Wlazł potwór przez otwór i ryczy,
a dzieciak ze strachu aż krzyczy,
I straszak już w butlę złapał wrzask.
- Przestraszyłam cię. - Akurat!
Pamiętajcie o naszej umowie.
Bez przepychanek, gryzienia i plucia ogniem!
Słyszycie?
18, 19...
Kogoś brakuje. Kto się zapodział?
Mike Wazowski.
Dzięki, Joe! Powodzenia z krzyżówką.
Daruj, Michael. Zostawiłam cię.
Nic nie szkodzi. Jak wpadłem pod fotel, znalazłem grosik!
Szkoda, że nie mam kieszeni...
Idziemy. Dobierzcie się w pary.
Jeremy! Masz parę? Spoko.
Hailey? Nie? Umówiłaś się z Claire?
Słusznie. Fajna jest.
Russell.
Mike? Wazowski?
Twój sąsiad.
I kuzyn.
Jeszcze będzie okazja.
Jesteśmy na siebie skazani.
Chodź Karen! Trzymajmy się grupy.
Nie mów do mnie „Karen”.
STRASZYMY, BO SIĘ O WAS TROSZCZYMY
Trzymajcie się razem.
Wchodzimy do bardzo niebezpiecznej strefy.
Oto hala straszenia.
Tu z wrzasku pozyskujemy energię, która zasila cały nasz świat.
A pamiętacie, kto ma wywoływać ten wrzask?
Straszacy!
A które z was umie najstraszniej ryczeć?
Ja, ja, ja!
Tutaj, taki mały, zielony, na drugiej sześć!
Teraz ja!
Ja umiem...
Serwus! Jesteście na wycieczce?
Chcemy dowiedzieć się, jak zostać straszakiem!
Macie szczęście! Tak się składa, że sam jestem straszakiem!
Wszystko, co umiem, wpoiła mi szkoła. Uniwersytet Potworny.
Najlepsza szkoła straszenia na świecie!
Najlepsza jest Strachotechnika!
Zobaczycie nas w akcji, to powiecie, która jest lepsza.
Uniwerek.
Na stanowiska.
Nie przekraczamy linii bezpieczeństwa.
Ludzkie dzieci są strasznie toksyczne.
Tylko nie w oko!
Ale niesamowite!
Przepraszam!
Może ci wyżsi z tyłu?
Patrz, zaraz będzie straszyć!
- Chcę być straszakiem. - Ja też.
Też chcę zobaczyć!
Spadówka, Wazowski! Nie nadajesz się na straszaka.
Brian! Nie przekraczamy linii.
Proszę pani, a Michael to przekroczył.
Widzisz? Mówiłam, że śpi.
Widocznie się przesłyszałem.
Co?
Nic ci nie jest?
Jak to się mogło stać?
To było bardzo niebezpieczne. Nawet nie wiedziałem, że tam jesteś!
Nawet nie widziałem, że tam jesteś.
Nieźle, mały.
Co masz mi do powiedzenia?
Co zrobić, żeby zostać straszakiem?
Disney przedstawia
UNIWERSYTET POTWORNY
Uniwersytet Potworny. Wysiada ktoś?
Nie chcę się rozklejać,
ale to jest najważniejsza chwila w moim życiu.
Niech zaczną się spełniać nie tylko moje, ale i wasze marzenia!
Gladys, nie opuszczaj żadnego castingu.
Marie, prawdziwa miłość czeka za rogiem.
Phil! Smaruj, w końcu się wchłonie.
Wszystkiego najlepszego. Bardzo wam dziękuję!
Wzruszyłam się do łez. A teraz won.
Jak leci?
Najważniejsza sprawa: rejestracja.
Cześć, kolego!
Jestem Jay! Do rejestracji tam iść chciej!
Jak najlepiej się miej!
Jestem Kay!
- To broszurka o wszystkim. - Dzięki.
Możesz zostawić tu rzeczy, a fotkę strzeli ci Trey!
Teraz się śmiej!
No, nie wierzę!
Oficjalnie zostałem studentem!
Jestem Fay.
Zastąpię wam dziś mamusię, oprowadzając po kampusie.
Tutaj studenci uczą się
projektować i składać drzwi do świata ludzi.
Profesor ocenia nowy projekt!
W naszej stołówce najecie się do syta trzy razy dziennie!
Pracują u nas prawdziwi wizjonerzy gastronomii.
Uniwersytet ma dziesiątki wydziałów,
ale perłą w koronie naszej uczelni jest straszologia.
Witaj w kółku dyskusyjnym. Miło cię poznać.
Nie zgadzam się z następujących powodów:
prawdziwe szczęście...
Masz oko? Mierz wysoko! W kółku astronomicznym.
Kółko krasomówcze zaprasza! Żongluj słowami jak tymi...
Szlag!
Samorząd studencki. Organizujemy coroczny Straszaton.
- Strasza-co? - Straszaton!
Ekstrastraszne zawody straszackie!
Mega niebezpieczne, wszystko się może zdarzyć.
Rok temu kilku gości wylądowało w szpitalu!
- Można się zabić na śmierć. - I dlatego warto.
Masz okazję pokazać, że jesteś najlepszy!
Super.
Wazowski, pokój 319.
Twój współlokator też jest na straszologii.
„Czołem, wspólniku!” Nie, to głupie.
Nie kombinuj, samo wyjdzie.
Mój przyjaciel na całe życie czeka na mnie za drzwiami.
No, cześć. Jestem Randy Boggs. Straszologia.
Mike Wazowski, straszologia!
Już widzę, że się dogadamy.
Wybierz sobie łóżko. Jakby mnie tu w ogóle nie było.
Naprawdę cię nie ma!
Jak to zrobię na zajęciach, to się skompromituję.
Nie, to świetne! Musisz to robić!
- Serio? - Tylko bez pingli.
Psują efekt.
„Rozpakować się.” Jest. „Powiesić plakaty.” Jest.
Zostało „zachwycić wykładowców”, „zdać celująco”
i „zostać najlepszym straszakiem”.
Chciałbym być taki pewny siebie.
Niczym się nie stresujesz?
Szczerze mówiąc, nie.
Czekałem na to całe życie.
A teraz nareszcie się zacznie.
Nie mogę spóźnić się pierwszego dnia!
No żal normalnie.
- Ale mam tremę. - Spokojnie. Będzie dobrze.
Dzień dobry.
Witam na Straszologii Stosowanej.
Jestem profesor Knecht.
W swoich stronach każdy z was był pewnie prawdziwym postrachem.
Ale teraz jesteśmy w moich stronach. Nie boję się byle czego.
Pani Dziekan. Jaka miła niespodzianka.
To Skolopendra.
Nikt nie zebrał tyle wrzasku za jednym straszeniem, co ona!
Nie będę państwu przeszkadzać.
Chciałam tylko rzucić okiem na przerażające twarze studentów.
Na pewno chętnie usłyszą coś inspirującego.
Inspirującego? Proszę bardzo.
O wartości potwora świadczy to, na ile jest straszny.
Jeśli nie jesteś straszny,
to co z ciebie za potwór?
Mam za zadanie sprawić, żeby najlepsi byli jeszcze lepsi.
A nie, żeby ci mierni byli mniej mierni.
Dlatego na zakończenie tego semestru czeka was egzamin praktyczny.
Jeśli go nie zdacie, nie będzie drugiego podejścia.
Mam nadzieję, że to wam doda skrzydeł.
No, dobrze.
Kto mi powie, jakie cechy ma prawidłowy ryk?
Tych cech jest pięć.
Nośność ryczenia, jego długość i...
Wybaczcie.
Ktoś mówił o ryku, więc poszedłem na żywioł.
Przepraszam. Chyba się nie bałeś? Jak leci?
Bardzo imponujące, panie...
Jimmy Sullivan.
Jak Bill Sullivan? Ten straszak?
To mój tata.
To wiele tłumaczy. Niech mnie pan nie rozczaruje.
Nie mam zamiaru.
Przepraszam, czy mam mówić dalej?
Nie. Pan Sullivan wyczerpał temat.
Proszę wziąć podręczniki straszenia i otworzyć na rozdziale pierwszym.
Stary, pożyczysz ołówek? Zapomniałem klamotów.
Świetnie. I o to chodzi.
Przecież na imprezie będą dziewczyny!
Musimy iść!
Jak oblejemy ten egzamin, to koniec!
Nie zamierzam ryzykować.
Masz cały semestr.
To może być nasza jedyna szansa, żeby się wkupić w towarzystwo!
Zobacz, upiekłem bezy!
Mów mi kumplu, nie kundlu.
Jak będę straszakiem, odbiję sobie za wszystkie czasy.
- Nie szalej, kowboju. - Kowboju...
Co do...?
Archie!
Co ty tu...?
Uciszasz mnie?
- Gdzie jest? - Załatwię go.
- Jak go dorwę, to... - Oj, tak!
Chłopaki! Tutaj!
Strachotechnika.
Wybacz, kolego.
- Co robisz w moim pokoju? - To jest mój...
To nie mój pokój.
- Archie, no chodź. - Archie?
Archie Przerażający. Maskotka Strachotechniki!
Co tu robi?
Buchnąłem go. Pokażę go Rykom.
Komu?
Ryk Omega Ryk? Najlepsze bractwo na kampusie?
Przyjmują tylko śmietankę elity.
Ja łapię wyrko, a ty świniaka.
Nie puszczaj! Ale uważaj, kąsa!
Mam go!
Ale akcja!
Gdzie moje maniery? James P. Sullivan.
Mike Wazowski.
Cudownie było cię poznać... i to coś,
ale muszę się uczyć straszenia.
Straszenia nie trzeba się uczyć, to się robi.
Myślę, że jest w tym jednak coś więcej.
Ale fajnie, że wpadłeś.
Zostaw to!
- Moja czapka! - Mój świniak!
Chodź tu!
Łap go!
Wracaj!
Po sławę i chwałę!
Macek splot i ślepiów blask...
Bezę?
Mam go!
Maskota Strachotechniki! Uniwerek rządzi!
Uni-werek! Uni-werek!
Widzieliście, jak dorwał świniaka?
Nadajesz się do bractwa Japa Kappa, kolego!
- Dzięki. - Bardziej do bractwa Omega Kły!
- Spadaj. Pierwszy go zobaczyłem. - Właśnie, że ja!
Panom już dziękujemy.
Johnny Goldenfeler, prezydent bractwa Ryk Omega Ryk.
Jak cię zwą?
Jimmy Sullivan. Dla przyjaciół Sulley.
Sullivan? Jak ten sławny Sullivan?
No, nie wierzę!
Chet, spokojnie.
Kogoś, kogo na pierwszym roku stać na taki numer,
czeka piękna straszacka kariera.
Widziałeś, jak jechałem na świni?
A ty gdzie? To impreza dla studentów straszologii!
Mistrzu, może poszukaj sobie znajomych własnego sortu.
Ci są fajni!
Czuwaj! Wstąpisz do Obciach Kappa?
Mamy tort.
Zaszalej.
To jakiś żart?
Sulley. Pogadaj z kumplem.
Ledwie się znamy, ale spoko.
To impreza dla studentów straszologii.
Jestem studentem!
Ale dla takich, którzy faktycznie, no wiesz, mają szansę.
Ciach!
Mam taką samą szansę jak ty.
Nie dorastasz mi do pięt.
Jeszcze będziesz mi buty czyścić, jak ci pozwolę.
Pożyjemy, zobaczymy.
Otóż to. Zobaczymy.
Pozycja wyjściowa. Przyczajenie.
Wzrok ma być przekrwiony, a ślina ma kapać! Odgłos paszczą!
Bulgotać flegmą!
Co tak flegmatycznie! Proszę.
On przynajmniej wygląda jak straszak.
Jak chcecie zaliczyć semestr, to radzę się ostro wziąć do roboty.
Dalej.
- Pająki - Arachnofobia.
- Burza. - Keraunofobia!
- Pałeczki - Konsekotaleofobia.
Daj coś trudnego!
Strach! Strach się bać! Nasi idą grać!
- Odpowiedź C. Kły. - Brawo.
- Słój pająków! - Tak!
- Klaun w ciemnościach. - Zgadza się!
Krosty, wągry i wrzody!
Doskonale!
Senny ogr.
Zombie w krzakach.
Goryl we mgle.
Robisz imponujące postępy.
Jedna straszna mina straszaka nie czyni, panie Sullivan.
Teutoński gremlin z obciekiem!
- Zgadza się! - Jasne!
Ja tego mądralę wdepczę w podłogę.
Pewnie, wielkoludzie.
Zaraz... Co jest?
To tylko na wszelki wypadek. Ryki to najlepsi straszacy na kampusie.
Nie mogą przegrywać z piłką plażową.
Rozkręcam się!
Przecież ja go rozniosę!
A wtedy ci to oddamy.
Nazwisko to jedno, ale czas się trochę wykazać.
Dzisiejszy egzamin sprawdzi, czy umiecie rozpoznać dziecięce lęki
i dopasować strategię straszenia w stracho-symulatorze.
Odporność dziecka zostanie zwiększona z poziomu
„sikacz pościelowy” na „śpioch wagi ciężkiej”.
Radzę się nie patyczkować.
Dziekan Skolopendra będzie obecna
i zadecyduje, kto może kontynuować naukę.
Zaczynamy.
Jestem pięcioletnią dziewczynką, która boi się pająków i Św. Mikołaja.
Proszę wybrać technikę.
Świąteczna zaskoczka.
Proszę.
Wyniki będą wywieszone na korytarzu. Następny.
Skup się.
Ręka doktora Zło. Tak!
Nie szkodzi.
Też tak myślę.
Dobra, Mike. Po prostu chodźmy.
Odczep się.
Ciężko harowałem, żeby się tutaj dostać.
Dlatego, że tu nie pasujesz.
Tak myślałem.
- Przepraszam. - To niechcący.
Co? To?
Moja jedyna pamiątka po długich latach straszenia?
No cóż, zdarza się.
Najważniejsze, że nikt nie jest ranny.
Wspaniale to pani znosi.
Wróćmy do egzaminu.
Jestem pięcioletnią dziewczynką z Kansas, która boi się pioruna.
Jakiej techniki użyć?
To może pójdę do...
Jakiej techniki użyć?
Wślizg pod łóżko i chora zmora.
Proszę pokazać.
- Stop. Dziękuję. - Ale ja...
To mi wystarczy.
Jestem siedmioletnim chłopcem...
Nie skończyłam.
Mogę straszyć bez tej gadki.
Z tej „gadki” dowiedziałby się pan,
że to konkretne dziecko boi się węży.
Ryk nie wywołałby wrzasku, a raczej płacz.
Alarmując rodziców, zdradzając nasze istnienie
i sprowadzając na nas zagładę, co nie byłoby pożądane.
Niestety, nie mogę panu pozwolić na kontynuowanie nauki. Żegnam.
Co? Ja jestem Sullivan!
Pańska rodzina na pewno będzie bardzo rozczarowana.
Pan, panie Wazowski, ma braki, których nie uzupełni żadna nauka.
Nie jest pan straszny.
Dlatego jeszcze dziś opuści pan ten gmach.
Proszę, a stracho-symulator? Zaskoczę panią.
Mnie? Bardzo w to wątpię.
Witajcie.
Mam nadzieję, że wypoczęliście.
Niektórzy twierdzą, że projektowanie zbiorników na wrzask jest nudne,
mało wymagające, że potwór się przy tym marnuje.
Otwórzcie podręczniki na rozdziale trzecim.
Za chwilę poznamy fascynujące dzieje tego zawodu.
STRASZATON
UDOWODNIJ, ŻE JESTEŚ NAJLEPSZY
Z drogi!
Idzie się!
Witamy na otwarciu tegorocznego Straszatonu!
Straszaton!
Spokojnie.
Naszym honorowym gościem jest pomysłodawczyni Straszatonu,
dziekan Skolopendra.
Witam.
Wymyśliłam Straszaton jako formę towarzyskiej rywalizacji.
Ale miejcie świadomość,
że laur zwycięstwa przypadnie najstraszniejszym potworom.
Powodzenia. Zwyciężą najlepsi z najlepszych.
Kto chciał, to się zapisał, więc widzimy się na...
Stop!
Też chcę wziąć udział!
Co?
Trzeba być członkiem jakiegoś bractwa.
Oto tegoroczni zwycięzcy Straszatonu:
bractwo... moje bractwo... Obciach Kappa!
Hejka.
Co pan robi?
Zwyciężą najstraszniejsze potwory, tak?
Jeśli znajdę się wśród nich, to niesłusznie mnie pani wyrzuciła.
Nie znajdzie się pan.
Założymy się?
Jeśli wygram, pozwoli mi pani wrócić na straszologię.
I czego to dowiedzie?
Że popełniła pani błąd.
Dobrze.
Jak wygracie, zgodzę się, żeby cała drużyna przeszła na straszologię.
Ale jeśli nie,
to opuści pan uniwersytet.
Zgoda.
Jeszcze tylko znajdźcie dość członków, żeby się kwalifikować.
Potrzeba sześciu, nie?
Liczymy członków, a nie głowy. Ten kolo to nie wyjątek.
Ktoś chce do nas dołączyć?
Trochę się spieszę. Mogę się wepchnąć?
Randy, dołącz do nas.
Już mam bractwo.
Boggs.
Nareszcie mam normalnych znajomych. Nie zepsuj mi tego.
Weź to zrób.
„Ale gdzie on jest?”
Potrzebny mi jeszcze jeden potwór! Jeszcze tylko jeden!
Chyba nic z tego.
Musimy kończyć. Nie kwalifikujecie się.
Właśnie, że tak!
Zawodnik alfa dojechał na czas.
O nie! Ktoś inny! Tylko nie on!
Kończymy zapisy. Bierzesz go czy nie?
Niech już będzie.
Powodzenia.
No dobra, Wazowski. Jaki jest plan?
To ma być siedziba bractwa?
Ahoj, bracia kamraci! Wchodźcie na pokład!
Jako prezydent Obciach Kappa, witam serdecznie w waszym nowym domu.
Nazywamy go „imprezownią”.
W zasadzie nie było tu jeszcze imprezy...
Ale jakby co - jesteśmy gotowi.
Jedzie pociąg z gorącym kakao!
Wysiadka... tu!
Chciałbym zacząć od...
Jesteście na straszologii?
Byliśmy! Nie zagrzaliśmy tam miejsca.
Nie spodobaliśmy się Skolopendrze.
Don Carlton, student w kwiecie wieku.
DON CARLTON SPRZEDAWCA
30 lat sprzedawania dywanów i nagle Don trafia na bruk.
Mogłem albo popaść w deprechę,
albo wrócić na informatykę.
Jestem Terry przez igrek.
A ja Terri przez i! I studiuję taniec!
A ja nie.
5, 6, 7, ciach!
7, 8, zwrot! Czemu stoisz?
Nie chcę brać w tym udziału.
- Mówiłeś, że będzie super! - Że co?
- Wstyd. - Tobie jest wstyd?
Ośmieszasz nas!
Ciebie nie trzeba ośmieszać.
Jestem Art! Studiuję filozofię New Age.
Czeka nas wspólne życie, wspólne radości
i wspólne smutki.
Pamiętajcie, żeby prowadzić dzienniczek snów!
No to jeszcze ja. Nazywam się Scott Squibbles.
Dla przyjaciół Ciamcio.
Jestem niepalący, nienotowany,
i niechciany prawie wszędzie, gdzie się pokażę.
Znamy się już, więc jako kapitan drużyny...
To żaden z was nigdy nie straszył?
Raczej nie! Ale teraz mamy ciebie!
Jesteś mega strasznym gościem. I to mimo tych różowych kropek.
Dzięki.
A ja, na ten przykład, nie mam kropek wcale.
Masz większe łapy, niż ja głowę!
Everest w futrze!
Ja nawet nie ćwiczę.
Ja też nie. Jeszcze by mi muskuł pękł.
Już straciliśmy nadzieję.
ale jak wygramy, to możemy wrócić na straszologię!
Będziemy prawdziwymi straszakami!
- Najlepszymi! - A jak!
O, tak.
A tu to, na co czekaliście.
Wasza osobista kwatera w Obciach Kappa!
Świetnie! Ale jedna na dwóch?
Dam wam się rozpakować.
Jakby co, trąbcie śmiało!
Dzięki.
- To żart? - Nie muszą być dobrzy.
Wygram za całą drużynę.
A kto wygra za ciebie?
Wolisz projektować zbiorniki? Droga wolna.
Świetnie.
Chłopaki?
Jest tu kto?
Koledzy?
Czy oddajecie swoje ciało i duszę bractwu Obciach Kappa?
Czy przysięgacie milczeć
o tym, co tu zajdzie,
bez względu na to, co to będzie?
Czy złożycie świętą przysięgę...
- No, nie! - Złotko!
Zapalaj światło, jak tu jesteś.
Oczy sobie zmarnujesz!
Mamo, robimy inicjację!
Ojej! Nie przeszkadzajcie sobie. Mnie tu w ogóle nie ma.
To dom mojej mamy.
Przysięgacie troszczyć się o swych braci?
Bez względu na okoliczności?
Będziecie bronić Obciach Kappa? Bez względu na przeciwności?
W obliczu choćby najgorszego niebezpieczeństwa?
Przed złem zarówno wielkim, jak i małym,
choćby za cenę potwornych cierpień i...
Nieważne. Koniec! Bierzemy was.
Do naszego bractwa nie ustawia się kolejka.
Wspaniale że jesteście z nami.
Nie mogę się doczekać, kiedy zaczniemy straszyć, bracia.
A teraz trzeba zaszaleć!
Łapcie poduchy z kanapy, bo budujemy fort!
Mamo, możemy iść spać później?
Wiem. Jesteś księżniczką, a ja tylko stajennym.
Mamo! Co tu robisz?
Twoja brudna łapa tu była!
Całowałeś mnie w rękę?!
Nie! A musisz tak linieć?!
Nie linieję.
- Można? - Chcę wziąć rzeczy.
Daj mi wziąć rzeczy.
Wasz pierwszy poranek...
Idzie do albumu...
Panowie! Dostaliśmy list!
Nikt do nas nie pisze.
- Zassało. - Dawaj!
Macki! Wiecznie się kleją.
Pierwsza runda Straszatonu!
„Sypialnia dziecka to wasz cel, lecz dziecko toksyczne jest...”
Napisali, dokąd mamy iść?
Ze wszystkich kanałów na kampusie ten zawsze lubiłem najbardziej.
Art, już tu bywałeś?
Życie to wielka, ekscytująca przygoda!
Zaczyna się wasz najgorszy koszmar.
Straszaton!
Tak! Ale moc!
Uwielbiam tę energię!
Okej, bez wariactw!
Brawa dla bractw, które odważyły się wziąć udział w zmaganiach!
Japa Kappa!
Pi En Kobra!
Śliska Sigma Kappa!
Ryk Omega Ryk!
Eta Syk Syk!
I wreszcie Obciach Kappa!
Mama!
Uśmiech!
Zaczynamy pierwszą konkurencję.
Toksyczny chrzest!
Ludzkie dzieci są toksyczne!
I wszystko, czego dotkną, jest toksyczne.
Nie mamy tu ludzkich zabawek,
ale dzięki ekipie z wydziału biologii,
znaleźliśmy coś równie dobrego!
Wmordejeża!
Uwierzcie, nie jest to coś, czego chcielibyście dotknąć!
Ja bym chciał.
A już na pewno nie chcecie dotknąć więcej niż jednego...
Właśnie, że chcę.
Tutaj jest linia startu.
Meta znajduje się na końcu tunelu.
Kto ją przekroczy ostatni, z automatu mówi do widzenia.
- Co? - Jak przegramy, to koniec?
- Spoko, Ciapcio. - Ciamcio.
Nie przegramy.
Wszystko, czego potrzeba do zwycięstwa, mamy tutaj.
Serca.
Mnie! Zapewnię nam zwycięstwo.
To bardzo słodkie, ale ja to załatwię.
To bieg z przeszkodami. Załatwisz je rykiem?
Jestem od ciebie szybszy, kuleczko.
Zajmijcie pozycję na starcie.
Liczy się praca zespołowa.
Trzymamy się razem.
Zdążę dobiec do domu, zanim ty na metę.
Spróbuję cię nie zdeptać.
Omówimy plan?
Uwaga! Jeszcze jedna rzecz.
Straszacy pracują w ciemnościach.
Ja chcę do domu.
Na miejsca.
Powodzenia, dziewczyny.
Dzięki. Wyprujemy z was flaki.
Co?
Gotowi...
Start!
Zaraz je dotknę!
Wstawaj!
Chłopaki, troszeczkę nie nadążamy!
Jeżu święty!
Ty w rzodkiew kopany!
Bulwa nać, jak to boli!
- To wszystko, na co cię stać? - Rozkręcam się!
Mam nadzieję, że boli!
Spokojna głowa, będzie...
Ryki pierwsi!
No i masz, Wazowski!
Masz zwidy? Pokonałem cię!
Idź do okulisty!
Niezła wtopa!
Drugie miejsce to wtopa?!
- Drugie miejsce: Japa Kappa! - Co?
Cała drużyna musi dobiec!
Trzecie miejsce: Sigma! Czwarte: Pi En Kobra!
Piąte: Eta Syk!
A na szarym końcu: Obciach Kappa!
Nie czuję nawet, czego nie czuję.
Szok! Obciach Kappa odpada z eliminacji!
Nie.
Skąd to zdziwienie, panie Wazowski?
Potrzeba by cudu, żeby...
Uwaga! Mam ważny komunikat.
Japa Kappa zalicza dyskwalifikację.
Użyli żelu ochronnego i dlatego zostają skreśleni!
A zatem Obciach Kappa wraca do gry!
Normalnie cud!
Szczęście nie będzie wam dopisywać wiecznie.
To będzie trudniejsze niż myślałem.
Słuchajcie, panowie.
Możemy wygrać tylko wspólnymi siłami.
Oczekuję, że każdy z was zacznie coś wnosić.
- Mike? - Co?
To lista naszych umiejętności.
W liceum nazywali mnie Karol Cicha Groza.
Skradałem się ciszej niż mysz w składzie zatyczek do uszu.
Przepraszam. Jak spotnieję, to przywieram.
O mateo, ale klops.
My jesteśmy mistrzami w starożytnej sztuce iluzji.
Najważniejsza jest dezorientacja.
A ja mam trzeci kciuk!
Nie przy sobie.
Jedna wpadka na Straszatonie i już po nas.
Właśnie dlatego chcę, żebyście wzięli całą swoją wiedzę
i spuścili ją w otchłań.
- Poszło. - Od teraz mamy jedną jaźń.
- Moją. - Błagam.
Będę wam mówił, co robić i jak to robić.
Dobrze, Mike. Zgoda.
Truchcik straszacki! Pięćdziesiąt serii!
Marnujesz czas. Tu trzeba zmienić skład.
Nie da rady!
Regulamin nie pozwala.
A gdyby nowy skład przebrać za stary?
Żadnych kantów.
To nie kant. Chcę tylko wyrównać szanse.
Dobra, to jest kant, ale co robić?
Elita straszaków to nie jest.
Boża krówka! Pomyśl życzenie.
To się nie uda.
Zostań. Trenujemy.
- Jestem Sullivan. - I co z tego?
Miotasz się. Lecisz na pałę, a...
Im rozkazuj, ale nie mnie. Nara, trenerze.
Drużyna...
Zawieszę ci dzwonek.
„Gdy dziecko was usłyszy, mamę woła wnet,
lepiej dajcie nogę, albo będzie źle!”
Jeśli w tej rundzie złapią choćby jednego z nas, to koniec!
Róbcie dokładnie to, co ja.
Mija połowa drugiej rundy naszych zmagań
i zaczyna się robić ciekawie.
Mam.
Zostały tylko dwie drużyny.
Kto wymknie się z flagą, a kto odpadnie z gry?
Straszak nie może dać się złapać rodzicom.
A wy nie możecie dać się złapać
bibliotekarce.
Cisza.
Też mi straszne, jakaś mała staruszka.
Prosiłam o ciszę.
- Szybciej. - Wolno, a z celem.
Wolno, a z celem.
Sullivan!
Nie!
5, 6, 7, 8!
Tutaj!
- Można tak? - Żebyś wiedział, mopie.
Jedyna zasada, to nie dać się złapać!
Tutaj!
Złap mnie!
- Co jest? - Mówili, żeby nie dać się złapać!
Ale nie mówili jak!
Szybko!
Udało się!
Nie! Zapomnieliśmy o fladze.
Brawo, Ciamcio!
Skąd...?
Dezorientacja.
Sigmy wyeliminowane,
a Obciach Kappa przetrwali kolejny dzień.
Znów okej!
Wreszcie odżyłem!
Byliśmy świetni!
To nawet nie było straszenie.
A ty jesteś lepszy? Trzymaj się mojej strategii.
Poczekamy na prawdziwe straszenie.
Będziecie na imprezie?
Z kimś nas pomyliłaś.
- Nikt nas nie zaprasza... - Impreza?
W siedzibie Ryk Omega.
Dla najlepszych drużyn.
Czyli dla takich jak wasza.
Widzimy się!
- Słyszeliście? - Nie wierzę.
- Zły pomysł. - Super.
Traktują nas jak prawdziwych straszaków! Idziemy!
Czy młodzi ludzie nadal tańczą? Wyszedłem z wprawy.
Zapomnieliśmy o prezencie!
Nie wzięliśmy świeczek.
Spokojnie. Zasłużyliśmy na to.
A jak będzie przerwa w rozmowie?
Zawsze mi brakuje...
Słów?
Skąd masz takie gadane!?
Pokonaliście wielką bibliotekarkę, a boicie się imprezy?
Głęboki oddech...
i wchodzimy!
Hejcia.
- To Obciach Kappa! - Prawdziwe bestie.
To dzisiaj było niesamowite!
Ekstra!
Obciach Kappa, dzisiaj bawimy się jak straszacy!
Pierwszy raz tak późno położę się spać!
GALERIA STRASZAKÓW
MISTRZOWIE STRASZATONU
Ciszej.
Ciszej, bo aż się was boję.
W imieniu bractwa
gratuluję wszystkim drużynom, które dotrwały do dzisiaj.
Brawa dla Koberek!
Świetna sztuczka! Nigdy się nie nudzi. Syk!
Ciarki chodzą.
I wreszcie, największa niespodzianka zawodów,
Obciach Kappa!
Chodźcie!
Muszę się przyznać, że miałem was za bandę frajerów.
Myliłem się.
Brawa dla Obciach Kappa!
Obciach Kappa!
Dla najrozkoszniejszych potworów na kampusie.
A teraz spuśćcie pluszaki...
Obciach!
Co z tego?
Nikt nie czyta szkolnej gazetki.
Ale jest szansa, że czytają park!
Koszulka ma mieć dwa, czy cztery rękawki?
Dzięki. Powiedz znajomym.
- Co to ma być? - Zbiórka na schronisko dla kotów.
Dość tego!
Nie chcesz pomóc? Nieładnie!
On nie lubi zwierząt!
Przestańcie robić z nas durniów!
Sami z siebie robicie durniów.
Bądźmy szczerzy.
Nigdy nie będziecie straszakami.
Straszakami to jesteśmy my.
Jak koniecznie chcecie pracować w branży,
zatrudnijcie się w sortowni poczty.
Chłopaki!
Czekajcie. Nie słuchajcie go.
Wystarczy dalej się starać.
Nie wystarczy!
Możesz ich sobie trenować, ale nie zmienisz tego, kim są.
Doceniamy, ile dla nas zrobiłeś. Ale to prawda.
Nieważne, jak się będziemy starać. Nie dorównamy im.
Pisane nam...
co innego.
Nie wszyscy nadają się do pierwszej ligi.
Pierwsza liga.
Chłopaki.
Czas na wycieczkę.
Pospałem się.
- Dzięki, mamo. - Bawcie się dobrze.
Zaczekam tu i posłucham muzyczki.
Co tu jest?
Pierwsza liga.
Niech mnie kule mrowią!
Niezła siatka.
Ale tu fajnie.
To dopiero początek.
To szaleństwo! Aresztują nas!
Wszystkie stanowiska gotowe.
Drzwi otwarte. Straszacy przechodzą.
Ot tak wchodzą do świata ludzi i wcale się nie boją.
Przyjrzyjcie się uważnie. Co ich wszystkich łączy?
Trudno powiedzieć.
Właśnie! Każdy z nich jest inny.
Najlepsi wykorzystują różnice na swoją korzyść.
Terri, spójrz.
Ten stary całkiem nieźle sobie radzi!
Ten „stary” to Earl „Terror” Thompson.
Gdzie? To naprawdę on?
Trzy razy pobił rekord straszenia!
Trzecie drzwi od końca!
Carla „Killer Szpon” Benitez!
Bob „Maszkara” Gunderson!
- Mam z nim kartę. - Ja też.
Szybkość już nie ta,
ale technikę ma boską.
Zbierałeś karty?
Mam 450 sztuk.
Ja mam 6000 w idealnym stanie, ale 450 to też coś.
Jestem Earl „Terror” Thompson!
Całkiem nieźle.
Stary, ale dałeś!
Zachowałem się jak palant.
Ja też.
Jeszcze nie jest za późno.
Jesteśmy całkiem nieźli. Musimy działać jak zespół.
Co wy tam robicie?
Nie wrócę za kratę!
Szybciej!
Są tuż za nami.
Łap ich!
- Dzięki! - Nie ma sprawy.
Dam radę! To tylko taki mały zawalik.
Ja też tak chcę!
Mamo, odpalaj.
- Co? - Odpalaj!
Mam się opalać?
Odpalaj! W sensie - ruszaj.
Szybko!
- Jedź! - A pasy?
- Jedź już! - Ktoś chce gumę?
No, jedź!
No to wio!
Włammy się gdzieś jeszcze!
Pobudka!
Skradamy się, skradamy, dzieciak w łazience!
Skradamy się, skradamy, wrócił!
Wstawaj.
37, 38! Kto da 39?
Brawo, tak trzymać!
„Dziecko nastraszyć to godny cel,
lecz nie nastolatka - to kończy się źle!”
Straszymy dzieciaka!
Unikamy nastolatka!
Rozmawiam!
Nikt mnie nie rozumie.
Olewam.
Tato, ja go kocham!
Pierwsze miejsce: Ryk Omega Ryk!
Drugie: Obciach Kappa!
Trzecie: Eta Syk!
Ale żal!
„Ktoś idzie, czas schować się.
Pod łóżkiem, w szafie, nieważne gdzie.”
Macie dziesięć sekund.
Za słupem! W stercie liści. W stuporze na widoku.
Jednego brakuje.
No i jak?
Zaszalałeś, Don!
Dzięki, aczkolwiek nie umiem zejść.
Zombie w krzakach!
Wściekły pudel. Klaun!
Moja ciotka Phyllis. Ale rankiem.
To jest groza!
Robota czeka!
Odpadasz!
Ty też.
Święty Mikołaj to ty nie jesteś.
Dziękuję.
Zostały już tylko dwie drużyny:
Ryk Omega Ryk i Obciach Kappa!
Czas na decydujące starcie!
„Tylko najzdolniejsi przetrwają ten test.
Stracho-symulator pokaże, kto to jest!”
Jutro będziecie straszyć na oczach całej szkoły!
Cieszcie się popularnością, póki trwa.
Kiedy przegracie, nikt o was nie będzie pamiętać.
Może, ale jeśli wy przegracie, nikt wam nie da o tym zapomnieć.
Fakt. Bardzo celna uwaga.
Chłopaki, jesteście genialni!
Też tak chcemy!
Będziesz musiał pogadać z tym panem.
Jasne, czemu nie.
Chcesz się schować za krzesłem? Myśl jak krzesło!
Do widzenia, pani dziekan.
Pani dziekan!
Nawet jeśli uda nam się wygrać, to ja jeszcze raz przepraszam.
Jutro każdy z was musi udowodnić, że jest bezdyskusyjnie straszny.
Niestety wiem, że jeden z was nie jest.
Nie. On stara się najbardziej.
- Czy jest straszny? - Stworzył drużynę.
Ale czy jest straszny?
Jutro wygramy. Zobaczysz!
Wreszcie wszystko wróci do normy.
Wiesz, dałeś mi tyle różnych świetnych wskazówek.
Chciałbym się zrewanżować.
Luz. Kiedy tylko chcesz.
Ale co, teraz?
Znasz wszystkie książki, teorie straszenia... i świetnie.
Ale zapomnij o tym.
Zajrzyj w głąb siebie i obudź potwora!
Na żywioł?
Właśnie. Po bandzie.
Nie wiem... Jednak mam swoją technikę.
Spróbuj.
Tak, tylko mocniej.
Zapomnij o głowie. Z trzewi!
Obudź bestię!
Dawaj! Jeż włos!
Chłopcy! Jutro jest szkoła!
No i? Jak było?
Piątka.
Poczułem różnicę! Nareszcie jestem gotowy.
Już jutro
cała szkoła się przekona, że Mike Wazowski umie straszyć.
Otóż to!
Kto twych bram przekroczył próg
i ujrzał dumny gmach,
rozumie, że najważniejsze
to w dzieciach wzbudzać strach.
O matko dumna wszystkich szkół,
Alma Mater, prowadź nas.
Witajcie na ostatniej konkurencji tych strasznych zmagań!
Czas się przekonać, na co tak naprawdę was stać!
W stracho-symulatorach!
Ale uwaga:
maszynki ustawione są na najwyższy poziom trudności.
Najwyższy?
Pierwsza para na linię startową!
Jak mówiliśmy. Najpierw ja, potem Don...
Mike to wszystko zapoczątkował,
więc będzie sprawiedliwie, jeśli on to zakończy.
Powinieneś iść ostatni.
Finał z klasą!
Dobra. Don, pójdziesz pierwszy?
Już bardziej gotowy raczej nie będę.
Obciach Kappa!
Rozwalę go!
Bobuś! Daj staruszkowi fory.
Obudź w sobie bestię, Don!
Spróbuję.
Dzięki, że dałeś staruszkowi fory.
Kolejna para na start!
Jazda!
- Idź. - Dasz radę.
A teraz: Sullivan i Boggs!
Dasz radę, Sull.
Idą łeb w łeb!
Ryki się nie ucieszą.
Serca?
Zmaściłeś, Boggs!
Ostatni raz wszedłeś mi w drogę, Sullivan.
Goldenfeler i Wazowski na start!
Nie martw się Skolopendrą. Ani nikim innym.
Po prostu idź i pokaż im, jak Wazowski straszy.
Dzięki.
Nie przejmuj się przegraną. I tak nigdy tu nie pasowałeś.
Fantastyczny wynik Goldenfelera!
Johnny to mój idol!
Tylko prawdziwie rekordowy wynik zapewni Kappie zwycięstwo!
Nie nadajesz się na straszaka.
Zapomną was.
Nie jesteś straszny.
No dawaj! Jeż włos!
Ale moc!
Wracamy na straszologię!
Chodź no tu, ziomalu!
Brawo!
Oj, przyssałem się. Przepraszam, pani Squibbles!
Wolę „Sherrie”.
Udało się!
Szacun, Obciach Kappa!
Dzięki!
- Rządzisz! - Pierwszy raz w życiu!
Daliście czadu, że hej!
Wazowski!
Chodź już. Trzeba to uczcić.
Udało się.
Nie mogę w to uwierzyć.
Będę straszakiem!
Właśnie tak!
Słyszałeś? Wyśpij się,
bo Wazowski jeszcze cię odwiedzi!
Wiem, że jestem straszny, ale nie sądziłem, że aż tak.
Taki straszny, że zepsułeś sprzęt. Idziemy.
Ktoś w tym grzebał.
Lepiej zostaw.
Dlaczego miałem inne ustawienia?
Chodźmy stąd.
Ty to zrobiłeś?
To ty?
Tak. Ale zrozum...
Powiedz, dlaczego?
Na wypadek...
Na wypadek czego?
Nie jestem straszny?
Mówiłeś, że wierzysz we mnie.
Jesteś jak cała reszta!
Będziesz lepszy...
Jestem straszny! Nie mniej niż inni.
Chciałem ci pomóc.
Chciałeś pomóc sobie.
Cała drużyna miała przegrać, bo ty nie dajesz rady?
Pomyliłaś się w obliczeniach.
Cały semestr roboty.
Są zbyt niebezpieczne.
Tak trzymaj, mistrzu!
Pierwsza z wielu nagród, co?
Sullivan.
Dobra robota. Czekam, aż pan do nas wróci.
Tu jest!
Źle cię oceniłem. Jednak jesteś jednym z nas.
Witaj z powrotem, brachu!
Jesteś jednym z nas.
Możesz na nas liczyć.
Witaj w bractwie!
A ty dokąd?
Co zrobiliście?!
Nie mieli z tym nic wspólnego. To moja wina. Mój kant.
Do jutra opuścisz teren szkoły.
Oczywiście.
Okryłeś hańbą całą uczelnię.
I swoje nazwisko.
- Co to ma znaczyć? - Ktoś się włamał do pracowni drzwi.
Co?
O, nie.
Otwórz drzwi, słyszysz?
Śmieszny jesteś.
Co?
Już śpię. Co się dzieje?
Jest środek nocy.
Śmieszny, zielony koleś!
Chcę go dotknąć! Jaki słodziuchny!
James!
Nikt nie ma prawa zbliżyć się do tych drzwi.
- Sądzisz, że...? - To Mike.
Może umrzeć!
James, czekaj! Możemy pomóc.
To zadanie dla starego handlowca.
Czyściciele już jadą, musimy czekać.
Don Carlton. Promocja. Dziś wasz szczęśliwy dzień.
Jak często zadajecie sobie pytanie...
Aresztować go.
Szeroko nogi!
- Co jest? - Nie ruszaj się!
Sullivan!
Ani się waż!
Nie rób tego.
Mike?
Dzieci mówią, że widziały coś w tym baraku.
Twierdzą, że to kosmita.
Zielony!
Niedźwiedź!
Wszyscy za mną!
Coś słyszałem.
Wynośmy się stąd.
To moja wina. Wybacz.
Miałeś rację. Nie boją się mnie.
Tak się starałem. Tak strasznie mi zależało.
Pragnąłem udowodnić całemu światu,
że Mike Wazowski to ktoś wyjątkowy.
Ale, niestety...
nie.
Wiem, co czujesz.
Proszę, daruj sobie.
- Nie wiesz, co czuję. - Uspokój się.
Tacy jak ty mają wszystko! Nie musisz być dobry!
Możesz zawalać raz po raz i tłum nadal cię wielbi!
Nie znasz smaku porażki, bo urodziłeś się jako Sullivan.
Jako Sullivan, który oblewa każdy test
i wyleciał ze straszologii.
Który tak strasznie bał się was zawieść, że został oszustem.
I kłamcą.
Może i nie wiem, co czujesz.
Ale to nie ty tu jesteś porażką.
Czasem udaję strasznego, ale najczęściej
sam jestem przerażony.
Czemu wcześniej nic nie mówiłeś?
Bo...
wcześniej nie miałem przyjaciela.
Sprawdźcie nad wodą.
Coś się rusza.
Tutaj.
Sulley!
Nie!
Oni nadal tam są!
Do przybycia czyścicieli te drzwi będą zamknięte!
Nie macie prawa! Nie!
Dość! Zabrać ich stąd! Już!
Wynośmy się stąd!
- Właśnie nie. - Co?
Jeśli ich nastraszymy,
to zbierzemy dość wrzasku, żeby otworzyć drzwi z tej strony!
O czym ty gadasz?
Mam całą teorię straszenia w małym palcu!
To dorośli! Nie damy rady!
Damy! Wspólnymi siłami.
Co do...
- Co teraz? - Faza druga.
Gotowy?
- Nie dam rady. - Dasz!
Nie myśl o nazwisku, tylko bądź sobą.
Potrzebne wsparcie w obozie. Powtarzam: potrzebne wsparcie.
Co się dzieje?
Sulley, chodź!
Jak?
Jak to zrobiliście?
Jego pani pyta.
Procedura 54-23 w toku.
Zabezpieczyć teren.
Skażenia brak. Powtarzam: brak.
Zepsuliście nasz sprzęt!
Cały semestr projektowałam te drzwi!
Idziemy.
- Żyjecie. - Mało brakowało!
- Zaraz! - Co z nimi zrobicie?
O tym zadecyduje pion decyzyjny.
Ale resort będzie miał ich na oku.
Bezustannie.
Wyrzucili?
Trochę mieli rację.
I już was nie będzie?
Na to wygląda.
Kicha, bracie.
Przepraszam. Gdyby nie my, bylibyście teraz na straszologii.
To było jak grom z jasnego nieba!
Skolopendra zmieniła zdanie.
Była pod wrażeniem naszych wyników.
Wracamy w przyszłym semestrze.
No to gratuluję!
To nie koniec dobrych wiadomości!
Sherrie i ja zaręczyliśmy się.
Kto to jest Sherrie?
Moja mama.
Moi dwaj ukochani mężczyźni!
Daj mi całucha!
Niezręcznie mi.
Daj spokój. Nie traktuj mnie jak nowego ojca!
Przede wszystkim jesteśmy braćmi.
To chore.
Twój starszy brat żeni się z twoją matką.
Nie, wróć.
Jako bracia, dzielimy się zarazem matką i żoną.
Jeszcze gorzej.
Czas się pożegnać.
Obiecajcie, że będziemy w kontakcie.
DON CARLTON STUDENT STRASZOLOGII
Jesteście najstraszniejszymi potworami, jakie spotkałem.
Nikomu nie pozwólcie twierdzić, że jest inaczej.
Dobra... i co teraz?
Pierwszy raz w życiu nie mam planu.
Jesteś wielki Mike Wazowski. Coś wymyślisz.
Rzeczy wielkie zostawię innym potworom.
Sam jestem raczej dość średni.
Żegnaj, Sull.
Żegnaj.
Wazowski!
Stać!
Odbiło ci?
Nie ma drugiego straszaka, który umie tyle, co ty!
Wiem, że wszyscy myślą, że to ja wszystko robię,
ale ja odcinam twoje kupony, i to od pierwszego dnia!
To ty postawiłeś się Skolopendrze!
Ty zrobiłeś straszaków z bandy frajerów!
Ja tylko złapałem świniaka!
Ja go złapałem.
I twierdzisz, że jesteś „dość średni”?
Nastraszyłeś dorosłych!
- To nie ja. - Jasne, że ty!
Bez ciebie nie dałbym rady.
Ja nawet nie miałem ołówka pierwszego dnia.
Nie jesteś straszny. Ani troszeczkę. Ale jesteś nieustraszony!
Jak Skolopendra tego nie widzi, to może się...
Mogę się co?
Ostrożnie. Właśnie zaczynałam pana lubić.
Przepraszam.
Panowie...
Znów trafiacie na pierwszą stronę.
RELEGOWANI
Zrobiliście coś, czego nie dokonał nikt wcześniej.
Zaskoczyliście mnie.
Może powinno być więcej miejsc dla takich niespodzianek na wydziale.
Lecz, jeśli chodzi o waszą dwójkę,
niczego nie mogę już dla was zrobić.
Może jedynie - życzyć szczęścia.
Panie Wazowski. Niech pan nadal zaskakuje.
Jeszcze jest szansa, żeby zatrudnić się w branży straszackiej.
Zawsze zostaje nam sortownia.
Nie wiedziałem, że to takie fajne!
Jak nic dadzą nam order przodownika pracy.
Mike, to sortownia.
Mówię o pracy na odcinku korespondencyjnym!
Koledzy, apeluję o powagę.
Swawole z pocztą to ohydna dewiacja i grozi wygnaniem.
Oczywiście, panie Yeti.
Spółka Wazowski-Sullivan jeszcze zawojuje świat!
Powiedz - wrzask!
Wrzask!
Pierwszy dzień w pracy.
Nagroda za szybkie sortowanie.
Poznaj nowy zespół dozorców
PIERWSZY DZIEŃ NA STOŁÓWCE
BRYGADA SMAKU
OBSŁUGA ZBIORNIKÓW
STRASZNE TESTY
WSPANIALI NOWI REKRUCI
PIERWSZY DZIEŃ JAKO STRASZACY
Powodzenia pierwszego dnia!
- Powodzenia. - Dzięki.
Gotowy, trenerze?
Jasne, że tak!
Zdążyłem! Mój pierwszy wykład!
Rok akademicki się skończył. Spóźniłeś się.
Bosko.