Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dawaj, Thompson!
- Dawaj, Bobby! - Dasz radę!
Lecisz do bazy!
Mocno!
Bezpieczny!
ZŁODZIEJ Z PRZYPADKU
4:00 RANO...
U PAULA
Ostatnie zamówienia.
- Paul, pomóc? - Nie trzeba, Hank.
Dzięki, Spo.
Hank, jesteś najlepszy. Dzięki, brachu.
Serio, chłopaki?
Twoi nie mają szans. Mets zdobędą dziką kartę.
Kocham cię, Amtrak, ale się wal, z całym szacunkiem.
Hank, ogarnij to!
Hej, tu nie tańczymy.
- Pieprz się. - Niby czemu?
Giuliani twierdzi, że to przestępstwo.
Wal się.
Chodź, skurwielu. Pokazać ci bachatę?
- Wyluzuj. - Weź im skop dupska.
Się robi.
Stawiam szoty, a potem spadacie.
- Pięknie. - To lubię.
Sama górna półka.
Pieprzone szczylówy.
- Hank? - Salud.
Zamkniesz i rozliczysz kasę?
Bomba, to my poczytamy sobie wiersze
i obejrzymy wschód słońca z mojego dachu.
- Pięknie. - To było w 1975.
Lou chciał, żebym się spotkał z Andym, ale nie wiedziałem...
Dopijać i spadać.
- Britt, rzucisz okiem? - Jasne.
Twarzy nie kojarzę, ale te owszem.
Klasa.
To ty świecisz cyckami.
Uratowałam kogoś. Przedawkowanie.
Fantastycznie.
Jestem na adrenalinowym haju, nie myślę jasno.
Chodźmy do ciebie, wykorzystasz moją chwilę słabości.
Jestem zależny od twoich słabości.
Zaraz wychodzę.
Giants zdobyli wczoraj 18 punktów.
A dzisiaj nawet dwóch nie dali rady.
Jak mają wygrać trzy mecze z taką formą?
To, co mi opowiadasz, w ogóle nie jest sexy.
Ja nie muszę gadać, żeby być sexy.
To się, kurwa, zamknij.
Dzieciaki, weźcie nie tutaj.
Pani wybaczy.
W porządku?
Brytolu, a co ty tu odwalasz?
Komediant się znalazł.
Na tyle cię stać? Brzmisz jak Dick Van Dyke.
Hej, Yvonne, ładnie wyglądasz.
Swędzi krocze, co?
Uroczy jak zwykle, Russ.
- Co jest? - Nic. Zajmiesz się Gościem.
Nie, nie jestem za bardzo odpowiedzialny.
- Co za Gość? - Współlokator.
Jego kot.
- Lubię koty. - Super.
- Gryzie. - Nie ciebie. Ciebie kocha.
- Znajdź kogoś innego. - Nie bądź egoistą.
Mój tata miał udar, lecę do Londynu.
Nakarm go, pogłaszcz i będzie, kurwa, najszczęśliwszy.
Ludzie. Późno jest.
- Wal się. - Wybacz.
Też lubię poimprezować, ale niektórzy idą rano do pracy.
- Pieprz się. - Jasne.
Nie chcę dzwonić na policję.
Pierdol się ze swoim Wall Street i zasranymi pieniędzmi!
- Mój ojciec umiera! - Russ.
Ciesz się, że cię ze skóry nie obedrę i nie dam zeżreć kotu!
Nie jestem jakimś zarozumiałym japiszonem.
Jesteś!
Robię strony internetowe.
I bardzo fajnie.
Dobranoc, stary.
Chyba dzień dobry.
Robię strony.
Słyszysz to?
To kot.
Myślisz, że Duane wezwie policję?
Smutno mu. Zajrzę tam.
Ale wracaj zaraz.
Masz jedną nową wiadomość.
Kici, kici.
Cześć, tu mama.
Jack znowu mi obciął godziny.
A chłopaki? Wczoraj 18 punktów a dzisiaj?
No właśnie.
Oszaleję przez nich.
Gdybyś z nimi grał, już by mieli dziką kartę.
Zadzwoń. Kocham cię.
Giants górą!
Też cię kocham, mamo.
Uwaga! Kot uciekł!
Tu jest.
Co z tobą?
Nie, chwila, nie.
Skarbie, nie zostanie tu.
Daj spokój.
- Będą kłaki w łóżku. - Patrz.
RATOWNIK
On cię kocha.
Wolę psy.
Zawsze mieliśmy w domu psy.
No jasne.
Psy i baseball.
Dzwonisz do mamy, wysyłasz jej kasę.
Uroczy, małomiasteczkowy syneczek.
Małomiasteczkowy?
Nie jestem aż taki uroczy.
Nie?
Uważaj, do kogo celujesz.
Zły chłopczyk z ciebie?
Sprawdź.
Mam się bać?
Dziewczyny z miasta są twarde.
Na pewno szybkie.
Jak szybkie?
Szybsze niż ty.
Serio?
To było dobre piwo.
Później wypijesz.
W porządku?
Tak, jasne.
Śniadanie mistrzów.
Lepsze niż spleśniałe mrożone bajgle.
Dobra.
Musisz lecieć?
Już prawie 13:00.
Na pewno OK?
Pewnie.
Pasta ci się skończyła.
Zadzwonić?
Masz mój numer.
Giants zmierzą się z Buccos.
Mają trzy mecze w plecy, zostało tylko siedem.
Giants są ugotowani. Dajcie widelec, gdzie mój widelec?
Widelec chcesz? Ja mam widelec, zasrańcu.
Hej, Gościu.
Nie dla ciebie.
To dla ludzi.
No co?
Głodny jesteś.
Dobra, coś ci przyniosę.
ZDYCHAJ, JAPISZONIE
Hej.
Coś za jeden?
Jest Russ?
A kto pyta?
Twardziel.
Pan Baseball.
Zabierz go na meczyk...
Jest Russ, pytam?
Nie ma go.
Kłamczuszek, aż się kurzy
To gdzie Russ?
Nie twoja sprawa.
Puszczaj.
Uważaj na bajgla.
Jasne, panie Baseball.
Pograjmy.
- Przestańcie! To niefajne! - Pilnuj swoich spraw!
Duane, dzwoń na policję!
Przestańcie, bo zadzwonię!
Nie, serio dzwoń.
Dzwonię!
Mikrob, dość, uspokój się.
Opanuj się.
Nie chcemy glin. Zjeżdżamy.
Poszli?
Cześć, Gościu.
Słabo to wygląda.
Cindy się wozi z tym cieniasem z Danville?
Tak.
Ponoć chce cię wkurzyć.
Niech sobie robi, co chce.
Jasne.
Ale tak serio.
Widziałeś na trybunach skauta Dodgersów?
Zejdź ze mnie. Co cię napadło?
Gość cię obserwował.
Dodgersi wybierają jako drudzy.
- Tak wysoko nie zajdę. - No a...
Dodgersi mnie nie wezmą. Jestem z 15 w kolejce.
W drafcie do Major League, z 15. miejsca
San Francisco Giants wybierają
Hanka Thompsona!
I to by było coś.
- Jeszcze po jednym? - Pytanie.
Jeśli ci to nie przeszkadza.
Cindy wyglądała nieźle.
Hank!
Spokojnie.
Już, już.
Co się...?
Nie szarp.
Powoli, jesteś po operacji, wycięli ci nerkę.
Co? Dlaczego?
Była w strzępach. Mogłeś umrzeć.
Nie patrz.
A długo...?
Dwa dni. Non stop odpływałeś.
- Dwa? - Tak.
Cholera.
Co jest?
Mama.
Masz telefon?
Jasne.
Mogę...?
Dwa dni bez telefonu.
Hej, mamo, to ja.
Tak, wszystko gra, byłem chory.
Zatrułem się czymś.
Już w porządku. Kumpela o mnie dba.
To tylko kumpela.
Nie śledziłem nic ostatnio, jak sytuacja?
Serio?
No to ekstra.
Jestem ledwo ciepły,
możemy...
Dobra, kocham cię.
Giants górą.
Giants mają tylko jeden mecz w plecy.
Intrygują mnie twoje priorytety.
Ja cię intryguję.
Nie to powiedziałam.
Siedzisz przy moim łóżku.
Dopiero przyszłam.
Policjantka tu była. Nie wiedziałam, co mówić. Zostawiła wizytówkę.
Co tam się stało?
Jacyś goście szukali Russa, ale wkurzyli się na mnie.
Russ. No jasne.
Muszę stąd wyjść.
Dopiero co cię operowali.
Nie stać mnie. Muszę spadać, bo się nie wypłacę.
Zgoda, ale pod pewnym warunkami.
- Unikasz sodu. - Nie lubię soli.
- Zero palenia. - Palenie jest fuj.
I kofeiny.
Po kawie jestem roztrzęsiony.
I...
zero alkoholu.
Do końca życia.
Nie żartuję. Nerki filtrują toksyny.
A alkohol to toksyna, jasne?
Pewnie.
Przecież dużo nie piję.
...nie wiem, jak zapłacę za dom.
A ty w ogóle nie dzwonisz. Wszystko gra?
Zadzwoń. Kocham. Giants górą.
Wyluzuj, twardzielu.
Lubię być gotowy. A jak ktoś wpadnie?
Nie lubię idiotów.
Jeśli szukasz jakiegoś bankiera, Duane jest tuż obok.
Bardzo śmieszne.
I nie jest bankierem.
Robi strony internetowe.
Co z tobą?
Ale w jakim sensie?
Kiedy się robi poważnie, zgrywasz durnia.
Nieprawda.
Dobra, prawda.
Ale nie wiem, czego oczekujesz.
Chcę wiedzieć, czy to jest na poważnie.
A chciałabyś?
To chyba ten moment.
Albo pójdziemy dalej...
albo to koniec.
Jasne.
To co...
Co mam zrobić, żebyś nie uciekła?
Pokaż mi, że jesteś gościem, który ogarnia swoje życie.
Nie chcę chłopczyka, który wiecznie ucieka.
Kiedy uciekasz przed tym, czego się boisz, to po tobie.
Zadzwonić?
Masz mój numer.
A ty moją czapkę.
Co? Myślisz, że nie dam rady?
Wal się.
O co ci chodzi?
Nie na łóżko, złaź.
Gościu, błagam.
Hej.
Nie bez powodu wolę psy.
Jason? Nadal nie wywieźli śmieci?
Jak dla mnie, gitara.
Masz jakieś puszki?
Nie, same butelki.
Wypij coś z puszek. Wspomóż brata.
Przykro mi. Trzymaj.
Jesteś w porządku.
...i jego ochroniarze, Al i Joseph.
Jerry! Jerry!
Jesteś debilem?
Wróciłem.
Wziąłeś dwa kawałki z pepperoni?
Wal się, Mikrob!
Na co czekasz?
Czemu nie wziąłeś sprzętu?
- Ty durna pało. - Otworzy się.
- Dam radę. - Stul pysk.
Idź do diabła.
Ochujałeś?
To wziąłeś z pepperoni czy nie?
Won z łóżka.
Ale z ciebie dupa.
Cholerny frajer.
Sprawdź pod łóżkiem.
POLICJA, NOWY JORK
Ilu ich było?
W sumie chyba trzech.
Pani detektyw? Mogę skorzystać z łazienki?
Nie sramy na miejscu zbrodni.
Trzeba przytrzymać spłuczkę.
Umiem spuszczać wodę.
Policja w najlepszej odsłonie.
Cześć.
Kogo my tu mamy.
Cześć, kotek.
Gryzie.
Nie radzę.
- Ludożerca. - Niestety.
Trzech ich było. Może ich pan opisać?
Dwóch Ukraińców, to oni mnie wtedy pobili i...
Skąd pan wie, że to Ukraińcy?
Po akcencie. Sporo ich mieszka w okolicy.
To nie Ukraińcy.
Mafia przejęła tę dzielnicę lata temu.
Nie mówili jak Włosi.
Rosyjska mafia. Są brutalniejsi od Włochów.
Ale jedzenie gorsze.
Super.
Jest pan fanem? Czy pan grał?
Grałem.
W koledżu? Pół-profesjonalnie?
W liceum.
Myślałam, że może grał pan na serio.
Bo grałem.
Co pan wie o przestępczej działalności pana Minera?
- Nic. Russ nie jest przestępcą. - Od dawna pan tu mieszka?
W Nowym Jorku 11 lat. Tutaj z 6-7.
Zauważył pan, że się pozmieniało.
Więcej policji, modne knajpki, gentryfikacja.
- Owszem. - Ale mimo tych wszystkich zmian
babka z narkotykowego chyba by się nie fatygowała do zwykłej napaści.
- Z narkotykowego? - Jestem tu, bo Ross Miner
jest zamieszany w handel dragami na sporą skalę.
Mówił coś panu?
Powiedział, że jedzie do Londynu, do ojca.
Kupuje pan od niego dragi?
Ja nie biorę.
Rzadko.
- Dilujecie razem? - Nie.
Kiedy ostatni raz pan z nimi rozmawiał?
Nie wiem.
Nie znam ich.
Tych tutaj?
To okrutne bestie.
Cokolwiek razem kombinujecie, lepiej się przyznać,
zanim postanowią, że bez oczu panu do twarzy.
Nic z nimi nie kombinuję.
Naprawdę, ja...
Pogrywa pani ze mną?
Trochę tak.
Nigdy nie wiadomo, co wyskoczy.
Przytrzymałem ale i tak się zapchało. Skończyłem robotę.
Nie mogłeś powiedzieć, zanim zepsułeś obywatelowi instalację?
- Pilna potrzeba. - Zejdź mi z oczu.
Zapytam prosto z mostu.
Dobrze.
Pogrywa pan sobie ze mną?
Nie mam za bardzo jak. Nie, nic nie wiem.
Co?
No co?
Znowu sobie pogrywałam.
Zawsze coś może wyskoczyć.
Nos mi podpowiada, że czegoś mi pan nie mówi.
Nieistotny szczegół, który może mieć znaczenie.
Ostatni raz.
Chce mi pan coś powiedzieć?
Boję się.
Oni mają pana gdzieś.
- Wylądowałem w szpitalu. - Wypadek przy pracy.
Nie ma się czym martwić.
Jeśli te bestie wrócą, natychmiast pan do mnie dzwoni.
Zgoda?
Zgoda.
Jak tam chłopaki?
Rozwalili Pirates.
Mają jeden mecz w plecy.
Ja stawiam na Metsów.
Miłego dnia życzę.
Zbieramy się.
Kurwa.
Gościu, serio?
Coś ty zeżarł?
A jest różnica?
Mówi, że bardziej gorzki.
- Wiesz, co myślę. - Co?
Jeden pies.
Otóż to.
Też tak sądzę. Migdał to migdał.
Russ?
Jesteś?
Co robisz? Zaparkowałem na zakazie.
Detektyw Roman, NYPD. Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Tu Hank Thompson.
Bestie przed chwilą tu były.
I chyba znalazłem coś ważnego, więc proszę zadzwonić...
Nie, tu nie jest bezpiecznie. Ja się odezwę.
Kopę lat.
- Potknąłeś się i wpadłeś pod autobus? - Wal się.
Jak się masz?
Paul!
Lennox Lewis powrócił. Napij się, mistrzu.
Nie mogę pić. Mam prośbę.
Walić prośby.
- Serio nie piję. - Dobra, jasne.
To wypijmy za Giants.
Giants!
Nie zrobisz tego swojej ukochanej drużynie. No już, na raz.
Tylko jeden.
Poważnie.
Russ, w co ty mnie, kurwa, wpakowałeś?
Jakieś bestie i inne potwory.
Co tam? Pijemy?
Oddzwoń, kiedy odsłuchasz.
Britt!
Barman, jeszcze piwko.
Spadaj.
No dobra.
Samoobsługa raz.
- Kiedy Giants się pojawią... - Spadaj.
- Zabierz go stąd. - A może mu postawisz?
- Bawiliśmy się. - Dorośnij, kurwa.
Uważaj!
Jest przy trzeciej, biegnie do domowej.
Bezpieczny! Tłum szaleje.
Z drogi, debilu!
Do domowej to tędy, gwiazdo.
Gwiazdo?
No już, zejdź z ulicy.
Wracajmy do domu.
Co?
Bawi cię to?
Mam się zmierzyć z lękami, a ciebie to bawi.
Co?
Co chcesz powiedzieć?
Miałem wszystko.
Wystarczyło sięgnąć i...
Wiem.
Jak mam się z tym pogodzić?
Jak się pogodzić z tym, że miałem tak dużo,
a zostało mi co? Ochłapy.
- Ochłapy? Super. - Nie, skarbie.
- Taksi! - Ja nie o tobie.
- Dzisiaj cię już nie niańczę. - Kochanie.
Do Chinatown.
Harry, bracie.
Hank!
Dale.
Obudził się.
Leniuszek.
Dunkin' Donuts.
Pobudeczka.
To ten słynny przyjaciel Russa.
Hank, prawda?
Mów mi: Colorado.
Co zrobiliście kotu?
Pogłaskałem skubańca.
I mnie capnął.
No to kopnąłem skubańca.
Nie, nie. Chcemy tylko pogadać.
Jasne.
- Weź go na smycz. - Przepraszam.
Mikrob, poczekaj na swoją kolej.
Sytuacja jest...
leciutko niewesoła.
Wyjaśnię, co jest grane.
Ci tutaj chcą cię bić,
aż im coś powiesz.
Ja wierzę,
że możemy dojść do porozumienia w inny sposób.
Niektórzy machają bronią jak własnym...
fiutem.
Ja nie muszę niczym machać.
Bo albo dostaję, co chcę,
albo spluwa gada za mnie.
Rozumiemy się?
Russ pojechał do ojca do Londynu.
Ale najpierw coś ci dał, prawda?
Tak.
Tak, klucz.
Nie dał mi go,
ale schował w kuwecie.
W łazience.
Bez żadnego bicia.
Zdobywasz punkt, panie Baseball.
Był w gumowej kupie.
Tam go znalazłem.
Nie pamiętam, co dalej, narąbałem się,
wyprałem pościel, a Jason...
Gumowa kupa?
Zabawne.
Ale klucza nie ma.
Dlaczego mnie okłamujesz? Byłem dla ciebie taki miły.
Bo „miły” nigdy nie działa.
- Co ja znalazłem. - Rób, co trzeba.
- Proszę. - Twoja kolej.
Przestańcie, dajcie pomyśleć.
Upiłem się...
Nie, nie!
Gdzie klucz?
Chwila, czekajcie...
Kurwa!
Rozwal go na meczyku
- Co otwiera klucz? - Nie wiem!
Zabierz, gdzie widzów tłum
Nie wiem!
Piwko kup i do chrupania coś!
Upiłem się, nic nie pamiętam. Nie wiem, co zrobiłem z kluczem.
Dosyć, dupku!
Ludzie, słychać was na końcu korytarza.
- Kto to? - Durny japiszon.
Niech się odpieprzy.
Już.
Duane, odpieprz się.
Stary.
Serio mówię, odpieprz się.
Może sam się odpieprz.
Powaga?
Nie, nie!
Odpieprz się, Duane!
Co ty odpierdalasz?
Widział nas, idioto.
Farciarz.
Mówiłem, że nad tym panuję.
Sorka.
Japiszon wezwie gliny.
Spadamy.
Posłuchaj, Hank.
Wiemy, że rozmawiałeś z policjantką.
Jeśli jeszcze raz do suki zadzwonisz... albo innego psa,
odstrzelimy każdego, na kim ci na tym świecie zależy.
Znajdujesz klucz, dzwonisz, nie kombinujesz.
I po meczu.
Jadę do Disneylandu.
Pieprzona myszka Minnie się znalazła.
Matko, już, luz.
Nie ochroniłem go.
Cholera.
- Skrzywdzili go. - Chodź.
Hej, mały.
Życie cię pieści, co?
Normalnie farciarz stulecia.
Sprytne.
Przestańmy się spotykać, okres nam się zsynchronizował.
Ślicznie.
Dobra, pokaż.
Nie jest najgorzej.
Parę szwów poszło. Przeżyjesz.
- Co robisz? - Wzywam karetkę.
- Nie możesz. - Trzeba cię pozszywać.
Ty to zrób.
Nie jestem lekarzem.
Nie mogę jechać do szpitala ani zawiadomić glin.
Kto ci to zrobił? Co się dzieje?
Zszyj mnie i będzie OK.
Nie mam nici ani...
Nie dam rady.
Dobra, mam pomysł, ale zostanie paskudna blizna.
Nie ruszaj się, musi wyschnąć.
Ani drgnij.
Dobra.
Jak na froncie.
Dzięki.
Mogę...?
Nie, ma tam zostać parę dni.
Bardzo śmieszne.
Co się dzieje?
Nie pamiętam nic z wczoraj.
Szok.
Paul mówił, że chciałeś go o coś prosić,
ale zacząłeś pić, szalałeś jak świr, potem jęczałeś o baseballu, czyli...
normalka.
- Muszę lecieć. - Co?
Nadal nie wiem, co się, kurwa, dzieje.
Porąbana akcja, ale muszę to jakoś ogarnąć.
- Dzwonię na policję. - Nie mogę, zabronili.
Dam radę.
Nie dasz.
- Ci ludzie krzywdzą koty. - Popilnuj go.
Jasne, zajmę się Gościem.
- Uważaj na siebie. - Dobra.
Zadzwonić?
Bar u Paula. Paula nie ma, twojej żony też nie.
Tu Hank. Dałem ci wczoraj klucz, muszę go odzyskać.
Zadzwonisz na...
Hank!
Cholera!
Uwaga!
Pieprzony idiota!
Uważaj trochę. Powaliło cię?
Przepraszam.
Hank.
Czemu uciekasz?
- Po co? - Spokojniutko.
Nie.
Z drogi!
Bar u Paula. Paula nie ma, twojej...
Jeszcze piwko?
Poproszę.
Tu Hank Thompson.
- Coś sobie przypomniałeś? - Wiem, gdzie jest klucz.
- Nie każ zgadywać. - Idę po niego.
- Zabiorę się, dla towarzystwa. - Jest u kumpla, idę sam.
Którego?
A może tej chica z Chinatown.
Co?
Ostrzegałem, co się stanie z tymi, na których ci zależy.
Boże.
911, jak mogę pomóc?
Halo, jest tam ktoś?
Nagrałeś mi się, a ja nie oddzwoniłam.
Zaciekawiłeś mnie, więc cię sprawdziłam.
Kpiłam sobie, że nie grałeś na poważnie, a ty byłeś gwiazdą.
Twój stary dobrze cię wyszkolił.
Osiemnaście lat.
Miałeś być numerem jeden w drafcie do Major League.
No ale spaprałeś.
Pewnie tatuś był rozczarowany.
I po karierze.
Myślałam, że człowiek uczy się na błędach...
A tu klops.
To...
jest rana postrzałowa.
Pistolet był o tak.
Ktoś wszedł do jej mieszkania,
czekał tam i dokonał egzekucji.
Przez ciebie zginęła dziewczyna.
Muszę dopilnować, żeby nikt już nie ucierpiał.
Ale w tym celu potrzebuję informacji. Albo mi powiesz...
Słyszysz?
Może już schowam.
Wyjdźmy stąd.
No już. Chodź na kawę.
Może być?
Co jest?
Powiesz, co się dzieje?
Proszę o dowód, że potrafisz wydać z siebie dźwięk.
To mama.
Co mama?
Baseball.
Ona mnie trenowała.
Dzielna mama.
Ci Rosjanie, z którymi zadarłeś, Pavel i Aleksei,
prowadzą franczyzę dla potężnego skurwiela
z Brighton Beach, Igora Dolokhova.
A ten rudy Portorykańczyk, Colorado, prowadzi na ich terenie parę klubów.
To on zabił Yvonne.
- I to on gadał o pistola? - Tak, właśnie.
Ściema.
Gość ma gadkę, ale nie pociągnąłby za spust.
Morderstwo jest bardziej w stylu braci Drucker.
Lipa i Shmully. Chasydzi.
Ale ona ich nawet nie znała.
Rosjanie doprowadzili ich do ciebie, a ty ich do niej.
Uciekłeś. Wkurzyłeś ich.
To wiadomość: nie zaczynaj z nami.
W tej całej chujni chodzi o kasę.
Gigantyczną kupę kasy.
I ten klucz otwiera jakiś schowek.
Russ ukradł forsę. Nie ty.
Hank.
Nie twoja wina.
Powinienem był zadzwonić.
Miała rację. Czemu nie posłuchałem?
Ale ze mnie idiota...
Klucz jest w barze, gdzie pracuję.
Dałem szefowi, żeby schował, upiłem się i zapomniałem.
Proszę.
To jest to.
Po to tu przychodzę.
To co teraz?
Czekamy na wsparcie.
Jadłeś kiedyś takie ciacho?
Masz, spróbuj.
Nie wiesz, co tracisz.
Kiedy byłam mała,
tylko te ciastka były tu cokolwiek warte.
Mówię o prawdziwym mieście.
Nie tej latte na groszkowym, ściemie dla bogatych.
Wychowałam się w socjalnym mieszkaniu, tam, na Avenue D.
Dorastałam tu, pracuję tu.
I pewnie tu zdechnę.
Kiedy to się skończy, jadę do Tulum.
Plaże, bar nad basenem, podpływasz po drinka...
Będę się wylegiwać, słuchać szumu fal i myśleć o moim nowym życiu.
I tylko tego ciastka będzie mi brakowało.
Jest i wsparcie.
Dokąd to?
Fajna czapka.
No dobra.
I co teraz?
Jak sytuacja?
Właściciel z grubasem wciągają koks na barze.
Długo ten gordo ese będzie siedział z twoim szefem?
A jemu co?
Myśli, że zabiłeś mu dziewczynę.
Mówiłam, że nie masz jaj, żeby strzelić.
Wchodzimy.
Nie ma potrzeby.
On nam go przyniesie.
W porządku.
To idziesz po klucz.
Pieprz się, skurwielu!
Dosyć, przestańcie.
Twardziel się znalazł.
Chyba nie do końca złapałeś istotę tej sytuacji.
Idiota.
Nie ma znaczenia, kto ci zabił pannę.
Masz zrobić, co masz zrobić, żeby już nikt nie zginął.
Czyli wejdziesz teraz do baru,
weźmiesz klucz i nam go oddasz. Tyle.
Po wszystkim. Koniec koszmaru.
Masz minutę.
Potem wchodzimy my.
Nie, kot zostaje.
Spokojnie.
Odwraca się do mnie i pyta, czy ją kocham.
Kobieta ma prawo zadać takie pytanie swojemu przyjacielowi.
Ty mi pomagasz, czy robisz jaja?
A kto wie więcej o miłości, ty czy ja?
- Ja, skurwielu. - Serio?
Jestem w kontakcie ze swoją kobiecą stroną.
Dobre.
Wpuśćcie.
Idą kłopoty.
- Nie dawać mu koki. - Ani wódy.
Miłego dzionka, przyjacielu.
- Oddaj klucz. - Do czego? Do mego serca?
Klucz, natychmiast.
Gdzie zgubiłeś? Może jest w rzeczach znalezionych.
Nie zgubiłem, dałem ci go wczoraj.
Przed czy po tym, jak zniszczyłeś filc na bilardowym?
Dałem ci klucz, gdzie jest?
Nic mi nie dawałeś, ewentualnie popalić.
- Co? - Dzieńdoberek.
- Jeszcze minutka. - Cisza.
- Imprezka? - To mój lokal.
- Nikogo nie krzywdzimy. - Nie muszę widzieć tego, co widzę.
- Co jest? - Pan Thompson pomaga mi w śledztwie.
- Dał panu wczoraj klucz? - Chyba...
Powie pan, gdzie jest klucz, albo przeszukamy lokal.
- Macie nakaz? - Nie twoja sprawa, gordo cabrón.
Nie jestem żadnym grubasem.
- Powiedz, że chcesz odzyskać własność. - Tyle że...
- Nie. - Amtrak, spokojnie.
Rozwalę cię, fiucie!
- Celujesz do mnie? - Amtrak!
- To nie glina. - Spokój.
Znam psy, a to nie jest pies!
Kurwa!
Amtrak!
- Gdzie klucz? - Człowieku.
- Pięć sekund. - Nie!
Co robisz?
Wyciągam z niego odpowiedź.
- Załatwię to. - O czym on gada?
- Odłóż broń. - Chwila...
- Nie licz, posłuchaj. - Spokojnie.
- Uspokójcie się. - Niech zabierze spluwę.
Błagam.
Boże.
Wielkie, kurwa, dzięki.
Ktoś się na to nabierze?
Przynajmniej będzie wyglądało.
Skomplikuje sprawę.
Rzeczywiście, wygląda.
Hank dał ci klucz.
Chcę go mieć.
- Tyle że... - Jest w sejfie.
- Paul... - Tak, Hank.
Jest w sejfie. Tam, gdzie kazałeś mi go schować.
11-15-64. Zacina się, trzeba sposobem.
- Szyfr. Jeszcze raz. - 11... 15... 64.
Ale... musi pani...
Nie współpracuje. Trzeba wiedzieć jak, nie da pani rady.
W mordę.
No, w mordę.
Dobra.
Otwierasz i się odsuwasz.
Jasne?
Jak słońce.
Delikatna bestyjka.
Tylko mnie daje się dotykać.
I jedziemy, słodka.
Patrz, Hank, tutaj jest.
Mam go.
Kurde.
- Odsuń się. - Cholerne kolana.
Broń!
Skurwiele! Przychodzicie do mojego baru!
Zabijacie najlepszego przyjaciela!
Co jest, kurwa? Co się dzieje? Co to za ludzie?
Zabili Amtraka.
Strzelanina w moim barze. Skurwysyny!
Na ziemię!
Strzelali do mojej jaszczurki! Na nich!
Zaczekajmy na gliny.
Nie, Paul! Czekaj!
- Podaj mi ten klucz. - Nie wiem, gdzie on, kurwa, jest!
To jeszcze nie koniec świata.
Wyjdź i jakoś się...
- Nie wyjdę. - Musisz.
Jeśli cię aresztują, wszystko spadnie na ciebie.
Zadbam o to.
Musimy znikać.
Wyciągnę cię z tego gnoju.
Ale potrzebny mi klucz.
Jeśli cię aresztują – masz przesrane.
Hej, Jason.
- Zjeżdżaj, bo cię potnę. - To ja. Hank. Harry.
Harry.
- Masz moje spodnie. - I bardzo je lubię.
Ale chyba zostawiłem coś w kieszeni.
Sorka, że przeszkadzam, ale...
Tego szukasz?
Tak, dzięki. Spodnie są twoje.
Nie ma sprawy, jesteś w porządku gość.
Masz jedną nową wiadomość.
Synek, ci nasi chłopcy są niesamowici.
Wygrywają, a Mets i Cubs srają po gaciach.
Dadzą radę, nawet bez swojej gwiazdy.
Szkoda, że nie mam kasy, razem byśmy obejrzeli ten mecz.
Lepiej się czujesz?
Zadzwoń. Kocham cię.
Giants górą!
Kurwa! Czemu mnie walisz w głowę, debilu!
W co ty mnie wpakowałeś? Co za gówno?
Nie krzycz!
Ludzie.
A ten nadal cipa, nie?
Sam jesteś cipa. Zostawiłeś mnie z tym.
- Oddawaj. - Do czego jest ten klucz?
- Gdzie forsa? - Jaka forsa?
Oni zabili Yvonne.
Stary.
Chodźmy po mój wózek.
- Ty jedziesz. - Nie.
- Jedziesz i już. - W życiu.
Mam mgłę przed oczami.
Ja nie prowadzę.
Każdy dupek z Kalifornii prowadzi.
- Ja nie. - Jak to, ty nie?
Wal się.
Nie nauczyłeś się?
Dlatego cię wykopali z Hollywood?
Nie jestem z Hollywood.
Tak się tylko mówi.
Weź, to Teen Idles.
Zapnij pasy.
Rano doszło do strzelaniny w barze w East Village.
Trzy osoby nie żyją.
Policja szuka pracownika baru, zatrzymanego wcześniej pod zarzutem...
Nabroiłeś.
Ja?
Pieprz się. Odstrzelili Yvonne. O tak.
A Colorado zabił Amtraka.
Potem Roman rozwaliła Colorado. Paula też zabili.
- Tylko nie Paul. - Co ty masz wspólnego z tymi ludźmi?
Wyjaśnię ci.
Ale przestań mnie już walić po głowie.
- Zgoda? - Dobra.
To w sumie proste.
Za młodych lat nawiązałem znajomość z Lipą i Shmullym. Hebrajczykami.
Zostałem ich ulubionym gojkiem i zacząłem handlować towarem.
Jakim towarem?
Butami do tenisa, kurwa, lizakami.
Dragami, stary. Jestem dilerem.
W klubach Colorado.
Spieprzać!
Od lat nie miałem kontaktu z Lipą i Shmullym,
ale ostatnio nagle się pojawili.
Z wręcz nieprzyzwoitą furą belgijskiego ecstasy.
Kopało jak złe.
Oczy ci leciały w tę stronę, a szczęka się bujała jak piracki statek.
Tyle że miałem pecha,
bo Roman mnie ostatnio przydybała.
Miałem jej kogoś sprzedać, inaczej by mnie zamknęła.
Kiedy usłyszałem o tabsach,
przekablowałem.
Tyle że ta sucz nie chciała nikogo wsadzać do pierdla.
A to dlatego, że ma dług u tego pieprzonego bossa, Igora.
- W porządku? - Tak, jasne.
Roman załatwiła, żeby sprzedawać eskę w klubach Colorado w rewirze Igora.
I każdy miał dostać dolę. I w tym tkwi szkopuł.
Bo żaden z tych świrów nie ufa drugiemu.
I chcą potem iść w swoją stronę. Dlatego potrzebowali bankiera.
I ty zostałeś bankierem?
Nie jestem pierwszy lepszy. Ja z tego żyję.
Znamy się. Wiele nas łączy.
Plus, potwornie się ich boję. Wiedzą, że ich nie wychujam.
- Ale wychujałeś. - Przypadkiem.
Mówiłeś, że ojciec miał udar.
No i nie żyje.
Bardzo mi przykro.
- Nie chciałeś ich oskubać? - Nie.
Dowiedziałem się o ojcu, poleciałem do domu, byłem przybity.
Jestem w Londynie, idę na OIOM, pół twarzy ojca rozlane jak budyń.
W głowie mi się kręci.
I dociera do mnie, że nie dałem znać, że spadam. Odsłuchuję pocztę,
a tam z tysiąc wiadomości, że jak nie oddam forsy – nie żyję.
To gdzie ta forsa?
Na co czekasz?
Potrzymaj, przydaj się do czegoś.
Witaj w pieprzonej Narnii.
Wielki podział miał być akurat, kiedy wyjechałem.
Ile tego jest?
Jakieś...
cztery miliony.
A ty schowałeś klucz w kuwecie?
Nie spodziewałem się, że mój sąsiad będzie się grzebał w kocim gównie.
Dobra, spokojnie, zadzwonimy do Roman.
- Powiemy, że... - Nie ufaj jej.
To nie takie proste.
Co nie jest proste? Chcę do domu, zobaczyć mamę.
Cholera.
Mama.
Telefon.
Będziesz dzwonił do mamy?
Tak.
Nie zużyj mi wszystkich minut.
I tak w ogóle, nie ma za co.
Kurwa.
Hej, mamo, to ja.
Tak, grają super, posłuchaj.
Mogą mówić w telewizji, albo policja...
Posłuchaj mnie. To wszystko bzdury.
Nie zrobiłem tego, co mówią.
- Teraz ci tego nie wyjaśnię. - Kończ.
- Żyję, kocham cię. - Rozłącz się.
Giants górą.
Oni myślą, że ich wyrolowałem. Jestem trupem.
Nawet jeśli przyjdę z forsą.
Zabieram wszystko i znikam.
Złapię lot z LaGuardii.
A co ze mną?
Przykro mi. Masz przesrane.
Właź.
Proszę.
No właź.
To masz telefon.
Russ? Gdzie, kurwa, byłeś?
- Tu Hank. - Hank?
Russ wrócił.
- Mam forsę. - Ciekawe.
Mówiłaś, że mnie z tego wyplączesz. Jak?
Trzeba będzie posmarować tu i tam. Potrzebuję forsy.
I jeszcze jednego.
Słucham.
Winnego.
Chyba że marzy ci się dożywocie.
Znam jednego.
Już ci mówię, gdzie przywieziesz forsę.
To ty przyjedziesz.
Dobra. Jaki jest plan?
Na początku – oddaj kota.
Dokąd jedziemy?
Na lotnisko.
Tak!
Prowadzisz.
Powiem ci, dokąd jechać.
Prowadzisz. Zapnij pasy, dasz radę.
Dobra, żyję.
- Co teraz? - Zjedź.
Cicho, ja prowadzę.
Zatrzymaj się.
Jesteśmy za wcześnie.
A teraz baseball.
Mets grają dzisiaj z Braves, muszą wygrać...
Mike Piazza łapie trzecią piłkę. Dwie bazy zaliczone.
Pieprzony baseball.
Giants walczą o dziką kartę.
Tak mnie to rusza jak ciebie Premier League.
Tymczasem w Colorado, Giants prowadzą w pierwszym inningu.
Tak jest.
Lody przyjechały.
Co to? Flushing Meadows w Queens?
Zgarniemy Gościa i spadamy.
Gościa? A gdzie on jest?
Komu oddałeś mojego kota?
Nikomu.
Ty chuju. Ona mnie zabije.
- Stul ryj. - Sam stul.
- Zabije mnie. - Przestań.
Najpierw zabije mnie, a potem ciebie.
Kurwa mać!
Hank, zaufaj mi.
Niby dlaczego?
Panie Baseball!
- Gdzie forsa? - Ja nie mam.
- Nie ufaj jej. - Miałeś przywieźć forsę.
Mam klucz. Russ cię zawiezie do forsy.
- Ona zabiła Yvonne. - Nie, ty mnie zawieziesz.
- Mowy nie ma. - Zamorduje cię.
- A potem mnie. - Do samochodu.
Nigdzie, kurwa, nie jadę!
Wal się.
Tak jest, skurwiele! Srajcie stąd, dupojady!
Gość.
Nie rusz się. Ani kroku!
Kota do wozu, już!
Cofnij się!
Pieprzcie się!
Chodź, skurwielu!
- Suń się! - Kurwa.
Pieprz się, cipo!
Myślę, że Roman serio zabiła Yvonne.
Nie mów tak.
Ale Yvonne dostała w skroń.
Zmień temat!
A Roman tak samo rozwaliła Colorado.
Dlaczego miałaby to zrobić?
A może była u Yvonne i szukała klucza.
Yvonne weszła i ta wtedy: bang, prosto w skroń.
Ja pierdolę.
Szybciej! Gazu!
Jadę najszybciej, jak mogę!
- Gdzie teraz? - W prawo.
- Dobra.
Ja sram!
- Gdzie jedziecie? - Jezu, kurwa...
Wal się!
- Szybciej! - Skurwysyny!
Nie!
Pieprzona suka!
Skurwysyny.
- Hamuj! - Co?
Kurwa.
Jedź, jedź.
Ale śmieszne.
Dawaj.
Pojechali. No już, szybciej.
Słuchaj, nie czuję się najlepiej.
Russ, hej.
Chyba jednak nie powinienem prowadzić.
Pieprzony stadion Shea.
Nie wyłączyłem piekarnika.
- Muszę usiąść. - Przepraszam.
Zaraz wsiadamy do metra.
Linia 7 z Flushing-Main-Street.
W lewo.
Z drogi.
Ten fan Giants mówi, że Mets żrą gówno, słyszeliście?
Tamten gość, tam! Walić go!
Pieprzyć fana Giants!
Proszę odsunąć się od drzwi.
Cześć, Gościu.
To mój kot.
Na następnej stacji się przesiądziemy i pojedziemy do szpitala.
Zaopiekuj się Gościem.
Spoko. Nic mu nie będzie.
Obyś, kurwa, nie kłamał.
Cipo.
Dobra, wysiadamy.
Umieram z głodu.
Chińszczyzna czy burger?
Muszę coś zjeść.
Młody, dalej nie jadę.
Jesteś tam?
Chcę ci coś powiedzieć.
1115 Hanover Street. Patterson, Kalifornia.
Chcesz uciec do mamusi?
Jeszcze to przemyśl.
Ludzie wokół ciebie giną.
Kumpel z liceum, szef, dziewczyna.
Znaleźli Russa na stacji Grand Central.
Chyba jednak ty jesteś tym winnym.
Wszyscy cię mają za zabójcę.
Już nie żyjesz.
Przynieś forsę do Hermitage Club. Brighton Beach.
Za dwie godziny.
Może uda mi się jeszcze cię z tego wyciągnąć.
Nie da się wiecznie uciekać.
Kurwa!
Mamo, uciekaj z domu.
Wiem, co mówią w telewizji.
Wiem, że wiesz, że to bzdury, ale...
Ludzie giną przeze mnie.
To nie jest przypadek.
To nie tak jak z wypadkiem...
A w sumie, tak samo.
To była moja wina.
Zabiłem Dale'a.
Taka jest prawda.
Zabiłem go, a przejąłem się tym, że rozwaliłem sobie kolano
i że koniec z baseballem. Miałem go gdzieś.
Zabiłem Dale'a. Uciekałem przed tym.
Nie zmierzyłem się z tym.
A teraz słuchaj, uciekaj z domu, idź do Jackie.
Obejrzyjcie razem mecz.
Proszę cię. Obiecaj, że nie zostaniesz w domu.
Dobra, dzięki. Kocham cię.
Giants górą.
No już, czekaj.
HEBRAJCZYCY
Russ.
Tu Hank. Sąsiad.
Szybki i wściekły.
Tak, ten.
Gdzie Russ?
Nie żyje.
A to niespodzianka.
Ale mam forsę.
Dobra.
Jedna prośba.
Nie każ się znowu gonić.
Mam dość uciekania.
Ale uderzenie.
Jak u Gila Hodgesa.
Ładny kotek.
Nie pogrywasz z nami, jasne?
- Tak. - Dobrze.
- Wiesz, gdzie jest nasza forsa? - Bezpieczna.
- Russ miał klucz. - A co z nim?
Zabiłem go.
W jaki sposób?
Walnąłem go kijem baseballowym.
I masz ten klucz?
Nie, Roman go ma.
Ale tylko ja wiem, gdzie jest forsa.
Mamy się spotkać za godzinę.
I wpaść w pułapkę? Aż tak nie chcesz żyć?
Jeśli nie przyjdę, zabije mi matkę.
To gdzie ta forsa?
Załatwcie Roman, to wam powiem.
Wyciąć mu oczka?
Zanim powie gdzie forsa?
I zgarniemy klucz?
Jak mu wytnę oczka, to powie, gdzie jest forsa.
Spójrz na niego, nie wytrzyma.
Stracisz czas. A mamy okazję załatwić Roman i capnąć klucz.
To znajdźmy Roman, jazda.
Musimy zajrzeć do Bubbe.
Jest szabas, bracie.
A co z gojem?
Miłość Bubbe nie zna granic.
Musimy wyświadczyć mitzwę. Wiesz, co to mitzwa?
Taka wyjątkowa przysługa.
Chyba nie jesteś Żydem, co?
Chałka.
A to kto?
Kogo to nam przyprowadziłeś?
Hank to...
nowy przyjaciel.
Jego dusza cierpi. Pomagamy mu.
Kłopoty u mężczyzny są jak rdza na żelazie.
To Żyd?
- W połowie. - Tej lepszej.
Nie szkodzi. Zapraszamy.
Wchodźcie.
Nie mam klucza.
Na to wygląda.
Tracimy czas.
Lepiej sprawdzić niż żałować.
Jeśli Roman zginie, zawsze jeden problem mniej.
Wszyscy powinni zginąć za to, że nas chcieli okraść.
Dobra, ubieraj się.
Jedz, chudzinko.
Dziękuję.
Jedz, bo jej będzie przykro.
Dziewczęta, nie! Uciekajcie stąd.
Nakryjcie do stołu.
Ten klub, Hermitage, w którym masz się spotkać z Roman,
to lokal Igora Dolokhova.
Elegancki pałac. Rosyjskie Vegas.
- Pełen mafiozów. - Będą pewni siebie.
Zaskoczymy ich.
- Z Bożą pomocą. - Z Bożą pomocą.
Zrobimy to?
Gdzie was niesie? Jest szabas.
Bubbe, musimy iść.
Wrócimy na kidusz.
Nie możecie prowadzić.
Hank pojedzie.
Jest w połowie Żydem...
Ta nieżydowska połowa poprowadzi.
To nie jest śmieszne.
Hank?
Taki słodki z ciebie chłopiec.
Czemu tacy chłopcy się biją?
Nie pokazuj zębów, jeśli nie potrafisz gryźć.
Dziękuję.
Pośpieszcie się.
I przywieź mi synów na kidusz.
- Samochód. - Uwaga.
Z drogi!
- Tu będzie dobrze. - Tak jest.
Strzelałeś już kiedyś?
Nie.
Naciskasz spust. Najprostsza rzecz na świecie.
- Smutny świat. - Zepsuty świat.
Nie potrzebuję broni.
Myślisz, że byśmy ci dali?
Ręce.
Śmiało.
No pokaż.
Mięciutkie.
- Już. - Nie szarp się.
Spokój.
Co jest grane? Chcę iść z wami.
Po co miałbyś ryzykować życie?
Masz nam pokazać, gdzie forsa.
Chcę mieć dowód, że ogarnęliście.
Nie wejdę – nie będzie forsy.
Zrobisz, co każemy.
Jak nie, mamusi nie tkniemy.
Ale tak jej urządzimy synalka, że sama pożałuje, że żyje.
Rozumiesz, prawda?
Zostań i się nie martw.
Wszystko będzie dobrze.
Niech nam sprzyja i chroni.
Cholera.
No dawaj.
Hej!
Chłopaki!
Nie w tę stronę!
Hej!
Dupek!
Pan Baseball.
Zabawimy się?
Piwko.
I coś do schrupania.
Fryteczki do tego czy nie?
Klucz. Już.
Nie mam.
To gdzie jest?
Wywaliłem do oceanu.
Pogrywasz sobie ze mną?
Nigdy nie wiesz, co wyskoczy.
- Nie strzelisz. - Zamknij się!
Serio dałam się nabrać.
Nie jesteś pieprzonym zabójcą.
To prawda. Ja nie.
Ale oni tak.
Bierz klucz.
Nie ma go.
Co?
Chodźcie.
- Hej. - Hank.
Już jestem, mały.
Co za typ.
Meszuge, świr.
Dobra, jedziemy.
- A ty dokąd? - Poprowadzę.
W szabas?
Braciszek rabin.
Hank, jedziesz.
Ja nie jeżdżę.
Zakpiłeś sobie z nas, pośmialiśmy się,
ale jazdy w szabas już nam Najwyższy nie wybaczy.
Prowadzisz i kropka.
- Zapnijcie pasy. - Po prostu jedź.
Ruszajmy.
Tak jest.
Patrz na drogę. Nie śpiesz się.
Co ze mną będzie?
Rozsądnie byłoby się ciebie pozbyć.
Ale chłopak kocha matkę.
Chciał się zachować w porządku. Meszuge z niego jak nic.
Jak tu nie mieć do takiego słabości.
A ty czego byś chciał?
Wrócić do domu.
Po tym, co widziałeś i zrobiłeś, możesz nie mieć dokąd wracać.
Co?
Chcesz mieć czyste sumienie?
Myślisz, że to możliwe?
Nie wiem.
Niby jak by miał nam zagrażać?
Bubbe go lubi.
- Możemy ci dać 100 kawałków. - Ciut więcej.
Może ciut ponad 100 kawałków. Za twoje usługi.
Z taką forsą dasz radę daleko uciec.
No i nie chciałeś zabić Russa. Może policja ci uwierzy.
Przecież widać, że żaden z ciebie zabójca.
Wyświadczacie mi mitzwę?
Wyświadczamy.
- Co z zapaliczką? - Moja sprawka.
- Bracie, szabas. - Nie szkodzi.
Hank mi przypali.
Trzymaj.
Ja mitzwę tobie, ty mnie.
Naciśnij spust.
Najprostsza rzecz na świecie.
Nie chciałem kraść, potrzebowałem ognia.
Bracie.
Bądź cicho.
Przykro nam z powodu dziewczyny.
Uciekałeś, goniliśmy cię.
- Chcieliśmy, żebyś przestał fikać. - Owszem.
Twoja wina.
Smutny świat.
Zepsuty świat.
Co robisz?
Zwolnij, nie chcemy rzucać się w oczy.
Wolniej.
- Hej. - Przyhamuj.
- Hank, wolniej! - Co ty wyprawiasz?
Zwolnij, dogadamy się!
Zwolnij!
- Hank! - Hamuj!
Stój!
Cały jesteś? Cały.
Jak mogliśmy dać gojowi prowadzić.
RUSSEL MINER OBYWATELSTWO BRYTYJSKIE
Chłopaki ostrzegali, żebym nie jeździł metrem.
Kto by pomyślał, że można mieć wypadek w taksówce.
Kto zapina pasy? Pieprzone babcie chyba.
Poleciałem mordą prosto w pleksi.
- Ktoś jeszcze ranny? - Nie.
Powiem pani, że pozwę tych pieprzonych taksiarzy.
- Bagaż? - Sztuk raz.
Ciężki.
Kable, mini wzmacniacz, takie tam. Gram koncert.
Miłej podróży.
Dziękuję.
Zapraszam.
Hej, mamo, to ja.
Wszystko gra.
Wracaj do domu. Już po wszystkim.
Mamo, muszę na trochę wyjechać.
Ale się ułoży.
Nie, teraz nie wrócę do domu.
Muszę sobie wszystko poukładać.
Za parę dni dostaniesz przesyłkę.
To połowa wszystkiego, co mam.
Muszę kończyć, ale bardzo cię kocham.
Obejrzyj ten mecz u siebie. Giants górą.
- Dzięki. - Dziękuję.
Mieliśmy satelitę ale huragan zdmuchnął.
I jest, jak jest.
Baseball OK?
Piwko? Margarita?
Woda gazowana.
Ładny kot.
Dbasz o niego?
Staram się.
Uwaga, gryzie.
Macie takie same oczy.
Barry Bonds w tym inningu
nie miał szansy ani uderzyć, ani się przebiec...
Damy radę, Gościu.
...Giants rozpoczęli inning ze stratą pięciu obiegów.
Barry Bonds kontra Terry Mulholland.
Bonds zdobył sześć razy home run na 46 uderzeń.
Bonds drugi raz uderzy przy obstawionych bazach.
I uwaga, rzut.
GIANTS GÓRĄ!
O kurwa.
Tekst: Barbara Eyman-Stranc