Jodie. Przepraszam.
Tak mi przykro.
Wiem.
Jezu!
PATROL DROGOWY
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
Chwileczkę.
Sześć-siedem do centrali.
Chwila. Czekaj.
Proszę bardzo.
Podejrzana kobieta z dzieckiem. Może być uzbrojona.
Ostrożnie.
Podejrzana kobieta w zasięgu wzroku.
Odbiór.
To nie jest podejrzana.
Dziesięć-cztery.
Niech pani jedzie.
WITAMY W MEKSYKU
Jodie, kochanie, będzie dobrze.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
JODIE – WYBRANIEC
1. PRZYBYCIE
Czujesz to?
Czujesz ten smak?
Pamiętasz, jak to było, gdy miałeś 12 lat?
Jodie.
Przyjdź.
Nosisz mój znak.
Podążaj za syreną.
Przyjdź.
Jodie?
Mogłabyś pukać?
Jasne.
Wszystko w porządku?
Tak, śnił mi się koszmar.
O czym?
Jeśli źle się czujesz, nie pójdziemy na pachangę.
Dobra.
Zostawię cię w spokoju.
ŁYKAJ CO CZTERY GODZINY
JESTEM CHLEBEM ŻYCIA
Weź to.
Twoje pigułki.
Baw się dobrze.
- Cześć. - Hej.
Widziałeś resztę?
Poszukajmy ich.
- Co tam? - Wystraszyłeś mnie!
Macie forsę na fajerwerki?
Nie za dużo.
Wiem! Elvis!
Chodźmy, Magda.
- Ładne warkoczyki. - Przestań, Hipólito.
- Myślałem, że nie masz. - Baw się dobrze.
- Co tam? - Smacznego.
Hej, Wagner!
Elvis, jak leci?
Przyszliście mnie obrabować?
- Jak leci? - Co kombinujecie?
Mówcie. Co knujecie?
Nic. Przecież my zawsze jesteśmy grzeczni.
Mnie nie oszukacie.
- Masz fajerwerki? - Za kogo mnie uważasz?
Jestem damą.
No weź!
Jodie!
Dzięki.
Było widać, że coś knujecie.
- O ja! - To od Elvis?
- Ja cię, serio? - Coś takiego!
- Nie wierzę! - Ekstra!
Brawo! Baw się, Santa Rosalía!
Dobrze się bawicie?
Dużo dała tych fajerwerków.
Zamknij się i zamontuj lont.
Dlaczego zawsze ja?
A dlaczego zawsze wymiękasz?
Jestem szefem. Nie będę robił wszystkiego sam.
- Kto cię mianował szefem? - Ja sam.
Już! Postarajcie się!
Ruchy! Odpalajcie!
Uciekamy! Teraz!
- Uciekamy! - Ruchy!
Biegniemy, raz, raz!
- Dawać. - Zaczyna się.
Niewypał?
- Przepraszam! - Patrz, gdzie leziesz.
Przeprosiłem!
Pożałujesz tego.
Hej! Zostaw go.
Ślicznie dziś wyglądasz, Magda.
Wydoroślałaś.
Co z tobą?
- Co ty robisz? - Taki z ciebie twardziel?
- Skop mu tyłek. - Hipólito!
- Tak jest! - Rozwal mu gębę!
- Spierdalamy! - Migiem!
- Wszystko gra? - Żyjesz?
- Szlag. - Boli cię?
Śmieszy cię to?
Widzieliście, jak Ángelo wywijał?
Potańczył sobie chłopak.
Znowu zamarłem, Wagner.
Nie przejmuj się tym.
Wszyscy mamy supermoce.
Hipólito jest odważny.
Magda jest mądra.
Ja znam magię.
Znajdziemy twoją supermoc.
Tuka biegnie.
Co się stało?
Wujek Temastián nie wrócił do domu.
Nigdy nie porzuciłby pracy.
- Znajdźmy go. - Dobra.
- Gdzie był ostatnio? - Nie wiem.
Jodie.
Twój wujek!
Wujku.
Chupia.
Nie.
Wujku!
Chupia.
Syrena?
Chupia. Morski potwór nie z tego świata.
Co jeszcze mówił?
Będąc na rafach usłyszał coś dziwnego.
Zobaczył kobietę unoszącą się twarzą w dół.
Wspiął się na skały, by ją uratować,
ale ona wtedy spojrzała mu w oczy.
Pocałowała go i chciała pożreć jego duszę. Zdołał ją uderzyć wiosłem.
Walnęła o skały i przestała się ruszać.
Może to pijana cudzoziemka?
Mój wujek miał w ręce kępkę jej włosów.
Boi się wrócić na morze.
Porzucił tam nawet swoją łódź.
Skoro wujek nie chce łowić ryb,
może ja…
Przyjdź.
Jodie? Coś ci jest?
Chodźmy.
Dogonię was.
- Chodź, Wagner. - Na pewno?
Uwaga, siódmoklasiści.
Do jutra musicie przynieść zgody.
Kurwa, ale laski.
Inaczej nie weźmiecie udziału w pastoreli.
Oddawaj!
- Dalej. - Puśćcie mnie!
Daj spokój, Memo! Oddawaj!
No chodź, jebany Apaczu.
Nie jestem Apaczem. Jestem Yaqui.
Zobaczmy, co tam masz. Lubisz bawić się lalkami?
Jego wujek opowiada, że spotkał syrenę.
Zostawcie go!
- Jodie. - Dupek!
- Zostawcie go! - Tchórz go obleciał?
A ty kto? Suka tego Apacza?
Nie wtrącaj się!
Już po nim.
Co?
Nie mówisz po hiszpańsku?
Puść go!
Przestań, koleś.
Pierdol się, gringo.
Słyszałeś?
- Cofnij się. - Bo co?
Przestańcie, dranie!
Puśćcie nas!
Przestań, Ángelo.
Ángelo, wystarczy.
Co się tu dzieje?
Jesteś cały?
- Tak. - Nic ci nie jest?
Jesteś pewien?
A to co? Daj mi to.
Dawaj.
Okazuje się, że musimy porozmawiać nie tylko z dyrektorem i twoim ojcem,
ale też z policją.
Nie.
Ojciec będzie musiał odebrać cię z komisariatu.
Gdyby nie pani Dolores, zabiłby Jodiego.
Wbił ci nóż?
Boli cię?
Trzeba było nas wołać.
Fajnie, że stanąłeś w obronie Tuki.
Pani Dolores widziała nóż?
Wyrzucą Ángela ze szkoły.
Policja go zabrała.
Zabije cię, jeśli wróci.
Naprawdę cię nienawidzi.
Nas wszystkich.
Ukatrupi nas.
Całą naszą piątkę.
Jesteś pewien, że twój wujek mówił prawdę?
Mój wujek nie buja. Inaczej nie porzuciłby łodzi.
Machia była jego życiem.
Wiecie co? Znajdźmy tę syrenę.
Pojebało cię?
Tuka, masz te syrenie włosy?
Tak.
Jeśli znajdziemy syrenę, czy cokolwiek to jest,
będziemy sławni.
Pokażemy tym frajerom.
- Wchodzicie? - Ja nie idę.
W życiu.
Byłeś tam z wujkiem?
Jasne.
Pracowałem z ojcem na solnisku.
Łatwo na pewno nie będzie. Spędzimy noc na pustyni.
Wybaczymy ci te twoje babskie wykręty.
Wypraszam sobie. Ja jestem dziewczyną i się nie wykręcam.
Wylosuj mocniejszą niż dycha, to pójdę.
Chcesz, to czekaj tu na Ángela.
To jak? Wchodzicie w to?
Zróbmy to.
- Zróbmy. - Zgoda.
No to idziemy.
Co powiedziałeś mamie?
- Posłuchaj, mamo. - Tak?
Zastanawiałem się, czy mógłbym zostać u Wagnera
i pooglądać filmy na płytach?
A może nawet zostać na noc?
W domu Wagnera?
U Tuki?
U niego gwiazdy wyglądają ładniej.
Mamo, mogę przenocować u Hipólita?
No nie wiem.
Masz wrócić do niedzieli. Pomożesz nam łowić ryby.
Tomás odchodzi na emeryturę.
Namówiłem szefa, żebyś go zastąpił.
- Nie chcę być taki jak ty! - To czego chcesz, księżniczko?
Nie chcesz, to nie przyjmuj tej pracy.
Umrzesz z głodu!
Marisa, otwórz.
Daj mi spokój!
Jak możesz żyć, nie wiedząc, co się stało z Santosem?
Jutro wychodzę wcześniej.
Jadę w niebezpieczne miejsce z chłopakami, których ledwo znam.
Zrób coś, Danielu!
Otwieraj.
Chcę tylko wiedzieć, co się stało z moim synem.
Uspokój się. Nie możemy tracić wiary.
Opowiem wam coś dziś wieczorem.
Fajnie.
Tylko nie przesadzaj. Ostatnio nie spałem przez miesiąc.
Chodźmy.
Słuchajcie, co wziąłem ze sobą.
Zabrałem nową kamerę, walkmana,
kompas,
manierkę i grzebień.
Gotowi?
BIBLIOTEKA PUBLICZNA
María la Paz, Paz, Paz Trzy kroki w tył, na raz, dwa, trzy
Potem w bok idziemy my
Cieszę się, że idziesz z nami.
Tamci…
to zgraja gówniarzy.
Czy to Elena?
Wybieracie się na pustynię?
Wasi rodzice wiedzą?
- Pewnie. - Tak.
- Jasne.
Tata nas odbierze. Pracuje na solnisku.
Pa.
Uważajcie na siebie.
Jodie.
Pustynia żyje.
Jeśli złożysz w ofierze coś, na czym ci zależy,
ona ci się odwdzięczy.
María la Paz, Paz, Paz Trzy kroki w tył, na raz, dwa, trzy
Raz, dwa, trzy.
Czekajcie!
Stójcie!
Pierwszy dzień poszukiwań syreny.
GRUDZIEŃ 1999
Jak nastroje?
Dalej nie jedziemy.
Wysiadajcie.
Pięć pesos za łepka.
Dzięki.
Możemy przejść przez solnisko.
Chodźmy tędy.
Tędy.
Dlaczego na grobach są zabawki?
Bo to cmentarz dziecięcy.
To nie może być dobry znak.
Jeszcze pięć kilometrów
do rurociągu prowadzącego do morza.
Jeśli będziemy się go trzymać, nic nam się nie stanie.
Nikt się nie zgubi.
Nie mówcie, że się boicie. Ruszamy?
Dzień dobry.
Pozwólcie, że tędy przejdziemy.
Dziękuję.
Miejcie nas w opiece.
Wolniej!
Nie! Moje buty.
A masz!
Hipólito, kiedy tam dotrzemy?
Mieliśmy iść wzdłuż rurociągu.
Gdzie on, kurwa, jest?
Jeszcze kawałek.
Jak wygląda syrena?
To jest chupia.
A to jakaś różnica?
- Tak. - Może wejdziemy na tę ciężarówkę?
Rozejrzymy się.
To musi być blisko.
Co ty robisz?
- Jem. - To za wcześnie.
Przed nami długa droga.
Patrzcie! Rurociąg!
Jest!
Znaleźliśmy go!
Widzicie? Mówiłem.
Jeśli będziemy sławni, zarobimy mnóstwo pieniędzy.
Co byś z nim zrobiła?
Załatwiła mamie terapeutę.
Odwagi, powiedz jej.
- Masz piękny uśmiech. - Przestań.
Nie mogę.
Traktuję ją jak siostrę.
Ale nią nie jest!
Inaczej Hipólito cię wyprzedzi.
Nigdy nie wiadomo.
Myślisz, że ona wie?
Posłuchaj, drogi Jodie.
Trochę bliżej.
Z kosmosu widać dwie rzeczy.
Wielki Mur Chiński
i twoje uczucie do Magdy.
Twarda z ciebie sztuka.
Ale nie, ona chyba nie wie.
W życiu.
Magia!
To jakaś chata?
Sprawdźmy, ile wody nam zostało.
Widzisz? Mówiłem ci.
Gotowi na moją opowieść?
- Tak. - Dawaj.
Śmiało.
To historia o pewnej kobiecie.
Pracowała w hotelu French.
Prawie 100 lat temu.
Pewnego dnia
przyjechała córka właściciela hotelu,
bo zmarł jej mąż.
Zaraz po tym, jak urodziła trojaczki.
Może dlatego, że była taka smutna,
jej dzieci nie przestawały płakać.
Pewnego dnia kobieta zemdlała i zasnęła.
Wtedy
ze ścian zaczęły dobiegać dziwne dźwięki,
jakby skrzypienie rur.
Na korytarzu pojawił się dziwny cień.
Ale nikt nic nie wiedział.
Cisza obudziła matkę.
Zrozumiała, że jej dzieci zniknęły.
Rozejrzała się, ale ich nie było.
Ale wciąż słyszała ich stłumione krzyki
dobiegające ze ścian.
Zaczęto wyburzać mury, aż w końcu odnaleziono dziurę,
w której siedział wielki wąż.
Zakradł się do rur wprost z pustyni.
Miał ponad sześć metrów długości.
Oczy miał ciemniejsze niż otchłań bez dna.
Kobieta wzięła siekierę i odcięła mu głowę.
Rozcięła mu brzuch
i znalazła w nim troje swoich dzieci,
które wciąż płakały, gdy wąż je trawił.
Gdy wieje wiatr, nadal słychać płacz tych dzieci.
Wąż!
Dureń!
Chodźmy spać. Musimy wcześnie wstać.
Przyjdź, Jodie.
Przyjdź.
Przeznaczenie kryje się w twojej krwi.
Dla was to miejsce jest jak inna planeta pełna przygód.
Ja zaś
mogę do końca życia nie oglądać nic innego.
Jak mój tata.
Jeśli wciąż tu będę, gdy dorosnę,
zabiję się.
Przynajmniej wiesz, skąd pochodzisz.
I kim jest twój tata.
Jedyne, co dobre w moim życiu, to nasza banda i Magda.
Myślisz, że mam u niej szanse?
Tak.
Ty też.
Chodź. Obudźmy ich.
Santos.
Gdzie jesteś?
WŁASNOŚĆ SANTOSA ANDRADE
Chodź, Magda.
Dasz mi się napić?
Mało zostało.
Gdzie ta rura?
O nie.
- Nie. - Rurociąg.
Nie ma go.
- Niemożliwe. - Nie.
Gdzie rurociąg?
Gdzie ta jebana rura?
Nie.
Gdzie ta rura?
Znajdziemy ją.
W życiu.
Miała nas zaprowadzić nad morze.
Tata tak mówił.
To z nim nie szedłeś?
Znamy tylko drogę powrotną.
Nie wiem, czy wyjdziemy z tego cało.
Może zaraz znów będzie na powierzchni.
Musimy iść w tym samym kierunku.
Ta rura musi prowadzić do morza.
Sam widziałem.
Jeśli pójdziemy na zachód, dotrzemy do morza.
Wagner, masz kompas?
Nie będziemy mieć wody na drogę powrotną.
Ani jedzenia.
Patrzcie, wieloryb.
Dziadek opowiadał, że nasi przodkowie Yaqui
zamienili się w wieloryby, by nie dać się podbić.
Wieloryby mogą podróżować
między światem duchów i żywych.
Poprowadzą nas.
Koniec wody.
Tędy.
Daj mi to!
Co robisz? Co do diabła?
- Hej! - Spadaj.
Co z tobą?
Przesadziłeś. Ty idioto.
Hej! Hipólito!
Podążaj za przeznaczeniem.
Cały czas prowadziła nas jakaś pierdolona zabawka!
Hej! Wagner!
Przez ciebie się zgubiliśmy.
Nie pamiętasz?
- Hej! - Przez ciebie zginiemy!
Pustynia żyje.
Jeśli dasz jej coś, na czym ci zależy, ona się odwdzięczy.
Co z wami?
Przestańcie!
- Zgubiliśmy się! - Przestań!
- Ale z ciebie bachor. - To twoja wina!
Daj mu spokój!
Wagner!
- Leż. - Hej!
Nienawidzę cię, Hipólito!
Jodie.
Jesteś cały?
Co to jest?
- Przestań. - Tuka!
Tuka, daj chustę!
Musimy iść za mewą.
Zabierze nas nad morze.
Dlaczego? To tylko głupia mewa.
Mewy polują na morzu.
Zaufajcie mi.
Chodźmy.
Jestem wykończony.
Musimy iść dalej.
Jest!
Tak!
Magda!
Udało się!
W końcu dotarliśmy.
To El Gatillo, gdzie morze wszystko wypluwa.
Machia powinna tu być.
Łódź mojego wujka!
Machia!
Tak!
- Chodźmy. - Na Machię.
Tu jest woda!
Jest cała?
Odpal.
Raz, dwa, trzy.
- Właźcie! - Gotowe!
- Wsiadajcie! - Szybko!
Znajdziemy syrenę.
To jaskinia baakot.
Tam mój wujek znalazł syrenę.
Uwaga na głowę.
Dotarliśmy do syreny!
Szybciej.
Podaj mi plecak.
Chodźcie. Nie bójcie się.
Nie widzę syreny.
A wy?
Wiosło mojego wujka!
Syrena je ugryzła!
Nic nie widzę.
Znajdźmy ją.
Hej, Magda.
Ostrożnie.
Jodie.
Musi tu być. Wagner, spójrz tam.
Nie wchodź zbyt głęboko.
Tuka, ona na pewno nie żyje?
- Uwaga na skały. - Nic nie widzę.
Nadchodzi przypływ.
Żadnej syreny. To było bez sensu.
Może syrena nie umarła, gdy wujek ją uderzył.
I odpłynęła.
Nie umarła, bo nigdy nie istniała.
Koniec wygłupów.
Jeśli wujek mówi, że widział, to tak było!
To bajka, Tuka! Nigdy nie było syreny!
To co to jest?
Dostał je od którejś z dawnych dziewczyn.
Dziewczyn, deklu!
- Przestań! - Skopię ci dupę!
- Hej! - Przestańcie!
Puść go.
Zabiję cię!
Nie bijcie się!
- Zamknij się! - A twój zabawkowy kompas?
Przestańcie!
To przez ciebie zgubiliśmy się na solnisku!
- Hej! - Gadaj zdrów!
- Przestań. Hipólito! - Jebany bachor!
Przez ciebie skończyło się jedzenie!
Przestań!
Machia!
- Tuka? Nie! - Tuka?
Tuka, stój!
- Tuka, nie! - Przestań!
- Odpuść, Tuka! - Machia!
- Utopisz się! - Machia tonie!
- Zostaw ją! - Puśćcie mnie!
- Już po niej. - Machia!
Przestań, utoniesz!
- Stop, Tuka. - Odpuść.
- Przestań, Tuka. - Uspokój się.
Myślicie, że chciałem ukryć się tu przed Ángelo?
Albo szukać durnej syreny?
Przyszedłem po łódź.
Bez niej będę musiała rzucić szkołę i pójść do pracy!
Myślałam, że jeśli się tu zgubię, to rodzice przypomną sobie o mnie.
Przez cały czas myślałam,
że odnajdę brata na tej pustyni.
Jakie to ma znaczenie, czy syrena jest prawdziwa?
Powinniśmy już być martwi!
To cud, że Jodie nas uratował.
Ważne, że żyjemy i jesteśmy razem.
Jesteśmy rodziną.
Hej.
Gdzie jest dok?
Po drugiej stronie wzgórza.
Dzięki, kolego.
Przejdźcie pod mostem, to będzie szybciej.
Dzięki.
Wczoraj szukaliśmy syreny.
Nie sądziłem, że nam się uda.
Już wracamy.
Powinniście mi podziękować.
Używaliśmy mojego kompasu,
menażki i walkmana.
Nie zdążyłem użyć grzebienia.
Następnym razem.
Pośpiesz się!
Szybciej, Jodie!
WRÓG BOGA GRUDZIEŃ 1666
- Jodie! - Na pomoc!
Wagner, zrób coś!
- Pomóżcie to podnieść! - Jodie!
Słyszy mnie ktoś?
NA PODSTAWIE POWIEŚCI AMERICAN JESUS
Napisy: Agata Martelińska