- Wybierz adres. - Jeszcze 10 minut.
Wystarczy!
- Ale skwar. - Jesteście 10 minut przed czasem.
Nie było wyjścia.
Porucznik Johansen, czeka na panią pacjentka.
- Jest z nią Eli. - Co się stało?
Została oślepiona. Miejmy nadzieję, że tymczasowo.
- A poza tym? - Eliemu się udało.
Sprawdzałem jego obliczenia, ale nie pomylił się.
To było genialne. W życiu czegoś takiego nie widziałem.
- Tylko mu tego nie powtarzaj. - Może będzie musiał zrobić to ponownie.
Drony drugi raz nie dadzą się nabrać,
a takie gwiazdy są bardzo rzadkie, więc szanse, że...
- Czyli wracamy do punktu wyjścia. - Niezupełnie.
Jesteśmy teraz zatankowani po sam korek.
Jupi.
.:: GrupaHatak.pl ::. .:: Orion-Tokra - www.gwrota.com ::.