De koorts is gezakt.
Lieverd.
Carl?
Sophia. Is ze ongedeerd?
Het gaat goed met haar. -Rust maar. Wij zijn hier.
Ze zijn er.
Hoe is het met hem? -Hij komt erbovenop.
Dankzij Hershel en z'n mensen. -En dankzij Shane.
Zonder hem zou Carl niet meer leven.
Godzijdank. We waren zo ongerust. -Hoe is het gebeurd?
Een stom jachtongeluk, meer was het niet.
Gezegend zij God, Vader van onze Here Jezus Christus.
Geprezen zij Hij door ons onze broeder Otis te schenken.
Voor z'n levensjaren en z'n volle karakter.
Die z'n leven gaf om dat van een kind te redden...
nu meer dan ooit ons kostbaarste bezit.
Wij danken U voor de rust die hij in Uw omarming vindt.
Hij stierf zoals hij leefde: als goed mens.
Shane, wil jij iets voor Otis zeggen?
Daar ben ik niet goed in, het spijt me.
Jij was als laatste bij hem. Jij deelde z'n laatste momenten.
Alsjeblieft, ik moet het horen.
Ik moet weten dat z'n dood betekenis had.
Het was bijna gebeurd met ons.
We hadden enkel onze pistolen nog.
Ik strompelde. Het was niet best.
M'n enkel was helemaal opgezet.
'We moeten die jongen redden.' Dat zei hij.
Hij gaf me z'n rugzak en schoof me vooruit.
'Rennen', zei hij. 'Ik vorm de achterhoede, ik dek je wel.'
Toen ik achterom keek...
Als Otis er niet was geweest...
zou ik nooit levend zijn weggekomen.
Dat geldt ook voor Carl. Hij leeft nog, dankzij Otis.
Hij heeft ons allebei gered.
Als er een dood betekenis heeft, is het zijn dood wel.
Hoelang wordt dat meisje al vermist? -Dit wordt de derde dag.
Op deze kaart zijn het terrein en de verhogingen te zien.
Nu kunnen we georganiseerd zoeken.
We maken rasters en gaan in teams zoeken.
Jij niet. Je hebt drie eenheden bloed gegeven.
In deze warmte ga jij al na vijf minuten tegen de vlakte.
En als jij je enkel forceert, moet je een maand lang plat liggen.
Ik ga terug naar de beek en zoek dan deze kant op.
Ik kan de weg op rijden en kijken of Sophia is teruggekomen.
Goed dan, morgen pakken we het goed aan.
We kunnen niet alleen met messen op pad gaan.
Onze mensen moeten schietles krijgen.
Ik heb liever niet dat jullie hier vuurwapens dragen.
We hebben het tot nu toe zonder vuurwapens gered.
Met alle respect, maar als er een menigte hierheen komt...
Wij zijn hier te gast. Dit is jouw huis, dus dat respecteren we.
Eerst richten we een kamp in en gaan Sophia zoeken.
Ik vraag dit niet graag, maar:
Wat doen we als ze blijkt te zijn gebeten? Dat moeten we weten.
Dan doe je wat je moet doen.
Wat vertel je haar moeder dan? -De waarheid.
Ik verzamel alle wapens.
Ik verstrek ze pas als we op een oefenterrein zijn.
Er moet wel iemand op de uitkijk staan. Dale heeft ervaring.
Dan voelen onze mensen zich veiliger, zonder wapen.
Hebben jullie nog meer antibiotica, verband en dergelijke?
Alleen wat we bij ons hadden.
Dan moet ik halen in de stad. -Toch niet waar Shane is geweest?
Even verderop is een apotheek. Daar ben ik al eens geweest.
Zie je hem daar, met die honkbalpet? Dat is Glenn.
Hij is expert in zulke uitstapjes. Vraag hem mee, voor de veiligheid.
Ik hoor dat hij bij kennis is.
Met tussenpozen, maar het komt goed met hem.
Goeie zaak.
Meende je dat nou? -Wat?
Je zei dat ik moest blijven. Meende je dat?
Zo niet, zeg dat dan. Maar zeg het nu. Ik moet het weten.
Dat meende ik.
Goed dan.
Ik hoor dat jij snel bent en weet hoe je moet inbreken.
Ik moet naar de apotheek. Doe je mee?
Hoe is de watervoorziening? -We hebben hier vijf putten.
Het huis tapt uit put 1. Put 2 is daar.
Die is voor het vee, maar pak wat je nodig hebt.
In het generatorhuisje staan een kar en jerrycans.
Ik ga jouw paard zadelen.
Paard?
Onze wapens inleveren? -We zijn hier te gast.
Ga jij daarmee akkoord? -Mij is niks gevraagd. Inleveren.
Ik ga er niet mee akkoord.
Ik moet ze toch schoonmaken. Wil je dat nog leren?
Vooruit.
Ga zitten.
Haal de kogels er maar uit.
Controleer de kamer. Trek de schuif naar achteren.
Duw die pal eruit.
Schuif hem eraf.
Je bent al op de helft.
Daryl.
Gaat het wel, alleen? -Beter zelfs.
Ik ben voor donker terug.
We hebben een basis. We kunnen de zoektocht nu beter organiseren.
Wou je wat zeggen, of gewoon kletsen? -Je bent niks verplicht.
Je staat niet bij ons in het krijt.
M'n andere plannen zijn mislukt.
We kunnen ons kamp bij de schuur opzetten.
Niet nodig. Blijf maar liever dicht bij het huis.
Ik zeg dit niet graag maar we nemen geen vreemdelingen in huis.
Denk niet dat jullie hier voorgoed kunnen blijven.
Als dat meisje is gevonden en je zoon kan reizen...
verwacht ik dat jullie verder trekken. Laat dat duidelijk zijn.
Hallo, boerendochter.
Hier is je lijstje.
En er is nog iets.
Ik heb het apart genoteerd.
Ga er alsjeblieft heel discreet mee om.
Wat is het? -Het moet wel discreet blijven.
Ja, natuurlijk.
Waar kan ik het vinden?
Probeer het bij de afdeling Dameshygiëne.
Duidelijk, komt voor elkaar.
Ik ben niet zwak en ik ben geen lafaard.
Dat heb ik nooit gezegd. -Over wat ik op de snelweg zei.
Ik weet niet wat me bezielde en waar ik dat vandaan haalde.
Ik was mezelf niet.
Ik zou graag willen dat je niemand er iets over vertelt.
Waarover? Ik heb de hele dag geen woord uit je gekregen.
Denk jij dat we geen schijn van kans maken dat we die kleine meid vinden?
Voor het eerst in m'n leven denk ik dat, ja.
Ik ook.
We moeten doen wat moet.
Of ik nu het bos moet uitkammen...
of een emmer water moet halen. Iedereen draagt z'n steentje bij.
Ja toch?
Draag je steentje bij en klaag niet, zeg ik altijd.
Drink daar maar niet van.
Een zwemmende zombie.
Hoelang zou hij daar al zitten?
Lang genoeg om kieuwen te kweken. -Hij kan daar niet blijven.
Hoe krijgen we hem eruit? -Simpel:
Met een kogel door z'n kop. Ik ga touw halen.
Niet doen. -Waarom niet?
Het is een goed plan. -Een dom plan.
Als je hem door z'n kop schiet, raakt het water zeker besmet.
Ze heeft gelijk, dat mogen we niet riskeren.
Hij moet er dus levend uit komen? -Zogezegd dan.
Hoe pakken we dat aan?
De weg waar jullie panne kregen, loopt hier.
Daar is de beek. M'n hoeve staat hier.
We kijken in zuidzuidoostelijke richting.
We hebben deze zijtak over het hoofd gezien.
Daar zit ze ver van waar wij hebben gezocht.
Rick, kom eens even kijken.
Wat een schitterend uitzicht, hè?
Soms moet je even pauzeren, ter herinnering.
Waaraan?
Aan wat je maar te binnen schiet. Ik denk vaak aan God.
Denk jij nooit aan Hem? -De vorige keer dat ik dat deed...
werd m'n zoon neergeschoten.
Ik probeer de Almachtige erbuiten te houden.
We kunnen elkaar maar beter niet voor de voeten lopen.
Lori vertelde hoe je werd neergeschoten en in coma raakte.
Toch kwam je erbovenop. Heb je daar Gods hand niet bij gevoeld?
Op dat moment? Nee.
In alle chaos heb je je gezin gevonden.
Je zoon werd neergeschoten maar overleefde het. Zegt dat jou niks?
Het zegt me dat God een raar gevoel voor humor heeft.
Hij hapt niet toe. -Misschien omdat ham niet tekeergaat.
Hij heeft gelijk. Ze laten onze voorraadkasten ook met rust.
We hebben levend aas nodig.
Heb ik al gezegd dat je een lekker kort koppie hebt?
Wees gerust, makker.
We halen je er heelhuids uit. -Levend graag. Dat telt.
Langzaamaan. -We hebben je vast.
Jullie zijn gek. -Moet hij de put uit of niet?
Kijk even mee, Maggie.
Gaat het goed? -Uit de kunst.
M'n droom komt uit.
Iets lager. Ietsje meer.
Haal me eruit.
Blijf van me af.
Hou vol, Glenn.
Mijn god. Haal me eruit.
Trekken.
Haal me omhoog. Toe nou.
Ben je ongedeerd?
Terug bij af.
Dat zeg jij.
Sophia.
Vooruit, trekken.
We zijn er bijna.
Met z'n allen.
Ga door. -Opgepast, Dog.
Rustig aan. Nog een klein stukje.
Bijna. Trekken, jongens.
Hij zit vast.
Kom op. -Trekken.
We moeten deze put maar afsluiten.
Goed idee. -Wat doen we met...
Gelukkig hebben we hem niet door z'n kop geschoten.
SOPHIA, BLIJF HIER WE KOMEN ELKE DAG KIJKEN
Morgen komen we weer kijken.
Er is altijd nog een kans dat... -Ik wil het niet meer horen, Andrea.
Bespaar me je mening en gebeden.
Je weet maar nooit, Carol.
We kunnen doelwitten aan dat hek hangen.
Die glooiing vormt een natuurlijk vangscherm.
Dat is een goed idee.
Wanneer krijg ik een wapen? -Niet te hard van stapel lopen.
Ik heb dezer dagen weinig geduld, Shane.
Ik ben niet bang dat jij jezelf iets aandoet...
al is Dale daar als de dood voor.
Ik heb m'n ogen niet in m'n zak.
Hij was er eerlijk gezegd vanwege mij bijna niet meer geweest.
Ik snap dat je graag wilt schieten en daar kom je ver mee.
Maar er is iets wat je moet weten, dus luister goed:
Papieren doelwitten raak je zo want ze bewegen niet.
Maar iemand uitschakelen die het op jou heeft gemunt, is andere koek.
Ze zeggen dat in zo'n situatie alles trager verloopt.
Gelul, het gaat juist sneller. Adrenaline, hè.
Dat kan je verlammen. Je moet je instinct gebruiken.
Je moet het uitschakelen want er zal iemand sterven.
Hopelijk maak jij die beslissing. -Hoe dan?
Hoe doe je dat?
Je zet de knop om.
De knop die voor angst zorgt.
Of voor woede, medeleven, wat dan ook.
Je denkt niet na, je handelt gewoon.
Want de kans bestaat dat een ander op je rekent.
Omdat je collega je vriend is.
Iemand ombrengen valt niet mee, ook al is z'n leven weinig waard.
Maar als je het hebt gedaan, moet je het achter je laten.
Dat laatste heb ik nog niet helemaal onder de knie.
Maar je komt er wel.
Ik hoop het maar.
Deze stek voldoet wel.
Normaliter trek ik er in m'n eentje op uit.
Dat ligt mij wel.
Ik ben een eenling.
Is alles goed met je? -Jawel.
Ik zag hoe je keek, bij de put.
Had je zoiets nog nooit van dichtbij gezien?
Het zal wel een schok zijn.
We hebben onderweg veel meegemaakt.
Het doet ons niet zoveel meer.
Het zal wel.
PAK WAT JE NODIG HEBT GOD ZEGENE JE
Ik ga antibiotica zoeken. Wat staat er verder op het lijstje?
Begin maar vast. -En jij dan?
Ik kijk even rond wat we kunnen gebruiken.
Algemene dingen.
Wat heb je daar?
Niks, gewoon wat algemene spullen.
Condooms? Heb je een meisje waar ik niks van weet?
Ik? Welnee.
Dan ben je wel zeker van jezelf.
Ik zou nooit... -Mankeert mij soms wat?
Ik zou nooit vrijen...
Ik weet het even niet meer.
Ik wil wel met jou vrijen.
Echt waar? Waarom?
Ga je nou vragen stellen? -Ik ben verbaasd.
Veel keus hebben we dezer dagen niet.
Jij bent niet de enige die eenzaam is.
Ik zou er nog eens over nadenken.
Pardon? -Je vraagt of we willen vertrekken.
Denk daar nog eens over na.
Als je ziet hoe het daarbuiten is, zou je het niet vragen.
Jij bent een gelovig man. Geloof dat dan maar.
Je zet me onder druk. -Dat is de bedoeling ook.
Zij kijken naar mij voor antwoorden, al wou ik dat het niet zo was.
Ik vraag het niet voor hen of mezelf maar voor m'n zoon.
Na de tol die Otis heeft betaald, moet je er minstens over nadenken.
Je bent een oprecht mens. -Ik ben vader.
Ik wil hem niet teleurstellen.
Ik vind dat ik dat elke dag wel doe.
Ik heb vanochtend tegen hem gelogen.
Het was geen grove leugen, maar toch.
M'n vader loog niet om te troosten. Hij gebruikte z'n vuisten.
Hij was een liefdeloze, gewelddadige, nutteloze zatlap.
Toen ik 15 was, zette hij me het huis uit.
Ik ben hier jaren weggebleven.
Ik gunde hem niet de lol dat ik aan z'n sterfbed kwam.
Daar heb ik nog altijd geen spijt van.
Sommige mannen verdienen de liefde van hun zoon niet.
Dat probleem zie ik bij jou niet.
Wil je over m'n verzoek nadenken? -Er komt wel wat bij kijken.
Zaken die ik niet kan en niet wil bespreken.
Maar als jullie m'n regels in acht nemen...
Ik beloof niks maar dan zal ik erover nadenken.
Ik geef je m'n woord.
En ik jou het mijne.
Ik ga wel bij hem zitten.
Hij was wakker toen jij weg was. Hij vroeg naar je.
Bederf het nou niet.
Dus het was lekker. -Het was wel eenmalig.
Is alles goed gegaan? -Prima.
Er is niks gebeurd.
Heb je het gevonden?
Ik heb opgeruimd. Ik wilde dat het er netjes uitzag voor haar.
Ik dacht even dat ik verkeerd zat.
Een bloem?
Een gladde roos.
Toen Amerikaanse soldaten indianen van hun land verdreven...
treurden en huilden de Cherokee- moeders op het Pad der Tranen...
want ze verloren hun kleintjes door blootstelling, ziekte...
en verhongering.
Velen van hen verdwenen gewoon.
Daarom baden de ouderen om een teken...
om de moeders op te beuren...
en ze kracht en hoop te geven.
Dan groeide de volgende dag deze roos...
op de plek waar hun tranen waren gevallen.
Ik ben niet zo dom...
om te geloven dat er bloemen voor m'n broer bloeien.
Maar ik geloof wel dat deze voor jouw meisje bloeit.
Het zal haar hier prima bevallen.
Hoi, pap.
Ik had je iets over Sophia verteld... -Ik weet het al van mam.
Ik wilde het net opbiechten.
Ik wilde niet liegen maar ik wilde je niet ongerust maken.
Een dom excuus maar meer heb ik niet. -Geeft niet.
Zullen we haar vinden, denk je? -Dat weet ik wel zeker.
Nou ja, ik weet het niet.
Maar ik geloof er heilig in.
Je ziet er moe uit. -Ik ben ook moe.
Nu ben ik net als jij: We zijn allebei neergeschoten. Gek, hè?
Je moeder hoort liever dat we dezelfde ogen hebben.
Dit blijft dus onder ons.
Nu je erbij hoort, mag je de hoed dragen. Wist je dat niet?
Morgen vullen we de rand wel op, dan past hij beter.
Zul je hem niet missen?
Misschien mag ik hem af en toe lenen. -Tuurlijk.
Ga nu maar lekker slapen.
Ik hou van je, pap. -En ik van jou.
Doe je ze weg?
Blijf nog even bij hem. Ik wacht op je.
ropo64