De hoop dat je me kunt horen, vervliegt.
Maar de kans blijft altijd bestaan, die kleine kans.
Het draait nu enkel nog om kleine kansen.
Ik heb geprobeerd alles goed te doen en voor veiligheid te zorgen.
Ik heb het geprobeerd, Morgan.
Ik heb het geprobeerd.
Onze groep is weer geslonken:
We raakten eergisteren weer iemand kwijt.
Ze koos er zelf voor. Ik verwijt haar niks. Ze geloofde er niet meer in.
De CDC liep op niets uit.
Ik heb daar een man ontmoet.
Een wetenschapper. Hij heeft me iets verteld.
Hij vertelde me...
Maakt ook niet uit. Wij trekken verder, Atlanta is verloren.
We gaan het bij Fort Benning proberen.
Het wordt een zware reis. Misschien wel zwaarder dan ik me kan indenken.
Maar zwaarder dan het tot nu toe is geweest, kan niet. Toch?
200 kilometer. Dat is wat we voor de boeg hebben.
Ik probeer erin te blijven geloven. Doe ik dat niet, dan zal de rest...
M'n gezin. M'n vrouw.
M'n zoon.
We zijn nog maar met weinig.
We moeten dus bij elkaar blijven en voor elkaar knokken.
Ons leven voor elkaar geven, als het erop aankomt.
Instappen, jongen. -Het is onze enige kans.
Wees voorzichtig, Morgan. Ik hoop dat jou en Duane niks mankeert.
Blijf uit de buurt van de weg.
Blijf in beweging. Hou je ogen open.
Ik weet niet. Zorg gewoon dat jullie niks overkomt.
Misschien zie ik je ooit in Fort Benning.
Dit was Rick. Ik meld me af.
Ik zit te denken aan onze trip naar de Grand Canyon met Carl.
Dat weet ik niet meer.
Nee. Jij was nog een baby. We kwamen niet verder dan Fort Worth.
Jij werd misselijk. Ik wist niet dat een baby zo erg kon overgeven.
Zeg dat wel.
Volgens de dokter zou je wel opknappen.
Toen zijn we weer naar huis gereden.
Balen, zeg.
Welnee, het was een leuke trip. -Waanzinnig.
Zullen we een keer naar de Grand Canyon gaan?
Dat lijkt me leuk. -Mij ook.
Mogen wij mee?
We gaan niet zonder jou en je moeder. Dat beloof ik.
Ziet er ingewikkeld uit. -Weer in elkaar zetten is de kunst.
Ik kan het voordoen en de jouwe schoonmaken.
Mooi wapen. -Van m'n vader gekregen.
Hij gaf het vlak voordat Amy en ik op reis gingen.
Twee meisjes alleen moesten zich kunnen verweren, zei hij.
Slimme kerel.
Het wapen...
heeft een beperkte capaciteit. Er gaan maar zeven kogels in.
Kunnen we erlangs?
Een stukje terug is een ringweg. -Daar is geen brandstof voor.
Wil je hier doorheen?
Ik heb het wel 1000 keer gezegd, hij zal ons in de steek laten.
Probleempje, Dale? -We staan stil, zonder uitzicht op...
Domme opmerking. -Als je hier geen slang vindt...
Hier vinden we van alles.
Ik ga brandstof overhevelen. -En water misschien.
Of voedsel. -Dit is een kerkhof.
Wat moet ik hier van denken?
Aan de slag. -Kijk wat je pakken kunt, mensen.
Niet kijken, jongens.
Waarmee? -Een platte schroevendraaier. Altijd.
Doe jij het maar, dan leer je nog eens wat.
Van Ed mocht ik nooit leuke kleren dragen.
We zullen kleren nodig hebben.
Carl, blijf altijd in m'n gezichtsveld.
Jij ook, Sophia.
Alles is in orde.
Glenn, kwamen wij nou water tekort?
Bewaar wat voor mij. -Alsof je wordt gedoopt.
Allemachtig.
Lori, kruip onder de auto's.
Carl, Sophia, op de grond.
Sophia, kruip eronder.
Wat is er?
Lori, er zitten twee zombies achter m'n kind aan.
Ben je ongedeerd? -Schiet ze neer.
Die zombies op de weg horen dat, dan komen ze allemaal.
Kom maar.
Blijf hier even staan.
Kom maar.
Sophia, doe precies wat ik zeg: Verstop je hier, ik lok ze weg.
Laat me niet alleen. -Luister.
Zij raken niet buiten adem. Ik kan er maar een tegelijk aan.
Alleen zo kunnen we het overleven. Begrijp je dat?
Verstop je dan maar.
Als ik niet terugkom, ren dan terug naar de snelweg.
Zorg dat de zon op je linkerschouder schijnt.
Kom op dan.
Lelijke klootzak. Kom dan.
Zeker weten dat het hier was? -Hier heb ik haar achtergelaten.
Ik heb ze die kant op weggelokt.
Daar zijn we gestrand.
Ze was weg toen ik terugkwam.
Ik dacht dat ze naar de groep was gerend.
Ik had gezegd dat de zon op haar linkerschouder moest schijnen.
Kleine, stap eens opzij. Je vertrapt het spoor.
Weet ze wat links en rechts is? -Shane, ze begreep me.
Ze is bang en moe. Ze had twee zombies in haar nek.
Hoeveel zou ze hebben onthouden? -Hier zijn verse afdrukken.
Ze is teruggegaan naar de snelweg. -Ze kan niet ver zijn.
We vinden haar wel. Ze houdt zich vast ergens schuil.
Ze is tot hier goed gelopen.
Toen is ze die kant op gegaan. -Waarom zou ze?
Misschien schrok ze ergens van. -Een zombie?
Ik zie alleen haar voetafdrukken.
Zoeken we allemaal verder?
Jij gaat met Glenn naar de weg, anders raken ze daar in paniek.
Zeg dat we haar op het spoor zijn en hou vooral iedereen rustig.
Ik laat ze de auto's plunderen. Ik hou ze wel bezig.
Waarom zetten we auto's opzij?
Zodat ik de camper kan draaien als de motor weer draait.
We kunnen nu naar de ringweg die Glenn op de kaart aangaf.
Dat is makkelijker dan doorrijden.
We gaan pas als m'n dochter terug is. -Vanzelfsprekend.
Rick en Daryl zitten erbovenop. Kwestie van tijd.
Het kan me niet snel genoeg gaan. Ik heb nog de bibbers van die horde.
Waarom liepen ze allemaal bij elkaar? -Een horde. Goeie benaming wel.
Dat zagen we ook toen ze ons kamp aanvielen, zij het met minder man.
Maar we hebben nog veel te doen. Aan de slag.
Geen sporen meer.
Ze zijn vaag maar ze zijn er nog wel.
Ze is hier langsgekomen. -Hoe weet je dat?
Ik zie niks. Aarde. Gras.
Wil je een lesje spoorzoeken of wil je haar vinden?
Shane. -Carl, wat is er gebeurd?
Mam, ik heb iets cools gevonden. Shane, moet je kijken.
Een messenarsenaal. -Gaaf.
Geef maar aan Dale. -Moet je dit zien: Een handbijl.
Dat is geen speelgoed. Wat zei ik nou?
Mag ik er een houden? -Ben jij gek.
Echt niet. Shane, zeg dat ze me er een moet laten houden.
Breng alles naar Dale. Nu meteen.
Wat moest dat voorstellen? -Wat?
Zoals je hem afpoeierde.
Keer je me nou de rug toe? -Dat wil je toch?
Jij zei dat ik uit zijn en jouw buurt moest blijven.
Ben je vergeten dat je in de CDC je zelfbeheersing verloor?
Toen je probeerde... -Wat stelde dat volgens jou voor?
Dat lijkt me wel duidelijk. -Dat was een foutje.
Dat geef ik toe. Ik maak fouten, ja. Maar jij ook, Lori.
Mee eens. Maar we moeten hier een punt achter zetten.
Waarom denk je dat ik deze auto in orde maak? Ik vertrek.
Ga je weg? -Voorgoed.
Ik piep ertussenuit zodra ik de kans krijg.
...van kracht. De Burgerbescherming heeft meegedeeld...
dat normale uitzendingen per direct worden gestaakt.
Een signaal uit de buurt? -Binnen een straal van 80 km.
Blijf kalm. Er is hulp onderweg.
Het noodalarm is van kracht. De Burgerbescherming...
Eikel. Aan de slag maar weer.
Sophia.
Waar ben je naar op zoek? -Huid onder z'n nagels.
Hij heeft onlangs nog gegeten.
Er zit vlees tussen z'n tanden.
Wat voor vlees?
Daar komen we maar op een manier achter.
Laat mij maar.
Hoe vaak heb jij al iets gevild? Mijn mes is bovendien scherper.
Nu komt het ergste.
Hij heeft pas geleden flink getafeld.
Ik voel het zitten.
Dat is de maag. Die doe ik wel.
Hij heeft zich tegoed gedaan aan een bosmarmot.
We weten het tenminste. -Zo is dat.
Het is al laat. Het wordt zo donker.
Ze vinden haar heus wel.
Waar is m'n pistool? Dat mag je niet afpakken.
Je hebt het nu niet nodig. -Het is van mij.
Ik kan het voor je bewaren. -Of teruggeven.
Alles in orde? -Ik wil m'n pistool terug.
Dat lijkt me niet verstandig.
Waarom niet?
Ik voel me er niet prettig bij.
Hoe minder vuurwapens er rondzwerven, hoe beter.
Lever jij je wapen ook in?
Ik heb geleerd hoe ik ermee moet omgaan.
Jullie moeten dat ook leren. Tot die tijd gaat Dale over alle wapens.
Wat had dat te betekenen? -Ze zijn terug.
Hebben jullie haar niet gevonden? -Haar spoor liep dood.
Morgen zoeken we verder.
Je mag haar niet de nacht in het bos laten doorbrengen.
Als we in het donker gaan zoeken, verdwalen er nog meer mensen.
Ze is nog maar 12. Hebben jullie niks gevonden?
Geen paniek. We weten dat ze daar heeft gelopen.
We hebben haar gevolgd. -We moeten georganiseerd zoeken.
Daryl kent het bos. Hij heeft de leiding.
Is dat bloed?
We hebben een zombie uitgeschakeld.
Hij is niet bij Sophia geweest. -Hoe kun je dat nou weten?
We hebben hem opengesneden.
Hoe heb je haar daar überhaupt kunnen achterlaten?
Hoe kon je? -Die zombies zaten achter ons aan.
Ik moest ze weglokken, dat was haar beste kans.
Hij had geen keus.
Hoe moest ze de weg terugvinden? Ze is nog maar een kind.
Een kind nog maar. -Ik had geen andere keus.
Daar twijfelt niemand aan.
M'n meisje is in het bos achtergelaten.
Iedereen pakt een wapen. -Waarom geen vuurwapens?
Alleen Daryl, Rick en ik hebben vuurwapens.
We moeten niet gaan schieten op elke boom die ritselt.
Als iemand schiet terwijl er 'n horde passeert, is iedereen er geweest.
Zet je er dus overheen.
We lopen 8 km stroomopwaarts en dan terug via de andere oever.
Ze zit vast bij de beek. Die vormt haar enige baken.
Wees stil en geconcentreerd. Hou afstand maar zorg dat je elkaar ziet.
Pak je spullen. Dale, maak de camper klaar voor vertrek.
We blijven hier geen minuut langer dan nodig.
Succes. Kom terug met Sophia.
Let jij intussen op Carl. -Ik ga mee.
Om zoveel mogelijk ruimte te bestrijken.
Nu mag jij een keer de boeman zijn.
Ik vind dat hij bij jullie in goede handen is.
Goed dan, maar blijf te allen tijde in ons gezichtsveld.
Andrea, zet me alsjeblieft niet voor het blok.
Ik ga niet zonder pistool. Ik vraag het heel vriendelijk.
Ik doe dit voor jou. -Nee, voor jezelf. Hou daarmee op.
Denk je soms dat ik er mezelf mee door m'n kop schiet?
Ik weet dat je kwaad op me bent, zoveel is wel duidelijk.
Maar als ik niet had ingegrepen, was je nu dood geweest.
Jenner gaf ons een keus. -Jij koos voor zelfmoord.
Nou en? Je kent me amper. -Je bent kapot door Amy's dood.
Dit gaat niet om Amy maar om ons.
En als ik vind dat ik niks meer heb, waarom zeg jij dan van wel?
Wie ben jij om mij zo te dwingen? -Ik heb je leven gered.
Ik heb jouw leven gered. Daar dwong je me toe.
Ik wilde niet dat jouw bloed aan m'n handen kleefde.
Verwachtte je soms dat ik een openbaring zou hebben?
Misschien een beetje dankbaarheid. -Dankbaarheid?
Ik wilde op mijn manier sterven en niet verscheurd worden door griezels.
Jij hebt me die keus ontnomen. Weet jij het soms beter?
Toen m'n zus dood was, wilde ik uit deze eindeloze nachtmerrie stappen.
Ik deed er niemand pijn mee.
Jij hebt me m'n keus ontnomen en dan verwacht je dankbaarheid?
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik ben niet je kleine meid, niet je vrouw en al zeker niet jouw probleem.
Meer valt er niet te zeggen.
Kijk, Shane: Ik mocht hem van pap dragen en zolang...
Zachtjes. We zoeken Sophia. Daar moeten we ons op concentreren.
Bij de groep blijven. -Doe ik.
Alles goed? -Volgens mij is Shane kwaad op me.
Heb ik iets verkeerds gedaan? -Nee, lieverd. Echt niet.
Hij maakt zich zorgen om Sophia, meer niet.
Ze kan daar zitten. -Daar kan van alles zitten.
Carol.
Roep haar zachtjes. Als ze binnen zit, moet ze jou als eerste horen.
Sophia, schatje, zit je binnen?
Sophia, ik ben het: mama.
We zijn allemaal hier. Hier is mama.
Daryl?
Zij is het niet.
Wat zit er in die tent? -Een man die is uitgestapt.
Zo noemen ze dat toch?
Welke kant op? -Daarheen, volgens mij.
Moeilijk te zeggen. -Misschien hoort Sophia het ook.
Misschien roepen ze anderen op. -Of ze is gevonden.
Of ze luidt ze zelf. Kom mee.
Moet jij die radiateur niet maken? Stel dat ze meteen weg willen.
Ik heb hem gisteren al gerepareerd.
Was al die poppenkast dan flauwekul? -Zo kun je het noemen.
Of een opvoering, voor de show.
Dat hoeft verder niemand te weten.
Een opvoering.
Als de rest weet dat we kunnen rijden, willen ze verder trekken.
Denk je dat ze Sophia niet vinden? -Ik hou rekening met 't ergste.
Als ze haar niet vinden, gaan ze vroeg of laat nadenken.
Ik wil de discussies over de behoeften van velen...
tegen de behoeften van enkelen zo lang mogelijk afhouden.
Dat is dan een geraffineerde radiateurslang.
Ontzettend.
Dat kan het niet zijn. Geen torenspits of bellen. Rick.
JC, doe je ook verzoeknummers?
Dit is de verkeerde kerk, zeg ik je. Geen torenspits.
Hij is aangesloten op een timer.
Ik ga weer even naar binnen.
Ga je echt weg? -Is dat niet het beste voor iedereen?
Ik denk het wel. Waarom ga je? -Ik moet afstand houden.
Ik probeer m'n best te doen. Dit is nooit de bedoeling geweest.
Hopelijk weet je dat.
Ik heb m'n zegje gedaan. -Ga je, zonder het Rick te vertellen?
Hij zou me maar willen tegenhouden. Vertel jij hem maar wat je wilt.
Je bent z'n vrouw. -En Carl dan?
Ik hou van Carl. Ik probeer afstand te creëren. Het valt niet mee.
Ik raak jullie kwijt.
Heer, vergeef mij.
Ik verdien Uw genade niet.
Ik bad om een veilige tocht vanuit Atlanta. Die hebt U verzorgd.
Ik bad dat Ed zou worden gestraft omdat hij mij had geslagen...
en omdat hij op een ziekelijke manier naar z'n dochter keek.
Ik bad opdat U dat een halt zou toeroepen...
en mij haar goed zou laten opvoeden en haar mijn fouten zou besparen.
Ze is zo vreselijk bang.
Ze is nog zo jong. Ze heeft geen kans gehad.
Bidden om Eds dood was een zonde.
Laat dit alstublieft niet mijn straf zijn.
Maak dat ze ongedeerd is.
Dat ze leeft en ongedeerd is.
Alstublieft, Heer.
Straf mij zoals U wilt...
maar wees haar genadig.
Ik ga met je mee. -Waar heb je het over?
Ik ben niet gek of doof. Ik weet niet wat er is gebeurd...
Er is niks gebeurd. -Dat zal me worst wezen.
Ik wil enkel weg van hier, zo ver mogelijk, net als jij.
Samen, bij zonsondergang, hand in hand?
Ik vraag geen verkering, ik wil mee om ergens opnieuw te beginnen.
Ik heb de groep gadegeslagen. Er zijn twee buitenbeentjes:
Wij horen er niet bij. Wij zijn het derde wiel aan de wagen.
Wat levert dat mij dan op, behalve dat ik ook jou moet beschermen?
De kans om iets voor een ander te doen.
En het mes snijdt aan twee kanten:
Ik zal jou ook beschermen.
Denk erover na.
We moeten verder. Iedereen zit erdoorheen.
Het blijft niet meer lang licht. -Ik mag het nog niet opgeven.
We kunnen de andere beekoever op de terugweg afzoeken.
Ze kan in de buurt zitten. -Ze kan zoveel zijn.
Ik kan niet teruggaan.
Door mij loopt ze hier rond. -Lekker is dat.
Twijfel je nu aan jezelf? -Twijfel jij aan mij?
We kunnen elkaar verwijten maken... -Haar vinden, betekent iets.
Dat wonder hebben we nodig. We moeten volhouden.
Jullie gaan met Daryl terug langs de beek.
Rick en ik blijven hier nog een uurtje zoeken.
Je splitst ons op. Weet je dat wel zeker?
We halen jullie wel in. -Ik wil ook blijven.
Ik ben haar vriend.
Wel voorzichtig zijn dan. -Is goed.
Wanneer ben jij zo volwassen geworden?
Ik ben snel weer bij je.
Hier, pak aan. Kun je er nog mee overweg?
Ik laat jou niet ongewapend achter.
Ik heb een reservewapen. Neem dat maar.
Mag ik even?
Ik weet niet hoe U naar me kijkt.
Is het met droefheid? Minachting?
Met medelijden? Met liefde?
Of misschien gewoon met onverschilligheid?
U weet vast wel dat ik niet zo gelovig ben.
Ik heb ervoor gekozen in iets anders te geloven.
Vooral in m'n gezin. In m'n vrienden.
In m'n werk.
Waar het om gaat, is dat we...
Dat ik wel iets kan gebruiken om ons op de been te houden.
Een of andere vorm van erkenning.
Een aanwijzing dat ik op de goeie manier bezig ben.
U weet niet hoe moeilijk het is om dat te beseffen.
Misschien weet U dat ook wel.
Ik hoef niet alle antwoorden te hebben, alleen een knikje. Een teken.
Het geeft niet wat voor teken.
Gekregen wat je nodig had? -We zullen zien.
Is dit de hele opzet?
We worden in steeds kleinere groepen opgesplitst.
Met messen en speren.
Ik zie dat jij een vuurwapen hebt. -Wil jij het hebben?
Pak maar aan.
Ik ben jouw blikken beu.
Al jullie blikken.
Ik wil dolgraag een einde maken aan wat jij doormaakt.
Maar geef Rick niet langer de schuld. Je kijkt steeds verwijtend naar hem.
Toen Sophia vluchtte, aarzelde hij geen moment.
Niemand van ons zou zo hebben gereageerd...
die moeilijke beslissingen hebben genomen of het anders hebben gedaan.
Of wel soms?
Jullie verwijten hem dat hij niet volmaakt is.
Als jullie het zonder hem kunnen, ga dan gerust je gang.
We moeten verder.
ropo64