เอาเลย!
นั่นแหละ!
เจ้าจะไปรู้อะไร
ไปซะ!
หุบปากของพวกเจ้าได้แล้ว!
ให้เจ้าคนโรมันได้พูดบ้าง
เธรซกับโรม มีความแตกต่างกันอยู่ก็จริง
เราไม่ได้เป็นเหมือนดั่งพี่น้องกัน
แต่ขอให้มองข้ามเรื่องนี้ไปก่อน
เราควรรวมกันเป็นหนึ่ง
เจ้าบุกรุกดินแดนของพวกเรา
แล้วตอนนี้เจ้าจะมา ขอความช่วยเหลือจากเราหรือ
มาขอจับมืออย่างนั้นหรือ
ข้าไม่ได้มาขอจับมือ ข้ามานี่เพื่อแจ้งข่าวเท่านั้น
มิธริดาทีสและพวกกรีก โจมตีมาทางตะวันออก
บุกมาจากทางทะเลดำ
ซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านเรา
จริง
แต่พวกเกไตใช้ประโยชน์จากตรงนี้
พวกคนป่าจะรวมตัวกันทางตอนเหนือ
ไม่ถึงครึ่งสัปดาห์ ก็ไปถึงหมู่บ้านพวกเจ้า
เยอะแค่ไหน
หลายพัน
จงร่วมมือกับโรม
สวามิภักดิ์เป็นทหารกองหนุนของเรา และร่วมทำการศึกกับเรา
เพื่ออะไร
เพื่ออะไรกัน!
เพื่อชัยชนะ
แล้วจะรับประกันได้อย่างไร
พวกเกไตเคยบุกมาที่หมู่บ้านเรามาแล้ว
- ข่มขืนสตรีของพวกเรา - ใช่!
- เข่นฆ่าลูกหลานของเรา - ใช่!
ทุกครั้งที่ต้านพวกมันกลับไป
เพื่อแค่ให้พวกมันได้กลับมาเท่านั้น
เขาพูดแทรกขึ้นมา
แต่ก็เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น
ถ้าเราจะเป็นพันธมิตรกับโรม
เป้าหมายต้องชัดแจ้ง
พวกเกไตต้องตาย
ทั้งหมดเลย
ตาย ทั้งหมด
สภาตัดสินแล้วใช่ไหม
เราจะทำสงคราม
ข้าได้ขอให้พระเจ้า ให้พรแก่ดาบของท่านแล้ว
เมื่อใดที่พวกเกไตหายไปจากแผ่นดินเรา
ก็จะไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับดาบอีก
แล้วสามีข้าจะทำอย่างไร หากไม่มันอยู่ในมือ
ปลูกผัก เลี้ยงแพะ
สืบทายาท
ท่านจะไม่ต่อสู้อีกแล้วหรือ
ตลอดไป
เพื่อจะได้อยู่เคียงข้างเจ้า
ท่านจะเดินทัพเมื่อใด
ยามรุ่งสาง
ถ้าอย่างนั้น มาที่เตียงเถอะ
หากมีเพียงหนึ่งคืนให้เราอยู่ด้วยกัน
ข้าอยากใช้เวลานั้นให้เต็มที่
เข้มแข็งไว้ ภรรยาข้า
ข้าตื่นมาหวังจะเจอ ภรรยาข้าอยู่เคียงข้าง
นางตื่นขึ้นมาเพื่อสวดมนต์
เพื่อให้สามีนางยังอยู่กับนาง
ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้ว
- เราเคย - เคยหรือ
เทพเจ้ามาหาข้าเมื่อคืนนี้
ในฝันของข้า
พวกเขาให้เจ้าเห็นอะไร
สามีข้าคุกเข่าลง
ก้มหัวให้กับอสรพิษแดง
และชีวีเขาค่อย ๆ ดับลงไป
เจ้าคิดว่ามันหมายความว่าอย่างไร
เป็นคำเตือน
หากท่านไปสงครามนี้
ท่านจะต้องพบเจอแต่ความอับโชค
พวกเกไตบูชาสุนัขป่าภูเขา
พวกมันไม่ศรัทธาพวกงูหรอก
มันเป็นเพียงความฝันเท่านั้น
และหากมันไม่ใช่ล่ะ
ข้าขอให้คำมั่นกับเจ้า ซูรา
ด้วยเกียรติและเลือดเนื้อ
ของชายชาตรี
ไม่มีสิ่งใดสามารถรั้งข้า ให้กลับมาสู่อ้อมแขนเจ้าได้
ไม่ใช่พวกเกไต ไม่ใช่พวกโรมัน
หรือแม้แต่เทพเจ้าก็ตาม
ค่ำคืนช่างหนาวเหน็บ
หากไม่มีท่านอยู่แล้วข้าจะทำอย่างไร
ถกกระโปรงเจ้าขึ้นสิ
เก็บผ้าของข้าไว้ที่ต้นขาเจ้า
ความคิดถึงจะทำให้เราทั้งคู่อุ่นใจ
ฆ่ามันให้หมด
เพื่อเจ้า
บุก!
รักษาแนวไว้!
ข้าจะข่มขืนผู้หญิงของเจ้า!
ข่มขืนให้หมด!
พวกโรมันบัดซบอยู่ที่ไหน
ไม่ต้องปราณีพวกมัน!
โรมัน เคลื่อนทัพ!
พวกเจ้าจะไปไหน
ช้าไปหน่อยนะ
เกะกะเปล่า ๆ
อาจมข้ายังรสชาติดีกว่านี้อีก
ข้าทำมาจากของที่พวกเขาให้มา เดรนิส
มีแต่ไส้กับกระดูก
พวกเกลเบอร์กับโรมันได้กินเนื้อ
เราได้กินหลังสุด ได้ส่วนแบ่งแต่ของเหลือ ๆ
แต่ต้องเป็นพวกแรกที่ถูกส่ง ไปสู้กับพวกป่าเถื่อนนั่น!
เจ้าแม่ทัพเกลเบอร์อาจจะ กลิ้งออกมาจากเต็นท์อุ่น ๆ
แล้วพบว่าสุนัขรับใช้ชาวเธรซของเขา กลับบ้านไปหมดแล้ว
จะว่าอะไรหรือ เจ้าหนุ่ม
หนึ่งคำ
และคำนั้นคืออะไร
คือคำที่ข้าให้กับพวกโรมัน
ด้วยเลือดและเนื้อของข้า
เราทำได้แล้ว เราไล่พวกเกไตไปได้
เราปกป้องแผ่นดินของเราเองได้!
เราให้คำสัญญาไว้แล้ว
ในหมู่บ้านข้า มันเป็นสิ่งสำคัญ
หมู่บ้านเจ้า
นั่นคือเหตุผลที่เจ้ามางั้นหรือ เพื่อปกป้องหมู่บ้านเจ้างั้นหรือ
หรือบางทีเจ้าแค่อยากทำให้ อีหนูของเจ้าประทับใจ
ด้วยเรื่องที่เจ้าไปสงครามก็ได้
แทงใจดำล่ะสิ
คำสัญญาและศักดิ์ศรีบ้าบอน่ะสิ
กลับบ้านไปนอนกกอยู่กับเมียเจ้าเถอะ
แม่ทัพมาแล้ว
ท่านแม่ทัพต้องการอาสาสมัคร ไปสังเกตการณ์ในแนวหน้า
เจ้า กลับมารายงานยามรุ่งสาง
หรือไปโดยไม่มีส่วนแบ่งซะ
คำว่า "ได้โปรด" ก็คงจบไปแล้ว
ค่อยมาสะสางเรื่องนี้กันทีหลัง
หากเราตายก่อนล่ะ
ถ้าเช่นนั้นเท้าข้าจะตาม ไปเตะก้นเจ้าที่โลกหน้า
- อิลลิเธีย - ถ้าข้าเป็นมือสังหารล่ะ
ข้าก็คงเป็นจะเป็นหม้ายแล้ว
ข้าต้องโศกเศร้านานแค่ไหน กว่าจะแต่งงานใหม่ได้กัน
เจ้าทำเกินไปแล้ว
ห้ามผู้หญิงเข้ามาในค่ายทหารนะ
- ข้าหลบแล้ว - เจ้าเนี่ยนะ
คนของท่านพาข้าหลบพวกยามมา
หลังจากข้าขู่ว่าจะเปลือยกาย วิ่งรอบค่าย
แล้วตะโกนบอกว่ามันบังอาจ แตะต้องเมียของแม่ทัพ
พ่อของเจ้ารู้ไหม ว่าเจ้าอยู่ที่เธรซ
ขอเถอะน่า เขาก็เอาแต่ยุ่งอยู่กับ พวกสมาชิกในสภานั่นแหละ
เขาคิดว่าข้ายังอยู่ที่คาปัวอยู่เลย
น่าเบื่อสุด ๆ
ฝนไม่ตกมาเป็นชาติแล้ว
เจ้าน่าจะเขียนจดหมายมา
ท่านก็คงไม่ให้ข้ามา
ข้ากำลังอยู่ระหว่างทำสงคราม
ข้ามีของขวัญมาให้ท่านด้วย
สิ่งที่จะทำให้ท่านนึกถึงโรม
ไวน์เซสตี้
ข้าจะรินไวน์ให้ท่าน ส่วนท่านก็เล่าเรื่องสงครามมา
เรื่องมันนิดเดียวเอง
มิธริดาทีสและพวกกรีกบัดซบของเขา
เคลื่อนทัพมาทางตะวันออก ของทะเลดำ
ข้าอยู่นี่
คอยปกป้องชายแดนทางเหนือ ในดินแดนสวะแห่งนี้
จากพวกคนป่าสวะ ๆ พวกนั้น
มิธริดาทีส
ชัยชนะของท่าน จะทำให้ ชื่อของท่านกระฉ่อนไปทั่วโรม
ค็อตต้า เป็นผู้นำทัพ
เขาขโมยความชอบของท่านนะ
เขาเป็นกงสุล เขาถนัด เรื่องขโมยอยู่แล้ว
ท่านพ่อต้องผิดหวังแน่
เขากันตำแหน่งนี้เพื่อให้ท่าน ได้ยิ่งใหญ่นะ
ท่านกลับมาอยู่นี่ ไร้ความหมาย
ข้าก็ทำเท่าที่ทำได้แล้ว
แน่นอนอยู่แล้ว
ข้าแค่อยากให้ท่านกลับมาบ้าน
ท่านพ่อวางแผนจะไปชม กลาดิเอเตอร์ทั้งวันเลย
ที่คาปัวพูดกันให้ทั่วเลย
ข้าเพิ่งนึกได้ว่าใกล้เลือกตั้งแล้ว
ยังไม่สายที่จะหาเสียงนะ
ถ้าสิ่งต่าง ๆ เริ่มคลี่คลาย
ท่านก็อาจจะได้อยู่เคียงบ่าเขา
ถ้านะ
จริงจังเหลือเกิน ไม่มีอารมณ์ขันเสียเลย
มาสิ ท่านยังไม่ได้ลิ้มรสของขวัญเลย
พวกมันกำลังแหกค่าย
ปอดแหกเหลือเกิน
วิ่งหนีหางจุกก้นไปเลย
พวกมันคงหนีไปภูเขาทางเหนือ
คบเพลิงมุ่งไปทางตะวันตก
ตะวันตกงั้นหรือ
พวกมันจะโจมตีหมู่บ้าน ที่อยู่ระหว่างทางนั้น
หมู่บ้านพวกเรา
เจ้าพวกสารเลวเอ๊ย
พวกมันฝ่าช่องเขาทางนี้
ไม่เกินสี่วันก็ไปถึง หมู่บ้านด้านล่าง
ทั้งอาหาร เสบียง ผู้หญิง ไร้การปกป้อง
มันง่ายที่จะยอมแพ้ต่อภูเขาในยามดึก
ข้าควรส่งทหารโรมันให้ ไปตรวจดูสถานการณ์ให้เรียบร้อย
ส่งเทพเจ้าลงไป ก็มารายงานเหมือนเดิมนั่นแหละ
ไปได้แล้ว
ถ้าเราเดินทัพตอนกลางวัน เราก็จะ...
ไปได้แล้ว!
พวกคนป่านั่นไปทางตะวันตก
คงอย่างนั้น
ก็ไกลจากพวกมิธริดาทีสและพวกกรีก
แล้วก็ชัยชนะที่ควรเป็นของท่านด้วยสิ
กลับไปคาปัว
แล้วพ่อข้าล่ะ
เขาจะทำอย่างไรกับชายที่เขา จับคู่ให้ลูกสาว
โคลอสซัสที่ยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่เหนือศัตรูของโรม
ไอ้โรมันจอมโอหัง รักเด็กผู้ชายเอ๊ย
มาหาว่าเราโกหก
- เจ้ามั่นใจอย่างนั้นหรือ - เจ้าก็ได้ยินที่มันพูด
"ยอมแพ้ต่อภูเขาในยามดึก" ทำอย่างกับเราเป็นเด็ก
ไม่ใช่ เรื่องเด็กผู้ชายน่ะ เจ้ารู้ได้ไงว่ามันชอบเด็กผู้ชาย
ใครหัวเราะกันล่ะทีนี้
ข้าชักจะเริ่มรู้สึกคันคอซะแล้วสิ
นั่นคงเป็นเพราะไอ้จ้อน ของเกลเบอร์นั่นแหละ
ถ้ามันจะส่งคนของมันไปก็ช่างมันสิ
พวกเกไตก็ไม่เปลี่ยนเส้นทางอยู่ดี
เกลเบอร์เป็นคนโง่ที่อันตรายที่สุด
แล้วยังเป็นแม่ทัพอีก
จริง
แต่มันคงมีหัวคิดอยู่บ้าง ถ้าเป็นเรื่องของไวน์น่ะนะ
เจ้าขโมยไวน์มันมาหรือ
ก็แค่ยืมมา เดี๋ยวจะฉี่ใส่คืนให้
ตื่น
แม่เจ้าน่ะสิ
พวกโรมันเป่าแตรเรียกแล้ว
ช่างพวกโรมัน ช่างแตรมันสิ
ตื่นได้แล้ว เดรนิส เจ้าขี้เมาเอ๊ย
แม่ทัพได้สติแล้ว
ไวน์ยังมีเหลืออยู่ไหม
ก็อยู่ในท้องเจ้าไงเล่า
อีกเดี๋ยวก็ออกมาแล้ว
อีกไกลแค่ไหนจะถึงร่องเขากัน
เดินเท้าสามวัน ถ้าเรารีบเดิน
ถ้าได้ดื่มอีกคงดีไม่น้อย
หมู่บ้านข้าอยู่ทางตะวันตก
- ไวน์ข้าเป็นของเจ้าหลังจากที่... - ตะวันตกเหรอ
เราเดินทัพไปทางตะวันออกเพื่อ รบกับมิธริดาทีส
ไบโซ
แม่ทัพได้ส่งคนของเขาไป สอดแนมที่แนวหน้าหรือยัง
ข้าจะไปรู้ได้ยังไง
พวกโรมันเป่าแตรบัดซบนั่น แถมยังเห่าไม่หยุดอีก
ข้านี่ดวงซวยจริง ๆ
ขอต้อนรับสู่กองหนุน
ขอคุยด้วยหน่อย ท่านแม่ทัพ
จัดแถวได้ เราจะไปทางตะวันออก
เราต้องไปทางตะวันตกสิ ทางที่พวกเกไตไปกัน
มิธริดาทีสกับพวกกรีกเป็นภัยต่อเรา
พวกเจ้าเป็นพันธมิตรกับโรม
ข้า คือร่างกายและเสียงของโรม
เราจะไปทางตะวันออก ไปยังทะเลดำ
จัดแถวได้
จัดแถวได้แล้ว!
ไม่
เจ้ากล้าขัดสั่งแม่ทัพอย่างงั้นหรือ
ข้าให้คำมั่นว่าจะรบกับพวกเกไต
ไม่ใช่ไปตะวันออก เพื่อรบกับมิธริดาทีส
เจ้าต้องเดินทัพตามคำสั่ง!
ฆ่ามัน!
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน!
ขว้างไปสิ!
เจ้าทำอะไรลงไป เจ้าโง่
เขาทำในสิ่งที่ต้องทำ
แยกย้ายแล้วไปตามทางของเจ้าซะ
ไปทางตะวันตกก็ได้
ถ้าไม่ไป ก็เรื่องของเจ้า
แล้วแม่ทัพล่ะ
ทิ้งเขาไว้นี่แหละ
ไปซะ
ไม่นะ
พระเจ้า
หมู่บ้าน
เราต้องไปกันแล้ว
เดี๋ยวนี้
พวกมันไม่ได้ตามมา
เจ้าพูดถูก
ข้าไม่ควรออกไปเลย
ท่านได้ให้คำสัญญาไปแล้ว
พวกโรมันต่างหากที่ผิดสัญญา
ท่านบาดเจ็บ
- ไม่เป็นอะไรหรอก - ให้ข้าดูแผลหน่อย
- ซูรา - ให้ข้าดูเถอะน่า
น้ำเสียงเจ้ากังวลจริง
ท่านน่าจะชินได้แล้วนะ
ข้าไม่เป็นไร
ท่านเป็นสิ อยู่นิ่ง ๆ ก่อน
ไม่เหลือแล้วใช่ไหม
หมู่บ้านน่ะ
ทุกคนที่เรารู้จัก
เราจะลงใต้
ข้าเคยมีคนรู้จักอยู่ที่นั่น
พวกเกไตไม่ไปไกลขนาดนั้นแน่
มันคงไม่แยกกันไปแน่
แล้วพวกโรมันล่ะ
พวกมันห่วงเรื่องมิธริดาทีส ทางตะวันออกมากกว่า
งั้นเราไปทางใต้
ข้าอยากมีกำลังคนเป็นพัน
ท่านทำในสิ่งที่ท่านสามารถทำได้แล้ว
ท่านกลับมา หาข้า
ทั้งที่รู้ว่ามันต้องเสี่ยงชีวิต
หากขาดเจ้า ข้าก็เหมือนกับตายไปแล้ว
คนของข้าต้องตาย ทหารกองหนุนก็หนีไปว่าครึ่ง
มีคำสั่งให้ข้ากลับโรม เพราะเจ้าทั้งนั้น
ข้าต้องรับผิดชอบ แต่เมียข้า...
จะต้องถูกนำไปเป็นทาส
ตามสามีของนาง
ไม่ ๆ
เงาของโรมนั้นยิ่งใหญ่
แล้วเจ้า ชาวเธรซ จะต้องตายที่นั่น
ดีที่เจ้ายังอยู่กับเรานะ
นึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
เขาแค่กลิ่นเน่าเหมือน คนตายเท่านั้นแหละ เจ้าโง่เอ๊ย
เย็นไว้ก่อน เย็นไว้!
เจ้าหมดสติไปตั้งหลายวัน
เราอยู่บนทะเลหรือ
บนทะเลอาเดรียติก
ติดกับคาปัว
ซูรา
เมียเจ้าหรือ
พวกโรมันเอาตัวนางไป
ลืมนางไปคงจะดีกว่า
(คาปัว)
หากข้าเป็นมือสังหารล่ะ
ท่านพ่ออยู่ในเมือง เขาจะมาในไม่ช้า
เร็วแค่ไหน
เขาไม่ค่อยพอใจท่านเท่าไหร่
แล้วลูกสาวเขาล่ะ
นางคิดถึงสามีของนาง
แต่ก็เกรงว่าเขากลับมาเร็วเกินไป
กีฬาที่พ่อของเจ้าจัดให้ชาวคาปัวดู
เริ่มพรุ่งนี้แล้ว
มีงานเลี้ยงคืนนี้หรือ
เขากลับเข้าเมืองเพราะเหตุนี้
ข้าอยากคุยกับเขา
คงยากหน่อยถ้าจะให้เขากลับมาช่วยอีก
สภากำลังนินทากันที่ท่าน...
กลับมาเร็ว
เสียงโห่ร้องของชาวเมือง จะทำให้พวกเขาเงียบ
โห่ร้องเหรอ ท่านจะมีมันได้อย่างไร ในเมื่อท่านไม่ชนะ
โดยให้พวกเขาได้เห็น สิ่งที่ไม่ได้เห็นกันบ่อย ๆ น่ะสิ
เลือดของคนเธรซ หลั่งบนสนามประลอง
ชนะใจของประชาชนได้
แล้วสภาก็ต้องยอมตาม
ไปให้พ้นหน้าข้า
เจ้าพวกไร้ค่า
ข้าน่าจะจับพวกเจ้าขาย ให้เหมืองให้หมด
ท่านพ่อข้ากลับมาแล้ว กำลังอารมณ์ดีเชียว
หากเขาปฏิเสธข้า...
เขาจะไม่ปฏิเสธลูกสาวเขา
หากนางหลั่งน้ำตานองหน้า
ประชาชนแห่งคาปัว แขกผู้มีเกียรติ
ขอขอบคุณที่มาร่วมงานฉลอง...
ของตระกูลอัลบิเนียส
อัลบิเนียส! อัลบิเนียส!
การมาถึงของพวกท่าน เป็นเกียรติแก่บรรพบุรุษข้า
ที่จากไปก่อนวัยอันควร
และความสุขของลูกสาวที่ยังเยาว์วัย
ข้าขอตอบแทนด้วยของขวัญจากน้ำ
นำมาจากกรุงโรม
ที่ซึ่งเหล่าทวยเทพ ให้เป็นที่ปัดเป่าความแห้งแล้ง
และของขวัญจากเลือด ที่จะหลั่งในสนามประลอง
ควินตัส เลนตูลุส บาเทียตัส
ก้าวมาข้างหน้าได้เลย
แนะนำกลาดิเอเตอร์ของเจ้าด้วย
ด้วยความเคารพ ท่านสมาชิกสภาอัลบิเนียสและชาวคาปัว
ข้าขอแนะนำบาร์กา
อสูรแห่งคาร์เธจ
ความดุร้ายของเขา อาจจะสู้ยักษ์ใหญ่ไม่ได้
เทพเจ้าแห่งเลือดและผืนทราย
คริกซัส ชาวโกลผู้ไร้พ่าย
ขอบคุณ บาเทียตัส
ต่อไปเชิญ มาร์คัส เดเซียส โซโลเนียส
และของขวัญของเขา
ด้วยความเคารพ ท่านสมาชิกสภาอัลบิเนียสและชาวคาปัว
ข้าขอเสนอทาสที่ดีที่สุด ทั้งหกของข้า
จงดู อาร์เคดิออส หายนะแห่งเอเธนส์
เจ้าพวกสวะจอมปลอม
เหยียดหยามอาชีพนี้แท้ ๆ
- เหยียดหยามหรือ - หรือว่าเจ้าไม่เห็นด้วย
ปล่อยไปเถอะน่า
เราเป็นแขกของท่านสมาชิกสภานะ
เขาเชิญเราไปนั่ง ในที่นั่งผู้ทรงเกียรติพรุ่งนี้
เป็นการปลอบใจน่ะสิ
การแข่งของวันพรุ่งนี้ คนของข้าได้ลงแข่งแค่สองคน
ส่วนโซโลเนียส มันส่งพวกกากเดน ลงแข่งได้ตั้งครึ่งโหล
เจ้านั่นรู้จักเอาใจถูกคนนะ
ยอใครก็ยอมตามมันไปหมดเลย
ขอบคุณ โซโลเนียส
แต่น้ำและการประลอง เป็นรางวัลเพียงนิดหน่อย
หากเทียบกับเมืองที่จารึกชื่อ ของอัลบิเนียสไว้
มันต้องมากกว่านี้
และเหล่าทวยเทพก็ได้มอบสิ่งนั้น มาเป็นสามีของลูกสาวข้า
แม่ทัพคลอเดียส เกลเบอร์
เพิ่งกลับมาจากดินแดนเถื่อนแห่งเธรซ
ของขวัญอีกอย่างให้กับชาวคาปัว
ชาวเธรซสวะหกคน
ผู้หลบหนีมาจากสงคราม กับพวกคนป่าเกไต
จะถูกประหาร ในการประลองวันพรุ่งนี้
ว่าไง
ผู้คนชื่นชอบเขานะ
หากขอให้พ่อช่วยเขาอีก เจ้าจะต้องเสียใจแน่ ๆ
เชิญสำราญไปกับดนตรี และเครื่องดื่ม
ชาวเธรซ
ระหว่างสัตว์พวกนี้ กับสมุนโสโครกของโซโลเนียส
นี่มันเหยียดหยามกันทั้งนั้น
เกลเบอร์พูดถึงการประหาร
อาจจะขอให้เป็นหน้าที่เราได้นะ
ตำแหน่งนั้นคงไม่ว่างแล้วล่ะ
สวัสดี โซโลเนียส ข้ากำลังชมทรัพย์สินท่านอยู่เลย
ข้าก็เช่นกัน
ท่านยอข้าแล้ว
เปล่า ข้าชื่นชมต่างหาก
ยินดีที่ได้พบนะเพื่อนเก่า
ข้ากลัวว่าถึงเวลา ที่ท่านจะต้องเลิกแล้ว
การประลองที่ไม่มีบาเทียตัสหรือ ก็เหมือนยามเช้าที่ไร้แดด
คริกซัสกับบาร์กา หน่วยก้านดีทีเดียว
คงจะหันเหความสนใจคนดู จากเรื่องสำคัญกว่าได้
ท่านสมาชิกสภาเรียกแล้ว
ข้าคงเจอท่านที่ การประลองพรุ่งนี้นะ ลูครีเทีย
ได้เจอแน่ เราได้รับเชิญ ให้ไปชั้นนั่งผู้ทรงเกียรติ
ที่นั่งผู้ทรงเกียรติ กับท่านสมาชิกสภาหรือ
เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
แล้วพบกันที่นั่น
สักวันข้าจะได้เห็นหัวใจของมัน
ในยามที่มันถูกแหวกอก
และข้าจะเป็นคนถือมีดเอง
ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
และเจ้าก็จะไม่ได้เห็นอีก
ผู้ชมชอบของขวัญเขานะ
พวกเราก็เช่นกัน
ข้าเก็บของดีเอาไว้หลังสุด
พร้อมหรือยัง เจ้าชาวเธรซสารเลว
ดูเหมือนผู้ชมจะไม่พอใจแล้ว
เจ้าชาวเธรซคนนี้ ทำให้โรมเสียหายอย่างหนักนะ ท่านพ่อ
ความขี้ขลาดของมันทำให้ทหารหนีทัพไป
ชดใช้ด้วยชีวิตเขายังไม่พอหรือ
มันต้องได้รับความอับอาย
โซโลเนียส เมตตาที่จะแบ่ง คนของเขามาช่วยในการนี้
ออกคำสั่งไป
อวดดี
เฉยน่า
ฆ่ามันให้หมด
ฆ่า ๆ
อยู่ ๆ
นี่ช่างตัดสินใจยากจริง ๆ
คำตัดสินประหารยังอยู่
การขัดใจคนดู ไม่ใช่สิ่งฉลาดเลย
แม้แต่สมาชิกสภาก็ตาม
มันทำให้ข้าเป็นทุกข์ ข้าไม่ต้องการเห็นมันรอด
ถ้าอย่างนั้น เอาแบบนี้
เพื่อท่านแม่ทัพจะพอใจ
ชาวเธรซคนนั้นได้โชว์ฝีมือ ในสนามประลอง
กับสมุนสวะของโซโลเนียสแล้ว
นักรบฝึกหัดของข้าจะมาถึงพรุ่งนี้
หากข้าซื้อชายคนนี้เพิ่มเข้าไป
ฝึกเขาที่โรงฝึกกลาดิเอเตอร์ของข้า
ในสภาพแบบนี้ เขาคงไม่รอดแน่ ๆ
อยู่ ๆ
เราจะให้ความเมตตาไหม
แล้วเจ้าจะได้คำขอที่ต้องการ
ชายคนนั้นชื่ออะไรกัน
ข้าไม่เคยสนใจที่จะถาม
วิธีที่เขาสู้
ช่างเหมือนกับตำนาน กษัตริย์ชาวเธรซที่เก่าแก่
ผู้คนเรียกเขาว่า สปาร์ตาคัส
ชาวเมืองแห่งคาปัว
ชายคนนี้ สปาร์ตาคัสคนนี้
ได้พิสูจน์ตนเองในสนามแห่งนี้แล้ว
ฉะนั้น แม่ทัพคลอเดียส เกลเบอร์ และข้า อนุญาตให้เขา...
มีชีวิตต่อไป
สปาร์ตาคัส
แปลโดย: อัศวิน อินทรเชษฐ