(ซีรีส์จาก NETFLIX)
แค่เพราะสิ่งหนึ่งอยู่ตรงหน้า…
ก็ไม่ได้แปลว่า…
เฮ้ย
เราจะเอื้อมไปคว้ามาได้
ย่อมต้องมีบางอย่างขวางทางเสมอ
บางครั้งอาจเป็นคู่ต่อสู้
บางครั้งอาจเป็นตัวเราเอง
เริ่มการต่อสู้!
จะยอมแพ้หรือหมดสติล่ะ เลือกเอาเลย
ตามใจ ชีวิตเธอนะ
เบน พอได้แล้ว ปล่อยเธอ
เจย์มี่ ไม่เอาน่า ยอมแพ้สิ
เกรงว่าเวลาสู้จริงมันจะยอมแพ้ไม่ได้น่ะสิเด็กๆ
- พอได้แล้ว - ไม่
เจย์มี่จะบอกเองว่าเมื่อไรถึงจะพอ
ไงล่ะ ไอ้หนวดปลาหมึก
เก่งมาก
จำไว้นะเด็กๆ
เราไม่มีทางรู้ว่าแท้จริงเราทำอะไรได้บ้าง
จนกว่าจะถูกบีบบังคับให้ต้องเผชิญหน้าความดับสูญ
และในฐานะอาจารย์ ผมมีหน้าที่ป้องกันไม่ให้ต้องพบเจอกับมัน
งั้นแกประเมินตัวเองสูงไปแล้ว
เด็กๆ ไปซะ
ไปกันเถอะ
- พวกเขายังไม่พร้อม - โลกนี้ไม่มีใครเคยพร้อมหรอก
ถ้าส่งพวกเขาข้ามไปอีกฝั่งตอนนี้ ก็ไม่ต่างจากส่งไปตาย
แกผูกพันเกินไปแล้ว เพื่อนเอ๋ย
สูญเสียความเป็นกลางไปแล้ว
ส่วนคุณก็ตัดขาดเกินไป สูญเสียความเป็นคน
ความเป็นคนอะไรกัน
- ผมจะไม่ให้คุณทำร้ายเด็กๆ - ไม่ให้งั้นเหรอ
อย่าลืมตัวสิโพโก พวกนั้นเป็นลูกฉัน
และจะทำทุกอย่างที่ฉันสั่งให้ทำ
ถ้าไม่เห็นด้วย
ก็ไปหานายจ้างคนใหม่สิ
ผมจะเก็บของออกไปพรุ่งนี้เช้า
ทำไมต้องรอด้วย
เก็บของแค่ชั่วโมงเดียวก็พอ
ฉันไม่สักให้เด็ก
ดี ไม่ได้มาสัก
ผมมาหาเพราะเรามีเพื่อนคนเดียวกัน
เซอร์เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์
เขาจะเอาอะไรก็ช่าง ฉันไม่สนหรอก
คุณน่าจะไม่เข้าใจ ผมเป็นลูกของเขา
จากอีกเส้นเวลา
อีกเส้นเวลางั้นเหรอ
ถึงมันจะฟังดูบ้า แต่เราเคยเจอกันมาแล้ว
เมื่อปี 1963
ตอนคุณยังเป็นชิมแปนซี ใส่แพมเพิร์ส เล็บยาวเฟื้อย
ไม่รู้นะว่าจำได้ไหม แต่มีแผลมาพิสูจน์
ถ้านายพูดความจริง คนที่ฉันคุยด้วยต้องอายุ 60 กว่าแล้ว
ขอตัวก่อนนะ วันนี้เหนื่อยมาก
โพโก คุณต้องฟังผมนะ
กลับบ้านไปหาแม่จ๋าได้แล้วไอ้หนู
ไม่งั้นจะทำไม
โธ่เว้ย
เฮ้ย ขอมอเตอร์ไซค์หน่อย เรื่องฉุกเฉิน
หน้าอย่างพี่เรียกโนสนโนแคร์ว่ะ
เอามอเตอร์ไซค์มาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้น…
ตามนั้น
ฟังอะไรอยู่เหรอ
ฮาร์ลัน
หูฟัง
ฟังอะไรอยู่
คุณ
ทุกคนมีแรงสั่นสะเทือนเฉพาะตน
เหมือนเสียงที่เป็นเอกลักษณ์
เหรอ
เสียงฉันมันฟังดูเป็นไง
ผิด
อยู่กับนายแล้วเสียอารมณ์ รู้ตัวไหม
ไง
สองคนเข้ากันได้ไหม
เออ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
คนอื่นว่าไงที่นายออกมา
เอาเป็นว่าตอนนี้ ฉันคงไม่ใช่พี่น้องคนโปรดสักเท่าไร
เป็นไรไหมฮาร์ลัน
คนอะไรพูดน้ำไหลไฟดับ
นายโอเคไหม
อือ สบายดี
สถานการณ์มันเริ่มจะแย่มากแล้ว
อีกไม่นานทุกอย่างก็จะพังพินาศ
โอเค แล้วแผนคืออะไร
ฮาร์ลันจะช่วยฉันหาวิธียึดพลังเขาคืนมา
แล้วถ้าไม่ได้ผลล่ะ
ฟังนะวิคเตอร์ ฉันพร้อมช่วยนายเสมอ แต่มันก็มีขอบเขตนะ
คนอื่นพูดถูก เราต้องไปเผชิญหน้ากับคูเกิ้ลบลิตซ์
รู้แล้ว…
นายมีเวลาถึงคืนนี้
ไม่งั้นฉันสาบานเลยว่า จะใช้พลังข่าวลือลากนายกลับไป
เออ รู้แล้ว
สาบานแบบพี่น้อง
ฉันพูดจริงนะ
อย่าลองดีกับฉันนะ ไอ้จิ๋ว
มาลุยกัน
สแตน
สแตนลี่ย์
เฮ้ย ตื่น!
ฉันหาสแตนไม่เจอ
นี่เธอตะโกนทุกเช้าเลยไหมเนี่ย
ฉันชอบตะโกนเวลากังวล
- เขาคงอยู่แถวๆ นี้แหละ - โอเค
เขาคงไม่ถูกคูเกิ้ลบลิตซ์เหมือนคนอื่นหรอกเนอะ
ฉิบหาย
ดีเลย เธอไม่ลืมเอาเนยถั่วมาให้
ใช่เลย
มีใครเห็นเธอไหม
ไม่ แต่ฉันคงซุกนายไว้บนนี้ตลอดไปไม่ได้หรอก
ฉันกลับไปที่โรงแรมไม่ได้
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ
ลูเธอร์ กินแก้เครียดอีกแล้วนะ
เปล่าซะหน่อย
โอเค เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉันทะเลาะกับน้อง
คนไหน
ที่จริงก็สองสามคน
บอกก็ได้
จำได้ไหมที่ฉันบอกว่าฉันมีแต่ครอบครัว
จำได้
ชักจะคิดแล้วว่าอาจไม่มีครอบครัวด้วยซ้ำ
เสียใจด้วยนะ
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันขี้เกียจจะไปยื้อแล้ว
สิ่งเดียวที่พวกเรามี ร่วมกันจริงๆ คือบาดแผลวัยเด็ก
แต่ไม่แน่ใจนักแล้วว่า แค่นั้นจะเป็นกาวใจให้พวกเราได้
เข้าใจมะ
ที่จริงก็เข้าใจนะ
อือ
รู้ไหม มีอยู่อย่างนึงที่ฉันมั่นใจพันเปอร์เซ็นต์
นายไม่ค่อยเก่งเลข แต่ไว้ค่อยปรับปรุงได้
เวร
ไง หวัดดี
เบนอยากคุยด้วย
ได้ อีกสิบนาทีจะลงไปหา
ไม่ใช่กับเธอ
เขา
อ้าว ว่าไงเฟ สบายดีไหม
เธอรู้ได้ไง
ห้องเราติดกัน
แล้วเตียงเธอก็เสียงดัง
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนเลย
บอกแล้วไง
สแตน
สแตนลี่ย์!
ให้ตายเถอะ
สแตน
สแตนลี่ย์
ยี้
เจอเบาะแสละ
อะไร
ชิบเป๋ง
โคตรหลอนเลย
- นี่ไฟแช็กนำโชคของสแตน - คิดว่าเขาเข้าไปเหรอ
มันแน่อยู่แล้ว
วัยรุ่นอายุ 12 ที่ยังมีลมหายใจ อดใจไม่เข้าอุโมงค์ลึกลับไม่ได้หรอก
สแตน!
จะเข้าไปไหม
- นายไปก่อนเลย - ได้
เชิญมองก้นตามสบาย
ถ้ามันไม่อยู่ที่ปลายอุโมงค์นะ ฉันจะยัวะมาก
นายเป็นคนต้นคิด ให้เข้ามาในช่องประหารนี่เองนะ
เมื่อกี้เราเดินเป็นวงกลมเหรอ
อันนั้นมันมีอยู่แต่แรกมะ
ไม่ และฉันไม่เคยลืมตูดใคร
ดูภาพเขียนนั่นสิ
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
ไม่รู้ แต่ก่อนหน้านี้นั่นเป็นภาพเขียนผู้หญิง
ส่วนขนมก็ต้องเป็นคอร์นนัท
ปกติไม่ค่อยพูดงี้นะ แต่ตอนนี้ฉันกลัวจริงๆ แล้วล่ะ
ผมอยากคุยเรื่องผี…
ต้องเริ่มยังไง
ผมไม่รู้
น่าจะลองเริ่มทำแบบที่คุณเคยทำในโรงนา
เมื่อปี 1963
แต่มันไม่ได้ผล
ผมไม่ใช่เด็กแล้ว ผมช่วยได้
โอเค ทำยังไง
ผมจะทำให้ดู
ได้ยินหรือเปล่า
- ฉันได้ยินเสียงลม - ไม่ใช่
ลึกลงไปกว่านั้นอีก
ใต้เสียงลม สิ่งมีชีวิตทั้งหมด มีคลื่นพลังงานของตัวเอง
เสียงเฉพาะตัว
ฉัน… ไม่ได้ยิน
ตั้งสมาธิสิ ผมอยากให้คุณได้ยิน
มันเจ็บ!
คุณต้องผ่อนคลาย ปล่อยให้มันเข้าไป
วิคเตอร์
ฮาร์ลัน หยุด
ฉันไหว
ฮาร์ลัน พอได้แล้ว
ฉันได้ยินข่าวลือว่านายปล่อยเขา
ตั้งใจฟังสิวิคเตอร์ คุณต้องฟัง
ได้ยินแล้ว
จดจ่อกับมัน ปล่อยให้มันไหลผ่านร่างกาย
ฮาร์ลัน!
ฮาร์ลันหยุด มันรุนแรงเกินไป!
ฉันทำแบบนั้นได้ไง
คุณไม่มีสิทธิ์ เราอุตส่าห์คืบหน้าแล้วเชียว
คืบหน้าอะไร นายกำลังจะฆ่าเขา!
เธอบอกว่าให้เวลาถึงคืนนี้ เรายังมีเวลา เธอสัญญาแล้วนะ
ไม่ นี่มันมีอะไรมากกว่านี้แน่นอน
ไม่งั้นนายคงไม่ยอมเสี่ยงตายหรอก
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร บอกฉันได้นะ
เธอไม่ต้องอยู่ด้วยก็ได้
ฉันไม่มีที่จะไปแล้ว
แต่ฉันจะไม่ยืนดูนายพยายามฆ่าตัวตายอยู่ตรงนี้
โอเค
ฉันพร้อมแล้ว
ต้องรออีกนานแค่ไหน
รีบไปไหนงั้นเหรอ
เปล่า ฉันแค่ไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่
เท่าที่รู้ เบนกับเฟอาจพุ่งออกมาจากหลังโซฟา
แล้วแทงฉันตายก็ได้
ฉันจะไม่ยอมให้พวกเขาแตะต้องนาย
ก็ได้
ขอเราคุยกันแป๊บ
นาย ทำตัวดีๆ นะ
ขอโทษนะเพื่อน ไม่ได้ตั้งใจแอบเข้าบ้านนาย
- อย่าว่าสโลน… - นายเล่นเกมอะไรอยู่
ก็ชอบเกมทอยลูกเต๋า
เบนคนเก่าจะขำมุกนั้นนะ
โอเค พี่ยักษ์วัดแจ้ง
บอกมาซะที
ครอบครัวนายหมกมุ่นอะไรกับเบนนักหนา
เขา… นาย…
ดีที่สุดในหมู่พวกเรา
และตายเร็วเกินไป
เหตุการณ์เจนนิเฟอร์…
ว่าไงนะ
ไม่สำคัญหรอก
แค่รู้ไว้ว่าพอนายจากไปแล้ว พวกเราไม่เหมือนเดิมอีกเลย
เพราะงั้นฉันน้อมรับทุกวินาที ที่ได้อยู่กับนาย ไม่ว่าจะเวอร์ชั่นไหนก็ตาม
ฉันไม่ใช่เขาโว้ยไอ้โง่
ใช่ รู้แล้ว
เขาห่วงใยผู้คน เขาเสียสละ จิตใจดี…
อย่าลืมด้วยว่าเขาฮา
รู้ไหม บางที…
นายอาจพอมีนิสัยเขาอยู่บ้าง
ไม่ สักนิดก็ไม่มี
ถ้าพูดถึงพันธุกรรม ก็คนเดียวกันนะ แค่โตมาในสภาพแวดล้อมต่างกัน
โอ๊ย เอาอีกแล้ว
ข้อถกเถียงระหว่างธรรมชาติกับการเลี้ยงดู
อยากปฏิเสธก็เชิญ
แต่เขาอยู่ในนั้น…
ที่ไหนสักแห่ง
โอเค
ฉันเคยมีพี่ชายโง่ๆ ตัวโต คอยสั่งโน่นสั่งนี่ไปแล้วคนนึง
ไม่อยากได้อีกคน
แต่ทีมเราอาจต้องการ
เกรซ
แม่
- แม่โอเคไหม - ก็ต้องโอเคสิ ถามทำไมเหรอ
เปิดกล่อง
ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก
ตายแล้ว
เอาจริงเหรอ
ฉันอยากให้เขาอยู่ข้างเรา
ดีกว่าต่อต้านเรา
ไม่ลองสวมดูเหรอ
ตัวนายก็เท่าๆ กับมาร์คัส
นี่ เป็นอะไรไป
ฉันรู้สึกเป็นเกียรติ
จริงๆ นะ ฉันแค่…
ฉันยังเป็นอัมเบรลลาอยู่
ใช่เหรอ
นายจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนก็ได้
นายทำบ้าอะไร
อยากรู้สินะ
ต้องการอะไร
ขอคุยกับโพโกหน่อย
ที่นี่ไม่มีคนชื่อโพโกจ้ะหนู
ก็ได้
ฉันแนะนำให้รีบไสหัวออกไปซะ ก่อนที่ฉันจะเรียกสารวัตรนักเรียนมาลากไป
ไม่เป็นไรแทมมี่ ให้เด็กมันเข้ามา
ถ้านายไม่โง่ก็คงจนตรอก
- ข้อไหนล่ะ - ก็บอกมาสิ
ดูเหมือนลายเส้นฉันนะ แต่ฉันไม่เคยสักให้ใคร
ยังไม่เคยสัก
ผมเลาะออกจากร่างตัวเองตอนอายุร้อยปี
งั้นก็จนตรอกสินะ
คุณคงจนตรอกเหมือนกัน ถ้ารู้ว่าทั้งจักรวาลเป็นเดิมพัน
มันเกิดขึ้นจนได้
นี่ไง
ดูคุ้นๆ ไหม
เรจจี้หมกมุ่นกับสัญลักษณ์พวกนี้
มันคือเครื่องหมาย
สัญลักษณ์ที่คนคิดว่ามีพลังวิเศษ
พ่อเชื่อในวิทยาศาสตร์ ข้อเท็จจริง
ผมไม่ค่อยจะนับถือตาแก่นั่นหรอกนะ แต่ก็นับถือเรื่องนั้น
เขาไม่ใช่สายมู
มันต้องมีความหมายที่มีเหตุผลสิ
ฉันก็ไม่รู้ แต่เขาเรียกมันว่า โปรเจกต์ออบลิเวี่ยน
ออบลิเวี่ยน
โปรเจกต์นั่น เล่ามาอีก
สี่-อดัม-30 ขอหน่วยสวาทกับกำลังเสริมด้วย
นายทำได้ ทีเจ
เลขที่ 3455 ถนนแคลิฟอร์เนีย
ผมถูกคนร้ายหนึ่งคนที่มีปืนอัตโนมัติยิงใส่
มันจับผู้หญิงเป็นตัวประกัน
แกอีกแล้ว
บุกเข้ามาเนื่องในโอกาสอะไรล่ะ
ก็นะ ไหนๆ โลกจะแตกเป็นครั้งที่สามแล้ว
ผมเลยคิดในใจว่า น่าจะมาทำความรู้จักพ่อสักหน่อย
ฉันไม่ใช่พ่อแกนะ
ฉันอาจหน้าเหมือน พฤติกรรมเหมือน แต่ฉันไม่ได้เลี้ยงแก
เออๆ คนละไทม์ไลน์กัน เข้าใจแล้ว แต่ก็ยังคนเดียวกันนะ
หน้าเหมือนกัน
พฤติกรรมเหมือนกัน ติดแค่…
ติดอะไร
พ่อใจดีกว่าอีกคนนึงเยอะเลย
อีกคนสารเลวสุดๆ
ช่างน่าอดสูที่ว่าพ่อตัวเองแบบนั้น
อือ ผมไม่เข้าใจที่พูด
ฉันก็อยากจะมานั่งเจ๊าะแจ๊ะกันนะ แต่ยุ่งมาก
เสียใจด้วยจ้า!
เพราะทุกอย่างมันพาผมกลับมาหาพ่อ กลับมาที่นี่ ห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่
ซุปกระเพาะวัวที่เหมือนกับภาพเขียน
แกรู้เรื่องห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่เหรอ
ผมไปตายในห้องนั้น
แกจะเอาอะไรกับฉัน
ผม…
เคยรู้สึกไหมว่าเราควรทำอะไรบางอย่าง
เรื่องสำคัญมาก แต่ไม่มีใครบอกว่าคืออะไร
แล้วเรากลัวว่าจะเสียโอกาสหรือทำพลาด
เพราะเราทำเรื่องพังตลอด แล้วแม่งเซ็งเป็ดจะแย่อยู่แล้ว
ดี พูดต่อซิ
ผมอยากให้พ่อช่วยให้ผม เข้าใจบางเรื่องเกี่ยวกับตัวตนของผม
เช่นอะไร
เช่น ทำไมพ่อถึงเอาผมไปขังไว้ในสุสาน
แล้วทำให้หัวใจผมเต้นช้าลง
จนตอนฟื้นขึ้นมา ผมนอนจมอ้วกตัวเอง
นั่นคือภาพที่เด็กผู้หญิงขี่จักรยานเอาให้ดู
แต่เธออาจเป็นพระเจ้า
หรือจอมมารก็ได้
ไม่รู้เหมือนกัน ใครจะไปรู้ ผมไม่รู้ว่าคนไหนเป็นคนไหน
แกมันเพ้อคลั่งเป็นที่สุด
นั่งสิ
นั่งลง เล่ามาให้หมด
ครับ
สแตน
สแตนลี่ย์!
ที่นี่โคตรดีด
เหรอ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
มาทางนี้
สวัสดี
โรงแรมออบลิเวี่ยน
เฮ้ย พี่งั่ง อ่านไม่ออกหรือไง ป้ายบอกห้ามกดกระดิ่ง
เราต้องเรียกคนมาช่วยหาสแตน เอากระดิ่งมาวางทำไม่ถ้าห้ามใช้
ทรูดี้ประหารฉันแน่เลย
- ทรูดี้เป็นใคร - แม่ของสแตน
เดี๋ยวนะ
ว่าไงนะ
สแตนไม่ใช่ลูกเรา กินซูชิมะ
คือแบบ มันเหมือนกับความฝัน
แต่ก็เหมือนโฆษณาน้ำหอมด้วย
แล้วก็มีซุปให้กิน
และพอกินหมดแล้วนะ
ผมก็กลับมา
แบบ…
ผมบอกว่าจะกลับมา
- พ่อฟังอยู่ไหมเนี่ย - ตั้งใจฟังทุกถ้อยคำ
ช่างน่าทึ่งจริงๆ
ทุกอย่างน่าทึ่งไปหมด
ตั้งแต่แกช่วยฉันเลิกกินยา
ฉันอยากตอบแทนบุญคุณ
ช่วยแกเข้าใจตัวตน ที่แท้จริงของตัวเอง เอาไหมล่ะ
ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านั้นแล้ว
ยกเว้นโยเกิร์ตเสริมจุลินทรีย์ที่กินแล้วไม่ตดแตก
งั้นมานี่เลยพ่อหนุ่ม
ก็ได้
อ้อมกอดแข็งกว่าที่คิดไว้ แต่ก็ต้องเริ่มตรงไหนสักแห่งแหละมั้ง
- ทำอะไรหลังผมเหรอ - ขั้นแรกของการบำบัด
คือการทดลอง
ช่างน่าทึ่ง
มันเป็นภารกิจพลีชีพ
เขาเตรียมพร้อมเด็กสแปร์โรว์ โดยเตรียมใจไว้ว่า
พวกเขาอาจไม่ได้กลับมาอีก
ฉันถึงได้เอายาให้เด็กๆ เพื่อให้พวกเขาพ้นเงื้อมมือเขา
พี่ชายขี้ยาของผมเพิ่งช่วยพ่อเลิกยา ตลกร้ายจัง
ถ้างั้นโปรเจกต์ออบลิเวี่ยนก็กำลังจะเริ่มใหม่ และพวกนายทุกคนตกอยู่ในอันตราย
งั้นผมก็ควรจะสักซะ จะได้วนลูปเดิม
แน่ใจเหรอ
โชคชะตาคงไม่สนหรอกว่าผมจะพร้อมหรือเปล่า
มันโคตรโหดร้ายเลยเนอะ
งั้นก็ เริ่มกันเลย
คุณยังใช้แต่เสียงที่ได้ยินอยู่
เช่น เสียงฝนพรำ เสียงลมพัด หรือเสียงลมหายใจของตัวเอง
คุณต้องหัดใช้เสียงที่ไม่ได้ยิน
แล้วมันต้องทำยังไงล่ะ
ตอนที่คุณทิ้งเราไป ผมได้รู้ว่าผมมีสิ่งนึงข้างในตัว
มี
พลัง
ผมอยากใช้มันทำความดี
ทำสิ่งที่
สวยงาม
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ผมเรียกมันว่าแมริโกลด์
เหมือนดอกไม้น่ะเหรอ
รู้ไหมว่าผึ้งหาเกสรยังไง
ผึ้งมีประจุไฟฟ้าบวก ส่วนดอกไม้มีประจุลบ
ผึ้งจะใช้ขนบนตัวของมัน
ในการตรวจจับการสื่อสารระหว่างทุ่งดอกไม้
มันได้ยินเสียงเกสร
โอเค นี่เธอกำลังสื่ออะไร
คุณต้องเลิกฟัง…
ด้วยหู
ฟังด้วยแมริโกลด์ของคุณ
แล้วหาของผมให้เจอ
ผมนึกว่าคุณเกลียดสนามเด็กเล่นซะอีก
ทุกครั้งที่เราเดินผ่านสนามเด็กเล่น คุณจะเบือนหน้าหนี
พ่อเราไม่เคยให้เราไปเล่น เพราะเขาบอกว่ามันหน่อมแน้ม
แต่แคลร์ชอบมาก
โดยเฉพาะชิงช้า
อยากให้คุณได้เจอลูกจังเลย
ผมมั่นใจว่าเราคงเข้ากันได้ดีเลย
ยิ่งกว่าดีซะอีก ลูกต้องรักคุณแน่ๆ
เหมือนกับที่ฉันเคยรักคุณ
เหมือนที่ฉันยังรักคุณ
ผมก็รักคุณ ที่รัก และคุณก็รู้ว่าจะรักตลอดไป
หยุดเถอะ
ทำไมล่ะ
เพราะคุณไม่ได้อยู่ตรงนี้จริง
เรย์ที่ฉันรู้จักตายไปเมื่อเก้าปีก่อน ในวัย 82 ปี ฉันค้นดูแล้ว
หวังว่าผมได้มีชีวิตที่ดีนะ
ไม่ดีเท่าที่ควร
แล้วยังไง
คุณเห็นภาพหลอนเหรอ
ฉันว่าฉันกำลังเสียสติ
บางครั้งคนเราก็เป็นบ้ากันได้
- อาจเป็นผลจากความเครียดก็ได้ - คุณไม่เข้าใจ
ฉันกลับไปหาคุณหรือแคลร์ไม่ได้
คุณกับแคลร์จากไปตลอดกาล เหมือนไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย
คุณเคยมีตัวตนจริงๆ ไหม
เราเคยมีอยู่จริง คุณก็รู้
และตราบใดที่คุณยังมีชีวิต
เราก็จะมีชีวิตต่อไป ในนั้น
และในนี้
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในยุคไหน หรือที่ไหน เราจะอยู่กับคุณเสมอ
ดังนั้นคุณต้องทำทุกวิถีทาง เพื่อผ่านพ้นจุดนี้ไปให้ได้
รับปากผมสิ
ตายแล้ว
วิคเตอร์
วิคเตอร์!
วิคเตอร์ นี่
นี่
นี่ ฟื้นสิ
นี่ เป็นไรไหม
นี่
ฮาร์ลัน
มันหายไปแล้ว
เราทำสำเร็จแล้ว
โอเค เขาโอเค
นะ นี่ เขาโอเค
งั้นสแตนเป็นลูกบุญธรรม โอเค
เออ รับได้
ฉันก็ถูกรับมาเลี้ยง ไม่เห็นเสียคน
ไม่ใช่ลูกบุญธรรม ฉันยืมเขามาอาทิตย์นึง จากเพื่อนชื่อทรูดี้
เดี๋ยวนะ เธอยืม… ไลล่า เธอลักพาตัวเด็กมาเหรอ
ก็นางไปเที่ยว แล้วเขาอยากสนุก
แถมฉันอยากรู้ว่านายจะเป็นพ่อแบบไหน
ทดสอบจริง เหมือนเตะยางรถดูไรงี้
บ้าไปแล้วหรือไง!
เราเจอกันในโรงพยาบาลบ้าจ้ะ
เหลือ…
สแตนควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
สแตนลี่ย์สมรู้ร่วมคิดย่ะ
ให้ตายเถอะ
นี่เธอ…
เธอ…
- โธ่เว้ย! - ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวก็พูดออก
ไว้ฉันค่อยจัดการเธอทีหลัง
ตอนนี้เราทำเด็กหาย
มนุษย์ที่เป็นของคนอื่น
ฉันถึงมากินปลาดิบแก้เครียดไง ไอ้ฟาย
ฟังนะ ฉันก็รักไอ้เจ้าอาชญากรจิ๋ว มากกว่าที่นายจะรักได้
แต่สแตนลี่ย์ดูแลตัวเองได้
เขาคงกำลังขำท้องแข็ง เราแค่ต้อง…
ช่างมัน ฉันจัดการเรื่องนี้เองดีกว่า
เราควรรออยู่กับที่นะ ถ้าเขาเดินผ่านมาล่ะ
วิคเตอร์เป็นไงบ้าง
หลับอยู่
เขาอ่อนล้ามาก
ขอบคุณนะที่ก่อนหน้านี้ ยอมให้เราทำเรื่องนี้ให้เสร็จ
เขาเป็นน้องฉัน
ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา
แล้วตอนนี้จะเอาไงกับผมล่ะ
นายกลับบ้านไปซะ
ส่วนเราจะตามเช็ดให้นาย
กับพวกสแปร์โรว์
ใช่
ไม่เป็นไร ผมรู้ว่าทำไมคุณถึงไม่ชอบผม
ฉันไม่ชอบที่นายกุมน้องฉัน…
เพราะสิ่งที่ผมทำกับพวกคุณ
นายทำอะไรไว้เหรอ
ผม…
ผมนึกว่าวิคเตอร์บอกไปแล้ว
เรื่องพวกแม่ๆ
แกนี่เอง
- แกเป็นสาเหตุที่แม่เราตาย - มันเป็นอุบัติเหตุ
- ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายพวกเขา - แกทำให้แคลร์ต้องตาย
- พลังผมล้นทะลัก ผมสับสน - และโลกกำลังจะแตกก็เพราะแก!
ผมห้ามตัวเองไม่ได้
วิคเตอร์รู้ความจริง
ผมขอโทษ
ผมไม่อยาก…
คำว่าขอโทษมันใช้ได้กับเรื่องเล็กๆ
ไม่ใช่เวลาลบลูกของใครออกไปจากโลก!
คุณจะทำอะไร
สแตน!
ไลล่า! มานี่
เจอเขาแล้วเหรอ
ฉันออกไปไม่ได้ ประตูไม่ยอมให้ออก
ยี้ จะไม่กลับมากินอาหารร้านนี้ละ
เธอสมาธิสั้นยิ่งกว่าแมลงวัน
- ไปไหน - ไปเรียกคนมาช่วยหาสแตนไง
เฮ้ย อย่า!
- ดิเอโก - ฉันได้ยิน
- เราต้องรีบหนีไปซะ - ต้องเจอสแตนก่อน
ไป!
อะไรของนาย
เร็วเข้า!
ไปๆๆ
- เลือดเยอะมากเลย - ไม่เป็นไรหรอก
ดันแรงๆ
สแตนลี่ย์
- ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย - หายหัวไปไหนมา
อะไร ไม่ให้เด็กมีเวลา ออกไปซื้อสเลอปี้กับเนื้อแดดเดียวกินเหรอ
ตายห่า
(อาชญากรรมคือปัญหา เราคือทางออก)
จัดให้ตามที่ขอแล้วนะ
จบเรื่องกันซะที
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล