47 โรนิน มหาศึกซามูไร
ญี่ปุ่นสมัยเอโดะ แผ่นดินปกคลุมด้วยปริศนา
แดนต้องห้ามของคนต่างถิ่น
หมู่เกาะแห่งเวทมนต์ แดนแม่มดและปีศาจ
แว่นแคว้นใหญ่น้อยล้วนเป็นอริ
เจ้าเมืองทั้งหลายสยบอยู่ใต้โชกุน ผู้มีอำนาจล้นฟ้า
ความสงบบ้านเมืองพิทักษ์โดยซามูไร
นักดาบผู้เกรียงไกร...
ปกป้องเจ้าเมืองและมณฑลถวายหัว
หากซามูไรทำให้เจ้านายพ่ายแพ้หรือผิดหวัง
มันคือความอับยศอดสูในสังคมญี่ปุ่นเก่า
พวกเขาจะกลายเป็นโรนิน
การล่วงรู้ตำนานของ 47 โรนิน
คือการล่วงรู้ตำนานของญี่ปุ่นเก่าแก่
มันเริ่มต้นที่เด็กชายคนหนึ่ง
ไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากไหน หรือมาที่อะโคได้อย่างไร
บางคนเชื่อว่าเขาเป็นลูกทาสมีค่าไม่ต่างจากสัตว์
หลายคนเชื่อว่าเขาถูกเลี้ยงดูโดยเท็งกุ...
ภูติแห่งป่าไพร...
สอนศาสตร์มืดให้แก่เขา
และฝึกความเก่งกล้าในการฆ่าคน
ภูติจากไปทิ้งเพียงเครื่องหมายไว้บนกายเขา
โออิชิ!
นายท่าน มันคือลูกปีศาจ
เขาเป็นแค่เด็กหนุ่ม
เหมือนเช่นเจ้า
ช่วยข้าพาเขาไป โออิชิ
เจ้าเมืองอาซาโน่แห่งมณฑลอะโค
ช่วยเขาในวันนั้น
มองเห็นบางสิ่งในตัวเด็กหนุ่ม ซึ่งโออิชิหาเห็นไม่
บุตรีของเจ้าเมืองอาซาโน่ มิกะ มองเห็นเช่นกัน
พ่อของมิกะอนุญาตให้เด็กหนุ่มอยู่ร่วมชายคา
ขัดแย้งกับคำชี้แนะของซามูไร
ดูสิ
เจ้าเห็นสิ่งใด
กิ่งไม้
ไม่ใช่
มันคือกวาง
มันเดินย่ำไป
เก็บไว้นะ ไค
ซามูไรเชื่อว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะนำภัยมาสู่แผ่นดิน
มิกะเห็นเพียงชายหนุ่มผู้อ่อนโยน
แม้อยู่อย่างเพียงผู้อาศัย
ไคตัดสินใจแน่วแน่ที่จะตอบแทนความรัก ที่เขาได้จากมิกะและพ่อของนาง...
ด้วยทุกสิ่งที่มี
ไค
เป็นไง
มีสิ่งผิดปกติกับเจ้ากิเลน
มันขึ้นไปที่เนินสูง แต่จะกลับลงมาล่าอีกแน่
วางบ่วงแล้วดักมันที่นี่ปลอดภัยกว่า
มันขึ้นไปที่เนินสูง ท่านอาซาโน่
นายท่าน ฆ่ามัน!
โดนสัตว์ร้ายฆ่าตายเสียยังดีกว่า...
ได้พวกเลือดผสมมาช่วย
ยาซูโน่
อะโคติดค้างบุญคุณท่านยาซูโน่
เราต้อนรับท่านโชกุนได้โดยมิต้องระแวงแล้ว
เพื่ออะโค
ทำดีแล้ว
"เจ้าเมืองคิระ ผู้ปกครองมณฑลอริ นากาโตะ"
ออกไป
ออกไป!
อาซาโน่ยังอยู่ใช่ไหม
ใช่
จัดงานต้อนรับท่านโชกุน ถือเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ของพ่อข้า
ทุกอย่างจะต้องไร้ที่ติ
ท่านหญิงมิกะ
ท่านอาซาโน่และฝูงนายพรานกลับมาแล้ว
จากการฆ่ากิเลน
ท่านพ่อ!
ลูกห่วงเหลือเกิน
ล่าสัตว์ครั้งนี้นานเกินคาด
ยาซูโน่กล้าหาญยิ่งนัก
มีคนบาดเจ็บไหมคะ
เจ้ามองหาใครอยู่รึ
เตรียมทุกอย่างพร้อมรับท่านโชกุนแล้วใช่ไหม
ค่ะท่านพ่อ
พ่อต้องการให้ชาวอะโคทุกคนได้ร่วมเกียรติ...
ต้อนรับท่านผู้บัญชาการใหญ่ของเรา
ลูกได้เตรียมการพิเศษรับการเยือนของเหล่าเจ้าเมือง
ลูกตั้งแผงที่นั่งให้ชาวเมืองต้อนรับตลอดเส้นทาง
แม่จะต้องภูมิใจในตัวเจ้า
ข้าเป็นกังวล
เจ้ากังวลทุกเรื่อง
เขาหวังให้ท่านยอมรับ
ชิการะฝึกฝนอย่างหนักทุกวาระโอกาส
ท่านหญิง ไคกลับมาแล้วค่ะ
พวกเขาบอกข้าว่าเจ้าบาดเจ็บ
เพียงเล็กน้อยน่ะท่านหญิง
หลังเจ้า
นั่งลงซิ
ควรมีคนมาดูแผลให้เจ้าก่อน
ขอบคุณ
ข้าเห็นความละอายในดวงตายาซูโน่ ตอนที่ทุกคนสรรเสริญเขา
แม้ยามที่เจ้าช่วย พวกเขายังคงชังเจ้า
ซามูไรของพ่อท่านปฏิบัติต่อข้าเยี่ยงที่ควรปฏิบัติ
แล้วเจ้าต้องการเพียงแค่นั้นรึ
ข้ารู้เพียงเท่านั้น
ไม่เห็นต้องเป็นเช่นนั้นเลย ไค
สถานที่นี้ไม่สมเกียรติท่านหญิงขอรับ
เจ้าเอ่ยปากไล่ข้ารึนี่
ไหนมองดูข้าแล้วพูดสิว่าเจ้าไม่รักข้า
ข้าจะรักท่านมิคลาย
แต่ท่านมีที่ของท่าน...
ส่วนข้าต้องอยู่ในที่ของข้า
อาซาโน่ ทากูมิโน่ กามิ เจ้าแห่งเมืองอะโค
ท่านโชกุนโทกุกาวะ...
ท่านผู้ครองทุกแว่นแคว้นและแผ่นดินญี่ปุ่น
ขอบใจสำหรับการต้อนรับ
ท่านอาซาโน่
สหายข้า
อะโคยังคงยิ่งใหญ่...
ดั่งเช่นทุกคราว
พวกเราใจจดจ่ออย่างยินดีกับการประลองพรุ่งนี้
ท่านโชกุนโทกุกาวะ ทสึนาโยชิ...
และหวังว่าความสนุกที่เราได้จัดเตรียมไว้...
จะเป็นที่ถูกพระทัยท่านโชกุน
ท่านพ่อ
เจ้ามาทำอะไรในบ้านข้า
ล่าสัตว์สัปดาห์ก่อนข้าเห็นจิ้งจอก
เวลานั้นข้าไม่แน่ใจว่ามันคือแม่มด
แม่มดรึ
ข้าเชื่อว่าข้าเห็นมันอีกครั้งหนึ่งในคืนนี้
นางอยู่ในรูปกายมนุษย์ ท่ามกลางนางสนมโชกุน
ท่านขอรับ
เขาว่ามีเพียงปีศาจจึงมองเห็นรูปกายแม่มดอำพราง
เจ้าเป็นปีศาจรึ
มิใช่
งั้นเจ้าคงเพียงตาลายหลงใหลในสาวงาม
ท่านอาซาโน่ เราขอเสนอท่านคิระ โยชินากะ...
เจ้าแห่งนากาโตะ จากมณฑลทางเหนือ
อะโคงามเหมือนที่ข้าเคยจำได้ ท่านอาซาโน่
เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ท่านคิระมาเยือน
ข้าใจร้อนอยากประลองแล้วล่ะ
ไม่ยักรู้มาก่อนว่าท่านมีนางสนมโฉมงาม ท่านอาซาโน่
นี่ธิดาของข้า
ขออภัยที่ข้าตาต่ำ ท่านหญิง
ขอให้ธิดาท่านนั่งอยู่กับพวกเราได้ไหม
ข้าอยากชดเชยที่ก้าวล่วงหยาบคาย
ท่านพ่อ นั่นใครรึ
นักสู้ของข้า
ข้าแน่ใจว่ายอดฝีมือพ่อท่านจะเป็นคู่ต่อสู้ที่สูสี
ยาซูโน่
ยาซูโน่ ยาซูโน่!
ยาซูโน่!
เขาเป็นอะไรไป?
อาถรรพ์แม่มด
ไปตามพ่อท่าน
ไม่มีเวลา
ถ้าไม่มีคนออกไปสู้
อะโคจะเสียหน้า
มีเพียงซามูไรที่ออกไปสู้ได้
พอแล้ว
นักสู้ของท่านล่ะ?
นักสู้ เตรียมตัวเข้าประลอง!
เอาดาบออกมา!
หยุด!
เจ้าไม่ใช่ซามูไร
ฆ่ามัน
ไม่!
อย่านะ!
ขออภัยท่านโชกุน
ความผิด...อยู่ที่ข้า
ตัดชุดเกราะมันออก
ลงไม้!
หยุด!
ข้าขอโทษ
ท่านพ่อ!
อย่าพูด!
ท่านพ่อ ได้โปรดเถอะ!
จิตใจท่านอาซาโน่กระเจิดกระเจิง
ได้เวลายึดครองอะโค
มันคือสิ่งที่ท่านหวัง มันคือสิ่งที่เราวางแผนการมา
กลัวอะไรอยู่รึ นายท่าน
แสดงความกล้าหาญให้ข้าเห็น
มอบหัวใจแก่ข้า
หลังจากนี้ ท่านมิอาจหันหลังกลับ
ท่านปฏิญาณต่อข้า ข้าปฏิญาณต่อท่าน
แม่น้ำแห่งโลหิต...
ขุนเขาแห่งซากศพ...
มิอาจขวางหนทางเราได้
ฤา แม้น้ำตาของแม่หม้าย
เฟ้นหาความริษยาและชิงชัง
ข้าจะมอบทุกสิ่งที่หัวใจท่านเฝ้าหวัง
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ!!
มิกะ
ท่านพ่อ!
มิกะ
ท่านพ่อ!
ช่วยด้วย!
นี่มันอะไรกัน
ถอยออกไป!
นายท่าน!
ได้โปรด
ท่านพ่อ!
ทุกคน กลับไปประจำที่!
กฎวางไว้ชัดเจน
เจ้าจู่โจมแขกที่ปราศจากอาวุธ เสื่อมเสียชื่อบ้านตนเอง
โทษของเจ้าคือตาย
เห็นแก่ตำแหน่งและการปกครองอะโคเป็นอย่างดี
ข้าจะให้เจ้าได้กู้เกียรติของตนเอง และเกียรติของบ้านเจ้า
ด้วยการคว้านท้อง...
ตายด้วยมือเจ้าเอง
เจ้าจะได้แสดงความกล้าและตายอย่างมีศักดิ์ศรี
เช่นที่เจ้าเคยเป็นเมื่อมีชีวิต
โชกุนจะจับข้าเสียบประจานราวกับโจรก็ได้
แต่ท่านกลับยอมให้ข้า...
ปลิดชีวิตตนอย่างมีเกียรติ
ท่านโดนคาถานะ นายท่าน
จิตใจของท่านถูกมอมเมา
หากข้ายอมรับชะตากรรม...
จะไม่มีใครข้องใจสงสัยเกียรติภูมิคนของเรา
หรือลงโทษพวกเขาเพราะความผิดข้า
สัญญาสิ
เจ้าจะปกป้องมิกะและอะโคให้พ้นจากศัตรู
นายท่าน!
ข้าพร้อมแล้ว โออิชิ
และเมื่อข้าตาย...
ข้าจะรู้สึกเป็นเกียรติ หากเจ้าเป็นผู้ช่วยในฮาราคีรีของข้า
สหายข้า
ท่านพ่อ!
อย่าให้พวกเขาเห็นน้ำตาเจ้า
เราต้องชำระแค้น
ไม่ว่าผลเป็นยังไง มันคือหน้าที่
นายท่านอยากให้เราทำอย่างไร
ถ้าสู้ตอนนี้ เราตายเปล่า
และไม่ใช่แค่เรา
ชาวนาและชาวบ้านทุกคนในอะโคจะถูกฆ่าหมดสิ้น
เราต้องคิดถึงประชาชนก่อน
ยาพิษ ท่านหญิง ยุติความเจ็บปวดของท่าน
เรายังไม่ได้สูญเสียอะโค
ท่านโชกุน
ท่านหญิงอาซาโน่
ข้าเสียใจกับการตายของพ่อเจ้า
เขายอมรับมันด้วยศักดิ์ศรี
ท่านโชกุน
ในฐานะบุตรีคนเดียว
ข้าขอดูแลแผ่นดินแทนท่านพ่อ จนถึงวันที่ข้าแต่งงาน
ข้าได้พิจารณาเรื่องนี้ไว้แล้ว ท่านหญิง
เพื่อไม่ให้มีความบาดหมางระหว่างเผ่าพวกเจ้า
ข้าพิพากษาให้นับจากวันนี้
พวกเจ้าเป็นทองแผ่นเดียวกัน
ผูกพันด้วยพันธะวิวาห์ระหว่างเจ้ากับท่านคิระ
เจ้ามีเวลาไว้ทุกข์ให้พ่อหนึ่งปี
เจ้าจะเป็นแขกของท่านคิระกระทั่งถึงวันแต่งงาน
โออิชิ
เจ้าเป็นโรนินแล้ว
ซามูไรที่ไร้นาย
ข้าสั่งห้ามเจ้าแก้แค้นแทนท่านอาซาโน่
ท่านคิระ...
ข้ามอบอะโคให้เจ้าปกครอง
นับจากนาทีนี้...
พวกเจ้าถูกขับไล่จากแผ่นดิน
ขืนใครยังอยู่ จะถูกล่าหัว
และประหาร
เจ้าจะไม่ได้เห็นหน้ามันอีก ท่านหญิง
จงดูมันเป็นครั้งสุดท้าย
ข้าไม่ไว้ใจโออิชิ ตอนนี้เขา ไม่มีตำแหน่ง ที่ต้องปกป้องแล้ว
จับมันโยนลงบ่อ
ให้มันเสียสติ
"หนึ่งปีต่อมา"
ท่านพ่อ
ไปให้พ้น! ออกไปห่างๆข้า
ชิการะ พยุงพ่อขึ้นมา
คนของข้าอยู่ไหน
พวกเขาไปจากอะโคหมดแล้ว
แล้วท่านหญิงอาซาโน่ล่ะ?
เวลาไว้ทุกข์ของนางใกล้หมดแล้ว
คิระจับตัวนางไว้ในปราสาทเพื่อเตรียมจัดพิธีแต่งงาน
ชิการะ...
เจ้าเลือดผสมเป็นไงบ้าง
ลูกน้องของคิระจับมันไปที่เกาะเดจิมะ
ขายมันไปเป็นทาส
เราต้องการม้าสามตัว
เดี๋ยวนี้
ริกุ
เจ้าต้องทำให้ทุกคนเชื่อว่าเจ้าหย่าขาดจากข้าแล้ว
มันเป็นทางเดียวที่จะปกป้องเจ้าจากสิ่งที่ข้าต้องทำ
ไม่มีใคร...นอกจากเจ้าและข้าที่จะรู้ว่าเจ้าเป็น...
และจะเป็นเสมอไป...
ความสุขแห่งชีวิตข้า
ข้าเป็นเมียของซามูไร
ไม่ว่าหน้าที่ของท่านคืออะไร
มันคือของข้าเช่นกัน
ให้พวกเขาดูสิ่งนี้
และบอกให้มาพบข้าที่บึงกาฬใน 7 วัน
จำเอาไว้ ศัตรูจับตาดูเราอยู่
นี่คนแปลกหน้า
เจ้ามีธุระอะไรที่นี่
ข้ามาหาชายเลือดผสม
โชคดีนะ ซามูไร
เลือดผสม! เลือดผสม! เลือดผสม!
ไค!
ข้าโออิชิ
ไค!
นี่ข้าเอง!
ไค
ท่านหญิงอาซาโน่...
มิกะ
นางรอเจ้าไปช่วย
เลือดผสม! เลือดผสม! เลือดผสม!
ไค! คิระจะแต่งงานกับมิกะในไม่ช้า
เราต้องหยุดเขา! เจ้าจะช่วยข้าไหม
เดี๋ยวนี้!
ท่านหญิงอาซาโน่จะแต่งงานในอีก 7 วัน
แล้วท่านแยแสอะไร
ตอนคิระพานางไป ท่านคุกเข่าแทบเท้า
ข้าไม่ทำอย่างนั้นเราก็ตายกันหมด รวมเจ้า!
ตายแล้วจะมีประโยชน์อันใดต่อนาง?
แล้วข้ามีประโยชน์อันใดต่อท่าน?
จะตามไปกับข้า หรือกลับไปเป็นทาสเหมือนเก่า
อย่าหันหลังให้กับข้า โรนิน
ตามท่านไปทำอะไรล่ะ?
คิระมีทหารหนึ่งพันคนภายใต้บัญชาการ
แถมยังมี..มนต์แม่มดคอยปกป้อง
ตอนที่ข้าบอก ท่านไม่เห็นใส่ใจ
ข้าพลาดไป
ทำให้นายท่านผิดหวัง
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใครหรือเป็นอะไร
ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า
เสื้อผ้า
ข้าจะไปกับท่าน
แต่ถ้าท่านคุกเข่าให้คิระอีกครั้ง ข้าจะเด็ดหัวท่าน
เจ้าฝึกการต่อสู้แบบนั้นมาจากไหน
จากปีศาจ
นายท่าน อภัยให้ข้า
เจ้าเลือดผสมหนีไปจากเกาะเดจิมะแล้ว
พวกเขาบอกว่าซามูไรช่วยเขาไป
โออิชิ
ตามหาโออิชิ จับตายมันมา
ยาซูโน่ โออิชิมา!
เขากลับมาแล้ว!
ทุกคน โออิชิกลับมาแล้ว!
โออิชิกลับมาแล้ว!
ท่านพ่อ
ดีมาก ชิการะ
วันนี้เราอาจจะเป็นโรนิน
แต่ตอนนี้...เวลามาถึงแล้ว
สิ่งที่ข้าจะเสนอ...จบลงด้วยความตาย
ต่อให้เราทำการสำเร็จ
เราจะถูกตีตราเป็นอาชญากร...
ความผิดฐานละเมิดโองการของโชกุน
ข้าขอให้สัตย์ปฏิญาณต่อหน้าทุกคน
ข้าจะไม่หยุดพักจนกว่าจะได้รับความยุติธรรม
ข้าจะไม่นอนจนกว่าเจ้านายของเราจะตายตาหลับ
และจะไม่สวดภาวนา...
หากว่าไม่ใช่เพื่อขอให้สวรรค์ประทานอภัย
ในการส่งคิระลงนรก!
มีทางเข้าเพียงสองทางเท่านั้น
ประตูใหญ่ตรงนี้...
และตรงจุดนี้ใต้กำแพงตะวันตก
ทั้งสองด่านมีเวรยามแน่นหนา
โอกาสทองของเราคือจู่โจม ตอนที่คิระออกจากป้อมปราการ
เขาจะไปไหว้วิญญาณที่ศาลบรรพบุรุษเพื่อขอพร
เรายังไม่รู้ว่าเขาจะออกเดินทางวันไหน
อิโซกาอิ เจ้าล่วงหน้าไปยังเมืองที่ตั้งสุสาน
สืบข่าวหาสิ่งที่เป็นประโยชน์
จำเอาไว้ แม้ใกล้สถานศักดิ์สิทธิ์...
ก็มีซ่องนางโลมและเจ้าหน้าที่ปากสว่างผ่านไปมากมาย
แม้เราจะรู้เส้นทาง เราก็ยังต้อง รู้สิ่งรอบตัว เพื่อซุ่มโจมตี
เราต้องได้รู้แน่
เจ้ากับชูซาเอม่อนและโอคูดะ...
ไปรวบรวมกำลังพลซามูไรเก่าของเราให้มากที่สุด
และมาพบเราที่โรงนา ที่โฮริเบะจัดหาไว้ให้
ขออภัยที่ถาม...
เราจะทำสำเร็จได้ยังไงหากไม่มีดาบที่ดี
เอาของข้าไป
เมื่อพบกันอีกครั้ง ข้าจะมีดาบรอพวกเจ้าอีก
พวกเราที่เหลือจะไปที่อูเอ็ตสึ
หมู่บ้านช่างตีดาบที่ดีที่สุดในแผ่นดิน
ทำไมเจ้าเลือดผสมมาอยู่ที่นี่
ข้าขอให้เขามาด้วย
เราพามันไปด้วยไม่ได้ มันไม่ใช่ซามูไร
พวกเราไม่มีใครเป็นซามูไร...อีกแล้ว
"อูเอ็ตสึ หมู่บ้านช่างตีดาบ"
เจ้าเป็นใคร
เราเป็นชาวนาจากชิโมเบะครับ
เรามาเพื่อซื้อเครื่องมือ
ที่นี่เป็นหมู่บ้านของท่านคิระแล้ว
มือแบบนี้ไม่ใช่มือชาวนา
เอาดาบไป ทุกอย่างที่เอาไปใช้ได้
เราต้องการมากกว่านี้
ช่วยเขา
กินสิท่านหญิง
คิดว่าข้าสนหรือ หากเจ้าหิวโหย
อีกไม่นาน นายของข้าจะเป็นผู้ปกครองแผ่นดินญี่ปุ่น
ส่วนเจ้าจะฆ่าตัวตายเหมือนพ่อก็ไม่มีใครว่า
เจ้าฆ่าพ่อของข้า
ไม่ใช่เจ้าหรอกหรือที่ทำร้ายจิตใจเขา
เจ้าทรยศพ่อเพราะบ้าผู้ชาย
เราไปฮิดะกัน พวกเขาจะให้อาวุธเรา
ท่านจะไม่พบสิ่งใดในฮิดะ
คนของคิระกอบโกยทุกอย่างไปจนหมดสิ้น
มีอีกทางหนึ่ง
ท่านจะพบดาบในป่าอาถรรพ์อาโอกิงาฮาระ
ป่าแห่งเท็งกุ
นั่นเป็นแค่ตำนาน
ข้าเคยเห็นพวกเขา
เจ้าไปรู้เรื่องป่าเท็งกุได้ยังไง
ข้าเติบโตที่นั่นก่อนจะมาที่อะโค
รอยแผลเป็นบนหัวเจ้า
คือสัญลักษณ์ที่เท็งกุทำไว้ใช่ไหม
ใช่
และสอนให้เจ้าต่อสู้รึ
ให้ปลิดชีพต่างหาก
พวกเขามีกลวิธีที่แปลกมหัศจรรย์...
ในการป้องกันตัวและความเชื่อของตน
พวกเขาต้องการให้ข้าเห็นว่าชีวิตนี้ไม่มีสิ่งใด นอกจากความตาย
พวกเขาต้องการให้ข้าเป็นแบบพวกเขา หันหลังให้ทางโลก
ข้าปฏิญาณจะไม่ใช้เวทมนต์ที่เท็งกุสอนข้า
แม้ตอนนั้นข้ายังเด็ก...
ข้ารู้ฐานะของข้าอยู่ฝ่ายเดียวกับมนุษย์
เจ้าคิดว่าเท็งกุจะให้ดาบกับเราจริงรึ
พวกเขาจะทดสอบเราก่อน
เมียข้าต้องด่าข้าป่นปี้แน่ๆ
นางต้องการให้ข้าหาจุดชื่นชมบุญวาสนาของท่านคิระ
บุญวาสนา วาสนาอะไรกัน
ไม่มีใครรู้ว่าท่านคิระจะออกจากป้อมเมื่อไหร่
แม้แต่ทหารเขายังไม่รู้
เขาจะรีบกลับก่อนที่จะมีคนตื่นด้วย
เจ้าชื่ออะไรรึ
ยูกิ
เจ้ามาจากไหนรึ ยูกิ
เจ้ากลับมาแล้ว
เราหลงทางรึ
ไม่ พวกเขารู้ว่าเรามาแล้ว
นั่นเสียงอะไร
ผี
วิญญาณของผู้เฒ่า และผู้ป่วยไข้ ที่ถูกทิ้งให้ตายที่นี่
รวมถึงเด็กที่ไม่มีใครต้องการ
ท่านคนเดียว
ข้าจะไปกับท่าน
ไม่ต้อง
ทำตามเขาบอก
อยู่รอที่นี่
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น
ไม่ว่าท่านเห็นอะไร
อย่าชักอาวุธออกมา
รอตรงนี้
จะรู้ได้ไงว่า เจ้าเลือดผสมไม่ได้ล่อเขาไปติดกับ
โออิชิไว้ใจเขา
แน่นอน ก็เขาไม่มีทางเลือก
เราต้องการอาวุธ
ถ้าเขาไม่กลับมาโดยเร็ว
ข้าจะไปตามเขา
เด็กน้อยผู้หวาดกลัวกลับมาแล้วในฐานะบุรุษ
ข้ามาเพื่อขอความช่วยเหลือ
เราจำเป็นต้องใช้ดาบ
เช่นนั้นจงเอาไป
ดาบเหล่านี้ถูกทำขึ้นเพื่อปกป้องเรา จากความชังของมนุษย์
มนุษย์ที่ลงโทษเราเพียงเพราะความเชื่อของเรา
มนุษย์ที่จงชังเจ้าเพียงเพราะเจ้าแตกต่างจากเขา
และตอนนี้เจ้ามาที่นี่เพื่อช่วยพวกเขา
พวกเขาเป็นคนดี
ผดุงความยุติธรรม
หลายคนมาเอาดาบของเรา...
แต่ไม่มีใครได้กลับไป
เจ้าบอกเขาว่าอย่าชักดาบขึ้นมา
หากเขาชักดาบ...
เขากับคนของเขาจะต้องตาย
มันคุ้มงั้นหรือ สิ่งที่เจ้าพบในโลกภายนอกนั้น
ความรักของหญิงที่เจ้าไม่มีวันได้ครอบครอง
คุ้ม
ให้ข้าสอนเจ้าเรื่องรักนะ ไค
ความรักชั่วคืนเดียว...
ที่พาเจ้าเข้ามาสู่โลกนี้
กะลาสีเรืออังกฤษและหญิงชาวนา
แม่ผู้เป็นที่รักของเจ้าทิ้งเจ้าไว้...
ให้ตายในป่าอาถรรพ์นี้
สัตว์ประหลาด ลูกครึ่งเลือดผสม
แต่เราได้พบเจ้า...
ยอมรับเจ้า ฝึกฝนเจ้า
เราสอนเจ้าในหลายสิ่ง
แต่เจ้าหนีไป
เจ้าหันหลังให้กับของขวัญจากสวรรค์
ของขวัญแห่งความตาย
ไม่ว่าเจ้าจะทำอย่างไร...
มิกะไม่มีวันเป็นของเจ้าในชาตินี้
งั้นข้ายอมตายและภาวนาขอให้ได้เจอนางในชาติหน้า
ท่าน
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้าบอกให้รอข้างนอกไง
ไม่! ยาซูโน่!
ชักดาบขึ้นมา
ช่วยพวกเขา
ชักดาบขึ้นมา
ช่วยพวกเขา
ชักดาบขึ้นมา
ช่วยคนของเจ้า
ไม่ต้องพูดแล้ว
ท่านจะให้สิ่งที่ข้าขอหรือไม่
เอาดาบไปเลย ไค
ถ้าเจ้าไปถึงมันก่อนข้าได้
ช่วยคนของเจ้า ช่วยพวกเขา
ชักดาบขึ้นมา โออิชิ
ช่วยพวกเขา
ชิการะ!
ของขวัญ...ที่ไม่มีวันลืม
ท่านผ่านการทดสอบของพวกเขา
คนของท่านปลอดภัย
ท่านเอาดาบไปได้
ดาบเหล่านี้วิเศษอย่างไรรึ
มันใช้อะไรได้
ก็แล้วแต่
แล้วแต่อะไร
แล้วแต่อยู่ในมือใคร
ถ้าอยู่ในมือชายแข็งแรงสูงสง่า...
กล้าหาญเช่นข้าล่ะ?
คมกริบ
ข้าว่าดาบข้าเสียนะ
ดาบของท่าน
เก็บไว้เถอะ ฮาซามะ ข้าบอกแล้วว่าจะเอามาให้อีก
ข้ามีข่าวที่ท่านให้ไปหา
คิระจะออกจากสุสานบรรพชนเขาคืนนี้
ดีมาก
มา อิโซกาอิ
รวบรวมพล
ท่านพ่อ
ข้าอยากขอไปกับท่าน
ไม่
โฮริเบะ เจ้าอยู่กับเขา
ข้าขี่ม้าไปที่สุสานบรรพบุรุษ เพื่อขอบคุณสำหรับงานแต่งของเรา
มีอะไรที่เจ้าอยากฝากอธิษฐานไหม
ท่านคงไม่ชอบคำตอบของข้าหรอก
เจ้าอาจเหยียดหยามข้านะ ท่านหญิง
แต่ทายาทของเรา ชั่วลูกชั่วหลาน จะร่วมสายเลือดเดียวกัน
รักษาตัวนะ ฮาซามะ
ข้าขอโทษ
มันเป็นกับดัก! ไป! ไป!
ถอยมา!
ถอยเร็ว!
ออกไป!
ยาซูโน่!
โออิชิ มาช่วยข้า นี่บาโช
ฮาซามะ!
ไม่! / โออิชิ!
มันเป็นดาบของโออิชิ นายท่าน
หนุ่มเลือดผสมของเจ้าตายแล้ว
เช่นเดียวกับลูกน้องพ่อเจ้าอีกหลายสิบคน
ตายเหี้ยน...
เพราะกระสันมาช่วยเจ้า
บางทีตอนนี้เจ้าอาจเข้าใจแล้ว...
ถึงราคาความรักที่ต้องชดใช้
ข้าสัญญากับนายท่านไว้
ข้าจะไม่แตะต้อง...
เส้นผมบนศีรษะเจ้า
แต่...สิ่งที่เจ้าทำกับตัวเอง...
หาได้เกี่ยวกับข้าไม่
ราตรีสวัสดิ์
ไค...
ข้ามีเรื่องจะสารภาพ
ตอนที่ข้าเป็นเด็ก...
ข้าเคยรออยู่ในป่า ด้านนอกกระท่อมของเจ้า...
และเมื่อเจ้าออกมา...
ข้าขว้างปาหินใส่เจ้า
แล้วไปซ่อน
ข้ารู้ว่าเป็นเจ้า
ข้าเห็นพุงเจ้ายื่นออกมาจากด้านหลังต้นไม้
ข้าขอโทษไค
เจ้าเป็นคนดี
ข้าควรลงมือเสียตั้งแต่วันที่ท่านอาซาโน่ตาย
ความแค้นของเราจะได้รับการชำระอย่างรวดเร็ว
แม้ว่าต่อให้เราทำพลาด...
มันก็ยังเป็นการกระทำที่มีเกียรติ
ท่านเป็นซามูไร
เรายังมีดาบและได้เปรียบในการจู่โจมฉับพลัน
คิระคิดว่าพวกเราตายไปแล้ว
เราจะใช้มันเป็นข้อได้เปรียบของเรา
เขาจะไม่ทันตั้งตัว
เรายังทำสิ่งที่มุ่งหวังแต่แรกได้
กินซะ
แขนเจ้าล่ะ
ไม่เป็นไร
ไปตามพ่อเจ้ามา
จงหยุดอยู่กับที่!
มีอะไรกัน
เราไม่ใช่ขบวนชาวบ้านที่ถูกโจรดักปล้นนะ
ท่านคิระจ้างเรามาเพื่อจัดงานพิธีวิวาห์
ข้ามีจดหมายและใบผ่านทางยืนยัน
ไม่จำเป็นหรอก
เราเห็นการแสดงเจ้าในอะโค
เจ้าคือคนของท่านเจ้าเมืองอาซาโน่
เราต้องให้เจ้าช่วย
ไค
ยกโทษให้ข้าด้วยที่ยังไม่ขอบคุณเจ้าในการฆ่ากิเลน...
และช่วยชีวิตข้าไว้
ซามูไรไม่รับความดีความชอบของผู้อื่นมาเป็นของตน
ดาบนี้เป็นของบาโช
ซามูไรพกดาบสองเล่ม
เมื่อคนทำผิดไม่ได้รับการลงโทษ...
โลกจะเสียสมดุล
เมื่อคนผิดไม่ถูกชำระโทษ...
สวรรค์จะมองดูเราด้วยความละอาย
เราเช่นกันที่ต้องตายในวงจรแค้นที่ใกล้ปิดบัญชี
เราจะฝากบันทึกแห่งความกล้าหาญนี้ไว้...
เพื่อให้โลกรู้ว่าเราคือใคร รู้สิ่งที่เราทำ
คืนนี้...เราจะกอบกู้ศักดิ์ศรี
และล้างแค้นให้นายท่าน
ไม่มีใครรู้ว่าอายุขัยตนจะยืนยงเท่าใด
หรือเมื่อไรความตายจะมาเยือน
แต่อีกไม่นาน สิ่งที่ชีวิตแสนสั้นของเราเหลือไว้...
คือความภาคภูมิใจที่ลูกหลานเราได้รู้ซึ้ง เมื่อเอ่ยถึงชื่อเรา
ไค
เราจะยุติมันเดี๋ยวนี้
ตอนนี้...
เรามีกัน 47 คน
เจ้าเห็นอะไร
เป็นลางดีเจ้าค่ะ
อีกไม่นานท่านจะได้เดินทางไกล
ในทุกเมืองและหมู่บ้าน ประชาชนจะก้มหัวคารวะท่าน
หยุด!
ให้เข้าไป!
เริ่มในห้านาที!
ท่านคิระ
เรามีความภูมิใจที่จะเสนอ...
การแสดงเพื่อเป็นของขวัญในพิธีวิวาห์ของท่าน
อย่าทำร้ายเจ้าหญิง!
ไค!
จัดการมัน!
อยู่ตรงนั้น!
ข้ารู้ว่าเจ้าต้องมาช่วยข้า
ไม่มีสิ่งใดกีดกันข้าไปจากท่านได้
ไม่มีจริงรึ เจ้าเลือดผสม
แม้แต่ความตายรึ
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นอะไร
เจ้ายังรู้น้อยไป
ข้าไม่กลัวเจ้าเลย
คิดซะใหม่เถอะ
มาสิ
รู้แล้วใช่ไหม เจ้านายข้ากล้าหาญแค่ไหน
ในนามของท่านอาซาโน่แห่งอะโค!
เพื่อท่านอาซาโน่!
ชิการะ
พักได้แล้วขอรับ นายท่าน
แค้นท่านสิ้นสุดแล้ว
โออิชิ...
ข้าเคยออกคำสั่งเจ้าว่าไม่ให้แก้แค้น
ท่านโชกุนโปรดอภัย...
แต่ลูกผู้ชายไม่อาจใช้ชีวิตภายใต้สวรรค์เดียวกับ...
ที่เจ้านายของเขาถูกสังหารได้
ข้าขอเพียง...
ให้ความนับถือต่อคนของข้า
พวกเขาคือผู้กล้า ท่านโชกุน
กล้าหาญที่สุดที่ข้ารู้จัก
ขอท่านได้โปรดอนุญาตให้พวกเขา...
ได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรีคู่ควร
ด้วยความผิดในการขัดคำสั่งของข้า...
เจ้าทุกคนสมควรถูกประหารเฉกเช่นอาชญากรแผ่นดิน
แต่เจ้าและคนของเจ้า...
ได้ดำเนินตามวิถีแห่งบูชิโด...
เพื่อศักดิ์ศรีของเจ้านาย
และเพื่อล้างแค้นความทรยศ
ข้าเห็นเพียงซามูไรอยู่ตรงหน้าข้า
ข้ามอบความตายเฉกเช่นซามูไร
ให้เจ้าได้ฝังเคียงข้างกับนายของเจ้า...
อย่างมีเกียรติ
ขอบคุณ ท่านโชกุน
ท่านหญิงอาซาโน่เป็นเหมือนเช่นบิดานาง
นางจะสร้างอะโคให้ยิ่งใหญ่อีกครั้ง
ใช่
ข้ารู้
พ่อเคยบอกข้า...
โลกนี้เป็นเพียงการเตรียมแผ้วทางเพื่อโลกหน้า...
ทั้งหมดที่เราขอคือให้เราจากไป พร้อมกับการมีรัก
และถูกรัก
ข้าจะตามหาท่าน แม้ต้องฟันฝ่าภพนับร้อยพัน...
และหนึ่งหมื่นชาติจนกว่าจะได้พบท่าน
ข้าจะรอเจ้าไม่ว่าจะชาติไหน
เดี๋ยว!
ชิการะ
บุตรของโออิชิ
ก้าวออกมา
โออิชิ...
ข้าจะไม่ปฏิเสธสายเลือดของเจ้าบนแผ่นดินเรา
ลูกชายเจ้าจะมีชีวิต...
เพื่อรับใช้อะโค
เช่นที่เจ้าและซามูไรของเจ้าเคยทำมา
ข้าจะตามหาท่าน แม้ต้องฟันฝ่าภพนับร้อยพัน...
และหนึ่งหมื่นชาติ...
จนกว่าจะได้พบท่าน
ความทรงจำเรื่องราวเกี่ยวกับ 47 โรนิน...
ซึ่งเห็นหน้าที่และความยุติธรรม มาก่อนความรักตัวกลัวตาย
เล่าขานกันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ
เป็นตัวอย่างของศักดิ์ศรีและ ความจงรักภักดีที่ยิ่งใหญ่...
ในวัฒนธรรมชาวญี่ปุ่น
"วันที่ 14 ธันวาคมของทุกปี จะมีผู้คน หลายพันคนทั่วโลก
...มาเยี่ยมคำนับสุสาน 47 โรนิน"
บทบรรยายไทย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล