Posłuchaj tych ptaków.
Cudownie. Jest tak spokojnie.
Powinniśmy to zrobić miesiące temu. Idę pobiegać.
- Upewnijmy się, że jest bezpiecznie. - Dobra.
Teraz! Ruszaj.
Cztery dni temu wynieśliśmy się z Claire na podjazd.
Kiedy Alex wróciła, dom zaczął pękać w szwach.
Rzuciła świetną pracę dla mniej płatnej, ale etycznej.
Z nią, Lukiem, Dylanem, Haley i bliźniakami
zapanował kompletny chaos.
Alex! Otwieraj! Włosy mi schną, a nic na nie nałożyłem.
Idź do taty! Nie mogę mieć chwili spokoju?
O mój Boże!
Obudziłeś dzieci, idioto.
- Haley - Świetnie. I jego.
Kurde. Luke, to była moja stopa.
Kto zostawił makaron z serem na wierzchu?
Przepraszam, to ja i Luke.
Byliśmy upaleni i przestraszyliśmy się niemieckiej zmywarki.
W całej kuchni są mrówki. Mnie też oblazły.
Muszę wziąć prysznic.
Powodzenia. Nie ma ciepłej wody.
Paznokieć mi zejdzie. A tak czekałem na sandały!
- Podoba ci się? - O mój Boże, sporo zrobiłeś.
Chciałem zdążyć przed parapetówką.
- Wygląda super. - Dziękuję.
To miejsce sprawia, że jestem lepszy.
Wczoraj rzuciłem t-shirt do kosza na pranie
z okrzykiem „za trzy” i prawie trafiłem.
To był dziwny i cudowny miesiąc.
- Adoptowaliśmy chłopca. - I wprowadziliśmy się do nowego domu.
Tak go kochamy,
że nazwaliśmy syna na cześć ulicy, Rexford.
Rex Tucker-Pritchett. Z takim nazwiskiem może być, kim tylko chce.
Rozgrywającym, środkowym albo skrzydłowym.
Ma duże stopy, może będzie strzelcem.
Czemu w niego nie wierzysz?
To szaleństwo, wszystko się skończyło.
To resztka płatków?
Skończyły się tydzień temu. To mleko dla niemowląt z grzankami.
Ohyda.
Pył kawowy.
Nie osądzaj mnie!
Nosisz stroje kąpielowe zamiast bielizny,
odkąd pralka się zepsuła.
Stroje kąpielowe się skończyły.
Musiałam wyciąć otwory na nogi w czepku.
Mam kawę w zębach?
Arvin chce się spotkać, zanim podpiszę umowę.
Dobrze wiem dlaczego.
Chce być z tobą.
Nieprawda. Będzie moim szefem.
Dlatego chce porozmawiać, zanim podpiszesz.
Romans w pracy oznacza kłopoty.
Chyba że zaczął się wcześniej.
Wiem, bo HR wysłał mnie na szkolenie
z powodu seksownego sprzątacza, który nie lubi komplementów.
Żona i matka dwójki dzieci, a wciąż szalona.
Arvin tak na mnie nie patrzy.
No wiesz, prawda?
Ależ tak. Przy tobie zawsze robi się nerwowy i marudny.
Jak możesz nie widzieć, że jesteś laską.
Przez 20 lat nazywałaś mnie nerdem bez gustu.
Przestałam nie dlatego, że jestem milsza.
Kto zjadł całe mleko z grzankami?
Gdzie rodzice? Potrzebujemy jedzenia.
Co to za zapach?
Phil, bekon? Poczują.
O mój Boże, nie myślałem o tym. Jedzmy, szybko!
Było warto!
Mają jedzenie.
I kawę. Mieszkacie tu?
Mamo, muszę pożyczyć bieliznę.
Nie moja wina. Próbowałem go powstrzymać.
Kogo? Co się stało?
Co się stało z twoimi włosami?
Tata zabrał mnie do fryzjera. Fajnie było.
Słyszałaś o Playboyu?
Zabiję go.
Jest coraz gorzej. Nawalił też z prezentem dla Mitcha i Cama.
Nie kupił im tego albumu o historii Los Angeles?
- Patrzcie. - O mój Boże!
Nie zrobisz takiego wrażenia zdjęciem faceta
zbierającego pomarańcze na Sunset Boulevard.
Wyjątkowe paskudztwo.
Podoba mi się moja fryzura.
Ty jesteś idealny, skarbie. Żadna kobieta na ciebie nie zasługuje.
Jeśli masz pamiętnik,
zanotuj to dla przyszłego terapeuty.
Nie możesz kupować dekoracji gejom.
To im się nie spodoba.
Ależ tak. Będą zachwyceni.
Tak jak Joe nową fryzurą.
Wszyscy pomyślą, że ma wszy.
Oby nie. Brak higieny to jedna z trzech najgorszych wad według Miss Września.
Mitchell, zakochałem się w tym domu!
- A wy? Kochacie go? - Jeszcze jak.
Układ, oświetlenie, położenie.
W piwnicy jest nawet sala do karaoke.
Czad! Ostatnio, gdy byłem głośny w piwnicy…
Zaczekam na większą widownię.
Mały się obudził. Chcesz go poznać?
Spytam, czy podobał mu się nasz prezent.
- Halo. - Panie Tucker, mówi Jim Alvarez,
dyrektor sportowy uniwersytetu North Central Missouri.
W czym mogę pomóc?
To dość niezręczne.
Był pan jednym z dwóch kandydatów na stanowisko głównego trenera.
Tak. Trener Ashley to świetny gość. Dobry wybór. Nie chowam urazy.
Wysłałem mu butelkę szkockiej i gratulacje.
Wypił ją przed konferencją prasową,
na której używał wulgarnego języka wobec reporterki
i obraźliwie wypowiadał się o Żydach.
Rany.
Praca czeka, jeśli nadal jest pan zainteresowany.
Słucham?
Wiem, że to szybka piłka,
ale potrzebuję odpowiedzi jeszcze dziś.
Proszę to omówić z mężem i dać znać.
Dobrze. Dziękuję bardzo.
- Tylko spójrz na niego. - Jest doskonały.
Jakby wszechświat spełniał moje marzenia.
Narada rodzinna. Usiądźcie.
Dylan, proszę. Dziękuję.
To zabrzmi brutalnie.
Żaden choć odrobinę kochający rodzic nie chciałby tego mówić. Może ty, Claire?
Ja nie mam z tym problemu.
W tym domu jest za dużo ludzi.
To ohydne,
że w kuchennym zlewie coś się zalęgło.
To tylko Smrodek.
Chyba nie użyłaś młynka do odpadków?
Nie możemy tak żyć. Ktoś musi się wyprowadzić.
- Poważnie? - To nie fair.
- Nie w porządku. - Nie możecie.
Właśnie obniżyli mi pensję,
więc to kiepski moment.
Dla mnie też. Wziąłem urlop,
żeby być z rodziną.
Ja mam dwójkę dzieci i męża specjalnej troski.
To prawda. Mam dolegliwości
wymagające pokoju, który pomieści wielki materac.
Wierci się przez sen.
Jeśli nikt nie zgłosi się na ochotnika,
wasza matka kogoś wybierze.
Haley jest najstarsza, jest ich czworo
i to tylko kwestia czasu, kiedy znów zaciąży.
- Zwłaszcza że on się wierci. - Nie powinieneś tak mówić.
Alex ma najlepsze wykształcenie.
I mam być za to ukarana? Nie ubiegam się o prezydenturę.
A ty? Złożyłeś podanie na studia.
Nie odpowiedzieli. Chamy.
Ustalcie to między sobą,
sprzątając dom.
Chcę poznać imię do wieczora.
To nie mogę być ja.
Nie zostawię najlepszego przyjaciela.
Nawet nie próbuj.
- Pomóż, to działa. - Chodź.
Cam, zobacz.
Cam?
Wybacz. Zamyśliłem się.
Sąsiadka właśnie przyniosła. To miłe.
I do tego jest pediatrą.
Ale mamy fart.
Niesamowite!
Nie musicie usuwać dekoracji dla bezpieczeństwa dziecka.
Nigdy nie miej dzieci.
Jest szampan, trufle, kawior…
Mieszczuchy. A co z koszem jabłek
i niezgrabnie napisanym liścikiem?
No co?
Oprowadź nas po domu z uwzględnieniem baru.
- Tak! - Zaczniemy od sali do karaoke,
a skończymy na sypialni.
Brzmi jak moja wymarzona randka.
Przepraszam, jako samotny ojciec nigdzie nie bywam.
Nadal się tak mówi?
Nie. Wszyscy za mną.
Mam nadzieję, że wielkie trzęsienie ziemi
nie zaskoczy was na dole.
Jesteś taki negatywny. Co z tobą?
Muszę to komuś powiedzieć,
ale nie możesz tego powtarzać, zwłaszcza Mitchellowi.
Proponują mi pracę w Missouri, o którą się starałem.
- Ale nowy dom. - Wiem.
- I dziecko. - Wiem!
- To ty nalegałeś na jedno i drugie. - Wystarczy, to mój kryzys!
Jesteśmy!
Cześć. Fajna fryzura, Joe.
Widzisz?
Wolałam starą.
Jest uroczy. Wygląda jak Tom Cruise w Ludziach honoru.
Lecę na ludzi honoru.
Wybaczcie, bywam tylko na imprezach dla dzieci.
Nie jestem na czasie.
Mamy dla was prezent.
To był pomysł Jaya.
- Zamknijcie oczy. - I lepiej nie otwierajcie.
To staroświecki barman.
Jest wielki jak Cam
i ma rude włosy jak ty.
Dokładnie tego nam było trzeba. Odrobiny fantazji. Cudowny!
Wcale nie. Inni geje, powiedzcie.
- Jest super. - Kozak.
Będzie z nim niezły ubaw.
Kapelusz Wuja Sama na czwartego lipca,
czapka pielgrzyma na Święto Dziękczynienia.
Albo tęczową perukę.
To dzieło sztuki, nie żartuj.
Ma jakieś imię?
Pewnie. Jest połączeniem Cam i Mitcha, czyli to Kicz!
Genialne, tato.
Teraz Mitchell jest jeszcze szczęśliwszy. To mnie wykończy.
- Cześć. - Wejdź, Alex. Usiądź.
Przejdźmy od razu do rzeczy.
Nie spodziewałem się tego, zapraszając cię do współpracy
i chyba trochę boję się twojej reakcji,
co wyjaśnia moje dziwne zachowanie
oraz to, że nie mogę skończyć zdania,
co jest słodkie u Hugh Granta,
zaś w moim wypadku…
- Pozwól, że ci przerwę. - Proszę.
Chyba wiem, co próbujesz powiedzieć.
Że jest między nami romantyczne napięcie
i boisz się, że kiedy podpiszę umowę,
będziemy mieć związane ręce.
Właściwie to chciałem powiedzieć,
że projekt przeniesiono do Szwajcarii.
Cholera, Haley!
To po co tak lawirujesz i wyjeżdżasz mi tu
z Hugh Grantem?
Obawiałem się, że nie będziesz chciała tak daleko wyjeżdżać,
a przeze mnie rzuciłaś pracę.
Nieważne! A więc Szwajcaria?
- Płacą za mieszkanie. - No tak.
Świetnie. To rozwiązuje pewien problem.
Ustalone. Widzimy się na lotnisku.
Poczekaj. Powinniśmy dokończyć rozmowę.
Nie trzeba.
Nigdy nie myślałem o związku z tobą.
- Ekstra. Ulżyło mi. - Jestem sporo starszy.
- Byłem z twoją siostrą. - Istotnie.
- To ja już… - Ale jeśli
ty bierzesz pod uwagę taką ewentualność,
skłamałbym, mówiąc, że ja nie biorę.
Jeszcze raz.
Mówisz, że gdyby wcześniej łączył nas związek,
a raczej relacja jak dwie splątane kwantowo cząstki…
Nie musisz upraszczać, ale tak.
Prawnie wszystko byłoby w porządku.
To może powinniśmy stworzyć dowody
istnienia związku, który może później zaistnieć lub nie.
Jakie dowody?
Może wymienimy sprośne esemesy?
Brzmi logicznie.
- „Pięknie dziś wyglądasz”? - Zbyt śmiałe?
Nie, ale może skasuj moją.
Mój Boże! Jesteś w tym o wiele lepsza!
Nie powinnam tego wysyłać.
Witajcie.
- Może dwa? - Po europejsku.
Zdradź swój sekret.
Cam dostał pracę trenera w Missouri,
a Pepper zrobił ósmy lifting twarzy!
- Co? - Wiem.
Zrezygnowaliśmy z zup,
bo nie może domknąć ust.
- Cam, dostałeś tę robotę? - Przenosicie się?
Cholera, Ronaldo! Widać nie tylko Pepper
nie umie zamknąć jadaczki.
Idź sobie.
- Nie wierzę. - Bez paniki.
Odrzucę ofertę.
Naprawdę? Przecież o tym zawsze marzyłeś.
Wiem, ale Mitchell… Nigdy nie widziałem go tak szczęśliwego.
Nie mogę tego zniszczyć.
W ogóle mu nie powiem o propozycji.
Nie chcę, żebyście wyjeżdżali,
ale jeśli mu nie powiesz, kiedyś będziesz miał do niego żal.
Mam inną konstrukcję psychiczną.
Podejmuję decyzje i nie oglądam się za siebie. Bez żalu.
Dziękuję wszystkim, że przyszliście obejrzeć nasz nowy dom
i poznać nasz nowy skarb, Rexforda.
Chcę również podziękować mojemu wspaniałemu mężowi,
dzięki któremu to wszystko było możliwe.
Nie mógłbym teraz być szczęśliwszy. To jego zasługa.
Gdyby jeszcze nie zabierał mi kołdry.
Nie dość dla ciebie poświęciłem?
To takie żenujące.
Właśnie zdałem sobie sprawę, że Ronaldo mnie częstował.
Zamierzałeś nie mówić mi o propozycji?
Byłeś taki szczęśliwy. Nie mogłem cię prosić, żebyś z tego zrezygnował.
Od lat chciałeś być bliżej rodziny.
A to twoja wymarzona praca.
Teraz ja mogę coś zrobić dla ciebie.
Jesteś pewien?
Nieważne, gdzie mieszkamy, dopóki jesteś przy mnie.
Zawsze.
Uczcijmy to szampanem.
Tak.
Mitchell, to było takie piękne.
Wszyscy na mnie patrzyli, co miałem… powiedzieć?
Jak się czujesz?
Dziwnie będzie bez nich.
I mają nowe dziecko.
Biedactwo będzie dorastać w Missouri,
myśląc, że to normalne.
To było takie słodkie, że Mitch nawet się nie zawahał.
Jak powiedział, teraz jego kolej wspierać Cama.
Ja staram się robić to samo dla ciebie,
ale tylko cię wkurzam.
Bo wszystko robisz inaczej, niż bym chciała!
- Nikt inny nie narzeka. - I to jest najgorsze.
Że nikt mnie nie potrzebuje! Jest 2020 rok.
A biały starszy facet odbiera mi pracę.
Kiedy Manny zatęskni za domem, do kogo zadzwoni?
Kiedy Joe ma zły sen, kogo woła?
A kiedy ja tu siedzę, smutny przez wyjazd Mitcha,
kogo chcę zobaczyć?
- Mnie? - Oczywiście.
Wiem, co sobie myślisz.
Czujesz się winna z powodu pracy. Niepotrzebnie.
Myślisz, że ja czułem się winny, gdy ty dbałaś o wszystko w domu?
- Na pewno nie. - Teraz twoja kolej
zawojować świat.
A ty będziesz zajmował się domem i ładnie wyglądał?
Nie jestem tylko obiektem seksualnym. Mam inne zalety.
- To był szalony dzień. - O tak.
Nie będę mogła zasnąć.
Przypnij się pasem w łóżku,
to będę cię woził, aż zaśniesz.
Nie chcę spać na podjeździe.
Chcę spać w naszym domu z dziećmi. Wszystkimi.
Po historii z Mitchem i Camem
czuję, jakbyśmy tracili rodzinę.
Zabawne. Też tak się poczułem.
Ostro ich wcześniej potraktowałaś.
- Przekażę im dobre wieści. - Jeszcze czego.
Cześć.
Dobrze, że jesteście.
Gdzie reszta?
Ja będę mówić.
Problem z głowy.
- Wyjeżdżam do Szwajcarii. - Co?
Przenoszą tam badania.
Opłacają mieszkanie i wszystko.
Do Szwajcarii? Tej od czekoladek?
- Mówiłaś im już? - Tylko o sobie.
My też się wyprowadzamy.
Nie musicie.
Ale chcemy. Mieliście rację, najwyższy czas.
Policzyliśmy i okazało się, że mamy milion dolarów.
Potem Alex sprawdziła i wyszło, że jednak nie mamy,
ale wystarczy na fajne mieszkanko.
Nie testują już na zwierzętach,
więc sporo dorabiam na badaniach klinicznych.
Muszę pracować dłużej, ale jest zabawnie.
Miło, że jesteście.
Możecie odetchnąć. Wyprowadzam się.
- Ależ nie musisz. - Ściemniałem.
Odezwali się z uniwersytetu w Oregonie.
Przyjęli mnie.
- Cudownie! - Wspaniałe wieści.
- Jesteśmy z ciebie dumni. - Cudownie, Luke.
Gratuluję.
Wszyscy się wyprowadzacie?
Serio?
- Tak. - To dziwne.
To Arvin. Muszę odebrać.
Praca.
Muszę się ogarnąć. Mam randkę.
- Oto i one. - Tego nie będzie wam brakowało.
- Jestem tu! - Co ty wyprawiasz?
Wyjdź!
Będę za tym tęsknić.
Ja też.
Wszyscy wyszli.
Posłuchaj…
Jeszcze nie dzwoniłem do koledżu.
Chciałem najpierw z tobą porozmawiać. Byłeś wspaniałomyślny, ale…
Znasz mnie. Wszędzie będę szczęśliwy.
Serio, po jakimś czasie zapomnę o tym domu.
Nazwaliśmy naszego syna na cześć ulicy.
Zmienimy mu imię na nową ulicę.
Dom trenera jest na rogu trasy nr 13 i Kukurydzianej.
Boże, co my robimy? Nie pasuję tam.
A jeśli nikt mnie nie polubi? Jeśli nie znajdę pracy?
Mają tam latte? A kina studyjne?
Nigdy już nie zobaczę czarno-białego filmu?
Ani czarno-białej pary?
I co z tą przeprowadzką?
Właśnie o niej rozmawiamy, skarbie.
Bo na wtorek mam duży projekt.
Nie mówię, że nie zaczęłam,
ale jeśli spytasz, ile zrobiłam, to jak dotąd nic.
Jedziemy.
Jesteś pewny?
Trochę to potrwa, nim się przystosuję, ale jedziemy.
- Zgadzasz się? - Pewnie. Planuję zmiany.
Przefarbuję włosy na niebiesko i będę nosić terapeutyczną świnkę.
Znam idealną!
Dzwoń do nich.
Chcę, żeby wszystko było dobrze.
Jeśli was skrzywdzę, nigdy sobie nie wybaczę.
Jesteśmy silni. Poradzimy sobie.
Tak.
- Nie teraz, Lily. - I tak będziecie śpiewać.
Zaczynajmy.
Wybacz, młoda damo, ale prowadzimy poważną rozmowę.
Nie sprowadzaj nas do pary stereotypowych…
Ukochany
Liczysz się tylko ty
Jesteś jasnym punktem
Czemu zawsze ja śpiewam kobiecy fragment?
Mój miły
Jesteś w każdym moim oddechu
I każdym kroku, który robię
Co ja sobie myślałem?
Zawsze będziesz
Moją miłością
Dwa serca Biją jak jedno
Nie lubię być pierwsza na imprezie.
- Jesteś ostatnia. - Wszyscy już wyszli.
Co? Kicha. Geje byli fajniejsi przed dziećmi.
Pijemy lufy!
Mieszkacie teraz rzut beretem od mojej chaty.
W sumie nie mojej, ale właściciel pozwala mi tam mieszkać,
bo daję się podglądać przez kamerki internetowe.
Będę do was wpadać cały czas.
Wesoła buźka będzie mi pilnować psów i dzieciaka.
A wy gotujecie, prawda?
Cały dzień jadę na przekąskach.
Już się cieszę na przeprowadzkę.
Tak.
Napisy: Grzegorz Niksiński