Беше во бесознание. Но ве побара по име.
Покажи му.
Не носеше ништо освен ова...
...и ова.
Дали си овде да ме убиеш?
Знам што е ова.
Веќе сум го видел.
Пред многу, многу години.
Му припаѓаше на еден човек кој го запознав во напола запомнет сон.
Човек опседнат со некои радикални сфаќања.
Кој е најотпорниот паразит?
Бактерија? Вирус?
Црв?
Она што г-нот Коб сака да го каже е... Идеја.
Отпорна, многу заразна.
Кога идејата ќе го зароби мозокот, скоро е невозможно да се избрише.
Идејата која е целосно оформена и сфатена, таа останува, некаде внатре.
За некој како вас да ја украде?
Да, а во сонот свесните одбрани ви се намалени,
и ви ги прави мислите полесни за крадење.
Тоа се нарекува извлекување.
Покрај тоа, ние можеме да ја истренираме вашата подсвест
да се одбрани дури и од највештиот извлекувач.
Како можам да го сторам тоа? Бидејќи ЈАС сум највештиот извлекувач.
Знам како да го пребарам вашиот ум и да ги пронајдам вашите тајни. Ги знам триковите.
И можам да ги научам така што дури и кога спиете, вашата одбрана нема да попушти.
Видете... Ако ја сакате мојата помош,
ќе морате да бидете целосно отворени со мене.
Морам да ги знам вашите мисли подобро од вашата жена, терапевт, било кој.
Ако ова е сон и вие имате сеф полн со тајни, морам да знам што има во сефот.
За да успее сево ова, морате во целост да ме пуштите внатре.
Уживајте во вечерата, г-да. Ќе размислам за вашиот предлог.
Знае.
Што се случува таму горе?
Саито знае. Си поигрува со нас.
Не е важно. Можам да го извлечам тоа, верувај ми.
Информацијата е во сефот. Го погледна штом ги спомнав тајните.
Што прави таа овде?
Врати се во собата. Добро? Јас ќе го средам ова.
ОК, подобро да е така. Овде сме да работиме.
Ако скокнам...
...дали ќе преживеам?
Можеби со добро нуркање. Мал, што правиш овде?
Мислев дека можеби ти недостигам.
Не е дека ми недостигаш... Ама не можам повеќе да ти верувам.
Па, што?
Личи на вкусот на Артур.
Всушност, субјектот сака постмодерни британски сликари.
Те молам, седни.
Кажи ми...
Им недостигам ли на децата?
Не можеш ни да си замислиш.
Што правиш? Одам на воздух.
Остани каде што си, Мал.
По ѓаволите!
Сврти се!
Пиштолот, Дом.
Те молам.
А сега, ковертот, г-дине Коб.
Таа ли ви кажа, или знаевте цело време?
Дека дојдовте да ме ограбите или дека всушност спиеме?
Сакам да го знам името на вашиот работодавач.
Нема корист да му се закануваш во сон, зар не, Мал?
Зависи од тоа на кој начин се закануваш.
Убивањето само ќе го разбуди.
Ама болката...
Болката е во умот.
А судејќи по декорациите, во твојот ум сме, нели, Артур?
Што правиш? Прерано е! Знам. Но сонот се нарушува.
Се обидувам да го држам Саито што е можно подолго.
Речиси сме готови.
Сопрете го!
ДОВЕРЛИВО
Ова нема да успее. Разбуди го.
Нема да се разбуди!
Затреси го! Што? Занишај го.
Се онесвести!
Дојдовте спремни, а?
Дури ни водачот на моето обезбедување не знае за станов.
Како го пронајдовте?
Тешко е за човек на вашата позиција да скрие вакво љубовно гнездо.
Особено кога е вклучена мажена жена. Таа не би. Епа, еве не.
Постои дилема. Се приближуваат.
Го имате она по кое дојдовте. Не е вистина.
Го изоставивте клучниот дел од информацијата, зар не?
Криевте нешто бидејќи знаевте што намерававме.
Прашањето е зошто воопшто не пуштивте. Аудиција.
Аудиција за што? Не е важно. Не поминавте.
Ја извлековме секоја информација која ја имавте таму.
Измамата беше очигледна.
Па, оставете ме на мира.
Се чини дека не разбирате, г-не Саито. Корпорацијата која не најми,
нема да прифати неуспех. Нема да издржиме два дена.
Коб...
По се изгледа, ќе морам да го сторам ова малку поедноставно.
Кажете ни што знаете! Кажете ни, веднаш!
Отсекогаш го мразев овој тепих.
Останата миризба, толку остар вез.
И во целост направен од волна.
Сега...
...лежам на полиестер.
Што значи...
...дека не лежам на мојот тепих, во мојот стан.
Ја докажавте својата репутација, г-не Коб.
Сеуште сонувам.
Како помина? Не е добро.
Сон внатре во сонот, а?
Воодушевен сум.
Ама во мојот сон играте по мои правила.
Да. Но, видете, г-не Саито... Не сме во вашиот сон. Во мојот сме.
Серко! Како го заеба тепихот?! Не сум јас крив. Ти си архитектот!
Не знаев дека ќе го трие образот по него! Доста!
Ти... Што беше она?
Држев се под контрола. Како е кога не е под контрола?
Немаме време за ова.
Слегувам во Кјото.
Сигурно нема да го прегледува секое купе. Не сакам возови. Слушајте...
Секој се грижи за себе.
Ало?
Здраво, татичко. Здраво, тато.
Еј, дечки. Како сте?
Добро. ОК, претпоставувам.
ОК?!
Кој тоа вели ОК? Ти ли си, Џејмс?
Да.
Кога ќе се вратиш дома, тато?
Не можам, душо. Не можам.
Не уште некое време, се сеќаваш?
Зошто?
Ви реков веќе. Ме нема бидејќи работам. Така?
Баба вели дека никогаш нема да се вратиш.
Филипа, ти ли си тоа? Дај ми ја баба на телефон, може ли?
Одмавнува со главата.
Да се надеваме дека се лаже во врска со тоа.
Татичко?
Да, Џејмс?
Дали мама е со тебе?
Џејмс, разговаравме за ова.
Мама повеќе не е овде.
Каде е?
Деца, доста е. Поздравете се.
Слушајте... Ќе пратам подароци по дедо, во ред?
А вие бидете добри...
Превозот ни е на кровот. Добро.
Добро ли си? Да, сум. Зошто?
Оној сонот... Мал се појави. Жалам поради твојата нога.
Нема да се повтори. Станува полошо, зар не?
Ќе добиеш само едно извинување, Артур.
Каде е Неш? Не се појави. Ќе почекаш? Не.
Требаше да ги предадеме плановите на Саито
за експанзијата на Кобел Инженеринг пред 2 часа.
Сега знаат дека не сме успеале. Време е да исчезнеме.
Каде ќе одиш? Буенос Аирес.
Ќе се притаам таму, можеби ќе свршам некоја работа.
Ти? Соединетите Држави. Поздрави ги од мене.
Ве предаде. Дојде да моли за својот живот.
Значи, ви го нудам задоволството.
Тоа не е начинот на кој се справувам со нештата.
Што ќе му сторите? Ништо.
Ама не можам да зборувам во име на Кобел Инженеринг.
Што сакате од нас?
Зачеток.
Можно ли е? Секако дека не.
Ако можете да украдете идеја од нечиј ум, зошто да не би можеле да ја засадите?
Ќе ви всадам идеја. Ви велам: "Немојте да размислувате за слонови".
За што размислувате? Слонови.
Така, но тоа не е ваша идеја бидејќи знаете дека јас сум ви ја дал.
Умот на субјектот секогаш го пронаоѓа изворот на идејата.
Вистинската инспирација е невозможно да се лажира.
Тоа не е вистина.
Може ли да го сторите тоа? Ми нудите избор?
Бидејќи и сам можам да се справам со Кобел.
Тогаш имате избор. Тогаш одбирам на заминам, г-не.
Кажете му на екипажот каде сакате да отидете.
Г-дине Коб?
Дали би сакале да отидете дома?
Во Америка?
Кај своите деца?
Не можете тоа да го исправите. Никој не може!
Токму како зачетокот. Коб, ајде.
Колку е комплексна идејата? Доволно едноставна.
Ниедна идеја не е едноставна кога мораш да ја всадиш во нечиј ум.
Мојот главен конкурент е болен старец.
Неговиот син наскоро ќе ја наследи целата корпорација.
Сакам тој да одлучи да го подели татковото царство.
Коб, треба да заминеме од ова. Почекај.
Ако го направам ова... Ако би можел тоа да го сторам...
...потребна ми е гаранција.
Како да знам дека ќе го исполните ветеното? Не знаете.
Ама можам. Па...
Сакаш ли да скокнеш од верата,
или да станеш старец исполнет со жалење,
кој чека да умре осамен.
Соберете го својот тим, г-не Коб. И помудро бирајте ги луѓето.
Знам колку сакаш да одиш дома.
Ова не може да се изведе. Може.
Само мораме да отидеме доволно длабоко. Не го знаеш тоа!
Сум го сторил порано.
На кого си го сторил тоа?
Зошто одиме во Париз?
Ќе ни биде потребен нов архитект.
Никогаш не си го сакал својот оддел, зар не?
Нема место за размислување во она складиште за метли.
Дали е сигурно да бидеш овде?
Екстрадицијата помеѓу Франција и САД е бирократска ноќна мора, го знаеш тоа.
Мислам дека би пронашле начин во твојот случај.
Види... Ги донесов овие за тебе да...
...им ги дадеш на децата кога ќе имаш можност.
Ќе треба повеќе од плишани играчки,
да ги убедиш тие деца дека сеуште имаат татко.
Јас само го работам она што го знам. Она што ти ме научи.
Никогаш не сум те научил да бидеш крадец. Не.
Ме научи да управувам со човечките умови. Но после она што се случи,
постоеја многу легални начини да ја искористам таа вештина.
Што правиш овде, Дом?
Мислам дека го пронајдов патот до дома.
Тоа е работа за некои многу, многу моќни луѓе.
Луѓе кои верувам дека ќе ги средат моите оптужби трајно.
Но ми треба твојата помош. Дојде да корумпираш еден од моите најбистри
и најдобри. Не знаеш што нудам. Мораат да одлучат самите за себе.
Пари? Не само пари. Се сеќаваш?
Тоа е можност да изградиш катедрали и цели градови. Нешта кои не постоеле.
Нешта кои не можеле да постојат во реалниот свет.
Значи, сакаш на некој друг да му дозволам
да те следи во твојата фантазија? Нема да влезат во сонот, само...
Само ќе ги дизајнираат нивоата и ќе ги научам за соништата. Тоа е се.
Дизајнирај ги самиот.
Мал нема да ми дозволи.
Врати се во реалноста, Дом.
Те молам. Реалноста?
Тие деца, твоите внуци, чекаат да им се врати таткото дома.
Тоа е нивната реалност.
А со оваа работа, со оваа последна работа, така ќе го остварам тоа.
Не би стоел овде да знаев за било кој друг начин.
Потребен ми е архитект кој е добар како што јас бев.
Имам некој подобар.
Аријадне...
Сакам да се запознаеш со г-дин Коб. Мило ми е.
Ако имаш некоја минутка, г-дин Коб има бизнис понуда за тебе.
Стажирање? Не баш.
Имам тест за тебе. Нема ништо да ми кажете за ова претходно?
Пред да ја опишам работата морам да знам дали можеш да ја сработиш. Зошто?
Не е баш сосема легално.
Имаш 2 минути да направиш лавиринт
за кој е потребно повеќе од минута за решавање.
Застани.
Повторно.
Застани.
Мораш подобро од тоа.
Тоа е веќе подобро.
Велат дека користиме само делче од целиот потенцијал на мозокот. Тоа е кога сме будни.
Кога спиеме умот може да ни направи речиси се. Како?
Замисли дека дизајнираш зграда. Свесно го креираш секој аспект.
Но понекогаш се чини дека само од себе се креира, ако знаеш што мислам. Да.
Како да откривам... Искрена инспирација, така?
Кога сонуваме, нашиот ум константно го прави ова.
Го креираме и го перцепираме нашиот свет симултано.
Умот тоа добро ни го прави што не знаеме ни дека се случува.
Тоа ни дозволува да влеземе на сред тој процес. Како?
Превземајќи го креативниот дел. Е за тука си ми потребна ти.
Ти го креираш светот на сонот. Ние го воведуваме субјектот во тој сон.
И тој го исполнува со својата подсвест.
Како можам да соберам доволно детали за да мислат дека тоа е реалност?
Соништата изгледаат реални кога сме во нив, така?
Дури тогаш кога ќе се разбудиме, сфаќаме дека е нешто чудно.
Да те прашам. Не се сеќаваш баш на почетокот на сонот, зар не?
Секогаш завршуваш на сред она што се случува. Веројатно, да.
Па, како завршивме овде? Дојдовме од...
Размисли, Аријадне. Како дојде овде?
Каде си сега?
Сонуваме? Всушност, на сред работилница си сега, спиеш.
Ова ти е првата лекција за споделување на сонувањето.
Остани смирена.
Ако тоа е само сон, зошто ги...
Затоа што никогаш не е само сонот, зар не?
Лицето полно со стакла проклето боли.
Кога си во него, чувството е реално. Затоа војската развила делено сонување.
Програма за тренинг на војниците да пукаат, да се бодат и да се дават едни со други.
Потоа се будат.
Како архитектите се вклучени во тоа?
Некој мораше да ги дизајнира соништата, така?
Дај ни уште пет минути. Пет минути?!
Зборувавме најмалку саат време!
Во сонот умот ти функционира многу побрзо, поради тоа
времето изгледа побавно. 5 минути во реалниот свет е еден час во сон.
Да видиме што можеш да смислиш за 5 минути.
Го имаш основниот распоред.
Книжарница, кафулето... Речиси се е тука истотака.
Кои се овие луѓе? Проекции на мојата подсвест. Твојата?
Да. Запомни, ти си сонувачот. Ти си го изградила овој свет.
Јас сум субјектот, мојот ум го населува.
Буквално можеш да зборуваш со мојата подсвест. Тоа е
еден од начините на извлекување на информации од субјектот.
Што уште можеш да направиш?
Креирање на нешто сигурно, како...
Како сеф или затвор кои што умот автоматски ги полни
со информации кои сака да ги заштити.
Сфаќаш? А ти се уфрлаш и ги крадеш? Па...
Мислев дека просторот на сонот ќе биде во врска со перцепирањето, но
повеќе е во врска со чувствата.
Моето прашање е: Што се случува кога ќе почнеш
да се плеткаш во физичките закони?
Јако, зар не?
Да, така е.
Зошто сите гледаат во мене?
Затоа што мојата подсвест чувствува дека некој друг го креира овој свет.
Што повеќе ги менуваш нештата, толку побрзо се мешаат проекциите.
Мешаат? Го чувствуваат туѓото тело на сонувачот.
Напаѓаат како што леукоцитите се борат со заразата. Ќе не нападнат ли? Не.
Само тебе.
Ова е одлично, но ти велам, ако продолжиш да менуваш вака...
Ќе и кажеш на својата подсвест да олади малку? Тоа ми е подсвеста.
Се сеќаваш? Не можам да ја контролирам.
Многу импресивно.
Го познавам овој мост!
Местово е реално, зар не? Да, одовде поминувам секој ден до колеџот.
Никогаш не рекреирај места од спомените! Секогаш замислувај нови места!
Мораш да почнеш од она што го знаеш, така? Само користи детали!
Улична светилка, говорница, никогаш целосни области! Зошто да не?
Затоа што градењето сон од памтења е најлесниот начин за губење на поимот
што е реалност, а што сон. Тоа ти се случило тебе?
Слушај ме! Ова нема врска со мене, разбираш?
Затоа ти требам јас да ти изградам соништа?
Тргни се од неа! Оттргни се!
Мал! Пуштете ме! Мал! Разбуди ме! Мал! Разбуди ме!
Еј, погледни ме. Добро си. Добро си.
Зошто не се разбудив?
Затоа што остана време на саатот.
Не можеш да се разбудиш внатре во сонот освен ако не умреш.
Ќе и треба тотем. Што?!
Тотем. Тоа е... Баш имаш некаква подсвест, Коб!
Шармантна е. Гледам, си ја запознала г-ѓа Коб.
Таа е жена му? Да. Значи, тотем...
Ти треба мал објект, по можност тежок.
Нешто што постојано ќе го имаш со себе, за кое
никој друг не знае. Монета? Не, мора да биде единствено.
Ова е исполнета коцка.
Не смеам да ти дозволам да ја допреш. Би ја изгубила целта.
Само јас го знам балансот и тежината на оваа коцка.
Така да кога ќе погледнеш во својот тотем,
ќе знаеш без сомнение дека не си во нечиј сон.
Не знам дали не можеш да видиш што се случува, или не сакаш,
ама Коб има сериозни проблеми кои сака да ги закопа таму долу.
И јас нема туку така да го отворам својот ум на некој таков.
Ќе се врати.
Никогаш немам видено некој толку брзо да сфати се.
Реалноста нема да и биде доволна. Кога ќе се врати...
Кога ќе се врати кажи и нека прави лавиринти.
Каде ќе бидеш ти? Одам да го посетам Имс. Имс?
Тој е во Момбаса. Кобалтовиот двор.
Потребен ризик. Има доста добри крадци. Не ни треба само крадец.
Ни треба кривосоздавач.
Триј ги колку сакаш, нема да се размножат.
Никогаш не знаеш. Одиме на пијалак.
Ти частиш.
Спелувањето не ти се подобрило. Одеби! Каков ти е ракописот?
Читлив. Добро. Фала ви многу.
Зачеток. Пред да ми кажеш дека е невозможно...
Не, сосема е возможно. Само е проклето тешко.
Заинтересиран. Артур постојано вели дека не може. Ах, Артур.
Сеуште работиш со него? Добар е во тоа што го работи, така?
Ох, тој е најдобриот. Но, му недостига фантазија.
Не како тебе. Слушај, за зачеток потребна ти е фантазија.
Да те прашам нешто.
Си го правел ли тоа порано? Се обидовме.
Ја всадивме идејата, но не се прими. Не сте ја всадиле доволно длабоко?
Не е во прашање само длабочината.
Потребна ти е наједноставната верзија на идејата за таа природно да се развива
во умот на субјектот. Многу е деликатно.
Па, која е таа идеја што мораш да ја всадиш?
Мораме да го натераме наследникот на голема корпорација да го подели татковото царство.
Тука имаш разни политички мотиви, антимонополистичка желба, итн.
Со сето тоа...
...препуштен си на милоста на предрасудите на субјектот.
Се што треба да сториш е да започнеш од апсолутните основи. А тие се кои?
Односите со таткото.
Имаш хемичар? Сеуште не. Добро, овде е еден човек.
Јусуф. Тој прави свои верзии на соединенија.
Кога ќе ме однесеш таму? Кога ќе се ослободиш од придружбата.
Човекот на шанкот. Кобел Инженеринг.
Потерница на мене? Ме бараат мртов или жив? Не знам.
Ќе видиме дали ќе почне да пука.
Направи збрка. Да се најдеме долу во барот за...
Пола час? Овде? Последното место на кое ќе помислат.
Добро.
Фреди! Фреди Симонс. Боже, тоа си ти, нели?
Не, не си.
Сега не сонуваш, а?
Сте за превоз, г-не Коб?
Што правите во Момбаса? Ги штитам своите инвестиции.
Значи вака се ослободуваш од придружбата? Различна придружба.
Коб рече дека ќе се вратиш.
Се обидував да не се враќам, но... Но, нема ништо слично на тоа.
Тоа е само...
Чисто креирање.
Ќе погледнеме ли некои парадоксални архитектури?
Мораш да совладаш неколку трикови ако сакаш да изградиш три комплетни сонови.
Извинете.
Какви трикови?
Во сонот можеш да ја измамиш архитектурата до невозможни облици.
Тоа ти дозволува креирање на затворени линии, како Пенросовите степеници.
Бесконечни скали.
Гледаш?
Парадокс.
Па, затворената линија ќе ти помогне да ги маскираш
границите на сонот кој го креираш.
Колку големи мораат да бидат тие нивоа?
Од кат на зграда до цели градови.
Но мораат да бидат доволно комплицирани да можеме да се скриеме од проекцијата.
Лавиринт. Точно. Лавиринт.
Колку лавиринтот е подобар...
Толку повеќе имаме време пред да не фатат проекциите.
Токму така.
Твојата подсвест изгледа пријатна. Чекај, ќе стане гадно.
Никој не сака некој да му чепка по умот.
Коб повеќе не може да гради, зар не?
Не знам дали може, ама нема.
Мисли дека е посигурно ако не ги знае плановите. Зошто? Не сака да ми каже.
Мислам дека е поради Мал. Бившата жена? Не му е бивша.
Сеуште се заедно. Не...
Таа е мртва.
Тоа што го виде е нејзината проекција.
Каква беше кога беше жива? Беше убава.
Барате хемичар? Да.
Да направи соединение за работа? И да оди на терен со нас.
Ретко одам на терен, г-дине Коб.
Ни требате да направите соединение прилагодено на нашите потреби.
А тие се? Голема длабочина. Сон внатре во сонот.
Две нивоа?
Три. Не е возможно.
Толку соништа внатре во соновите е премногу нестабилно. Можно е.
Само морате да го имате седативот. Не, моќен седатив.
Тим од колку членови? Пет. Шест.
Единствениот начин да знам дека работата е завршена,
е ако дојдам со вас. Нема место за туристи на ваква работа, г-не Саито.
Овој пат изгледа дека има.
Овој седатив мислам дека е добар за почеток.
Го користам секој ден. За што? Ќе ви покажам.
Можеби нема да сакате да видите.
После вас.
10-12... Доаѓаат секој ден, да споделат сон.
Гледате? Многу стабилно.
Колку долго сонуваат? 3-4 часа секој ден.
За време на соништата? Со оваа комбинација?
40 часа, секој ден. Како ли го прават тоа? Кажете му, г-не Коб.
После некое време, единствено така можеш и да сонуваш.
Вам ви беше така, г-не Коб? Доаѓаат секој ден овде за да спијат? Не.
Доаѓаат за да се разбудат.
Сонот стана нивна реалност.
Кој сте вие да го кажете спротивното?
Да видиме што можеш.
Знаеш како да ме пронајдеш.
Знаеш што мораш да направиш.
Остро, зар не?
Добро ли сте, г-дине Коб?
Да, да.
Се е во ред.
Роберт Фишер.
Наследникот на енергетскиот конгломерат на Фишер Морис.
Што имате против овој г-дин Фишер? Не е ваша работа.
Г-дине Саито, ова не е типична корпорациска шпионажа.
Барате зачеток од мене. Се надевам дека ја сфаќате тежината на тоа барање.
Семето кое ќе го засадиме во умот на овој човек ќе израсне во идеја.
Оваа идеја ќе го дефинира.
Можеби ќе дојде до промена...
Можеби ќе промени се во врска со него.
Ние сме последната фирма која стои помеѓу нив и целосната доминација на енергијата.
Не можеме веќе да се натпреваруваме.
Наскоро со енергијата ќе го управуваат пола свет.
Всушност, ќе станат нова велесила!
На светот му треба Роберт Фишер да го промени мислењето.
Тука ние влегуваме. Каков е односот на Фишер со таткото?
Кружат гласини дека односот е прилично комплициран.
Не можеме да работиме само на гласини, зар не?
Можете ли да ми дадете пристап до овој човек?
Браунинг. Десната рака на Фишер постариот.
Кумот на Фишер помладиот. Мислам дека ќе биде можно.
Ако ги набавите вистинските препораки. Препораки?
Тоа е нешто што мене ми е специјалност, г-не Саито.
Не намирисувам договор овде. Одведете ме доле. Г-не Браунинг.
Политиката на Морис Фишер е секогаш да се избегнува договорот.
Па... Може ли да ја споделиме твојата грижа директно со Морис?
Нема потреба. Не, не, не. Мислам дека би требало.
Како му е?
Не сакам да му додевам беспотребно, ама...
Тоа мора да му е драг спомен. Јас му го ставив ова до креветот.
Не ја ни забележал. Роберт...
Мораме да разговараме за адвокатот. Знам дека ова е тешко... Не сега.
Но е од исклучителна важност да почнеме...
Мршојадците кружат. Колку Фишер станува поболен,
толку помоќен станува Питер Браунинг.
Ја имав можноста да го набљудувам Браунинг.
Да го проучам физичкиот изглед, манирите, и така натаму.
Во првото ниво од сонот можам да го представувам Браунинг.
И да го сугерирам концептот во свесниот ум на Фишер.
Како ќе одиме низ нивото на неговата проекција, би требало да го врати тоа.
Така да сам на себе да си ја даде идејата. Токму така.
Единствено само така ќе се прими. Мора сам да ја предизвика. Имс.
Импресиониран сум.
Твоето одобрување е секогаш ценето, Артур. Благодарам.
Одиш на спиење сам? Не, само експериментирав.
Не знаев дека има некој овде. Работев на својот тотем.
Дај, да го погледнам.
Значи, учиш? Одлично решение за следење на реалноста.
Твоја идеја беше? Не.
Идеја на Мал, всушност. Овој...
Овој беше нејзин. Заврти го во сон и никогаш нема да падне.
Само се врти и врти.
Артур ми рече дека починала.
Како напредуваат лавиринтите?
Секое ниво е поврзано со делот на подсвеста на субјектот на која целиме.
Направив пониско ниво на болниците, за Фишер да го доведе својот татко.
Имам прашање во врска со овој распоред. Не, не, не...
Не ми покажувај ништо одредено, само сонувачот треба да го знае распоредот.
Зошто тоа е толку важно? Ако некој од нас ги внесе своите проекции,
не сакаме да ги знаат деталите на лавиринтот.
Сакаш да кажеш, ако ја внесеш Мал?
Не можеш да ја држиш подалеку, зар не? Така.
Не можеш да градиш бидејќи ако ти го знаеш лавиринтот,
тогаш и таа го знае.
Тоа би ја саботирала целата операција.
Коб, знаат ли другите? Не, не знаат. Мораш да ги предупредиш,
ако стане полошо. Никој не рече дека ќе стане полошо.
Морам да дојдам дома. Само тоа ми е важно во моментов.
Зошто не можеш да одиш дома?
Затоа што мислат дека јас сум ја убил.
Фала. За што?
Што не праша дали сум ја убил.
Затоа мораме длабоко да ја всадиме во неговата подсвест.
Подсвеста е мотивирана од емоцијата, така?
Од таа причина мораме да пронајдеме начин
да го спроведеме ова во емоционален концепт.
Како да спроведеме бизнис стратегија во емоција? Тоа ќе го откриеме, така?
Односот на Роберт со таткото е во најмала рака стресен.
Тоа можеби и не е лошо. Може да биде:
"Ќе ја растурам компанијата", само за да му напасти на стариот.
Не, затоа што мислам дека позитивната емоција ја победува негативната секогаш.
Сите сакаме помирување. Катарзи.
Роберт Фишер мора да има позитивна реакција на сето ова.
Обиди се со ова.
"Татко ми прифаќа дека сакам сам да креирам,
а не да одам по неговите стапки".
Би можело да успее. "Можело"?
Ни треба нешто подобро од "можело". Ти благодарам за твојот допринес, Артур.
Прости ми што сакам малку определување.
Определување? Зачетокот нема врска со определувањето.
Кога ќе му влеземе во умот мораме да работиме со она што го имаме.
На горното ниво ќе го отвориме неговиот однос со таткото.
На пример: "Нема да одам по стапките на татко ми".
Па на следното ќе го нахраниме со: "Ќе креирам нешто за себе".
Потоа, додека да дојдеме до последното, ќе го извлечеме главното оружје.
"Мојот татко не сака јас да бидам како него". Точно.
На 3-то ниво соништата ќе се нарушат при најмалата интерференција.
Седатив, за спиење.
За да овозможи три нивоа на сон ќе морам да го комбинирам
со екстремно моќен седатив.
Добра ноќ.
Соединението што ќе го користиме создава многу брза хемиска реакција
и ги забрзува функциите на мозокот.
Тоа ни дава повеќе време на секое ниво.
Мозочната функција во сонот ќе биде 20 пати поголема од нормалната.
Кога ќе влеземе во сон внатре во сонот, ефектот се засилува.
Три соништа, десет пати... Извинете... Математиката не ми е силна страна.
Колку време е тоа?
Недела на првото ниво, шест месеци на другото.
На третото ниво... Десет години.
Кој би сакал да остане заробен во сон десет години?
Зависи од сонот. Кога ќе ја всадиме идејата, како ќе излеземе?
Се надевам дека имаш нешто попаметно на ум освен да ме застрелаш во глава.
Удар. Што е удар?
Ова, Аријадне, би било удар.
Тоа чувство на паѓање те буди. Те буди од сонот.
Дали ќе го осетиме ударот при олку седативи?
Тоа е паметниот дел. Направив седатив да не делува на чувството за рамнотежа.
Така, колку и да е длабок сонот,
спијачот сеуште го чувствува паѓањето.
Или потпирањето.
Трикот е во синхронизирање на ударот да продре во сите три нивоа.
Можеме да користиме музичко одбројување за синхронизација на различни удари.
Нема никакви закажани операции, закажано на забар, ништо.
Зарем не требаше да оди на операција на коленото? Ништо.
Да го успиеме ни требаат... Најмалку десет часа.
Сиднеј до Лос Анџелес. Еден од најдолгите летови на светот.
Патува на секои две недели.
Сигурно лета со приватен авион.
Не, ако има неочекувани поправки.
Но мора да биде 747. Зошто? Бидејќи во него пилотската кабина е на врвот.
Првата класа е во носот на авионот. Никој нема да поминува.
Ама морате да ја купите целата класа.
И стјуардесите од првата класа. Ја купив авиокомпанијата.
Ми се чинеше уредно.
Изгледа дека ги имаме нашите десет часа.
Аријадне... одлично сработено.
Знаеш како да ме пронајдеш.
Знаеш што мораш да сториш.
Се сеќаваш кога ме праша да се омажам за тебе?
Секако дека се сеќавам.
Рече дека си сонувал.
Остаревме заедно.
Сега можеме.
Не би смеела да бидеш овде.
Само сакав да видам какви тестови изведуваш секоја ноќ.
Ова нема врска со тебе. Има врска со мене. Бараше да делиме соништа.
Не овие.
Овие се мои соништа.
Зошто си го правиш ова?
Единствено само така можам сеуште да сонувам.
Зошто ти е толку важно да сонуваш?
Во соништата сме сеуште заедно.
Ова не се само соништа. Ова се спомени.
Рече никогаш да не ги користиме спомените.
Знам дека реков. Се обидуваш да ја одржиш во живот.
Не можеш да ја заборавиш.
Не сфаќаш. Жалам за овие моменти, спомени кои морам да ги променам.
Што има доле по кое жалиш?
Слушај, има едно нешто што мора да го сфатиш во врска со мене.
Ова е твојата куќа?
Моја и на Мал, да.
Каде е таа?
Ја нема повеќе.
Она е мојот син, Џејмс. Копа нешто. Можеби црви.
Тоа е Филипа.
Мислев да ги викнам, да се свртат и насмевнат, да ги видам тие...
...тие нивни преубави лица, но...
Предоцна е.
Сега или никогаш, Коб.
Почнав да паничам. Сфатив дека ќе зажалам за овој момент.
Морам да им ги видам лицата за последен пат.
Филипа! Влезете!
Но моментот помина.
Што и да сторам, не можам да го променам овој момент.
Тргнувам да ги повикам...
...а тие бегаат.
Никогаш повеќе нема да им ги видам лицата. Морам да се вратам дома.
Во реалниот свет.
Што правиш овде?
Се викам... Знам која си. Што правиш овде?
Само се обидувам да разберам. Како би разбрала?
Знаеш ли како е да бидеш љубовница?
Да бидеш пола целина?
Не?
Ќе ти раскажам една загатка.
Чекаш воз.
Воз кој ќе те однесе далеку.
Знаеш каде се надеваш дека возот ќе те однесе.
Ама, не си сигурна. Но, не е важно.
Како можеш да не се грижиш каде возот ќе те однесе?
Бидејќи ќе бидеме заедно.
Како можеше да ја доведеш овде, Дом? Какво е ова место?
Ова е хотелот во кој ја поминавме годишнината. Што се случило овде?
Вети! Вети!
Мораш да останеш овде, засега! Рече дека ќе бидеме заедно!
Рече дека ќе остареме заедно! Ќе се вратам по тебе.
Ветувам!
Мислиш дека можеш само да изградиш затвор
од помнења во кој ќе ја затвориш?
Навистина ли мислиш дека тоа ќе ја задржи?
Време е!
Морис Фишер само што умрел во Сиднеј.
Кога е погребот? Четврток. Во Лос Анџелес.
Роберт ќе тргне со телото не подоцна од вторник.
Коб, одам со вас. Не овој пат.
На тимот му треба некој кој разбира со што се бориш.
А тоа не мора да бидам јас. Но тогаш ќе мора да му го покажеш на Артур,
она што го видов.
Земете ни уште едно место во авионот.
Ако се качам на авионов, а вие не го испочитувате нашиот договор,
кога ќе слетаме ќе одам во затвор до крајот на животот.
Завршете ја работата во летот,
и ќе направам еден повик од авионот,
и нема да имате проблем да минете низ имиграционото.
Извинете. О, да, се извинувам.
Извинете, мислам дека ова е ваше. Мора да ви испаднало.
Што ќе се напиете? Вода, ве молам. Вие? Исто.
Благодарам. Не можев а да не забележам, ама
да не сте случајно во род со Морис Фишер?
Да, тој е... Ми беше татко.
Беше многу инспиративна личност. Жалам за вашата загуба.
Повелете. Благодарам.
За вашиот татко.
Нека почива во мир.
Не можеше да мочаш пред ова? Извинете.
Премногу бесплатен шампањ во авионот, Јусуф? Многу смешно.
Сигурно ќе му треба такси по ова време.
Серко! Еј, човеку, зошто... Замини!
Такси! Благодарам.
Што правите? Извинете, мислев дека е слободно. Епа, не е.
Можеби можеме да го поделиме. Можеби не. Може ли да сопрете и да...
Одлично.
Ајде!
Внатре има 500 долари. Паричникот вреди повеќе.
Можете да ме оставите на следниот семафор. Се плашам...
Покриј го!
Што се случува?
Ова го нема во нацртите.
Коб? Коб?
Имс!
Добри ли сте? Да, јас сум добро, добро сум.
Фишер е добро. Само ако не му се лоши од возењето. Саито?
Однесете го Фишер во задната соба, веднаш!
Во задната соба! Мрднете!
Погоден е? Умира ли? Не знам. Исусе Христе!
Каде беше ти? Што ти се случи? Не блокираше товарен воз.
Зошто ја стави пругата на сред раскрсница во центарот? Не ја ставив.
Откаде ли дојде? А да те прашам нешто јас? Зошто не нападнаа, а?
Тоа не беа нормални проекции! Тренирани се! Во право си.
Како можат да бидат тренирани? Извлекувачот ја научил подсвеста
на Фишер да се брани сама, па затоа подсвеста му се милитализира.
Тоа требаше да биде во извештаите. Жал ми е... А зошто не е?
Смири се. Не ми вели да се смирам! Ова беше твоја работа! Твоја одговорност!
Требаше темелно да го провериш минатото на Фишер!
Не сме спремни за вакво насилство! Сме се справале со вакви обезбедувања и порано!
Ќе бидеме повнимателни и ќе биде добро! Ова не беше дел од планот! Тој умира!
Извинете! Немој... Не го прави тоа! Во агонија е, го будам.
Нема да го разбуди. Како тоа мислиш? Нема. Ако умреме во сон, се будиме.
Не од овој. Седативот е премногу силен.
Добро, тогаш што ќе се случи кога ќе умреме?
Ќе паднеме во лимб? Сериозен си? Лимб?
Неизграден простор на сонот. Што има долу?
Само сурова бесконечна подсвест. Ништо нема долу.
Освен она што можеби останало од некој со кој го делиме сонот,
а кој бил заробен таму порано, што во нашиот слушај
си само ти. Колку долго можеме да бидеме заробени таму?
Не треба ни да помислиме на бегство, додека седативот... Колку долго?
Децении, можеби бесконечно! Незнам, прашај го него. Тој бил таму.
Да го однесеме горе. Одлично.
Фала.
Значи, сега сме заробени во умот на Фишер и се бориме со неговата приватна армија,
и ако загинеме,
ќе бидеме изгубени во лимбот се додека мозокот не ни стане кајгана.
Донесете прва помош.
Знаеше за овие ризици и не ни кажа? Мислев дека нема да се случат.
Не знаев дека ќе се справаме со многу пукање. Немаше право.
Единствено само вака можеме да влеземе во трите нивоа. А ти?
Знаеше за ова и молчеше? Му верував! Му веруваше? Што, ти ветил пола?
Не. Целото.
Рече дека веќе сте го сториле тоа. Сме го сториле? Што? Со Мал?
Бидејќи тоа излезе многу добро! Нема никаква врска со тоа.
Правев што морав за да се вратам кај своите деца. Не донесе во воена зона,
без излез? Има излез. Да продолжиме со работата, и да ја завршиме што побрзо.
Ќе излеземе користејќи удари исто како и претходно. Заборави.
Ако одиме подлабоко се зголемува ризикот. Ова ќе го пропуштам, дечки.
Обезбедувањето на Фишер моментално не опколува.
10 часа лет е една недела на ова ниво.
Тоа значи дека секој од нас ќе биде убиен. Тоа ви го гарантирам.
Немаме друг избор освен да продолжиме и да го сработиме ова што побрзо.
Кон долу е единствениот пат кон напред.
Подгответе се. Ти, дојди. Да го протресеме.
Осигуран сум против киднапирања на 10 милиони.
Ова би требало да биде едноставно. Замолчи! Нема да биде.
Канцеларијата на татко ти има сеф под полиците за книги. Ни треба комбинацијата.
Не знам за никаков сеф. Тоа не значи дека не ја знаеш комбинацијата.
Кажи ни која е.
Не знам.
Добар извор ни кажа дека ја знаеш. Да, кој извор?
Ова вреди 500 долари. Што има внатре?
Пари, картички, личната карта и ова.
Корисно?
Можеби.
Настапуваш. Имаш саат време. Саат?
Требаше да имам цела ноќ за ова. Саито не требаше да биде погоден во градите.
Имаш еден час да дознаеш нешто корисно. Те молам.
Што е тоа?
Добриот извор.
Само нека престанат.
Комбинацијата. Не ја знам.
Зошто Браунинг вели дека ја знаеш? Не знам.
Пуштете ме да зборувам со него и ќе откријам.
Еден час! Почнете да зборувате!
Во ред си? Добро си?
Копилињата ме тепаат веќе два дена!
Имаат некој со пристап до канцеларијата на татко ти и се обидуваат да го отворат сефот.
Мислеа дека јас ја знам шифрата, ама не ја знам! Не ја знам ни јас.
Што?! Морис ми рече дека кога ќе почине
само ти ќе можеш да го отвориш. Не. Никогаш не ми дал никаква шифра.
Можеби ти дал. Можеби не си знаел дека тоа е шифрата.
Што тогаш? Не знам. Некоја значајна комбинација на броеви втемелени
на твоите искуства со Морис.
Немавме баш многу значајни искуства заедно.
Можеби после смртта на мајка ти.
Откако мајка ми умре, знаеш што ми рече?
"Роберт, навистина нема ништо што да се каже".
Го скршиле емоциите. Имав 11 години.
Како му е? Во големи болки е.
Кога ќе се спуштиме на пониско ниво, болката ќе биде помалку интензивна.
А ако умре?
Најлошото сценарио? Кога ќе се разбуди,
умот ќе му биде целосно празен. Коб...
Сеедно ќе го испочитувам договорот. Го ценам тоа, Саито.
Но кога ќе се разбудиш нема ни да се сеќаваш дека сме имале договор.
Лимбото ќе ти стане реалност. Толку долго ќе бидеш загубен долу што
ќе станеш старец. Исполнет со жалење.
Што? Ќе мораш да умреш сам? Не.
Ќе се вратам.
Повторно ќе бидеме млади заедно.
Дишете. Овие луѓе ќе не убијат ако не им ја дадеме
шифрата. Сакаат само откуп. Ги чув!
Ќе не заклучат во комбено и ќе не фрлат во реката!
Во ред, што има во сефот?
Нешто за тебе.
Морис отсекогаш велеше дека тоа е најдрагоцениот подарок за тебе.
Завет. Заветот на Морис е кај адвокатот. Алтернативата е.
Ова ќе ја поништи другата ако тоа го сакаш.
Подели ги главните гранки на Фишер Кор. и стави крај на целото царство.
Да го уништам моето цело наследство.
Зошто би предложил такво нешто?
Едноставно не знам.
Те сакаше, Роберт. На својот начин.
На крајот...
...ме повика до својата смртна постела.
Едвај можеше да зборува.
Но успеа да ми го каже последното нешто.
Ме привлече кон себе.
И разбрав само...
...еден збор.
"Разочаран".
Кога си бил во лимб?
Можеби го убеди остатокот од тимот да продолжи со работа,
ама тие не ја знаат вистината. Вистината?
Каква вистина? Вистината дека секоја минута
можеш да го донесеш товарниот воз низ ѕидот.
Вистината дека Мал дивее низ твојата подсвест.
Вистината дека што подлабоко влегуваме во Фишер,
истотака влегуваме подлабоко во тебе.
Не сум сигурна дека ќе ни се допадне она што ќе го пронајдеме.
Работевме заедно.
Го истражувавме концептот на сон внатре во сонот. Јас сакав повеќе.
Сакав да одам подлабоко и подлабоко. Сакав да одам...
...понатаму.
Едноставно не го сфаќав концептот дека часовите
можат да се претворат во години долу.
Дека можеме да останеме заробени така што кога...
Кога ќе завршиме на крајбрежјето на сопствените подсвести...
...ќе го загубиме чувството за тоа што е реално.
Креиравме, изградивме свет за себе.
Работевме со години.
Изградивме сопствен свет.
Колку долго сте биле заробени таму?
Нешто околу 50 години.
Исусе.
Како го поднесовте тоа? Не беше лошо. Напочетокот се чувствуваме како богови.
Проблемот се појави кога дознав дека не е реално.
Со тек на време ми стана невозможно да живеам така.
А за неа?
Заклучи нешто, далеку, нешто длабоко во себе.
Вистината која некогаш ја знаела.
Ама одлучила да ја заборави.
Лимбот стана нејзина реалност.
Што се случило кога сте се разбудиле?
Да се разбудиш од тоа после години, после децении...
Да станеш стара душа вратена повторно во младоста.
Знаев дека нешто не е во ред со неа.
Но не сакаше да признае.
На крајот ми ја кажа вистината.
Беше опседната со идеја.
Една многу едноставна идеја,
која промени се.
Дека нашиот свет не е реален.
Дека морала да се разбуди и да се врати во реалноста. Дека...
...за да се вратиме дома...
...би морале да се убиеме.
А што со вашите деца?
Мислела дека се проекции. Дека вистинските деца не чекаат таму некаде.
Јас сум им мајка! Смири се! Мислиш дека не ја гледам разликата?!
Ако ова е мој сон, зошто не можам да го контролирам ова?
Затоа што не знаеш дека сонуваш!
Беше сигурна дека не можам ништо да сторам, колку и да ја молев,
колку и да ја преколнував.
Сакаше да го стори тоа, ама не можеше да го стори сама. Премногу ме сакаше.
Смисли план. На нашата годишница.
Душо, што правиш?
Придружи ми се. Само... Само, врати се внатре.
Во ред? Само, врати се внатре. Ајде. Не.
Ќе скокнам и ти ќе дојдеш со мене. Не, нема.
А сега слушни ме.
Ако скокнеш нема да се разбудиш. Се сеќаваш?
Ќе умреш. Само... Само, врати се внатре. Ајде.
Врати се внатре за да разговараме за ова. Доволно разговаравме.
Мал... Дојди на работ или веднаш ќе скокнам. ОК.
Да зборуваме за ова.
Добро?
Барам да скокнеш со верба. Не, душо.
Не можам.
Знаеш дека не го можам тоа.
Помисли за момент на нашите деца.
Помисли на Џејмс.
Помисли на Филипа. Ако одам без тебе секако ќе ги одведам.
Што значи тоа? Најдов писмо од нашиот адвокат.
Објаснувам како се плашев за својата безбедност.
Како се закануваше дека ќе ме убиеш.
Зошто си го сторила ова? Те сакам, Дом.
Зошто би ми го сторила ова? Те ослободив од вината што мораш да ги оставиш.
Да одиме дома, кај вистинските деца. Не, не. Мал, слушни ме!
Мал, погледни ме, те молам! Го чекаш возот.
Мал, по ѓаволите, не го прави ова!
Возот што ќе те однесе далеку. Џејмс и Филипа не чекаат!
Знаеш каде се надеваш дека возот ќе те однесе. Не чекаат!
Ама не си сигурен. Мал, погледни ме! Но не е важно. Мал, по ѓаволите!
Бидејќи ќе бидете заедно. Душо, погледни ме!
Мал, не!!! Исусе Христе!!!
Дозволи на тројца психијатри да ја прогласат за разумна,
што беше невозможно да ја објаснам причината за нејзината лудост.
Па, избегав.
Сега или никогаш, Коб.
Во ред, да одиме.
Ги оставив децата и се обидувам да се вратам уште оттогаш.
Твојата вина ја одредува. Таа и дава сила.
Ама не си одговорен за идејата која ја уништила.
Ако сакаме да успееме во ова, мораш да си простиш,
и ќе мораш да се соочиш со неа.
Не мораш тоа да го сториш сам. Не, не...
Ќе го сторам тоа заради другите бидејќи немаат поим
со колку ризик дојдоа овде со тебе.
Мораме да тргнеме.
Времето истече.
Не знам никаква шифра. Не свесно. A влијателно?
Имаме човек кој стои во канцеларијата на татко ти и чека да ја впише шифрата.
Кажи ги првите шест броја кои ќе ти паднат на памет. Немам поим. Веднаш!
Реков веднаш!!! Веднаш!!!
5, 2, 8...
...4, 9, 1.
Ќе мораш подобро од тоа.
Добро, стави му ја вреќата. Одиме да се повозиме.
Уште лево.
Ме слушаш?
Што дозна?
Односот на тој човек со таткото е полош отколку што си мислевме.
Како тоа ни помага? Што поголеми проблеми, толку помоќни катарзи.
Како ќе ги смириме ако односите се толку лоши? Работам на тоа. Работи побрзо.
Проекциите брзо се приближуваат. Мораме да бегаме одовде.
Пред него што целосно не опколат.
По ѓаволите. Не смееш да се плашиш да сонуваш нешто поголемо, душо.
Мораме да ја префрлиме неговата омраза од таткото на кумот.
И да му го уништиме единствениот позитивен однос?
Не, ќе му го поправиме односот со таткото откривајќи ја вистинската намера на кумот.
Треба на Фишер да му наплатиме повеќе од Саито за оваа работа.
Што е со неговото обезбедување? Ќе се влоши како што одиме подлабоко.
Мислам дека ќе одиме со г-нот Чарлс. Не.
Кој е г-дин Чарлс? Лоша идеја.
Штом ќе влеземе во хотелот и му пријдеме на Фишер,
неговото обезбедување ќе не опколи. Ќе одиме со г-н Чарлс како тогаш со Стејн.
Веќе сте го правеле ова? Да, и не успеа. Субјектот сфати дека сонува,
а неговата подсвест не растргна. Одлично! Тогаш сте биле сами?
Ни треба некакво попречување. Нема проблем.
Што велите за прекрасната дама која веќе ја користев?
Слушај. Вози внимателно, добро? Доле и така ќе биде нестабилно.
Немој прерано да скокнеш. Имаме само една можност со удар ако сакаме да успееме.
Ќе пуштам музика за да знаете кога доаѓа. Останатото е на вас.
Спремни? Спремни!
Слатки сништа.
Ви досадувам ли?
Ви ја кажував својата приказна. Изгледа дека не ви се допадна.
Имам многу на памет.
Ене го г-дин Чарлс.
Г-дин Фишер?
Задоволство ми е што ве гледам повторно. Род Грин од маркетиншкиот оддел.
А вие мора да сте? На заминување.
Ако ти стане досадно.
Сигурно ве зезнала. Освен ако нејзиниот телефонски број навистина има 6 цифри.
Чуден начин за склопување пријателство кога ви го крадат паричникот така.
По ѓаволите. Самиот паричник вреди... 500 долари, така?
Не грижете се, моите луѓе веќе работат на тоа додека зборуваме.
Кој или што е г-дин Чарлс?
Тоа е тактика дизајнирана да го свртиме умот на Фишер
против неговите сопствени подсвести.
Зошто не го одобруваш тоа? Затоа што вклучува да и каже на метата дека сонува.
Што вклучува привлекување на многу внимание на нас.
Нели Коб рече тоа никогаш да не го правиме?
Сега забележуваш колку време Коб троши работејќи нешта
за кои вели никогаш да не ги правиме.
Г-не Саито, може ли да поразговараме за момент? Жал ми е...
Што правиш овде? Многу забавно, г-не Имс.
Турбуленција во авионот? Не, многу поблиску.
Возењето на Јусуф.
Извинете, што рековте кој сте? Род Грин од маркетингот.
Тоа воопшто не е вистина, зар не?
Јас сум г-дин Чарлс. Се сеќавате на мене, зар не?
Јас сум шефот на вашето обезбедување овде доле.
Излезете на некој друг спрат, продолжете да се движите.
Ослободете се од паричникот, обезбедувањето ќе го бара. ОК.
Морате на Коб да му купите уште време.
Обезбедување, а?
Работите за хотелот? Не, не.
Се специјализирав за посебен вид на обезбедување.
Подсвесно обезбедување. Зборувате за соништа?
Зборувате за извлекување?
Овде сум за да ве заштитам.
Г-не Фишер, дојдов да ве заштитам од некој кој се обидува да пристапи во вашиот ум,
нив вашите соништа. Не сте безбеден овде.
Доаѓаат по вас.
Необично време, зар не?
Го чувствувате тоа?
Што се случува?
Коб го привлекува вниманието на Фишер на необичноста на сонот.
Што ја принудува неговата подсвест да го бара сонувачот.
Кон мене. Брзо. Бакни ме.
Сеуште не гледаат.
Да, но вредеше да се обидеме.
Би требало да отидеме одовде.
Го чувствувате тоа?
Тренирани сте за ова, г-не Фишер. Обрнете внимание на чудното време.
Промената на гравитацијата. Ништо од ова не е реално.
Се наоѓате во сон.
Најлесно може да се испитате ако се обидете да се сетите како сте стасале во хотелов.
Можете ли?
Да, јас... Дишете, дишете, сетете се на тренингот.
Прифатете го фактот дека сте во сон, и дека сум дошол да ве заштитам. Ајде.
Не сте реален? Не.
Јас сум проекција на вашата подсвест.
Ме пратија да ве заштитам кога извлекувачите се обидоа да ве вовлечат во сон.
И верувам дека тоа сега се случува, г-дине Фишер.
Во ред, во ред.
Можете ли да ме извадите одовде?
Веднаш.
Следете ме.
Исусе Христе, што правите?! Луѓево ги пратиле да ве киднапираат, во ред?
Ако ја сакате мојата помош мора да останете смирени.
Морате да соработувате со мене, г-дине Фишер.
Ако ова е сон,
би требало да се убијам за да се разбудам, така?
Не би го правел тоа на ваше место, г-не Фишер.
Верувам дека ви дале седатив и ако го повлечете чкрапецот...
...можеби нема да се разбудите.
Можеби ќе навлезете во подлабока состојба на сон.
Знаете за што зборувам.
Сетете се на тренингот.
Сетете се што ви реков.
Дајте ми го пиштолот.
Собава би требало да е веднаш под 528? Да.
Размислете, г-не Фишер. На што се сеќавате пред овој сон?
Имаше... Имаше многу пукање. Имаше...
Дожд...
Кумот Питер.
Боже, мој, не киднапираа. Каде го држеа?
Во задниот дел од комбето. Тоа го објаснува гравитационото променување.
Сега сте во комбето. Продолжете. Има некаква врска со...
Некаква врска со сеф...
Зошто е толку тешко да се сетам? Тоа е како да се обидувате
да се сетите на сонот после будење. Слушнете.
Потребни се години на вежбање. Вие и Браунинг
сте вовлечени во овој сон бидејќи се обидуваат да украдат нешто од вашиот ум.
Морате да се фокусирате и да се сетите што е тоа.
Што е тоа, г-не Фишер? Мислете!
Шифра. Ги бараа првите броеви што ќе ми паднат на памет.
Се обидуваат да го извлечат бројот од вашата подсвест. Може да претставува било што.
Моментално сме во хотел.
Да се обидеме со хотелските соби.
Кој број бил тоа? Обидете се да се сетите. Ова е многу важно.
5...
52... Нешто... Долг број... Доволно, можеме оттаму да почнеме.
Петтиот спрат. Да.
Значи, користиш одбројување? Не, морам сам да проценам.
Додека вие спиете во 528,
јас ќе го чекам ударот на Јусуф. Како ќе знаеш?
Музиката ќе ме предупреди. И кога комбето ќе го удри браникот на мостот,
тоа ќе биде непогрешливо и така ќе добиеме фин, ускладен удар.
Ако е прерано нема да се извлечеме.
Ако е предоцна нема да можам да ве спуштам. Зошто не?
Затоа што комбето ќе биде во слободен пад.
Не можам да ве спуштам без гравитација. Точно.
Тие се со мене.
Г-дине Чарлс! Знаете ли што е тоа, г-дине Фишер?
Мислам дека знам. Се обиделе да ве успијат.
Веќе спијам. Повторно.
Како тоа мислите? Сон внатре во сонот?
Гледам, си се пресоблекол. Молам?
Жал ми е. Ве помешав со еден пријател.
Згоден тип, сигурен сум.
Тоа е проекцијата на Фишер за Браунинг. Да го следиме да видиме како се однесува.
Зошто? Затоа што неговото однесување ќе ни каже дали
Фишер почнал да се сомнева во неговите мотиви како што сакаме.
Куме Питер? Рековте дека заедно ве киднапирале?
Не баш. Него веќе го заробиле. Го мачеле. И го видовте тоа?
Киднаперите работат за тебе? Роберт...
Се обидуваш да го отвориш сефот?
Да го промениш тестаментот? Фишер Морис беше сиот мој живот.
Не можам да ти дозволам да го уништиш. Нема да го отфрлам своето наследство!
Зошто би го сторил тоа? Не можев да дозволам
да наседнеш на татковото последно закачање.
Закачање? Заветот, Роберт! Тој завет!
Тоа е неговата последна навреда.
Те предизвикува да изградиш нешто за себе...
...но ти вели дека не си вреден за неговите достигнувања.
Што? Дека бил разочаран?
Жал ми е.
Но... се лаже.
Можеш да изградиш подобра фирма отколку што тој некогаш можел. Г-дине Фишер...
Лаже. Како знаете? Верувајте ми, тоа ми е работа.
Крие нешто, а ние мораме да дознаеме што е тоа.
Морате да му го сторите истото она што тој сакал вам да ви го стори.
Ќе влеземе во неговата подсвест и ќе откриеме што не сака да дознаете.
Добро.
Заспа.
Чекајте, во чија подсвест влегуваме?
Во Фишеровата, ама му реков дека е на Браунинг за да стане дел од нашиот тим.
Ќе ни помогне да провалиме во неговата подсвест. Така е.
Обезбедувањето опасно ќе те нападне. А јас ќе ги водам во слепа улица.
Само врати се пред ударот. Слатки сништа, г-не Имс.
Добро си?
Еј, дали си спремен? Да, да. Добро сум. Спремен сум.
Коб?
Што има таму доле?
Само вистината која сакаме Фишер да ја дознае.
Мислам, што има таму долу за тебе?
Го видовте ли тоа?
Имс, ова е твој сон.
Мораш да го одвлечеш обезбедувањето подалеку од комплексот, разбра?
Со кого оди Фишер? Не со мене.
Ако го знам патот, мислам дека ќе биде загрозен.
Јас го дизајнирав местово. Не, ти доаѓаш со мене.
Јас би можел. Добро.
Објасни им го патот до комплексот. Фишер, ти ќе одиш со него. Во ред.
А ти? Држи го ова вклучено. Цело време ќе ве слушам.
Прозорите на горниот спрат се доволно големи да ве сокријат од јужната кула.
Ја гледаш? Да. Ти не доаѓаш?
Не, за да ја дознаеш вистината за татко ти, мораш да провалиш сам.
Дојди, Фишер.
Огласи го алармот! Огласи го алармот!
Мрднете!
Се надевам дека сте спремни.
Не, прерано е.
Коб, го слуша ли тоа?
Прв пат го чув пред 20 минути. Мислев дека е ветерот.
Да, го слушам. Тоа е музиката. Па, што ќе правиме?
Ќе одиме побрзо.
Јусуф е на 10 секунди од скокот.
Што значи дека Артур има три минути.
Колку имаме ние? 60 минути.
Можат ли да ја поминат онаа рута за помалку од еден час?
Сеуште мораат да ја поминат средната тераса. Им треба нова рута. Директна.
Дизајнирано е како лавиринт. Мора да има премин кој го сече лавиринтот, така?
Имс?
Дали додавал нешто Имс? Не смеам да ти кажам. Ако дознае Мал...
Немаме време! Додавал ли нешто?
Да, додаде воздушен систем кој го сече лавиринтот.
Добро, објасни им. Саито? Кажи.
Парадокс.
Што беше тоа? Ударот.
Коб!
Коб, дали го промашивме? Да, го промашивме.
Неможеше ли некој да сонува проклета плажа?! А?!
Што да правиме сега?
Ќе ја завршиме работата пред следниот удар. Кој следен?
Кога комбето ќе удри во водата.
Ако сакате да продолжите, ве молиме
да ја спуштите слушалката и да се обидете повторно.
Како да ве спуштам без гравитација?
Артур има неколку минути, ние имаме 20.
Добро ли си?
Нешто не е во ред. Одат кон тебе како да знаат нешто.
Најди ни уште време, добро? Дојди.
Одам.
Како ќе видиш што се случува во блиндираната соба?
Има ли прозорци? Не, не би била блиндирана ако има.
Се надевам дека на Фишер ќе му се допадне она што ќе го најде таму.
Дали тие проекции се дел од неговата подсвест? Да.
Ги уништуваш тие делови од неговиот ум? Не, тоа се само проекции.
Стигнавме. Можете да поминете, но побрзајте, цела армија оди кон вас.
Внатре сум.
Сеуште има некој внатре. Фишер, замка е! Излегувај!
Ајде, уште малку пониско.
Коб?
Не, таа не е реална!
Како го знаеш тоа? Таа е само проекција!
Фишер... Фишер е реален!
Здраво.
Имс, оди по Фишер, веднаш!
Што се случи? Мал го уби Фишер.
Не можев да ја застрелам.
Нема смисла да го оживуваме. Умот веќе му е заробен доле.
Готово е.
Значи, тоа е тоа? Не успеавме.
Завршивме. Жал ми е.
Не можам да се вратам кај семејството, зар не?
Штета, баш сакав да дознаам што ќе се случи внатре. Мислев дека ќе успееме.
Да го поставиме експлозивот.
Не, постои уште еден начин.
Само ќе мораме да го следиме Фишер долу.
Немаме време. Не, но ќе има доволно време доле.
И ќе го пронајдеме.
Штом се слушне музиката на Артур,
искористи го дефибрилаторот да го оживееш.
Можеме доле да му го дадеме неговиот удар.
Ти воведи го внатре. Штом музиката престане, ќе ја разнесеш болницата,
и сите со удари ќе се вратиме назад низ нивоата.
Вреди да се обидеме.
Саито може да внимава на чуварите додека јас го местам експлозивот.
Саито нема да преживее, нели?
Коб, мора да се обидеме.
Одете.
Ако не се вратите пред ударот ќе одам со или без вас. Во право е.
Можам ли да ти верувам што и да се случи овде? Мал ќе биде доле.
Знам каде да ја пронајдам. Ќе го има Фишер. Како знаеш?
Бидејќи сака да дојдам по него.
Ме сака таму доле со себе.
Добро си?
Ова е вашиот свет? Беше.
Тука ќе биде.
Дојди.
Саито! Саито!
Мораш да се грижиш за Фишер додека јас го поставувам експлозивот, ОК?
Нема место за туристи во вакви работи.
Се гледаме.
Вие сте го изградиле сево ова? Ова е неверојатно!
Го градевме со години.
Започнавме со спомените.
Наваму.
Ова беше нашиот кварт.
Места од нашето минато.
Ова беше нашиот прв стан.
Се преселивме во онаа зграда. Кога Мал забремени ова ни стана дом.
Сево ова сте го изградиле од спомените?
Како што кажав, имавме многу време.
Што е тоа?
Куќата во која пораснала Мал. Ќе биде ли внатре? Не.
Дојди.
Двајцата сакавме да живееме во куќата, ама сакавме вакви згради.
Во реалниот свет би морале да бираме, ама не овде.
Како ќе го вратиме Фишер?
Ќе мораме да смислиме некаков удар. Каков?
Ќе импровизирам. Треба нешто да знаеш за мене.
За зачетокот.
Идејата е како вирус.
Отпорна.
Многу заразна.
Најмалото семе на идејата може да израсне.
Може да те одреди...
...или да те уништи.
Најмалата идеја како...
"Твојот свет не е реален".
Едноставна мала мисла која менува се.
Толку сигурен во својот свет од тоа што е реално.
Мислиш ли дека тој е?
Или мислиш дека е изгубен како и јас?
Знам дека е реално, Мал.
Нема гадни сомневања?
Не се чувствуваш прогонето?
Да бидеш прогонуван ширум светот од анонимни корпорации и полиции?
Како што проекциите го прогонуваат сонувачот?
Признај.
Повеќе не верувам во ниедна реалност.
Затоа одбери. Одбери да бидеш овде.
Одбери ме мене.
Знам што морам да сторам.
Морам да им се вратам на нашите деца бидејќи ти ги остави.
Бидејќи не остави нас. Се лажеш!
Нашите деца се овде.
И би сакал повторно да им ги видиш лицата, зар не?
Да, ама сакам да ги видам горе, Мал.
Горе?
Слушни се.
Ова се нашите деца.
Гледај.
Џејмс, Филипа? Престани, те молам.
Ова не се моите деца. Постојано си го велиш тоа, ама не веруваш.
Го знам тоа. А што ако се лажеш? Што ако јас сум реална?
Си го велиш на себе она што го знаеш.
Ама во што веруваш?
Што чувствуваш?
Вина.
Чувствувам вина, Мал.
Што и да работев, колку и да бев безнадежен,
колку и да бев збунет, таа вина е секогаш таму. Ме пронаоѓа.
Вистината. Која вистина?
Дека идејата,
поради која се посомнева во својата реалност дојде од мене.
Си всадил идеја во мојот ум?
За што зборува таа?
Причината поради која знаев дека зачетокот е можен, е бидејќи...
...го сторив тоа на неа прво. Го сторив на својата жена.
Зошто? Бевме загубени овде.
Знаев дека мораме да избегаме, ама...
...таа не сакаше тоа да го прифати.
Заклучила нешто. Нешто...
Нешто длабоко внатре.
Вистината која некогаш ја знаела, ама одлучила да ја заборави.
Не можела да се ослободи од неа.
Затоа одлучив да ја побарам.
Влегов длабоко во засолништето на нејзиниот ум
и го пронајдов тоа тајно место.
Провалив и ја подметнав идејата.
Едноставна мала идеја која ќе промени се.
Дека нејзиниот свет не е реален.
Дека смртта е единствениот излез.
Чекаш воз.
Воз кој ќе те однесе далеку.
Знаеш каде се надеваш дека возот ќе те однесе.
Ама не знаеш сигурно.
Но не е важно.
А сега кажи ми зошто! Затоа што ќе бидеме заедно!
Ама никогаш не знаев,
дека идејата ќе расте во нејзиниот ум како рак откако ќе се разбуди.
Дури и кога се врати во реалноста...
...продолжи да веруваш дека твојот свет не е реален.
Дека смртта е единствениот излез.
Мал, не!!! Исусе!!!
Ми го лажираше животот. Се обидов да те спасам. Ме предаде.
Ама можеш да се покаеш, сеуште можеш да го одржиш ветувањето.
Сеуште можеме да бидеме заедно. Овде.
Во светот кој заедно го изградивме.
Коб, мораме да го најдеме Фишер.
Не можете да го добиете.
Ако останам овде, дали ќе го пуштиш? Што зборуваш?
Фишер е на верандата.
Оди провери дали е жив, Аријадне. Не можеш да го сториш ова!
Оди провери дали е жив. Веднаш. Стори го тоа.
Коб, овде е! И време е, ама мораш веднаш да тргнеш!
Земи го Фишер со себе, добро? Не можеш да останеш овде и да бидеш со неа!
Нема.
Саито е мртов, што значи дека е овде некаде.
Тоа значи дека морам да го пронајдам.
Не можам да останам повеќе со неа, бидејќи таа не постои.
Јас сум единственото во што сеуште веруваш.
Не. Би сакал...
Би го сакал тоа повеќе од се, ама...
...не можам да се замислам со сета твоја комплицираност,
со твојата совршеност, несовршеност...
Добро ли си? Да. Погледни се.
Ти си само сенка.
Ти си само сенка на мојата вистинска жена.
Ти си најдоброто што можам да го замислам, ама...
...жал ми е, но не си доволно добра.
Ова е реално!
Што правиш?
Импровизирам.
Не, не, немој!
Отвори го сефот. Оди. Оди, оди.
Разо... Разо...
Раз... Знам, тато.
Знам дека се разочара,
што не можев да бидам како тебе.
Не, не.
Се разочарав...
...што се обиде.
Што?
ПОСЛЕДНА ЖЕЛБА И ТЕСТАМЕНТ
Немој да се загубиш! Пронајди го Саито и врати го!
Ќе го пронајдам!
Се сеќаваш кога ме праша да се омажам за тебе?
Да. Рече дека си сонувал како ќе остариме заедно.
Но остаревме.
Остаревме, не се сеќаваш?
Ми недостигаш повеќе отколку што можам да поднесам, ама...
Го поминавме нашето заедничко време.
Сега можам да те пуштам.
Морам да те пуштам.
Жал ми е, Роберт.
Заветот значи дека тато сакал да бидам самостоен човек.
Не само да живеам заради него.
Тоа и ќе го сторам, куме Питер.
Што се случи? Коб остана. Со Мал? Не, го бара Саито.
Ќе се изгуби.
Не, ќе биде добро.
Овде си за да ме убиеш?
Чекам некого.
Некој од пола запомнет сон.
Коб?
Невозможно.
Бевме млади заедно.
Јас сум старец...
Исполнет со жалење.
Чекам да умрам во осамена смрт.
Се вратив по тебе.
Да те потсетам...
...на нешто.
Нешто што некогаш го знаеше.
Дека овој свет не е реален.
Да ме убедиш да го испочитувам нашиот договор.
Да скокнеш од верата, да.
Врати се.
За повторно да можеме да бидеме млади.
Врати се со мене.
Врати се.
Топол пешкир, г-дине?
Ќе слетаме во Лос Анџелес за 20 минути.
Дали ви требаат погранични обрасци?
Благодарам.
Топол пешкир, г-дине?
Не. Дали ви требаат погранични обрасци?
Добродојдовте дома, г-дине Коб.
Благодарам, г-дине.
Добредојде.
Џејмс... Филипа?
Погледнете кој стигна.
Еј, малечки.
Како сте?
Види што градам. Што градиш? Градиме куќа!