วิสกี้-1-2 วิสกี้1-2 ทราบแล้วเปลี่ยน
กำลังจะหันหัว กลับที่ตั้ง ติดต่อกลับมาด้วย
เชื่อมือกันหน่อยสิ
แกว่งยิ่งกว่านี้ฉันยังพารอดมาแล้วเลย
เกาะแน่น ๆ !!
- เวลซีย์ !! - เมย์เดย์ เมย์เดย์ เมย์เดย์ !!!
ประจำที่เครื่องตก !!!
ฉันจะเอาเครื่องลงใกล้ ๆ ถนน
จะตกแล้ว !!!
Sync and corrections by n17t01 & err0001 www.addic7ed.com https://www.facebook.com/SubThaiQc
อย่าฝืนเลย
นั่งลงก่อนเถอะ
เดี๋ยวฉันไปดู
มีคนมา
- มีคนรอดไหม ? - ตายสอง คนอื่นไม่แน่ใจ
กระจายไป
ประหยัดกระสุนไว้ใช้เฉพาะคราวจำเป็น
มีคนยังไม่ตาย ทิม !
ช่วยผมเอาเขาออกไป
อย่า
ทางนี้ ชัมเพิร์ท
ลากเขาออกมา
เขามาช่วยพวกนั้น เราน่าจะออกไปนะ
อย่าเพิ่ง
ไปกันได้
อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ใจเย็น ๆ จ้ะน้องสาว
ของพี่ใหญ่กว่าของหนูเยอะ
วางอาวุธลง
นั่นแหละ ช้าๆ ค่อยๆ
แล้วยกมือให้พี่ดูหน่อย
ทีนี้หันมา
นั่นแหละ หันมาช้า ๆ
โอว... แม่เจ้าโว้ย น้องผมทอง
แหม่
สภาพ..
ดีซะไม่มี
มาให้พี่เมิร์ลเพื่อนเก่า กอดแน่นๆ สักทีหน่อยเป็นไร
ให้สตีเว่นเตรียมห้องพยาบาลไว้
- กี่คน - สาม
คนนึงกระดูกหักหลายที่ กับแผลไฟลวกขั้นรุนแรง
อีกคนสลบเป็นพัก ๆ
อาจเป็นเพราะช็อกและขาดน้ำ
- คนที่สาม - เธอไม่เป็นไร
- ผู้หญิง ? - สอง
ไปเจอกำลังซ่อนอยู่ในป่า
เอาการบ้านไปให้นายทำด้วย เปิดห้องทดลองรอไว้เลย
อะจริงดิ
อีก 5 นาทีจะถึงประตู เลิก ว.ได้แล้ว
การบ้านอะไร
ไปเลย มิลตัน
- มิชอนน์ ? - อยู่นี่
หนีบไว้ค่ะ
ทำไมเราโดนจับมาที่นี่
- เราจะไปแล้ว - คุณก็รู้ตัวอยู่
นี่ก็มืดแล้วด้วย คุณควรค้างที่นี่
นี่เราอยู่ที่ไหน
ฉันบอกไม่ได้หรอก
- เดี๋ยวเขาจะมาคุยกับคุณเอง -ใคร ?
ไปดูคนไข้เถอะหมอ
สงสัยอยู่สินะว่านี่ใช่ฉันตัวจริงรึเปล่า
หรืออาจจะขอให้ไม่ใช่
ก็ นี่ไง
ฉันว่าโลกยิ่งใกล้จะแตกมันยิ่งแคบลงนะ
เหลือคนอยู่แย่งอากาศหายใจกันไม่มากแล้ว
รู้ไหม ตอนพวกนี้เจอฉัน เลือดแทบจะหมดตัว
กำลังอดตาย
คิดว่าจะเอากระสุนปืนยัดปากตัวเอง เป็นอาหารมื้อสุดท้าย
ฉันจะได้หลับยาวสบายๆ
ไปคอย แดริล อยู่ที่อีกโลกนึง
เจอน้องผมบ้างไหม
ไม่เจอมานานแล้ว
เหมือนกันเลย
เขากลับไปตามหาคุณ
เขากับริค
แต่คุณหายไปแล้ว
แหม่ก็ ...
ไปไม่หมดทั้งตัวหรอก
ใช่ ริค
ไอ้หอกนั่นใส่กุญแจมือฉันไว้บนดาดฟ้า
ใช่
เขา พยายามแล้ว
แดริลก็เห็น
เขาเป็นเด็กจิตใจดีตลอดแหละ น้องชายฉันน่ะ
เขาอยากจะตามหาคุณต่อ
แต่ก็เริ่มเกิดเรื่อง มีคนตาย
หลายคนเลย
จิม เดล
แจ็คกี้ โซเฟีย
เอมี่
น้องสาวคุณ
ใช่
เธอเป็นเด็กดีนะ
ผมเสียใจด้วย
เรื่องยังมีต่อ ยาวด้วย
เราต้องออกจากแอตแลนต้า แล้วไปอาศัยอยู่ในฟาร์ม
แล้วแดริลก็ก้าวขึ้นมา
กลายเป็นสมาชิกคนสำคัญของพวกเรา
ตอนนี้เขาตายแล้ว ?
เรื่องนั้นฉันไม่แน่ใจ
เราต้องหนีวอล์คเกอร์ฝูงใหญ่
นานแค่ไหนแล้ว
เจ็ด.. แปดเดือน
ฉันพลัดหลงกับคนอื่นๆ
โดนทิ้ง
ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
จริงเร้อ
คุณต้องการอะไรจากเรา ?
แหม่
มานั่งหน้าสลอน
รั้วรอบขอบชิด หลังคาคุ้มหัว ได้ยาช่วยชีวิต
ยังกล้ามาถามอีกว่าต้องการอะไร
ฉันลากเธอกับยัยใบ้นี่ ขึ้นมาจากปลักนะแม่หัวทอง
ช่วยชีวิตพวกเธอไว้
ขอบคุณสักคำจะเป็นไร
แกเอาปืนจ่อหัวเรามา
อ้าว พูดได้ด้วย
มีใครบ้างไม่โดนปืนจ่อหัว ในช่วงปีที่ผ่านมา ห้ะ ?
ยกมือหน่อยซิ
มีใครไหม
ชุมเพิร์ท ? ครอวลีย์ ?
เคยโดนปืนจ่อหัวไหม
กรรม
ฉันคงเยี่ยวแตกแน่เลยว่ะ ถ้าเกิดไปเจอคนแปลกหน้าเดินเอามือล้วงกระเป๋า
- เธอน่าจะกลัวไอ้พวกนั้นมากกว่านะ
- ขอบคุณ
แน่นอน
เป็นยังไงบ้าง
เอาอาวุธเราคืนมา
ได้
ไปเอาที่ประตูหน้าได้เลย
พาเราไปสิ
คุณขังเราไว้ในห้องนี้
เห็นลูกกรงที่หน้าต่างรึไง
เราพาคุณมาดูแลต่างหาก
- มีคนคุมด้วย - เพื่อคุ้มครองพวกเรา เราไม่รู้จักคุณนี่
เรารู้จักคุณมากพอจนอยากไปจากที่นี่แล้ว
เราเห็นคุณเอามีดเสียบหัวคนที่ตายไปแล้ว นั่นมันคืออะไร
พวกนั้นกลายร่าง
พวกเขาไม่โดนกัด
ไม่เกี่ยวหรอก
ไม่ว่าจะตายยังไง เราก็กลายร่างกันหมด
ผมช่วยให้พวกเขาไม่ต้องทรมาน
ตอนแรกก็ทำใจยอมรับยาก แต่ก็นั่นแหละ
อยู่ที่นี่คุณไม่ใช่นักโทษ คุณเป็นแขก
ถ้าคุณอยากจะไปก็ตามสบาย แต่เราไม่เปิดประตูหลังฟ้ามืด
เดี๋ยวมันจะวุ่นวาย
และสำหรับคุณแล้ว ควรได้นอนเต็มตื่นตอนกลางคืนบ้าง
คุณไม่รอดเกินวันแน่ ๆ ถ้าออกไปสภาพนี้
เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าให้คนพาไปพบผมที่บ้าน จะคืนอาวุธให้
แถมกระสุนให้ พร้อมอาหารไว้เดินทาง ยา กุญแจรถด้วยถ้าคุณจะเอา
ส่งคุณออกไปตามใจ
ไม่ว่าอะไรกัน
ขอต้อบรับสู่ วู้ดบิวรี่
มากับผมสิ
ไปช่วยพีทเฝ้าประตูหลังไป
ฉันคุมไฟเอง
พวกคุณเป็นทหารเหรอ ?
ไม่เลย
มีทหารเก่าไม่กี่คน แต่ส่วนใหญ่แล้วเราฝึกกันเอง
ติดอาวุธหนักกันเลยนี่
บางคนก็มีปืนติดตัวมาด้วย แต่ส่วนใหญ่ไปเก็บเอามาทีหลัง
แล้วอีกฝั่งของเมืองล่ะ ถนนสายอื่น
มีคนเฝ้าแบบนี้ไหม
ไม่ได้แน่
ได้สิ
ทำแล้วด้วย
มีตัวเน่ามาครับผู้ว่า
ขอนะ
ขอบคุณ
"ผู้ว่า" เขาเรียกคุณอย่างนั้นเหรอ ?
ชื่อเล่นน่ะคนเรียกไม่สนหรอก ว่าเราชอบไหม
อ้วน ผอม สิชื่อเล่น "ผู้ว่า" เป็นตำแหน่ง
มันต่างกันอยู่นะ
เรียบร้อย
พาเพื่อนมาด้วย
เคลียร์
เดี๋ยวไว้จัดการตอนเช้า
ปล่อยให้เน่าไม่ได้
เดี๋ยวกลิ่นโชย คนจะไม่ชอบ
คนที่ไหนล่ะ ไม่เห็นมีใครเลย
นี่เมืองร้างชัด ๆ
ทางนี้
อยู่ในนี้คงสบายกว่า
ไม่ใช่โฟร์ซีซั่น แต่ก็มีน้ำร้อนให้อาบ
น้ำยังมีจำกัด ประหยัดด้วยแล้วกัน
ในนี้มีอาหาร น้ำดื่ม เสื้อผ้าสะอาด
หวังว่าคงพอ
ผมรู้ว่าถ้ามีดาบคุณจะรู้สึกดีกว่านี้ อุ่นใจกว่านี้ แต่..
อยู่ที่นี่คุณปลอดภัย
เราขอบคุณมาก
นักบินล่ะ
- เขาจะรอดไหม - คุณหมอสตีเว่นกำลังช่วยอยู่เต็มที่
ผมรู้คุณมีคำถามอีกเยอะ แต่ผมมีงานต้องทำ
คนของผมอยู่ข้างนอกนี่ เผื่อคุณจะเอาอะไร
ไว้เจอกันพรุ่งนี้
ของจริงค่ะ
คุณสองคนอยู่ข้างนอกมานานมาก
ระหว่างนั้นผู้ว่าก็จัดการในนี้
พวกคุณอยู่ในนี้กี่คน
73
ไอลีนใกล้คลอดแล้ว ลูกเธอก็จะเป็นคนที่ 74
เราต้องทำอีกหลายอย่าง
แต่โรมก็ไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว
- ช่างกล้าเปรียบเทียบ - ฉันว่าก็สมควรนะ
ไม่มีอะไรผ่านกำแพงเข้ามาได้เกินเดือนนึงแล้ว
ไม่มีคนตายข้างในนี้ตั้งแต่ช่วงต้นฤดูหนาว
เป็นไปได้ยังไง
ผู้ว่าเข้มงวดมากเรื่องเคอร์ฟิว
ห้ามออกจากบ้านหลังฟ้ามืด
เสียงดังและแสงไฟ ถูกลดระดับให้มีน้อยที่สุด
มียามติดอาวุธตามแนวรั้ว และลาดตระเวนทั้วพื้นที่เพื่อป้องกันพวกตัวกัด
ฉันเห็นผลงานพวกลาดตระเวน ตอนเข้ามาเมื่อคืน
เอาศพมาห้อยไว้เหมือนของแต่งบ้าน
ฉันไม่แก้ตัวหรอกนะ
พวกเขาเสี่ยงชีวิตตัวเองทุกวัน เพื่อปกป้องเมืองนี้
และเสียเพื่อนไปมากที่ข้างนอกนั่น
แต่ละคนก็มีวิธีทำใจต่างกันไป
ฉันจะแจ้งผู้ว่าให้แล้วกัน
ทุกอย่างก็ปกติดี
แนวรั้วป้องกันเราได้
ทุกคนปลอดภัย มีอาหาร เสบียงพออยู่ได้นาน
แล้ว.. ก็มีคนข้างในโดนกัด
ไม่รู้ยังไง
เขาคลั่งขึ้นมา
แตกตื่นกันไปทั้งค่าย
มีคนไปเปิดประตูเพื่อหนีออกไป
มีคนถูกกัดเพิ่ม แล้วก็ติดเชื้อ
พวกนั้นกลายเป็นบ้า
ทั้งค่ายกลายเป็นนรกในแค่ไม่กี่ชั่วโมง
พวกผมรีบคว้าของใกล้ตัว ขึ้นพาหนะที่หาได้ แล้วละออกจากฐาน
พวกคุณหนีมาได้กี่คน
พวกผมน่าจะมีสัก 10 คน
เราออกจากฐานมาได้ประมาณ 60 ไมล์
แล้วไปเจอรถขวางเต็มทางหลวง
ผมเอา ฮ.ขึ้นไปสำรวจข้างหน้า
เครื่องมีปัญหามาจากตอนเกิดเรื่อง แต่เราไม่มีทางเลือก
เพื่อนผมล่ะ
ให้ผมไปตามหาคนอื่นๆ เอง
พามาที่นี่ พวกเขาจะได้ปลอดภัย
พวกเขารอคุณอยู่ข้างนอก
เป็นเป้าโล่ง
บอกมาว่าพวกเขาอยู่ไหน ผมสัญญาว่าถ้าพวกเขายังไม่ตาย
ผมจะพาพวกเขามานี่
การบ้านเสร็จรึยัง
แย่หน่อย โดนหมาแทะไปหมดแล้ว
แกเรียกฉันว่าไงนะ ?
เฮ่ยอะไรเนี่ย ทำตัวเป็นเด็กไปได้
จะไถตังค่าข้าวเที่ยงเขาด้วยไหมเนี่ย
ขอโทษครับผู้ว่า
ฉันอาจจะเสียเวลากับแกมากไปแล้ว
แกอาจจะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
- เขาจะสูบบุหรี่ในนี้ - จะไปหวังอะไรล่ะ
เล่นกับหมา หมาก็เลียปาก จำเอาไว้
บอกมาซิผู้หญิงนั่นใคร
ชื่อแอนเดรีย
นายรู้จักเหรอ
อยู่ในกลุ่มจากแอตแลนต้านั่นเหรอ
ใช่
พวกเดียวกับที่ทิ้งผมไว้บนดาดฟ้า
ทำให้ผมต้องตัดแขนตัวเอง
- เธอรู้จักน้องชายแกไหม ? แดริล ?
ใช่ รู้จัก
งั้นไปคุยกับเธออีกรอบ
เผื่อได้ข้อมูลอะไรเพิ่ม
ไหนดูผลงานซิ
นายคิดว่ายังไง
โอ้ ประทับใจเลยแหละ จริงๆ นะ
ต้องนับถือเรื่องความคิดริเริ่ม
ตัดแขนออก มันก็จับตัวคุณไม่ได้
ตัดกรามออก มันก็งับคุณไม่ได้
ทำให้มันไม่สามารถกินได้
มันก็หมดความอยากไปด้วย
มันไม่อยู่ในสภาพที่จะทำร้ายใครได้ เราก็อยู่กับมันได้โดยที่ไม่เสี่ยง
มันเชื่องลง ก็ว่าได้
ทำได้แค่ดู
เชื่องนะ
หรือทำได้แค่ดู แล้วแต่คุณเรียก
แล้วเก็บมันไว้ทำไม
ป้องกันตัว
พรางตัว
เดินไปกับตัวกัด
มันก็คิดว่าเราเป็นตัวกัด
ไม่แปลกแยก ฉลาดมาก
แต่มันผอมมาก
มันไม่ได้กิน ทำไมไม่อดตาย
มันก็.. อด
แต่ตายช้ากว่าพวกเรา
รู้สึกเหมือนกำลังพยายามหาเหตุผล ให้กับปัญหาโลกแตกอยู่เลย
ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
ก็ใช่ แต่เราจะได้อะไร คำถามเพิ่มขึ้น ข้อสันนิษฐานมากขึ้น
แต่ไม่มีคำตอบ
ได้สิ
ถ้าผมได้คุยกับผู้หญิงสองคนนั่น
เมิร์ลจัดการอยู่
ผมไม่อยากจะทักท้วง เรื่องการตัดสินใจของผู้ว่าหรอกนะ
ทำไปเถอะ
ฉันถึงต้องมีนายอยู่ด้วยไง
กับชาสูตรของนาย
งั้นก็...
ขอพูดแล้วกันนะครับ
การให้เมิร์ลไปคุยกับสองคนนั้นโดยไม่มีคนคุม ถือว่าคิดผิดมาก
คุณพูดเสมอว่าเครื่องมือทุกกล่องต้องมีค้อน
แต่คุณคิดจริง ๆ เหรอว่า งานนี้เราควรจะใช้ค้อน
แปดเดือน
ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงสองคนรอดตาย อยู่ข้างนอกได้นานขนาดนั้น
เพราะเราเป็นผู้หญิงเหรอ
เพราะคุณมีแค่สองคน
เราก็ช่วยกันไง
สองคู่่หูสู้โลกทั้งใบ
โอกาสน้อยสุดๆ
ก็รอดมาได้
- โอ้ เราทึ่งเลยจริงๆ - มากครับ
เอาตัวให้รอดท่ามกลางความโหดร้าย มันทรมานมากนะ
นอนบนพื้นตื่นขึ้นทุกเช้า กังวลว่าวันนี้จะตายรึเปล่า
จะตายเร็วแล้วจบเลย หรือค่อยๆ ตาย แล้ว..
ไม่ยอมจบ
จะมีใครคิดได้ไหมว่าต้องทำลายสมองเรา
หรือเราจะฟื้นขึ้นมาเป็นพวกนั้น
คุณคิดว่าพวกนั้นยังจำอะไรได้ไหม
ก่อนตายเคยเป็นใคร
ฉันไม่คิดเรื่องนั้น
มิลตันเชื่อว่าอาจยังมีเศษเสี้ยว ของคนๆ นั้นสมัยยังไม่ตาย หลงเหลืออยู่ข้างใน
เหมือนเสียงสะท้อน
คุณต้องเคยคิดบ้างแหละ
ครั้งนึง เคย
ก่อนที่มันจะเข้ามางับฉันน่ะ
แล้วคุณก็ฆ่ามัน
ผมใช้คำว่า "มัน" เพราะไม่มีใคร ที่นี่เรียกพวกนั้นว่า..
"เขา"
หรือ "เธอ"
สองตัวที่คุณล่ามโซ่ไว้ เป็นใครเหรอ
จากการที่คุณควบคุมมัน
ใช้มันเป็นประโยชน์
คุณรู้จักมัน ใช่ไหม
ให้เขากินเถอะ
ขอประทานโทษ
ที่นี่คุณมีอะไรบ้าง คิดว่าจะไหวเหรอ
ถ้ามีฝูงใหญ่มาล่ะ
ไหวแน่
มีเคล็ดลับอะไร
กำแพงหนา ๆ
ทหารคนนั้นก็อยู่ในกำแพง
เราก็รู้ว่าสุดท้ายแล้วเป็นยังไง
ผมก็ว่างั้น
เคล็ดลับที่แท้จริงคือเรื่องข้างในกำแพง
มันคือการกลับไปหาสิ่งที่เราเคยเป็น ตัวตนที่แท้จริงของเรา
พวกเขารอให้ช่วย
คนที่อยู่ในนี้มีบ้าน มีคนดูแลสุขภาพ
เด็กๆ ได้ไปโรงเรียน ผู้ใหญ่มีงานทำ
ทุกคนมีจุดมุ่งหมาย เราได้อยู่กันเป็นชุมชน
ที่มีปืนและกระสุนเพียบ
- ไม่เคยมีปัญหา - และมีกำแพงหนาๆ
และมีคนที่จะยอมเสียทุกอย่าง เพื่อปกป้องมันไว้
จะมาสั่นคลอนความปลอดภัย ทำลายชุมชนของเรา
ข้ามศพผมไปก่อนเหอะ
เส้นทางคุณดูสดใสมากเลยนะ ในขณะที่โลกจะแตกอยู่แล้ว
ท่าทางผมดูสดใสมากหรือไง
เราปลูกอะไรก็ได้อย่างนั้นแหละ
เราก็เหมือนเมล็ดพืช
ตอนนี้ผ่านฤดูหนาวผ่านไปแล้ว ได้เวลาเก็บเกี่ยว
ได้เวลาตั้งความหวัง
เราจะกลับออกไป แล้วทวงสิ่งที่เป็นของเรากลับคืนมา
ความเจริญรุ่งเรือง
เราจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
แต่คราวนี้เราจะไม่กินกันเอง
งั้นขอดื่มให้ความเจริญ
ขอโทษที
ชาอร่อยไหม
ขอโทษด้วยผมอยู่กินต่อไม่ได้แล้ว มีเรื่องด่วนรอไม่ได้
เอาอาวุธเราคืนมา
เดี๋ยวเราห่ออาหารไปให้ก็ได้ ส่วนอาวุธไปเอาคืนข้างนอก
แต่คุณลองใจเย็นๆ ลงก่อน
พักเอาแรงหน่อย
ออกไปเดินดูแถวนี้ก่อน ใครจะรู้
คุณอาจชอบก็ได้
ฉันไม่ไว้ใจเขา
ทำไมล่ะ
คุณเคยไว้ใจใครบ้างไหม ?
เคย
งั้นก็ลองอยู่ที่นี่สักวันสองวัน ฉันขอแค่นี้แหละ
จะได้มีเวลาเรียกสติกลับมาบ้าง
สติฉันอยู่กับตัวตลอด
ไม่เห็นเป็นอย่างนั้น ตอนคุณโดนมิลตันถามเรื่องวอล์คเกอร์
- น่าแปลกที่ไม่โดนคุณเอาส้อมทิ่มตาเข้าให้ - ก็มันไม่ใช่เรื่องของเขา
ไม่ใช่เรื่องของฉันด้วยสินะ
7 เดือนที่อยู่ด้วยกัน ผ่านอะไรกันมาตั้งเยอะ
ฉันยังรู้สึกเหมือนไม่รู้จักคุณเลยสักนิด
ขอโทษที ก็มันจริงนี่ คุณรู้หมดทุกเรื่องของฉัน และฉัน..
เธอรู้มากพอแล้ว
วอล์คเกอร์สองตัวนั่นอยู่กับเราตลอดฤดูหนาว
คุ้มครองเรา แต่คุณฆ่ามันโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
- แสดงว่ามันต้อง... - ง่ายกว่าที่เธอคิดก็แล้วกัน
มีรถมาครับสิบโท
เตรียมพร้อมไว้
อย่ายิง
แสดงตัวด้วย
เราเจอคนของพวกคุณ เวลส์.. ร้อยโท เวลส์
คอปเตอร์เขาตก
แล้วเขาอยู่ไหน
ผมคุยกับเขาแล้ว คือตอนนี้เขาเจ็บหนักมาก
แต่ยังไม่ตาย
แต่คนอื่นไม่มีใครรอด ผมเสียใจด้วย
เวลส์ เขาบอกผมว่า พวกคุณอยู่ที่นี่
อยากให้ผมพาพวกคุณไปหาเขา
พวกเขาเจอตัวเวลส์ ช่วยเขาไว้ได้
ใช่ เจอแล้ว เจอตัวพวกแกด้วย
อย่าเปลืองกระสุน ไอ้หนุ่ม
เก็บอาวุธมาให้หมด
ครับผม
ไปส่่งพ่อหนุ่มนั่นสู่สุคติที
ไปดูกันเถอะว่าลุงแซมเอาอะไรมาให้บ้าง
เราพาสมาชิกใหม่เข้ามา สามคนเมื่อวานนี้
คนนึงเป็นนักบินเฮลิคอปเตอร์ ใส่เครื่องแบบทหาร
แม้ในระหว่างยื้อชีวิตตัวเอง
เขาบอกเราว่ามีขบวนรถอยู่บนทางหลวง
มีพวกของเขา
ผมสัญญากับเขาว่า จะไปช่วยพวกนั้นให้รอดกลับมาที่นี่
แต่ว่าพวกนั้นไม่มีกำแพง หรือรั้วแบบของเรา
พวกตัวกัดไปถึงก่อนเรา
พวกนั้นมีรถบรรทุก ในรถมีอาวุธ อาหาร ยา และของที่เราต้องการ
ถึงแม้เราจะไม่รู้จักพวกเขา
แต่เราขอเชิดชูความเสียสละของพวกเขา
ด้วยการไม่ปล่อยให้สิ่งที่เรามีอยู่ที่นี่ สูญไปโดยเปล่าประโยชน์
อีกไม่นานก็มืดแล้ว กลับบ้านกันเถอะ
จงสำนึกคุณค่าสิ่งที่คุณมีอยู่
ดูแลกันด้วย
ยังอยู่นี่เหรอ
- ให้ฉันช่วยอะไรไหม - ไม่ คืนนี้ไม่มี
หนักเหรอวันนี้
ไม่ได้เจอเบา ๆ เลยช่วงหลัง
ราตรีสวัสดิ์
ชื่อจริงคุณชื่ออะไร
ถ้ามันจะไม่ละลาบละล้วงเกินไป
ผมไม่เคยบอกใคร
อย่าพูดว่าไม่เคย
ไม่เคย
ซับไทยโดย SubThaiQC https://www.facebook.com/SubThaiQc