[موسیقی ملایم و پر تعلیق به تدریج محو می‌شود]
[وزش باد شدید]
[صدای خراشیدن ابزارهای فلزی]
[افسر به زبان دانمارکی] کاپیتان!
کاپیتان!
می‌تونیم صحبت کنیم؟
[صدای تیک تاک ساعت]
[کاپیتان، به آرامی] هوم.
ما باید یخ را بشکنیم.
[افسر] مردان گرسنه و خسته هستند.
بدون پیامد، نمی توانیم این سرعت را حفظ کنیم.
[آه می کشد]
[کاپیتان] گوش کنید، مردان!
هر چه بیشتر کار را به تاخیر بیندازیم،
چنگال یخ محکم تر خواهد شد.
کار ادامه دارد.
هر گروه را بچرخانید.
[افسر] قربان، با احترام...
مردان به اطمینان خاطر نیاز دارند.
اطمینان خاطر؟
بله، اینکه به محض آزاد کردن کشتی به سن پترزبورگ باز خواهیم گشت.
آنها فکر نمی کنند برای مدت طولانی قابل دریانوردی باشیم و می خواهند بدانند...
[فریاد می زند] گوش کنید!
این نه جای شماست، نه افسر اینجا، که به چیزی فکر کنید...
ما برای یک ماموریت ثبت نام کردیم و آن را به پایان خواهیم رساند.
ما به قطب شمال خواهیم رسید.
فهمیده شد؟
[مردان با توافق فریاد می‌زنند]
[فریادهای نامفهوم مردان]
[آه]
- [انفجار دوردست] - [نفس‌نفس زدن]
[موسیقی ناراحت کننده پخش می شود]
[افسر] یک انفجار، کاپیتان.
حدود دو مایل دورتر.
مردها رو خبر کن.
[صدای پارس سگ ها از دور]
[نفس نفس زدن]
[صدای پارس سگ ها]
سگ های سورتمه آسیبی ندیده اند.
پس این همه خون از کجا آمده؟
- [مرد] این طرف، کاپیتان! - [صدای سوت]
یه مرد زخمی، خون زیادی از دست داده.
[نفس نفس زدن با زحمت]
زخم به شانه، پاش شکسته.
حمله خرس؟
فکر نکنم، کاپیتان.
لارسن، کمکم کن چکمه‌اش رو در بیاریم.
یه پای مصنوعی.
[غرش حیوانی و خشن]
- [موسیقی پرتنش در حال پخش] - [همهمه مردان]
بذارش روی تخته.
زود باش! به کشتی! حالا!
[غرش وحشیانه]
[فریاد مرد]
لارسن، اون چیز داره میاد.
تفنگ ها رو آماده کنید!
به دستور من.
[غرش وحشیانه]
هدف!
آتش!
[ناله‌های خشن]
[غرش]
[پخش موسیقی شوم]
[غرش‌ها]
گروه بعدی!
[تکرار دستور]
آتش!
[نالیدن]
[آه و ناله]
[غرش وحشیانه]
همه به کشتی!!
[تکرار دستور توسط کاپیتان و افسر]
[ناله و فریاد مرد ۱]
[شلیک تفنگ‌ها]
- [غرش] - [فریاد مرد ۲]
[عوق زدن]
[هیاهوی مردان]
[فریاد مرد ۳]
[کاپیتان] اون مردی که با خودمون آوردیم کجاست؟
کجاست؟
اون چیه؟ چی میخواد؟
[غرش و له له]
[غریدن وحشیانه]
[صدای مردانه خشن به انگلیسی] او را پیش من بیاورید!
[ناله]
[مرد 4 جیغ می زند]
- [شکستن استخوان ها] - [ناله]
[مردان ناله می کنند]
[به دانمارکی] تفنگ سرپر. لارسن، تفنگ سرپر را بیاور!
[نفس نفس زدن]
[صدای چکانه‌ی تفنگ]
[خرخر کردن خشن]
[صدای مردانه خشن] ویکتور.
ویکتور!
[شلیک گلوله]
[صدای چکانه‌ی تفنگ]
[ناله‌ها]
[صدای چکانه‌ی تفنگ]
[آه و ناله]
[صدای شکستن یخ]
من اونو کشتم.
[صدای شکستن استخوان‌ها]
[ناله‌ها]
[کاپیتان] هنوز زنده‌ست!
نردبان!
نردبان را بالا بکشید!
- [فریاد کاپیتان و افسر] - [صدای سوت]
- [نالیدن] - [صدای برخورد بدنه]
[نفس نفس زدن خشن]
[صدای مردانه خشن به انگلیسی] او را پیش من بیاورید!
- [فریاد می‌زند] - [صدای شکستن بدنه]
[ناله‌های مردان]
- [زور زدن] - [صدای شکستن یخ]
[فریاد مرد]
[فریاد به زبان دانمارکی]
[به زبان دانمارکی] چند شلیک دیگه مونده؟
یکی، ولی نمی‌تونه بکشتش.
می‌دونم.
من هدفم اون نیست.
[زور زدن]
[صدای چرخاندن تفنگ لوله کوتاه]
[ناله‌ها]
[صدای شکستن یخ]
[نفس‌های سنگین]
[نفس‌نفس زدن]
[خرناس]
[نفس‌نفس زدن، غرش]
[صدای جیرجیر کشتی]
[صدای فیش برف]
[مرد به انگلیسی] لودانوم، برای تسکین درد. بنوش. بنوش.
[ویکتور عق می زند]
[ضعیف] من کجا هستم؟
شما در کشتی سلطنتی دانمارکی، هوریزونت هستید.
من کاپیتان اندرسون هستم. این دکتر اودسن است.
چند نفر از مردانت را کشت؟
[نفس نفس زدن لرزان]
شش.
برمی گردد و خیلی های دیگر را می کشد.
همه شما را، در صورت لزوم، مگر اینکه مرا به آن تحویل دهید.
نه، نه. از بین رفت.
در آب‌های یخ‌زده غرق شد. مرده است.
نه، اینطور نیست!
نمی‌تواند بمیرد.
من سعی کرده‌ام آن را نابود کنم.
چه باور کنید چه نه،
باز خواهد گشت... برای من.
و وقتی که برگردد،
باید قول بدهید که مرا روی یخ بگذارید
و بگذارید مرا ببرد.
لطفا.
[اندرسون] این چه نوع موجودی است؟
چه شیطانی او را ساخته؟
من.
من او را ساختم.
تصمیم گرفته بودم که خاطره شرارت هایم با من بمیرد.
آماده است.
برخی از آنچه به شما خواهم گفت واقعیت است.
[ناله می‌کند]
برخی نیست، اما همه درست است.
اسم من ویکتور است.
ویکتور فرانکنشتاین.
این پدرم بود که این نام را به من داد.
می‌دانید چه معنایی دارد؟
فکر می‌کنم بله، فاتح.
کسی که همه چیز را برنده می‌شود.
[ویکتور] بله. همه چیز با او شروع شد.
پدرم.
[نفس نفس زدن]
و مادرم.
[موسیقی کلاسیک غم انگیز پخش می شود]
[زن] ویکتور!
ویکتور!
[به فرانسوی] بیا پایین، پدرت دارد می رسد.
[ویکتور جوان] مامان؟ مامان؟
من اینجام، مادر.
من اینجام.
[ویکتور به انگلیسی] پدرم یک بارون و یک جراح برجسته بود.
او با مادرم بیشتر از روی مصلحت ازدواج کرد،
زیرا جهیزیه او قابل توجه و تبارش اصیل بود.
این امر پدرم را قادر ساخت تا رتبه و املاک خانوادگی خود را حفظ کند.
او از زندگی ما غایب بود،
اما وقتی به خانه می آمد، تمام خانواده تسلیم اراده او می شدند.
کلر، عزیزم.
[ویکتور] بقیه اوقات...
ویکتور.
پدر.
[ویکتور] بقیه اوقات، مادر مال من بود.
[صدای برخورد قاشق و چنگال]
نه، اونو بیار اینجا.
نمک‌های موجود در گوشت خون تو رو غنی می‌کنه،
همینطور خون بچه رو.
یادت باشه، تو برای دو نفر غذا می‌خوری.
بخور دیگه.
مغذی هست.
[ویکتور جوان] فرشته نگهبان.
همراه شیرین.
کنار من بایست و ترکم نکن.
زیر سایه عبای تو،
- به من پناه بده، و... - [صدای بحث خفه]
[ویکتور] من صداشون رو از پشت دیوار می‌شنیدم، مدام بحث می‌کردند،
سر همدیگه داد می‌زدند سر ثروت، املاک... و من.
صداهاشون من رو پر از ترس می‌کرد.
[صدای بینی کلیر]
مامان؟
[هق هق کلیر]
- [صدای تپش قلب] - [نجوای نامفهوم کلیر]
[ویکتور] آن مرد از هر دوی ما متنفر بود.
موهای سیاه کلاغی و چشمان عمیق و تیره ما.
حتی رفتار آرام و گاهی عصبی ما
به نظر می رسید او را به شدت عصبانی می کند.
تا جایی که می توانید با دقت، طبقه بندی باستانی
اخلاط در بدن انسان را فهرست کنید.
خون، صفرا سیاه، صفرا زرد، و بلغم.
[پدر] قلب مرد متوسط. وزن؟
نه تا یازده اونس، پدر.
قلب زن متوسط. وزن؟
هشت تا ده اونس.
به نظر شما چرا اینطور است؟
تفاوت در جرم قلب زن؟
عمق احساسات؟
تمایل به مالیخولیا؟
جرم. حجم خون، پدر. آبیاری عضلانی.
[پدر] کاملاً. هیچ محتوای معنوی در بافت وجود ندارد،
و هیچ احساسی در عضله وجود ندارد.
حالا، لطفاً عملکرد اصلی دریچه تریکوسپید را شرح دهید.
به خاطر نمی آورم، پدر، اما مطمئنم که به یاد خواهم آورد.
بله، مطمئنم که به یاد خواهی آورد.
عاج خونریزی نمی کند، ویکتور.
گوشت خونریزی می کند.
تا زمانی که یک واقعیت را به یاد بیاوری، ممکن است بیمار تو مرده باشد.
متوجه می شوی؟
عملکرد اصلی دریچه سه لتی
جلوگیری از برگشت خون به داخل ورید اجوف است.
نه، نه دستانت. دیگر نه.
آنها اکنون ابزار کار و اراده تو هستند،
و ما باید از آنها مراقبت کنیم.
اما چهره تو، غرور است.
[خفه کردن یک گریه]
تو نام مرا یدک می کشی، ویکتور، و با آن اعتبار من را.
دعا می کنم که آن را به یاد داشته باشی.
[کلر به زبان فرانسه گپ می زند و می خندد]
[ویکتور جوان به زبان انگلیسی] حس می کنم چیز خیلی خوبی داری، parce que…
[به زبان فرانسه] سه…
دو…
یک…
- [با خنده] - این غیر ممکنه.
- [به زبان انگلیسی] من قاطی می کنم. - [نفس نفس می زند]
[ناله می کند]
- مادر؟ - [ناله می کند]
- مامان؟ - [با درد نفس نفس می زند]
پدر!
پدر. [به زبان فرانسه] مادره.
[کلر هق هق می زند]
مامان. [به زبان فرانسه می پرسد]
[پدر به زبان انگلیسی] به آب گرم و ملحفه تمیز نیاز دارم. خیلی زیاد.
- حالا. - [مرد] قربان.
- [کلر] نه، ویکتور! - مادر؟
[به زبان فرانسه صحبت می‌کند]
- مامان! - [پدر] ویکتور!
[به زبان انگلیسی] پدر! پدر!
- [کلر] ویکتور! - نجاتش بده، لطفا!
[در به هم می‌خورد]
- [نفس نفس زدن] - [نوازش موسیقی کلاسیک جدی]
[جیغ کلر]
[آهسته هق هق می‌کند]
[ادامه موسیقی کلاسیک جدی]
[گریه نوزاد]
[ادامه گریه نوزاد]
[ویکتور] مادرم، که او را بخشی از وجود خودم می‌دانستم،
کسی که فکر می‌کردم هرگز ترکم نخواهد کرد،
کسی که زندگی بود... اکنون مرگ بود.
چشمانش خاموش شدند،
لبخندش خاک سرد را تغذیه می‌کرد.
[ویکتور جوان با بینی بالا کشیدن]
برو!
همه‌تان، بروید!
[هق‌هق آرام]
[ویکتور] بخشی از جهان هستی
خالی شده بود و آسمان برای همیشه تاریک شده بود.
[پدر] حالا، چشمات رو ببند.
تا وقتی نگفتم نگاه نکن.
حالا.
[ویکتور] ویلیام پر از آفتاب و لبخند بزرگ شد.
او دارای طبعی آرام‌تر و مهربان‌تر بود، که آشکارا مورد علاقه پدرم بود.
- [پدر می‌خندد] - ممنونم، پدر.
[پدر] اوه، این باعث خوشحالیه، پسرم.
[ویکتور] او نسیم بود، من ابر طوفانی.
او سراسر خنده بود، من سراسر اخم.
[پدر] افسارها رو بردار.
[ویلیام جوان] منو نگاه کن، پدر. منو نگاه کن.
[می‌خندد]
[ویکتور] یه چیز دیگه هم بود.
یا بهتره بگم، یه چیزی کم بود.
مادرم فوت کرد
به دست برجسته‌ترین دکتر زمان خودش:
پدرم.
ایده‌ای… در ذهنم شکل گرفت.
[پدر] سیستم گردش خون را تعریف کن، اگر مایل باشی…
[ویکتور] اجتناب‌ناپذیر، غیرقابل‌گریز…
[پدر] …همانطور که در «De Motu Cordis» بیان شده.
[ویکتور] …تا اینکه به حقیقت تبدیل شد.
پدر؟
تو گذاشتی او بمیرد، اینطور نیست؟
من تمام تلاشم را کردم تا او را نجات دهم. باید این را بدانی.
پس تو شکست خوردی.
- هیچ کس نمی تواند بر مرگ غلبه کند. - هوم.
من غلبه خواهم کرد. من بر آن غلبه خواهم کرد.
هر چیزی که تو می دانی، من خواهم دانست. و بیشتر.
فکر می کنم برای امروز کافی است.
[ویکتور] در آن شب، من دوباره متولد شدم.
من یک رؤیا دیدم.
برای اولین بار دیدم...
فرشته تاریکی.
[نوازش موسیقی کرال جذاب]
[نفس نفس]
[نفس کشیدن لرزان]
و او به من قولی داد.
من بر نیروهای زندگی و مرگ فرمان خواهم داشت.
من به اندازه هر ذره جراحی خواهم شد که پدرم بود.
من از او در جاه طلبی و دسترسی پیشی خواهم گرفت.
این رؤیا بسیار واضح بود.
واضح تر از هر چیزی که تا به حال در ساعات بیداری یا رویاهایم دیده بودم.
اما چگونه؟
[موسیقی گروهی اوج می‌گیرد]
[صدای خس‌خس]
[نفس‌نفس زدن]
[صدای سوت باد]
سقوط من سریع بود.
دو شورش و یک آتش‌سوزی در مزارع مادرم
ثروت خانوادگی را تحلیل برد.
ما ملک را نگه داشتیم، اما همه‌چیز دیگر را از دست دادیم.
[صدای زنگ]
[ماتم‌داران به زبان لاتین مرثیه می‌خوانند]
[صدای زنگ]
[ویکتور] ویلیام به یک طرف خانواده در وین رفت
و من به لندن، سپس ادینبورگ.
و در آنجا، برای دهه‌ها، سعی کردم که…
افق دید محدود آکادمیا را گسترش دهید.
زندگی.
این... زندگی است، آقایان.
ما متولد می شویم.
هوم؟
و هنوز برنخاسته، سقوط می کنیم.
مرگ.
و در فضای بین آن خیزش و سقوط،
حوزه کوچک و ناچیز ما.
[خنده پراکنده]
اکنون، تولد در دستان ما نیست.
هست؟
تصور، آن جرقه، جان بخشیدن به فکر و روح.
این در دستان خداست.
- خدا. - [خنده‌های پراکنده]
اما مرگ.
آه، حالا چالش اصلی اینجاست.
این باید دغدغه ما باشد.
باید باشد.
ما که هستیم که چنین کنیم؟ ما که خدا نیستیم، هستیم؟
اما اگر قرار باشد به اندازه خدا بی‌شرمانه رفتار کنیم،
حداقل باید معجزه تحویل دهیم.
نظرتان چیست؟
- جرقه‌ای الهی روشن کنیم... - [صدای جرقه باتری]
...در ذهن این دانشجویان جوان.
به آن‌ها سرپیچی را به جای اطاعت بیاموزید.
نشان دهید که انسان می‌تواند طبیعت را تا مخفیگاه‌هایش دنبال کند و مرگ را متوقف کند.
نه اینکه آن را کند کند، بلکه به طور کامل متوقف کند!
[تشویق و همهمه مردان]
سکوت. سکوت!
[همهمه و تشویق متوقف می شود]
دقیقا چطور پیشنهاد می کنید چیزی را که غیرممکن است آموزش دهید؟
[مردان با تعجب فریاد می زنند]
[ویکتور] موضوع ترکیبی، بدن.
متعلق به یک مغازه دار، که لحظاتی پس از انقضا تحویل داده شد.
مغز آشکار اما کاربردی،
شاخه های نخاعی و اعصاب واگ سالم.
ممکن است زخم های نازک مویی را مشاهده کنید.
هیچ بخیه درشتی مورد نیاز نیست با تکنیک خودم.
بازو، می بینید،
از نمونه دیگری می آید، متعلق به یک نجار.
عضلات، رباط ها، اعصاب، همه اکنون متصل هستند.
[صدای وزوز باتری ها]
[با خس‌خس نفس‌نفس زدن]
[ابراز تعجب مردان]
اکنون، حرکت تشنجی بدن
ناشی از جریان الکتریکی، چیز جدیدی نیست.
چیز جدیدی نیست. با این حال، جریان انرژی از طریق بدن
از یک مفهوم کاملاً متفاوت پیروی می کند.
- یک مفهوم شرقی به نام چی. - [به نفس‌نفس زدن ادامه می‌دهد]
اکنون، این مفهوم جریان حیاتی انرژی را هم در داخل و هم در خارج در نظر می گیرد.
من در حال استفاده از سوزن در شش...
- [صدای ضربه چکش] - ساکت!
بنشینید!
این یک جلسه است، دکتر، نه یک نمایش کارناوال.
شما به هدف خود کمکی نمی کنید، ویکتور.
این حقه بازی گالوانیکی به هیچ وجه کارساز نخواهد بود.
حقه بازی.
حقه بازی؟
مطمئنید؟
[صدای همهمه مردان]
- این حقه بازی نیست. این یک تصمیم است. - [تشویق پراکنده]
هماهنگی حرکتی بین چشم یک مرد مرده و بازوی دیگری،
که با اراده ای جدید و ابتدایی ترین درک آمیخته شده است.
درک در مغزی که قبلاً مرده است؟
حالا آزادش کنید.
- [در زدن] - لطفا.
- "لطفا" همیشه کمک می کند. - [تشویق و خنده]
فورا آن را خاموش کنید. فورا، ای شیاد.
این آینده است. این امکان پذیر است.
چرا آن را مطالعه نکنیم؟ چرا آن را کمی نکنیم؟
این نامقدس است.
یک عمل شنیع.
یک فحشا!
[مردان هو می کنند]
خدا زندگی می دهد، و خدا آن را می گیرد، ویکتور.
شاید خدا ناتوان است!
[مردان تشویق می کنند]
و این ماییم که باید اشتباهات او را اصلاح کنیم!
اجازه ندهید این احمق های پیر صدای شما را خاموش کنند!
پاسخ ها فقط زمانی می آیند که با نافرمانی تحریک شوند،
بدون ترس و تعصب بزدلانه!
- [نفس نفس زدن عمیق] - [صدای برخورد ابزار]
[خس خس]
[نفس کشیدن متوقف می شود]
پروفسور کرمپ.
- [تشویق مردان] - [نواختن موسیقی کلاسیک روحیه بخش]
[همهمه پر سر و صدا]
[جیغ خوک ها]
بارون فرانکنشتاین، اسم من هاینریش هارلاندر است،
و من نامه ای معرفی با خود دارم
از طرف برادرتان، ویلیام.
از طرف برادرم؟
من خواستار افتخار آشنایی با شما شدم.
فقط یک دقیقه از وقت شما را می گیرد.
- لطفا. - بسیار خب.
[صدای وزوز مگس‌ها]
[ویکتور] پس ویلیام می‌آید تا مرا ببیند، اینطور است؟
بله، تا چند روز دیگر.
او می‌خواهد شما را به نامزدش معرفی کند. اتفاقاً خواهرزاده من است.
الیزابت هارلاندر، خانم جوان بسیار خوبی،
تازه از زندگی در صومعه آمده.
عکس‌ها متعلق به من است.
ویلیام در دنیای مالی بسیار موفق شده است.
او برای خودش اسم و رسمی دست و پا می‌کند.
ها! اسم و رسم؟ برای خودش؟
خب، متاسفم که هر دو در این اسم شریک هستیم، چه بخواهیم چه نخواهیم.
مقاله شما را در The Lancet خواندم.
واقعاً باور داری میتونی انجامش بدی؟
یه آدم رو سر هم کنی؟
یه بدن کاملاً جدید؟ و بهش زندگی ببخشی؟
امروز دیدیش، مگه نه؟
چیزی که من دیدم یه به صلیب کشیدن بود، واقعاً.
قبل از اینکه یه کلمه هم به زبون بیاری، کارت تموم بود.
ولی بازم بهشون نشون دادم.
چی؟
حقیقت رو.
تا موقع شام فراموش میکنن.
آره، آره، آره. ولی فکر میکردی چی میشه؟ هوم؟
فکر می‌کردم عالی بود.
بود. می‌دانم.
اما تو مثل یک بچه‌ای، خیلی هیجان‌زده،
حیوان خانگی جدیدت را آنقدر محکم چسبیده‌ای که داری خفه‌اش می‌کنی.
به همین دلیل نگران تو هستم.
آیا می‌توانی آتشت را مهار کنی، پرومتئوس؟
یا قبل از تحویل آن، دست‌هایت را خواهی سوزاند؟
کاملاً.
لطفاً فکر نکنید بی‌ادبم، اما روزم به اندازه کافی طولانی بوده،
و معتقدم کاملاً برای هم‌نشینی با غریبه‌ها نامناسب هستم.
بنابراین اگر چیز دیگری نیست...
اوه، هست. خیلی بیشتر.
- [آه می‌کشد] - من در ادینبورگ اقامت کرده‌ام.
سه روز دیگر، قرار است با ویلیام و الیزابت ملاقات کنیم.
و آن شب، من سرنوشت تو را تغییر خواهم داد.
من چیزی خارق‌العاده به تو نشان خواهم داد.
[صدای زنگ کلیسا]
[صدای همهمه مردم]
[صدای انگشت زدن]
هلو. هلو. هلو را بچرخان. بچرخانش.
دوباره گازش زدی.
داری هلوها را می‌خوری.
این یک یادگاری مرگ است (Memento Mori).
هلو، نماد زندگی و جوانی، و تو آن را گاز می‌زنی؟
- من گرسنه بودم، کیکی. - مرا کیکی صدا نکن.
[خدمتکار] بارون ویکتور فرانکنشتاین، قربان.
[هارلاندر] میتونی بری.
منو ببخشید.
خوش آمدید.
[ویکتور] هِر هارلاندر.
هنر جوانی، عکاسی.
[مدل] خداحافظ، کیکی.
از قبل شور و اشتیاق من بوده.
مدارک رو آوردید؟
اوه، ممنونم.
- [خنده] شما فوق العاده اید. - [ویکتور] ممنونم.
[هارلندر] هوم.
شما از سیستم عصبی برای انتقال انرژی ناگهانی استفاده می کنید.
اینطور نیست؟
درسته.
و بنابراین پایداری نیروی حیاتی که شما فرماندهی می کنید
بسیار کوتاه است، تحلیل می رود، تبخیر می شود.
چطور؟
در سخنرانی، تظاهرتان را از روی غرور به پایان رساندید.
اما در واقع، چون نیروی حیات گالوانیکی
در حال محو شدن بود، اینطور نبود؟
آیا خودتان جراح هستید، آقا؟
بله، زمانی بودم. جراح ارتش.
البته نه یک جراح ماهر.
اما به من اجازه داد تا
مبانی ثروتم را تامین کنم.
- من صاحب چند کارخانه مهمات هستم. - یک تاجر اسلحه. - یک واقع‌گرا.
آیا با صفحات اِولین آشنایی دارید؟
البته. توسط سر جان اِولین به دست آمده،
چهار تخته وجود دارد، کالبدشکافی دقیق،
برخی از قدیمی‌ترین‌ها در اروپا، ارائه دهنده اعصاب،
رگ‌ها و شریان‌های اجساد. چی؟
بله. اما یک تخته پنجم هم وجود دارد.
جذاب‌ترینِ آن‌ها.
نفیس است، اینطور نیست؟
- گوشت روی چوب نقش بسته. - [ضربه به چوب]
جسد روی تخته قرار می‌گیرد، لایه به لایه جدا می‌شود،
و بافت باقی‌مانده با رزین روی چوب لاک زده می‌شود.
- سیستم لنفاوی را به نمایش می‌گذارد. - بله.
پزشکان مسلمان آن را سیستم گردش خون مخفی می نامیدند.
فقط سه لیتر مایع را جابجا می کند، اما شبکه ای گسترده است.
- اوه، این قابل توجه است. - بله.
اکنون برای ما، برای شما، تغییر مهم در اینجاست.
پیکربندی نهم. بسیار ظریف،
ساختاری تقریباً اثیری که قلب را احاطه کرده است.
می تواند انرژی را توزیع کند، اما همچنین ذخیره کند.
بله، اگر بتوانید بدون تخریب به آن دسترسی پیدا کنید
- بافت اطراف... - نه. نه از جلو.
پشت، ستون فقرات، انحنای قفسه سینه.
البته.
جریان انرژی، اسکار و بازسازی فراتر از تصور هر کسی.
زندگی ابدی.
من پیگیری شما را با منابع نامحدود تأمین خواهم کرد.
و در عوض؟
نیازی به بی ادبی نیست.
ما جویندگان حقیقت و تعالی هستیم، ارواح خویشاوند.
ممکن است به مرور زمان از شما خواهشی در ازای آن داشته باشم،
اما بیشتر افتخار ثبت روند شما برای آیندگان است.
من تنها کار می کنم.
من خیلی ساکت هستم.
[خدمتکار] ویلیام فرانکنشتاین و خواهرزاده شما، هر هارلاندر.
من در این مورد فکر خواهم کرد.
[هارلاندر] بارون.
حالا تظاهر به منطقی بودن نکن. خیلی حیف میشه.
[آهسته پف می کند]
[خنده] ویکتور.
ویلیام!
- ویکتور. - بهت نگاه کن.
[خنده] وای، چقدر بزرگ شدی.
بدون هیچ شایستگی از طرف خودم.
اجازه می دهید زنی را که قرار است با او ازدواج کنم، معرفی کنم.
لیدی الیزابت هارلاندر.
[موسیقی کلاسیک اثیری در حال پخش]
[آهسته نفس نفس زدن]
کاملاً خوشحالم.
نمی‌توانم بگویم وقتی اخراج شدی شوکه شدم،
اما نحوه و شدت اخراجت،
مطمئنم بی‌مورد بود.
نه، لازم بود. من سزاوارش بودم.
من این را به عنوان یک هدف برای خودم قرار دادم که سزاوارش باشم، اینطور فکر نمی‌کنی، آقای هارلاندر؟
مطمئنت می‌کنم، خروج بسیار باشکوهی بود.
[ویلیام] چرا تحریکشان می‌کنی؟
چرا فقط به کار خودت ادامه ندهی و اینطور توجه‌ها را به خودت جلب نکنی؟
چقدر امن، حتی با معیارهای تو، ویلیام.
تقریباً مثل پدر حرف می‌زنی.
پدرمان مردی بسیار با تدبیر بود.
دقیق، محتاط و سنجیده بود.
اما من نمی‌فهمم چرا فروتنی اصلاً فضیلت محسوب می‌شود.
ویکتور همیشه کسی بوده که توجه را جلب می‌کند.
حتی در کودکی، با سکوت صدای او را کم می‌کردم.
شاید خیلی زیاد و خیلی وقت‌ها، اینطور نیست، ویکتور؟
اگر زندگی را بتوان احیا کرد،
نه به عنوان یک شبیه سازی ساده،
بلکه به عنوان یک عمل الهی با ابزار فیزیکی و شیمیایی،
- چرا آن را زمزمه کنیم؟ - [الیزابت می‌خندد]
می‌خندی؟
- سرگرم شدی؟ - باید باشم، بله.
آیا ایده‌های من واضح نیستند؟
شما قطعاً آن‌ها را به اندازه کافی بلند بیان کردید.
[ویکتور] آیا ارزشمند نیستند؟
من معتقدم ایده‌ها به خودی خود ارزشمند نیستند.
لطفاً مرا روشن کنید.
به عنوان مثال، جنگ را در نظر بگیرید.
ویلیام، سیگار و برندی در اتاق کار من؟
مطمئناً قبلاً از زبان خواهرزاده‌ام در این مورد شنیده‌اید.
ما را ببخشید.
[ویکتور] خواهش می‌کنم، ادامه بده. ایده‌ها.
خب… افتخار، وطن، شجاعت.
اینها مطمئناً ایده‌های ارزشمند و والایی به خودی خود هستند،
موافقت نمی‌کنید؟
- هوم-هوم. - و با این وجود، مردان به خاطر آنها می‌میرند.
به شکلی کاملاً غیر والا،
رو به پایین در گل، خفه شدن با خون،
جیغ زدن از درد.
مردانی که پدر، برادر یا پسر کسی در آن بیرون بودند.
مردانی که تغذیه شدند، تمیز شدند و پرستاری شدند
و به این دنیا آموزش داده شدند توسط مادرانشان،
فقط برای اینکه در میدان جنگی دور افتاده سقوط کنند،
دور از کسانی که این تراژدی‌ها را برمی‌انگیزند.
آن مردان در خانه می‌مانند، دست نخورده توسط خون یا سرنیزه،
پوستشان سوراخ نشده، پتوهایشان گرم و تمیز.
این چیزی است که اتفاق می‌افتد وقتی ایده‌ها توسط احمق‌ها دنبال می‌شوند.
و تو فکر می‌کنی من احمقم؟
هوم؟
برو سراغ برندی و سیگارت.
پسرها منتظرند.
[خنده خشک]
[ویکتور] چه بسیار مردی باور دارد که با فرشته یا شیطانی ملاقات کرده،
فقط برای اینکه بفهمد همه چیز یک توهم است.
بازی شطرنجی که ما انجام می‌دهیم... [سرفه می‌کند]
ما فقط با خودمان بازی می‌کنیم.
[سرفه می‌کند]
[به دانمارکی] کمکش کنید.
کمکش کنید!
[به انگلیسی] بفرمایید. کمی بنوشید.
[هیاهو در بیرون]
[لارسن با صدای بلند به دانمارکی فریاد می‌زند]
[صدای قدم‌های دویدن]
[در با شدت باز می‌شود]
- [لارسن] بهتره با من بیای. - [آه از سر آسودگی]
[اندرسون] هیچی.
[لارسن] قربان، نگهبان او را دید.
دور کشتی می‌چرخید. در مه.
همه ما دیدیم که غرق شد.
قربان.
مردها وحشت زده‌اند.
آنها فکر می‌کنند که آن مرد باید تسلیم یخ شود
و این ماجرا تمام شود.
او تحت حمایت من است…
و محافظت از تاج و تخت!
- [فریادهای لارسن] - [سوت زدن]
[فریاد مردی از دور]
[ویکتور به انگلیسی] چند هفته بعد، من با ویلیام و هارلندر سوار شدم
به دریاچه ای نزدیک فادوز در آن سوی کانال.
این برج به عنوان یک تصفیه خانه آب برای آبیاری مزارع ساخته شده بود.
کارهای عمومی، بنابراین ساخت و ساز در آغاز جنگ متوقف شد.
نه این جنگ، جنگ قبلی.
یا جنگ قبل از آن، درست به خاطر نمی آورم.
[شیهه اسب]
[ویکتور] لحظه ای که چشمم بهش افتاد...
برج.
احساس کردم سرنوشت داره صدام می زنه.
[موسیقی کلاسیک دلنشین در حال پخش]
اساساً ساختار دست نخورده باقی مونده.
و یه کانال از بالا هست، مستقیم به پایین میره.
من می تونم وسایلتون رو هماهنگ کنم.
اونها رو از ادینبورگ میاریم.
[صدای جیر جیر در]
هر چیزی که نیاز داشته باشید یا بخواهید داده خواهد شد.
- [ویکتور] هر چیزی؟ - [هارلندر] هر چیزی.
[بال زدن بال‌ها]
[موسیقی تشدید می‌شود]
[هارلندر] من خدمات ویلیام را برای مدت پروژه تضمین کرده‌ام.
[ویکتور] من به یک سلول نگهداری نیاز دارم.
- و یک محفظه یخ نزدیک آزمایشگاه. - [هارلندر] ویلیام.
دو مخزن پمپ در پایه برج وجود دارد.
ما آنها را تغییر کاربری خواهیم داد.
[ویکتور] ما باید موتورهای بخار را بازسازی کنیم.
ما به سوخت کافی نیاز داریم تا مطمئن شویم که کار می‌کنند.
آنجا و آنجا، چهار باتری ولتایی با ظرفیت بالا،
قطبیت مثبت و منفی،
و یک سیستم میله برق‌گیر از نقره خالص که به صورت تلسکوپی به داخل آزمایشگاه می‌رود.
بله. پیمانکاران من می‌توانند هر و همه تجهیزاتی را که ممکن است نیاز داشته باشید تولید کنند.
پس اینطور برداشت کنم که ما به تفاهم رسیده‌ایم؟
[موسیقی کلاسیک شاد پخش می شود]
معامله ای انجام شد.
[تشویق جمعیت]
[موسیقی جشن پخش می شود]
[مرد] حرامزاده!
[ویکتور] نه. نه. این یکی نه.
آه. دهانت را باز کن.
[ناله می کند]
تو، خوش شانسی که به دار آویخته می شوی. در عرض یک سال می مردی.
آقای هارلندر به من قول دسترسی به نمونه های بهینه را داده بود.
بله، ممکن است اینطور باشد، سرورم،
اما همانطور که خوب می دانید،
جرم و جنایت سودی ندارد، و این نمایش ضعیفی از آن است که ما اینجا داریم.
- همه‌شان آدم‌های بدبختی هستند. - [ناله]
متاسفم بابت این.
[ویکتور] چه پشت قوی‌ای. این یکی به درد می‌خورد.
[تشویق جمعیت]
[ادامه موسیقی جشن]
[موسیقی محو می‌شود]
[پخش موسیقی ملایم و اثیری]
بعدا برگرد.
[ویکتور] اعتراف؟
کنجکاو شدم.
چنین موجود ظریف و متدینی چه چیزی برای اعتراف کردن دارد؟
خوشبختانه، فرصتی پیش آمد،
و من…
در شرف فهمیدن بودم.
[الیزابت] مرا ببخشید پدر، زیرا من گناه کرده ام.
[تقلید صدای کشیش پیر] از آخرین اعتراف شما چقدر می گذرد،
دخترم؟
به زور یک هفته، پدر. من در صومعه بودم.
یک هفته؟
تاسف بار. آیا اینقدر شتابزده مرتکب گناه شده ای؟
کرده ام.
گناه نیت، نه عمل.
- یک مرد، اینطور است؟ - بله.
برادر نامزدم.
شهوت؟
نفرت.
[با صدای عادی] نفرت… [صاف کردن گلو]
- [تقلید صدای کشیش پیر] نفرت؟ - این مرد وحشتناک و زننده است.
[پوزخند] سخنان تند.
نسبتاً نامهربانانه، اینطور فکر نمی‌کنید؟
با احترام، پدر، شما این مرد را نمی‌شناسید.
او سعی می‌کند همه چیز و همه کس را در اطراف خود کنترل و دستکاری کند.
مانند هر ظالمی، او از بازی کردن نقش قربانی لذت می‌برد.
تنها برتری او، به نظر من،
این است که او بسیار خام‌تر از آن چیزی است که خودش فکر می‌کند.
خام‌تر؟
اوه، لطفا خودت را توضیح بده، فرزندم.
اول اینکه، به راحتی می‌توان او را تشخیص داد.
می‌توانی او را ببینی… حتی در یک خیابان شلوغ در روز بازار.
[نواختن موسیقی کلاسیک خیالی]
[ویکتور] بگو ببینم، کی متوجه من شدی؟
[الیزابت] خیلی قبل از اینکه تو منو ببینی، متوجهت شدم. اینو میتونم بگم.
[ویکتور] شام خوردی؟
خیلی گرسنه نیستم، بارون. ممنونم.
[ویکتور] خب، من که خیلی گرسنه‌ام.
- ممنونم، مرد خوب. - ممنونم، قربان.
چه کتاب‌هایی خریدی، هوم؟ ممکنه ببینم؟
حدس بزن.
- حدس بزنم؟ - اوهوم. ترجیح میدم تو حدس بزنی.
بسیار خب.
یه عاشقانه... [بو می‌کشد]
غرق در آفتاب مدیترانه و ابریشم و کشمکش‌های عشق.
- توهین‌آمیز، اما غیرمنتظره نیست. - [می‌خندد]
واقعا؟
- حشرات؟ - هوم.
علاقه من به علم به سمت کوچکترین چیزها متمایل است.
حرکت با طبیعت، شاید ریتم‌های خدا.
من همیشه به دنبال چیزی خالص‌تر و شگفت‌انگیزتر بوده‌ام.
آیا این همان چیزی بود که در صومعه به دنبالش بودید؟
به نوعی.
ارزشش را داشت؟
- آیا چیزی ارزش دارد؟ - [موسیقی تمام می‌شود]
[تشویق]
[موسیقی والس کلاسیک پخش می‌شود]
اجازه بده خواهر.
[به آرامی] به نظر نمی‌رسد مناسب باشد.
آیا چیزی هست؟
بسیار خب.
[صدای قدم‌های کوبنده به صورت ریتمیک]
[ویکتور می‌خندد]
- خنده! - [خندیدن]
[ویکتور] و برای اولین بار،
به زندگی علاقه‌مندتر شدم
و کمی کمتر به مرگ علاقه‌مند شدم.
[موسیقی والس کلاسیک ادامه دارد]
[نقره‌ساز] میله اصلی یک سیستم بست سریع دارد.
آیا از آلیاژ استفاده کردی؟
مس و روی.
این... این به هیچ وجه درست نیست. دوباره شروع کن.
نقره خالص یک رسانای عالی است.
ویلیام، تو باید بمانی. لطفا.
من به تو بیشتر از هر کس دیگری اعتماد دارم.
فقط برای چند روز دیگر.
تو نمی توانی او را بگیری. [خنده]
[الیزابت می خندد]
زیبا. زیبا.
- باید او را به دام بیندازیم یا بگذاریم برود؟ - ام...
- به دام بیندازیمش. - [هر دو می خندند]
[ویکتور] حالا ما یک وجه مشترک داریم.
یک زندانی.
[ویکتور] همانطور که قول داده بودم، ویلیام با وظیفه شناسی مسئولیت ساخت و نیازهای آزمایشگاه را بر عهده گرفت.
[ویلیام] میشه لطفا اونجا رو درست کنی؟
برو، کمک کن.
[ویکتور] او دستورات من را مو به مو اجرا کرد.
باتری.
- [ویلیام] الان همش نقره خالصه. - [صدای برخورد فلز]
نقاط رسانایی منطبق با سیستم لنفاوی،
که بسیار پیچیده بود.
- اما من موفق شدم. [خنده] - آره.
[موسیقی والس کلاسیک ادامه دارد]
[صدای وزوز باتری]
[صدای زنگ باتری]
- [موسیقی تمام می‌شود] - [تشویق]
[آه]
[موسیقی کلاسیک ظریف در حال پخش]
[تق تق در]
آقای هارلندر، ممنون. مهمانی لذت‌بخشی است.
امیدوارم مزاحم تحقیقات شما برای رسیدگی به من و الیزابت نشویم.
برای رسیدگی به من و الیزابت.
اصلا.
او جوان است. می‌تواند روی محافظت ما حساب کند.
من شما را با خلوتتان تنها می‌گذارم.
نیازی به پنهان‌کاری بین ما نیست.
- [ادرار کردن] - [صدای زنگ ضعیف]
چینی فرانسوی، با جریان ادرار مردانه زنگ می‌زند.
من خیلی به یک راه حل نزدیکم، یک نقطه دسترسی به سیستم لنفاوی.
آه، بله، همان.
خیلی وقت گذشته.
[به ادرار کردن ادامه می‌دهد]
جنگ رو به افول است.
[ادرار کردن را تمام می کند]
و بودجه من با آن به پایان خواهد رسید.
شما گفتید بودجه شما نامحدود است.
صبر من اینطور نیست.
من از منبع موثقی اطلاع دارم که نبردی در عرض یک هفته رخ خواهد داد.
جریان جنگ غنایم خود را به ساحل ما خواهد آورد.
یک میدان جنگ؟ بدن ها تکه تکه خواهند شد.
یک هفته.
- یک هفته؟ - بعد از آن، تاریخ از کنار ما خواهد گذشت.
آن را برای من سیفون کن، بارون، باشه؟
[ویکتور] یک هفته فرصت داریم تا تعیین کنیم چطور جریان را منتقل کنیم.
- غیر ممکنه. - [صدای در زدن]
من چه کار باید می‌کردم؟
نزدیک بودم. حسش می‌کردم.
- [صدای در زدن ادامه دارد] - و بعد...
زندگی سد راه شد.
اوه.
فکر می‌کنم دلش برات تنگ شده.
[ویکتور] باید بهت هشدار بدم، الیزابت،
- من روی یک تشریح کار می‌کردم. - زیباست.
[ویکتور] آیا تو را شوکه می‌کند؟
[الیزابت] مرا به یاد نقاشی‌های شهادت می‌اندازد.
- درد از بین رفته. - [پخش موسیقی کلاسیک ملایم]
شما می‌توانید طرح خدا را در تقارن و شکل‌ها ببینید.
الیزابت.
باید چیزی را به تو اعتراف کنم.
من به شگفت‌انگیز بودن باور دارم و تو هم همینطور.
یک پیوند بین ما وجود دارد. آیا می‌توانی آن را حس کنی؟
تقریباً یک پیوند فیزیکی. من واقعاً معتقدم که این چیز دیگری است.
[ویکتور به آرامی پف می‌کند]
باور داشتن به چیزی آن را درست نمی‌کند.
پس چرا اینجایی؟
[الیزابت آه می‌کشد]
موجود زیبایی است، اینطور نیست؟
دور. کاملاً افسونگر، اما بسیار عجیب.
[موسیقی کلاسیک لطیفی در حال پخش است]
سه قلب.
چندین چشم. خون سفید.
و فقدان جذاب انتخاب.
نمی فهمم.
انتخاب، جایگاه روح است.
تنها هدیه ای که خدا به ما عطا کرد.
الیزابت...
[صدای گریه] من انتخاب کرده ام.
شب بخیر.
[موسیقی کلاسیک غم انگیز پخش می شود]
الیزابت!
فکر کردم شکست خورده‌ام.
فکر کردم همه‌چیز تمام شده است. فکر کردم…
و فکر کردم…
و من…
تقارن.
[نفس نفس زدن شدید]
تقارن خدا. بله، بله.
- [صدای قل قل مایع] - [صدای چرخیدن دستگاه]
[صدای وزوز الکتریسیته]
- [صدای وزوز باتری‌ها] - [صدای شکستن استخوان‌ها]
[ویکتور زمزمه می‌کند] بله.
- [فریاد سوژه] - [نفس نفس زدن ویکتور]
[صدای برخورد اشیاء]
[دستگاه خاموش می‌شود]
[عوق زدن]
[نفس نفس زدن]
قرار دادن باتری بالای سیستم لنفاوی.
من کلید را پیدا کرده بودم.
- [صدای قار قار کلاغ‌ها] - هیچ چیز نمی‌توانست جلوی مرا بگیرد.
هیچی.
نه! نه، هیچ جسدی را برندارید
از بالا یا پایین توده، مگر اینکه من علامت بزنم.
یخ یا پوسیدگی ممکن است بافت را از بین برده باشد.
- [دور کردن] - [صدای کلاغ]
فقط وسط را نگاه کنید.
[ناله، آه]
فراوانی می تواند گیج کننده باشد مگر اینکه هدف خود را تیز کنید.
من نمونه های بلند، اندام های بلند را ترجیح می دهم.
مقیاس کار را آسان تر می کند.
[هارلندر] من این را دوست دارم.
[مردان ناله می‌کنند]
کمال.
و چرا که نه، بارون عزیز؟
در واقع، چرا که نه؟
[ویکتور] دنبال سری بگردید که سالم باشد.
آن یکی را در گاری بگذارید.
[ناله آرام]
آن یکی را آنجا بگذارید.
بقیه را بیاورید.
اوه، خدای من.
[موسیقی کلاسیک شاد در حال پخش]
[صدای شکستن استخوان‌ها]
مزاحم نیستم؟
[موسیقی کلاسیک شاد ادامه می‌یابد]
[صدای چلپ چلپ]
[موسیقی کلاسیک شاد ادامه می‌یابد]
[صدای وزوز مگس‌ها]
[ناله‌ها]
[صدای پاشیدن آب]
[بازدم سنگین]
[سفت کردن پیچ‌ها]
تمام شد. [بازدم]
- [موسیقی تمام می‌شود] - [صدای غرش رعد]
[نفس‌نفس زدن]
[صدای رعد و برق]
[صدای جیرجیر اهرم]
[دستگاه روشن می‌شود]
[صدای پاشیدن آب]
[ناله‌ها]
[صدای غرش رعد ادامه دارد]
[صدای جیرجیر اهرم]
[ویکتور ناله می‌کند]
آقای هارلندر!
طوفانی در راه است!
[هارلندر] عصای من.
عصای من!
عصای من، توی دسته‌اش.
جیوه.
- حالت خوب نیست؟ - [هارلندر] ممنونم.
آیا... سفلیس است؟
[هارلندر] آره، دارم می‌میرم.
یک شب با ونوس، یک عمر با جیوه.
این ضرب‌المثل نیست؟
چه مرحله‌ای؟
ثانویه؟
هر دو برنامه دقیق را می‌دانیم.
شروع می‌کند به خوردن استخوان‌هایم،
حدقه چشم، گونه، دندان، فک، جمجمه، و مغزم را نمایان می‌کند.
تومورها، جنون، درد طاقت‌فرسا.
[با خنده] یک صبح خوب،
شروع می‌کنم به جیغ زدن و هرگز متوقف نخواهم شد.
- نمی‌توانم با چنین مرگ مبتذلی روبرو شوم. - [صدای رعد]
که من را به تنها شرطم می رساند.
معامله ما. همانطور که توافق شد، در ازای
مداخله سخاوتمندانه من به نفع شما.
و همانطور که به آدم جدیدمان جان می بخشیم،
می خواهم در این بدن کامل جدید قرار داده شوم.
نه.
- نه، نه. - بله.
نه حالا. نه حالا!
- دقیقا حالا. - بعداً در این مورد صحبت می کنیم، نه حالا.
بعدی وجود ندارد!
بعدی وجود ندارد.
[صدای رعد و برق ادامه دارد]
[موسیقی پرشور در حال پخش]
[ناله]
من هر چیزی که می خواستی بهت دادم!
هر چیزی که بخواهی بهت می دهم.
اسمش را ببر، مال توست.
حتی الیزابت.
لطفا.
"لطفا" همیشه کمک می کند.
این بیماری در تمام وجودت پخش شده.
سیستمیک است، و خودت هم می دانی.
هر عضوی در تو آلوده است.
مغزت، خونت، همه آلوده است.
اما پول من نه، اینطور نیست؟
این غیرممکنه.
حالا، تنها چیزی که باید بگی یک کلمه ساده است.
"بله،" نه بیشتر و نه کمتر.
نه! می فهمی؟ نه!
[صدای رعد و برق ادامه دارد]
داری چیکار میکنی؟
ایست!
ایست.
اگر آن را از دست بدهیم، هیچ چیز نداریم. هر دو می‌بازیم.
من عقابی خواهم بود که جگرت را می‌خورد!
لطفاً، ایست!
آقای هارلندر. آقای هارلندر!
[هر دو با صدای خفه]
[نفس نفس زدن] صبر کن، به من نگاه کن!
- نه! آقای هارلندر! - [هارلندر جیغ می‌کشد]
[نفس نفس زدن]
[صدای کلیک ماشین آلات]
[موسیقی دراماتیک در حال پخش]
[صدای وزوز و جرقه الکتریسیته]
نه، نه. نه!
[صدای فیش بخار]
[ناله ماشین آلات]
- [صدای خرخر] - [صدای جیرجیر دریچه ها]
[ناله فلز]
[صدای ضربه]
[صدای کلیک]
[صدای برخورد]
[ادامه صدای رعد و برق]
[صدای خش خش]
[ناله های از سر وحشت]
[انفجار الکتریکی]
[شارژ شدن سریع]
[ضربان قلب تند]
[صدای له شدن]
[الکتریسیته جرقه می زند]
- [ادامه رعد و برق] - [نواختن موسیقی کرال دراماتیک]
[نفس نفس زدن]
[خاموش شدن ماشین آلات]
- [جیر جیر اهرم] - [ناله]
[باتری خش خش می کند]
- [باتری فیس فیس می کند] - نه، نه، نه!
نه!
[نفس نفس زدن]
[با صدای بلند] نه! نه! نه!
[ناله کردن]
[نفس‌نفس زدن]
به من دروغ گفتی.
دروغ گفتی.
[صدای جیر جیر]
[کلیر] ویکتور!
ویکتور!
[نفس‌نفس زدن، نفس‌های سنگین]
[صدای برخورد فلز]
[نفس‌نفس زدن]
[نفس‌نفس زدن ویکتور]
- [ناله آرام] - [ویکتور با شدت نفس می کشد]
نه، خواهش می کنم.
[ویکتور با حیرت نفس می کشد]
[ویکتور می لرزد]
- [زمزمه آرام] - [ویکتور نفس می کشد]
نگاه کن. یکسان.
[ناله آرام]
[ویکتور با لرزش نفس می کشد]
- [ناله] - [ویکتور هیس می گوید]
خورشید.
خورشید. نور.
باهاش روبرو شو.
نور خورشید. خورشید...
خورشید زندگی است.
[بازدم با صدای بلند]
- [تقلید بازدم ویکتور] - آه، گرما. ها؟
- [ناله آرام] - بله! بله.
- [نفس عمیق] - [نفس نفس زدن ویکتور]
[موسیقی کلاسیک لطیف در حال پخش]
[شمرده شمرده] ویکتور.
ویکتور.
- ویکتور. - [می خندد] بله.
- بله، بله، بله. البته که هستی. - [ناله آرام]
البته که هستی.
[ضربان قلب]
ویکتور.
[ویکتور به آرامی می خندد]
[خدمتکار] آقا، نامه ها.
[ویلیام] نامه هایی از املاک قدیمی.
ژنو.
- آیا نامه ای از عمویم هست؟ - نه.
[آه عمیق می کشد]
[الیزابت] شاید بهتر باشد به آنها سر بزنیم.
[ویکتور] مراقب باش. نگاه کن. پایین رو نگاه کن.
[صدای پاشیدن آب]
آب. آب.
[خنده] آب.
بله، آب.
- ویکتور. - نه، من ویکتور هستم.
اون آبه. بیا اینجا.
- ویکتور. - حالا بیا، بیا. خیلی خوبه، خوب.
می‌خوایم یه قدم بزرگ برداریم.
با هم انجامش میدیم. آماده‌ای؟
اینطوری، اینجوری.
[خنده] نه، نه اینطوری. اینطوری.
اوه، نه، نه، نه. داغه، داغه.
نه، دست نزن. به اون دست نزن.
داغه.
بشین. خیلی خوبه. خیلی خوبه. بله.
- [ویکتور می‌خندد] - [ناله]
بله. حالا، ببین اینجا چی دارم.
به این نگاه کن. این چیه؟
این چیز عجیب چیه؟ مراقب باش.
[می‌خندد] تو خیلی قوی هستی.
- بله. و اینطوری. ها؟ - [صدای بسته شدن دستبند]
بله، یکی دیگه می‌خوای؟ بله، این یکی درست اینجا میره.
کلید.
[آهسته] ویکتور.
این تو رو خوب و گرم نگه میداره.
پتوی خوب برای گرم نگه داشتنت.
- [آهسته] ویکتور. - بسیار خب.
تو بمون.
تو الان اینجا بمون.
- [ناله آرام] - الان اینجا بمون.
من برمی‌گردم. بسیار خب. همونجا بمون.
- ویکتور. - [صدای زنجیر]
نه، نه، نه، نه، نه. همه چیز خوبه.
برمی‌گردم.
- ویکتور. - [موسیقی کلاسیک احساسی پخش می‌شود]
ویکتور.
[ویکتور] همه چیز برایش جدید بود.
گرما، سرما، نور، تاریکی.
و من آنجا بودم تا او را شکل دهم.
هرگز فکر نکردم که بعد از آفرینش چه خواهد شد.
و با رسیدن به لبه زمین،
دیگر افقی باقی نمانده بود.
این دستاورد غیرطبیعی به نظر می‌رسید.
خالی از معنا.
و این مرا بسیار آزار می‌داد.
مردانت می‌خواهند برگردند.
بله؟
احتمالا.
اما به محض اینکه آزاد شویم، بادبان‌ها را به جلو می‌کشیم.
مهم نیست چه هزینه‌ای داشته باشد.
تو هم جنون من را داری.
[خنده توخالی]
شاید نکته ظریف‌تری در گفتن داستانم به شما باشد.
بارون، چه باشد چه نباشد...
دوست دارم آن را بشنوم.
[ویکتور] هفته‌ها گذشت،
و با افزایش سریع قدرتش، توان من تحلیل رفت.
متاسفانه، هیچ زبان یا پیشرفت دیگری رخ نداد.
نه، نه، نه، نه، نه، نه.
پایین، پایین، پایین، پایین.
بله، درست شد.
درست شد. همانجا بمان. بمان.
[ویکتور آه می‌کشد]
بله، این تو هستی.
این تو هستی. خوبه؟
اوه، بله، این خیلی خوب داره التیام پیدا می‌کنه.
من خسته‌ام.
من نخوابیده‌ام.
حتی یک ذره هم نخوابیده‌ام.
مراقب تو بودم.
من اصلاح صورتت را تمام کردم.
[ناله آرام]
نه، نه، وایسا، وایسا.
- ولم کن. نه، نه، نه، نه، نه، نه. باز کن. - [صدای چکیدن خون]
دستت رو باز کن. باز کن. بازش کن.
[آهی می کشد]
داری چیکار می کنی؟
نگاه کن. ببین چه کار کردی.
باید به من گوش کنی. باید گوش کنی. گفتم بندازش.
حماقت! نه. وایسا.
بیا اینجا.
- ویکتور. - نه، به من دست نزن!
هیچ وقت به من دست نزن!
بیا اینجا.
من این کارو نکردم. تو این کارو کردی.
[نفس عمیق می کشد]
زخم.
بسته شده.
اما چطور؟
[آه و ناله سوژه]
- [غرش آرام] - بسیار خب.
- [به غرش ادامه می دهد] - نه، نه، نه.
نه.
- بسیار خب. بسیار خب. - [غرش متوقف می شود]
[شیهه اسب]
مطمئنم همه چیز خوب است.
به زودی به آنجا خواهیم رسید.
[صدای برخورد دستبند]
می‌دانم که تو افکاری داری. می‌دانم.
می‌دانم که داری.
جایی در آنجا. جایی در آنجا تو افکاری داری.
هوم؟ نداری؟
چیزی که شاید بخواهی بگویی؟
هرچقدر هم درهم و برهم، هرچقدر هم گیج‌کننده؟
هوم؟ چیزی؟
آیا بیش از حد فرض می‌کنم؟
ویکتور.
بله، بله، بله، بله، بله!
این مقدار را ما ثابت کرده‌ایم.
این اسم من است. اسم من ویکتور است.
آیا چیز دیگری هست که بتوانی بگویی؟ اصلا چیزی؟ هوم؟
چیزی؟ چیزی؟
اوم، خورشید، هوم؟
سرد. باران. خون. چیزی.
چکمه. میتونی بگی "چکمه"؟
ویکتور.
[ویکتور با ناامیدی میخندد]
نه، بله، نه، بله! چطوره…
چطوره "دست"؟ میتونی بگی "دست"؟
- دست. دست. - [غرش میکند]
اوه. اوه، اوه. از من میترسی؟
از من میترسی؟
چرا؟ چرا باید از من بترسی؟
من بهت آسیب نمیزنم.
من بهت آسیب نمیزنم. من تو رو ساختم.
من سازنده تو هستم! بس کن!
- [ناله] - [کوبیدن خفه روی در]
[نفس نفس زدن شدید]
اوه.
تو اینجایی. تو واقعا اینجایی.
بیا دیگه. بیا، بیا.
باید بهت بگم. چیزهای زیادی برای نشان دادن به تو دارم، الیزابت.
باورت نمیشه. فوق العاده است.
بیا، بیا، اول یادداشت هام رو بهت نشون میدم.
عموی من اینجاست؟
چی؟
عموی من، اون اینجاست؟
نه، نه.
نه، من تنهام. اون اینجا نیست.
- اون... اون تا چند روز دیگه برمیگرده. - خیلی خوب به نظر نمیای، ویکتور.
اوه، من هرگز اینقدر خوب نبودم! من هرگز ذهنی روشن تر از این نداشتم! بیا، بیا!
تب داری؟
من فقط خیلی هیجان زده ام که تو رو می بینم. [خنده]
من وجد زده ام. ارواح من رو خیلی بالا بردن.
فوق العاده…
[از دور] ویکتور…
[ویلیام] ویکتور. ویکتور. [ادامه نامفهوم]
- [موسیقی ملایم اثیری در حال پخش] - [صدای زنجیر]
[موسیقی ملایم اثیری ادامه دارد]
- [تنفس الیزابت با لرزش] - [ناله آرام]
[خنده آرام]
[نفس نفس زدن آرام الیزابت]
چه کسی به تو آسیب زد؟
باید این را به تو نشان دهم، ویلیام.
اجازه بده آن را برایت مرتب کنم.
و من هم چیزی دارم که به تو نشان دهم.
من با انجمن سلطنتی پزشکی صحبت کرده‌ام.
- آنها علاقه مند به دیدن تو هستند. - نه، نه، نه، هنوز نه.
هنوز کاملاً آماده نیستم.
[ویلیام] فکر می‌کردم همیشه همینو می‌خواستی.
[الیزابت نفس‌نفس می‌زند]
اون مرد.
- اون مرد پایین. - دیدیش؟
اون یه بیماره؟ یه قربانیه؟
زخم‌هاش. تو اونو اینجوری زخمی کردی.
نه، نه، نه. این دنیا بود که بهش آسیب زد، الیزابت.
من... من بهش زندگی دادم.
من بهش زندگی دادم.
بالا، بالا، بالا.
زود باش.
آروم، آروم، آروم...
او هنوز داره به محیط اطرافش عادت میکنه.
- [غرش آرام] - [ویکتور هیس میکند]
ویلیام، این قویه.
- تو انجامش دادی. - [ویکتور] خیلی قویه.
تو انجامش دادی.
تمام سیستم هاش کار میکنن.
- همه چیز داره ترمیم میشه. - [صدای شکستن گردن]
و ترمیم نامنظمه، بله.
- اما فوق العاده است. - [ناله آرام]
[صدای زنجیر]
چرا او را اینجا زنجیر کرده اند؟
برای ایمنی خودش و برای ایمنی من،
و تمیز کردن و نگهداری آن آسان است.
و او بیشتر از این نمی داند.
اما تو می دانی.
آیا هارلاندر می داند؟
ما باید همه چیز را برای لحظه بازگشت او آماده کنیم.
- [ویکتور] البته. - و همه چیز را مرتب و آراسته داشته باشیم.
آیا او باهوش است؟
ویکتور، آیا او باهوش است؟
[صدای غرش رعد]
[ویلیام] نمی‌تونم درک کنم دقیقا چطور کاری رو که کردی انجام دادی،
اما ابعادش از من پنهون نیست.
ویکتور، تا حالا از خودت پرسیدی،
از بین تمام اجزایی که اون مرد رو تشکیل میدن،
کدوم یکی روح رو در خودش نگه میداره؟
نه، نپرسیدم.
[ویلیام] یه چیز خیلی آزاردهنده‌ای در مورد اون موجود اون پایین وجود داره.
کج و کوله، مثل یه شکلی که داره از پشت یه آینه مضحک دزدکی نگاه میکنه.
اما متحرک.
متحرک توسط چی؟
- [موسیقی کلاسیک ملایم در حال پخش] - [صدای زنجیر]
[ناله های آرام]
[ادامه موسیقی کلاسیک ملایم]
[صدای زنجیر]
[صدای غرش رعد]
[ناله های آرام]
درد داره؟
یک برگ؟
برای من؟
ممنونم.
زیبا نیست؟
این برای منه؟
من الیزابت هستم.
میتونی بگی "الیزابت"؟
الیزابت.
گلوم صدا تولید میکنه.
الیزابت.
من الان میرم.
الیزا… بث.
[ویکتور] نباید به آن نزدیک شوی.
«آن»؟
آن. بله.
من معتقدم در آن حیات وجود دارد،
اما نه جرقه‌ی هوشی که من در نظر داشتم.
شاید نه آنطور که تو درک می کنی.
یه چیزی اشتباه پیش رفت.
یک انسداد، یک بخیه، یک اتصال.
تو، ویکتور فرانکنشتاین بزرگ، اشتباه کردی؟
موجود فقط یک کلمه را می داند، و فقط یک کلمه.
«ویکتور، ویکتور، ویکتور، ویکتور.»
فقط آن را بدون هیچ دلیل و منطقی تکرار می کند.
شاید فعلا آن کلمه برای او همه چیز باشد.
چه می‌شد اگر در نو شدن، روحی که به او جان می‌بخشد ساده‌تر باشد،
- خالص‌تر... - [تمسخر] خالص‌تر؟
- خالص‌تر از روح یک انسان معمولی؟ - [خنده]
چه می‌شد اگر، بدون محدودیت گناه،
نفس خالق ما مستقیماً وارد این جسم زخمی می‌شد؟
خدای من، الیزابت.
اگر می‌توانستم خودم را مجبور به باور آن کنم،
تمایلم این بود که در تو برای آن چیز جاذبه ببینم.
درک.
در آن چشم‌ها درد را دیدم،
و درد چیست اگر نه گواهی بر هوش؟
درد من چی؟
درباره چیزی که از من دریغ کردی چی؟
آنچه قلبم می‌خواهد…
قلبت؟ [خنده آرام]
از تمام آناتومی بدن انسان،
این عضوی است که از درک تو دورتر است.
فقط هیولاها نقش خدا را بازی می‌کنند، بارون.
[صدای برخورد فلزات]
[ویکتور] خالص‌تر از انسان معمولی، هوم؟
[ویکتور می‌خندد]
و من، به نحوی، آدم بده. اوهوم.
قلب تو پاکه؟
بهت اطمینان میدم که نیست.
من باید بدونم. من اون رو اونجا گذاشتم.
بلند شو.
بیا دوباره امتحان کنیم.
حالا پاتو بده به من.
پا!
- [نفس نفس زدن] - پاتو بده به من!
درد نشانه هوشه، اینطور نیست؟
- خب، بیا این نظریه رو امتحان کنیم. - [ناله]
پاتو بده به من!
پا!
- بجنب! - [نفس نفس زدن]
بده به من، ای هیولا!
- [ناله آرام] - پاتو بده به من!
[غرش آرام]
پا!
[غُرش]
- [صدای میله] - ویکتور!
ویکتور!
ویکتور! ویکتور!
چی شده، ویکتور؟
بیا. بیا. [نفس نفس زدن]
من شکست خوردم. اشتباه کردم.
- نه، تو شکست نخوردی. من مقالاتت رو دیدم. - من شکست خوردم.
- عالیه. - اون موجود به شدت خطرناکه.
اونجا نیست... ویکتور.
بذارید منتظر هارلندر بمونیم و با هم بحث کنیم.
ویلیام، یه چیزی هست که باید بدونی.
یه چیزی هست که باید بهت نشون بدم.
[در باز می شود]
- [ویلیام] ها... هارلندر… - در یک خشم آنی، او را کشت.
[ویلیام با لرزش نفس می کشد]
حالا می فهمی چرا مردد بودم که این را با تو در میان بگذارم؟
و قطعاً نه با الیزابت.
پ... پس حالا چه باید کرد؟
چی؟
- چه باید کرد؟ - "چه باید کرد"؟
باید الیزابت را به وین برگردانی.
بهش بگو یه اتفاق فوری افتاده و باید فوراً بری.
اون رو در تاریکی نگه دار.
به خاطر امنیت خودش.
باید همون کاری رو بکنی که میگم.
ما خیلی زود برمی گردیم. اما فعلاً این بهترین کاره.
حالا لطفاً سوار کالسکه شو.
این موجود، فکر می‌کنی طول عمرش چقدر باشه؟
کوتاه. خیلی کوتاه، مطمئنم.
[موسیقی پر تعلیق پخش می‌شود]
یه حس وحشتناک دارم.
چی شده؟
کالسکه رو برگردون.
تو برو وین.
کالسکه رو برگردون وگرنه می‌پرم. اون می‌خواد بکشتش.
[صدای برخورد قوطی]
یه کلمه بگو.
یه کلمه دیگه. یه چیزی.
بذار نجاتت بدم.
- ویکتور. - هوم.
[موسیقی پر تعلیق ادامه دارد]
الیزابت.
[موسیقی شوم پخش می‌شود]
[ناله‌ها]
- [شعله زبانه می‌کشد] - [موسیقی شوم تشدید می‌شود]
[نفس‌نفس زدن]
[صدای سوت بخار]
[صدای زنجیر]
[فریاد زدن] ویکتور! ویکتور!
[نفس‌بریده]
- ویکتور! - [صدای زنجیر]
- ویکتور! - [موسیقی شوم تشدید می‌شود]
[ناله‌ها]
[آه و ناله‌های دردناک]
[جیغ]
[انفجارها]
[شیهه اسب در دوردست]
[ادامه انفجارها]
[ویکتور] اما این پایان کار نبود.
در جستجوی زندگی، مرگ را آفریدم.
- [در زدن] - [فریادهای فوری از بیرون]
به نظر می‌رسد که باید دوباره برای مردانم سخنرانی کنم.
[ناله]
نگران نباش.
آنها به حرف من گوش می دهند.
[صدای سوت باد]
[ناله اندرسون]
- [غرش می کند] - [ویکتور] نه، نه، متوقف شو!
به او آسیب نرسان! من اینجا هستم.
- مرا ببر. - [غرغر می کند]
[اندرسون] ادامه بده، هیولا.
ما را هر دو بکش. داستان سازنده ات را تایید کن.
[موسیقی تاریک پخش می شود]
[سرفه های ضعیف]
سازنده ام... داستانش را گفت.
[غرش آرام]
پس من هم داستانم را برایت خواهم گفت.
[موسیقی دراماتیک و شوم پخش می شود]
[فریاد] ویکتور!
- ویکتور! ویکتور! ویکتور! - [صدای زنجیر]
[موجود] نامت را صدا زدم و فهمیدم که تنها هستم.
[انفجارها]
- [شکستن شیشه] - [صدای جیر جیر میله]
[صدای جیر جیر میله]
[فشار]
[انفجار]
[موسیقی شوم تشدید می شود]
[دستبندها خرد می شوند]
[صدای انفجار بخار]
[صدای غرش شعله]
[ادامه انفجارها]
- [پخش موسیقی مالیخولیایی] - [ادامه انفجارها در دوردست]
[خنده های خفه]
[عوق زدن]
[ادامه انفجارها در دوردست]
[خس خس]
[ناله]
- [خس خس] - [صدای قارقار کلاغ ها]
[صدای قارقار کلاغ ها]
[ناله های آرام]
[خرناس گوزن]
[ناله گوزن]
[خرناس کشیدن گوزن]
[مکیدن]
[خنده های کوتاه]
[خرناس گوزن]
[خنده های کوتاه]
- [شلیک گلوله] - [ناله گوزن]
[قارقار پرندگان]
- اون چیه؟ - بهش شلیک کن!
- [شکارچی ۱] شلیک کن! - [ناله می‌کند]
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
[غرش می‌کند]
- [شکارچی ۲] گرفتیش؟
[صدای کلاغ‌ها]
- [شکارچی ۲] کجاست؟
[صدای شلیک گلوله]
[آه و ناله]
[صدای غرش رعد و برق]
[نفس‌های آرام]
[موجود] زخم‌هایم التیام یافته بودند.
اما احساس سرما می‌کردم، خیلی سرد.
[موسیقی مالیخولیایی پخش می‌شود]
[صدای جیرجیر موش‌ها]
[لرزیدن]
[ناله‌های آرام]
[جیرجیر]
[در باز می‌شود]
- [مرد] میتونی آتیش رو روشن کنی؟ - [زن] باشه.
[مرد] و من هم تا جایی که بتونم محل نگهداری دام رو تعمیر میکنم.
[موسیقی دلهره‌آور پخش می‌شود]
حالت خوبه پس؟ پیداش کردی؟
[شکارچی ۱] نه، همه جا رو گشتیم. نتونستیم اون چیز رو پیدا کنیم.
اگرچه دو بار بهش شلیک کردیم.
[شکارچی ۲] رد خون حدود یک مایل از اینجا قطع شد.
[مرد] باشه. بیا تو. بیا تو.
[شکارچی ۱] یه مدت دنبالش کردیم و بعد ناپدید شد. رفت.
[زن] چی بود؟ خرس بود؟
[شکارچی ۱] اون نه خرس بود نه آدم. تا حالا چیزی شبیه به اون ندیده بودم.
[زن] پس روح بود؟
روح نبود. ازش خون گرفتیم. گوشت و استخوان بود.
[مرد] بیا، بیا. اینجا.
بیشتر در مورد آنچه دیدی به من بگو.
آنا-ماریا، پدربزرگت را کنار شومینه ببر.
مطمئن شو راحت است.
[آنا-ماریا] اینجا، پدربزرگ.
[شکارچی 2] ما به اعماق جنگل رفتیم. نتونستیم پیداش کنیم.
[صحبت های نامفهوم]
[خنده مرد نابینا]
[مرد] ما به دستش میاریم.
- زمان میبره. - [شکارچی 2] آره.
[زن] آنا-ماریا، بیا.
بیا، عزیزم. کمکم کن برم بیرون.
[موسیقی ملایم در حال پخش]
[موجود] پیرمرد من را تحت تاثیر قرار داد.
و چشمان نابینایش پر از حکمت بود.
این مردم صدایی داشتند.
[خنده مرد نابینا]
از آن برای گفتن به یکدیگر استفاده می کردند
درباره احساسات و ایده ها.
آنها آن را کلمات می نامیدند.
دقت کن.
این چیه؟
[آنا-ماریا] یه پسر.
- و دوباره. - [آنا-ماریا] یه پسر.
خیلی خوبه، دخترم.
و این؟
یه… یه چشم.
- [مرد نابینا] و دوباره. - [آنا-ماریا] یه چشم.
آره. آفرین. آفرین دخترم.
- [موجود، به آرامی] چشم. - [مرد نابینا] و این یکی؟
[آنا-ماریا] دست.
- [مرد نابینا] خیلی خوبه. - دست.
یه دستی برسونید.
یه طناب دور بزرگترینشون اون پشت ببندید.
[موجود] آرزو داشتم بخشی از این خانواده باشم.
[مرد] قبل از زمستان به هیزم بیشتری نیاز داریم.
[شکارچی 2] چند سفر خواهیم رفت.
[موجود] تا نیکوکار آنها باشم.
[مرد] برای ساختار به تنه‌های بزرگتری نیاز داریم.
[شکارچی 2] بسیار خب.
[موجود] چه کاری ممکن است برای آنها انجام دهم؟
[موسیقی کلاسیک شاد در حال پخش]
آنا-ماریا! پدر!
بیا! بیا و ببین!
[نفس نفس زدن] نگاه کن، آنا-ماریا!
نگاه کن، باز هم هست! نگاه کن!
چه کسی می توانسته این کار را کرده باشد؟
روح جنگل.
باید از او تشکر کنیم.
متشکرم.
بگو، "متشکرم، روح جنگل."
متشکرم. متشکرم، روح جنگل.
- [خنده های آنا-ماریا] - [مرد] متشکرم.
[شکارچی 2] بیا. اینجا را نگاه کن.
متشکرم.
از آن به بعد، من محافظ نامرئی آنها شدم.
روح جنگل.
و گاهی اوقات، آنها نیز لطف کوچکی به من می کردند.
لباس، نان.
و برای لحظه ای،
یک لحظه کوتاه، کوتاه،
من و جهان در صلح بودیم.
- [صدای بع بع گوسفند] - [مرد] بیا جلو. بیا جلو.
برو تو. آره.
[شکارچی 2] مطمئن شو که اون دروازه رو می بندی.
[زن] چه کسی می تونسته این کار رو کرده باشه؟
روح جنگل، ها؟
[مرد] فهمیدم.
[آنا-ماریا] "و در پایان، مرد جوان مغرور
هرگز نتونست دست گمشده‌اش رو پیدا کنه."
"به سنگ تبدیل شد، ثروتش از بین رفت،
و غرور و سرزمینش رو از دست داد."
[دیگران دست می زنند]
[مرد نابینا می خندد]
[بی صدا دست می زنند]
[مرد نابینا] خیلی خوب بود، عزیزم.
بسیار زیبا خوانده شد. حالا این یکی رو امتحان کن.
- [صدای گریه گوسفند] - [زوزه در دوردست]
[صدای پارس خفه]
[صدای قدم‌های سنگین]
گرگ‌ها.
[زوزه گرگ‌ها]
[موسیقی شوم در حال پخش]
[غرش]
[گرگ‌ها با خشم زوزه و پارس می‌کنند]
[صدای بع‌بع مضطرب گوسفندان]
[جیغ گوسفند]
[غرش‌ها]
[پارس گرگ‌ها]
[صدای لرزش در]
[غرش آرام]
[ادامه پارس کردن]
- [شلیک گلوله] - [نفس نفس زدن]
[شلیک گلوله]
[تشنج گرگ]
[نفس لرزان]
[ناله گرگ]
[موجود] یک ایده،
یک احساس برایم روشن شد.
شکارچی از گرگ متنفر نبود.
گرگ از گوسفند متنفر نبود.
[غرش]
[پارس گرگ]
اما خشونت بین آنها اجتناب ناپذیر به نظر می رسید.
شاید، فکر کردم، این راه دنیا بود.
آن تو را شکار می‌کرد و می‌کشت
فقط به خاطر اینکه تو کی هستی.
[صدای زوزه گرگ]
گوسفندان تا آخر ماه فروخته خواهند شد، پدر.
بعد من تو، آلما و آنا-ماریا را به شهر می‌برم.
به کوهستان خواهیم رفت،
گرگ‌ها را شکار می‌کنیم و تا آخر زمستان برمی‌گردیم.
من هر زمستان اینجا تنها دعا می‌کنم و امسال هم فرقی نخواهد داشت.
لطفاً، پدر، به حرف منطق گوش دهید.
تو کاری را که باید انجام دهی انجام بده و من هم همینطور.
[مرد] تو بز پیر کله‌شق.
حالا فقط من و تو هستیم، روح.
فقط من و تو.
و من در تخیلاتم راه های زیادی را شکل داده بودم
که خودم را به پیرمرد نشان دهم.
- آیا از من می ترسید؟ - [صدای جیر جیر در]
از من استقبال می کرد؟
مرا دور می کرد؟
[صدای جیر جیر در]
کی آنجاست؟
[نفس نفس زدن]
- [صدای جیرجیر موش] - [نفس نفس زدن]
[موجود] با یک قدم، وارد دنیایی متفاوت شدم.
دنیایی که فقط از دور دیده بودم.
[مرد نابینا] لطفا، کیست؟
جواب من را بده.
به من بگو.
چرا اینجا هستی؟
[موجود] سفر.
خوش آمدید، مسافر عزیز.
مرا به خاطر همراهی نا سپاس ندانید اگر از شما بخواهم صندلی بردارید.
من... من مشکل دارم در اینکه میزبان خوبی باشم.
بله.
من... بینایی من از بین رفته است.
[خنده] اما نان و برندی روی میز هست.
لطفا از خودتان پذیرایی کنید.
[موجود] برن... دی؟
زبان شما.
در صحبت کردن آن مشکل دارید.
آیا شما اهل این حوالی نیستید؟
- [صدای شکستن شیشه] - [نفس نفس زدن موجود]
می ترسی؟
نیازی به ترس نیست.
از چه می ترسی؟
- [موجود] از همه چیز. - [مرد نابینا] دستانت...
دستانت یخ زده اند
و آسیب دیده ای، اینطور نیست؟
[موجود] آسیب دیده؟
بله. دست ها و صورتت جای زخم دارند
و یونیفرم پوشیده ای.
در جنگ زخمی شدی؟
پنهان شده بودی
در چرخ دنده های آسیاب، اینطور نبود؟
[موجود با خجالت آه می کشد]
[مرد نابینا] آه!
[هر دو با خنده]
آره. آره. روح جنگل.
- [موجود] بله. - [با خنده]
من نمی توانم چهره شما را قضاوت کنم،
اما چیزی در صدای شما وجود دارد
که مرا متقاعد می کند به حسن نیت و مهربانی شما.
- مهربانی؟ - هوم.
با من بمان.
در غذا و آتش من شریک باش.
من خوشحال خواهم شد که اندک چیزی را که دارم با شما تقسیم کنم
و از همراهی شما بسیار بهره مند خواهم شد.
و تو... تو می تونی برام بخونی.
- بخونم؟ - اوهوم.
اینجا رو خونت بدون و من رو دوستت.
دوست.
[ناله ی آرام]
[خنده ی آرام]
دوستان.
[موجود] و آن زمان بود که اولین داستانم را خواندم،
و این اولین داستان بود.
درباره مردی به نام آدم و زنی به نام حوا خواندم،
درباره زمان آنها در اولین باغ.
درباره ظهور شهرهای رقیب خواندم
و سقوط یک برج
و خشم یک خدا.
و درباره مردانی خواندم که با اژدها جنگیدند
و مردانی که همه چیز را از دست دادند.
و زمان گذشت
و با برگ های پاییزی از بین رفت.
[موسیقی کلاسیک لطیف پخش می شود]
دوست عزیز، تا به حال برف ندیده‌ای؟
دنیا را پاک و نو می‌کند...
[موجود با حیرت نفس می‌کشد]
[موجود] "نام من اوزیماندیاس، شاه شاهان است."
"ای قدرتمندان، به آثار من بنگرید و نومید شوید."
"هیچ چیز دیگری باقی نمانده است."
"گرد ویرانه‌های آن لاشه عظیم، بی‌کران و عریان."
"شن‌های تنها و هموار تا دوردست کشیده شده‌اند."
[به آرامی] "نام من اوزیماندیاس..."
آیا کتاب‌های بیشتری از این در دنیا وجود دارد؟
[خنده مرد نابینا]
مطمئنم کمی بیشتر هست.
اینجا نه.
آخرین کتاب سمت چپ. بردارش.
هنوز بهش نرسیده‌ایم.
بهشت گمشده، میلتون.
انسان از خدا سوال دارد.
حتی خدا هم سوال دارد.
فکر می‌کنم او جواب می‌خواست و به همین دلیل پسرش را برای ما فرستاد.
مرگ احتمالاً او را مجذوب کرده بود.
رنج.
می‌خواهم بدانم من کیستم.
من از کجا آمده‌ام؟
خدا حافظه‌ات را گرفت، همانطور که آرزو می‌کنم حافظه‌ی من را هم می‌گرفت.
سال‌ها پیش، من جان یک مرد را گرفتم.
یک مرد خوب.
و از آن زمان تا به حال، دارم تاوانش را می‌دهم.
ببخش.
فراموش کن.
معیار واقعی خرد.
اینکه بدانی به تو آسیب رسیده،
توسط چه کسی به تو آسیب رسیده،
و انتخاب کنی که همه چیز محو شود.
اما من نمی‌توانم فراموش کنم چیزی را که نمی‌توانم به یاد بیاورم.
هیچ چیز را به یاد نمی‌آوری؟
در رویاهام...
[موسیقی کلاسیک متفکرانه پخش می‌شود]
...من... خاطراتی رو می‌بینم.
مردان مختلف.
همه... تکه‌هایی.
[نفس عمیق می‌کشد]
من...
من یادم میاد آ... آتش و آب.
و شن زیر پاهام.
و یک کلمه.
یک کلمه تنها.
اون چیه؟
ویکتور.
[مرد نابینا] شروع کن.
کلمه.
[موسیقی کلاسیک مالیخولیایی در حال پخش]
[ناله آرام]
[موجود] و سپس آن را آموختم.
وحشت حقیقت.
فهمیدم که هیچ نیستم.
یک بدبخت.
یک لکه.
حتی از جنس طبیعت انسان هم نیستم.
این درد به ذهنم چسبید.
هرگز رها نکرد.
[صدای غرش رعد]
[آه]
[ادامه موسیقی کلاسیک غمگین]
سپس آن را دیدم.
اسم شما.
"ویکتور فرانکنشتاین."
و کجا می توانم شما را پیدا کنم.
[وزش باد]
- [صدای زوزه و غرش گرگ ها] - [موسیقی پرتنش پخش می شود]
[نفس نفس زدن موجود]
نه!
[جیغ زدن]
[ناله کردن]
[غرش کردن]
[ناله کردن موجود]
- [ناله کردن موجود] - [زوزه کشیدن گرگ]
[با صدای بلند ناله کردن]
[غرش کردن گرگ]
[صدای شکستن استخوان‌ها]
[هر دو نفس‌نفس می‌زنند]
[غرشی خشن]
[غریدن]
[زوزه‌ی گرگ‌ها در دوردست]
[نفس کشیدن با زحمت]
[نواختن موسیقی کلاسیک مالیخولیایی]
[مرد نابینا] تو برگشتی.
من چیزی را که هستم پیدا کردم.
چیزی که از آن ساخته شده‌ام.
من... فرزند یک خانه‌ی مردگان هستم.
یک لاشه.
مونتاژ شده از زباله‌ها و مردگان دور ریخته شده.
[لرزش نفس]
یک هیولا.
من می دانم تو چی هستی.
یک مرد خوب.
و... تو دوست منی.
دوست؟
دوست.
[شکارچی 2] این چیه؟
[صدای کلیک اسلحه]
اون... اون موجود از جنگل؟
[مرد] با او چه کار کردی؟
تکان نخور.
- [ناله] - [موسیقی پرتنش پخش می شود]
زود باش! دوباره پر کن! بکشش!
[جیغ]
[صدای خرخر موجود]
[ناله آرام]
[صدای سوت باد]
[نفس کشیدن دردناک]
[لرزیدن]
[خرناس]
[نفس کشیدن نامنظم]
[لرزه ها]
[نفس کشیدن خفه شده]
[عوق زدن]
[خس خس]
[قطع شدن خس خس]
[موجود] دوباره سکوت برقرار شد،
و سپس... زندگی بی‌رحمانه.
[خس‌خس]
- [موسیقی مالیخولیایی در حال پخش] - [عوق زدن]
[نالیدن]
چه مدت مُردم؟
نمی‌دانم.
اما دیدم که زخم‌هایم التیام یافتند.
هوای سرد زمستانی در ریه‌هایم سوزش ایجاد کرد.
بیش از همیشه احساس تنهایی کردم،
زیرا برای هر مرد تنها یک درمان برای تمام دردها وجود داشت:
مرگ، هدیه‌ای که تو نیز از من دریغ کردی.
حسادت درونم شعله‌ور شد
و تصمیم گرفتم که از تو یک لطف بخواهم.
ای خالق من.
من خواهم خواست... یک همدم.
[صدای треск آتش]
[نفس نفس زدن ویکتور]
[جیغ غیرانسانی وهم‌آور]
[نفس نفس زدن]
[تق تق در]
[ویلیام] باید بلند شی.
[ویکتور] بله، البته. البته.
[ویلیام] عروسی به زودی شروع میشه و میخوام کنارم باشی.
باورش سخته،
اگر بخاطر ذات مهربونت نبود.
[ناله]
با چند مهمان درباره تحقیقات صحبت کردم.
درباره انفجار.
اکثرشون قبول دارن که چی بوده.
و چی بود، ویلیام؟
گذشته، ویکتور.
یک حادثه وحشتناک.
قصد دارم این ملک را بفروشم.
تنها چیزی که داریم همدیگر است.
[ویکتور با خنده می گوید]
[موسیقی کلاسیک شاد پخش می شود]
[نفس های سنگین موجود]
می خواهم گلبرگ ها را همه جا پرتاب کنی.
همه جا پرتابشان کن.
اوم.
برو بالا و کمی بیشتر از آن کارها را انجام بده.
[ویکتور] می‌دانم دیدن عروس قبل از مراسم، بدیمن است.
[الیزابت] فقط برای داماد.
[ویکتور] بله، درست است. نه برای من.
سلام، الیزابت.
[آهی از تردید]
من به ندرت قبل از این احساس پشیمانی کرده‌ام و حالا احساس دیگری ندارم. من...
مدت زیادی تب مرا فرا گرفت، اما گذشت،
و حالا تو را آن‌طور که باید می‌بینم.
به هر قیمتی که باشد، من... من برای تو و برادر کوچکم،
که بیشتر از زندگی دوستش دارم، بهترین‌ها را آرزو می‌کنم.
شاید دوست داشته باشی باور کنی که اینطور است.
و حتی از شنیدنش هم وحشت دارم.
در روز عروسی‌ام، فقط یک لطف از تو می‌خواهم.
دیگر دروغی نباشد.
- من... من می‌خواهم به تو بگویم... - حالا اتاق مرا ترک کن.
- الیزابت. - برو!
[صدای خرناس از خشم]
[صدای نفس تند]
[صدای آرام وزش باد]
[موسیقی دراماتیک شوم در حال پخش]
[نفس نفس زدن با شدت]
[موسیقی شوم ادامه دارد]
[نفس عصبی]
از سایه ها بیرون بیا،
اگر اینجا هستی.
[ویکتور با شدت نفس می کشد]
[نفس کشیدن لرزان]
اینجا هستی که از من تشکر کنی؟
تو زنده ماندی و به اندازه کافی باهوش هستی که مرا پیدا کنی.
من تو را خوب کردم.
من به تو نیاز دارم که برای من یک همراه بسازی.
یکی مثل من.
یک... یک همدم؟
اوه.
فهمیدم.
هیولای دیگری.
بله.
می‌توانیم با هم هیولا باشیم.
من عقل را به بهای گزافی یافته‌ام،
و تو اینجا... دیوانگی مرا فرا می‌خواند.
من نمی‌توانم بمیرم.
و من نمی‌توانم زندگی کنم...
تنها.
در وجود تو، من چیزی واقعاً وحشتناک خلق کرده‌ام.
نه چیزی.
کسی.
تو کسی را ساختی.
من.
هر معمایی که هستم، ای خالق، فکر می‌کنم.
احساس می‌کنم.
تنها یک درخواست دارم...
یکی مثل من بساز.
و بعدش چه؟
تولید مثل.
تکثیر.
اوم...
خانه؟
گور؟
مرگ، مرگ را می‌زاید، مرگ مرگ را می‌زاید.
نژادی از شیاطین که بر روی زمین تکثیر می‌شوند.
وقاحت، خود را تداوم می‌بخشد.
من برای تو وقیح هستم، اما برای خودم، من صرفاً هستم.
دور شو!
[ناله‌ها]
دیگر هرگز چیزی شبیه تو، شرور و ناقص‌الخلقه، نخواهم ساخت.
پس هنوز همه‌اش مربوط به اراده‌ی توست، ویکتور.
هوم؟
آن اراده‌ی وحشتناک، وحشتناکی که مرا به دنیا آورد، اکنون مرا محکوم می‌کند؟
معجزه این نیست که من باید صحبت کنم، بلکه این است که تو اصلاً گوش کنی!
[ویکتور فریاد می‌زند]
[صدای خفه شده برخورد]
اگر قرار نیست عشق را به من عطا کنید، پس من در خشم غرق خواهم شد.
و خشم من بی‌نهایت است.
[ویکتور ناله می‌کند]
- [صدای بلند برخورد] - [مهمانان فریاد می‌زنند]
کنار بروید.
ویکتور.
چه خبر شده؟
[الیزابت نفس‌نفس می‌زند]
[موسیقی ملایم پیانو]
[الیزابت به آرامی هق هق می کند]
[الیزابت] تو...
تو...
این تویی.
[الیزابت هق هق می کند]
الیزابت، از آن دور شو!
نه!
[الیزابت نفس نفس می زند]
[الیزابت از درد نفس نفس می زند]
[هیاهوی مهمانان]
[ویکتور] بهش حمله کرد! بهش حمله کرد!
[همه با صدای خفه]
[صدای ضربه تیز]
[نفس نفس زدن شدید]
[الیزابت] منو با خودت ببر.
[نواختن موسیقی کلاسیک غمگین]
[مهمانان با ترس نفس نفس می زنند و فریاد می زنند]
- [زن] خدای من! - [جیغ زنان]
[موسیقی کلاسیک غم‌انگیز ادامه می‌یابد]
[ویکتور ناله می‌کند]
- نه، بگذار... من می‌توانم تو را نجات دهم. - [ناله‌ها]
من می‌توانم تو را نجات دهم.
از چه چیزی؟
از دست تو؟
من از تو می‌ترسم، ویکتور.
نه، نه...
همیشه ترسیده‌ام.
هر ذره از جنون و ویرانی.
همان آتش‌سوزی عظیمی که همه چیز را بلعید.
همه چیز از تو آمد.
[هق‌هق]
تو هیولا هستی.
[هق هق ویکتور]
[بوسه]
[نفس نفس زدن شدید]
[زوزه باد]
[نواختن موسیقی کلاسیک غمگین]
[الیزابت فین فین می‌کند]
[الیزابت] جای من هرگز در این دنیا نبود.
من به دنبال چیزی گشتم و آرزویش را داشتم که نمی‌توانستم به درستی نام ببرم.
اما در تو، آن را یافتم.
گم شدن و پیدا شدن،
این طول عمر عشق است.
[هق هق الیزابت]
و در اختصارش،
تراژدی‌اش…
[با بغض]
این جاودانه شده است.
اینطوری بهتر است… محو شدن…
[فین فین]
در حالی که چشمانت به من خیره شده است.
[الیزابت بازدم می‌کند]
[ناله آرام موجود]
[موسیقی کلاسیک غم انگیز ادامه دارد]
[ویکتور با ناله]
[نفس های سنگین]
او رفت و من مشتاقانه می خواهم به دنبالش بروم.
[هر دو با ناله]
تو به من زندگی ناخواسته ای دادی.
من آن را به تو پس می دهم.
تو مرا یک هیولا تصور کردی.
حالا من این لطف را جبران می کنم.
- [صدای شکستن استخوان ها] - [جیغ زدن]
مرا بکش! حالا مرا بکش، انجامش بده!
- [ناله ها] - من تو را خونین خواهم کرد.
من تو را فروتن خواهم کرد.
تو ممکن است خالق من باشی،
اما از این روز به بعد، من ارباب تو خواهم بود.
[سرفه می کند]
[ناله از درد]
[ناله]
[ناله‌ها]
[نفس نفس زدن ویکتور]
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
[موجود] تو مرا تا آن سوی جنگل‌ها شکار کردی،
تا آن سوی کوه‌ها،
تا آن سوی افق‌های یخ‌زده،
تا جایی که دیگر چیزی باقی نماند.
فقط تو... و من.
[صدای پارس سگ‌ها]
- [صدای پارس سگ‌ها از بیرون] - [همهمه نامشخص]
[ویکتور] من به مهمات نیاز دارم.
این را تیز کن.
سه قوطی شیر عسلی، مقداری هیزم.
[نفس عمیق]
و شش عدد دینامیت.
[منشی] شش تا؟
دنبال چی شکار میکنی؟
شکار بزرگ.
[صدای سوت باد]
[صدای له له زدن سگ ها]
[صدای ناله و پارس سگ ها]
[شدت گرفتن پارس]
[لرزیدن]
[ناله، نفس نفس زدن شدید]
- [ادامه پارس سگ ها] - [صدای چِکِ اسلحه]
[صدای نزدیک شدن قدم ها]
- [ناله موجود] - [صدای شلیک]
[ویکتور با فشار صدا در می آورد]
- [صدای پارس سگ ها] - [ناله ویکتور]
[ناله]
[نفس نفس زدن]
- [غرش موجود] - [ناله]
[صدای پارس سگ ها]
- [ناله ویکتور] - [غرش موجود]
نه! نه! نه!
[موجود] ویکتور.
تو فقط وقتی به حرفم گوش میدی که بهت آسیب بزنم.
- [صدای شکستن استخوان] - [جیغ ویکتور]
- [صدای شکستن و خرد شدن استخوان] - [فریاد از درد]
- [ضربه چاقو] - [ناله]
این. به این ایمان آوردی.
فکر می‌کنی این من را نابود می‌کند.
هوم.
پس روشنش کن و امیدوار باش که این کار را بکند، اما اگر نکند،
دوباره به سراغت خواهم آمد.
[جیغ] روشنش کن!
[ناله]
حالا… فرار کن.
- [ویکتور غرغره می‌کند] - [موسیقی مهیج در حال پخش]
[ناله می‌کند]
[ویکتور غرغره می‌کند]
[موسیقی مهیج ادامه می‌یابد]
[ویکتور فریاد می‌زند]
[غرغره]
[موجود] پس تو اینجا بودی, شکسته و رها شده.
و من،
زنده دوباره.
[صدای خس‌خس موجود]
می‌توانستم احساس کنم گوشت سوخته‌ام دوباره رشد می‌کند.
صدای شکستن و جا افتادن استخوان‌هایم.
زمزمه خونم که در قلب بی‌امانم جریان می‌یابد.
و بار دیگر هیچ رحمتی نیافتم،
تنها یک راه داشتم.
[غریدن خشن]
[صدای پارس سگ‌ها]
[فریاد به زبان دانمارکی]
[موجود به انگلیسی] و اینجاییم.
خسته و تمام شده.
دیگر چیزی در ما نمانده که بدهیم یا بگیریم.
خونی که بیرون چادر است...
[موجود] مال من است.
همه اش مال من.
خون خواهم داد.
درد خواهم کشید.
رنج خواهم برد.
می بینی، هرگز تمام نخواهد شد.
[نفس عمیق می‌کشد]
[موسیقی کلاسیک اندوهگین پخش می‌شود]
متاسفم.
افسوس مرا در بر گرفته است.
و اکنون زندگی‌ام را به خاطر آنچه بود، می‌نگرم.
اکنون خواهی رفت، خالق.
محو خواهی شد.
همه چیز فقط یک لحظه کوتاه خواهد بود.
- [خس‌خس می‌کند] - تولدم. اندوهم.
فقدان تو.
مجازات نخواهم شد.
و نه تبرئه.
چه امیدی که داشتم،
چه خشم…
همه هیچ است.
مدی که مرا به اینجا آورد اکنون آمده تا تو را ببرد.
مرا سرگردان رها می‌کند.
مرا ببخش.
پسرم.
[موجود خفه می شود]
و اگر در قلبت داری، خودت را ببخش تا وجود داشته باشی.
اگر قرار نیست مرگی در کار باشد، پس به این فکر کن، پسرم.
تا زمانی که زنده هستی،
چه راهی جز زندگی کردن داری؟
زندگی کن.
اسمم را بگو.
پدرم آن اسم را به من داد،
و هیچ معنایی نداشت.
حالا از تو می خواهم آن را به من پس بدهی...
برای آخرین بار.
همانطور که در ابتدا گفتی.
وقتی که برایت تمام دنیا بود.
ویکتور.
[نفس عمیق می‌کشد]
تو را می‌بخشم.
[ناله‌ی موجود]
[بازدم عمیق]
[موسیقی کلاسیک غم‌انگیز ادامه می‌یابد]
حالا آرام بگیر، پدر.
شاید حالا،
هر دوی ما بتوانیم انسان باشیم.
[آندرسون به دانمارکی] سلاح ها را زمین بگذارید.
- سلاح ها را زمین بگذارید! - من مسئول مردانم هستم.
او می تواند برود.
- [صدای سوت باد] - [ادامه موسیقی کلاسیک احساسی]
[صدای جیرجیر بدنه کشتی]
[فریاد مردان]
[صدای جیرجیر کشتی]
[ملوان به دانمارکی] ما آزادیم!
ما آزادیم!
[تشویق مردان]
ناخدا...
دستورات شما چیست؟
بادبان‌ها را آماده کنید.
دور بزنید.
می‌خواهی به مردان بگویی؟
مردان!
ما داریم به خانه برمی‌گردیم!
[همه تشویق می‌کنند]
[لارسن به زبان دانمارکی فریاد می‌زند]
[موسیقی کلاسیک احساسی پخش می‌شود]
[صدای سوت باد]
[موسیقی احساسی ادامه دارد]
[موسیقی کلاسیک غم‌انگیز پخش می‌شود]
[موسیقی کلاسیک احساسی پخش می‌شود]
[موسیقی کلاسیک دراماتیک پخش می‌شود]
[موسیقی کلاسیک متفکرانه پخش می‌شود]
[موسیقی کلاسیک شاد پخش می‌شود]