Op 21 Juni 1974, heeft Ricardo Morales voor de laatste keer...
samen ontbeten met Liliana Colotto.
Hij zou zich voor de rest van z'n leven elk detail van deze morgen blijven herinneren.
Terwijl ze hun eerste vakantie aan het plannen zijn, drinkt hij citroen thee...
voor zijn kriebelhoest, met z'n gebruikelijke...
klont suiker.
De verse bessenjam...
zou hij nooit meer proeven.
De bloemen op haar nachtjapon, en zeker haar glimlach.
Die glimlach is als de zonsopgang...
die zich vermengd met het zonlicht op haar linkerwang...
Nee, nee, nee!
Alsjeblieft, niet doen!
"IK HEB ANGST"
De hemelpoorten zijn geopend, en er is een engel ontsnapt.
Esposito... - Dag, schat.
Kijk eens wat de kat heeft meegenomen.
Hoe gaat het, raadgever?
En met jou, inspecteur? Is de baas hier?
U mag naar binnen, eerwaarde.
Bedankt.
Je ziet er goed en uitgerust uit.
Wat een schoft!
Neemt om te kennen.
De hemelpoorten zijn geopend...
Hoogheid.
Wat een verrassing!
Mag ik? - Wat brengt jou hier?
Ik wilde gewoon even praten. Heb je het druk?
Ik ben me aan het voorbereiden voor een hoorzitting.
Koffie?
Ik vraag maar voor het geval dat je pensioen je gezond heeft gemaakt.
Mariano!
Ja, eerwaarde. - Breng ons twee koffie van dat café.
Ik ben een bewaargeving aan het typen.
Een bewaargeving? Dit is Mr. Benjamin Esposito,
onze onlangs gepensioneerde Koninklijke honoriscausa,
en een oude vriend.
Mariano, onze lentezomer stageloper.
Niet slecht, huh?
Hier, breng een aantal petit-fours en haal voor jezelf een reep snoep.
Ik met extra slagroom.
Dat klopt, je bent ziek.
Wat voor probleem had je ook alweer? Ouderdom?
Extra slagroom voor hem, hij heeft een ouderdom probleem.
Ja, mevrouw. - Wacht. Is het belangrijk?
Nee.
Laat de deur open.
Kom, ga zitten.
Wat weet je van het schrijven van een roman?
Ik schrijf m'n hele leven al. Kijk maar eens in het archief.
Oh, de dossiers van de zaak.
Uit hoeveel pagina's zal je verslag bestaan?
Heeft het een boekomslag? - Een kleine aanmoediging zou leuk zijn.
Wat moet ik doen? Doen alsof ik een onnodige gepensioneerde ben...
die wil helpen? Koffie serveren?
Ik wil schrijven, nou en?
Ik wil schrijven over de Morales zaak.
Ik weet niet waarom, ik zit eraan te denken.
We hebben het er nog nooit over gehad. - Waarom niet?
Met jouw handschrift wordt het onleesbaar.
Wacht, eens zien.
Mijn grootste probleem is dat ik al vijftig keer begonnen ben...
en nooit verder ben gekomen dan de vijfde regel.
In dit tempo, zal ik al m'n pensioengeld uitgeven...
aan spiraalvormige aantekenboekjes.
Kom hier, help me eens even.
Hier, laat mij maar.
Ik kan niet...
Hij weegt een ton.
Ik kan het niet geloven. De oude Olivetti.
Die stond in de opslagruimte. Ik denk dat hij meer dan 100 jaar oud is.
Denk je dat ze de "A" gerepareerd hebben?
De "A" is voor pansies.
Neem maar mee. Dinosaurussen moeten bij elkaar blijven.
Nu heb ik geen excuus meer.
Ik moet schrijven.
Maar waar moet ik beginnen?
Wat je je het beste herinnert.
Het was 20 jaar geleden. - Welk beeld komt het vaakst terug?
Dat is het beeld waarmee je moet beginnen.
Het is een begin.
Dit is je nieuwe bazin, net uit Harvard.
Mevrouw Irene Menendez Hastings.
"Hastings"
Het wordt uitgesproken als "Hastings." Het is een Schotse naam.
Sorry. Hastings, de nieuwe kantoorklerk.
Je plaatsvervanger, Benjamin Esposito.
Eigenlijk heb ik op Cornell gestudeerd, en niet op Harvard.
Pablo Sandoval, plaatsvervangend kantoorklerk,
uw bescheiden dienaar.
Hey!
Ben je hier?
Ja... Ik herinner me het begin,
maar ik weet niet zeker of het met het verhaal te maken heeft.
Begin dan maar bij het begin en stop erover uit te weiden.
Bloed bank, goedemorgen.
Mr. Esposito...
Het 25ste heeft gebeld. Een moordzaak. - Gerechtshof 18. Zij zijn aan de beurt.
Ze zeiden dat het om verkrachting en moord ging.
Gerechtshof 18.
Goedemorgen.
Hallo, heren.
Goedemorgen.
Mevrouw, is er vanmorgen een heilige gestorven?
Waarom?
Omdat er zojuist een engel in rouw is binnen getreden.
Ah, nee.
Het is een truc die alle engelen hebben zodat we er vijf pond lichter uit zien.
Kun je het dossier van Chavez halen?
Natuurlijk.
Schoft.
Waarom?
Je hebt al een compliment klaar,
op het moment dat ze de deur open doet. Hoe krijg je het voor elkaar?
Nou, ik kleed me misschien als een vuilak,
maar ik ben eigenlijk heel charmant.
Mr. Esposito! - Wat?
Raadgever Romano, hij heeft tegen hen gezegd dat het onze beurt was.
Raadgever Romano?
Zeg tegen hem dat sheriff Esposito hem in elkaar zal slaan.
Oké. - Kom hierheen.
Drie uur heb ik zitten denken wat ik moet zeggen, ze doet de deur open...
en ik weet niet wat ik moet zeggen.
Voor mij is het makkelijker, ik ben niet verliefd.
Ik ook niet, imbeciel.
Ga door.
Ik wil dat je de documenten pakt...
en ze aan deze zijde neerlegt.
Dat is eenvoudig genoeg.
Romano, wat heb je tegen het politiedistrict verteld?
Het is jouw beurt. - We zijn aan het afwisselen.
We hebben nog een zaak, wat is het probleem?
Een overval op een mini-markt. Het afwisselen van gelijke zaken.
Wat wil je dat ik doe? - Vraag rechter Fortuna.
Ik wil een oplossing, en niet twee problemen.
Waarom is mij vragen een probleem?
Dat is het niet.
Het is gewoon flauw om je met zo'n onbeduidend iets...
lastig te vallen, als we het zelf kunnen behandelen.
Strikt genomen, is het jouw beurt.
En schiet op, anders zul je een wake vinden in plaats van een misdaad scčne.
Wat is er, Baez?
Nog hier. En jij?
Ik heb er genoeg van om gelukkig te zijn.
Je ziet er gelukkig uit.
Als een hond met twee staarten.
Ik geniet ervan als die imbeciel me stuurt om een dode vrouw te treffen.
Kom binnen. - Imbecielen zijn er genoeg.
Stil, gemakzuchtigen die weten dat ze imbecielen zijn.
Leven en laten leven. Ze zijn nutteloos maar tevens argeloos.
Ze hinderen niemand.
Hoe gaat het, inspecteur? - Ik heb het over je.
Dan heb je nog imbecielen die denken dat ze genieën zijn.
Ze schijten overal en iemand moet hun kont afvegen.
Van de imbecielen die ik ken, niet een maar twee.
De rechter en m'n maat in gerechtshof 18, wie er een imbeciel,
of een schoft, of allebei is.
Het was zijn beurt,
dus ik vraag je om het de rechter te vertellen.
Zeg tegen hem dat ik niets te maken heb...
met de 23-jarige lerares, Liliana Colotto.
Onlangs getrouwd met Ricardo Morales,
banksecretaris.
De oude vrouw vertelde dat er twee bouwvakkers aan het werk waren...
op het terras van nummer 3,
maar die zijn al twee dagen niet geweest vanwege de regen.
Weet je zeker dat zij ze niet gezien heeft? - Ze zegt van niet.
Ik ga met de echtgenoot praten.
Tot later, Esposito.
Ik ga met je mee.
Goedemiddag.
Ricardo Morales?
Die kant op.
Ricardo Morales? - Ja, dat ben ik.
Inspecteur Baez, federale recherche.
Heeft nog iemand een sleutel van je woning?
Heb je de afgelopen dagen vreemdelingen gezien?
De buurman zei dat je elke dag tijdens de lunch naar huis kwam.
Dat is wel een beetje uit de buurt, nietwaar? Heb je daar een reden voor?
Sorry, ik heb je niet verstaan.
We hadden een gewoonte, een routine.
We keken graag samen naar 'The Three Stooges'.
Ze vond ze zeer grappig.
Je moet met me mee naar het lijkenhuis.
We doen wat we kunnen,
ik weet dat het onprettig is.
Wat is er mis met deze typemachine?
Zou je hem willen weggooien? Ik kan er niet meer tegen.
Wie wil deze nog hebben? - Dat weet ik niet.
Ik wil 'm niet meer zien.
Oké, Benja, eens kijken of je dit leuk vindt.
Met deze verklaring,
verklaar ik, rechter Raimundo Fortuna Lacalle,
mezelf helemaal krankzinnig en onbekwaam...
Dat is verkeerd. Geef hier.
Zo moet het: Overeenkomstig artikelen 141, 142 en 143 van het wetboek,
MIJN BESLISSING -in hoofdletters- is dat Raimundo Fortuna Lacalle,
geestelijk ziek is, wettelijk gesproken, krankzinnig.
Hij lijdt aan chronische delirium
en is daarom niet in staat...
om z'n taken uit te voeren als ambtenaar.
Hoe gaat het, mevrouw? Veel handtekeningen?
Ja. We hebben de Nicolosi zaak.
Dat maakt niet uit, eerwaarde.
De verklaringen van de getuigen, niets meer.
Oké.
Sorry. Er is nog een dossier, eerwaarde.
Bedankt.
Hallo, eerwaarde.
Hoe gaat het? - Prima, en jij?
Benjamin, Pablo...mevrouw. - Hallo.
Hey, Benjamin...
om je te laten zien dat gerechtshof 18 in goed vertrouwen handelt,
weet je nog dat je enkele dagen geleden van streek was...
over het krijgen van een zaak?
Nou, de zaak is opgelost.
De twee bouwvakkers die aan het werk waren in nummer 3.
Ze zijn gearresteerd in de 25ste. Als je een mogelijkheid hebt,
kun je ze ondervragen.
Wacht even...welke bouwvakkers?
Ze heten...
Jacinto Caceres, een 35-jarige Boliviaan en 34-jarige Juan Robles.
Hij is tenminste een Argentijn.
Ik sta versteld, Romano.
Blijf zo doorgaan en ik geef gerechtshof 18 alle moeilijke zaken.
Slecht nieuws, zoon.
Alsjeblieft, meneer.
Ik ben blij om te kunnen helpen.
Esposito, hoe gaat het?
Heeft Romano je gewaarschuwd dat ik eraan kwam?
Ik was al bezig het verslag te typen.
Je krijgt de mannen morgen. Ze zijn het, ze hebben een bekentenis getekend.
Niet later dan Maandag.
Laat me binnen.
Brigadier Sicora moet het goedkeuren.
Sicora staat op het punt een bord vol stront te eten.
Echt waar?
Wil je hem vergezellen? Ga je gang.
Twee voor de prijs van een.
Nou?
Ben jij Caceres?
Nee, Robles, dat is Caceres.
Caceres, het is oké.
Stomme klootzak!
Ben je niet goed bij je hoofd?
Je hebt twee nietsnutten gearresteerd! Nietsnutten.
Ze waren niet eens aanwezig!
Laat ze vrij, wat kan mij het schelen?
Je hebt opdracht gegeven, om de bekentenis uit ze te slaan!
Weet je waar ik heenga? Een aanklacht indienen!
Eens kijken wie deze keer je baan redt!
Rot op met je aanklacht!
Maak je geen zorgen, dan heb jij ook geen baan meer.
Dien maar een aanklacht in. Al deze drukte om twee zwarten!
Je ogen zullen zwart zijn als ik klaar met ze ben!
Stop!
Kijk goed bij de 'gezocht' advertenties. Je zult hier nooit meer een voet zetten!
Je weet niet met wie je te doen hebt!
Je hebt geen idee.
Benjamin...
Het is oké,
ik ga een aanklacht indienen. Ik ben zo terug.
Dat is prima.
Maak je geen zorgen, ik ben zo terug.
Heb je Sandoval gezien? - Hij is vertrokken.
Waarheen? - Naar Talcahuano.
Dit land staat op z'n kop.
Jij staat op je kop.
Hoe kun je deze volksmenner president van ons beschermen?
Let op je woorden, anders krijg je moeilijkheden.
Attentie iedereen.
Hoofd rechter Benjamin Esposito is zojuist gearriveerd.
Welkom, eerwaarde.
Kom op...
Hoeveel is hij schuldig? - Niets, helemaal niets.
Ik betaal m'n eigen drankjes, weet je dat?
Trouwens, het is nog vroeg. Wat is het probleem?
Ik betaal, alsjeblieft.
Hier. - Nee, ik heb geld...
Het is betaald. - Prima.
In dat geval kan Mr. Esposito iedereen een rondje betalen...
Nee...
Bedankt!
Handen thuis,
je bent hier de baas niet, zet me niet voor schut
in het bijzijn van m'n vrienden, begrepen?
Ik betaal nooit meer voor je.
Waarom blijf je vrekkig?
Oké, we gaan. Rustig, alles is in orde.
Het is prima.
We gaan.
Kom op.
Ik vertrek...
Tot later.
We gaan. Tot ziens!
M'n jas.
Die heb ik.
Tot later, Emilio.
Dag...
Waarom praten jullie niet? Je bent z'n vrouw en dit is zijn huis...
Je brengt hem zo laat nog, ik weet niet wat ik moet doen.
Het is vroeg, je zou me moeten bedanken.
Je kunt hem niet zomaar afleveren. Het is jouw probleem.
Mijn probleem? - Jij hebt hem zomaar gebracht.
Bedoel je dat het mijn fout is?
Wie is daar? - Benjamin Espósito.
Wie?
Van de hoorzitting, weet je nog?
Beeldschoon, nietwaar?
Erg mooi.
Het spijt me voor die mannen.
Ze komen nu ongeveer vrij.
Hij moest wachten totdat ze gerechtelijk onderzocht waren
voor die rechtszaak waar ik het over had.
Nee, blijf zoeken. Op die manier leer je haar beter kennen.
Hier is nog een album.
Ik kijk de hele dag al naar haar foto's.
Ik weet dat ik in de ontkenningsfase zit...
maar het helpt me vooruit totdat we hem vinden.
Toen is ze afgestudeerd.
Hier kwam ze uit Chivilcoy en is bij haar tante ingetrokken.
Ze heeft op een school gewerkt in Almagro, daar hebben we elkaar ontmoet.
Vroeger betaalde ze haar rekeningen bij de bank.
Ik weet nog steeds niet waar ik de moed vandaan haalde om met haar te praten.
Vertel me een ding. Als we hem pakken, wat voor straf krijgt hij dan?
Verkrachting en moord. Hij zal levenslang krijgen.
We hebben hier geen doodstraf.
Ik ben het niet eens met de doodstraf.
Ik ook niet. Ik dacht misschien...
dat het voor jou misschien als vergelding kon dienen.
Vergelding? Zullen ze hem verkrachten en dan doodslaan?
Nee, ze geven hem een injectie en dan zal hij inslapen.
Het is niet eerlijk.
Ik zou graag met hem willen ruilen.
Die zijn van toen ze 17 of 18 jaar oud was.
Dat is de lente picknick in Chivilcoy.
Ben je daar ooit geweest? - Nee.
Ik wel, ze nam me mee naar een bezoek aan haar ouders.
Laat hem oud worden.
Een leven leiden zonder vooruitzicht.
Wat is er?
Niets...
Had ze broers?
Nee, waarom?
Weet je wie dit is?
Hij staat op meerdere foto's. Hij kijkt naar haar.
Ik heb Liliana dit systeem laten zien, anders zul je na verloop van tijd
vergeten wie er op de foto staat.
Dat is waar...
Laporta, Rodriguez, Cardozo, Simone...hier. Gomez, Isidoro Gomez.
Nou?
Ik heb altijd al gedacht dat wat die foto's betreft, het een beetje raar is.
Ja, maar ik denk...
Het is de blik in haar ogen. Dat is de sleutel.
Zie je die vent kijken naar deze vrouw... hij aanbidt haar.
De ogen...spreken...
Ze stralen ook onzin uit, ze moeten zich stil houden.
Soms is het beter niet te kijken.
Wat?
We hebben nooit over deze zaak gesproken. Wanneer ben je terug gekomen uit Jujuy?
In 1985.
Waarom nu?
Beter dan het planten van begonia’s...
Waarom?
Omdat ik 20 jaar lang op een zijspoor heb gezeten.
Rechtszaken, zaken, vrienden, streken.
Een huwelijk, meerdere verhoudingen... Ik zat op een zijspoor.
En nu ik gepensioneerd ben, kan niets me meer op een zijspoor zetten.
Ik zat pas geleden in een bar
en ik zag mezelf alleen dineren... en ik had een hekel aan mezelf.
Ik weet dat het jou niet zal overkomen. Ik vraag niet om je begrip.
En tijdens het proberen...zoek de redenen, de momenten...
Alles leidt me tot de Morales zaak.
Het is alsof m'n leven...
Beantwoord de telefoon.
Het is Alfonso, ik bel hem wel terug.
Neem op. ik wacht wel.
Ik bel hem wel terug.
Geen probleem, neem maar op.
Ik ben hier bijna klaar, ik kom er zo aan.
Begin maar zonder me, ik kom er zo aan.
Hallo?
Goedenavond. Woont Isidoro Gomez hier?
Ja...
Is hij thuis? - Nee, hij woont hier niet meer.
Niet?
Nee, hij is verhuisd naar Buenos Aires.
Ah...Buenos Aires?
Met wie spreek ik?
Ik bel namens raadslid Mendez,
het gaat om een baan.
Is hij al lang in Buenos Aires?
Een maand, niet veel langer.
Weet je waar ik hem kan vinden? Heb je een adres?
Het is een belangrijke baan.
Hij werkt op de bouw.
Op de bouw?
Ja, hij zei dat het in Montevideo was, vlakbij Lanoes...
Ik weet het niet zeker meer...
Wat voor soort baan is het?
Het is een baan waarin hij geďnteresseerd zal zijn.
Het is voor raadslid Mendez...
Vertel me eens iets.
Ja...
Waren hij en Liliana Colotto vrienden?
Vroeger zagen ze elkaar wel eens. Ze komt hier vandaan. Waarom?
Ze werkt voor het raadslid.
Ze heeft hem aanbevolen voor de baan.
Zij? Hij zal blij zijn dat te horen.
Echt waar? Denk je dat hij haar nog kent?
Oh, ja. Hij vond haar echt leuk.
Maar toen is ze naar Buenos Aires verhuisd,
en hebben ze elkaar volgens mij nooit weer gezien.
Hallo...Hallo? Hallo!
Als hij hier is, is het een wonder. Mafkees.
Arme man. Stel je eens voor, dat je de liefde van je leven verliest.
Niet hem, jij.
Als jij je mond had dicht gehouden en me eerst gebeld had zonder iets te zeggen.
Goedemorgen, we zoeken Isidoro Gomez.
Wat is er? Wie ben je?
Mike Hammer, klootzak. Is hij naar z'n werk gekomen?
Nee.
We weten niets van hem.
Geef me z'n adres.
Oké.
Fernandez! Fernandez!
We weten dat er gisteravond voor Gomez is gebeld.
Hij ging naar de slaapkamer en kwam er 10 minuten later weer uit...
met z'n koffer ingepakt en z'n jas in de hand.
De voorman zei dat ze hem nog een week aan loon moesten uitbetalen,
maar dat hij zonder streken is vertrokken.
Ik kan wat rondvragen, inspecteur.
Ik zag dezelfde foto als jij. Ik zou hem eruit moeten pikken.
Laat maar, Esposito. De zaak is niets anders dan hete lucht.
Als je denkt dat ik al het papierwerk moet invullen om een verzoek in te dienen in Chivilcoy
om de woning van een oude vrouw te doorzoeken...
om brieven te zoeken van de zoon die misschien wel of niet verstuurd zijn...
en blabla, blabla... Alsjeblieft, Esposito. Je bent gek.
We kunnen nergens anders zoeken, meneer.
Je spelletje Don Quixote met Romano was genoeg.
Die arme man werd overgeplaatst naar Iowa.
Misschien is hij wel in Chivilcoy, probeer het hem te vragen.
Hoe dan ook...de generaal zei wat hij moest zeggen.
Oh nou...
Ik weet niet wat ik moet doen.
Het gaat steeds slechter met Morales,
de moordenaar weet dat we hem op de hielen zitten,
mijn rechter is een imbeciel, ik wil Irene vermoorden,
en de enige man die ik kan vertrouwen is een dronkaard,
een imbeciel eerste klas.
Ik heb een voordeel. Een klein voordeel.
Het is vandaag toch de 28ste?
De dronkaard heeft nog niet betaald.
Hij heeft het geld van vorige maand al opgedronken.
Dus als hij de rekening moet betalen, krijgt hij een dilemma.
Of hij zegt dat hij blut is, wordt gearresteerd, in elkaar geslagen,
gaat als een wrak naar huis en z'n vrouw zal hem er voorgoed uitschoppen,
of hij wendt zich naar z'n baas, toevallig ben ik dat, en vraagt hem te betalen.
Maar omdat z'n baas een stomkop is, maar geen complete idioot,
zal hij nog een keer betalen.
Maar in ruil voor een gunst. En de dronkaard
kan niet weigeren. Dat klopt toch?
Ik moet plassen.
Wacht even. De oude vrouw moet op een gegeven moment toch naar buiten.
Teveel Napoleon Solo en Perry Mason. Dat is je probleem.
Ik meen het, ik moet plassen.
Schoft! Verdomme!
Ik schrok me dood!
Liet ik je schrikken? Wat doe je hier?
Ik kwam je helpen.
Je zou buiten de wacht houden.
Als ze terugkomt, zijn we er geweest.
Ze komt niet terug.
Hoe weet je dat?
Ze is in de kruidenierszaak, daar is ze nog wel even.
Ontspan je, in hemelsnaam.
Heb je iets gevonden?
De brieven...
Huh?
De brieven, maar geen... Kom hier...
Er staat geen adres op.
Deze is van eergisteren.
En?
Hij is recentelijk verstuurd!
De vuilnis. De enveloppen liggen misschien nog wel in de vuilnisbak.
Dus!
Nee, hier ligt niets!
Helemaal niets?
Niets.
Heb je alles doorzocht?
Wil jij het proberen?
Hou ermee op!
Vooruit! Wat is er? Kom hier.
Rustig, ik zal je losmaken. Rustig!
Moet ik rijden?
De hond had waarschijnlijk hondsdolheid, je zult sterven.
Waarom hield je niet de wacht?
Als ze erachter komt dat we hebben ingebroken...
Benjamin, toen we voor die brieven kwamen,
zal ze zich het vroeg of laat realiseren.
Daarom hebben we de brieven niet meegenomen.
Je was niet stom genoeg om ze mee te nemen, nietwaar?
Ah...
En als ik ze wel had meegenomen?
Wel had meegenomen?
Als ze erachter komt, vertelt ze het aan Gomez
en dan zal de man voorgoed verdwijnen. Zie je dat niet?
Nee.
Niet? Je bent echt blind!
Omdat je...Je zult het wel zien als ik erachter kom..
Dat hele gedoe over de datum...
Ik werk liever alleen!
Tactisch Revolutionair Bevel, waarmee kan ik u van dienst zijn?
Verkeerd verbonden. Dat is oké.
Helemaal niets?
Mis ik iets?
Het is alsof die kerel wist dat we die brieven zouden lezen.
Het zijn enkel namen. Onzin, geen harde bewijzen.
Maak je geen zorgen om me. Ik ben net Manfredini,
en geen Bavastro. Mensen uit Chivilcoy.
Hier, laat me eens kijken. Oh, verdomme...
Sperma Bank, krediet afdeling. Goedemorgen...we lenen sperma.
Storting of opname?
Esposito! Sandoval!
Verkeerd verbonden...
Sandoval!
Rechter Fortuna wil je spreken.
Je hoort toch m'n stem als ik tegen je praat, Esposito?
Ja, meneer.
Dan neem ik aan dat je doet wat ik je opdraag...
en vervolgens doe je precies het tegenovergestelde,
je hebt me wel verstaan maar je geeft geen moer om de opdracht die ik je heb gegeven.
Nietwaar, Esposito?
Niet helemaal, meneer.
En als m'n collega uit Chivilcoy me heel kwaad belt...
om me te vertellen dat twee van m'n werknemers...
ingebroken hebben in het huis van een oude vrouw,
dan betekent wat ik gezegd heb, helemaal niets.
Ik weet niet waar je collega zoiets heeft gehoord.
Dat heb ik ook tegen hem gezegd, Esposito.
Echter, m'n collega heeft me verteld...
dat enkele dagen geleden in Chivilcoy
bij het kruispunt van Francisco Savey en de hoek van Schiaffino...
in de bebouwde kom van Chivilcoy,
er een zwarte Peugeot geparkeerd stond met kentekenplaat 133-809 uit Buenos Aires,
toen heeft m'n collega de federale recherche gevraagd om het voertuig na te trekken.
Wat denk je op welke naam het voertuig geregistreerd stond?
Wie dan?
Een zekere...Espo...Esposi!
To.
En de federale recherche heeft de rechter verteld, waar hij werkte.
En de rechter belde me voor een verklaring.
En de waarheid is, Esposito, ik kan het niet verklaren. Omdat ik niet meer
op een rechter lijk, ik zie eruit als een eersteklas imbeciel.
Omdat ik zeg dat ik A wil, en de mensen geven me Z.
Net als die stomme typemachine die ze me hebben gegeven!
Excuseer me, meneer...
Volgens mij is er iets vreemds aan de hand.
Precies. Wacht eens even. Je hebt nog niets gehoord.
Straks mag je me weer als een imbeciel behandelen.
Maar hier moet je eerst naar luisteren.
Want wat heel vreemd was in dat kleine stadje
waren niet die twee mannen uit Buenos Aires. Of dat een van hen beiden gezien is...
tijdens het strikken van z'n schoenveters, terwijl hij schoenen zonder veters droeg.
Wat echter opviel was toen een van hen de kruidenierszaak binnen liep,
de eigenaar gegroet heeft, om een fles whisky vroeg en toen weer vertrokken is...
met de fles whisky aan z'n lippen.
Zal ik hem voor je beschrijven?
We moeten het ontkennen, Benjamin. Ik was het niet, ik weet het niet...
Ik wil nooit meer met je praten. Nooit meer.
Ontken alles.
Mevrouw, eerlijk...
Maak dat je wegkomt.
Ben jij ook al tegen ons?
Irene, ik praat tegen je!
Irene!
Het was niet alleen een stomme zet,
maar je deed het tevens achter m'n rug om.
Ik dacht niet dat je...
Dacht je dat ik hier was om je in de maling te nemen?
Dat zei ik niet.
Dat hoef je ook niet te zeggen. Ik kan het wel raden.
Laten we even duidelijk zijn.
Ik ben de baas en jij bent de werknemer.
12 brieven. 31 pagina's op dun papier.
Hij heeft het over 5 banen, twee als bouwvakker,
een als leverancier en twee zonder details.
Drie buurten in Buenos Aires: Monte Grande, San Justo en Avellaneda.
Zes namen: Anido, Mesias, Oleniak, Manfredini,
Bavastro en Sanchez.
Maar een betrekking tot een vrouw: Rosa,
waarschijnlijk een tante.
Dat is alles wat we hebben. De rest is niets.
Benjamin!
Is dit ook niets?
Alsjeblieft...
Laat maar open, het is geen geheim.
Ik heb met Fortuna gesproken. Ik heb uitgelegd dat je een imbeciel bent.
Ik heb m'n onweerstaanbare glimlach gebruikt...
en hem overtuigd de rechter in Chivilcoy te bellen...
en het hele voorval te vergeten.
Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.
Ik wil dat je in de toekomst afziet van zulke handelingen.
Je mag gaan.
Mag ik je nog een vraag stellen? Welke onweerstaanbare glimlach?
Die heb ik nog nooit gezien.
Natuurlijk niet. Die bewaar ik voor m'n vriend, zoals het hoort.
Natuurlijk. Ik zal je niet langer ophouden.
En breng me het dossier van Liliana Colotto,
om het te verzegelen en in het archief te plaatsen.
De zaak is gesloten.
Verloven? De jeugd van tegenwoordig lacht erom.
Wie verlooft zich nu nog?
En deze jongen? Hoe heet hij ook alweer? Hij was hier minder dan een jaar geleden...
Godoy.
Godoy!
Larreta heeft de baan voor hem geregeld. - Dat klopt.
Ja, stom van me. Ik heb de foto niet van een datum voorzien.
Wanneer was het? Twee of drie maanden na Chivilcoy?
Een week later. Dat weet ik nog goed.
Een week na onze discussie kwam jij opdagen...
met Alfonso, of hoe hij ook mag heten, om je verloving aan te kondigen.
Kijk naar Sandoval, hij ziet er nuchter uit.
Het is zo vreemd, ik herken mezelf niet. Ik lijk op iemand anders.
Wie was je? Hoe was je?
Dat weet ik niet. Eerlijk, conservatief...
Verwaand.
Gestructureerd.
Standvastig.
Jong, Benjamin. Ik was jong.
Jij was ook jong. Kijk, geen grijze haren.
En hier. Als je hier aan deze kant kijkt, allemaal serieus.
Ik was een ander persoon.
Je roman is misschien wel zeer goed. Maar het is niet m'n smaak.
Je hebt het einde van je leven bereikt...
en je wilt terugkijken. Maar dat kan ik niet.
Ik moet elke dag werken. En moet ermee leven.
Het is misschien niet 'de' rechtvaardigheid, maar een klein beetje rechtvaardigheid.
En aan het eind van de dag moet ik naar huis, terug naar m'n echtgenoot...
en m'n kinderen waar ik dol op ben.
Ik heb m'n hele leven vooruit gekeken. Terugkijken staat buiten m'n rechtsbevoegdheid.
Ik verklaar mezelf onbekwaam.
Wat een zaak, Jezus Christus. Het is nooit afgelopen.
Morales! Morales!
Hallo!
Hoe gaat het?
Hoe gaat het met je? - Espósito.
Natuurlijk. Hoe gaat het?
Prima, en met jou?
Hier ben ik. Wil je gaan zitten?
Ja...
Hoe is het verder?
Deze maand ben ik hier op Dinsdag en Donderdag.
Wat?
Op dit station.
De andere dagen van de week wacht ik op de andere stations.
Dat verander ik elke maand. Uiteindelijk moet hij over de brug komen.
Hij moet wel buiten de stad wonen,
hij weet dat hij in de stad gepakt zou worden.
Het is een jaar geleden, maar je bent nooit gestopt met het onderzoek.
Nietwaar? - Nee, dat klopt...
Je denkt natuurlijk dat ik gek ben.
Nee.
Maak je geen zorgen om mij.
Nee, dat doe ik ook niet.
Het ergste is dat ik dingen begin te vergeten.
Ik moet mezelf steeds dwingen om haar te blijven herinneren.
Elke dag.
Op de dag dat ze vermoord werd, had Liliana citroen thee voor me gemaakt.
Ik had de hele nacht liggen hoesten
en ze zei dat dit zou helpen. Die stomme dingen weet ik nog.
Snap je het?
Dan begin ik te twijfelen en weet niet meer of het nu citroen
of honing was dat er in de thee zat.
En ik weet niet of het een herinnering is,
of een herinnering van een herinnering, die ik nog over heb.
Excuseer me. Ik moet met je praten.
Kom binnen.
Bedankt.
Gisteren is me iets overkomen. Ik heb de hele nacht zitten piekeren.
Ik dacht aan jou... Heb je ooit...
Heb je dingen ooit vanuit een ander perspectief bekeken?
Als iemand anders een visie op de zaak of leven krijgt...
en wat die andere persoon meemaakt, kan hem helpen met z'n eigen leven.
Ga door.
Ja, en ik dacht: "Ik moet Irene spreken."
Misschien ben je wel kwaad op me... Sorry.
Misschien wil je me wel vermoorden... Maar ik moet het proberen.
Een ogenblik, dan doe ik de deur dicht.
Sandoval, ik ben druk. Ik bel je als ik klaar ben.
Benjamin vroeg me om te komen.
Ja, ik hoopte dat wij drieën zouden kunnen praten.
Excuseer me, mevrouw.
Gisteren kwam ik Morales tegen op het station...wat deed hij daar?
M'n kristallen bol is gebroken.
Hij gaat elke dag naar de terminals...
op zoek naar de moordenaar.
Elke dag na het werk in de bank.
Je kunt je z'n liefde niet voorstellen. Het is treffend.
Het is alsof de dood van z'n vrouw hem daar heeft achtergelaten,
voor eeuwig opgesloten in de tijd.
Je had z'n ogen moeten zien. Ze zijn in staat van pure liefde.
Kun je je zo'n liefde voorstellen?
Niet beďnvloed door de slijtage van de routine?
Spreek voor jezelf, het heeft geen invloed op me.
We denken dat de man opnieuw een kans verdient, mevrouw.
Wat kan ik doen?
De zaak is gesloten. We zouden de zaak opnieuw moeten openen.
Je vraagt me om een officieel document te vernietigen,
met zowel de handtekening van mij als die van de rechter...
en om verklaringen en data te vervalsen,
zodat het lijkt alsof de zaak nooit is gesloten?
Dat is een geweldig idee. We hadden niet...
Neem me niet in de maling.
Alles oké, meneer?
Zeg eens Decime...heb je een stapel brieven op m'n bureau gezien?
Nee.
En Sandoval?
Hij is vertrokken naar Talcahuano.
Je sluipt niet alleen weg te drinken, maar je steelt ook nog eens bewijsmateriaal.
Alles is onder controle.
Als Irene het dossier leest...
Afblijven. Ben je gek geworden?
We gaan terug.
Ga even zitten. Ga zitten en ontspan je.
Weet je waarom we hem niet kunnen vinden, Benjamin?
Omdat we stom zijn.
Kijk: 12 brieven, 31 pagina's. 5 banen.. Dat heb ik al gelezen.
Mogen we gaan?
Wacht eens even. M'n verstand is opgeblazen, ik kan niet meer stoppen.
Ik vraag mezelf af waarom we hem niet kunnen vinden?
Hij verdwijnt altijd. Waar is hij?
Toen begon ik aan mannen te denken.
Mannen in het algemeen. Niet enkel deze man...
Mannen in het algemeen.
Deze man kan alles doen om verschillend te zijn.
Maar er is een ding wat hij niet kan veranderen. Hij niet, jij niet, niemand.
Neem mij bijvoorbeeld. Ik ben jong en heb een goede baan,
een vrouw die van me houdt... En zoals jij altijd zegt,
ik blijf m'n leven vergooien in zulke kroegen.
Vele malen heb je me gevraagd, "Waarom ben je hier, Pablo?"
"Waarom?"
Weet je waarom, Benjamin? Omdat het m'n passie is.
Ik vind het heerlijk om hierheen te gaan, dronken te worden,
iedereen die me kwaad maakt een klap te verkopen...heerlijk.
Net als jij, Benjamin.
Je kunt er niets tegen doen om Irene uit je hoofd te krijgen.
Ze sterft om iemand anders te trouwen,
haar bureaulade ligt vol met tijdschriften over bruidsjurken.
Ze heeft zich verloofd, een feest en alles gegeven. Maar jij blijft wachten...
op het wonder, Benjamin.
Waarom? Kom hier.
Hoe gaat het, notaris? - Hoe gaat het met je?
Dit is die vriend waar ik het over had, Esposito.
Andretta, de notaris.
Een notaris, en m'n technisch adviseur. - Hier heb je m'n kaart.
Laten we beginnen met de eerste brief van onze vriend Gomez.
Hou maar.
"Ik zweer dat het zo hard regende, dat ik er die avond slechter uitzag dan Oleniak."
Notaris, alsjeblieft.
Juan Carlos Oleniak. Speelde de eerste keer voor Racing Academy in 1960.
In 1962 ging hij naar de Argentinos Juniors, en weer terug naar Racing in 1963.
In een klassieker met San Lorenzo, werd hij aangeduwd
en viel met z'n hoofd in de sloot. Hij was drijfnat.
We noemen hem Plato. Academy is z'n leven.
Ik zal je laten komen. We zijn een geweldig team samen.
Anido alleen is niet hetzelfde, als Anido met Mesias.
Anido en Mesias, krijgen steun van de club die alles gewonnen hebben in 1961. Negri als keeper,
Anido en Mesias. Blanco, Peano en Sacchi. Corbatta, Pizzuti, Mansilla,
Sosa en Belén.
Maak je geen zorgen om me. Ik ben net als Manfredini,
niet Bavastro. Notaris?
Pedro Waldemar Manfredini. Racing heeft weinig voor hem betaald
en hij werd een buitengewone speler. Ongelooflijk.
Julio Bavastro, rechtsbuiten. Hij speelde maar twee wedstrijden
tussen 1962 en 1963 zonder te scoren.
Citaat: "Ik wil niet eindigen als Sanchez."
Over wie heeft hij het?
Dat kan alleen maar de keeper zijn, Ataulfo Sanchez.
Eeuwige bankzitter. Hij speelde maar 17 wedstrijden
tussen 1957 en 1961.
Notaris, wat is Racing voor je?
Een passie.
Zelfs na 9 jaar zonder een kampioenschap?
Een passie is een passie.
Zie je, Benjamin?
Een man kan alles veranderen. Z'n gezicht, huis, familie,
vriendin, geloof en z'n God.
Maar een ding kan hij niet veranderen.
Z'n passie kan hij niet veranderen.
Een prachtige avond voor voetbal!
Huracán is te gast bij Avellaneda's Racing Club in het Tomas Duco stadion...
op een schitterende voetbalavond.
Racing is een aantal plaatsen gekelderd...
en mag deze laatste mogelijkheid...
om in de race te blijven voor het kampioenschap niet verknoeien.
Jorge heeft de bal. Hij passeert Brindisi.
Geweldige beweging. Hij gaat richting de zijlijn.
Hij schudt Houseman af. Zet voor richting Nestor Escola.
Die geeft hem af aan Roberto Diaz. Diaz schiet met z'n linker...
Hij raakt de paal! Ongelooflijk! Huracán komt goed weg!
Opzienbarend, het publiek moedigt Racing aan...
Academy! Academy! Academy!
Dit is waanzinnig. Gekkenwerk.
Je kent gewoon geen voetbal.
Je moet iets meer geduld hebben.
Er zijn te veel mensen. Het is onmogelijk.
Onmogelijk!
Daar is hij!
Waar?
Daar! - Waar? Ik zie hem niet.
Excuseer me. Pardon.
Kom op Benja... Kom op...
Sorry, sorry!
Isidoro Gómez.
Kom mee, we gaan.
Wat is er, Benjamin?
Ik heb er genoeg van. Het is al een maand geleden.
We zijn naar 4 wedstrijden geweest!
Ik zei dat je geduld moest hebben.
Gómez?
Goal! Racing Club scoort!
Verdomme... Gomez! Kom terug!
Kom hier!
Benjamin, schiet op!
Ik had hem! Hij is ervandoor!
Waar is Baez? Baez! Baez! Hij rende weg, heb je hem gezien?
Hoe ziet hij eruit?
Ik heb je de foto gegeven!
Ik bedoel hoe lang is hij?
Normale lengte, mager postuur... Wat zijn ze aan het doen?
Hij ontsnapt!
Ik kan er niet meer tegen, Benjamin. Hij vraagt hoe hij eruit ziet!
Klootzak!
Hij zou boven moeten zijn, niet wij! - Hij herkent hem niet, wij wel!
Waarom heb je hem de foto niet gegeven? - Dat heb ik gedaan!
Rot op, schoft!
Mag ik niet even rustig schijten?
Kom eruit!
Rot op! Hij is bezet!
Kom eruit, de politie is hier. Er zal je niets overkomen.
Welke politie? Stop met die onzin.
Pablo!
Politie, stop!
Blijf daar, niet springen!
Waar gaat hij heen?
Sorry. Hoe gaat het?
Ik wacht op Sandoval.
Waarom?
Ik speel de goede man, dan komt hij binnen...
Ik leg het later wel uit, het is een routine die we hebben.
Die truc kent iedereen. Je mag hem niet ondervragen...
zonder de rechter.
Natuurlijk!
Eigenlijk moeten we het doen voordat hij hier aankomt.
Een gevangene ondervragen zonder advocaat of rechter?
Ordońez! Heb je Sandoval gezien?
Hij is een tijd geleden vertrokken.
Verdomme!
Dat keuren ze niet goed.
Wat wil je hem ten laste leggen?
Wat bedoel je? Denk je dat het niet genoeg is?
Het slachtoffer bekijken in een foto?
Ja.
Daarom moeten we hem murw maken.
En als het hem niet is?
Kijk me niet zo aan.
Eduardo!
En als het hem niet is? - Natuurlijk is het hem.
Ja, raadgever? - Noem me niet zo. Haal Sandoval.
Moet ik een taxi nemen?
Ja. Nee! Nee... Hij gaat 's morgens naar Robertino's.
In Viamonte, schiet op!
Nee. Wacht, Eduardo. - Wacht!
Wat ben je aan het doen? - Het spijt me!
Het is 'm.
Hoe weet je dat? - Dat weet ik niet.
Zie je? - Ik weet niet hoe, maar ik weet het.
Hoe?
Gomez, Isidoro Néstor.
I.D. Nummer.
10,740,925.
Huwelijksstaat? - Vrijgezel.
Adres.
Mocoretá 2428, Isidro Casanova.
Welke trein neem je naar de stad?
Ik ga niet met de trein. Ik ga met de bus.
Wat is het probleem?
Mo, core...ah... Deze typemachine deugt niet!
De "A" werkt niet.
Wacht even.
Waar gaat dit over? Alsjeblieft, ik smeek je.
Je bent betrokken bij de Liliana Colotto zaak,
verkrachting en moord.
Het gebeurde op 21 Juni 1974. In feite ben je de verdachte.
Ik moet je verklaring afnemen.
Er zal je een advocaat worden toegewezen.
Wacht.
Liliana Colotto? Ik heb haar gekend in Chivilcoy. Wat is er met haar gebeurd?
Zeg eens, Gómez.
Waarom denk je dat je al drie dagen in de gevangenis zit?
Ik heb geen idee. Ik was bij de wedstrijd...
Ja, en plotseling rende je weg.
Wat zou jij doen? Als twee van die gekken
je plotseling bespringen... Wat is er met Liliana gebeurd?
Kijk, Gomez, niet doen... Jij weet net zo goed als ik
dat jij haar verkracht en vermoord hebt.
Liliana...meen je dat? Dat zou ik nooit doen.
Ik ben al een jaar niet meer in Chivilcoy geweest, dat kan ik bewijzen.
We hebben je een week na de moord gezocht...
en je verdween, uit het hostel en je hebt je baan opgegeven.
Welk hostel? Ik heb nooit een hostel verlaten.
Gomez, niet zo onnozel. Het hostel op Piedras.
Dat was een jaar geleden!
Ik vertrok omdat ik het niet kon betalen.
En je baan?
Ik heb een beter betaalde baan gevonden.
Wat heeft dat met Liliana uit te staan?
Ik ken haar m'n hele leven al, ze is een jeugd vriendin.
Ze kunnen Sandoval niet vinden.
Wat?
Ze kunnen Sandoval niet vinden.
Oké, even denken...
Luister.
Fortuna kan elk moment hier zijn.
Alsjeblieft, wacht op hem... Alsjeblieft...
Huh, ja... Je zou wel eens...
Misschien... Misschien heb je wel gelijk.
Het is misschien makkelijker te verkiezen, geschikter...
Een ogenblik.
Kijk, Gomez. De rechter die je zaak behandelt zal hier snel zijn,
dus wachten we wel.
Mevrouw?
Sorry dat ik je stoor, plaatsvervanger, ik bedoel, raadgever.
Ik weet dat je deze zaak behandelt.
Maar deze jongen kan het niet gedaan hebben.
We praten buiten.
Wacht, een ogenblik.
Kijk eens naar hem. Hij kan het niet gedaan hebben.
Laat me het autopsie rapport eens zien.
De Colotto vrouw... Hier is ze. 1m52 lengte,
128 pond. Kijk wat hij haar aangedaan heeft.
Het spijt me, Gomez. Maar ik trap er niet in.
De Amazon en de Pigmy?
Trouwens, ze was een beeldschone vrouw.
Alsjeblieft, kijk naar dit gezicht.
Een schoonheid als zij ligt niet binnen het bereik van iedereen.
Er is een echte man voor nodig om zo'n vrouw aan de haak te slaan.
Denk je dat? Ik bedoel... De deur was niet geforceerd.
Dat betekent dat ze haar aanvaller kende.
Ja. Maar zo'n vrouw zou zich nooit...
dit mietje kunnen herinneren!
Tenzij ze een hoer was.
Sommige mannen doen het voor geld.
Wie is ze?
Hou je mond.
Nee, ze was een fatsoenlijke vrouw, dat kan ik je garanderen.
Daarover ben ik het met de jongen eens.
Ze bedroog die banksecretaris zeker.
Ik weet zeker dat z'n hoorns zo groot waren...
dat hij een cabriolet nodig had.
Waarom lach je, imbeciel?
Die man die de laatste keer een verklaring onder ede heeft afgelegd.
Sandoval?
Ja, ik denk dat hij het was. Hij was haar minnaar. Lang, knap,
brede schouders. Een man die in staat is een vrouw aan de haak te slaan.
Kijk eens naar dit mietje.
Ik weet zeker toen ze hem zag, dacht ze:
"Oh, nee, het is die mafkees die altijd
scheve gezichten trekt op alle foto's."
Dat klopt toch? Ja of nee?
Zo wilde ik je hebben, schoft!
Breng hem weg!
Ik heb je gepakt, schoft!
Breng hem weg, alsjeblieft!
Jullie zijn gek.
Luister, Benjamin. De schade aan het bot aan de rechterwand
bewijst dat de aanvaller een zeer krachtig bovenlichaam moet hebben.
Kijk, twee noedels.
Bovendien, vanwege de diepte van haar vaginale verwondingen,
mogen we afleiden dat de aanvaller groot geschapen is.
We hebben het dan natuurlijk niet over dit microbe.
Hij moet een pinda hebben.
Daar is ie, trut. Hoe vind je hem?
Schat, je zult nooit de pińata bereiken. Ten eerste ben je te klein.
Ten tweede, ben je niet mans genoeg voor een echte vrouw zoals ik.
Niet mans genoeg? Trut! Ik heb haar goed genaaid!
Ik heb haar helemaal plat geneukt.
Stop, laat hem gaan... Laat hem gaan, Benjamin!
Laat me los!
Als je haar aanraakt vermoord ik je. Ik vermoord je!
Ben jij Espósito?
Ben jij Espósito of ben jij Espósito?
Hallo?
Ik ben het, heb ik je wakker gemaakt?
Nee... Ik zat te werken.
Waarom ben je nog op?
Ik zat te denken...
Dat zou je niet zeggen.
Ja, stomkop. Nee, over de roman. Ik wil hem lezen als hij af is.
Geweldig, dat zou ik leuk vinden!
Weet je zeker dat je niet even wilt praten?
Nee, ik drink m'n thee op en dan probeer ik weer te slapen.
Oké.
Dag.
Vanmorgen, in de presidentsresidentie in Olivos, heeft de president
Dońa Maria Estela Martinez de Perón...
Irene, Irene! De naaister is hier!
Kijk, ze heeft de depelerine precies zo gemaakt als je wou!
Kom 'm eens aanpassen.
Ik kom er zo aan.
...gemeente en openbare voorzieningen zijn in het hele land aanwezig.
Ze heeft persoonlijk kleding, schoolartikelen en snoep gebracht...
om uitgedeeld te worden in in Lobos, een dorp in de provincie van Buenos Aires.
Hallo? Morales, hoe gaat het? Dat is lang geleden, wat een verrassing!
Ja, ik zit ernaar te kijken. Maar heb het zachter gezet. Wat is er?
Dankzij hen kunnen we ook veel dingen bereiken,
omdat de mensen het niet allemaal alleen kunnen.
Ze bieden veel hulp om alles voor elkaar te krijgen.
Goedemorgen, mevrouw Menendez Hastings,
van gerechtshof 42.
We zijn hier voor, Mr. Romano.
Hij heeft het erg druk. Waar gaat het over?
Meneer! Daar mag u niet naar binnen!
Ik zal m'n geloofsbrieven achterlaten, maak je geen zorgen.
Deze twee, die hun hand opsteken. Ik wil dat je ze gaat zoeken.
Zorg dat je ze vindt.
Wat doe jij hier? Ben je gek geworden?
Nee, jij bent gek geworden.
Mevrouw!
We moeten met u praten.
Heren, als jullie het niet erg vinden?
Als je eerst gebeld zou hebben, had ik de koffie klaar.
Isidoro Gómez. Verkrachting en moord,
gearresteerd door het gerechtshof.
Verbeteringsgestichten hebben ons geďnformeerd, dat hij is vrijgelaten...
door een decreet van de President.
Dat willen we controleren, daarom zijn we hier. Wil je reageren?
Ja, natuurlijk. Jullie twee moeten er vaker tussenuit gaan.
Recht, is niets anders dan een eiland.
Dit is de werkelijke wereld.
Terwijl jullie vogels zitten te schieten, zitten wij hier,
te vechten in de jungle.
Gómez, Gómez, Gómez... Ja...
Hij is met ons begonnen samen te werken toen hij in de gevangenis zat.
Hij zou ons informatie geven,
het bespioneren van jonge guerrillastrijders... Hij heeft goed werk verricht.
Wat is er? Ben je het er niet mee eens?
Weet je wel wat je zegt?
Hij heeft bekend, hij is een veroordeelde moordenaar.
Misschien, maar hij is ook zeer intelligent en dapper.
Hij kan in een huis inbreken en de klus klaren.
Wat hij in z’n privé leven doet moet hij toch zelf weten?
Met alle subversieve daarbuiten...
Wie kan het iets schelen? Als we enkel eerlijke mensen zouden gebruiken...
Hij werd gearresteerd onder de rechtsbevoegdheid van rechter Fortuna,
en we willen...
Denk je dat ik niet weet dat jullie hem hebben laten gaan om me terug te pakken?
Denk je dat ik achterlijk ben?
Dat zijn twee vragen. Welke moet ik eerst beantwoorden?
Klopt dat?
Mevrouw, zou u iets voor me willen doen?
Wat ga je doen, een beroep indienen?
Het is niet persoonlijk bedoeld, maar je kunt niets doen.
Behalve naar je kantoor terugkeren,
gaan zitten, en leren van je fouten.
Ze onderwijzen het nieuwe Argentijns niet op Harvard.
En waarom kom je met haar?
Denk je dat je immuniteit hebt?
Laat haar met rust, ze heeft meer dan jou bereikt.
Ze heeft rechten gestudeerd, terwijl jij de middelbare school amper hebt gehaald.
Zij is rijk, jij bent arm.
Ze heet Menendez Hastings, en jij bent Esposito, een nietsnut.
Ze is ontastbaar en jij niet. Laar haar terug gaan naar haar wereld.
Maar als je met mij een probleem hebt,
kom dan alleen zodat we het kunnen oplossen.
Kom op, Irene. We gaan.
Jullie hebben wel een ding gemeen. Daar kan niemand van jullie iets aan doen.
Je zei: 'Leven'.
Ja, hij zou z'n eigen leven moeten leiden.
Nou?
Deze mensen geven niet om rechtvaardigheid.
En waar hij zich nu bevind, kunnen we hem niet benaderen.
En waarom zou ik? Wat zou ik moeten doen? Wat zouden vier kogels me opleveren?
Levenslang.
Gomez gaat vrijuit zonder gevangenisstraf
en ik breng 50 jaar in een cel door,
waardoor ik jaloers op hem ben... Nee.
Een gevangenisstraf zou eerlijk zijn geweest.
Ik wou dat ik kon helpen, maar ik weet eerlijk gezegd niet hoe.
Wie weet? Een andere keer...
Hoe dan ook!
Ik betaal het wel.
Nee, alsjeblieft.
Het is enkel een koffie.
Ik ben heel dankbaar wat je voor me gedaan hebt.
Ik zou het zonder je niet zover geschopt hebben.
Ik sta bij je in het krijt.
Raadgever, meneer.
Het gaat om het dossier van Igarzabal.
Me niet mee raadgever noemen, oké?
Als je dat in het bijzijn van de rechter doet, krijg ik problemen.
Hoe zit het met het dossier? Heb je al een kopie gemaakt?
Ik ben ermee bezig.
Nee, dat ben je niet. Dan zou je daar moeten zijn,
maar je bent hier! Kom op!
Benjamin...
Ja?
Wanneer praat je weer tegen me?
Ik praat elke dag tegen je.
Ik ben niet onaanraakbaar.
Of van een andere wereld.
Was je dat maar... Irene, laten we erover ophouden.
Waar over ophouden?
Je trouwt met de ingenieur, Zapiola Menendez Urtubiea en zo.
Ben je niet jaloers...
In hemelsnaam. Ik hoop dat je gelukkig word.
Nog bezwaren?
Nee.
Ga door.
Irene, alsjeblieft...
Waar kijk je naar?
Wat wil je?
Ga weg!
Waar kunnen we elkaar treffen?
Waarom?
Zodat je de bezwaren over m'n leven, m'n verloofde,
m'n huwelijk en al het andere wat met de zaak te maken heeft aan me kunt voordragen.
We kunnen na het werk ergens koffie gaan drinken.
Hoe laat?
Half negen. Waar?
The Immortals.
The Richmond.
Sorry, mijn suggestie was niet smaakvol.
Nee, Benjamin. Ergens hier ver vandaan.
Wie bespioneer je?
Sorry. Telefoon, meneer. Vanuit een bar?
Pablo Sandoval. Vuile klootzak.
Ga je mond spoelen!
Nee, Benjamin... Ik kan niet geloven dat ze je gebeld hebben.
Verdomme! Ik heb het iedereen gezegd...
Laat m'n vriend met rust, dit is het werk van een man!
Jij bent geen man, je bent een dronkaard.
Wat? Ik, dronken? Krijg de tering!
Fascist! Hij is een Nazi!
Luister, agent. We zijn van gerechtshof 42, ik los het wel op.
Maak je geen zorgen.
Kom met me mee.
Arresteer die schoften!
Laat ze maar eens rechtvaardigheid zien!
Kom hier!
Mijn jas!
Die heb je aan.
Hoe laat komt je vrouw thuis?
Om 8 uur.
Vreemd, geen antwoord...
Ik heb een droge mond... Heb je iets?
Geen antwoord!
Laat dat!
Ze neemt niet op.
Waarom niet?
Omdat de telefoon niet werkt.
Wat bedoel je? Leg neer!
Ik heb het je al duizend keer verteld, Benjamin. Ik wilde ze aanklagen.
En jij hebt me niet geholpen.
Dat was 6 maanden geleden!
De telefoon werkt al een jaar niet!
Die schoften hebben hem nooit gerepareerd!
Verdomme! Je kunt hier niet overnachten.
Laat liggen! Niets aanraken.
Als je me ooit gebeld zou hebben, wist je dat de telefoon niet werkt.
Laat dat. Wat zoek je?
Ik wilde ze aanklagen. Kijk me aan. Heb je een afspraak?
Nee!
Je hebt een afspraak.
En ik vertrek... Het laatste wat ik kan gebruiken
is dat jij me een spelbreker noemt.
Verdomme, er staan hier teveel meubels!
Ga hier zitten!
Ik loop altijd ergens tegenaan!
Ga zitten totdat je je beter voelt. Daar...
Blijf hier totdat je je beter voelt.
Hoe laat is het?
Er ligt een horloge in de slaapkamer.
Welke slaapkamer, imbeciel? Dit is mijn huis.
Ja...
Het is goed, we zijn oké.
Rustig aan...
Kom op Benja...
Ik ga proberen je vrouw te overtuigen om je niet te vermoorden.
Bel haar.
Je zei dat de telefoon niet werkt.
Die van mij werkt niet, Benjamin... Gebruik jouw telefoon.
Blijf hier. Niets aanraken en niets doen.
Ik ben zo terug.
Doe het licht uit.
We bellen die schoft!
We zullen hem pakken...
We hebben de hele dag gewerkt...
Doe het een andere keer.
Alsjeblieft, laat het me uitleggen.
Het is de laatste keer!
Oké.
Heb geduld met hem, hij heeft hulp nodig.
Heeft hij hulp nodig?
Nee, ik weet...
Wat ik bedoel, als we hem helpen, is het makkelijker voor iedereen.
Je wilt hem dumpen.
Zeg dat niet!
Wat is dit?
Wat is er gebeurd?
Wacht even.
Pablo!
Wat is er gebeurd?
Dat weet ik niet! Pablo!
Maak me niet bang!
Een ogenblik!
Pablo!
Hey! Nee!
Wat is er gebeurd?
Nee...
Wat is er gebeurd?
Nee! Nee!
Wat is er gebeurd?
Dit is gekkenwerk.
Dat zal het wel worden als die schoft je vindt.
Hij zal achter jou aan gaan.
Nee, mijn vader weet met wie hij moet praten.
Hij werkt voor Romano. Romano houdt me niet voor de gek.
Maak je geen zorgen, ik red me wel!
Maar, Jujuy! In hemelsnaam, Irene!
Mijn neven zijn daar leenheren. Niemand zal je aanraken.
Niet Romano, niemand. - Wat moet ik in Jujuy?
Hetzelfde als hier. Handtekeningen zetten en stempelen...
Ze hebben het bureau voor je klaar.
Nee, Irene, dat kan ik niet! Ik heb hier m'n leven,
totdat ik oud word.
Ik heb hier alles.
Wat kunnen we hier doen? Wij...
We kunnen niets doen.
Dag.
Het is een ruw ontwerp.
Ik zal er meer maken.
Je huis is precies zoals ik het me had voorgesteld.
Hoe had jij het je voorgesteld?
Precies zoals dit. Precies zoals ik het me had voorgesteld.
Natuurlijk, ik had je huis heel anders voorgesteld.
Heb je m'n huis gezien?
Nee, ik bedoel anders dan deze.
Totaal anders.
Wat betekent dit?
Huh?
Op dit stuk papier staat "IK HEB ANGST"
Nee! Nee... Het is enkel iets wat ik gedaan heb...
Een schrijfoefening, half wakker...
Om de verbeelding te inspireren... Laat maar.
Oké, vertel maar.
Het is een roman, het hoeft niet de waarheid te bevatten,
of zelfs maar ook geloofwaardig te zijn.
Ja... Nee, wat? Is het niet geloofwaardig?
Nee, Benjamin. Dat gedeelte wanneer... Als de man vertrekt naar Jujuy...
Wat is er?
Huilend alsof het afgelopen is...
Nou en?
Ze rent op het perron achter de man van haar dromen aan...
Nou...
Elkaars handen aanraken door het glas, alsof ze een zijn.
En zij huilend alsof ze wist dat het haar lot was,
middelmatigheid en nooit iemand lief te hebben,
vallen zo goed als zeker op het spoor, wat de liefde bekend maakt.
Ze had nooit de moed het te bekennen...
Dat is er toch gebeurd?
Als dat is gebeurd, waarom heb je me dan niet meegenomen?
Sufferd.
Hoe gaat het verder?
Dat weet ik niet. Ik kan schrijven dat hij 10 jaar
lama's geteld heeft in de Andes. En toen hij terug kwam was je een aanklager,
getrouwd en twee kinderen. Moet ik dat opschrijven?
Of dat hij getrouwd met een Jujuyanse prinses terug kwam,
beeldschoon, rijk...
Ze was geweldig. Het was haar schuld niet dat ik nooit van haar kon houden.
Het is een slecht einde.
Het is waardeloos. Snap je? Ik wil niet nog een kans missen.
Hoe kan ik er nu niets aan doen? Ik heb mezelf dat 25 jaar zitten afvragen,
en ik heb maar een antwoord kunnen bedenken.
Vergeet het, dat was in een ander leven. Het is voorbij, vraag er maar niet naar.
Het was niet in een ander leven. Het was in dit leven. Het is in dit leven.
Ik wil het begrijpen. Hoe kan iemand een leeg leven leiden?
Hoe leef je een leeg leven? Hoe doe je dat?
Dit is een verkwisting van tijd.
We zullen hem nooit vinden!
Vertrouw me, weet je nog hoe formeel hij was?
Niemand maakt een adreswijziging bekend. De mijne is van toen ik de pata-pata danste.
Gomez, Isidoro. Espora 691, Chivilcoy.
Snap je, dat is z'n moeder.
Meneer, het wordt door de wet verplicht om een adreswijziging bekend te maken.
Het is iets dat we doen omdat we dat willen. Begrepen?
Nu wel.
Morales, Ricardo. Dat zijn er een, twee... Vier, mevrouw.
Laten we zoeken volgens I.D. nummer.
Wat is je eerste cijfer?
Een drie, en die van jou?
Wat kan jou dat schelen?
Wat? Mag ik dat niet vragen?
Hier heb je een vijf en een zes. Morales, Ricardo Augustin.
Hij had een adreswijziging in 1975. Opschrijven, pata-pata.
Wie zoek je?
Morales. Hoe gaat het? Herinner je me nog?
Esposito. Van het gerechtshof... 25 jaar geleden.
Wat een verrassing.
Dat weet ik, sorry.
Hoe gaat het?
Alles oké? Het is zo lang geleden.
Wat een verrassing!
Ja...
Kom alsjeblieft binnen.
Zal ik koffie zetten?
Koffie?
Ben je hier geen drinkmaat?
Hier? Ik ben de hele dag in de bank.
Werk je nog steeds in de bank? Doe mij dan maar een koffie.
Je bent erna direct hierheen verhuisd.
Ja, ik wilde helemaal opnieuw beginnen.
Dat is het goede aan de bank.
Ze hebben overal filialen. Er is altijd wel een filiaal waar niemand heen wil,
dus hier ben ik inclusief bevordering.
Wat zeg je daarvan...
Herinner je Liliana nog?
Ja, natuurlijk.
Hoe gaat het met je?
Nog steeds hier.
Nee, ik bedoel, vrijgezel of getrouwd...
Nee! Nee, echt...ik denk dat ik... Ik kan het niet zomaar vergeten.
Dat heb ik geprobeerd, maar weet je wat? Dat is ingewikkeld.
Ik ben getrouwd.
Dat meen je niet.
Ja, een tijdje, maar het ging niet goed. Ik weet niet of het aan mij lag...
Het is ingewikkeld.
Wat een verhaal, ik kan het niet geloven.
Ik had nooit gedacht dat ik een roman kon schrijven.
Je zou het moeten uitwerken. Het is een behoorlijke notitie.
Krankzinnig.
Ik zou het nooit kunnen vergeten.
Een vergissing. Je zou het moeten vergeten, geloof me nou maar.
Je bent hier toch vanwege Gomez?
Wat bedoel je?
Hij is ontsnapt, misschien is hij wel op zoek naar je.
Nee. Ik ben niet bang voor Gomez.
Misschien is hij wel dood.
Misschien.
Ze zijn me komen zoeken.
Ja, dat weet ik.
Hoe weet je dat?
Dat heb ik toen gelezen. Ze hebben je vriend gevonden.
Ja, arme Sandoval. Herinner je Sandoval nog?
Nee! Nee...
M'n medewerker van het gerechtshof. Ze kwamen voor mij,
maar konden me niet vinden, dus hebben ze hem gepakt.
Schoften. Gómez is toch nooit gevonden?
Dat denk ik niet.
Zulke mannen komen er altijd mee weg.
Weet je, er is iets dat ik je moet vragen.
Hoe heb je leren leven zonder Liliana?
Het was 25 jaar geleden, Esposito.
Ik was er zeker van dat je het niet kon.
Het was 25 jaar geleden, Esposito.
Vooral nu hij ontsnapt is. Hoe kon je overnieuw beginnen?
Het was 25 jaar geleden.
Vergeet het.
Als ik er niet was geweest, had jij het niet zover geschopt.
Je staat bij me in het krijt.
Ik weet niet wat je wilt zeggen!
Kon het jou niets schelen dat de man vrij was?
Er was niets dat ik kon doen.
Nee? - Nee!
Je hebt een jaar naar hem gezocht,
ze lieten hem gaan en jij deed niets?
Ik heb een jaar lang voor niets naar hem gezocht op alle stations,
en ze lieten hem gaan! Wat kan ik eraan doen?
En dat is het?
Ja!
De rest van je leven achter een bureau?
Moet je kijken wie het zegt.
Je bent beter dan ik.
Wat kan jou het schelen?
Het is mijn leven, niet jouw leven.
Nee, Morales, het is ook mijn leven!
Je liefde voor die vrouw... Dat heb ik nooit weer gezien!
In niemand! Niemand! Ooit!
M'n huis uit!
Nu direct, alsjeblieft! Het is mijn leven, niet jouw leven.
Het spijt me, ik word oud, dat is alles. Dat is misschien wel zo...
Ik zou er nog steeds aan denken!
Ga thuis zitten uitweiden!
Gómez heeft Sandoval niet vermoord.
En?
Gómez kende ons beiden!
Als hij er zou zijn geweest, had hij wel op me gewacht.
Er is wel iets...ik had thuis een aantal foto's van mezelf liggen.
Toen Sandoval werd vermoord, waren die foto's omgedraaid.
Er is niets anders aangeraakt.
Ik dacht...ik denk...
Ben jij Espósito?
Huh?
Heb je me gehoord, schoft? Ben jij Esposito?
Wat is er aan de hand?
Waar ben je mee bezig?
Huh?
Geef antwoord!
Waar ga je heen?
Stop...
Waar ga je heen?
Hier...
Wat ga je doen?
Ik ga muziek opzetten. Het is al goed.
Ga je muziek opzetten?
Luister naar me, ben jij Espósito of niet?
Ja, dat ben ik.
Ik schaam me zo dat ik niet in staat ben
bloemen op z'n graf te leggen.
Misschien is het niet zo gebeurd. Misschien is hij in slaap gevallen
en hebben ze hem zonder het te weten vermoord,
heeft iemand per ongeluk de foto's omver gestoten, zag ze liggen...
Ik weet niet meer wat ik moet denken.
Kies zorgvuldig. Het enige dat we overhouden zijn herinneringen.
Kies op z'n minst de leuke herinneringen.
Maar er is een ding dat ik nooit zal vergeten.
Het laatste wat Pablo tegen me heeft gezegd op de avond dat ze hem vermoord hebben.
"Maak je geen zorgen, Benjamin. We krijgen die schoft wel."
En dat zal ik zeker. Als hij leeft, krijg ik hem te pakken.
Nou...
Wacht even, kom binnen... Ga zitten.
Stop maar met kijken.
Ik kon niet naar het gezag. Ik wist dat hij onaantastbaar was.
Maar ik wist ook dat hij vroeger of later, op zoek zou gaan naar jou.
Ik zie je daar om 9 uur!
Hey, Gómez!
Ik heb dat lichaam opgeruimd en kennelijk werd hij niet vermist.
Was het de moeite waard?
Vergeet het maar! Wie kan het iets schelen? Mijn vrouw is dood!
Je vriend is dood! Gomez is ook dood!
Ze zijn allemaal dood. Stop met uitweiden!
Je begint je af te vragen of je het had kunnen voorkomen...
Je hebt duizenden verledens maar geen toekomst!
Vergeet het maar. Je hebt straks alleen nog maar herinneringen.
Ik stond toch bij je in het krijt?
Nu staan we gelijk.
Vergeet het!
Ik moest er steeds aan denken!
Wat leveren vier kogels me op?
Het is mijn leven, niet dat van jou.
Ga er thuis maar over uitweiden!
We zullen hem wel krijgen...
Dat vraag ik me al 25 jaar af.
Dag.
Het was niet in een ander leven. Het was in dit leven!
Een man kan alles doen om anders te zijn.
Wat zouden vier kogels me opleveren?
Maar er is een ding wat hij niet kan veranderen. Hij niet, jij niet, niemand.
Hoe kan iemand een leeg leven leiden?
Hoe kun je een leven leiden zonder vooruitzicht?
Hoe doe je dat?
Alsjeblieft!
Ik heb haar plat geneukt!
Wat voor vergoeding?
Alsjeblieft!
Het is alsof de dood van z'n vrouw hem daar heeft achtergelaten,
eeuwig opgesloten in de tijd.
M'n vrouw is dood! Je vriend is dood!
Gómez is ook dood! Ze zijn allemaal dood!
Ze geven hem een injectie en dan zal hij inslapen.
Niemand, Benjamin.
Laat hem oud worden.
Een leven leiden zonder vooruitzicht.
Hoe ben je weer opnieuw begonnen?
Dat was 25 jaar geleden! 25 jaar, Esposito! Vergeet het!
Alsjeblieft, zeg tegen hem... Zeg hem dat hij met me moet praten.
Alsjeblieft...
Je zei: "Leven."
"IK HEB ANGST"
"IK HOU VAN JE"
Is ze binnen?
Ja, in haar bureau?
Je leeft nog!
Ja...ik moet met je praten.
Zal ik koffie halen, mevrouw?
Ga weg.
Het zal ingewikkeld worden.
Dat maakt me niet uit.
Doe de deur dicht.
THE SECRET OF THEIR EYES
Vertaling: Thai-Tanic Bewerking: Kathmandu