(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(วันที่ 23 พ.ย. ปี 1963)
(ยินดีต้อนรับสู่รัฐนิวเม็กซิโก)
(เดน่า พ็อกเก็ต - ลายเซ็นผู้เช่า ลายเซ็นเจ้าบ้าน)
(ซอลต์เลกซิตี้ วันที่ 2 ธ.ค. ปี 1963)
(สุขสันต์วันเกิด)
(เบนด์ รัฐโอเรกอน ปี 1966)
(วัลเลย์ซิตี้ รัฐนอร์ทดาโคตา ปี 1967)
(แทมปาเบย์ รัฐฟลอริดา ปี 1969)
(โรงพยาบาลเจ. บ็อกดาโนวิกซ์)
(โอ๊คแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย วันที่ 1 ต.ค. ปี 1989)
ไม่!
หยุดนะ เจ็บ!
ไม่ได้!
แก ขึ้นไปที่ห้องเดี๋ยวนี้!
แม่เจ้าแม่จิต พวกนายทำอะไรลงไป
วิคเตอร์สติหลุดฆ่าสยองอีกแล้วใช่ไหม
นี่ไม่ใช่ฝีมือเรา
- ฮาร์ลัน - อย่า
อย่าเข้ามาใกล้ผม ขอร้อง
ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอโอเคไหม
เธอพูดได้แล้วเหรอ
- มัน… - ตอนนี้ผมทำได้หลายอย่างแล้ว
คุณตาน่าขนลุกคนนั้นใครเหรอ
เด็กที่วิคเตอร์ช่วยชีวิตไว้ที่ดัลลัสไง
- เฮ้ย! - ฉิบหาย จริงด้วย
แต่เขารีดพลังเด็กออกมาหมดแล้ว ตอนที่ทำท่านั้นไม่ใช่เหรอ
- คงได้ผลแป๊บเดียว - แล้วนี่เขามาทำอะไรที่นี่เหรอ
ใครสน เขาช่วยเราจากพวกสแปร์โรว์
- สโลน - โห ทำเองเหรอเนี่ย
สโลน เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรนะ
สโลน ไม่เป็นไรนะ
สโลน
สาววิ่งหนีแล้วว่ะ ลูเธอร์!
บ้าเอ๊ย สโลน
- ฮาร์ลัน เดี๋ยวสิ - นี่
ไปช่วยลูเธอร์นะ
แล้วนายล่ะ
ฉันจัดการเองได้ ไปสิ
ได้
แม่เจ้าโว้ย
เพิ่งมาที่นี่หยกๆ นี่ฉันไปนานแค่ไหนเนี่ย
ดูเหมือนปฏิทรรศน์คุณตาจะกระทบทุกอย่าง
แม้แต่สถานที่ที่อยู่เหนือกาลเวลา
เป็นไปได้เหรอ
ฉันเลิกสนไปนานแล้วว่า อะไรเป็นไปได้หรือเป็นไปไม่ได้
เราเร่งมือกันดีกว่า ฉันจะไปดูแผงควบคุมอสงไขย
ฉันจะไปดูห้องทำงานเฮิร์บ
ไอ้แมลงสาบมันเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์
- บาย - แล้วเจอกัน
คิดถึงนะ
อึดอัดเลย
(โรงแรมออบซิเดี้ยน)
สโลน!
สโลน รอเดี๋ยว
สโลน
ให้ตายสิ
สโลน
เธอจะทำอะไร
หลอกฉันใช่ไหม
เปล่า ฉันไม่มีวันทำร้ายเธอ
แต่ฉันทำแน่ ปล่อยเขา
- นายไหวนะ - อือ สบาย
ไปกันเถอะ
ดิเอโก นายปล่อยเธอได้แล้ว
ไงนะ ล้อเล่นป่าวเนี่ย
บอกให้ปล่อยไง เธอบาดเจ็บ
เธอเป็นศัตรูนะเว้ย
ถ้าทำร้ายเธอ ฉันจะฆ่านาย
จะฆ่าฉันด้วยไหม ลูเธอร์
แค่ขอให้ฉันคุยกับสโลนก่อนนะ
ได้ไหม ขอร้อง
เชื่อฉัน
มันยอมเปิดปากแน่
ไม่เป็นไรนะ
คุณไม่แก่ขึ้นเลย
สำหรับฉัน มันเพิ่งผ่านไปแค่สามวัน
หาฉันเจอได้ยังไง
ตั้งแต่วันนั้นที่ทะเลสาบ
เราก็ถูกเชื่อมเข้าด้วยกัน
ผมสัมผัสคุณได้ คนแบบคุณ…
แบบเรา
มันรู้สึกยังไง
แรงสั่นสะเทือน
เหมือนมีส้อมเสียงอยู่ในหัวผม
ยิ่งอยู่ใกล้คนมีพลังวิเศษ ก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ
ผมดับเสียงนั้นได้ถ้ามีสมาธิ
แต่บางครั้งก็พลาด
นั่นคือที่เกิดขึ้นข้างล่างเหรอ
ผมหมดหวังแล้ว
ผม…
ไม่ได้พิเศษเหมือนคุณ
ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อครอบครองพลังนี้
ผมควบคุมมันไม่ได้
ตอนนี้ฉันอยู่นี่แล้วนะ
ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้เอง
ทำยังไง
ฉันได้ยินข่าวลือ…
อัลลิสัน เฮ้ย
- ว่าแกจะบอกความจริงมาซะ - ปล่อยเธอใช้พลังไป
กระเป๋าอยู่ไหน
บอกมา
มันอยู่ไหน
มันอยู่ที่ไหน บอกมา
- ฉันไม่รู้! - อัลลิสัน!
เราลืมกระเป๋าไว้ในบ้านแก และมันเป็นทางเดียวที่เราจะออกไปได้
กระเป๋าอยู่ไหน!
พอได้แล้ว!
ถามตัวเองซะนะว่านายอยู่ข้างใคร
- ไสหัวออกไปเลย - กล้าดียังไงมาสั่งฉัน
ออกไปทั้งสามคนนั่นแหละ!
ห้ามละสายตาจากมัน
เข้าใจไหม
เรื่องนี้ยังไม่จบ
ไปกันเถอะ
หายใจลึกๆ
ฉันได้ยินข่าวลือ
ว่าเธอ…
มีความสุข
วิคเตอร์
ตัดผมเหรอ
ใช่
เป็นไรหรือเปล่า
เปล่า ฉันสบายมาก
มีเรื่องอะไร
กระเป๋าไม่อยู่กับพวกสแปร์โรว์แต่แรกแล้ว
อะไรเนี่ย
- แน่ใจนะ - แน่ใจสุดๆ
เอาไงดี เราต้องทำไงต่อล่ะ
ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันรับมือกับเรื่องนั้นไม่ได้
ไว้ค่อยคุยกันนะ
ไม่ ไม่ได้
ไว้ค่อยคุย ขอร้อง
นายพาพวกเราไปโดนสังหารหมู่
เธอก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยไหม นี่ก็ความผิดเธอพอๆ กับฉันนั่นแหละ
ผิดยังไง นายเป็นหมายเลขหนึ่งไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่ฉันเป็นหมายเลขหนึ่งอีกแบบ
แบบที่ห่วยแตกไง
พ่อถึงได้ลดตำแหน่งนาย
เขาถึงแต่งตั้งมาร์คัสเป็นหมายเลขหนึ่ง
นายไม่มีทักษะผู้นำ นายไม่แน่พอ
มาร์คัสจะไม่มีวัน…
เขาไม่อยู่แล้ว
รู้ไหมว่าปัญหาที่แท้จริงของเราคืออะไร
เธอไงล่ะ
เธอมันเป็นหมายเลขสองที่ไม่ได้ความ เฟ
เห็นไหม คริสโตเฟอร์ยังเห็นด้วยเลย
ฉันพลาดอะไรไปเหรอ
เรื่องคงเด็ดน่าดู
เจย์มี่ อัลฟอนโซ่ กับสโลนไม่อยู่แล้วพ่อ
อ้าว งั้นเราควรออกไปตามหาพวกเขานะ หยิบเสื้อคลุมให้ทีสิ
ไม่ใช่ พ่อ
เขาหมายถึงตายหมดแล้ว
น่าเสียดายจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น
ไอ้พวกหอกหักจากอัมเบรลลา อคาเดมี่น่ะสิ พ่อพูดถูกเรื่องพวกมัน
หลังมาร์คัสหายตัวไป เบนก็นำภารกิจพาเราไปถล่มมัน
น่าจะทำสำเร็จด้วย แต่พวกมันมีอาวุธลับอะไรสักอย่าง
มีตาแก่ที่มีพลังวิเศษอยู่ด้วย
ซึ่งขี้โกงชัดๆ
เราไม่มีทางสู้ได้เลย
แล้วแกตั้งใจจะตอบโต้ยังไงล่ะ
เราต้องเตรียมพร้อมไว้เผื่อพวกมันบุกมาฆ่าเรา
และมันทำสำเร็จแน่ ถ้าเราไม่คิดแผนการป้องกัน
เพราะงั้นนายมีไอเดียบรรเจิด อะไรล่ะอีกล่ะ พ่อคนหัวเสธ
ตามใจ ก็ไปกับเธอสิ ฉันไม่แคร์หรอก
ยังพอมีหนทางพลิกสถานการณ์ของแกอยู่นะ
แกต้องทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม
อะไร ส่วนใหญ่ไม่ใช่ความผิดผมด้วยซ้ำ ไอ้ผู้เฒ่าแก่หงำเหงือกต่างหาก
ฉันไม่สนว่าเขาเป็นใครมาจากไหน แกต้องเก็บ…
พ่อพาลใส่ผมเพราะโดน ก้อนลูกบาศก์ลอยได้ซัดหรอก
ปากดี แกถูกกักบริเวณ ขำอะไรของนาย
ตอนเกิดเรื่อง นายนี่ก็หายหัวไปเลยเนอะ
ฉันไปคุยกับพ่อ
รอนี่ อย่ากระดิก
- ได้ถามเรื่องแม่เราไหม - ถาม
- พ่อว่าไง - พ่อไม่ได้ฆ่าพวกเขา
นายเชื่อเหรอ
ไม่รู้สิ ตัดสินยาก
พวกสแปร์โรว์วางยาพ่อจนเมาย้วยเหมือนฉันเลย
นายไม่ตกใจบ้างเหรอที่พวกนั้นวางยาพ่อ
ทำไมเราไม่คิดจะทำงั้นมั่งวะ รู้อะไรมาอีกไหม
จำห้องเก็บกระเป๋าในชั้นใต้ดินของอคาเดมี่ได้มะ
ที่เราเคยลงไปดมกาวไง
เออ จำได้รางๆ
นายจำลูกกลมๆ สว่างแสบตาได้ไหม
เพ้อเจ้อละ
ตามคำขอ
- นี่มันอะไร - บทลงโทษของแก
พอทำตรงนี้เสร็จแล้ว
ให้ไปทำความสะอาดทุกห้อง ในรายการของเช็ทเพื่อชดใช้ เข้าใจไหม
และอาเคลาส์จะคอยเฝ้าแก
- ไงนะ ไม่เอา ขอร้อง - ฮะ ไม่ นายก็เฝ้าเองสิ
เพราะฉันต้องไปเฝ้าลูเธอร์ เผื่ออัลลิสันฟิวส์ขาดอีกรอบ โอเค
ทั้งสองคนมีอะไรคล้ายกันเยอะเลย
- ไม่มีซะหน่อย - ยกตัวอย่างซิ
- ฉันรำคาญทั้งคู่ไง - ไปกินขี้ไป
- ไอ้เวรตะไล - ได้ยินนะ
โอเค
โอเค ดีแล้ว
ปริภูมิ-เวลาได้มีการฉีกขาดเกิดขึ้น
มันกำลังกลืนกินทุกอย่าง
ดอทที่รัก ไอริส
จอชจากแผนกบัญชี พวกเขาหายไปหมดแล้ว
ผมลองทุกวิธีแล้ว ไม่รู้จะทำไงดี
เส้นเวลากำลังจะทลาย
นี่คือจุดจบ
เปรี้ยวปากอยากกินไข่เจียวจังเลย
- นี่มันใหญ่กว่าเส้นเวลา ไลล่า - อะไรใหญ่กว่าเส้นเวลา
- ทั้งจักรวาล - เออใช่
หมาหายไป คนหายไป นี่คือสิ่งตรงกันข้ามกับบิ๊กแบง
แทนที่จักรวาลจะขยาย ตอนนี้มันกำลังหดกลับเข้าไป
เหมือนไส้ตรงปลิ้น
เปรียบเทียบได้พิลึกมาก แต่ใช่
งั้นเอาไป อาจมีคำตอบอยู่บ้าง
- คู่มือมาสเตอร์ - หนึ่งเดียวเท่านั้น
เจอแล้ว
โอเค มาตรการรับมือ
"ในกรณีที่เกิดปฏิทรรศน์คุณตา ซึ่งเป็นไปได้ยาก
ผู้ก่อตั้ง และบุคลากรสำคัญทุกคนจะต้อง…"
"ถูกส่งตัวไปยังหลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการในทันที"
ผู้ก่อตั้ง
ผู้ก่อตั้งที่ไหน
ไม่รู้
- เราต้องหาหลุมหลบภัยให้เจอโดยเร็ว - โดยเร็ว พูดพร้อมกันเลย
หยิกก่อนได้บุญ หยิกที่หลังได้บาป
- ไม่ต้อง… - ห้ามพูด!
โอเค
ฉันเกลียดครอบครัวนาย
ก็ได้ ตอนนี้ฉันเอง ก็ไม่ค่อยจะชอบครอบครัวเธอสักเท่าไร
- นายมีส่วนด้วยไหม - มีส่วนอะไร
ก็ที่เอาคุณปู่ซูเปอร์แมนมาซุ่มโจมตีเราไง
สโลน แค่จะเติมเห็ดใส่พิซซ่า พี่น้องฉันยังจะตัดสินใจกันไม่ได้เลย
ฉันไม่รู้ว่าตาแก่นั่นใคร จู่ๆ ก็โผล่มาเอง
คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ
เดี๋ยวนะ
เธอโจมตีเรา
- ฉันพยายามเตือนแล้ว - เตือนตอนมาถึงน่ะสิ
- พวกเราเกือบตายแล้ว - แต่ก็ไม่ตายนี่
ครอบครัวนายสบายดี ส่วนของฉันตายไปครึ่ง
นี่นาย…
หลอกใช้ฉันเหรอ
ทำมาใกล้ชิดเพื่อสืบข้อมูลเหรอ
คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
สโลน เธอควรรู้อะไรเกี่ยวกับฉันอย่างนึง
ฉันไม่มีเพื่อน
หรือคนรักเลย
ฉันมีแค่ครอบครัว
ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเขา
ยกเว้นหักหลังเธอ
เพราะฉันไม่อยากเป็นคนแบบนั้น
เพราะงั้นถ้าเธอกำลังหลอกฉัน
เธอชนะแล้ว
แต่ถ้าสิ่งนี้…
ถ้ามันจริงใจ
เราต้องไว้ใจกันและกัน
เพราะเราไม่เหมือนครอบครัวเรา
ก็ได้
โอเค
นี่ ลืมเช็ดจุดนึงแน่ะ
อาลืมเช็ดหน้าจุดนึงมะ ผมไม่เห็นบ่น
นี่ ฟังฉันให้ดีนะเพื่อนยาก
นี่ยังเทียบไม่ติดกับบทลงโทษ ที่ฉันเคยโดนตอนอายุเท่านาย
พ่อเคยลงโทษให้ฉันซักผ้าหกเดือน
ตั้งหกเดือน แค่เพราะเอาของโบราณงี่เง่า หาค่ามิได้จากเม็กซิโกของพ่อไม่จำนำ
ปรากฏว่ามันหาค่าได้โว้ยพ่อ
และค่าของมันคือยาไอซ์ 35 ดอลลาร์ ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
แค่ซักผ้า ไม่เห็นแย่ตรงไหน
แย่จะตาย เพราะฉันรู้ว่าพวกพี่ชาย เอาถุงเท้าไปเช็ดน้ำอะไร
ตอนอายุเท่าผม อาก่อเรื่องเยอะมะ
โอ๊ย บ่อย
หนีเรียน ลักทรัพย์ วางเพลิง
หลายๆ อย่างที่ฉันทำ ยังไม่มีกฎหมายรองรับเลยด้วยซ้ำ
เคยได้ยินคำว่ากฎหมายเคลาส์ไหม
ไม่เคย
เชอะ ยังไงก็ไม่สำคัญหรอก
ส่วนใหญ่ฉันแค่อยากไปยั่วโมโหพ่อ
ลูเธอร์ ดิเอโก หรือเบนเท่านั้นแหละ
เออ โรคดื้อต่อต้าน
- นั่นชื่อที่จิตแพทย์ผมเรียก - บรรยายต่อ
มันมักจะเกี่ยวข้องกับ อารมณ์ชอบโต้เถียง ก้าวร้าว…
- และฉุนเฉียว ถูกต้อง - และฉุนเฉียว ใช่
- ต่อต้านสังคม… - ถูก
พฤติกรรมเสี่ยงและหุนหันพลันแล่น
ปิ๊งป่อง เหมือนใครเอ่ย ฉันเป๊ะ
ฉันเป็นโรค… ว้าว
คือมันรู้สึกดีมากเลยที่รู้ชื่อโรคที่เป็น
งั้นเรื่องติดยา นิสัยชอบชักใย แล้วก็ลัทธิ…
เคยมีลัทธิด้วยเหรอ
ก็มันเป็นยุค 60 ใครๆ ก็มีลัทธิกันหมด
แต่ประเด็นคือทั้งหมดนั่น เป็นแค่การตอบโต้พ่อของฉัน
และความคาดหวังสูงลิบลิ่วของพ่อ
แล้วนอกจากเรื่องพ่อ ก็ยังมีเบนที่ตามหลอกหลอนไปทุกที่
เบนเป็นใคร
เบนเป็นคุณอาที่ตายไปแล้วของนาย เขามีชีวิตในเส้นเวลานี้
แต่ตายไปแล้วในสายตาฉัน ช่างมัน
แต่ คือแบบ ถ้าฉันจุดไฟเผาห้องนี้…
ฟังอยู่
มันจะเติมเต็มหัวใจไหมนะ
ไม่รู้เหมือนกัน
ถ้าฉันทำพฤติกรรมเหวี่ยงตอนนี้
แล้วมันจะถือเป็นการต่อต้านใครล่ะ
เส้นเวลาใหม่นี่ ที่แท้อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
ยกเว้นนาย ไม่บอกก็รู้
แต่ตอนนี้ฉันอาจจะ
มีความสัมพันธ์กึ่งปกติ
กับพ่อที่เย็นชาไร้หัวใจได้ก็ได้
สแตนลี่ย์
- ขอนะ - ไม่ได้ เอาไปวางที่เดิม
โอเค โดนจับได้ซะนี่
ทุกชิ้นจ้า เห็นหมด
นึกว่าอาเป็นคนชิลๆ ซะอีก
เนอะ ก็เคยคิดงั้น
ขอเก็บชิ้นนึงนะ
ก็ได้ ไม่ต้องคืนกางเกงใน
ฉันควรกลับบ้านได้แล้ว
ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้
ฉันก็ไม่อยากจากนายไปเหมือนกัน
แต่เจย์มี่กับอัลฟอนโซ่ ควรได้รับพิธีฝังอย่างสมศักดิ์ศรี
ไม่ใช่ หมายถึงฉันให้เธอไปไม่ได้
เธอเป็นตัวประกัน
อ๋อ จริงด้วย
น้องๆ คิดว่าฉันทรยศอยู่แล้วด้วย เลย…
ไม่ต้องอธิบาย เข้าใจ
- ดี - บ้านฉันก็คงกำลังวางแผนแก้แค้นอยู่
งั้นเราคงต้องกลับไปสู้กันจนกว่าจะตายหมด
เราจบเรื่องนี้และคบกันต่อไปได้นะ
ยังไง
ฉันอยากให้เธออยู่ในนี้จนกว่าฉันจะคิดอะไรออก
พี่สาวเรียกคุณว่าวิคเตอร์ ผมต้องเรียกคุณว่างั้นด้วยไหม
ถ้าเรียกจะดีมาก
รู้ไหม แม่ของเธอ…
มีส่วนสำคัญในตัวตนฉันนะ
เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจฉันจริงๆ
ถ้าอยากถามเรื่องแม่ก็ถามได้นะ
ซิสซี่เกลียดฉันไหมที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้
แม่บอกว่าคุณช่วยชีวิตแม่เอาไว้
เขาได้มีชีวิตที่ดีไหม
มันไม่ง่ายเลย
เพราะแม่มีผมอยู่ด้วย
แต่แม่เป็นอิสระ แบบที่ไม่เคยเป็นตอนอยู่ที่ฟาร์ม
แม่ไม่เคยหยุดคิดถึงคุณเลย
และแม่ไม่เคยทิ้งความหวัง ว่าสักวันคุณจะกลับมาหาเรา
ทำไมถึงทิ้งเราไปล่ะ
ผมต้องการคุณ
เรานึกว่าถ้าเธออยู่ห่างฉันไว้จะปลอดภัยกว่า
แต่ฉันน่าจะอยู่กับเธอ
ไม่น่าจากมาเลย
ประชุมในห้องเล่นสนุ๊ก
ครอบครัวเท่านั้น
รอในนี้นะ เดี๋ยวจะรีบกลับมา
เย่!
เร็วอีก เร็วอีก!
- ทุกคนหลบไป! - เย่!
เจ้าตัวเล็ก หยิบกุญแจห้องนี้เร็ว
- ให้ไว - หาแป๊บ
(ห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่)
ไม่ ห้องนี้ไม่อยู่ในรายการ
และผมไม่เก็บกวาดห้องที่ไม่อยู่ในรายการหรอก
ไวท์บัฟฟาโล่
ผมงัดล็อกได้นะ แต่ดิเอโกยึดมีดไปแล้ว
เออ ไม่ต้อง
ฉันเคยต้องใช้ฟันงัดล็อกด้วยแหละ
แถมตอนนั้นเมายากล่อมประสาท จนแทบลืมตาไม่ขึ้น
ให้ตาย คืนนั้นสนุกมากเลย นายเฝ้าต้นทางนะ ศิษย์น้อย
ได้
พูดจริงเหรอ
เราจะใช้สโลนแทนช่อมะกอก
ปล่อยเธอไปเพื่อสื่อว่าเราอยากสงบศึก
ส่งไปกับศพของเจย์มี่และอัลฟอนโซ่
พอกลับบ้านแล้ว ฉันจะบอกพวกเขาว่า
ชายแก่คนนั้นไม่ใช่พวกของนาย และขอไม่ให้พวกเขาโจมตี
นายจะปล่อยคนที่โจมตีเราไปเหรอ ไม่มีทาง
ฉันเสียพี่น้องไปสองคน ให้กับนายและคุณปู่จอมคลั่ง
ย้ำอีกครั้ง ฮาร์ลันไม่ใช่พวกของเรา
แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นคนนอก
เขาแค่อยากปกป้องฉัน
มันจะได้ผลก็ต่อเมื่อครอบครัวเชื่อฉัน
ว่าเขาไม่ได้อยู่ในทีมพวกนาย สรุปพวกเดียวกันไหม
ฮาร์ลันช่วยเราไว้ เขาจะอยู่กับเรานานแค่ไหนก็ได้
เอางี้ลูเธอร์ ให้เขานอนเตียงนายสิ
ไหนๆ นายก็ไปนอนกับศัตรู
ระวังปาก
พวกเรา อย่าตีกัน
การมีพันธมิตรอยู่ข้างในอาจช่วยเราได้
ถูกมะ
ก็ใช่ แต่มั่นใจได้ไง ว่ายัยบาร์บี้ไร้แรงโน้มถ่วงมันไว้ใจได้
ฉันไว้ใจเธอ
เออ นายไว้ใจอีเมลจากเจ้าชายไนจีเรียด้วย
ทันเดไม่ใช่เจ้าชาย เขาเป็นกษัตริย์ และเขาถูกปลดตำแหน่งอย่างไม่เป็นธรรม
ก็ได้
ใช้พลังข่าวลือใส่ฉันอีกสิ
เอาสิ ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร
ยอมทุกวิถีทาง
อยากทำอะไรก็เชิญเลยลูเธอร์ รับผิดชอบเอาเอง
ฉันมีเรื่องใหญ่กว่านี้ต้องจัดการ
อัลลิสัน รอด้วย
นี่มันระบบราชการแถไปแถมาชัดๆ
ในนี้ไม่เห็นมีคำสั่งชัดเจน ว่าต้องรับมือกับวิกฤติยังไง
ไลล่า ฉันไม่น่ามาที่นี่ด้วยซ้ำ ลาออกแล้ว
ล้างมือแล้ว แต่ก็โดน ดูดกลับเข้ามารับมือกับเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว
ทำไมถึงหนีนรกขุมนี้ไม่ได้ซะทีเนี่ย
เพราะนายรักมัน
โทษที
ยอมรับเถอะห้า
ชีวิตนี้มีแต่วันสิ้นโลก ที่ทำให้นายมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้
ไม่รู้ทำไมทุกคนถึงพูดงั้นเรื่อยเลย
ฉันไม่ชอบความโกลาหล
ฉันไม่ต้องการความวุ่นวาย ฉัน…
ฉันอยากเกษียณ
เชื่อตายแหละ
นายเนี่ยนะจะไปใช้ชีวิตปกติ จ่ายภาษีเหมือนคนทั่วไป คงเบื่อตาย
เธอก็ไม่เหมาะ กับชีวิตที่สงบสุขเหมือนกันนั่นแหละ
ก็ไม่เหมาะน่ะสิ
ขอบคุณพระเจ้า
ไม่รู้เป็นเพราะน้ำเสียงหรือเปล่านะ
แต่นายควรไปฝึกวิธีการพูดมาใหม่
โคตรน่ารำคาญ
แค่จะบอกว่าควรเอาไปปรับปรุง
สำหรับอนาคต
ยิ้มหาพระแสงอะไร ไอ้เด็กเปรต
ยิ้มหานั่นไง
ทำไมไม่บอกแต่แรก
(หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ)
นี่ ตอนนายบอกว่าจะพาไปหาอะไรดื่ม ฉันนึกว่าจะเป็นของแรงๆ
อย่าลบหลู่สเลอปี้
เปิดลิ้นชักหน้ารถสิ
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
ช่วงนี้เธอเป็นคนสนุกขึ้นเยอะนะ
ว่าไงนะ
ก็ที่ด่าลูเธอร์แล้วก็ละลายสมองสโลน
เมื่อก่อนเธอน่ารักที่สุดในบ้าน
โอเค ตัดเกรดแบบอิงอัมเบรลลา
ก็ฉันไปติดอยู่ในโลกอดีตโดยไม่มีแคลร์
แล้วทิ้งเรย์เพราะคิดว่าลูกรออยู่ในโลกอนาคต
แต่กลับมาพบว่าแคลร์ไม่มีตัวตนในปัจจุบัน
มันก็ทำเสียคนได้
หนักว่ะ
- อยากระบายไหม - ไม่
เถอะน่า
เธอก็รู้ว่าฉันบำบัดเก่ง
ได้รับฉายาว่าดร.ฟูเอโก
ไม่มีใครตั้งให้ซะหน่อย
- แต่ก็ควรนะ - ไม่
ชื่อเท่จะตาย
ไม่เคยสิ้นหวังเท่านี้มาก่อนในชีวิต
ตัวนี้สวยนะ
แม้หลังจากฉันกลับมาพูดได้อีก
ฉันก็รู้ราคาของการพูดในสิ่งที่เชื่อมั่น
เราจะไม่เข้าประตูหลังร้านอีก!
ออกไป!
ต้องหวาดกลัวทุกชั่วขณะชีวิต
ว่าเราหรือคนที่เรารักอาจหายไป
หรือกลายเป็นเหยื่ออาชญากรรมชั่วช้า
และฉันสู้ไม่ได้เลย
เรื่องแบบนั้นมันฝังลึกสินะ
ใช่
ฉันรู้ว่าพวกเราไปติดอยู่ที่ดัลลัสกันหมด ฉันแค่…
ฉันว่าคนอื่นๆ ไม่เข้าใจหรอก ว่าสภาพความเป็นอยู่ฉันเป็นยังไง
อือ
ใช่
แต่เรามาอยู่ตรงนี้แล้ว
- เรากลับมาแล้ว จริงไหม - กลับมาเพื่ออะไรล่ะ
เรย์กับแคลร์เป็นสองคนที่ทำให้ฉันสู้ชีวิต
แต่พวกเขาจากไปแล้ว และฉัน…
ฉันโมโหมาก ไม่รู้จะเอาความรู้สึกไปลงตรงไหน
จำสมัยที่ฉันเคยเป็นศาลเตี้ยได้ไหม
จำได้ แบทแมนตลาดล่าง
แสบนะ
พวกเธออาจหัวเราะเยาะ แต่มันทำให้ฉันรอดมาได้
ได้เตะรูตูดโจร มันเหมือนการบำบัดสำหรับคนเจ๋ง
เชื่อเถอะ ฉันก็อยากซัดใครสักคนเหมือนกัน
ถ้าได้ใช้เวลาอยู่ในเมืองไหนนานๆ เธอจะเจอลู่ทางเอง
คนในนั้น
เกลียดคนอย่างเรา
เราเข้าไปได้นะ
ไปสั่งเหล้า ดูซิว่ามีใครมาหาเรื่องเราไหม
จากนั้นเราจะจัดการให้จบ
หรือไม่ก็ขับรถกลับบ้าน
เนอะ
ฉันก็อยากกินเหล้าอีกสักแก้วนะ
แค่นี้นะ ถือว่าหมดเรื่องบาดหมางกันแล้ว
ไม่ได้
เราอยากได้ตัวไอ้แก่ด้วย
- นายทำอะไร - ก็ให้คิดแผนไม่ใช่เหรอ นี่ไงล่ะ
แผนนี้งี่เง่า
- เขาไม่ได้อยู่ในข้อตกลง - ตอนนี้อยู่แล้ว
เบน พวกเขาไม่ได้ฮั้วกัน พวกนี้ไม่ได้รู้เห็นว่าจะมี…
ถ้างั้นก็คงจับตัวมันมาให้เราได้
ง่ายมาก
เอาตัวไอ้คนที่ฆ่าพี่น้องเรามา แล้วเราจะลืมเรื่องทั้งหมดนี้ไป
ไม่งั้น…
ขอโต๊ดคร่า
ยกโทษให้
หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ
(พื้นที่หวงห้าม)
- เราซวยแล้ว - ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
ฉิบหาย
ให้ตาย นายนี่เหงื่อแตกพลั่กๆ อย่างกับกุ้งเน่าแช่น้ำแข็ง เป็นอะไร
อนุญาตให้เข้า
นายคงเป็นบุคลากรสำคัญสินะ
ว้าว
คนนั้นสินะ
ผู้ก่อตั้ง
สภาพอย่างกับเนื้อกระป๋อง
ฉันนึกว่าจะมีคนมากกว่า…
กระป๋อง
เป็นไปไม่ได้
ทำไม
นั่นตัวฉัน
สุดๆ
นายบ่นเรื่องเดอะ คอมมิชชั่นมาตลอดทาง
แต่ดันเป็นคนก่อตั้งเองเนี่ยนะ
อย่างฮา
ถ้าฉันก่อตั้งจริง ก็จำไม่ได้เลยสักนิด
ฉันก็ดันนึกว่านายเป็นพวกกบฏสังคม
แต่สรุปเป็นพวกถวายใจให้บริษัทซะนี่
คือแบบ
ถ้าขาดที่นี่ไป นายขาดอากาศหายใจจริงๆ
มีอะไรแปลกๆ
ฉันไม่เป็นโรคจิตปฏิทรรศน์
ตอนอยู่ข้างนอกยังรู้สึกได้ แต่พอเข้ามาแล้ว
ไม่มีอะไรเลย
เราไม่ค่อยจะฉลาดนักเลยนะ ว่าไหม
หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ
มันกั้นปฏิทรรศน์ได้
ฉันสร้างมันขึ้นมาเพื่อใช้เป็นห้องนิรภัย
ในกรณีที่ความต่อเนื่องของเวลาพังทลาย
ในห้องนี้
ทุกตัวตนของเราสามารถอยู่ร่วมกันได้
นายคงมาที่นี่เพราะ
คูเกิ้ลบลิตซ์
เหมือนขนมบลินซ์ไส้ชีสมะ
เป็นภาษาเยอรมัน แปลว่า "บอลสายฟ้า"
มันเป็นหลุมดำที่วิปริตเป็นพิเศษ
แบบที่ดูดเส้นเวลาเข้าไปได้หมด
โป๊ะเชะ
แล้วเราต้องแก้ไขมันยังไง
ทำไม่ได้
ถ้านายสร้างทั้งหมดนี่ขึ้นมากับมือ
งั้นนายก็ต้องสร้างทางแก้ไว้สิ
สิ่งเดียวที่จะหลงเหลืออยู่คือ…
ออบลิเวี่ยน
หมายความว่าไง
นั่นคือสิ่งที่กำลังจะมา
ฟังนะ ไอ้เบื๊อก
ตลอด 20 วันที่ผ่านมา ฉันวิ่งวุ่น
กอบกู้โลกไม่ให้สูญสิ้น
แต่งานนี้ไม่จบไม่สิ้นซะที
ตอนนี้ฉันต้องมาติดอยู่ในร่างวัยรุ่น ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
และฉันแค่อยากออกไปซื้อ คอร์เวตต์ สติงเรย์ รุ่นยุค 1970 มาขับสักคัน
อย่ารุนแรงกับเขาสิห้า
ไลล่า ฉันทะเลาะกับตัวเองอยู่
อย่ามาสาระแน
ขอบใจ
ไอ้เจ้าคูเกิ้ลบลิตซ์เนี่ย มันไม่ใช่แค่รอยรั่วเล็กๆ
ที่เราจะเอาอะไรไปอุดได้ง่ายๆ
แต่มันคือเครื่องอัดขยะยักษ์ที่กำลังบดบี้จักรวาล
แล้วกลืนกินเข้าไปทั้งยวง
เพราะงั้นบอกมาซะดีๆ ว่านายยับยั้งมันยังไง
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม…
อย่ากอบกู้โลกเป็นอันขาด
ทำไมไม่ให้กอบกู้… ห้า!
ฉันต้องแก้ไขเรื่องนี้ยังไง
เขาตายแล้วว่ะห้า
ขออยู่ในห้องลำพังได้ไหม
นายไม่ควรอยู่กับศพตามลำพังหรอกมั้ง
ไลล่า ช่วยออกไปที
ไอ้สารเลว
นี่อะไร
เปิดแล้ว
ข้างในอย่างกับหนังเรื่องขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
โอ้โฮ ตู้ปาจิงโกะ
ดูนี่สิ
นี่อะไร
เจ๋งไปเลย
ฉันเลยรับเลี้ยงพวกนี้มาแทน
พ่อ!
ฉันไม่ใช่พ่อแก ไอ้หนุ่ม ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
นี่อะไรเนี่ย
โคตรเจ๋ง
รีบเล่นรีบไป สแตน ฉันต้องไปหาใครคนนึงเรื่องควาย…
เช็ดครก
ไม่นะ
อาเคลาส์!
วิคเตอร์
(ยังไม่พบสาเหตุการตาย ของคนขายเนื้อในท้องที่)
(แม่ของห้าหรือเปล่า)
(แม่ดิเอโก)
(แม่วิคเตอร์ แม่ลูเธอร์)
(แม่อัลลิสัน)
(แม่เคลาส์)
(ตำรวจยังคงสืบสวนคดีตายปริศนา)
(แม่วิคเตอร์)
ฮาร์ลัน เธอต้องเข้าไปอยู่ในห้องนะ
เป็นอะไรไป
ทำไมถึงมีข่าวพวกนี้ล่ะ
ทำไม
รู้จักพวกเขาเหรอ
ฝีมือเธอเหรอ
เธอฆ่าแม่เราเหรอ
เธอเป็นคนก่อเรื่องทั้งหมดนี่เหรอ
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล