Quality over Quantity (QoQ) Releases Wolves (2014)
Vertaling: Papa Legba & Mystique Controle: Thalassa
Nee. - Het is goed.
Ik ben het, mam. Je bent in orde. Kom maar hier.
Het is goed maatje, we zijn hier. - Je bent in orde.
De nachtmerries waren het eerste teken dat er iets mis was met mij.
Ze kwamen elke nacht, mijn ouders zeiden dat het door de pubertijd kwam.
Achteraf gezien, hadden ze misschien gelijk.
Het punt is, dat een jongen als ik helemaal geen nachtmerries moet hebben.
Vanaf de buitenkant was mijn leven een droom, leuke school, geweldige vrienden...
een leuke meid aan mijn zijde.
Ik was een quarterback in een stad waar rugby echt heilig was.
Blauw 45.
Check.
Ik denk dat iedereen wel eens het idee heeft dat hij er niet bij past.
Maar het werd me steeds duidelijker dat...
ik er echt niet bij past. - Wat gebeurde daar?
Richards, fris jezelf op. - Kijk naar jezelf, Brad.
Volgende keer, 13 meter. - Kom op, ik gleed uit.
Ja, tuurlijk.
Ga achter ze aan.
Richards.
Zo doe je dat. Vind je ook niet?
Kijk naar die jongen.
Iedereen in zo'n situatie zou een adrenalinestoot krijgen.
Maar ik weet zeker dat dit niet normaal is.
Iedereen had vragen. Brads ouders, de politie...
en de directeur.
Maar wat moest ik hem zeggen?
Hij zocht waarschijnlijk naar een verklaring.
Iedereen deed dat.
Ik kon er maar één verzinnen, en die sloeg nergens op.
Ik denk dat ik gek word. - Tuurlijk niet, je bent gewoon jong...
en het leven is... ingewikkeld.
Ik bedoel, het laatste jaar. Alles verandert.
Ik ben ook bang.
Jezus, mijn hoofd knalt uit elkaar.
Cayden.
Lisa, weet je het zeker? - Ja.
Niet stoppen. - Mijn God, Cayden, niet doen.
Lisa.
Wat krijgen we nou?
Ma? Pa?
Dit is 15-55. We hebben een 17-jarige meid, die een aanranding meldt door haar vriendje.
Ik zie tekens van geweld. Mevrouw, wilt u in de auto blijven.
Cayden, het was Cayden. - Mevrouw.
Hij is een monster.
Mijn nachtmerries waren uitgekomen.
Ik was een monster.
En opeens was mijn oude leven weg.
Ik wist nooit wanneer ik de controle verloor. Dus ik bleef vluchten.
Van stad naar stad. Tot de tijd geen betekenis meer had voor mij.
Ik leefde constant in angst dat ik weer zou doden en toen die ene nacht...
deed ik het.
Zullen we iets samen doen?
Nee, bedankt. - Weet je het zeker? Zo'n leuke jongen als jij.
Je bent een mooie vangst. - Dat is zo.
Wil je de menukaart? - Doe maar een koffie.
Lisa, ik begrijp dat je samen met Cayden was tijdens de nacht van de moord.
Hij heeft me aangevallen. - Had hij emotionele problemen?
Misschien omdat hij geadopteerd was? - Ik wist dat niet.
Heeft hij nooit gezegd dat hij geadopteerd was? - Nee.
Het grappige was, tot dat moment...
wist ik het ook niet.
Hé. Laat haar met rust.
Draai je om, klootzak. - Alsjeblieft, help me, die gasten zijn fout.
Luister naar mij.
Als je haar nog eens aanraakt... ben je die hand kwijt.
Rennen, meid.
Ik probeerde het juiste te doen. Te helpen waar ik kon.
Wat is dat, Robbie? Dood het.
Maar, elke keer als ik de wolf vrijlaat...
was het erg moeilijk de controle te behouden.
Als er een genezing was, waren de boeken het erover eens, er is maar een manier...
zelfmoord.
En ik zag geen andere optie.
Natuurlijk, was dat voordat ik Wild Joe ontmoette.
Dit is een ruige plek? Denk je niet, moordenaar?
Ik heb het ruiger gezien. - Ik bedoel het figuurlijk, jongen.
Het leven is zwaar.
Dat kan, denk ik. - Ja, dat kan.
Leven is als een ui, dat zeggen ze. Hoe meer je hem schilt, hoe meer je gaat huilen.
Vooral als je ziek bent.
Je weet wel... ziek?
Dat meen je niet.
Wat bedoelde je met dat je het niet wist?
Je had toch een vermoeden moeten hebben. - Vertel me hoe ik het kan stoppen.
Stoppen? Waarom zou je dat willen? Zodat je als hen kan zijn.
Wat doe je nou? - Ja jij, uitschot zoals jij.
Wat is jouw probleem? - Wil je dansen, ik heb nog een plekje vrij.
Waarom zou iemand zoals hem willen zijn? - Ik heb het niet onder controle.
Jongen, dat hoort ook niet, je bent een roofdier, Hebben je ouders je niets geleerd?
Nee, ze wisten het niet. - Ga je zeggen dat je geadopteerd bent?
Ja, dat klopt.
Dat ben ik.
Wat zou ik de blik willen zien op hun gezichten toen je voor de eerste keer veranderde.
"Het is een monster, hij gaat ons vermoorden".
Maar het zijn niet mijn zaken.
Je echte ouders, ik wed dat ze uit het oosten komen.
Uit het oude gedeelte van deze zielige nieuwe wereld.
Ik dacht dat je gebeten moest worden om erin te veranderen?
Dat kan, maar degene die gebeten zijn, zijn niet puur, dat zijn gewoon honden.
De rasechte, zoals jij en ik, we zijn zo geboren.
Zijn er anderen?
Dat zijn de meest slechte wrede roedels, die op Gods grond rondlopen, jongen.
Hoe denk je anders dat ik zo knap ben geworden?
Verdomme, ik heb al te veel verteld.
Sayonara.
Wacht, Joe als jij weet waar ze zijn, vertel mij dan, waar ik ze kan vinden.
Haal je handen van me af, jongen.
Ik hoef jou niks te vertellen. Je bent niet mijn verantwoording, knul.
Ik weet niks... - Zoek het zelf uit.
Wat ik ben, ik heb geen idee.
Joe, helemaal niks.
Ik help je op weg.
Je hebt het nooit van mij gehoord, begrepen? - Ja, natuurlijk.
Ik beloof het. - Wat je vindt, zul je niet leuk vinden.
Wat is daar allemaal aan de hand? - Niets, we zijn...
Blijf rustig, knul.
Lupine Ridge
Wat kan ik voor je doen, schatje? - Bier, denk ik.
Net in de stad? - Ja.
Waarvoor?
Sorry?
Hier in de heuvels, komen niet vaak toeristen.
Dat is jammer, lijkt me een leuke stad. - Dat is het zeker.
Is er hier ook werk te vinden? - Nee.
Vraag of hij wil dansen.
Jij bent nieuw hier.
Ja.
Toch? Wil je dansen?
Ik ben niet zo'n danser.
Kom op, geen van die gasten wil met mij dansen.
Ik weet zeker dat ze dat wel willen en dan ben jij nooit alleen.
Homo.
Bedankt, geweldig. - Wat is jouw naam?
Ik? Mijn naam?
Overval ik je? - Nee hoor, het is...
Danny.
Daniel.
Waarom ben je hier, Danny Daniel? - Wat bedoel je?
In een bar, alleen, in de nacht.
En zelfs de grootste slet uit de stad krijg je niet aan het dansen.
Dat was verleidelijk. Ik hou van vrouwen die zo kunnen drinken.
Ja, hoe komt dat zo? Dom?
Wat is jouw naam?
Het is...
Het spijt me, overval ik jou?
Val jij mijn meisje lastig? Ze zei dat je aan haar kont zat.
Ze heeft het fout. - Dus ze is een leugenaar?
Eentje met een lekker kontje.
Rustig vriend, er is niks gebeurd. - Ik ben je vriend niet, lul.
Hou op, Deke. - Bemoei je met je eigen zaken, Angel.
Deze bar is mijn zaak, wil je eruit gegooid worden?
Je kunt ons er niet allemaal uitgooien, Angel.
Luister, ik ga weg.
Je hebt gelijk dat je weggaat...
boterbloempje.
Kom mee.
Hé, knul.
Ik hoorde dat je werk zocht.
Ik weet het niet, jij wel?
Ja.
Danny, dit is mijn vrouw Clara. - Welkom Danny, het is een eer.
Verdomme. - Stierenballen.
Die stenen, die maken mijn messen kapot, echt vreselijk.
Ik denk dat ik het er wel uit kan krijgen voor je.
Nee, haal het niet in je hoofd. Je gaat door je rug, daar zijn de emmers voor.
Krijg nou wat.
Hij zat er niet zo diep in.
Ik ging naar Lupine Ridge voor antwoorden...
en wat ik vond was deze plek.
Een boerderij, wie had dat gedacht?
Goede mensen die geen idee hebben van mijn problemen...
en er ook niet nieuwsgierig naar zijn. Alles wat John wilde was dat het werk werd gedaan.
Zelfs de Tollermans hadden geen idee wat ik was. De dieren waarschijnlijk wel.
Maar al met al, ging alles goed...
en voor de eerste keer in mijn leven voelde ik me...
veilig.
Nieuwe boerderijhulp.
Wat bedoel je?
John heeft je zomaar aangenomen?
Zomaar? Wat bedoel je? Is er een keuring?
Waar kom je vandaan, knul?
Het spijt me, wie bent u? - Connor.
Ik zie dat...
mijn nieuwe hulp hebt ontmoet, Danny. - Danny, is het dus.
Ja. Hij is mijn neefje, uit het westen.
Je neefje? Grappig dat ik jullie beiden in de bar zag.
Natuurlijk, ik was er. - Ik zag jullie niet met elkaar praten.
Dat is een vreemde manier om je neefje te behandelen.
Om eerlijk te zijn...
ik herkende hem eerst niet.
Het was een lange tijd geleden.
Ik denk dat je ogen niet meer zo goed zijn.
John, wie is die kerel?
Danny, je wilt het niet weten.
Wat is er mis, wat is er aan de hand?
De schapen moeten gevoerd worden.
Nee.
Beest. - Wat?
Dieren.
Als de dingen schaars worden in de heuvels, dan komen de wolven hier om te eten.
Dus jij denkt dat dit het was? - Wat kan het anders zijn?
Dat, precies wat jij zegt.
'Het arme kleine beestje.
Bekijk het van de zonnige kant.
Zonnige kant?
Clara, dat ruikt geweldig. - Even de jus pakken.
Help jezelf.
Hoe vaak verliezen jullie een schaap?
Het gebeurt af en toe. Wolven moeten ook eten, het is niet anders.
Wolven, komt de stad zo aan zijn naam? Lupine Ridge?
Wat is dat?
"Lupine," dat betekent toch wolf?
Eigenlijk...
het heet eigenlijk, houden van wolven. - Wat is het verschil?
Ik ga niemand vermoorden. - Verdedig jij jezelf niet?
Ik zal schieten als het moet.
Maar ik schiet om te verwonden, niet om te vermoorden.
Vanavond om 23:00, na de ontdekking van twee verminkte leden van een motorbende uit Colorado...
welke veel lijkt op de Kannibaalse Kindermoorden en 'n angstige natie vraagt zich af waar Cayden is.
Ik ga de stad in. - Ik begrijp dat je dan gelijk de tv uitzet.
Ik..
dacht, ik laat het je weten.
Hé, Cayden.
Je naam is Cayden Slaughter, toch?
Nee, wie bent jij? - Ik ben Carter Wills.
Ik ben...
je tweede neef, gok ik. - Mijn wat?
Luister, de andere zijn waarschijnlijk te bang om het te zeggen.
Maar je moet snel uit deze stad weggaan, anders zijn we allemaal dood door jou.
Ik denk dat je me verward met iemand anders. - Nee, jij denkt dat je iemand anders bent.
En luister, hij weet niet wie jij bent. Een paar van ons weten dat.
Maar denk je dat hij er niet achter komt?
En als hij dat doet... - Wie moet ergens achter komen?
Waar heb je het over? - Je begrijpt er ook echt niks van, hè?
Ik bedoel Connor, jongen.
De politie van County komt zelfs niet meer hier. Hij bepaalt wie er leeft of doodgaat.
Hij heeft mijn broer ook de stad uitgetrapt.
Mijn God.
Ga snel hier weg knul, alsjeblieft.
Pardon. - Wat?
Ik mag er een nemen hoor. Ik ben mede-eigenaar hier.
Drink niet al het bier op, Gail. - Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik weet het ook niet. - Mag ik er ook zo een?
Je bent er weer. - Het is de enige bar in de stad.
En hoe vind je ons stadje tot nu toe? - Raar.
Alsof het geheimen heeft.
Heeft iedereen die niet?
Hé, Judgy...
Zal ik jou de volgende keer vertellen wanneer je er genoeg op hebt?
Oké.
Gaat het goed met haar? - Ja, zover het goed kan komen.
Hoe kan ze haar baan zo houden?
Het is pittig om je eigen zus te ontslaan. - Ze is dus echt eigenaar hier.
Wat ben jij, een of andere kleine stadsprinses?
Kleine-stadserfgenaam eigenlijk. Mijn beide ouders zijn dood.
Dat spijt me.
Mijn beide ouders zijn ook dood.
Nou...
Op de wezen dan.
Hé, maat.
Dus...
Hoe is het, jongens?
Ik zag je praten met de knul, Carter.
Welke knul?
Die Tollerman op zijn boerderij houdt. - Juist.
Die eikel. - Wat heb je hem verteld?
Verteld? Niks.
Dat hij de stad uit moet gaan. Gewoon weg.
Waarom dat dan?
Omdat hij rond Angelina hing, ik dacht...
dacht ik dat hij je boos zou maken. - Je hebt hem over mij verteld?
Nee... Niets.
Dat is raar, ik hoorde mijn naam. - Nee, Connor.
Ik gooide het op, een kleine stad en we houden niet van buitenstaanders.
Ik heb een probleem hier, Carter. Die knul komt uit de oude bloedlijn.
Misschien komt hij hier vandaan. Of misschien komt hij uit het oosten.
Maar waar ik eigenlijk achter probeer te komen, is waarom Tollerman hem zo snel aangenomen heeft.
En waarom een dronkaard als jij er zo geïnteresseerd in is.
Het voelt alsof...
er geheimen voor mij worden achtergehouden.
Nee, je weet wat ik weet.
Dus je hebt niks over ons verteld, en je kunt me niets over hem vertellen?
Nee, Connor, je moet me geloven. - En dit heeft niks met je broer Joe te maken?
Vertel het me nu. Wie is die verdomde jongen.
Wat doet hij hier? En kan ik hem zonder verzet zijn kloten eraf schoppen?
Ik weet het niet, ik weet niks.
Ik probeerde hem weg te krijgen om ons uit een berg ellende te houden.
Dat klinkt geloofwaardig.
Dus het enige wat ik nu kan doen om zeker ervan te zijn dat jij hem niks anders vertelt...
voordat ik klaar ben om met hem af te handelen.
Dat doe ik niet, ik zweer het je.
Carter, je weet wat een belofte van jouw familie voor mij betekent.
We gaan op jacht, jongens.
Je weet hoe dit werkt, Carter.
Dus vlucht.
Eén, twee, drie, vier.
Klaar of niet...
We komen eraan.
Ruik je dat? - Mijn God.
Het spijt me.
Je ruikt dat toch, die stank? - Ja.
En jij? - We gaan met de wind mee.
Iemand met astma en een griepje kan het nog ruiken.
Wat doe je hier? - Ze hebben iemand vermoord.
Ik moet weten wie.
Je mag kijken, maar hou je stil.
Dat meen je niet.
Wat zijn ze aan het eten?
Zijn naam was Carter. Carter Wills.
We moeten gaan.
Nu.
Dat waren...
Dat waren allemaal... - Wolven, ja.
Net als jij.
Een voorbeeldig student, een atleet maar niemand verwachtte de waanzin...
Geweldig, ze hebben het weer over die onzin. - Nee, jongen.
We hadden het opgenomen.
Cayden, het spijt me zo.
Waar hebben jullie spijt over? Het is niet jullie fout.
Nee jongen, het is mijn fout.
Dit is je moeder. - Mijn moeder?
Lucinda was mijn zus haar meid. - Ze was echt prachtig.
We zijn hier al heel lang. Weerwolven van de oostkust.
We kwamen hier met de schepen, de eerste schepen.
Er zijn natuurlijk niet veel van de ouden over. De meeste papte aan met de lokale...
om het ras uit te dunnen. Zoals deze hier, te knap om te weerstaan.
Ik ben geen deel van de roedel. Ik hou van mannen met borsthaar.
Er zijn twee manieren om een wolf te worden, Cayden.
Je kunt zo geboren worden zoals jou, mij, Angel en haar zus...
of je kunt geïnfecteerd worden. Gebeten worden door een rasechte.
Maar die zullen nooit de kracht hebben van een puur geboren wolf.
Ze veranderen, maar ze zijn zwakker.
Connory Slaughter, hij is een van de laatste...
van de rasechte wolven in de buurt.
Dit is allemaal gebeurd, toen Lucinda in zijn zicht kwam.
Zij was een stadswolf. Een van de laatste van de pure lijn.
In zijn ogen, was ze gemaakt voor hem.
Hij kwam in de nacht, en nam haar met geweld mee.
Lucinda werd zwanger, van jou.
Wat?
Nee.
John, wat jij zegt is dat die klootzak in de heuvels...
mijn vader is?
Door bloed, is hij dat.
Toen haar vader erachter kwam dat ze zwanger was, probeerde hij haar te vermoorden...
dus hebben we haar dood in scène gezet.
Ik heb haar verborgen in onze kelder. Tot ze ging bevallen.
We hadden besloten dat Connor niks over jou mocht weten, Cayden.
Dus ik heb Lucinda overgehaald, om je op te geven voor adoptie.
Met een gebroken hart, liet ze je gaan.
En ze heeft zelfmoord gepleegd in die september.
Eenmaal Lucinda weg was.
Werd Connor erger.
Hij vormde een roedel van wilden. Hij beet ze en veranderde hen.
Ze gingen allemaal de heuvels in. om te rennen, jagen en te doden...
steeds minder in de menselijke vorm.
Het gaat in je zitten, als je in het wild leeft.
De afspraak was dat zij daar leefden en wij stadswolven niet met hun bemoeiden.
En we zouden beiden het geheim van voor de buitenwereld houden.
Maar nu... onze Connor wordt ouder.
En hij denkt aan zijn erfenis. - Wat bedoelt hij daar mee?
Nou dat ze op leeftijd komt.
Wil Connor een zoon hebben...
met de laatst rasechte wolf in de stad.
Nee.
Ja, dat is de afspraak. - Wanneer?
Wanneer hij zegt wanneer het tijd is. - En jij gaat daar mee in?
Ik moet wel, als ik me terugtrek, of ik probeer weg te gaan...
zal hij John, Clara, mijn zus en iedereen vermoorden.
Cayden, stop.
Hij heeft schijt aan de wet. Het maakt hem niet uit dat hij sterft.
Hij maakt iedereen af die in zijn weg staat.
Is dat wat je wilt? - Wat ik wil?
Ik wil verhuizen naar een stad... mijn eigen leven leiden...
maar dit is de enige manier om de mensen te beschermen van wie ik hou.
Als ik hem een zoon geef, laat hij me gaan. En dan ben ik vrij.
Een zoon... zoals ik.
Dan blijft dit allemaal maar doorgaan. - Ja, het gaat al eeuwen zo.
Je had hier niet terug moeten komen.
Je bent te goed voor deze plek.
Dat moet je niet zeggen.
Waarom niet?
Omdat...
Ik heb mijn ouders vermoord.
Ik herinner het me niet meer. Ik werd wakker en ze waren dood.
Uit elkaar gescheurd.
Weet je, mijn vader, hij was wereldkampioen dronkaard.
Hij heeft mijn moeder vermoord bij volle maan.
Hij kwam dronken thuis, boos en...
Toen hij terugkwam en haar vond, sneed hij zijn eigen keel door.
Gail en ik vroegen ons het altijd al af.
Was het de wolf die mijn moeder vermoordde of de man.
Of gewoon de drank? Ik weet het niet.
Maar het zat altijd al in hem.
Potentie voor razernij.
Het ding is, dat het niet in jou zit.
Dat is wel zo.
Maanlicht, geweld...
ik voel het. - Ik weet het, ik voel het ook.
Maar dat is onze grote vraag, toch?
Is het een geschenk of een vloek?
En wat is het? - Kom, ik laat het je zien.
Dingen zien, zoals wij ze zien...
de reuk, de geluiden...
de band met de natuur...
Mama zei altijd dat het een kracht en een geschenk was.
Kijk, voel je dat?
Cayden?
Dus, wat doen we dan? Het beest in ons loslaten...
het iedereen laten doden die ons in de weg staat? - Natuurlijk niet.
We gebruiken 't, leren het te beheersen. En wij doden alleen...
degene die onze geliefden bedreigen. - Dat is heel geil.
Angel, dat is geen goed idee.
Echt waar? Want het lijkt mij een heel goed idee.
Het is heel lang geleden sinds...
Wat? Wacht. Niet... Nooit?
Nee, niet echt nooit, alleen...
zeldzaam dat het zonder een incident gebeurt.
Ik snap het. Jij bent bang dat de opwinding...
de adrenaline ervoor zorgt dat jij verandert.
Ja, dat klopt. Oké? - Oké.
Wat dan nog? Ik bedoel, mocht er iets gebeuren...
dat is hoe ik het zou willen.
Hallo in de schuur? Hallo?
Een momentje.
Hé, John. - Jij ook, hallo.
Hoe gaat het? - Goed. Heel goed.
Ik denk dat het met iedereen goed gaat.
En waar is Angel? Is zij naar huis gegaan?
Nee. Hier boven. Hé, John...
Ja? - Denk jij dat Clara misschien een...
een blouse of zo te leen heeft? - We zullen eens kijken.
Clara, doe je shirt uit.
Larson, het is 'n kwestie van onszelf verdedigen. - Het is zelfmoord. We kunnen niet vechten.
We moeten het nu doen?
Weet je wat ze van mijn broertje hebben overgelaten?
Hier is jullie koffie, heren.
Hier is hij. Cayden...
Dit zijn de stadswolven. Dit is wat erover is van de oude generatie.
En iedereen, dit is Lucinda's zoon.
Ik wist dat ik die geur kon.
Ik wist het toen ik hem voor het eerst zag. Heb ik het niet gezegd?
We zeiden het allemaal, Gail. - Ik zei het eerst.
Dit is Larson Wills. Hij zou dan, denk ik, jouw achterneef zijn.
Prettig kennis te maken, jongen. Mijn broertje, Carter...
hij was ook jouw neef. Nu is hij het diner van gisteren.
Het spijt me. Ik heb dit allemaal niet gewild.
Horen jullie dat? Hij is hier niet heen gekomen om het wespennest uit te roeien.
Hij is er gewoon uitgeschopt. - Cayden is hierheen gekomen omdat hij hier hoort.
We moeten er allemaal de prijs voor betalen, Clara.
En dit is burgemeester Robinson. Hij is een optimist.
Ik ben een realist. Connor is paranoïde aan het worden.
Als hij denkt die knul hierheen is gekomen om...
zich met Angelina te bemoeien, dan zullen hij en zijn roedel hierheen komen...
vanuit de heuvels en hem vermoorden. En ons ook omdat wij hem verborgen hebben gehouden.
Misschien ook niet. - Ben je gek? Zo dicht bij de volle maan?
Zelfs ik ben bang om te flippen. - Wanneer is het volle maan?
Morgenavond. - Halloween.
Jezus. - Hé, wat is meer Halloween...
dan te worden opgegeten door een wolfsman?
God, doe eens wat vrolijker.
Luister, hij wordt gekker met de minuut. We hebben één optie.
Geef hem Angelina en geef hem de jongen. - Jij bent een echte held, Larson Wills.
Angel overleeft het tenminste. Snap je dat niet? - Ze zijn je eigen bloed en vlees.
Nee. Dit is mijn vlees en bloed. - Oké, rustig aan, Larson.
Nou, wij willen ons voordoen...
dat wij een ongemakkelijke vrede hebben met Connor en zijn roedel.
Soms wordt er wat vee gemist.
Soms wordt er een kind vermist...
maar geen één van ons kan die geur volgen.
Er is niet een van ons die niet weet waar dat kind is gebleven.
Ja, John, dat gebeurt. Maar het is geen angst wat ons tegenhoudt...
om er iets aan te doen. Het is uitvoerbaarheid.
Die mannen daar zijn de gehele tijd wolven. - Sommige van ons zijn al jaren niet meer veranderd.
Ik kan amper nog mijn bakkebaarden laten staan.
Het is alleen nog maar dons. - Hij is de jongste en de sterkste.
Als Connor hem vermoordt, heeft hij geen reden meer om achter ons aan te gaan.
En dan wat? Dan geven we hem gewoon Angelina? - Dat was de deal die we hebben gemaakt.
De deal die ik heb gemaakt. - Ik niet.
Blijf vanavond in jullie huizen en sluit de deuren. Ik handel dit wel af.
Nee, jongen. Niet doen. Hij vermoordt je. - Misschien.
Nee. Cayden. Ik bedoel, hij vermoord je.
Misschien kan ik hem met mij meenemen. - Nee.
John, alsjeblieft. Je moet hem tegenhouden. - Hoe?
Tollerman en de anderen hebben het verdrag verbroken...
bracht de jongen binnen vanuit buiten. Wat gaan we eraan doen?
De jongen moet gaan. Ze zullen hem niet opgeven zonder een goed gevecht.
Tollerman zal dat niet toestaan. Dus als hij niet naar ons komt...
dan moeten we hem gaan halen. - Ja, oké.
Of ik kom gewoon naar jou toe.
Jij moet wel gestoord zijn, jongen. - Misschien. Het zou erfelijk kunnen zijn.
Vertel me eens. Heeft Synod je hierheen gestuurd? - Wat is in hemelsnaam een Synod?
Je weet echt helemaal niks, hè? - Ik weet over Lucinda.
Ik weet dat jij haar hebt verkracht. - Let op je woorden, jongen.
Voordat jullie mij proberen te vermoorden, ik ben hier om jou iets te vertellen, Connor.
Lucinda Wills was mijn moeder. - Dat is niet mogelijk.
Lucinda overleed voordat zij ging bevallen. - Dat is wat Tollerman jou heeft verteld.
De waarheid is, zij pleegde zelfmoord een paar dagen na mijn geboorte.
Is dat zo?
Ik geef jou dezelfde kans die ik iedereen geef. Rennen.
Nee.
Je kunt deze stad beter met rust laten en Angelina laten gaan...
Of?
Dan dwing je mij jou tegen te houden. - Oké, dan.
Dood hem. - Kom op, dan.
Kijk die kant.
Oké, dan. Wie is de volgende? - Ik weet zeker dat jij dat bent. jongen.
God. Ze vermoorden hem. - Nee, Angel. Je kunt hem niet helpen.
Jongen. - Beest.
Cayden.
Het was Cayden. - Wolven net als jij.
Lucinda werd zwanger. Zij liet je gaan.
Lucinda stierf voordat zij beviel. Ze pleegde zelfmoord die september.
Hij is een monster. - Angel overleeft het tenminste. Snap je dat niet?
Ze zijn je eigen vlees en bloed. - Ik geef jou dezelfde kans die ik iedereen geef.
Hoe denk je dat ik zo knap ben geworden? - Rennen.
Ja. Dit ziet er niet goed uit.
Je verliest je levensvorm terwijl je niet eens je ware vorm kunt behouden.
Wild Joe?
Sta op, kleine knul. Sta op.
Het is voorbij. - Sta op.
Sta op.
Mijn God.
John.
Ik probeerde hen niet te doden. - Dat was een fout.
Het is hier leven of dood.
Ik heb een ziekenhuis nodig of een dierenarts, of zo.
Jij hebt geen ziekenhuis nodig. Je moet veranderen.
Je moet eruit en gaan rennen. - Dat kan ik niet. Dat is te pijnlijk.
Vertrouw ons. Je moet veranderen.
Als je dat niet doet, dan red je het niet.
Probeer het.
Jezus.
Ik kan het niet. - Het geeft niet.
Het geeft niet.
Oké, je moet rennen. - Mijn God.
Angel, dat gaat nu niet gebeuren. - Je moet, oké?
Het is de enige manier. Vertrouw mij.
Ga. Het is oké.
Wat is het nieuws, Kino? - Alle mannen zijn behoorlijk toegetakeld...
sneeën, gebroken botten.
Laat ze gaan rennen. Dan zullen zij zich beter voelen.
De rest van ons geneest niet zoals jij, zoals hij doet.
Als hij tenminste de val heeft overleefd.
Denk je dat het waar is? Denk je dat die jongen jouw zoon is?
Ik kan ze niet verslaan. Er zijn er veel te veel.
Als ik terugga, zullen ze mij vermoorden.
Je zou moeten gaan, jezelf redden. - Denk jij dat ik dat zou kunnen doen? Nee.
Ik moet ze verslaan, allemaal.
Anders zullen, John, Clara, jij... de hele stad zal nooit veilig zijn.
Ik weet dat er een manier moet zijn. Ik kan alleen nergens opkomen.
Het spijt me dat ik jou hierbij heb betrokken. - Wat? Niet doen. Het is niet jouw schuld.
Ik heb mezelf hierbij betrokken.
Kom op.
Wow, wat is dat voor een vreselijke stank?
Neem mij niet kwalijk, liefje. Dat is mijn persoonlijke collectie van origineel...
A1, organische, volledig gerecycled schapenafval...
en het is extreem goed voor de aarde.
En extreem explosief, toch?
Oké, geef mij de volgende. - Ja.
Waar zijn die hagelpatronen voor? - Trigger.
Heeft echter een scherpe blik nodig. - De scherpste blik uit het noordoosten.
Het zal veel schade aanrichten op je land, John.
Beter mijn land dan jullie levens. Ik ga het binnen gereedmaken.
Ik ga met je mee. - Nee.
Als er iets met jou gebeurt, is dit allemaal voor niks geweest.
Loop naar huis, pak je spullen. Als dit allemaal voorbij is...
ontmoet mij dan bij het motel onderaan de heuvel. Dan zullen we gaan.
Dan zullen we vrij zijn.
Clara. Angel.
Je bent van harte welkom op de paring van Connor Slaughter en Angelina Timmins...
middernacht.
Misschien is er iemand in de stad iets opgevallen.
Misschien sturen ze iemand voor hulp. - Toen ze mij pakten...
heb ik niemand zien vertrekken.
Het is alsof alle normalen de stad hebben verlaten, alsof zij het wisten.
Ze heeft gelijk. Ze weten het.
John Tollerman. Dames.
Ik kan je niet genoeg bedanken dat je op mijn grote avond bent gekomen.
Het bleek dat wij niet weg konden blijven. - Ja. Vertel eens, John...
waar is de jongen?
De jongen is dood. We hebben hem begraven waar hij is gevallen.
Ik denk dat leugens gemakkelijk komen na 20 jaar, toch?
Het is geen leugen. Hij was jouw zoon. En je hebt hem vermoord.
Onzin, John. Als hij mijn zoon zou zijn...
zou dat betekenen dat jij Lucinda voor mij hebt verborgen...
20 jaar tegen mij hebt gelogen en je moest weten hoe jij daarvoor zou gaan lijden.
Denk jij dat ik bang ben om dood te gaan? - Het is niet het doodgaan, John.
Het is wat ervoor gebeurt.
Dit is het grote moment.
Kun je geloven dat ik wat nerveus ben? - Dat zou je ook moeten zijn.
Oké, John.
Mijn God. Wat hebben ze haar aangedaan, John? - Ze is gedrogeerd.
Geen zorgen, Angel.
Tegen middernacht zal dit allemaal voorbij zijn, ervan uitgaande dat jij een jongen werpt.
Hé, ik doe dit voor jou, Angel. Ik doe dit voor ons allemaal.
Dit is klote. We missen het hele feest.
Als Connor zegt dat hij komt, komt hij ook. En dan zullen we hem vermoorden.
En dan zullen we feesten.
Hoorde je dat?
Connor...
Vrienden, deze avond zat er allang aan te komen. En wat een ding...
ik heb mijn gemene roedel hier om toe te kijken.
Ik wil Angel bedanken dat zij mij de gelukkigste wolf in de bossen maakt.
Het is alsof we het al hebben gedaan.
Nou, laten we er maar mee beginnen, hè?
Connory Slaughter... Alfa dog...
leider van de roedel, neem jij deze trut voor...
vanavond, eigenlijk. - Ik wil.
Angelina Timmins, eigenares van de enige bar in de stad...
neem jij... - Deke, zij wil.
Oké. Dit is het grote moment, dus als jullie ons willen excuseren...
vermaak jullie en wij zijn over zo'n 20 minuutjes terug.
Verdomme, maak er 40 van.
Tenzij er natuurlijk iemand bezwaar maakt?
Dat telt niet, Gail. Oké, dan, laten we het doen.
Ik heb een bezwaar.
Heb ik het je niet gezegd?
Heb ik je niet gewaarschuwd dat je deze mensen met rust moest laten?
Ze zijn mijn roedel, jongen. Ze doen wat ik ze zeg.
Dit is geen roedel. Wolven terroriseren geen stad...
of ontvoeren vrouwen of mishandelen vrouwen. Jullie zijn amper wolven.
Oké, dan, mannen. Laat hem zien wat wij echt zijn.
Verraderlijke trut.
Ga, John. Red hem.
Oké, daar gaan we.
Luister naar mij, jullie allemaal. Draai je om en overleef.
Blijf... En ik vermoord jullie allemaal.
Breng hem naar mij.
Wat is dit?
Vind hem, Kino. Breng mij zijn hoofd.
We moeten slim zijn. We moeten...
Je kunt je voor mij niet verbergen, jongen.
Doe het, John. Nu.
Mijn arme schuur.
Allemachtig.
Dit is mijn stad, kleine bastaard.
Jij hebt mij dit aangedaan. Jij hebt van mij het monster gemaakt wat ik nu ben.
Blijkbaar, niet monster genoeg.
Ik denk dat jij inderdaad wat vechtlust in je had zitten.
Kom op.
Vaarwel, Connory Slaughter.
Nee.
Jij hebt afschuwelijke dingen in je leven gedaan...
en jij verdient het om te sterven.
Je hebt gelijk. Maar je moet weten...
Ik heb Lucinda nooit verkracht.
Ik hield van haar en zij van mij.
Toen haar vader erachter kwam dat zij zwanger was, dreigde hij haar te vermoorden...
dus nam ik de schuld op mij.
Zij namen de vrouw waar ik van hield bij mij weg...
en ik werd...
werd het monster waar zij van zeiden dat ik die altijd al was.
Nou, ik zeg het jullie...
deze gelukkige thuiskomst te aanschouwen verwarmt de kokkels van mijn hart...
zorgt ervoor dat al mijn moeite het waard is geweest.
Ik wist het. Joe Wills. - Al die jaren later...
Hé, het is Connory Slaughter, verslagen op zijn knieën.
Ik zie dat dat oog van jou nooit is geheeld, of wel?
Nee. Gewoon een eenogige Jack met een manke poot...
zodat ik nooit zal vergeten wat jij mij hebt aangedaan.
Weet je wat jouw vader mij vertelde, toen hij mij uit deze stad verbande?
Hij zei dat ik te wild was, te wreed.
Ik zwoor dat ik terug zou komen om jou te doden.
Hij lachte me gewoon uit.
Maar de jongen was de sleutel. Jij wist niet van zijn bestaan.
Jij hebt nooit de verhalen gehoord, maar mijn kleine broertje Carter...
hij vertelde het mij, hij vertelde mij er alles over.
Waarom draai jij je niet om en kruip de stad uit?
Denk jij dat ik al deze moeite heb gedaan, jouw nakomeling opgespoord...
hem hierheen brengen, zijn ouders vermoord, alleen om maar weg te lopen...
en jou te laten leven? - Wat heb jij gedaan?
Wat? Ja...
ik heb jouw ouders vermoord en ik heb de politie laten denken dat jij het was.
Waarom? - Waarom?
Om jou volwassen te laten worden, om jou hierheen te halen...
om hem in deze situatie te brengen. - Klootzak.
Vergeet het. Jij bent te toegetakeld om nu met mij te vechten, dat geldt voor jullie allebei.
Ik zou je met een hand vast op mijn rug, nog verslaan.
Dit is mijn dag.
Baby, ik heb het verdiend.
Hé, Joe... Ken jij je broer Carter?
Hij is mijn favoriet. - Ik had hem als diner, twee dagen geleden.
Slaap lekker, Connor.
Ik vermoord je, Joe.
Mij vermoorden? Jij bent mijn getrainde hond.
Ik heb hierop gewacht, al een hele lange tijd.
Jij was nooit te wild voor deze stad, Joe. Alleen te gestoord.
Help mij, jongen. Niet?
Ben je ooit in de schouder geschoten? Alsof je in je kruis bent geschopt...
maar het is de schouder.
Ga je mij nu vermoorden?
Voordat je dat doet, geef ik je een interessant nieuwtje.
Wolven. Echte wolven...
zij doden alleen voor eten of ter verdediging.
Ik ben geen wolf, Joe.
Ik ben een mens. - Dat is mijn punt, jongen.
Ze noemen jou een moordenaar, een koudbloedige moordenaar. Dat is niet waar.
Dat is niet wat jij bent. - Ik heb vanavond gedood.
Door jou. - Nee, jongen.
Omdat je moest. Het was Connor.
Het is altijd Connor geweest. Hij heeft ons zo gemaakt.
Hij heeft het ons allemaal aangedaan.
Connor is nu dood, Joe. - Dat klopt.
Ik heb het monster gedood wat jou heeft gemaakt...
dus staan we allemaal quitte.
We zijn quitte. - Quitte?
Is dat wat wij zijn?
Weet je... ik denk dat het waar is.
Ik heb nog nooit iemand in koelen bloede gedood.
Maar het leven is...
gecompliceerd.
En jij hebt mijn ouders opgegeten.
Oké, jongen. Kom op. Laat zien wat jij kan.
Wat ik heb, Joe? - Ja.
Zo, dat moet de sojabonen vruchtbaar maken.
En niemand hoeft het ooit te weten.
Dus wie wil er ontbijt? - John, ik moet gaan.
Zo snel? Jij...
hebt nu hier een thuis. - Dat weet ik. En we komen terug. Het is alleen...
Ik ben het, John. Ik moet hier even weg, in ieder geval een poosje.
Dan kun je maar beter iets met je meenemen.
Dit is een zeer zeldzaam stuk, het is...
het traceert alle generaties helemaal terug, dus wees er zuinig op.
Zo veel? - Ja.
John, ik kan dit niet van je aannemen. - Hou dat bij je.
Dat kan van pas komen. Waar je ook heengaat, kijk dan naar deze namen.
Het kan je waarschuwen.
Dank je, Clara. - Doe voorzichtig.
Bedankt voor alles. Oom John. - Ja.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Papa Legba & Mystique
Controle: Thalassa