ROK PIERWSZY
Trzeba było wysiąść dwie stacje temu.
Mówiłam, żeby pojechać na wschód.
To twoja wina.
- Ale jedziemy na wschód. - Na zachód!
ROK DRUGI
ROK TRZECI
ROK CZWARTY
ROK PIĄTY
ROK SZÓSTY
PIORUN
Tak, kotku.
Halo!
Pomocy! Człowiek pod ziemią!
Pomocy!
Jest tam ktoś?
Pomocy!
Cholera.
Błagam, nie opuszczaj mnie.
Sekretny zapasik.
Chodź do mamy.
Jeszcze kawałek.
Chodź.
Cholera!
Cholera. Dobra.
Dlaczego mnie to spotyka?
To było nie na miejscu.
Czyżby?
Próby ratowania Bena to próżny trud.
Analiza zmiennych wykazuje, że szanse powodzenia są nikłe.
Bo patrzysz tylko na czarne i białe zmienne.
A istnieje też szarość. To moja przestrzeń.
Różnisz się od rodzeństwa.
Podejrzewam, że drugi Hargreeves się tego bał.
I ciebie.
Owszem.
Długo nie mogłem się pozbierać.
Mówisz, że nie jesteś jak on?
Masz szansę to udowodnić.
To tutaj.
Co tu się stało?
Czystka, mój chłopcze.
Moja stacja pomiarowa zarejestrowała wstrząs o magnitudzie 6,3.
A epicentrum znajduje się tutaj.
Co jest grane?
Wciąż sądzisz, że uratujesz Bena?
To dopiero pierwsza faza.
Jego umysł został przejęty.
Jego ciało to jedynie medium.
Wkrótce czystka w pełni nim zawładnie.
Powinniśmy uciec.
- Słucham? - Mówię poważnie.
Pojedziemy na południe. Zamieszkamy na plaży.
Pobierzemy się.
Tylko ty i ja.
Jasne.
Z 18 dolarami w kieszeni.
Mam trochę forsy odłożonej na Kajmanach.
- Mówiłeś, że rząd wszystko zgarnął. - Nie do końca.
Jedźmy na Florydę. Znam pilota w Miami.
Jak mam na to odpowiedzieć?
Po prostu się zgódź.
Zaraz wracam.
Zostań tu.
Dobra.
Mówi Alfa 3-9. Widzę cel.
- Przyjąłem. Widziano ich. Są blisko. - Czekaj.
- Nasza umowa obowiązuje, prawda? - Tak.
Ale masz mało czasu.
Więc jeśli chcesz działać, sugeruję, żebyś zaczął już.
Halo?
Nie rozłączaj się.
Viktor? Jak mnie znalazłeś?
To, co robicie, nie jest zbyt subtelne.
Cóż, cztery lata siedziałem w więzieniu.
Ja nie o tym, zboku.
Mówię o tych 6,3 w skali Richtera.
- Ona jest z tobą? - Nie twój interes.
Jednak mój,
bo we dwójkę zniszczycie świat w ciągu 48 godzin.
W ciągu 24!
Zamknij się!
Serio? Jesteś z tatą?
Posłuchaj.
Coś się z tobą dzieje.
Nazywają to czystką.
To jest jak wirus.
Przejmuje twój organizm.
Bzdura.
Nigdy nie czułem się lepiej.
O tym mówię.
Nie możesz ufać temu, co czujesz i widzisz.
Coś się dzieje w twoim wnętrzu
i będzie tylko gorzej.
Masz rację.
Coś się dzieje w moim wnętrzu.
Pierwszy raz jestem szczęśliwy, a wy nie możecie tego znieść.
Ben! Próbuję ci pomóc!
Musisz natychmiast oddalić się od Jennifer.
Chcesz pomóc? To się odczep!
Ben!
Chyba nie ma dla niego nadziei.
Co się stało?
Wszystko pod kontrolą.
AGENT GOŚĆ SPECJALNY
Możemy je zatrzymać?
Jak najbardziej.
Przynajmniej nie mrugnąłeś.
Panowie,
przedstawię wam elitarną jednostkę.
Witajcie w Sektorze R.
O tak.
Właśnie o tym mówię.
To prawdziwe rekiny.
Agent Parnell przybliży wam tajniki pracy.
Frank Parnell. Wszyscy tu mówią na mnie Bud.
Bud.
Przejdę do rzeczy. Dajcie mi tu zaraz śmigłowiec.
Cel akcji odgrodzić kordonem.
Wysłać ludzi w teren!
Przetrząsnąć każdy kąt. Jasne?
Tutaj tego nie robimy.
Ale śmigłowiec macie?
Mamy białego vana, ale trzeba dostać zgodę wydziału.
Weźcie sobie, chłopaki, po krześle. Usiądźcie wygodnie.
Niedługo lunch.
Może jednak poszukajmy Bena.
Dopiero przyszliśmy.
Diego.
Jesteś pewien, że to są rekiny?
Tak, jestem pewien.
To Wydział Tajnych Operacji.
Watergate, Kuba,
Bin Laden.
Prawdziwe rekiny.
Rozejrzyj się.
A mnie się wydaje, że to miejsce dla agentów…
odstawionych na boczny tor.
To najlepsi z najlepszych.
Tak mnie nazywał kierownik klubu, gdy przydzielał mnie na poranną zmianę.
Widzę, że nieźle wymiatasz w robocie.
Na poranną zmianę dają same miernoty. To striptiz do jajecznicy.
Rozejrzyj się.
To jest striptiz do jajecznicy.
Nie zepsujesz mi tego swoimi fochami.
Dobra. Baw się sam.
Ja sprawdzę, czy Ribbons ma coś o Strażnikach.
Więcej szczurów nie przełknę.
Ze skórką pomarańczy smakowałyby jak kaczka à l’orange.
Zgadnij, jak długo tu jesteśmy.
Długo, bo mam już pierwsze siwe włosy.
Nie na głowie.
Według mojego kalendarza
minęło sześć lat, pięć miesięcy i dwa dni.
Wkrótce znajdziemy drogę do domu, prawda?
O ile nas nie zadźgają, nie zastrzelą lub nie wysadzą, gdy wyjdziemy na górę.
W niektórych osiach czasu moglibyśmy nie przeżyć.
Wciąż oddychamy, więc nie jesteśmy tacy najgorsi.
Pamiętasz, jak znaleźliśmy tę oś czasu ze szklarnią?
I z truskawkami. Co z nią?
Wyglądała na przyjemną.
Nie było tam dzikich świń ani tajnej policji.
Pomyślałem, że moglibyśmy tam chwilę pomieszkać.
Poddajesz się?
Nie chcę się poddać, ale…
minęło prawie siedem lat.
Zasłużyliśmy na odpoczynek.
Na łóżko. Prysznic.
Za gorącą kąpiel udusiłabym kotka.
Tylko na kilka dni, dobra? To nie znaczy, że się poddajemy.
Nie.
Dobra.
Nie podoba mi się to.
Wiem, ale rozmawiałam z Red Deer.
Potwierdzili jego wersję.
Ciągle gwiżdże tę piosenkę. Nie znoszę jej.
Posłuchajmy, co ma do powiedzenia. Co nam szkodzi?
Panie Muntz!
Jest pan daleko od Red Deer.
Za nic w świecie bym tego nie przegapił.
A czego?
Czystki.
- Ale… - Straciliście dziewczynę. Wiem.
Skąd niby to wiesz?
Moi ludzie jej szukają.
Nasi też.
Jak uciekła?
Zamknęliśmy ją w stodole. Wystawiliśmy wartowników.
- My byliśmy w domu… - Tańczyliśmy.
Usłyszeliśmy krzyki.
Zanim dotarliśmy do stodoły,
już zdążyła dać nogę.
Z chłopcem z mackami.
Doskonale.
Słucham?
Ten chłopiec to brakujący element układanki.
Jest zamkiem, a ona – kluczem.
- Lubisz zagadki, skurczysynie. - Gene.
Albo mów, co wiesz,
albo utopię ci gębę we frytkownicy.
Chłopak ma rodzinę.
Jeżeli oni znajdą jego i Jennifer przed nami,
wszystko przepadnie.
A zatem…
daruj sobie pozę twardziela,
weźmy się do pracy, znajdźmy tę rodzinę i ją powstrzymajmy.
Zdejmij jedną
W obieg puść
I zostaną ci
Dwie butelki piwa na…
Chryste Panie!
Co to, kurwa?
Odejdź, bo cię przysmażę.
Odejdź!
Ohyda.
Ty musisz być Piorun.
Dobry piesek.
Dobry, martwy pieseczek.
Lubisz buziaczki?
Mam dla ciebie misję.
Musisz zrobić aport.
Musisz przyprowadzić człowieka.
Dowolnego. Byle żywego, bez motocykla i bez skórzanej kurtki.
Rozumiesz, piesku, prawda?
Przestań.
Proszę. Idź, piesku. Dasz radę.
- To tutaj? - Tak.
Jego ulubione miejsce.
- Byłaś tu kiedyś? - Nie.
Nigdy w środku.
- Więc tu byłaś. - W taksówce.
Przyjechałam po wujka.
Choć raz w życiu wyluzuj.
Później porozmawiamy. Zaczekaj tu.
Czego?
Otwieraj!
Zjeżdżaj!
Co to za maniery?
Tak, kochanie.
W przyszłym tygodniu.
Przepraszam.
Przepraszam, szukam brata, Klausa.
Klaus?
Szukajcie, a znajdziecie.
Więc Klaus to twój brat.
Widać urodę i głupotę macie we krwi.
Tak.
Urocze to było.
Klausa musiałem zwolnić.
Ale jako że masz wyjątkowy talent,
może chciałabyś przejąć po nim stanowisko?
Ale muszę spytać. Czy lubisz facetów z jajami?
Bo ja nie toleruję lasek, które wolą
facetów bez jaj.
Ej, palancie!
Claire, nie!
Ty szczeniaro!
To był błąd.
Pieprzona suka!
Chyba masz rację.
Wolę facetów bez jaj.
Co?
Nie!
O kurwa.
A teraz mów. Gdzie jest mój brat?
Następne będzie twoje serce.
Cmentarz dla zwierząt na Sycomore. Zakopałem go.
Który grób?
Kim, do diabła, jesteś?
Jestem aktorką, skurwysynu.
Nieuprzejmy typ.
Mam troje w podobnym wieku.
To zdjęcie sprzed dziesięciu lat. Dzieci są już dorosłe.
Mają własne życie, własne dzieci.
To musi być miłe.
Ani trochę. Nie znoszą mnie.
Pierwsza żona odeszła lata temu. Właśnie rozwodzę się z trzecią.
Cholera, stary.
Co się stało?
Praca.
Gdy dostajesz zadanie,
nie mówisz nikomu, gdzie jesteś i co robisz.
Rodzinie też nie.
Nie chcesz ich martwić.
Tak, ale…
Wiedziała, jak to jest.
Że taka jest praca w CIA.
Pewnie, że wiedziała.
Gdy dzieci podrosły, też wiedziały.
Przez pierwsze lata ciągła rozłąka nie przeszkadzała,
a potem zaczęła.
Powoli się od siebie oddaliliśmy.
Byliśmy jak obcy mieszkający pod jednym dachem.
Tak, ale…
te misje.
Podróże po całym świecie.
Wszystko bym oddał.
W jednej chwili.
Za to, żeby zjeść kolację z dziećmi o 18.00,
pomóc im w nauce
albo położyć się obok żony na koniec dnia.
Dlatego jestem tutaj.
Przekładanie papierów. Najlepsza fucha.
Przekładanie papierów?
Tak.
To nie jest elitarna jednostka?
Synu, jedyne, co w tej jednostce elitarne, to nasza przyszła emerytura.
Ale…
A tamten gość?
Mówił, że kiedyś rozpracowywał Castro.
Castro?
Tak, Larry’ego Castro,
króla lipnej oliwy z oliwek z Antyli Holenderskich.
Co to był za obciach dla agencji.
Striptiz do jajecznicy.
W niedzielny poranek, przyjacielu.
Idę postawić klocka.
Cześć, ciociu Ji. To ja.
Daj Lilę do telefonu.
Co?
Gdzie jest?
Dobra.
Rób tak dalej, a nie będziemy mieć truskawek, kiedy spadnie śnieg.
To zjemy śnieg.
Nie.
Co „nie”?
Nie bądź dziwny.
To było dziwne?
Nie. I dlatego jest dziwne.
I jaki werdykt, muchacho?
Znaleźliście Bena i Jennifer?
Nie twój interes.
Musimy ich chronić.
To ty potrzebujesz ochrony.
Czas, żebyś już sobie poszedł, muchacho.
Gene.
Wyjdź przez tylne drzwi i nigdy nie wracaj.
W czym problem?
Po prostu cię nie lubię.
To wszystko?
Tak w skrócie.
A Jean?
To nie Jean tu decyduje, tylko ja.
Ona o tym wie?
Zrobimy więc tak.
Wyjdziesz
albo przestrzelę ci kolana.
O nie. Tego bym nie chciał.
Wiesz, Gene…
Przykro mi, że się nie dogadaliśmy.
Mówię szczerze.
Spierdalaj.
- Zgubiłeś się? - Rany!
Tak.
Tak. Ale wiesz co?
Myślę, że do pewnego stopnia wszyscy się pogubiliśmy.
Prawda?
Wszyscy szukamy sensu w stale zmieniającym się świecie.
Nie na piętrze dyrektorów.
Słusznie.
A wiesz, gdzie jest łazienka?
Na końcu holu. Skręć w prawo.
Dziękuję.
OTWARTE
ZAMKNIĘTE
Cholera.
Mogę w czymś pomóc?
Ja…
Zobaczyłem, że to…
było zepsute.
A że mam rękę do napraw,
pomyślałem, że spróbuję wam to nareperować.
Mamy do tego ludzi.
Dobra.
Może wrócimy do brata?
Jasne.
To wszystko, Derek.
Czy Sektor R nie jest w piwnicy?
Tak.
Jest.
Czemu więc jedziemy w górę?
Co?
Co to, kurwa?
Diego!
Kod Zielony w Sektorze R.
Dajcie wsparcie.
Gdzie masz portki?
- Musimy iść. - Czemu?
Długa historia.
- Robiłeś striptiz przed Ribbonsem? - Tak jakby.
Mam ich. Tutaj są.
Cholera.
Luther!
Co?
One tak mają.
Lecisz.
I jeszcze jedna w twarz.
Luther!
Pomożesz, Bud?
Nie w żywiciela rodziny.
Luther!
Wróciliśmy!
- Spadamy. - Dobra.
Tędy.
Już za późno.
Nic nie powstrzyma czystki.
Ktoś tu się dzisiaj spisał.
To dzięki twoim wnykom.
Są doskonałe.
Naprawiłam.
Znam to spojrzenie. Mów, co jest grane.
Dobra.
Co to?
Zajrzyj.
Skąd to masz?
Zrobiłem.
Ciągle mnie zaskakujesz.
Chcę ci dawać radość.
Dokąd idziesz?
Skończył nam się metal.
Za chwilę dołączę.
Dobrze, kochanie.
Ile jeszcze?
Niedługo dojedziemy.
Dobrze się czujesz?
Tak. Wszystko gra.
Na pewno?
Tak.
Nie przejmuj się.
Dobra.
Cholera.
Okej.
Co to?
Moje pismo.
Jasna cholera.
To jest to.
Nasza droga do domu.
Pięć?
Tak. Tutaj!
Znalazłeś coś?
Nie.
Uważaj na to.
Okej. Szukamy w tę stronę?
Dobry pomysł.
Nikt po ciebie nie przyjdzie.
Musisz walczyć
o prawo
do życia.
Dasz radę.
Bądź wojownikiem.
Bądź Bruce’em Lee.
Bądź…
Umą Thurman.
Wujku! Gdzie jesteś?
Klaus!
Cholera, Klaus, gdzie jesteś?
A jeśli on już…
Nie, jeszcze nie.
Tylko musimy znaleźć jego żałosny tyłek. Chodź.
Klaus?
- Wujku! - Klaus!
Klaus!
Wujku!
Klaus!
Słyszysz szczekanie psa?
Claire, spójrz. Chodź.
Klaus!
- Piorun. - Piorun. Dobra.
Bóg?
Prawie.
- Allison? - Tak.
Allison, to ty?
Tak!
I Claire.
Cześć.
Wróciłyście po mnie?
Oczywiście!
Jak mnie znalazłyście?
Usłyszałyśmy szczekanie.
Dzięki Bogu.
Chcę…
już stąd iść.
- Tak. - Możemy?
Dziękuję, Piorun.
Co to?
Wiem, że miało nie być prezentów,
ale…
To za siedem wspólnych lat na wygnaniu.
Chyba się nie rozpłaczesz? To tylko kawa rozpuszczalna.
Muszę ci coś powiedzieć.
Dobrze.
Co to?
Droga do domu.
To szyfr.
Długo to masz?
Nie jestem pewien.
Jak długo?
Pięć miesięcy.
Może sześć.
I dlaczego mi nie powiedziałeś?
Wiesz dlaczego.
Co robisz?
A jak ci się zdaje? Wracam do domu.
Porozmawiajmy.
Nie ma o czym rozmawiać. Wracamy.
Dokąd? Do kolejnej apokalipsy?
Do wadliwej osi czasu? Nieudanego małżeństwa?
Nie twój zasrany interes!
Właśnie że mój.
Byłem tu z tobą przez siedem lat.
Zajmowałem się tobą, gdy byłaś chora i gdy byłaś smutna.
Więc to mój zasrany interes.
- Nie rozmawiamy o tym. - Wiesz, jak ci było źle.
Nie rządzisz moim życiem.
- Nie da ci tego, czego ci trzeba. - A ty dasz?
Tu jesteś szczęśliwa.
Wiem to.
Oboje jesteśmy.
Nic stąd nie jest prawdą, Pięć!
Więc czym jest?
Przetrwaniem.
Niczym więcej.
Mam dzieci.
Które mnie potrzebują.
A ja potrzebuję ich.
Wiem.
Ale nie wiemy, do czego wrócimy.
Może już wszystko przepadło.
Tutaj przynajmniej mamy siebie.
Zostań, jeśli chcesz. Ja wracam.
A to co?
Co jest?
A to ci kłopot.
Gdzie kierowcy?
Ruchy!
Kryć się!
Wystrzelać ich!
Wsiadaj do auta!
Co tam się dzieje?
Schyl się!
Odpalaj silnik!
Jedź!
Wszystko gra?
Poprułeś mi garnitur, gdy mnie pchnąłeś.
Prześlij rachunek.
Nie wiem, co drugi Hargreeves o tobie myślał,
ale
nie powinien był cię tak traktować.
Dla tej wersji mnie jest to nad wyraz jasne,
że zasługujesz na noszenie mundurku
tak samo jak pozostali, a może i bardziej.
- Do banku już niedaleko. - Dłużej nie dam rady.
- Jeszcze trochę. - Stój. Muszę się położyć.
- Znajdę jakieś miejsce. - Teraz!
Spokojnie. Trzymam cię.
Chodź. Wejdziemy tutaj.
Mam ich.
Halo! Potrzebujemy pomocy!
- Muszę się położyć. - Dobrze.
Zostań tutaj. Poszukam kogoś.
Dzwoni.
911. W czym mogę pomóc?
Jennifer?
Halo?
Co się stało?
Jennifer!
Jennifer.
Boję się.
Ktoś tu nie łapie aluzji.
Jean!
Nie!
To wszystko mogło być takie proste.
Zmieniłeś koszulę?
Tamta się poplamiła.
Sos Chikkadoo.
Miętowe z czekoladą.
Co cię napadło? Wiesz, że po nich masz rozwolnienie.
Czasem warto żyć na krawędzi, moja ukochana.
Dowódcy.
Nasi ludzie znaleźli Bena i Jennifer.
Czas ogłosić wezwanie.
Na pewno?
Puść piosenkę.
Napisy: Przemysław Rak