Λος Άντζελες
Καλιφόρνια ΕΚΛΙΠΩΝ
ΜΠΕΡΓΚΕΡ - ΝΤΡΑΪΒ ΘΡΟΥ
ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Θα ήθελες να δεις πριν, ξέρεις...
Ναι.
Μπράϊαν; Ποιος είναι αυτός;
Αυτό αναρωτήθηκα κι εγώ όταν έφυγε ο μπαμπάς μου.
Είπα: "Ποιος είναι αυτός;"
Όχι, Μπράϊαν. Ποιος είναι στο φέρετρο;
- Ο πατέρας μου, πάντως, δεν είναι. - Είσαι σίγουρος;
Λες να μην ξέρω το πρόσωπο του πατέρα μου;
Όχι, ο κόσμος κάνει λάθη σε στιγμές θλίψης, Ααρών.
Δες το πτώμα, ρε φίλε!
Γαμώτο!
- Τον Τσάκι Τσαν μού έφερες! - Άκου...
Έλα τώρα, Μπράϊαν. Ξέρεις πώς είναι ο πατέρας μου.
Επικρατούσε χάος σήμερα.
Κάτι τέτοια δεν συμβαίνουν σχεδόν ποτέ.
- "Δεν συμβαίνουν σχεδόν ποτέ"; - Δυνατά το είπα;
Δεν είναι φαστ-φουντάδικο, να κάνεις λάθος την παραγγελία!
Ηρέμησε. Νομίζω ότι ξέρω πού είναι.
Νομίζεις;
Αν ο πατέρας δεν είναι στο φέρετρο σε μία ώρα, θα πάρεις εσύ τη θέση του.
- Εξηγηθήκαμε; - Μην ανησυχείς. Θα τον βρω.
Στο υπόσχομαι. Σε δύο μέρη μπορεί να είναι. Νομίζω, στο δεύτερο.
Λοιπόν, παιδιά, ας τα μαζεύουμε. Κλείστε το αυτό.
Πάμε να φύγουμε.
Μισό λεπτό, πριν φύγουμε... Σου έδωσα τα κλειδιά μου;
Όχι. Στο αμάξι είναι. Τα ξέχασα στ΄αμάξι τα ρημάδια.
Πάμε, παιδιά. Εκεί πρέπει να είναι.
Αφού σε τσιτώνει αυτό το μέρος, τι ήθελες και ήρθες;
- Ξέρεις γιατί. - Μισώ τις κηδείες.
Όλο για θάνατο, θάνατο, θάνατο.
Δεν νομίζω ότι οι κηδείες είναι σχεδιασμένες για να αρέσουν, Νόρμαν.
Μάλλον όχι.
Όταν έρθει η ώρα μου, εγώ δεν θέλω μια συνηθισμένη κηδεία.
Θέλω να γιορτάσουν τη ζωή μου.
Όπως της Άννα Νικόλ Σμιθ, του Νίξον, σαν κάποιου σπουδαίου και ισχυρού.
Η δική μου θέλω να είναι η πιο θλιβερή.
Να καταποντιστεί το χρηματιστήριο, να κλείσουν εργοστάσια..
..οι γυναίκες να κλαίνε στους δρόμους.
Τέτοια φάση. Δεν θα με χάλαγε και μια έκλειψη.
- Έλα τώρα! - Τι;
Καπνίζεις ακόμα, μετά από τόσες προειδοποιήσεις;
Σταμάτα, Νόρμαν. Κι εσύ κάπνιζες παλιά.
Μαζί καπνίζαμε.
Και τσίσα έκανα επάνω μου, αλλά το έκοψα!
Δεν μου φτάνουν τα προβλήματά μου, έχω και το τσιγάρο σου.
Έλα τώρα, Νόρμαν. Τι προβλήματα έχεις;
- Σου είπα! Το εξάνθημα! - Να φοράς προφυλακτικό, μεγάλε.
- Στο χέρι, φίλε. - Και πάλι πρέπει να φοράς προφυλακτικό.
Είναι η πρώτη γραμμή άμυνας.
Δεν είναι φυσιολογικό αυτό το πράγμα. Δες εδώ.
- Γαμώτο! Αυτό δεν είναι εξάνθημα, φίλε. - Τι λες να είναι;
Δεν ξέρω, αλλά είναι πολύ ακαθόριστο.
Ακαθόριστο; Σιχαίνομαι τα ακαθόριστα! Θα πεθάνω!
- Μπα... - Στο άνθος της νιότης μου!
Έφεραν λάθος πτώμα.
Μ΄άκουσες, αγάπη μου; Έφεραν λάθος πτώμα!
Θεέ μου! Ξέρουν πού είναι;
Έτσι νομίζουν.
Σου είπα να μην πας στους Μάρσαλ..
..αλλά δεν ήθελες να φύγεις απ΄τη γειτονιά.
Μη μου το χτυπάς, τουλάχιστον σήμερα. Έχω πολλές σκοτούρες.
Ο μπαμπάς επέμενε να γίνει η κηδεία στο σπίτι, οπότε δεν τη γλιτώνω τώρα.
Ο θάνατος είναι παντού.
Όχι, μωρό μου, δεν είναι.
Η μαμά κλαίει ασταμάτητα.
- Ο Ράϊαν δεν έχει βοηθήσει. - Και ποτέ το έκανε;
Συν του ότι έχω αγχωθεί και με τον επικήδειο λόγο.
Σίγουρα θα΄ναι ο ομορφότερος επικήδειος λόγος που έχουμε ακούσει.
Δεν έχει σημασία.
Όλοι θα σκέφτονται γιατί δεν τον εκφωνεί ο Ράϊαν.
"Κάνε πέρα κι άσε το συγγραφέα να μιλήσει."
Ακόμη κι εγώ θα το σκέφτομαι.
Γιατί, λοιπόν, δεν τον αφήνεις να το κάνει;
Ώστε θες κι εσύ τον Ράϊαν;
Όχι! Απλώς λέω...
Απλώς λες ότι θες τον επικήδειο του Ράϊαν.
Όχι. Εσύ, ως μεγαλύτερος...
Πρέπει να το κάνω μόνο επειδή είμαι μεγαλύτερος!
Ααρών, ηρέμησε.
Πιστεύω ότι είσαι εξίσου καλός συγγραφέας με τον αδελφό σου.
Απλά πρέπει ν΄αφήσεις κάποιον να διαβάσει το βιβλίο σου.
Δεν είναι έτοιμο ακόμη.
Μην ξεχνάς ότι κλείνουμε το σπίτι την επόμενη εβδομάδα.
- Το ξέρω. - Αγαπώ τη μαμά σου..
..αλλά είμαι πανέτοιμη να μετακομίσω.
Το ξέρω, αγάπη μου, αλλά ας βγάλουμε τη σημερινή μέρα.
Ακριβώς.
Το ξέρω πως είναι δύσκολο.
Είναι η τελευταία μέρα του κύκλου μου, όμως.
Και είμαι 37 ετών, οπότε πρέπει να προσπαθήσουμε να...
Ξέρεις, πρέπει να το κάνουμε τουλάχιστον μία φορά σήμερα.
- Μωρό μου. - Ναι;
Θα πρέπει ν΄αλλάξεις κύκλο μόνο γι΄αυτήν τη φορά.
Να βρούμε πρώτα το πτώμα, τουλάχιστον;
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά.
Εντάξει, λίγο νευρικός.
Που θα ξαναδείς τον μπαμπά μου;
Απλώς δεν νομίζω ότι μ΄έχει μισήσει τόσο ανοιχτά κάποιος άλλος.
Ούτε καν οι μαθητές μου.
Περισσότερο θα τον απασχολεί ο θάνατος του αδελφού του, παρά...
- Μωρό μου. - Συγγνώμη, μωρό μου. Το μποτιλιάρισμα.
Τέλος πάντων, όταν του πω ότι παντρευόμαστε..
..θα αναγκαστεί να σε αποδεχτεί. Νομίζω...
- Χριστέ μου! Είσαι καλά; - Θεέ μου!
- Παλιοκόπανε! - Άντε πνίξου, σκύλα!
Ναι, κάνε χειρονομίες! Δεν βλέπεις το μποτιλιάρισμα;
Αν πάθεις κάτι, μ΄έφαγε ο πατέρας σου.
- Όσκαρ, μωρό μου. - Ναι.
- Κοίταξέ με. - Εντάξει.
- Χαλάρωσε. Εντάξει; - Καλά.
Όλα είναι μια χαρά. Εντάξει; Πάρε ανάσα.
Εντάξει.
- Καλύτερα; - Καλύτερα.
Ωραία. Όλα καλά.
Άντε πηδήξου!
Θα δείτε πως όλα είναι τακτοποιημένα.
Ώστε τώρα παριστάνεις τον επαγγελματία.
Έχεις κλειδιά και ΒΙackΒerry;
Διότι απ΄τη στιγμή που θαφτεί, δεν θα τον ξεθάβουμε..
..για να στείλεις μήνυμα στο Τwitter.
Προσπαθώ, εντάξει;
Πώς είναι η μητέρα σου, Ααρών;
Μια χαρά. Υγιέστατη.
- Δεν έχεις άλλον πελάτη εδώ. - Ωραία.
Ο θείος Ράσελ; Δεν ήταν και τόσο καλά.
- Πώς είναι; - Γεια σου.
Εντάξει, απλά ρωτάω. Κουβέντα να γίνεται.
Είμαι εδώ αν με χρειαστείς, το ξέρεις. Ευχαριστώ για όλα.
- Έλα εδώ, Μισέλ. - Γεια σου, Μπράϊαν.
Δεν χρειάζεται να έρθεις.
Απλώς λέω ότι όλοι ξέρουν ότι ο Συνταγματάρχης έκλεψε τη συνταγή..
..για τηγανητό κοτόπουλο από έναν σκλάβο ονόματι Τζουμπαλάϊ.
Του αναγνωρίζω τη λαχανοσαλάτα με μαγιονέζα, αλλά μέχρι εκεί.
Γεια σου, φιλαράκι! Τι κάνεις;
Θέλω μια χάρη, να περάσεις να πάρεις το θείο Ράσελ.
Ναι, ξέρω πως είναι μπελάς, αλλά είσαι πιο κοντά.
- Να πάρει! Πάντα έχει κακή διάθεση. - Πες ότι θα πας. Θα πάμε μαζί.
Δεν είναι διάθεση αν είναι πάντα έτσι, αλλά ο χαρακτήρας του. Μπορείς;
Εντάξει, θα το κάνω.
Πώς είσαι, μαμά;
Θέλαμε να κάνουμε τόσα πολλά πράγματα ακόμη.
Ταξίδια. Θα πηγαίναμε σε Αυστραλία και Κίνα.
Ήθελε να πάμε στην Ταϊλάνδη.
Έλα τώρα! Δεν θα πετάς 25 ώρες.
Το θέμα είναι ότι δεν είμαι καλά.
Ποιος ξέρει πόσο θα ζήσω χωρίς αυτόν;
Ίσως ήταν διαφορετικά αν είχα ένα εγγονάκι..
..για να ξεχνιέμαι απ΄όλα, αλλά...
- Τέλος πάντων... - Σύνθια, προσπαθούμε!
Ξέρω τι προσπαθείτε να κάνετε, Μισέλ, μέρα και νύχτα.
Δεν βλέπω να πετυχαίνει, όμως, έτσι;
- Πού είναι ο Ράϊαν; Του μίλησες; - Έρχεται όπου να΄ναι.
Και μόνο αν έβλεπα το πρόσωπό του, θα ένιωθα τόσο καλύτερα!
Πόσο μου΄χει λείψει το μωρό μου!
Θέλεις να κάνω κάτι, Σύνθια;
Να μαζέψεις το χέρι σου απ΄το φέρετρο του άντρα μου.
Αφήνεις δαχτυλιές!
Χειρονομία κάνει ή απλώς μας χαιρετάει;
Ωραία, κυρίες μου! Ευχαριστούμε!
- Να΄τος. - Τι;
- Καλά είναι. - Θέλει βοήθεια;
Απλώς είναι κακόκεφος.
Πρέπει να ξέρεις να τον κουμαντάρεις.
Γλυκούλης φαίνεται.
- Γεια σου, θείε Ράσελ! - Γεια σου, θείε Ράσελ!
Με θυμάσαι; Ο Νόρμαν είμαι.
Πέρασα να σε πάρω για να σε πάω στην κηδεία.
Πού στο διάολο ήσουν, βόδακλα; Άλλο λίγο ν΄αργούσες και θα ψόφαγα κι εγώ!
Καλά που ξέρεις να τον κουμαντάρεις.
Θέλετε να καθίσετε μπροστά;
Σταμάτα το παιχνίδι, εντάξει;
...πάρε αυτό το βλήμα εκεί που ξέρεις!
- Άκου. - Ναι, τα χάπια. Τα έχω.
- Εδώ είναι. - Εντάξει. Να έρθω να τα πάρω;
- Πρέπει να πάω σε μια κηδεία. Γαμώτο! - Καλά, θα περάσω από κει.
- Γαμώτο! - Τα δοκίμασες;
Δεν θα τα δοκιμάσω. Εγώ τα έφτιαξα.
Είναι καλά, όμως; Καλό πράμα;
Κλείνω. Ποτέ δεν φτιάχνεσαι με το προϊόν σου.
Και, φίλε, θα σε στείλει, στο εγγυώμαι.
Θα ξετρελαθείς. Σ΄αφήνω, γεια.
Πάντα ανοίγεις την πόρτα μισόγυμνος;
Τελείωνε, Τζεφ, θα αργήσουμε!
Φοράω το παντελόνι κι είμαι έτοιμος.
Κι αυτό είναι το σπίτι μου, οπότε... Είσαι καλά, φίλε;
- Μια χαρά είναι. Απλά έχει φρικάρει. - Καλά είναι;
- Ένα αμάξι βγήκε μπροστά μας, φώναζα. - Ο τύπος πετάχτηκε στη λωρίδα μας.
- Δεν τον είδα. - Μια χαρά τον είδε.
- Με συγχωρείς, μωρό μου... - Δεν πειράζει.
Πλάκα έχετε. Πώς σου φαίνεται;
- Ναι, όχι; - Όχι!
- Φόρα το παντελόνι σου, σε παρακαλώ. - Εντάξει.
Και φρόντισε να είναι μαύρο, Τζέφρυ!
Εντάξει, μαμά!
- Πεινάω σαν λύκος. - Η καρδιά μου πάει να σπάσει.
Δεν ξέρω τι έχω πάθει.
ΒΑΛΙΟΥΜ 10mg
Ορίστε, πάρε ένα τέτοιο. Θα ηρεμήσεις. Δεν θα έχει πρόβλημα ο Τζεφ.
Τι πάρε ένα; Τι είναι αυτό;
Βάλιουμ. Τα έπαιρνα συνέχεια παλιά. Θα νιώσεις καλύτερα, στο υπόσχομαι.
- Βάλιουμ; Είσαι σίγουρη; - Ναι.
- Δεν πρέπει..
..να παίρνω ξένα χάπια, έτσι;
- Δεν πειράζει. - Πρέπει να οδηγήσω και...
Θα οδηγήσω εγώ, μωρό μου, εντάξει; Άνοιξε το στόμα. Έτσι μπράβο.
Φύγαμε.
- Τα κλειδιά μου. - Τζεφ, πάνινα φοράς;
- Μαύρα είναι, Ιλέϊν. - Πάνινα, όμως!
Θα αναστηθεί αν δεν φορέσω πάνινα;
- Ξέχνα το. Πάμε. Μου δίνεις... - Όχι, εντάξει είμαι.
Εντάξει.
- Έλα, Τζεφ. - Έρχομαι, έρχομαι.
- Περιμένουμε! - Να πάρει!
Ακόμη δεν το πιστεύω ότι έφυγε.
Δεν μπορείς να καταλάβεις το θάνατο αν δεν δώσεις ζωή πρώτα.
- Γεια σου, μαμά. - Ράϊαν, μωρό μου!
Γεια σου.
Μαμά, ξέρω πως είναι δύσκολο, όμως όλα θα πάνε καλά..
..και θα το ξεπεράσουμε.
Πάντα ξέρεις τι πρέπει να πεις, Ράϊαν, πάντα!
Αν πέθαινε κόσμος κάθε εβδομάδα, θα σε βλέπαμε.
- Τι κάνεις, μεγάλε αδελφέ; - Υπομονή.
- Πώς ήταν η πτήση σου; - Καλή.
Αναγκάστηκα να κλείσω και τη διπλανή θέση, όμως. Δεν αντέχω την κουβεντούλα.
Κι ενώ κάθομαι στην Α΄ θέση, παρελαύνουν όλοι οι φτωχούληδες.
Και καναδυό με αγριοκοιτάνε, επειδή απολαμβάνω ζεστά φυστίκια.
Λέω, λοιπόν, "Σύρε το άπορο τομάρι σου στο πίσω μέρος του αεροπλάνου".
Επίσης, είχε πολλές αναταράξεις..
..αλλά αυτά παθαίνεις όταν ταξιδεύεις στην Α΄ θέση.
Όσα κι αν πληρώσεις, αν πέσει το αεροπλάνο, και πάλι θα πεθάνεις.
- Πεθαίνω! Πεθαίνω! - Πάω εγώ.
- Σε παρακαλώ. - Πεθαίνω!
Πάντα ξέρεις τι να πεις.
Δικό μου το λάθος.
Γουστάρω όταν έρχεσαι στις οικογενειακές συγκεντρώσεις.
Ο μπαμπάς βγάζει όλο του το μίσος σ΄εσένα.
- Τζεφ. - Πλάκα κάνω. Όσκαρ.
Είσαι καλά;
Είχαμε κανέναν σκύλο εδώ πριν;
- Τι; - Τι;
Δαλματίας ή Σνάουζερ;
- Τι είν΄αυτά που λες, αγάπη μου; - Δεν ξέρω.
Είναι κρίμα που πρέπει να πεθάνει κάποιος για να μαζευτεί η οικογένεια.
Ήταν δύσκολο να βλέπω τον μπαμπά έτσι. Πήγε σ΄ένα καλύτερο μέρος, έτσι;
- Ήταν άρρωστος πολύ καιρό. - Καλύτερα νεκρός παρά άρρωστος;
Καταλαβαίνεις πώς το εννοώ. Γι΄αυτό δεν θέλω να δένομαι.
- Θέλει πολύ συναίσθημα. - Γι΄αυτό δεν τηλεφωνείς ποτέ.
Κάποιες οικογένειες συναντιούνται συνέχεια, άλλες, στις κηδείες.
Έτσι είμαστε εμείς.
Ξέρω πως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλά θα χρειαστώ εκείνα τα χρήματα.
- Γαμώτο! - Θα μοιραστούμε τα έξοδα, έτσι;
Εντάξει, αλλά δεν τα έχω πάνω μου τώρα.
Τι εννοείς, δεν τα έχεις πάνω σου;
Εδώ έκλεισες θέση για την οδοντόβουρτσά σου!
Δεν έχω καθόλου μετρητά, ειλικρινά.
Έχασα πολλά όταν κατέρρευσε το χρηματιστήριο.
Αν δεν σε πειράζει, λοιπόν, τα λέμε αργότερα.
- Όχι, όχι, να τα πούμε τώρα. - Μου κάνεις τη χάρη;
Θρηνώ.
Δες εδώ αμάξια!
Πρέπει να πηγαίνεις νωρίς στις κηδείες.
Έλα τώρα! Δεν έχω πού να παρκάρω!
- Έχει εκεί μια θέση. Πήγαινε. - Παραείναι κοντά στη γωνία.
- Μπα, χωράει. Πήγαινε. - Δεν θέλω να πάρω καμία κλήση σήμερα!
Δεν θα πάρεις κλήση. Μπορείς να...
Θα τη χάσεις. Πήγαινε.
Νόρμαν! Έλα τώρα! Είδες;
Ιλέϊν, ήμουν έτοιμος να παρκάρω εκεί.
Συγγνώμη, Νόρμαν. Είσαι συγγενής;
- Όχι, αλλά είμαι σαν συγγενής. - Δεν υπάρχει αυτό.
- Ιλέϊν. - Θεέ μου!
- Γεια. - Τι θες εσύ εδώ;
Με κάλεσε ο πατέρας σου.
Είπα πως θα θες έναν αληθινό ώμο να κλάψεις.
- Κάνε μου τη χάρη! Έλα, Όσκαρ. - Ποιος είναι αυτός;
Είναι... Έλα, αγάπη μου. Φτάσαμε.
- Είσαι καλά; - Πάμε.
Φτάσαμε;
- Ναι. - Να πάρει! Έχω και τον θείο Ράσελ.
Πώς τον ξέχασα;
Τι γίνεται, είπα; Τι στο διάολο τρέχει;
Τι στο καλό κάνει ο τύπος;
Καταπράσινα είναι εδώ, έτσι; Πράσινο παντού.
Είναι σαν... Θεέ μου, σαν... Σαν να είμαι μέσα σ΄ένα γλυκολέμονο.
- Όσκαρ; - Ναι;
- Κοίταξέ με. - Εντάξει.
Γεια σου. Είσαι καλά;
Ναι, γιατί;
Λες κάτι περίεργα για σκύλους και πράσινο.
Τι τρέχει;
Τι εννοείς; Μια χαρά είμαι. Πιο πράσινος από ποτέ.
Τζεφ, δες εδώ.
- Γεια σου. - Τι έπαθε ο Όσκαρ;
- Δεν ξέρω. - Συνεχίστε να παίζετε.
Θεέ μου! Το Βάλιουμ φταίει.
- Το Βάλιουμ; - Μπήκα στη μπάντα!
Του έδωσα ένα απ΄τα δικά σου Βάλιουμ.
Δεν θα είναι συνηθισμένος.
- Ναι, αυτό θα είναι. - Το ξέρω ότι κοίταζες!
Πού πάει;
- Όσκαρ! - Γαμώτο!
- Πας ανάποδα, βλάκα! - Πονάω!
- Σταμάτα το αμάξι, Νόρμαν. - Τι;
Σταμάτα να κατέβω. Πρέπει να της μιλήσω.
Να μιλήσω στην Ιλέϊν. Σταμάτα.
Κι ο θείος Ράσελ;
- Θέλω βοήθεια... - Πού είμαστε;
- Θα αργήσουμε, χοντρούλη! - Να πάρει!
Θείε Ράσελ, με χτύπησες στο εξάνθημα!
Αν δεν σταματήσεις, θείε Ράσελ, έρχεται η σειρά σου για την κάσα.
- Γεια σας, τι κάνετε; - Ευχαριστώ.
Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Ούτε τους μισούς δεν ξέρω.
Συγγενείς σου είναι. Δεν τους θυμάσαι απ΄την τελευταία κηδεία;
Αυτός από ποια μεριά της οικογένειας είναι;
Μάλλον κάποιος συνάδελφος του μπαμπά.
Όλα φαίνονται μια χαρά. Έκανες καλή δουλειά.
Όχι, κι οι δύο κάναμε καλή δουλειά.
Μου λες ότι πρέπει να πληρώσω ολόκληρη την κηδεία;
Λέω ότι θα πρέπει να την πληρώσεις για τώρα.
Μόνο για μερικούς μήνες, μέχρι να πάρω την επόμενη προκαταβολή.
Τι είμαι, ταμιευτήριο;
Που να πάρει ο διάολος! Τι στο καλό; Χριστέ μου!
Γεια σας, παιδιά. Πώς είστε;
Αρκετά καλά.
Περιμένουμε ακόμη κάποιους και μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Γνωρίζετε τον αδελφό μου, τον Ράϊαν;
Τον συγγραφέα; Θεέ μου!
Πρέπει να ομολογήσω..
..ότι στρίμωξα αυτή τη λειτουργία σήμερα επειδή ήθελα πολύ να σε γνωρίσω.
Μόλις τελείωσα το "Μυστικό της Μαμάς".
Θα είναι το μυστικό μας, όμως..
..διότι απαγορεύεται να διαβάζω τέτοια πράγματα.
Είμαι σίγουρος ότι ο Κύριος θα σας συγχωρέσει.
- Ανυπομονώ για τον επικήδειο λόγο σου. - Εγώ θα τον εκφωνήσω.
- Εγώ νόμιζα... - Ο Ααρών είναι ο μεγαλύτερος.
Σοβαρά;
- Τι κάνει η μικρή μου Σύνθια; - Ω, Ντάνκαν!
Για δες εδώ.
Προσπαθώ να μην καταρρεύσω.
Ήταν καλός σύζυγος και σπουδαίος πατέρας για δύο υγιείς, δυνατούς γιους.
Γιατί εκείνοι αποφάσισαν να μην κάνουν δικά τους παιδιά..
..δεν μπορώ να καταλάβω. - Σύνθια.
Θέλετε λίγο καφέ;
Ο καφές κάνει πολλά πράγματα, Μισέλ, αλλά δεν φέρνει πίσω τους νεκρούς.
Τσάϊ;
- Ράϊαν. - Ναι.
Πρέπει να μελετήσω τον λόγο. Θα προσέχεις τον θείο;
Δες τη Μαρτίνα. Πώς μεγάλωσε η άτιμη!
Έλα τώρα! Η μικρή Μαρτίνα; Λύκειο πάει.
Μπορεί να πηγαίνει Λύκειο, ο πισινός της, όμως, είναι του Πανεπιστημίου.
- Τέλος πάντων... - Πάω να δω τι κάνει.
Ξέρεις, σαν καλός γείτονας.
Ναι, να το κάνεις.
- Δες μήπως θέλει κανέναν χυμό. - Φίλε!
"Ο πατέρας μου ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος."
- "Γεννήθηκε το 19..." - 1938.
Γεια σου, Ααρών.
Γεια σας. Τι κάνετε;
Λυπάμαι για τον μπαμπά σου. Μιλούσε πολύ για σένα.
Εμένα με ανέφερε ποτέ; Συγγνώμη, Φρανκ.
Δεν θα το έλεγα.
Αγάπη μου, μπορώ να σου πω λίγο;
Μισό λεπτό. Πρέπει να φύγω, Φρανκ.
Σ΄ευχαριστώ που ήρθες, πάντως.
Πρόσεχε τα συμπράγκαλά μου! Μη μου τα χτυπήσεις.
Τελείωνε! Έχουμε αργήσει!
Πρέπει να τελειώσουμε εκείνο που λέγαμε, θυμάσαι;
Έλα τώρα, μωρό μου, δεν έχω όρεξη τώρα.
Δεν φοράω εσώρουχο.
- Ο πατέρας μου πέθανε! Φόρα βρακί! - Προσπαθώ να βοηθήσω.
Σε παρακαλώ, μωρό μου, θέλω πολύ ένα μωρό, γι΄αυτό έλα.
- Έχουμε 5 λεπτά. - Ώπα!
- Τι; - Μη... Μη κοιτάξεις.
Είναι ένας τύπος κάτω... Μη κοιτάς!
...με μαύρο δερμάτινο, που με κοιτάζει καλά καλά.
Τον βλέπω. Και λοιπόν;
- Μη καρφώνεσαι! - Δεν καρφώνομαι.
Τον αναγνωρίζεις;
Όχι, αλλά πρέπει να είναι φίλος του πατέρα σου.
Τώρα πρέπει να πάω να δω το φαγητό.
Βάλε κανένα βρακί πριν αγγίξεις το φαγητό!
Τεράστιο!
- Κοιτάξτε! - Πήγε σ΄ένα καλύτερο μέρος, όμως.
Δεν είναι πανέμορφο; Επίσης, τραγουδάει.
- Ναι, όλα καλά. - Τα λέμε μέσα.
- Όλα καλά. - Βee Gees τραγουδάει.
- Ωραίο ακούγεται. Ιλέϊν! - Σας ευχαριστούμε που ήρθατε.
- Γεια σας. Μέσα, ναι. Τι; - Άκου, άκου.
- Πρέπει να σου πω κάτι. - Εντάξει.
Σε προειδοποιώ από τώρα ότι δεν θα σ΄αρέσει.
Ααρών.
- Θείε Ντάνκαν. - Πώς πάμε από χρόνο;
Μόλις έρθει ο Ράσελ, είμαστε έτοιμοι.
Καλώς. Τι ανοησίες ακούω ότι δεν θα πει λίγα λόγια ο Ράϊαν;
Προσφέρθηκα να εκφωνήσω τον επικήδειο, αλλά ο Ααρών είναι μεγαλύτερος.
Σίγουρα θα πει κάτι μοναδικό.
Είναι πολύ κρίμα.
Σίγουρα θα πας καλά, αλλά ο Ράϊαν είναι ο συγγραφέας της οικογένειας.
Γράφω κι εγώ, ξέρετε.
Όλοι γράφουμε επιταγές. Ο αδελφός σου είναι συγγραφέας.
Ορίστε;
Θείε Ντάνκαν, θέλω να σας ρωτήσω κάτι.
- Εντάξει. - Για τη Μαρτίνα.
Τη μικρή Μαρτίνα;
Δεν έχουμε κάποια συγγένεια, έτσι δεν είναι;
Όχι, όχι. Είναι οικογενειακή φίλη.
Ωραία, ωραία!
- Τι εννοείς, δεν είναι Βάλιουμ; - Είναι ενδιαφέρον.
Αυτό που νόμιζες για Βάλιουμ, δεν είναι Βάλιουμ.
- Ωχ! - Τι είναι, Τζεφ;
Κάποιου είδους παραισθησιογόνο.
- Μεσκαλίνη, LSD, Special Κ. - Τι;
Σερβιρισμένο σε μπουκαλάκι με χάπια.
- Θεέ μου! Αυτό δεν είναι αστείο. - Καθόλου αστείο.
- Κοίταξέ τον. - Θεέ μου!
- Είναι μαστούρης. - Τι...
Είναι φανερό.
Τι δουλειά έχουν αυτά στο σπίτι;
Είμαι φοιτητής Φαρμακολογίας, Λέϊνι.
Και κατ΄αρχάς, ποιος σκάει μύτη σε ξένο σπίτι..
..και μπουκώνει χάπια;
- Τα πέρασα για Βάλιουμ. - Προφανώς.
Τι να κάνω; Να του το πω;
Όχι, όχι. Θα φρικάρει.
- Εντάξει. - Όλα θα πάνε μια χαρά. Εντάξει;
Μην τον αφήνεις να μιλάει για πολύ με τους ανθρώπους.
- Εντάξει, εντάξει. - Ή τους θάμνους.
Τώρα είναι στο θάμνο!
Όσκαρ, αγάπη μου; Γύρνα πίσω. Πού πας;
Τζέφρυ, βοήθησέ με!
Όσκαρ! Όσκαρ!
Που να πάρει!
Βοήθεια, τ΄αχαμνά μου!
Σε λίγο θα πονάει το κεφάλι σου. Τελείωνε, θ΄αργήσουμε στην κηδεία.
Το όσχεό μου θα είναι σαν σάκος..
..με δύο μπάλες μπόουλινγκ, όταν σε ανεβάσω πάνω.
Τον εγκέφαλό σου περιγράφεις.
Γαμώτο!
Γεια.
Όσκαρ! Όσκαρ.
Γεια σου, μπαμπά.
Τι κάνεις;
Όχι κι άσχημα, αν σκεφτείς ότι κηδεύω τον αδελφό μου.
- Ναι, πράγματι. - Γεια σου, πατέρα.
- Γεια. - Τι κάνεις; Μια χαρά είσαι.
Πώς πας στο Πέπερνταϊν;
Καλά. Μην ανησυχείς για μένα.
- Δεν ανησυχώ για σένα. - Όσκαρ!
Ωραία. Όσκαρ.
- Βλέπω, έφερες το φίλο σου. - Σύντροφός μου είναι, όχι φίλος.
Γιατρέ! Χαίρομαι που σας βλέπω.
- Λυπάμαι πολύ, κύριε. - Ντέρεκ, χαίρομαι που ήρθες.
Σας ευχαριστώ. Ιλέϊν, καλησπέρα.
Πώς πάει το χαρτοφυλάκιό μου, λοιπόν;
Καλύτερα δεν γίνεται, κύριε.
Να βρεθούμε να παίξουμε γκολφ..
..και θα σας τα πω μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας.
- Ευχαρίστως. - Θαυμάσια.
- Ίσως να έρθει και η Ιλέϊν. - Υπέροχα.
Να βγούμε τριάδα.
- Ιλέϊν! - Θεία Σύνθια.
Λυπάμαι πολύ για τον θείο Έντουαρντ.
- Θα μας λείψει τόσο πολύ. - Και, Τζεφ... Πάνινα παπούτσια!
Εκείνος μου τα πήρε.
Θεία Σύνθια, από δω ο Όσκαρ.
Λυπάμαι πολύ για το θάνατο.
- Μη στενοχωριέσαι. - Συγγνώμη.
Αξιοθαύμαστη χάρη...
Τι γλυκός ο ήχος, ναι!
Που έσωσε έναν δύσμοιρο σαν...
Χάρηκα πολύ που σας είδα.
- Κι εμείς χαρήκαμε, θεία Σύνθια. - Λυπάμαι πολύ, κυρία μου.
- Μπαμπά. - Σύνθια.
- Λοιπόν, χρειαζόμαστε ένα σχέδιο. - Πράγματι.
Τι κάνει;
- Σ΄αγαπώ. - Θεέ μου!
Θεέ μου!
Άντε, σπρώχνε, κοριτσάκι! Χοντρομπαλά!
- Την αμόλησες, γέρο; - Πάρε τα πόδια σου.
- Γεια. - Θεέ μου!
Έμαθα για τον αρραβώνα, Ιλέϊν.
- Πώς το... - Ναι, το έμαθα.
Δεν μπορώ ν΄ασχοληθώ μαζί σου σήμερα.
Μη μου πεις...
Δεν το έχω πει ακόμη στον μπαμπά, όμως..
..και θα το εκτιμούσα αν βούλωνες το στόμα σου.
Εντάξει, θα το κάνω για χάρη σου.
Τι κοιτάζει...
- Ιλέϊν, εγώ... Θα μπορούσα... - Όσκαρ;
- Μωρό μου. - Ούτε να τελειώσω δεν μ΄άφησες.
Ο πατέρας μου ήταν εξαιρετικός άνθρωπος.
Γεννήθηκε το 1938.
Το 1938 ήταν μια εξαιρετική χρονιά. Το 1938...
Θα ήθελα να σου μιλήσω, αν έχεις λίγο χρόνο.
Ναι, φυσικά.
Σταμάτα την κλάψα! Μου γέμισες το γιακά με μύξες.
Όχι σκάλα, ρε φίλε!
Τι έχει η σκάλα; Ανέβασέ με, τελείωνε!
Πρέπει να σύρω το τομάρι σου στη σκάλα;
Ναι, πρέπει να σύρεις το τομάρι μου στη σκάλα.
- Πηγαίνεις συχνά σε κηδείες; - Όχι, η πρώτη μου είναι.
Έτσι θέλω να είναι κι ο γάμος μας.
Μπορεί να γνωρίσεις τον άντρα των ονείρων σου.
Πάω σε κηδεία, έχω και τον κλαψιάρη!
Τελείωνε!
Είναι λίγο λεπτό το θέμα.
Όταν ο Θεός μοίραζε μυαλά, εσύ κρατούσες ομπρέλα!
Να τα πούμε λίγο αργότερα;
Πρέπει να ήρθε ο θείος μου κι έχουμε καθυστερήσει.
- Φυσικά, κανένα πρόβλημα. - Κάνε κάτι!
Ευχαριστώ πολύ.
Σου είπα να μην ανασαίνεις στο σβέρκο μου.
Άσ΄τον σ΄εμένα. Κάτσε. Είσαι καλά;
- Τα βλέπω όλα διπλά. - Κάτσε.
- Εσύ είσαι, Ντέρεκ; - Κάτσε.
Τι κάνεις, γεράκο μου;
Ευχαριστώ πολύ.
- Θέλω να πιω κάτι. - Και πάλι ευχαριστώ.
- Έλα, Νόρμαν. - Ισοτονικό ποτό.
- Σήκω. - Πρέπει να ανεβάσω τους ηλεκτρολύτες.
Μπορείτε να καθίσετε για να ξεκινήσει η τελετή;
- Προσοχή. - Εντάξει.
Προσοχή. Είμαι συγγενής.
Να πάρει η ευχή! Όλη τη γερουσία μαζέψατε.
- Γεια. - Ωραία πόδια έχεις.
Συγγενείς και φίλοι..
..συγκεντρωθήκαμε εδώ για να θρηνήσουμε την απώλεια ενός καλού ανθρώπου...
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
...του Έντουαρντ Μπαρνς.
Θα ήθελα να ξεκινήσω...
Ιλέϊν, ξέρω ότι δεν με θεωρείς μέλος αυτής της οικογένειας.
Επειδή δεν είσαι, γι΄αυτό σταμάτα.
Ναι, αλλά όταν με έχωσες έξω, είχα μαζί μου το θείο Ράσελ.
Μου πήρες τη θέση στάθμευσης. Τον ανέβασα στο λόφο ολομόναχος!
Παραλίγο να χάσουμε την κηδεία!
Νόρμαν, αν με σκουντήξεις ξανά, θα σε ξυλοφορτώσω.
Όλο απειλές!
- Τι συμβαίνει; - Μου πήρε τη θέση στάθμευσης, Ααρών.
Ποια θέση; Πέθανε ο πατέρας μου. Σύνελθε!
"Τότε ο Ιωνάθαν έκανε συνθήκη μετά του Δαβίδ, διότι ηγάπα αυτόν ως την ψυχήν του."
"Και εκδυθείς ο Ιωνάθαν το επένδυμα το εφ΄εαυτόν.."
"..έδωκεν αυτό εις τον Δαβίδ, και την στολήν αυτού.."
"..έως και το ξίφος αυτού και το τόξον αυτού και την ζώνην αυτού."
Λίγα λόγια από τον γιο του Έντουαρντ, τον Ααρών, τον μεγάλο αδελφό του Ράϊαν.
Κάνα δύο μήνες μόνο. Την ίδια χρονιά γεννηθήκαμε.
Δεν φταις εσύ, μαμά.
- Τελευταία ευκαιρία. - Το΄χω. Το΄χω.
Μία φορά θα πεθάνει μόνο ο μπαμπάς.
Καλησπέρα σας.
Ή μάλλον σκέτο "΄σπέρα"..
..αφού δεν είναι δυνατόν να είναι καλή.
Ο πατέρας μου ήταν εξαιρετικός άνθρωπος.
Και γεννήθηκε το 1938...
..μια εξαιρετική χρονιά.
Το 1938, το νούμερο ένα τραγούδι ήταν το "Shοrtnin΄ Bread".
Ορισμένοι μπορεί να το θυμάστε.
Το μωράκι της μαμάς λατρεύει τη μπομπότα
Επίσης, το 1938, ο Άντρας της Χρονιάς για το περιοδικό "Τime" ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ.
Στοίχημα ότι θα εύχονται να το έπαιρναν πίσω.
Αυτό που άρεσε στον πατέρα μου ήταν να βλέπει το κανάλι Discονery.
Θα μπορούσαμε να πούμε τη μητέρα μου, χήρα της "Εβδομάδας του Καρχαρία".
Ό,τι είχε να κάνει με καρχαρίες, αγριόχοιρους ή σκαθάρια της κοπριάς..
..πάντα τον συνάρπαζαν. - Το είδες αυτό;
- Λάτρευε το "GοΙden GirΙs". - Τι;
Μπλανς, Ντόροθυ και Ρόουζ.
- Κουνήθηκε το φέρετρο. - Ξετρελάθηκε..
..όταν τα κορίτσια συνδικαλίστηκαν... - Όχι, όχι.
- Ιλέιν. ..το έπαιζαν τρεις φορές τη μέρα.
Ενίοτε έλεγα: "Πάμε μια βόλτα;" Κι απαντούσε...
Είναι ζωντανός. Κάτι ζωντανό είναι μέσα.
- Όχι, δεν είναι... - Πες το, κάποιος κουνιέται...
Κουνιέται το φέρετρο. Συγγνώμη.
- Κάποιος είναι μέσα. - Κάτσε κάτω, Όσκαρ.
Κουνιέται! Μόλις το είδα.
- Κάποιος προσπαθεί να βγει. - Θες βοήθεια;
- Δεν βλέπετε; - Τα καταφέρνω!
Τι στο καλό έχετε πάθει; Κουνιέται το φέρετρο!
Όσκαρ, κάτσε κάτω!
- Όχι, θα σας δείξω ότι ζει. - Ιλέϊν, κάνε κάτι.
Όχι, θα σας δείξω!
- Φύγε από κει! - Όσκαρ!
- Θεέ μου, Ράϊαν! Όχι! - Κάνε κάτι!
Έι! Έι!
Το πτώμα!
- Σύνθια! - Μαμά!
Όχι, πρέπει να τον βοηθήσω.
- Όχι, όχι! - Μισό λεπτό! Περίμενε!
Θα πεθάνει!
Ααρών, ως μεγαλύτερος, πήγαινε δες τι στο διάολο συμβαίνει.
Εντάξει, θα πάω.
Έι!
Τζεφ.
Δεν αισθάνομαι καθόλου άνετα.
Έλα!
Παραγέρασα για τέτοιες αηδίες.
- Πότε θα γίνει αυτή η κηδεία; - Αργότερα, αγάπη μου.
- Έι! Έι! - Εγώ απλώς...
- Θεέ μου! - Ώπα!
- Τι στο διάολο ήταν αυτό; - Ααρών...
- Όχι, όχι. - Ααρών, χίλια συγγνώμη.
- Πρέπει να καταλάβεις ότι... - Ώστε λυπάσαι;
Ο πατέρας μου έχει χυθεί στα πατώματα σαν σφουγγαρόπανο, αλλά..
..δεν πειράζει επειδή λυπάσαι εσύ! - Είμαι τόσο...
- Το φέρετρο κουνιόταν. - Σ΄εμένα μιλάει;
- Σ΄εμένα μιλάς; - Αγάπη, βούλωσέ το!
- Σ΄εμένα μιλάς; - Μισό λεπτό!
Όχι, δεν μιλάει σ΄εσένα. Άκουσέ με. Πήγαινε μέσα.
Ααρών, όχι. Θα σου εξηγήσω αργότερα.
Θα επανορθώσεις στην επόμενη κηδεία του πατέρα μου!
- Μωρό μου! - Όχι, όχι, όχι!
Δεν κάνω σεξ αυτή τη στιγμή!
- Δεν θα σου ζητούσα αυτό! - Συγγνώμη, τι ήθελες;
- Όλα καλά; - Όχι.
- Απλώς... - Όχι!
- Μισέλ, λυπάμαι. - Δεν πειράζει.
- Τέρμα, θα τον σκοτώσω. - Όλα καλά.
Παλιοηλίθιε!
- Μπαμπά! Ξέχνα το, σε παρακαλώ! - Να το ξεχάσω;
Δεν το πιστεύω ότι έφερες αυτόν τον μανιακό. Μη τον ξαναδώ!
Ξέρεις ότι δεν είναι έτσι συνήθως!
Απλώς πήρε κάτι φάρμακα και...
- Φάρμακα; - Του έδωσα ένα Βάλιουμ..
..και αντιδράει πολύ άσχημα. - Το Βάλιουμ δεν επιδρά έτσι.
Η μαμά σου έπαιρνε Βάλιουμ επί 40 χρόνια και δεν έριξε ποτέ φέρετρο.
- Σταμάτα, μπαμπά. - Δεν τελειώσαμε.
Αυτό θα μου το πληρώσεις, στο υπόσχομαι!
- Σ΄ευχαριστώ, Τζεφ. - Παρακαλώ, ξάδελφε.
Επιτρέψτε μου να σας ζητήσω συγγνώμη.
Όλα, όμως, επανήλθαν στη θέση τους..
..οπότε, απολαύστε τα αναψυκτικά, παρακαλώ.
Οι ψαροκροκέτες είναι θανατηφόρες.
Θα σας ειδοποιήσουμε πότε αρχίζουμε.
Ας τον κάψουμε να ξεμπερδεύουμε!
- Πάω να κάνω ένα τσιγάρο. - Εντάξει.
Πρέπει να ένιωσες απαίσια.
Μήπως να πάμε έξω, να πάρεις λίγο αέρα;
Μεγάλε και τρανέ, διάβασα το τελευταίο βιβλίο σου.
- Το "Μαύρη Πληγή". - Καλή φάση. Ευχαριστώ, θείε Ρας.
Δεν σε επαινώ, αλαζόνα κόπανε.
Τι μπούρδες ήταν αυτές. Ούτε για κωλόχαρτο δεν κάνει.
- Ααρών, είσαι καλά, φίλε; - Το παλεύω.
Ήταν ζόρικο..
..όπως έπεσε απ΄το φέρετρο σαν ψόφιο ψάρι.
Ήταν κάπως... Σκέφτηκα: "Να πάρει!"
Όχι τώρα, Νόρμαν.
- Πρέπει να πάω κάπου. - Συγγνώμη.
Ααρών. Ξέρεις, όμως, είναι τρομακτικό.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι έτοιμο το δωμάτιό σου. Ποτέ δεν ξέρεις.
Όταν είναι έτοιμο το δωμάτιό σου, τέρμα.
Κι έχω φοβηθεί απ΄αυτό το εξάνθημα στον καρπό..
..και δεν ξέρω πώς το έβγαλα και...
Ξέρω πως δεν είναι χλαμύδια.
Ξέρω πώς είναι, αλλά αυτό είναι διαφορετικό και φοβάμαι.
- Δεν ξέρω, φίλε. - Δείξ΄το στον θείο Ντάνκαν.
Γιατρός είναι.
Στον θείο Ντάνκαν, έχεις δίκιο.
Ίσως στεκόμαστε εμείς ακίνητοι και κινείται το φέρετρο.
- Όχι, δεν είναι... - Τίποτα...
Άκουσέ με, το φέρετρο κουνήθηκε.
- Το είδα. - Όχι, δεν ήταν...
- Θεέ μου, Ιλέϊν, χάνω τα λογικά μου; - Όχι, αγάπη μου.
- Γιατί έχω τόσο μεγάλα χέρια; - Κοίταξέ με. Συγκεντρώσου.
Ιλέϊν, τρελαίνομαι γι΄αυτό το παιχνίδι.
Ωραία, διότι πρέπει να σου πω κάτι.
Εντάξει. Τι είναι, αγάπη μου;
Θυμάσαι το Βάλιουμ που σου έδωσα νωρίτερα;
Ναι.
Φαίνεται πως δεν ήταν Βάλιουμ. Όχι εντελώς.
- Με άκουσες; - Γεια σου! Γεια σου!
- Μήπως τυφλώνομαι; - Θεέ μου!
Σου το υπόσχομαι.
Θείε Ντάνκαν! Μις Σύνθια, Μισέλ.
Έχω αυτό το πράγμα στο χέρι πολλές εβδομάδες..
..και αναρωτιόμουν τι πιστεύετε πως είναι.
Δεν είμαι...
Μάλλον πρέπει να σε δει δερματολόγος, Νόρμαν.
- Πάω έξω να πάρω λίγο αέρα. - Εντάξει.
Γιατί; Δεν έχω και δρεπανοκυτταρική αναιμία, έτσι;
Όχι, μοιάζει με χρωστική μετάλλαξη.
Χρωστική μετάλλαξη;
Σαν τον Χουλκ ένα πράγμα;
Δεν μπορώ να γίνω πράσινος!
Είμαι μαύρος κι ευαίσθητος! Θα πρασινίζω με το παραμικρό.
Σαν να το βλέπω.
Η Πρόνοια θα μου πει: "Εκείνο, όχι μωρό Χoυλκ".
"Χουλκ κάνει εξετάσεις αίματος ή θα βγει στα κανάλια."
Μάλλον θα έχεις κάποια αλλεργία. Στα θαλασσινά ή στους ξηρούς καρπούς.
- Ποιος ξηρός καρπός μεταλλάσσεται; - Δεν ξέρω! Και τώρα με συγχωρείς.
Κάποιος μου έδωσε παραισθησιογόνα;
- Κάποιο είδος παραισθησιογόνου. - Παραισθησιογόνο.
- Ιλέϊν, του το είπες; - Μόλις τώρα.
- Πώς είσαι; - Μου έδωσαν ναρκωτικά.
Ναι, όχι... Ναι.
- Ναι, λιγάκι. - Εσύ μου έδωσες ναρκωτικά!
- Ηλίθιε! - Σταμάτα, Όσκαρ!
- Άφησέ τον! Θεέ μου! - Πόση ώρα κρατάει;
Ιλέϊν, είναι απίστευτα δυνατός.
- Το ξέρω, λυπάμαι. - Πόσο κρατάει;
- Γύρω στο οκτάωρο; - Οκτώ ώρες, γαμώτο!
Μωρό μου, τι κάνεις;
Θα ξεράσω!
- Τζέφρυ, εσύ φταις για όλα. - Εσύ φταις. Εσύ του το έδωσες.
Γαμώτο!
Μην τρέχεις, μωρό μου!
Τι συμβαίνει, Ιλέϊν;
- Με παρακολουθείς; - Όχι τώρα, Ντέρεκ!
Έι!
- Συγγνώμη, είσαι καλά; - Είσαι εντάξει;
- Να πάρει! - Όσκαρ!
Με συγχωρείτε, του έρχεται εμετός!
Όσκαρ, γλυκέ μου, μην τρέχεις!
- Όσκαρ! - Όσκαρ!
Όσκαρ, μη μπεις εκεί μέσα! Βγες έξω, Όσκαρ!
Εδώ μέσα, εδώ είναι το μπάνιο. Θεέ μου!
- Χριστέ μου! Όσκαρ. - Κάνε πίσω!
Τι κάνεις;
Πίσω, αλλιώς σου τινάζω τα μυαλά.
- Ψηλά τα χέρια! - Είσαι...
Ψηλά τα χέρια!
Όσκαρ, μωρό μου.
- Πλάκα κάνεις; Άνοιξε την πόρτα, μωρό μου. - Ήρεμα, μεγάλε.
- Αγάπη μου. - Να πάρει.
Κλειδώθηκες μέσα, γι΄αυτό..
..ξεκλείδωσε την πόρτα. - Γαμώτο!
- Ιλέϊν; Δεν βρίσκω τα χάπια. - Μπορείς να...
Γαμώτο μου!
- Όσκαρ, άνοιξε την πόρτα. - Κρατάει έως και 8 ώρες.
- Άνοιξε την πόρτα. - Τέλεια.
- Άνοιξε, γλυκέ μου. - Έχουν περάσει ήδη... 5 λεπτά.
- Ωραία. - Γαμώτο!
Το κέρατό μου! 5 λεπτά! Γαμώτο!
- Γαμώτο! Γαμώτο! - Τι συμβαίνει!
- Όσκαρ, άνοιξε. - Να σας πω κάτι;
Δεν πάτε να φάτε κάτι; Θα ξεκινήσουμε σύντομα.
Η θλίψη επιδρά παράξενα στους ανθρώπους, έτσι;
- Ναι. - Αν θυμάσαι..
..θα ήθελα να σου μιλήσω για κάτι.
- Μπορούμε να το κάνουμε... - Μπορούμε να μιλήσουμε κάπου ιδιαιτέρως;
Παλιομαλάκες!
Υπέροχα είναι εδώ.
- Στο στυλ του Έντουαρντ. - Το ξέρω.
Γράφεις μυθιστόρημα;
Ναι, δικό μου είναι.
- Συγγνώμη. - Όπως κι ο αδελφός σου.
Βασικά, εγώ έγραφα πριν από εκείνον.
Έγραψα κάνα δύο άρθρα στο "Jet". Το ένα για την υπέρταση.
Πάει καιρός, όμως..
..και τώρα, ασχολούμαι κυρίως ως φοροτεχνικός.
Θα είσαι πολύ υπερήφανος για τον Ράϊαν, που εξέδωσε όλα τα μυθιστορήματά του.
Ναι, πολύ υπερήφανος.
Τι ήθελες να συζητήσουμε;
Ο πατέρας σου κι εγώ ήμασταν πολύ δεμένοι.
- Χαίρομαι. - Κάναμε πολλή παρέα.
Ο μπαμπάς ήταν γλεντζές.
Θέλω να σου δείξω μερικές φωτογραφίες με τους δυο μας.
Εδώ είμαστε στη Μασλ Μπιτς, εδώ στη Βένις Μπιτς.
Κι εδώ είμαστε στο Δυτικό Χόλλυγουντ, στην αποκριάτικη παρέλαση.
Δεν ξέρω αν έχεις πάει ποτέ, αλλά είναι πολύ φαντασμαγορική.
Όσκαρ!
Πώς μπήκες εδώ μέσα;
Κι εδώ είμαστε στην πρεμιέρα του "Dreamgirls".
Εγώ είχα ντυθεί Ντίνα κι ο πατέρας σου επέμενε να ντυθεί Έφι.
Λοιπόν, πώς ακριβώς γνώριζες τον πατέρα μου;
Όχι. Όχι!
Νομίζεις ότι μπορείς να έρθεις εδώ και να σπιλώνεις το όνομά του..
..δείχνοντάς μου μερικές φωτογραφίες απ΄την πρεμιέρα του "Dreamgirls";
Και τι έγινε; Κι εγώ το έχω δει 2-3 φορές.
Δεν σημαίνει πως είμαι ομοφυλόφιλος.
Περνάω στη σκοτεινή πλευρά Θα΄ναι τρομερή εμπειρία
- Τι αποδεικνύει αυτό; - Λυπάμαι.
Θα στο έλεγε ο ίδιος, αλλά δεν ήξερε πώς θα αντιδρούσες.
Το ξέρει η μητέρα μου;
Όχι. Και δεν υπάρχει λόγος να το μάθει.
Αρκεί να πάρω όσα μου αναλογούν.
Ορίστε; Τι σου αναλογεί;
Κάτι αξίζω κι εγώ.
Ο πατέρας σου κι εγώ ήμασταν εραστές και δεν μου άφησε τίποτα.
Πώς λες να νιώθω;
Ούτε ξέρω, ούτε και με νοιάζει!
Θα σου πω εγώ πώς νιώθω. Φτηνός.
- Σαν ένα φτηνιάρικο κομμάτι κρέας! - Τι θέλεις;
Πολλά θέλω, αλλά δεν σου ζητάω αυτό που θέλω.
- Αξίζω 30.000 δολλάρια. - 30.000 δολλάρια;
Ληγμένα παίρνεις; Δεν σου δίνω 30.000 δολλάρια!
Θέλω ν΄αγοράσω ένα σπίτι, να κάνω παιδί!
Δεν μπορώ να σου δώσω 30.000 δολλάρια!
Άκου να σου πω, ο πατέρας σου μου υποσχέθηκε να με εξασφαλίσει.
Έκανα θυσίες για να είναι ευτυχισμένος.
Δεν το θέλω, αλλά θα δείξω τις φωτογραφίες στη μητέρα σου.
Θέλεις να το κάνω;
Γαμώτο!
Περίμενε εδώ.
Εντάξει.
Ααρών, μόλις έλεγα στον Τζωρτζ..
..πως όταν ήμασταν μικροί..
..ο πατέρας σου μας έβαζε να κάνουμε μπάνιο γυμνούς!
- Δεν είναι αστείο; - Ξεκαρδιστικό!
- Μπορεί να ξέρει ο άντρας σου. - Μισό λεπτό. Ααρών!
Κάποια στιγμή σήμερα;
Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;
Όχι, καλά είμαι, ευχαριστώ.
Σε παρακαλώ, Όσκαρ!
Ιλέϊν, τι κάνεις μετά την κηδεία;
Έχω εισιτήρια για τον "Usher", πρώτη σειρά, στο StapΙes Center.
Δεν έχεις εισιτήρια.
Όχι ακόμη, αλλά μπορώ να βρω.
Να σου πω κάτι; Φύγε, σε παρακαλώ.
Δεν σου αξίζει!
Δεν του αξίζεις.
Πάω να βρω τον Νόρμαν.
Δεν έχεις πάει ποτέ στη Νέα Υόρκη;
Μία φορά, με τους γονείς μου.
Δεν μπορείς να τη δεις έτσι. Πρέπει να έρθεις καμιά φορά.
- Πότε έχεις γενέθλια; - Την περασμένη εβδομάδα έγινα 18 ετών.
Ο αγαπημένος μου αριθμός, κορίτσι μου!
Θέλω να πάρεις το λεωφορείο..
..και να έρθεις να με βρεις στη Νέα Υόρκη φέτος. Μπορείς να το κάνεις;
Για μένα;
Εντάξει. Ναι.
Έτσι μπράβο. Και σου έχω ένα σωρό λιχουδιές.
- Σοβαρά; - Σ΄αρέσουν τα γλειφιτζούρια;
- Ράϊαν, πρέπει να σου μιλήσω. - Ζελεδάκια...
- Ράϊαν, πρέπει να σου... - Όχι τώρα.
- Πρέπει να σου μιλήσω. - Δώσε μου 5 λεπτά.
Αδέλφι, θρηνώ εδώ πέρα.
Μαρτίνα, μας επιτρέπεις; Πρέπει να συζητήσουμε κάτι.
Άρχισε ο Μπομπ Σφουγγαράκης. Τα λέμε μετά.
Τι κάνεις;
Θυμάσαι τον τύπο που ήρθε νωρίτερα και δεν τον αναγνωρίζαμε;
- Τον τύπο με το δερμάτινο μπουφάν. - Ναι...
Ήρθε στη βιβλιοθήκη και μου έδειξε κάτι φωτογραφίες του με τον μπαμπά.
Σου έδειξε φωτογραφίες.
- Πού είναι το κακό; - Φωτογραφίες του με τον μπαμπά. "Μαζί."
- Τις 20 ερωτήσεις παίζουμε; - Ήταν ο εραστής του μπαμπά.
- Όχι, φίλε! Όχι, όχι, όχι! - Ναι, τον λένε Φρανκ.
Μου έδειξε φωτογραφίες του με τον μπαμπά όπου κάνουν διάφορα.
Μου λες ότι ο πατέρας μας ήταν "συκιά";
- Εντελώς, όμως. - Με τίποτα.
Δεν το πιστεύω. Ο δικός μου πατέρας δεν είναι ομοφυλόφιλος.
Είναι τόσο στρέϊτ, που κάνει μέχρι εμένα να μοιάζω ομοφυλόφιλος.
Και δεν είμαι ομοφυλόφιλος.
Μπαμπάκα!
Δεν ήξερα ότι έκανε γιόγκα.
Κοίτα εδώ! Κάνουν το "καροτσάκι"!
- Ευχαριστώ. - Δεν το καταλαβαίνω.
Απορώ τι βρίσκει σ΄εκείνον το φιγουρατζή που δεν το βρίσκει σ΄εμένα.
- Φαίνεται σοβαρό, έτσι; - Φυσικά, για τη ζωή μου πρόκειται.
Κοιμάμαι μόλις 8 ώρες το βράδυ.
- Είμαι σε αδιέξοδο. - Τι;
- Όχι, ρε φίλε! - Ναι;
- Εγώ. Χρωστική μετάλλαξη; - Σωστά.
Ίσως είναι Λεύκη, εκείνο το πράγμα που είχε ο Μάϊκλ Τζάκσον στα καρύδια του.
Δεν ξέρω τι είχε στα καρύδια του ο Τζάκσον!
- Εντάξει. - Με ρωτάς..
..λες και τα΄χα δει!
- Φάε λίγο κέϊκ. Ίσως έχει ξηρούς καρπούς. - Και λοιπόν;
Ο μπαμπάς της Ιλέϊν είπε ότι ίσως έχω αλλεργία.
Μην τρως, λοιπόν. Άσε κάτω το πηρούνι.
Αυτό κάνω όταν είμαι στρεσαρισμένος! Τρώω.
Δεν θα τρως όταν σου κοπεί το χέρι.
Απλώς δοκίμασε το κέϊκ να μου πεις αν έχει ξηρούς καρπούς.
Η Ιλέϊν με έχει τρελάνει κι εσύ δεν βοηθάς.
Χοντροκέφαλε. Σταμάτα να μπουκώνεσαι για λίγο και φτιάξε μου ένα πιάτο.
Πάω να πλύνω τα χέρια μου και θα σου φτιάξω φοβερό πιάτο.
Ξέρω ότι σ΄αρέσει η πικάντικη σάλτσα με τα λαχανικά.
Έλα στον μπαμπάκα.
Θείε Ράσελ!
Μήπως είδες ένα μικρό μπουκαλάκι με Βάλιουμ;
- Αυτό σημαίνει ναι ή... - Μη με τρομάζεις!
Γαμώτο, πρέπει να έχει ξηρούς καρπούς!
- Σίγουρα θα ξαναρχίσουμε σύντομα. - Δρ. Μπαρνς!
- Πάμε μέσα. - Σε λίγο. Θέλω να μείνω λίγο μόνη.
Μισό λεπτό μόνο.
- Δρ. Μπαρνς, μια γρήγορη... - Με συγχωρείς.
Πώς είστε, μις Σύνθια;
- Καλά σας βλέπω. - Σ΄ευχαριστώ.
Αντέχετε; Τα μακαρόνια σας είναι άπαιχτα.
Έξι διαφορετικά τυριά. Ωραίος ήταν μες την κάσα.
Η ακαμψία τον βρήκε σε καλή θέση. Εκτός απ΄το αριστερό χέρι.
Καλά θα ήταν να του βάζατε κανένα γάντι του φούρνου.
Το κοστούμι που φοράει είναι εξαιρετικό.
Φτυστός ο Κόλιν Πάουελ ήταν. Σαν Ρεπουμπλικανός.
Είδατε τα παπούτσια, όμως;
Διότι μερικές φορές τους τα βγάζουν στο γραφείο τελετών, σωστά;
- Ιδίως αν είναι κροκό. - Νόρμαν. Μισό...
- Με συγχωρείς. - Συγγνώμη, μις Σύνθια.
Χριστέ μου!
Κάποιος έχασε τα χάπια του.
Αν δεν του δώσουμε τα λεφτά, θα δείξει τις φωτογραφίες στη μαμά.
- Άσε με να σκεφτώ, εντάξει; - Σκέψου, σκέψου.
- Πρέπει να τον πληρώσεις, λοιπόν. - Αυτή είναι η φαεινή σου ιδέα;
Εγώ θα τον πληρώσω; Τα δικά σου λεφτά;
Δεν έχεις αποταμιευτικό λογαριασμό ή "κλεισμένα" λεφτά; Έναν κουμπαρά έστω;
Ααρών, είμαι χρεωμένος μέχρι το λαιμό. Είμαι άφραγκος, φίλε. Σαν τον Μc Ηammer.
Αν δεν βρω λεφτά σύντομα, θα παίξω σε κανένα ριάλιτι.
Δηλαδή, πρέπει να πληρώσω την κηδεία, την τροφοδοσία, όλες τις αηδίες..
..και τώρα πρέπει να βρω και 30.000 δολλάρια;
- Και δικός σου πατέρας ήταν. - Είσαι μεγαλύτερος.
- Κατά 9 μήνες, όπως τονίζεις. - Δεν έχει σημασία.
Άλλωστε, οι γονείς μας σε τάϊζαν αρκετό καιρό.
Κάτι θα έχεις βάλει στην άκρη. Δεν είχες ενοίκιο τόσα χρόνια.
Απλώς ζούσα μαζί τους, δεν με συντηρούσαν.
Ο μπαμπάς ήταν 5 χρόνια συνταξιούχος.
Ποιος νομίζεις ότι πλήρωνε τα έξοδα;
Αφού έχουμε οικονομικό πρόβλημα κι οι δύο, τι να κάνουμε; Να πάει να πνιγεί!
Να πάει να πνιγεί, Ααρών.
Πλήρωσε τον άνθρωπο. Πλήρωσέ τον.
- Είσαι καλά, φίλε μου; - Όχι βέβαια!
Πέθανε ο ανηψιός μου και τα καθαρματάκια έφαγαν την πατατοσαλάτα.
Νομίζω πως είμαστε έτοιμοι για τη λειτουργία.
Πέντε λεπτά ακόμη, σας παρακαλώ. Μόνο πέντε λεπτά.
Τι γίνεται, μωρό μου; Όλα καλά;
Όχι, δεν θα μπορέσουμε να μετακομίσουμε τόσο σύντομα όσο λέγαμε. Λυπάμαι.
Περίμενε. Άκουσέ με! Τι είν΄αυτά που λες;
Δεν θα το έλεγα αν δεν υπήρχε λόγος.
- Και ποιος είναι ο λόγος; - Δεν έχουμε χρόνο, Ααρών.
Ααρών, προσπαθώ να δείξω κατανόηση..
..αλλά πρέπει να μου δώσεις εξηγήσεις. Και το εννοώ!
Λίγο χρόνο ακόμη, εντάξει;
Ώπα, δεν είναι έτοιμο για ανάγνωση.
- Στο τραπεζάκι το βρήκα. - Και τι σημαίνει αυτό;
Όταν κάποιος αφήνει κάτι σ΄ένα τραπεζάκι..
..υποτίθεται ότι είναι για όλους. Έτσι πάει συνήθως.
Αυτό λένε οι κανόνες του τραπεζιού.
- Να μπούμε στο ψητό; - Κανένα πρόβλημα.
Γράφω την επιταγή, μας δίνεις τις φωτογραφίες..
..και δεν πλησιάζεις τη μητέρα μας.
- Σύμφωνοι; - Σύμφωνοι.
Εντάξει.
- Το επώνυμό σου; - Λόβεττ.
Με δύο "ταυ".
- Λόβεττ. - Προσχέδιο είναι;
- Τι; - Το μυθιστόρημα. Είναι προσχέδιο.
- Ναι, ναι. Και λοιπόν; - Τίποτα.
Κι εγώ προσπάθησα να γράψω κάποτε. Ούτε εγώ τα κατάφερα.
Είναι σαν χάρισμα. Ή το΄χεις ή δεν το΄χεις.
Θα είναι δύσκολο για σένα..
..να έχεις έναν επιτυχημένο συγγραφέα για αδελφό.
Μαζί με τον πατέρα σου, κυριολεκτικά "ρουφήξαμε" το "Κουτάκι της Ρόντα".
Το λατρέψαμε! Ήταν τόσο υπερήφανος για σένα.
Σ΄ευχαριστώ. Μάλλον.
- Αυτό ήταν. Δεν μπορώ να το κάνω. - Ααρών, όχι, όχι.
Τι κάνεις;
Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να του δώσω τα λεφτά που έβγαλα με τον ιδρώτα μου!
Μην είσαι ηλίθιος.
Θα στα δώσω μόλις πάρω την προκαταβολή.
Διαλέγει τη σημερινή μέρα που κηδεύουμε τον πατέρα μας!
Και προσβάλλει και το βιβλίο μου από πάνω; Όχι! Όχι!
- Μα έχει φωτογραφίες. - Καρφί δεν μου καίγεται τι έχει!
Ας τις δείξει σ΄όλον τον κόσμο. Ας τις ανεβάσει και στο Facebοοk!
Ποιος διάολος νομίζει πως είναι;
Καλώς. Το κρίμα στο λαιμό σου, όμως.
Ώπα, στάσου λίγο! Περίμενε!
Κάνε πίσω.
- Όχι, ας το συζητήσουμε λίγο. - Δεν έχουμε να συζητήσουμε τίποτα.
- Όχι, μη... - Κάνε πίσω, είπα!
Έφερες σιδερικό σε κηδεία;
Άκου, δεν χρειάζεται να σκοτωθεί κανείς. Κανείς...
- Πάρ΄του το όπλο! - Δεν έχει όπλο!
- Έχεις σκοινί, μονωτική ταινία; - Σου μοιάζω για δολοφόνος;
Δεν έχω σκοινί και ταινία επάνω μου!
- Δεν βλέπω την τύφλα μου. - Βοήθεια! Βοήθεια!
- Φέρε τη γραβάτα σου! - Τη γραβάτα μου;
- Τι διάολο να την κάνω; - Κλείσ΄του το στόμα.
Ωραία, το πρώτο μέλημα στον πόλεμο είναι να κόβεις την επικοινωνία.
Ωραία, και τώρα φέρε εκείνο το πράγμα απ΄την κουρτίνα. Γρήγορα! Φέρ΄το.
Δέσ΄του τα πόδια. Τελείωνε, Ααρών!
- Νιώθω σαν να είμαι στο ροντέο! - Δέσ΄του τα χέρια τώρα. Γαμώτο!
Να πάρει! Ζόρικος δεν είναι; Εγώ πρέπει να τα κάνω όλα;
Όλα, εκτός απ΄την επιταγή!
Ξέρετε τι είχε μέσα το κέϊκ; Τι γίνεται; Ποιος είναι αυτός;
Νόρμαν, μπες μέσα και κλείσε την πόρτα! Δένε, Ααρών.
- Τι γίνεται; - Έπαθε κρίση.
- Γαμώτο! - Ναι, ναι.
Μόλις βρήκα κάτι Βάλιουμ έξω.
- Λες να τον καλμάρει; - Ωραία. Ναι, δώσ΄του κανένα.
- Ωραία. - Έλα.
Βάλε το σακάκι κάτω απ΄το κεφάλι..
..μην του γυρίσει η γλώσσα.
Αυτό το έμαθα στο Λύκειο Αρρένων-Θηλέων.
- Έλα. - Αυτό θα σε ηρεμήσει, φιλαράκι.
- Άνοιξε, άνοιξε! - Έτσι μπράβο.
- Έτσι μπράβο, μωρό μου! - Άνοιξε.
- Ναι. - Θα γίνεις καλά, φίλε μου.
- Μήπως είδατε ένα μικρό... - Πέρνα, Τζεφ.
Νόρμαν, σου είπα να την κλειδώσεις τη ρημάδα.
"Κλείσ΄την τη ρημάδα", είπες!
- Τι τρέχει; - Έπαθε κρίση.
- Και γιατί είναι δεμένος σαν σαλάμι; - Για να μην καταπιεί τη γλώσσα του.
Είναι μέρος της ιατρικής διαδικασίας.
Θεέ μου!
Σας εκβιάζει; Για ποιο πράγμα;
Αν μπορούσα να σου πω, δεν θα ήταν εκβιασμός, έτσι;
Πιστέψτε μας, είναι ο κακός. Θα σας εξηγήσουμε αργότερα.
Ναι, αλλά τι θα τον κάνουμε;
Τι θα κάνουμε, Ράϊαν, τώρα που του την έπεσες;
- Δεν ξέρω. Σκεφτείτε κάτι. - Εσύ είσαι ο μέγας συγγραφέας.
Δεν γράφεις κάτι όπου έζησαν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα;
- Πόσο θα κρατήσει το Βάλιουμ; - Το Βάλιουμ; Ποιο Βάλιουμ;
Βρήκα ένα μπουκαλάκι με Βάλιουμ..
..και του δώσαμε μερικά για να ηρεμήσει.
Του δώσατε μερικά απ΄αυτά; Διάολε!
- Τι; - Τι;
Βλέπετε...
Μερικά Βάλιουμ του έδωσα!
Τα βρήκα έξω.
Ακούστε τι συμβαίνει.
Όλοι αποκαλούν αυτά τα πραγματάκια "Βάλιουμ"..
..αλλά κάνουν λάθος, διότι δεν είναι. - Και;
Είναι μάλλον "τριπάκι" με "τριπάκι", άρα "τριπάκι".
Και ο Όσκαρ πήρε κατά λάθος, γι΄αυτό κάνει όλα αυτά τα τρελά.
Τι δουλειά έχεις μ΄αυτά;
Απλώς έφτιαξα μια δόση για έναν φίλο.
- Ποιον φίλο, την Έϊμυ Γουάϊνχαουζ; - Μισό λεπτό.
Μας λες ότι ο φίλος της Ιλέϊν..
..ο τυπάκος που πέταξε κάτω το φέρετρο..
..είχε πάρει μόνο ένα απ΄αυτά; - Ναι, ένα.
- Γαμώτο! - Δεν λες τίποτα.
- Και πόσα του έδωσες; - Γύρω στα τέσσερα με πέντε.
Τέσσερα με πέντε; Χριστέ μου, Νόρμαν! Τον κακομοίρη.
- Νόμιζα πως ήταν Βάλιουμ. - Μη φωνάζεις.
Τζεφ, τα νόμιζα για Βάλιουμ.
- Μα πέντε; - Ναι.
Ούτε σιρόπι για βήχα δεν θα΄δινα σε κάποιον!
Κι αυτό επειδή έχω δύο δράμια μυαλό!
Να καλέσουμε ένα ασθενοφόρο.
Αν μαθευτεί ότι τον μπουκώσαμε "τριπάκια"..
..θα μας συλλάβουν όλους. Κανάλια, σας έρχομαι!
- Υπάρχει περίπτωση να πεθάνει; - Ώπα!
- Τι; - Αν θα μπορούσε να πεθάνει;
Όχι! Σαχλαμάρες. Ίσως.
Λιγάκι. Πιθανώς. Εξαρτάται.
Ααρών; Ράϊαν, αγάπη μου; Είσαι μέσα, μωρό μου;
Πρέπει να ξεκινήσουμε.
Ερχόμαστε αμέσως, μαμά.
Ακούστε, πρέπει να πάμε έξω.
Να κερδίσουμε χρόνο μέχρι να βρούμε λύση.
Εσείς οι δύο μείνετε μαζί του.
Τι εννοείς, να μείνουμε μαζί...
Νόρμαν, φρόντισε να μην το σκάσει.
Απλώς κλείδωσε την πόρτα!
Εσύ φταις για όλα. Εσύ και τα πειράματα Χημείας!
- Απ΄την ΣΤ΄ Δημοτικού... - Σκάσε, Νόρμαν!
Γεια σου, μαμά. Πώς είσαι;
Ο Αιδεσιμότατος Ντέϊβις θέλει να σας μιλήσει.
- Πού είναι η γραβάτα σου, Ααρών; - Αυτή ψάχνω.
Έκανα υπομονή, αλλά αρχίζει να εξαντλείται.
Αν δεν συνεχίσουμε την κηδεία σύντομα..
..θα πρέπει να συζητήσουμε την αμοιβή μου.
Φυσικά. Μου δίνετε άλλα 5 λεπτά;
Γιατί να περάσω πάλι τα ίδια;
- Απλά άκουσέ με, εντάξει; - Άκου...
Δεν βγαίνεις μαζί μου μόνο και μόνο..
..επειδή με συμπαθεί ο μπαμπάς σου. - Όχι!
- Μπορείς να με βοηθήσεις λίγο; - Θεέ μου, τι εύκαμπτο δέρμα...
- Θα σταματήσεις επιτέλους; - Εντάξει.
Ο λόγος που δεν βγαίνω μαζί σου είναι επειδή ήταν λάθος εξ αρχής.
Περάσαμε κανα δυό παθιασμένους μήνες..
..αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι εμείς... - Είναι άδικο, ψέματα. Περάσαμε καλά.
- Σου χάρισα ένα ρολόϊ, σωστά; - Ορίστε.
- Γιατί; - Πάρ΄το.
Και το πρώτο μας βράδυ, μετά το πάρτΥ του Νόρμαν;
- Ήταν υπέροχο, ανυπέρβλητο. - Ήμουν τύφλα.
Θα πήγαινα με οποιονδήποτε.
- Σ΄ευχαριστώ. - Δεν είναι φιλοφρόνηση, Ντέρεκ!
Φύγε. Φύγε!
Με σκέφτεσαι ακόμη, όμως, έτσι; Μην πεις τίποτα.
Τι τον έχει πιάσει;
Είναι πανέμορφα.
Ακόμη δεν έχει πατατοσαλάτα.
- Γεια σου, θείε Ράσελ. - Γεια.
Όχι, μη... Είναι μιας κυρίας. Μην το τρως.
Δεν το χρειάζεται. Τώρα είναι δικό μου.
Τι πρόβλημα έχεις, αγόρι μου;
Οι γυναίκες είναι το πρόβλημά μου, θείε Ράσελ.
Δεν υπάρχει γυναίκα χωρίς πρόβλημα.
- Σωστά. - Αν δεν είχαν προβλήματα..
..δεν θα μας άφηναν να τις αγγίξουμε. - Σωστά.
Θα σου πω κάτι για τις γυναίκες.
Είναι εξυπνότερες απ΄ό,τι νομίζεις..
..αλλά όχι τόσο έξυπνες όσο νομίζουν οι ίδιες πως είναι.
Γλυκιές σκύλες!
Δεν το καταλαβαίνω. Φέρεται σαν να μην υπάρχω.
Δεν το πιστεύω ότι δεν νιώθει το ίδιο.
- Απλώς το παίζει δύσκολη. - Σωστά.
- Θέλει να το παλέψεις. - Εντάξει.
Η γυναίκα θέλει έναν άντρα ο οποίος μπορεί να την κουμαντάρει.
- Έτσι πιστεύεις; Λες να είναι αυτό; - Πλησίασέ την και ταρακούνησέ την.
- Να την ταρακουνήσω; - Ναι.
- Θες να την ταρακουνήσω; - Μήπως πέτυχε το αντίθετο;
- Εντάξει. - Ταρακούνησέ την και φίλα την.
Απλώς δεν ξέρω αν θα πετύχει και τόσο.
- Ρε φίλε! - Τι έγινε;
Μου ήρθε χέσιμο. Πάνω που βρήκα πατατο...
Νόρμαν! Θέλω να χέσω!
- Δες μάτια. Δεν είναι φυσιολογικό αυτό. - Σαν ζόμπι είναι.
Είναι κανείς εκεί;
- Ποιος είναι; - Ποιος;
- Θέλω την τουαλέτα, ανοίξτε! - Πήγαινε ξεφορτώσου τον.
Άνοιξε την πόρτα!
- Δεν μπορείς να πας επάνω; - Είμαι σε καροτσάκι, παλιοηλίθιε!
Πώς θα ανέβω τις σκάλες;
- Τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω.
- Άνοιξε την πόρτα! - Να τον βάλουμε πίσω απ΄τον καναπέ.
Πρέπει να πάω τουαλέτα, φίλε! Άνοιξε!
Νόρμαν!
- Άνοιξε τη ρημάδα την πόρτα! - Μισό λεπτό! Ψάχνω το κλειδί.
Πρέπει να πάω τουαλέτα, χοντροκόπανε!
- Συγγνώμη! - Πάω στην άλλη άκρη..
..για να πάρω το κλειδί, θείε Ράσελ.
Για να πας στο μπάνιο, διότι ξέρω ότι θες κακάκια.
Άνοιξε την αναθεματισμένη την πόρτα! Να πάρει η ευχή!
Τι στο διάολο γίνεται εδώ;
Θείε Ράσελ!
Τσακίσου έλα εδώ! "Θείε Ράσελ" και κουραφέξαλα.
Έλα, Ααρών, σκέψου.
- Σκέφτομαι. - Ξέρεις κάτι;
- Σταμάτα να σκέφτεσαι και κάνε κάτι. - Γιατί εγώ;
- Εσύ τον έδεσες. - Κάποιος έπρεπε να προστατέψει τη μαμά.
Την προστατεύω από τότε που έκανες το συμβόλαιο..
..ξιπασμένο κάθαρμα!
Δεν μπορείς να το χωνέψεις, έτσι;
Ζηλεύεις επειδή έφυγα κι έκανα αυτό που πάντα ήθελες να κάνεις;
Δεν μπορούσα να παρατήσω την οικογένειά μου.
Έχω τη μαμά, τον μπαμπά, μια γυναίκα. Έχω ένα σωρό υποχρεώσεις.
Μην τα φορτώνεις όλα στις υποχρεώσεις.
Τρία χρόνια έγραφες ένα μυθιστόρημα και δεν το δίνεις σε κανέναν.
Θα περιμένεις να πεθάνεις πρώτα;
Λες να γίνεις ο Τουπάκ των βιβλίων; Ο Μακιαβέλι;
Τουλάχιστον όχι γραφιάς που αραδιάζει μπούρδες, κύριε "Μυστικό της Μαμάς"!
Το μυστικό είναι ότι είναι άθλιο!
Κύριε "Μαύρη Πληγή", πληγώνεσαι να διαβάζεις τέτοιες αηδίες!
Κύριε "Χωρίς Μελάνι", κύριε "Κενή Σελίδα". "Δεν υπάρχει τίποτα εδώ."
Τουλάχιστον τα δικά μου εκδίδονται.
Αυτό είναι το θέμα; Η έκδοση;
- Μη με αγγίζεις, Ααρών. - Θα σε αγγίζω.
- Μη με ακουμπάς, φίλε. - Θα σε ακουμπάω.
- Αυτό θα... - Μ΄αρέσει να αγγίζω.
Θες να μου χώσεις μπουνιά στα μούτρα;
Όχι. Γιατί, όταν μπορώ να κάνω αυτό;
- Για δες! Πώς νιώθεις τώρα; - Το καρύδι μου!
Θα το πω στη μαμά!
- Θα το πω στη μαμά! - Όχι!
Μην τολμήσεις να το πεις στη μαμά!
- Ααρών, κάνεις λάθος. - Πάρε εδώ μαύρη απειλή!
- Πάρε εδώ... - Ααρών.
- Φύγε! Όχι τώρα! - Τι συμβαίνει;
- Φέρε ένα τούβλο. - Γιατί φέρεστε έτσι;
- Παράτα με. Πες της. - Τι να μου πει;
- Τι; - Έλα εδώ.
Θυμάσαι τον τύπο με το δερμάτινο;
Φυσικά, τον φίλο του πατέρα σου.
Δεν ξέρω πώς να σου το πω, αλλά φαίνεται ότι εκείνος κι ο μπαμπάς ήταν...
Ήταν πολύ δεμένοι.
- Έκαναν σεξ, Μισέλ. - Όχι!
- Ναι. - Όχι! Με εκείνον; Είστε σίγουροι;
- Ίσως το έχει επινοήσει... - Είμαστε σίγουροι.
Και το χειρότερο είναι ότι...
..τώρα ζητάει 30.000 δολλάρια. - 30.000 δολλάρια;
Αλλιώς, θα αρχίσει να δείχνει φωτογραφίες όπου κάνουν διάφορα.
- "Διάφορα"; Τι είδους διάφορα; - Σεξουαλικά.
Παναγία μου!
- Εντάξει. - Γρήγορα!
- Κατεβάζω ολόκληρη τορπίλη! - Μισό λεπτό!
Κατέβασέ μου το παντελόνι!
- Κάν΄το μόνος σου! - Πώς; Είμαι ανήμπορος!
Είμαι ανάπηρος, που να πάρει! Το σώβρακό μου!
- Μην αργείς... - Ποιος το λέει "σώβρακο";
Το σώβρακό μου! Τελείωνε! Κοντεύω; Άντε, λοιπόν!
Μισό λεπτό!
- Το φίδι στο στόμα μου. - Μισό λεπτό!
- Όχι! Έχει κολλήσει το χέρι μου! - Πώς βρέθηκε...
- Γουστάρω αυτά τα καθίσματα. - Μη, έχει κολλήσει το χέρι μου!
Μη, θείε Ράσελ! Σε παρακαλώ!
Βγες, σε παρακαλώ! Βγες!
Πώς είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο; Θεέ και...
Νόρμαν!
Τζεφ, δώσ΄μου μια πετσέτα, σε παρακαλώ!
- Τι; - Σου ξέφυγε ένα σημείο.
Όχι! Όχι! Σε παρακαλώ, Θεέ μου!
- Νόρμαν, ηρέμησε. - Όχι! Όχι!
Νομίζω ότι μου μπήκε και στο στόμα!
Νόρμαν! Σύνελθε!
Προτιμάς να έχεις σκατά στο στόμα ή να μας πιάσουν; Σκέψου!
Έχεις δίκιο, πρέπει να συνέλθω.
Όλα είναι άψογα. Θα ξεχάσω τα κακά στο στόμα μου.
- Θα κρατήσω λίγο την ανάσα μου. - Δεν ήταν ποτέ εκεί, δεν ήταν ποτέ εκεί.
- Γαμώτο! - Όχι!
Πώς... Πώς... Πώς στο διάολο...
- Δες τι κάνει. - Φιλαράκι;
Είσαι καλά, φίλε;
Γαμώτο μου!
- Φιλαράκι. - Δες αν είναι καλά.
- Είσαι καλά; - Σύνελθε. Ξύπνα, φιλαράκο.
- Πώς τον λένε; - Δεν ξέρω!
- Ο Λάρι, δοκίμασε τον Λάρι! - Λάρι;
Ταρακούνα τον.
- Λάρι; - Έλα!
- Ώπα, Λάρι; - Ίσως δεν τον λένε Λάρι.
Δοκίμασε κάποιο άλλο. Μπερτ, Έρνι, δεν ξέρω. Μπιγκ Μπερντ!
Θα δω αν αναπνέει..
..διότι αυτό κάνουν οι ζωντανοί, έτσι;
Θα δω αν αναπνέει, διότι πρέπει να αναπνέει.
Κύριε, κάνε να αναπνέει. Δεν αναπνέει.
- Γαμώτο! - Τι;
Είναι νεκρός.
Θα δώσουμε σ΄αυτόν τον τύπο τις μισές οικονομίες μας.
- Δεν είναι τόσο απλό. - Γιατί όχι;
Ο Ααρών αρνήθηκε να πληρώσει.
- Γιατί δεν πληρώνεις εσύ; - Δεν είναι αυτό το θέμα.
Εξάλλου, ο μόνος λόγος που έσκισε την επιταγή ο Ααρών..
..είναι επειδή ο κοντός κακολογούσε το μυθιστόρημά του.
- Όχι! - Μισό λεπτό. Τι;
Το μυθιστόρημά σου;
Δεν το δίνεις σ΄εμένα να το διαβάσω, αλλά το δίνεις στον τύπο;
- Δεν του το έδωσα εγώ. - Σοβαρά;
Σοβαρά, Ααρών; Σοβαρά;
Με υποχρέωσες.
Άσ΄τη να φύγει. Θα της περάσει.
Τουλάχιστον εκείνος ο λευκός πήρε αυτό που του άξιζε.
Για να καταλάβω, δηλαδή.
Ο πατέρας μας έκανε ομοφυλοφιλικό σεξ μ΄έναν που χωρούσε στην τσέπη του..
..κι εσύ θύμωσες επειδή είναι λευκός;
Δεκάρα δεν δίνω... Άσε με ήσυχο. Θρηνώ.
Θρηνείς!
Γεια σας.
Τι στο διάολο κάνει πάλι;
Νόρμαν, γιατί χαμογελάς σαν τον Λούις Άρμστρονγκ;
Ααρών, Ράϊαν, μπορείτε να έρθετε στη βιβλιοθήκη;
Σκατά μυρίζει.
Με συγχωρείτε.
Τι; Μισό λεπτό, μισό λεπτό.
Καλέστε ασθενοφόρο. Καλέστε ένα ασθενοφόρο!
Είναι... Δεν έχει νόημα.
Τι εννοείς, δεν έχει νόημα;
Κοίτα τον, Ααρών. Είναι νεκρός.
Δηλαδή, εντελώς νεκρός;
- Υπάρχει και λίγο νεκρός; - Τι του κάνατε;
- Τίποτα! - Κάτι πρέπει να κάνατε.
Όταν φύγαμε, ήταν ζωντανός..
..και περίμενα να τον βρω έτσι γυρνώντας.
Αρπάχτηκε με το τραπέζι και κέρδισε το τραπέζι.
- Πολύ κακό αυτό. - Ναι.
- Τι θα κάνουμε, παιδιά; - Από 25 χρόνια μέχρι ισόβια.
Πρέπει να πάω κάπου αλλού.
Ώπα, ώπα.
Ράϊαν, δεν κάνω για τη φυλακή.
Ξέρεις πόσο γρήγορα διαδίδεται ένα εξάνθημα στη φυλακή;
Κόψ΄το! Κανείς δεν τον ξέρει τον τύπο.
Κανείς δεν ξέρει το όνομά του. Ούτε καν θα τον πρόσεξαν.
Δεν τον πρόσεξαν; 1,20 μέτρα είναι, που να πάρει!
Αρκεί να ξεφορτωθούμε το πτώμα.
- Θα είναι σαν να ήρθε κι έφυγε. - Και τι;
Θα το βάλουμε στο διαδίκτυο;
Δυο μήνες έκανα να ξεφορτωθώ ένα καναπέ!
Σταθείτε.
Είδε κανείς πόσο είναι το φέρετρο του θείου Έντουαρντ;
Θες να τον θάψεις μαζί με τον πατέρα μας;
Γιατί όχι; Δεν θα το πάρει κανείς χαμπάρι.
- Έλα τώρα! - Μισό λεπτό.
Παραδέξου πως είναι λογικό, Ααρών. Σκέψου το.
Το φέρετρο είναι εδώ, η τρύπα είναι έτοιμη.
Εκτός αν έχεις καμιά καλύτερη πρόταση, μεγάλε αδελφέ.
Εγώ λέω να τον θάψουμε τον άτιμο.
Παράξενο είναι. Ό,τι κι αν πεις ή όσες φορές κι αν το πεις..
..και πάλι είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξουμε μαζί.
Όλοι κάνουμε λάθη, σωστά;
Ιλέϊν, σοβαρολογώ. Μία φορά μονάχα ζούμε.
Πρέπει να κάνεις αυτό που θα σε κάνει πιο ευτυχισμένη.
Ίσως βρήκα κάτι να νοιάζομαι περισσότερο απ΄τον εαυτό μου.
Και ίσως πρέπει να κάνεις κι εσύ το ίδιο.
Και δεν εννοώ τον πατέρα μου ή τα λεφτά του.
Αυτό είναι... Αυτό είναι πολύ ψυχρό.
- Νοιάζομαι για σένα, Ιλέϊν. - Λάθος, Ντέρεκ. Εσένα νοιάζεσαι.
Νοιάζεσαι για μένα ως προς το αποτέλεσμα.
Δεν είναι έτσι, Ιλέϊν. Μου αξίζεις.
- Ξεκόλλα. - Σοβαρολογώ.
Τι έχει αυτός ο τύπος που δεν το έχω εγώ;
Όχι την επιτυχία, πάντως, σωστά;
Κατ΄αρχάς, είναι στοργικός.
- Έλεος! - Εσύ δεν θα κουνιόσουν..
..για να βοηθήσεις κάποιον.
- Ο Όσκαρ το κάνει συνέχεια. - Έλα τώρα!
Βοηθάει τον κόσμο. Είναι συμπονετικός.
- Είναι ευγενικός, ισορροπημένος. - Σοβαρά;
Είναι όσα δεν θα γίνεις εσύ ποτέ.
- Π.χ., γυμνός στη στέγη. - Τι;
Θεέ μου!
Θεέ μου! Όσκαρ!
Αυτό έπρεπε να το έχω κάνει εδώ και ώρες.
Τι κάνεις;
- Δεν ξέρω, αλλά έλα εδώ. - Σταμάτα! Όχι!
- Ιλέϊν; Θεέ μου! - Παράτα με!
- Ιλέϊν! - Θεέ μου!
- Σοβαρά. - Όσκαρ!
Όσκαρ, όλα καλά. Τι κάνεις;
- Θα είχαμε κάτι όμορφο.. - Όσκαρ!
..αλλά έπρεπε να το χαλάσεις. Ούτε καν αιμορραγώ. Σαν κορίτσι χτυπάς.
Όσκαρ! Τι κάνεις;
- Εγώ τι κάνω; - Τι κάνεις;
- Σε είδα να τον φιλάς. - Όχι!
- Τώρα το είδα!
- Μόλις τον φίλησες! - Δεν τον φίλησα..
..σου το ορκίζομαι! - Κάτι ακόμη.
- Είσαι απατεώνισσα! - Σκάσε και φύγε!
Με απάτησε. Θα πηδήξω.
- Όχι! Αγάπη μου, ηρέμησε! - Πάω να βρω τον Νόρμαν.
Αξίζετε ο ένας τον άλλον.
- Έχεις πάρει ναρκωτικά. - Θα πηδήξω.
Όσκαρ. Μη!
Όσκαρ, έλα μέσα! Σε παρακαλώ, αγάπη μου!
- Θα πηδήξω. - Όσκαρ, θα χτυπήσεις!
Όσκαρ! Θεέ μου!
- Όσκαρ, είσαι καλά; - Μια χαρά.
Δες τους σαν τα μυρμήγκια. Γαμώτο.
Γαμώτο, είναι πολύ ψηλά. Χριστέ μου!
Και πώς θα τον βάλουμε στο φέρετρο;
Εκείνη η τσάντα Λουί Βιτόν που έφερες;
Χωράνε δυο τέτοιοι εκεί μέσα.
Ααρών, αυτό δεν έχει να κάνει μ΄εμάς. Σκεφτείτε όλοι.
- Να τον βάλουμε στα άπλυτα. - Πω, πω!
Όπως στις ταινίες με τις φυλακές!
- Νόρμαν, ο Ντέρεκ είμαι, άνοιξε. - Γαμώτο!
- Θα τον πάμε στο μπάνιο. - Νόρμαν!
- Περίμενε! - Νόρμαν.
Περίμενε! Ψάχνω το παντελόνι μου!
- Ποιο παντελόνι; - Περίμενε!
Άνοιξέ μου, είναι επείγον.
- Σε παρακαλώ, άνοιξε. - Γαμώτο.
Τι στο διάολο; Ααρών;
Τι δουλειά έχει ο θείος στο μπάνιο;
- Του ήρθε να πάει! - Σκασίλα μου! Όχι εκεί, όχι τώρα.
- Τι στο διάολο έχεις πάθει; - Έτσι έβαζα το γέρο...
Ααρών; Άνοιξέ μου.
- Γεια. - Γεια σου, Ααρών.
Πρέπει να μιλήσω στον Νόρμαν αμέσως.
Εδώ είμαι. Τι έγινε;
Φίλε, ο Όσκαρ τρελάθηκε. Σκαρφάλωσε...
- Τι διάολο γίνεται εδώ μέσα; - Τίποτα. Τι;
Ο Όσκαρ τρελάθηκε, φίλε. Είναι στη στέγη, ολόγυμνος.
Με είδε να φιλάω την Ιλέϊν και απειλεί να πηδήξει.
- Εσύ τη φιλούσες; - Αφού σου είπα, ήταν ερωτευμένη μαζί μου!
- Γαμώτο! - Τι;
Πρέπει να φύγω.
- Μισό λεπτό. Πού πας, μεγάλε; - Ράϊ, αν πηδήξει..
..η αδελφή μου θα με σκοτώσει.
Δεν θα εγκατέλειπα το πλοίο, αλλά πρέπει να φύγω.
Γαμώτο! Φεύγω. Κλειδώστε. Μη σκοτώσετε κανέναν.
- Με απατάει! Εκείνη εκεί. - Κατέβα κάτω, μωρό μου.
- Θα πηδήξω τώρα. - Όσκαρ, τι κάνεις;
- Με απάτησε! - Όσκαρ!
Δεν έκανα τίποτα! Εκείνος με φίλησε!
Όσκαρ! Προσπάθησε να κατέβεις.
Σε παρακαλώ, κατέβα, μωρό μου.
- Δεν θέλω να πάθεις κακό. - Σε είδα να τον φιλάς..
..να με απατάς μπροστά στα μάτια μου!
- Να τα πούμε μέσα; - Μοιχαλίδα, ερωμένη του Ντέρεκ.
- Πήρες φιλάκι στο χειλάκι. - Σε παρακαλώ, Όσκαρ!
Σιωπή, Ιεζάβελ! Οι μοιχοί ποτέ δεν κερδίζουν, οι κερδισμένοι δεν απατούν.
- Έρχομαι επάνω. - Όχι, μαντάμ!
Δεν θες να μπεις μέσα..
..οπότε έρχομαι έξω. - Αυτή είναι αντρική δουλειά!
- Δεν μπορείς... Μην έρθεις επάνω! - Μη! Τι κάνεις;
- Ιλέϊν! - Αν έρθεις, θα πηδήξω.
Άλλο ένα βήμα και πηδάω απ΄τη στέγη.
- Ιλέϊν! - Ιλέϊν.
- Ιλέϊν! - Μην ανέβεις, θα πηδήξω.
Τι κάνεις; Ιλέϊν!
- Έι. - Έι!
- Τι κάνεις πάλι; - Ώπα, ώπα.
Μάλλον μπορώ να τον ξεφορτωθώ, αλλά μείνε εδώ..
..και φρόντισε να μην μπει κανείς μέσα.
Εντάξει, καλά. Θα κάνω ό,τι μπορώ.
- Μου χρωστάς χάρη, όμως. - Εντάξει.
- Μεγάλη χάρη. - Εντάξει, όσο σπέρμα θες.
- Όσο θες. - Ναι, σε παρακαλώ.
- Μη. - Όσο σπέρμα θέλω!
Εντάξει.
- Ποιος είναι; - Ααρών.
Ποιος λες να είναι; Άνοιξε.
Όλοι είναι έξω. Πρέπει να μεταφέρουμε το πτώμα τώρα αμέσως.
- Ας το κάνουμε. - Φύγαμε.
- Έρχομαι να τον πιάσω. - Πάμε.
- Τον έπιασες; - Με το μαλακό.
Ακόμη κι οι νεκροί μελανιάζουν.
- Είναι μικρόσωμος, αλλά βαρύς. - Γυρίστε τον απ΄την άλλη.
- Εσύ πρώτος. - Προσεκτικά το κεφάλι.
- Εντάξει. - Πρόσεχε το κεφάλι.
Μακάρι να διάλεγε πιο μικρόσωμο ο μπαμπάς.
Γρήγορα.
Καλά πάμε. Ελάτε!
- Κοίτα να μην μπει κανείς. - Εντάξει.
Γεια σου, νεαρέ μου.
- Γεια σας, Αιδεσιμότατε! - Υπάρχει τηλέφωνο;
Θέλω να σας ρωτήσω κάτι.
Σε ποια ηλικία αποφασίσατε να αφιερωθείτε στο Θεό;
Προσοχή, προσοχή.
- Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα. - Εντάξει.
- Έχει τηλέφωνο εκεί μέσα; - Όχι, δεν έχει...
..αλλά θέλω να εξομολογηθώ κάτι.
- Δεν είμαι ιερέας. - Δεν πειράζει. Κι εγώ δεν είμαι Καθολικός!
Απλώς ξέρω ότι ένιωσα κάτι το θρησκευτικό.
Εθίστηκα στα στριπτιζάδικα.
Η μυρωδιά, ο στύλος, οι ραγάδες, οι τομές της καισαρικής.
Δεν είχα ιδέα για τη σαντιγύ. Απολύτως καμία! Ούτε καν... Είμαι διαβητικός..
..οπότε αν φάω σαντιγύ από λάθος σημείο, θα βγάλω εξανθήματα.
- Τον κρατάς; - Ναι.
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε έτσι.
Κατά έναν παράξενο τρόπο, ίσως να το ήθελε.
Έλα τώρα! Δεν μπορείς να μιλήσεις σοβαρά ούτε για μία φορά;
Ξέχνα το, φίλε. Οι γνωστές αηδίες του Ράϊαν.
Γιατί πρέπει να πετάς κάτι τέτοια;
Γιατί δε γελάς, δεν απολαμβάνεις τη ζωή;
Να είσαι αυθόρμητος για μία φορά.
Μπορεί να γίνεις καλύτερος συγγραφέας.
- Τελείωσες; - Ναι, τελείωσα.
Έλα να τελειώνουμε.
Με έλουσε ένα φως και είδα αγγέλους..
..ντυμένους στριπτιζέζ. - Άκου...
..πρέπει να τηλεφωνήσω. Ένας άνθρωπος είναι στη στέγη.
- Θα πέσει. - Μη σκάτε.
- Θα το χαρεί όταν θα... - Στάσου!
Μα, Αιδεσιμότατε, δεν τελείωσα!
- Γνώρισα τη Σαλάντα στο στριπτιζάδικο. - Ας προσευχηθούμε.
Αντίο, πατέρα.
- Όσκαρ... - Μην πλησιάσεις άλλο..
..αλλιώς θα πηδήξω. - Σ΄αγαπώ. Μόνο εσένα αγαπώ.
- Τότε τι έκανες μαζί του; - Δεν ήμουν μαζί του!
- Σε είδα να τον φιλάς παθιασμένα! - Εκείνος με φίλησε!
Ποτέ δεν θα είμαι αρκετά καλός.
- Λάθος. - Αρκετά καλός για τον πατέρα σου.
- Ούτε αρκετά καλός για σένα. - Έλα μέσα, μωρό μου.
- Εσύ να μπεις μέσα! - Πρέπει να έρθεις μαζί μου.
Γιατί να έρθω;
Διότι θα γίνεις πατέρας.
- Είμαι έγκυος; - Όχι!
- Εγώ είμαι έγκυος. - Κι εσύ;
Ναι. Είμαστε έγκυοι.
- Θα αποκτήσουμε μωρό; - Ναι.
Σοβαρά;
Μωρό μου, με τρόμαξες. Μην το κάνεις αυτό!
Θα αποκτήσουμε μωρό!
- Τέλεια! - Καλό είναι.
Μακάρι να μου΄κανε κι εμένα κάποιος ένα μωρό!
Τα έκανες μαντάρα, αγόρι μου!
Κι εγώ έχω ταραχτεί.
Πάω να δω τι κάνει η Σύνθια.
Ααρών; Τελείωνε! Ο κόσμος έρχεται μέσα!
Ααρών; 'Εφυγε;
- Έτσι φαίνεται. - Όλα καλά;
Όλα καλά. Είναι...
- Καλά. - Ναι.
- Πάμε μέσα τώρα; - Ναι.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Θεέ μου!
Όσκαρ, κρατήσου! Θεέ μου!
Αγάπη μου! Γαμώτο!
- Τζεφ! - Γαμώτο!
- Τζεφ, βοήθησέ με, σε παρακαλώ! - Μείνε εκεί που είσαι!
- Μείνε εκεί! - Πρόσεχε, κάτι έχει πάρει.
- Πάω εγώ. - Εντάξει;
Έρχεται κάποιος. Δεν θα πάθετε τίποτα.
- Τζεφ! - Γλιστράω!
Τραβήξου!
Τζεφ, γρήγορα!
- Τραβήξου πάνω! - Δεν μπορώ!
- Ας με βοηθήσει κάποιος! - Βοήθεια!
- Τζεφ! - Τζεφ!
- Όσκαρ, έρχομαι! - Έλα.
Όσκαρ!
Μωρό μου, βοήθησέ με, σε παρακαλώ. Δεν μπορώ να σε κρατήσω.
- Ποιος είναι; - Τον έπιασα.
- Ο Τζεφ είναι! - Τζεφ;
Αυτή τη στιγμή αμφισβητείται ο ανδρισμός μου.
Έλα.
- Τον κρατάς; - Ναι, στο μάγουλό μου.
- Τον αφήνω. - Είναι στο μάγουλό μου.
- Εντάξει, σε κρατάει. - Είναι τρομερά προικισμένος.
Θα ήθελα λίγη βοήθεια.
- Ναι. - Σε κρατάω, φιλαράκι.
- Είσαι πανέμορφη. - Σ΄αγαπώ.
Σ΄αγαπώ!
Γεια σας, δεσποινίς Σύνθια.
Νόρμαν.
Εσύ είσαι;
Ααρών;
- Ααρών, πρέπει να ξεκινήσουμε. - Φωνάζω τον αιδεσιμότατο.
Ράϊαν, σ΄ευχαριστώ πολύ που τακτοποίησες την κατάσταση.
Χαίρομαι πάρα πολύ που ήρθες.
Πού είναι ο θείος Ράσελ;
Αρχίζω να νιώθω καλύτερα.
- Ωραία. - Χάρη σ΄εσένα. Και σ΄εσένα.
Και σ΄εσένα, Τζεφ. Σ΄ευχαριστώ.
Σ΄ευχαριστώ, Τζεφ.
- Φάνηκες πολύ γενναίος. - Ώπα!
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά εμείς οι δύο δεν πρέπει να αγγιχτούμε ποτέ ξανά.
- Εντάξει. - Εντάξει.
- Τζεφ. - Εντάξει.
Σ΄ευχαριστώ.
Θέλω μια τεράστια καραμέλα για την αναπνοή.
Θεέ μου! Μωρό μου.
- Γαμώτο! - Τζεφ...
Με συγχωρείς, μπαμπά. Είμαι πολύ ευάλωτος αυτή την στιγμή.
Κούμπωσες τα κουμπιά;
- Ναι. - Εντάξει.
- Ιλέϊν. - Μπαμπά.
- Ευτυχώς, είσαι καλά. - Μια χαρά είμαστε.
Κι εσύ. Πανηλίθιε! Τι σ΄έχει πιάσει;
Μακρυά απ΄την κόρη μου!
- Άκου, μπαμπά... - Μην ανακατεύεσαι.
Όχι, θα ανακατευτώ! Η δική μου ζωή είναι.
Αν δεν σ΄αρέσει, κρίμα, αλλά θα σου πω κάτι.
Αν θες εμένα και το παιδί μου στη ζωή σου..
..άλλαξε συμπεριφορά, το΄πιασες;
- Σ΄αγαπώ. - Κοριτσάκι μου.
Ναι.
Κι εγώ σ΄αγαπώ, μπαμπά.
Τι διάολο γίνεται εδώ μέσα;
- Συγγνώμη, θείε Ράσελ. - Χίλια συγγνώμη.
Κάποιος ήταν στη στέγη κι έπρεπε να τον κατεβάσουμε.
Εντάξει, σου σηκώνω το παντελόνι.
Άσ΄το αυτό. Τι ήταν εκείνο το πτώμα που κουβαλάγατε;
- Ποιο... - Πτώμα;
- Δεν υπήρχε πτώμα. - Μη με δουλεύετε εμένα!
Ξέρω πώς είναι ένας νεκρός. Σε γηροκομείο ζω!
Πάμε να φύγουμε, βρωμοκοπάει εδώ μέσα!
- Πώς πάει το χέρι σου; - Δεν ξέρω.
Πιο πολύ με απασχολεί η μυρωδιά απ΄τα σκατά. Σου μυρίζει;
Ναι, αλλά να βάλεις λίγο ξύδι σ΄εκείνο το εξάνθημα.
Θα καθαρίσει. Παλιό οικογενειακό μυστικό.
Με τα σκατά, δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Θα συνιστούσα ένα μπάνιο.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Λυπάμαι για τη φάση με την Ιλέϊν. - Δεν πειράζει.
Άκουσες ότι θα κάνει παιδί; Με φαντάζεσαι μπαμπά εμένα;
- Όχι. - Όχι.
Τρελά σκηνικά.
Άνθρωποι πέφτουν από φέρετρα, άλλοι κρέμονται απ΄τη στέγη.
Μου δίνεις τα κλειδιά του αμαξιού;
- Τι; - Κουράστηκα.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Έι.
- Σ΄αγαπώ. - Κι εγώ σ΄αγαπώ.
Τον είδα! Ήταν νεκρός!
- Το ξέρω, θείε Ράσελ. Όλοι τον είδαμε. - Γαμώτο!
Όχι, πανίβλακα! Στο μπάνιο. Ήταν νεκρός στο μπάνιο.
Δεν το πιστεύω τι εφιάλτη ζούμε σήμερα.
Εγώ το βρίσκω συναρπαστικό. Για κηδεία.
- Άκου, για όσα έλεγα νωρίτερα... - Το ξέρω, θα τη βρούμε την άκρη.
- Σύμφωνοι; - Σύμφωνοι.
Ας βγάλουμε τη μέρα..
..και μετά ανησυχούμε για το μέλλον μας.
Πρέπει να εκφωνήσω τον επικήδειο λόγο.
Μετά από όλα όσα έμαθα.
Πρέπει να τελειώνουμε επιτέλους.
Πρέπει να τα πούμε εν τάχει, αγόρι μου.
Ήδη έχασα μία κηδεία και δύο βαφτίσεις.
- Φυσικά. Ας ξεκινήσουμε. - Εντάξει. Θέλετε ανοιχτό το φέρετρο;
- Όχι! - Όχι.
Εντάξει.
Καθίστε όλοι.
- Εσύ, με το καπέλο; - Ναι;
Κάτσε κάτω.
Ζητώ συγγνώμη εκ μέρους της οικογένειας..
..για όλα τα απρόοπτα.
Ο Ααρών, ο μεγαλύτερος γιος, θα πει λίγα λόγια για τον πατέρα του.
Σας ευχαριστώ.
Μάλιστα.
"Ο πατέρας μου ήταν εξαιρετικός άνθρωπος."
"Γεννήθηκε το 19..."
- Τι διάολο γίνεται πάλι; - Κάποιος είναι μέσα.
Το ήξερα! Το ήξερα!
"Γεννήθηκε το 1930..."
Γαμώτο!
Τι στο διάολο;
Τι κάνεις στο φέρετρο του πατέρα μου;
Έντουαρντ, μου λείπεις!
Αφήστε με, με τον Έντουάρντ μου!
Η φωτογραφία μου! Οι όμορφες αναμνήσεις μου!
Όχι, μαμά! Δώσε μου...
Παλιοκάθαρμα!
Ο πατέρας μου!
Ο πατέρας μου ήταν εξαιρετικός άνθρωπος.
Αν είχε ελαττώματα;
Ναι.
Δούλευε σκληρά, όμως, για την οικογένειά του.
Το μόνο που ήθελα σήμερα..
..ήταν να του πω πόσο πολύ τον αγαπούσαμε και τον σεβόμασταν όλοι.
Τόσα πολλά ζητάω;
Εντάξει, ίσως να του άρεσε λίγο παραπάνω το "Dreamgirls".
Η ζωή είναι περίπλοκη, όμως.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Και ο μπαμπάς έκανε ό,τι μπορούσε.
Αυτό που έκανε ήταν..
..να μας μάθει να κυνηγάμε τα όνειρά μας.
Όταν φύγετε από δω σήμερα, λοιπόν..
..θέλω να θυμάστε τον πατέρα μου γι΄αυτό που πραγματικά ήταν..
..ένας τρυφερός, ευγενικός, καλός άνθρωπος, που ποτέ δεν επέκρινε κανέναν..
..που ποτέ δεν έκανε καυστικά σχόλια..
..ούτε είχε προκαταλήψεις με φυλές, πεποιθήσεις, φύλο..
..ή ύψος.
Κι αν γίνω έστω και το μισό απ΄ό,τι ήταν ο πατέρας μου..
..τότε το παιδί που σχεδιάζω να αποκτήσω με την όμορφη γυναίκα μου...
..θα είναι αληθινά ευλογημένο.
Σας ευχαριστώ.
Μπράβο, αγόρι μου.
Όλα θα πάνε καλά, αγόρι μου.
Μπράβο σου.
Όσκαρ, όχι πάλι τα ίδια.
Πάντα πίστευα ότι ήταν ελαφρώς κουνιστός.
Πώς είναι η μαμά;
Καλά. Ξεκουράζεται.
Θα της πάρει καιρό να χωνέψει ότι ο μπαμπάς ήταν...
Ξέρεις.
Θα συνέλθει.
Ωραίος ο αποχαιρετισμός σου στο γέρο. Εσύ τον έγραψες;
Κάποιος που γνώρισα μου είπε να είμαι αυθόρμητος.
Ο μπαμπάς θα ήταν υπερήφανος. Εγώ, πάντως, έτσι ένιωσα.
Ίσως όταν είσαι έτοιμος, να μου δώσεις να διαβάσω το μυθιστόρημα.
Ναι.
- Θα σου το στείλω την επόμενη εβδομάδα. - Εντάξει.
- Πρώτα θα το διαβάσει η Μισέλ, όμως, - Έγινε.
Δεν το ξαναπερνάω αυτό.
Εντάξει. Σ΄ευχαριστώ, μεγάλε αδελφέ.
Σίγουρα δεν θες να μείνεις άλλη μια μέρα;
Έχει έναν ωραίο αγώνα των Λέικερς.
- Με τον δικό σου, τον Κόμπι. - Όχι.
Θα νιώθω στενοχωρημένος ή παρείσακτος.
Ξέρεις πώς είναι. Λέω να γυρίσω πίσω.
Ξέρεις, να κάνω τα δικά μου. Πρέπει να πενθήσω.
Κι εγώ.
Τι; Κάπως πρέπει να πάω στο αεροδρόμιο;
Κοίτα μην καταλήξεις στη φυλακή πρώτα.
- Γεια. - Ράϊαν.
- Αδελφούλα. - Άκου, μωρό μου..
..μη χαθείς πάλι, εντάξει; - Με τίποτα. Έγινε, αδέλφι.
Μέχρι την επόμενη κηδεία!
- Σ΄αγαπώ, φίλε. - Κι εγώ σ΄αγαπώ.
Βλέπω ότι βρήκε μεταφορικό μέσο.
Ναι. Έτσι την πάτησε κι ο Ρ. Κέλλι.
Σκέτο ζαχαρωτό!
Είμαι κομμάτια. Τι απίστευτη μέρα.
Ατελείωτη μέρα.
- Και μάντεψε; - Τι;
Μου κίνησες το ενδιαφέρον!
Χωρίς τη μαμά, καλεσμένους, τον θείο Ράσελ.
- Πού είναι ο θείος Ράσελ; - Επάνω.
Του έδωσα κανα δυό Βάλιουμ και τον έβαλα για ύπνο.
Τι;
Γαμώτο! Φίλε...
Όλα είναι τόσο καταπράσινα.