ความเดิมตอนที่แล้ว....
สักพักละนะ ตั้งแต่ได้คุยกันแบบนี้
ไม่ต้องตอบอะไรหรอก
ฉันรู้
ฉันเป็นคนนึงที่ต้องพูดเยอะ
ฉันจะพยายามพูดสั้นๆละกัน แต่ยังไงแกก็อยู่ฟังอยู่แล้ว
มันผ่านมาหลายวันแล้ว ฉันจะเล่าให้แกทันข่าวละกัน
วันนี้ก็เป็นวันที่ 35
และอะไรหลายๆอย่างเริ่มเข้ารูปแล้ว
ไม่นานมานี้เราเพิ่งจะสู้กัน เพื่อที่จะอยู่รอด
แต่มันไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
เรากำลังสร้าง
เรากำลังเติบโต
เรายังพร้อมเสมอที่จะต่อสู้ กับโลกใบนี้ในแบบของเรา
แต่เราจะไม่ยอมให้มัน มากำหนดเราอีกต่อไป
- อะนี่ - ขอบคุณ
จ้า
เรากลับมาเป็นแบบที่เราควรจะเป็น
เป็นแบบก่อนที่เกิดเรื่องแบบนี้ทั้งหมด
มันกำลังเกิดขึ้น
เราไม่ต่อสู้เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด อีกต่อไปแล้ว
เรากำลังสร้างการเริ่มต้นใหม่
Synced & corrected by MaxPayne Translated By `ThirTeen == https://subscene.com ==
นายควรจะภูมิใจนะ Henry
กับงานที่นายทำที่นี่
สักวันนึงนายจะข้ามสะพานนั่น กับหลานนาย
และเล่าถึงการสร้างสะพานให้พวกเขาได้ฟัง
ผมคงไม่ทำให้หลานผมเบื่อ
โดยการเล่าเกี่ยวกับสะพานนั่นให้ฟัง
มันไม่ใช่แค่สะพานนะ
หนทางนั้นเป็นหยาดเลือดของ ความศิวิไลซ์
กรุงโรมล่มสลายด้วยกับหนทาง
ไม่มีสะพาน ก็จะไม่มีการค้าขาย
กระสุนจากอเล็กซานเดรีย
ธัญพืชจากฮิลล์ท๊อป ปลาจากโอเชี่ยนไซด์
ระบบที่น่าเบื่ออันนี้แหละ เป็นตัวเชื่อมพวกเราไว้
ถูมิใจซะเถอะ
อีกชั่วโมงนึงกลับมานะ
มาเก็บของ เราจะกลับบ้านกัน
เฮ้ ลืมอะไรไปรึเปล่า?
ขอบคุณจ๊ะ
นี่อีกอันนึง
เชาสูงขึ้นรึเปล่า?
ฉันคิดว่าเขาสูงขึ้นนะ
เขาจะจบมหาลัยก่อนที่ เราจะรู้ตัวซะอีก
ถ้าคิงด้อมไม่ต้องการให้ผมไป
และ Henry ไม่ต้องไปโรงเรียน
ผมก็จะอยู่ที่นี่ตอกตะปูตัวสุด ท้ายด้วยตัวเอง
นั่นเป็นแค่เหตุผลเดียวเหรอที่คุณอยู่?
ก็อาจมีอีกอันนึงนะ
หืมม?
แซงจูรี่ตอนนี่ยังไม่อยู่ตัว
ฉันก็เลยต้องกลับไปที่นั่นหลังจากเสร็จ
ผมคิดว่านั่นอาจเป็นไปได้นะ
- แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า... - ผมรู้ ผมรู้
นิยายจบด้วยกับฮีโร่ที่ใช้ชีวิต อย่างมีความสุขตลอดไป
แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ในโลกใบนี้
มันคือการตามหาโอกาส เพียงเล็กน้อย...
และพยายามคว้ามา ซึ่งโอกาสแบบนั้นอีกเยอะๆ
นี่มันแค่การจากลาสำหรับตอนนี้
ผมไม่ย้อมแพ้ให้กับโลกนิยายหรอกนะ
ไม่มีทาง
นับถือฝายกั้นน้ำของเราจริงๆ
บังคับให้กระแสน้ำไหลได้คงที่
ผมจะกำหนดวันเสื่อมสภาพ ไว้ระหว่าง 6-9 วัน
หลังจากนั้น ตู๊ม ลาก่อนทำนบสะพาน
เร็วแค่ไหนกว่าการซับพอร์ตจะพร้อม?
ก็ 6-9 วันเหมือนกัน
แต่ถ้าเราอัดเสบียง และทำงานหนักขึ้น
- ผมคิดว่าเราน่าจะเอาอยู่ - ดี
ฉันจะไปคุยกับหัวหน้าคนงาน ให้รู้ว่าเราจะทำแบบนั้น
พวกลาดตะเวนกลับมาแล้ว
"เฮอริเชีย" จะมุ่งผ่านเราไป
แต่มันจะใกล้กับคนงานมาก
ได้นับตัวมามั้ย? ประมาณ 100 ตัว
คุณคิดว่าเราควรกดระเบิดเหรอ?
เปล่า ถ้าเรารอ เราจะซวย เพราะล่อฝูงอื่นมากด้วย
"มากาเร้ต"
ใช่
และนั่นมันจะใหญ่ขึ้นอีก 5 เท่า
- เรามีเสียงไซเรนใช่มั้ยแถวนี้? - มีสิ
งั้นเราจะระเบิดหินถล่ม
ถ้าพวกฝูงมันเดินเข้ามา เราจะล่อมันไปทางอื่น
ได้ ฉันจะบอกพวกเรา
มีอะไรเกี่ยวกับคนที่ไม่เอาด้วยบ้างมั้ย?
เท่าที่คิดได้นะ
เราล้มซาเวียเออร์ได้อีกครั้งนึงเลย
นั่นเป็นครั้งที่ 6 ในหนึ่งเดือนที่ผ่านมา
ฉันจะไปคุยกับ carol เรื่องนี้ละกัน
รับทราบ
โชคดีมากที่แผลไม่ติดเชื้อ
ครั้งหน้าละก็ ตรงมาหาพวกเราเลยนะ
ฉันรู้ ฉันแค่รู้สึกงี่เง่า
ที่ปลอกเปือกมันฝรั่ง แบบผิดท่า
สุดท้ายก็มาจบที่สถานพยาบาล
ใช่ มันจะผิดท่ากว่านี้ถ้ามันแผลเน่า
นักเรียนเอกเป็นไงบ้าง?
พร้อมที่จะทำทุกอย่างแล้ว
ดีเลย เธอจะได้โอกาสนั้น
ฉันอยากจะให้นายกลับไปที่บ้าน
มันมีคนป่วยที่นั่นเยอะ
โอเค เดี๋ยวออกไปกับ กลุ่มคุ้มกันรอบทัดไปเลย
เดี๋ยว เขาจะไปแล้วเหรอ?
- โอ้ย! - โทษที
ไม่เป็นไร
ฉันเอาอยู่
รู้แล้ว
เรื่องสุดท้ายก็เรื่องอาหาร...
เราขาดแคลนอาหาร
อเล็กซานเดรียได้หยิบยื่น อาหารมาให้นิดหน่อย
สำหรับทั้งสองแคมป์และแซงจูรี่
นั่นหมายถึงอาหารอันนิดนึงนี้
ก็จะนิดนึงลงไปอีกแล้วตอนนี้
เออ
Michonne กำลังจัดการเรื่องนี้อยู่
เย็นไว้
เด็กดี
เฮ้
มาคนเดียวเหรอ?
มาจากแซงจูรี่เลย
ได้อะไรมั้ย?
พวกเขาบอกว่าส่งเอทานอลออกมา เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ตามที่สัญญาไว้
มันก็ยังไม่ถึงที่นี่เลย
ใช่ Jesus ก็ว่างั้น
- ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น - พวกเขาอาจจะโกหกก็ได้
ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะโกหกนะ
บางทีคนที่ออกมาส่งของ
โดนพวกวอร์คเกอร์จัดการ หรือไม่พวกเขาก็หนีไป แต่...
เราต้องการอาหาร
ฉันหวังว่าเธอคงให้มา มากพอที่จะเลี้ยงปากท้องได้หมด
เราหว่างที่เราคิดหาทางออก
เราให้ได้นะ
เรามีส่วนที่เกินอยู่
ใช่ แต่จะได้อีกนานแค่ไหนล่ะ?
ถ้าเราไม่ได้น้ำมัน...
รถแทร๊คเตอร์ก็ไม่ขยับ...
นั่นหมายถึงที่เพาะปลูก ก็จะไม่ถูกหว่าน
และผลผลิตก็จะได้น้อย
แล้วรถไถที่เราเอากลับมา จากพิพิธภัณฑ์ล่ะ?
ฉันต้องให้ช่างตีเหล็กซ่อมมันก่อน
และตอนนี้ฉันก็ไม่มีเลยสักคน
อีกนานแค่ไหนกว่า Earl จะถูกปล่อยตัว?
ไม่รู้สิ
ยังไม่ได้คิดไว้
มันเป็นครั้งแรกที่ต้องมาจัด การเรื่องแบบนี้
มันคงได้เวลาแล้วมั้ง
ที่จะเริ่มพูดคุยกันถึงการตั้งกฎ
เธอคิดเหรอว่าเขาจะทำแบบนั้นอีก?
ฉันไม่คิดเลยว่า เขาจะทำแบบนั้นในครั้งแรก
แต่เธอก็ไม่ได้แขวนคอเขาเหมือน ที่ Gregory โดน
ต้องมีเหตุผลแน่ที่ไม่โดน
แล้วเราควรปล่อยให้เขาเดินออก เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?
ไม่ใช่
ฉันก็ไม่ชอบที่เขาทำกับเธอและ Enid
แต่ถ้าเอาเขาขังไว้แบบนั้น
นั่นก็หมายถึงพืชก็จะไม่ได้ปลูก
และมันจะไม่ใช้แค่เขาที่โดน ทำโทษนะ
ฮิลล์ท๊อปไม่เป็นไรอยู่แล้ว
จนกว่าเอทานอลจะมา
เราจะเก็บส่วนเกินเราเอาไว้ก่อน
เพราะว่าเราก็จะต้องการมัน
กลับไปที่อเล็กซานเดรียต้องเดินทางอีกไกล
ยินดีนะที่จะพักอยู่ที่นี่สักคืนถ้าต้องการ
ขอบคุณ
ฉันจะอยู่
มาเถอะ
ผมจะพาไปที่ห้อง
ผมไปหาเธอหลังจากที่เธอหลับไป และอุ้มขึ้นมา
และจากนั้นผ้าอ้อมก็ ระเบิดใส่ทั่วทั้งตัวผมเลย
ฟังดูน่าสนุกนะ
โอ้ สุดยอดอะ เดี๋ยวคุณก็รู้
อะไร?
คุณเป็นพ่อที่เยี่ยมอยู่นะ
เออ
ขอบใจ ไอหนู
ขอบใจ
อย่าทำแบบนั้นสิ พวก ฉันยังไม่หายหิวเลยนะ
ไม่ได้ มันจะไม่พอสำหรับคนอื่น กินไม่ได้แล้ว
เอามาให้หมดนั้นแหละ ไอหนู
หยุดเลย
เฮ้ พวก ไม่เป็นไรหรอก
ฉันเองก็เคยโดนเด็กเล่นงาน มาเหมือนกัน
แต่ตอนนั้นฉันอายุ 6 ขวบนะ
เฮ้ เด็กนั่นแค่ทำตามหน้าที่
กลับไปทำงานต่อ
ฉันไม่ต้องการให้คนของแก มาสั่งฉันว่าต้องทำอะไร
แกไม่ใช่พี่เลี้ยงฉันอีกต่อไปแล้ว
ผมได้วางแผนและนึกไว้เกี่ยวกับ อาหารกินไม่ได้
โดยดูจากวันหมดอายุของกระป๋องและเครื่องปรุง
โดยการต้มซอสเก่า และให้ความเย็นมันด้วยกับแตงกวา
ผมคิดว่าเราจะสามารถ ทำคาสปาโช่ที่พอกินได้
เฮ้ หยุดนะโว้ย
แยกกันเดี๋ยวนี้เลย!
เฮ้!
ฉันบอกว่าพอแล้ว!
พอแล้ว
กลับไปทำงาน
แล้วไง ไอ้หมอนั่นจะทำอะไรก็ได้งั้นใช่มั้ย?
อีกแค่ไม่กี่วันน่า
ฉันเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน
แต่เราอยู่ในช่วงเร่งรีบที่ จะทำมันให้เสร็จ
เขาแข็งแรงดี
พวกเซเวียเออร์เป็นคนงานมากกว่าครึ่ง
และเรามีคนที่ไม่เอาด้วย เยอะอยู่แล้ว
ใช่ก็เพราะพวกมันเป็นงั้นกันไง
บางคนในพวกมันไม่มีวันแตกแถว
- เพียงเพราะนายบอกงั้น - Daryl พูดถูกนะ
คนพวกนี้ไม่เคยได้อยู่ร่วมกัน
เราคาดหวังไม่ได้หรอกนะ ที่จะพวกเขาลืมในสิ่งที่เกิดขึ้น
มันไม่ง่าย ผมรู้
มันไม่เป็นงั้นแน่ ไม่ใช่สักพักนึงเลย
แต่มันไม่ใช่เรื่องการลืมสิ่งที่เกิดขึ้น
มันเป็นเรื่องการเดินต่อไปข้างหน้า ด้วยกัน
เราทำแบบนั้น
พวกเขาจะได้เห็นว่าเราอยู่ฝั่งเดียวกัน
งั้นเหรอ?
เราอยู่ฝั่งเดียวกันรึเปล่า Rick?
นายบอกฉันสิ
เรื่องคือ ฉันกำลังพยายามบอกอยู่
แต่นายดูเหมือนไม่อยากฟัง
Daryl
มันซับซ้อนน่ะ
มันเปลี่ยนไปตั้งแต่ Gregory
หรือบางทีอาจจะก่อนหน้านั้นไปอีก
คุณควรคุยกับเขานะ
จะให้พูดอะไรล่ะ?
ฉันเข้าใจว่าคุณพยายามจะทำอะไรที่นี่
และมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
แต่บางทีบางส่วนจากพวกเขา
พวกเขาแค่ไม่พร้อมสำหรับมัน
คุณกันเขาออกจากฉันแบบนี้ไม่ได้นะ
เธอไม่บอกเลยด้วยซ้ำ ว่าเขาต้องอยู่อีกนานแค่ไหน
ทำไมคุณไม่ช่วยฉันล่ะ?
ผมให้คุณลงไปข้างล่างไม่ได้
- ไม่ได้ถ้า Maggie ไม่โอเค - เขาเป็นสามีฉันนะ
คุณต้องให้ฉันเจอเขาสิ
แน่นอน ว่าคุณจะได้เจอเขาแน่
แต่วันนี้เราเข้าไปไม่ได้
ถ้าไม่ใช่วันนี้ แล้ววันไหน?
ฉันควรจะได้รับคำตอบสิ
-Tammy ขอร้องแหละ ผมไม่... - บอกมาสิ
บอกมาสิว่าเมื่อไหร่ฉันจะได้เจอสามี!
Tammy ผมขอโทษด้วย
ฟังนะ ลูกฉันตาย
สามีฉันก็ถูกขัง
ไม่มีใครพูดกับฉันอีกต่อไปแล้ว
เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
ฉันไม่มีอะไรเหลือเยอะนัก แต่ฉันก็ยังเหลือสิทธิอยู่
คุณจะเอามันไปจากฉันด้วยเหมือกันใช่มั้ย?
เขาพยายามจะฆ่า Maggie
เขาพยายามจะฆ่าเธอนะ Tammy
ขอแค่ให้เวลาเธอคิดหาทางอีกนิด
ก็ได้
แต่คุณไปบอกเธอเลยนะว่า ฉันไม่ไปไหน
จนกว่าเธอจะให้ฉันเข้าไปในนั้น
ไปเลย ไปบอกเธอเลย
ฉันไม่มีใครเหลือแล้ว
ฉันไม่มีที่ๆจะอยู่แล้ว โอเค้?
จะบอกเธอเรื่องนี้มั้ย?
Maggie?
เธอจะทำอะไรก็ได้ตามที่เธอยากทำ
แต่คุณคิดว่ายังไงล่ะ?
ผมคิดว่าไม่ใช่หน้าที่ผม
แต่คุณก็เห็นด้วยใช่มั้ย?
ผมไม่รู้ว่าเธอแขวนคอ Gregory เพื่อทุกคน
หรือเพื่อตัวเธอเองหรือทั้งสองอย่าง
แต่ผมก็ไม่ห้ามหรอกนะ ที่แม่ผู้โศกเศร้า
จะเจอกับสามีของเธอเอง
งั้นคุณควรจะไปคุยกับเธอนะ
เธอเชื่อคุณ เธอฟังคุณ
และผมเองก็เชื่อเธอ...
สัญชาตญาณของเธอ ถ้าไม่ใช่ทุกๆการตัดสินใจของเธอ
ก็ไม่มีใครถูกตลอดไป
ทั้งเธอ ทั้งผม ทั้งคุณ
นั่นแหละทำไมเราถึงต้องการ สร้างอะไรบางอย่าง
ที่ยิ่งใหญ่กว่าเราทุกๆคน
สูงกว่านี้ หรือ ต่ำกว่านี้?
น่าจะต่ำกว่านะ
แบบนี้เหรอ?
ใช่
นั่นแหละเธอ
คุณมีความสามารถมากเลยนะ
คำชมจากนักวิจารณ์ตาบอดข้างนึงต่อ งานศิลปะ
ฉันชอบวาด
มันรู้สึกใกล้ชิด เหมือนกับฉันเป็นพวกคุณ
คุณเป็นพวกเดียวกับเรา
ขอบคุณ คุณ...
และก็ Rick และก็ Morgan
คุณเป็นคนนึงที่ช่วยฉันเอาไว้
คนอื่นๆ...
เดี๋ยวคนอื่นๆก็จะมาช่วย
ตอนแรกก็ไม่มีใครไว้ใจฉัน เหมือนกัน
ฉันทำให้พวกเขาไม่ชอบฉันอย่างดีเลยแหละ
เหมือกัน
เชื่อผมเถอะ
แต่จากนั้น Rick ก็ช่วยผมไว้เหมือนกัน
เขา เอ่อ...
เขาก็เป็นคนดีแบบนั้นแหละ
ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอก
ก็นะ...
นั่นแหละงานผม... ตอนอยู่ที่นี่
บางทีเราอาจจะสามารถหาช่องระบาย ในรถพ่วง
หรือย้ายโรงเรียนออกมาข้างนอกจน กว่าคลื่นความร้อนจะหมดไป
ผมจะบอก Bertie ให้
ขอบคุณ
จดหมายอีกอันจาก Georgie เหรอ?
ไม่ใช่ ฉันแค่อ่านหนึ่งในฉบับเก่าที่เธอส่งมา
กำลังคิดถึงเรื่องเยอะแค่ไหน ที่เธอทำให้ไว้กับเรา
และอีกเยอะแค่ไหนที่เราต้องทำต่อ
คุณกำลังคิดถึงเรื่องที่จะไปร่วมกับเธอเหรอ?
คุณก็รู้ว่าเธอไม่เคย ที่จะหยุดขอให้ร่วมเลย
ฉันชอบความคิดเธอ แต่ก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้นนะ
ผมเดาเลยว่าเธอคงได้แผ่นเสียงนักฆ่า ไปสะสมแล้วตอนนี้
ฉันงานล้นมือแล้ว กับการสร้างอานาคตที่นี่
ใช่มั้ย?
ใช่มั้ยจ๊ะ?
คุณคิดอะไรอยู่?
Tammy Rose
เธอมาขอเจอ Earl ทั้งเดือนแล้วตอนนี้
คุณคิดว่านั่นมันไม่แฟร์ใช่มั้ย?
ผมคิดว่าการตัดสินใจบางอย่าง มันใหญ่เกินไปที่จะตักสินโดยคนเดียว
แต่ก็นั้นแหละ ทำไมเราถึงเคยมีกฎหมายกันไง
คุยกับ Michonne มาละสิ
เธอก็พูดไม่ผิดนะ Maggie
Negan Gregory Earl
คุณไม่พูดมันออกมา
แต่คุณคิดว่าฉันผิดเรื่องพวกเขา
ผมคิดว่าคุณเป็นคนดี
และคนดีนั้นสามารถไม่เห็นด้วยได้
ฉันพยายามมาหาคุณตลอดเลย
ทุกวันๆ ฉันพยายามที่จะมาหาคุณตลอด
ไม่เป็นไรนะ
ผมไม่เป็นไร
พวกเขาดูแลผมดี
ดีกว่าที่ผมควรจะได้รับซะอีก
อย่าพูดแบบนั้น
มันก็เรื่องจริงนะ
ไม่เมามา 20 ปี
ผมทำให้คุณและความทรงจำ ของ Kenneth ต้องอับอาย
ผมไม่ได้อยากจะทำนะ
Earl คุณทำพลาด
คุณเสียสติไป
แต่คุณก็กลับมา
คุณอยู่นี่แล้ว และฉันให้อภัยคุณ
ได้ยินมั้ย? พระเจ้าให้อภัยคุณ
Tammy
ไม่ใช่การให้อถัยของคุณหรอก ที่ผมต้องการ
ผมแค่...
ผมคิดถึงลูกเหลือเกิน
ฉันด้วย
ที่รัก ผมคิดถึงลูก
บางเราควรจะถอยออกไปไกลหน่อยมั้ย
ไม่เป็นไรหรอก เชื่อฉัน
แล้วเธอเชื่อฉันรึเปล่าล่ะ?
หลังจากที่เธอเฉือนหน้าฉันด้วยมีดนะเหรอ? ไม่เชิงอะ
ระเบิด!
ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ตอนที่ฉันขอให้คุณสร้างกรงนี้ขึ้น
คุณจะเป็นคนแรกที่ ฉันจับเข้าไปอยู่
เล่าเรื่องการดื่มนั้นทีสิ
อยากรู้ส่วนไหนล่ะ?
ฉันอยากรู้ว่าคุณมาเป็นแบบนี้ได้ไง
ผมเริ่มดื่มทันทีหลังจากที่ ผมเลิกสูบบุหรี่
เป็นวิธีที่แดกดันใช่มั้ยล่ะ?
มันไม่ใช่อะไรที่ไม่สามารถควบคุมได้
มันมักจะแย่เสมอ
ผมเมา วันที่ Kenneth เกิด
ผมจำไม่ได้เลยตอนที่ผมได้เห็น ลูกครั้งแรก
ผมเข้าร่วมกลุ่มบำบัด หลังจากนั้น
แต่...
ตอน Kenny อายุได้ 2 ขวบ
ผมกับ Tammy แทบจะไม่มีเงินพอเลี้ยงปากท้อง
ผมว่าความเครียดมันมาลงที่ผมทั้งหมด
ไม่รู้สิ
ผมกำลังไปรับเขาจากพี้เลี้ยง
และผมเห็นป้ายของร้านแม๊กดัฟฟี่ อยู่ข้างถนน
พี้เลี้ยงได้กลิ่นวิสกี้ออกจากตัวผม
เธอบอกกับผมว่า
เธอไม่อยากส่งตัวลูกผมให้
เธอพยายามที่จะหยิบกุญแจรถผม
ผมทำให้เธอไม่มีตัวเลือก
ผมเอาตัวลูกผมมา และเอาเขาไว้บนรถ
สิ่งถัดมาที่ผมจำได้
คือผมหักเลี้ยวออกจากถนน และ Tammy อยู่ที่นั่น
ผมโทรเรียกเธอมา คิดว่านะ
และบอกเธอว่าผมเมา
และเธอก็มารับเรา และพาเรากลับบ้าน
ผมคิดเลยว่า เธอคงไปจากชีวิตผมแน่
แต่เธอก็ยังอยู่
เธอบอกว่าผมป่วย...
เรากสัญญากันว่าจะอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
และสิ่งนั้นแหละ เป็นสิ่งที่เราจะทำ
ผมไม่เคยดื่มอีกเลยหลังจากนั้น
ไม่แม้แต่จะคิด
อย่างน้อย ก็ไม่จนถึง...
ต่อจากนี้ไปคุณก็รู้หมดแล้ว
ขอบคุณนะ
Maggie เดี๋ยวก่อน
ทำไมคุณถึงแขวนคอ Gregoro ไม่ใช่ผม?
คือ ผมทั้งเมาและอ่อนแอ
แต่สิ่งที่ผมทำลงไปก็เป็นตัวผมเอง
Gregory ไม่ได้บังคับให้ผมทำอะไรเลย
คุณคิดว่าฉันตัดสินใจผิดงั้นเหรอ?
เปล่าเลย
ดี
แม่ห่าน นี้คือดวงตาบนท้องฟ้า ตอบด้วย
"แม่ห่าน" รึ?
ใช่ ไม่ได้จะว่านะ
แต่ชื่อที่คุณตั้งให้มันห่วย ดังนั้นเอาชื่อดีๆไป
Rick!
Tara มีอะไรจะบอกเหรอ?
ใช่ "เฮอเรเชีย" เพิ่งมาถึงจุดหมาย ตรงตามเวลา
โอเค
- เอาเลย - รับทราบ แม่ห่าน
คนเป่าที่หนึ่ง เริ่มได้
รับทราบ ดวงตาบนท้องฟ้า
คนเป่าที่หนึ่งเริ่ม
Rick
Carol ขอให้ผมมาเช็คพวกเซเวียเออร์ ที่หนีไป
ผมเพิ่งได้ยินจาก...
ใช่เลย ผมอยากจะคุยกับคุณเรื่องนั้น แต่แปปนะ
Tara เป็นไงบ้าง?
เราล่อมันให้หันไปได้แล้ว
ดี จับตามองพวกที่หลงกลุ่มด้วย
ให้มันเคลียร์แคมป์ไป จากนั้นก็สร้างเสียงที่สอง
ก่อนที่พวกมันจะไปถึง สถานที่ทำไม้
รับทราบ
คนเป่าที่สอง รอสัญญาณนะ
- แล้วเรื่องเซเวียเออร์ ? - ผมเพิ่งได้ยินมาจากแซงจูรี่
ไม่มีใครที่ไม่เอาด้วยกลับมาที่แซงจูรี่เลย
- ไม่มีใครเลยเหรอ? - ไม่เลย บางส่วนของพวกเขามีครอบครัวอยู่
มีคนนึงเพิ่งจะมีลูก ไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะทิ้งลูกไว้
คนเป่าที่สอง ได้ยินมั้ย?
แล้วนายคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น?
ผมไม่รู้แต่แซงจูรี่เริ่มเป็นห่วงแล้ว
และพวกเขาเป็นกลุ่มเดียวที่ไม่มีปืน...
ใช่เรา เก็บอาวุธพวกแซงจูรี่ เพราะมีเหตุผลนะ
คนเป่าที่สอง นี่ตาบนท้องฟ้า ตอบด้วย
พวกเขาอยู่ที่นี่กันเยอะ มากกว่าที่อื่น
และพวกเขาก็กลัว
ถ้าพวกเขาตัดสินใจว่า พวกเขาจะปลอดภัยกว่าที่จะกลับ
เรื่องทั้งหมดนี่จะจบ
ฉันจะทำให้มั่นใจเลยว่า พวกเขาได้รับการคุ้มครอง
โอ้ งั้นแสดงว่าเขาทำงานให้คุณ และคุณก็คุ้มครองพวกเขา?
ฟังดูคุ้นมั้ย?
คนเป่าที่สอง ตอบด้วย ได้ยินมั้ย?
Tara มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เสียงไซเรนที่สองไม่ยอมดัง
ถ้าฝูงไม่ถูกล่อไปเร็วๆนี้ละก็
พวกมันจะต้องมุ่งไปหา คนของเราแน่
ฝูงมา!
กระจายตัวออกไป!
โอ้ พระเจ้า เราต้องออกไปจากที่นี่
ระวัง!
เอาคนหามออกไป!
นาย...ลงมานี่เดี๋ยวนี้!
ไป!
ออกไปจากที่นี่ซะ!
ไป!
ช่วยไปนะ
โอ้ บ้าเอ้ย!
เร็วเข้า ลุกขึ้น!
มาเร็ว
เราจัดการเอง กลับไปที่แคมป์
ทราบ
คิดว่าคุณไปแล้วซะอีก
ผมได้ยินว่ามีปัญหา
Siddiq อยู่ไหน?
เขาไปแล้ว เหลือแค่ฉัน
เหลือแค่เธอ งั้นสิ
ฉันต้องตัดแขน
อะไรนะ?
ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ?
ทางเดียวที่จะหยุดเลือดได้
คือตัดแขนและจี้แผลด้วยเหล็กร้อน
อะไรนะ?
เดี๋ยวๆ
มีอะไรมาระงับความเจ็บมั้ย?
มันจะไม่จะออกฤทธิ์ไม่เร็วพอ
เราต้องตัดตั้งแต่ตอนนี้เลย
โทษทีนะ พวก
ฉันต้องการให้คุณกดเขาไว้นะ
เธอทำได้แน่
เอาเลย
และฉันไม่สนว่า นายกำลังพยายามทำอะไร...
ใครที่ควรจะล่อฝูง?
เฮ้ วิทยุไม่ได้ชาร์จไว้
ตอแหล มันเป็นวิทยุโซล่า แกไม่ได้คิดจะดูเลยรึไง?
ไม่ความผิดฉันนะเว้ย ที่วิทยุมันกาก
Daryl หยุด!
Daryl!
Daryl
ฉันบอกว่าหยุดไง
เราจะจัดเขาแน่ แต่ไม่ใช่แบบนี้
มีแค่ทางเดียวเท่านั้นแหละที่จะ จัดการไองั่งนี่ได้
เธอได้ทำบางอย่างที่สุดยอด มากกับที่แห่งนี้
ฉันไม่ได้มาเพื่อมาพูดอย่างอื่นเลย
ฉันรู้ว่าเธอมาทำอะไร
และฉันได้คิดดูแล้วนะ
เราสามารถพูดกันเกี่ยวกับกฎหมายทั่วๆไป
แต่ฉันไม่ยอมเสียสิทธิ
ที่จะทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับคนของฉัน
เราเองก็ด้วย
แต่ฉันคิดว่า อะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน
ที่จะหยุดเป็น อะไรที่ดีที่สุดสำหรับฮิลล์ท๊อปด้วย
ก็อาจจะ
ฉันหวังว่าอย่างงั้น
ฉันขอให้ Jesus ขนอาหาร ตามที่เราสัญญาแล้ว...
ทั้งหมดเลย
Earl ยังคงติดหนีเรื่องความผิดอยู่ แต่เขาจะต้องจ่ายแน่
เขาทำงานภายใต้การควบคุม
และสภาจะช่วยฉันตัดสิน
เมื่อถึงเวลาสำหรับการเปลี่ยนแปลง
คันไถจะถูกซ่อม
และแปลงเพาะจะถูกปลูก
ถ้าเธอไม่ว่าอะไรขอถามหน่อยนะ
อะไรที่ทำให้เปลี่ยนใจ?
รู้มั้ย พ่อฉันก็ขี้เมา
เขาเป็นคนดี
และถ้าเขาไม่ได้โอกาสที่สองละก็
หลายคนเลยที่จะต้องแย่ลงกว่านี้
ฉันนับตัวเองเป็นหนึ่งในนั้นด้วยนะ
แต่ Gregory...
เขาได้รับโอกาสหลายครั้งมาก และเขาก็ใช้มันสูญเปล่า
Maggie...
ฉันไม่เสียใจในสิ่งที่ทำลงไปเลย Michonne
บางคนไถ่ถอนได้
แต่หลายคนไม่
และใครเป็นคนตัดสินใจล่ะ?
ฉันคิดว่านั่นเป็นหนึ่งในหลายๆสิ่ง
ที่เราต้องคิดหาทางให้ได้นะ
เฮ้ นายต้องกันหมานาย ไม่ให้มันกัดหน่อยนะ
ว่าไงน่ะ?
ได้ยินละนิ
พวกของนายเกือบฆ่าฉัน ทั้งๆที่ไม่ได้ทำไรผิด
ฉันรู้จักคนแบบแก
ฉันเคยเป็นตำรวจ
และทุกๆคืนวันเสา
ฉันก็จะไปลากคนแบบแกเนี่ยแหละ
และก็ต้องมานั่งฟังมันบ่น
อยูที่หลังรถฉัน
ทุกๆคนเลยนะ พยายามโทษคนอื่นหมด
ทั้งๆที่มันเป็นคนผิด
ฉันไม่จำเป็นต้องฟังอะไรแบบนี้วะ
ผิดแล้ว
แกจะต้องยืนอยู่นิ่งๆ และฟังให้ครบทุกคำ
ที่นี่ ฉันยกผลประโยชน์ ของความกำกวมให้ละกัน
คือมันจบแล้ว
ไปเก็บของ
และไสหัวออกไปตอนรุ่งเช้าเลย
ถ้าฉันเห็นหน้านายอีกครั้งนะ
เย็บแผลก็รักษานายไม่ได้
ไม่อยู่หรอกต่อให้นายขอร้องก็ตาม
ฉันไม่รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าด้วย
ขอบคุณ
ทำได้ดีนิ
เขาจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?
ใช่
ถ้าเราทำให้แผลไม่ติดเชื้อ
แต่เขาก็ต้องทนกับความเจ็บปวด
เขาไหวอยู่
แน่นอน
ฉันเสียใจด้วยที่ เรื่องนี้เกิดขึ้นกับนาย
เราทั้งหมดควรที่จะได้ทำงานร่วมกัน
- ผมคิดว่าเราเป็นแบบนั้น - คุณไม่รู้หรอกว่ามันจะเกิด
ฉันกดดันทุกคนหนักเกินไป
ฉันรู้ว่าฉันทำ
ฉันดันเรื่องนี้ขึ้นมาก่อน
และคุณก็จ่ายค่าเสียหาย
มันคุ้มอยู่
เมื่อความตายเริ่มเกิดขึ้น
ผมคิดแล้วว่าผมกำลังเห็น จุดจบของทุกๆอย่าง
แต่คุณเปลี่ยนมัน Rick
มันไม่ใช่จุดจบของโลกอีกต่อไปแล้ว
มันคือการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
ผมดีใจมาตลอดที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง ของเรื่องนี้
ได้ยินมั้ย?
พวกกบกำลังคุยกัน
ต้องเป็นปาตี้กบแน่เลย
นั้นเป็นสิ่งที่ประหลาดมากเลย ที่ได้รู้
ผมโตขึ้นโดยการเล่นอยู่ในป่า
เสียงเหมือนอยู่บ้านเลยสำหรับผม
ขอถามคำถามส่วนตัว หน่อยได้มั้ย?
ถ้าผมบอกว่าไม่ให้ถาม คุณจะหยุดถามมั้ย?
ใครคือผู้หญิงที่คุณให้ฉันวาด?
ไม่เอาน่า
เราไม่พูดถึงอดีตคุณเลยนะ
แต่ของผมพูดมันแฟร์เหรอ?
คุณสามารถถามฉันถึงอดีตได้นะ
แค่อย่าถามเรื่องความลับ
นั่นแสดงว่าเธอเป็นรึเปล่า... ความลับน่ะ?
รักต้องห้ามแน่เลย?
ไม่ใช่
ไม่ใช่แบบนั้น
เธอเป็นคนเล่นออร์แกนในโบสถ์ผม
ผมแคร์เธอมากๆ
แต่ผมกลัว
และผมก็เสียเธอไป
ฉันคิดว่านักบวชต้องอยู่โสดซะอีก
ผมเป็นคนที่อยู่ในการดูแลของบาทหลวง
ผมไม่ใช่คาทอลิก
คำสาบานไม่ได้ห้ามผมจาก...
งั้น...
ถ้านั่นไม่ใช่สิ่งที่ยั้งคุณไว้ แล้วมันคืออะไรล่ะ?
ยังกลัวอยู่เหรอ?
ถ้าใช่ละก็
ฉันคงต้องผิดหวังมากๆแน่
ผมควรจะเฝ้ายามนะ
ก็เฝ้าไปสิ
ใช่ เขาบอกว่า "บอกมานะและฉันจะให้เงินคืน"
ลองมองเร็วๆและ...
ไม่
ไม่ๆ
คุณยังพกแหวนเก่าๆไว้อยู่มั้ย?
โอ้ แน่นอน
ฉัน..ฉันไม่ได้ตอบตกลง
ฉันแค่คิดว่าฉันจะลองใส่ มันดูสักพัก
- ระหว่างที่คุณไปและ... - ตามใจคุณเลย
เอ่อ...
ไม่ๆ อย่าคุกเข่า
ไม่เอาน่า
อย่าเลย ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
แต่ผม...
ผมเขียนคำพูดไว้แล้วนะ
แหงแหละฉันเชื่อ
และคุณอ่านให้ฉันฟังที่หลังละกัน
มันเป็นวันที่หนักหนา
หนักหนาสุดเท่าที่เราเคยมีมาสักพัก
มีคนเสียแขน
โปรเจ็คล่าช้ากว่ากำหนด
ผู้คนต่างทะเลาะกัน
เรื่องคือ มันก็แย่แบบนั้นแหละ...
เมื่อถึงเวลาที่มันเสร็จ...
พวกเขาก็จะกลับมาอยู่ร่วมกัน
ไม่หมดทุกคนหรอก แต่ก็เยอะพอ
พวกเขาเลือกที่จะอยู่ด้วยกัน
นายเห็นมั้ยว่าฉันไปถึงไหนแล้ว?
ไม่สำคัญว่ามันเกิดอะไรขึ้น
มันเป็นสัญชาตญาณที่จะอยู่ร่วมกัน
นั่นแหละที่เราทำ
นั่นช่างเป็นภาพที่สวยงามนะ Rick ที่นายได้สร้างเอาไว้
เมื่อไหร่ที่ฉันจะได้ดูสักทีล่ะ?
ไม่มีวัน
แกจะต้องตายอยู่ในกรงนี่
แกก็รู้ตัวดี
ถ้างั้น ขอถามคำถามสุดท้าย?
ทำไมนายไม่พาฉันไป...
นี่แกไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
ที่ทำเหมือนตัวเองยังใหญ่อยู่?
แกล่ะ?
แกคิดว่าเพียงแค่เพราะ พวกเขาได้มีไส้กรอกย่างไว้กิน
นั่นทำให้นายคุมทุกอย่างได้งั้นเหรอ?
เมื่อทั้งหมดนี่มันเริ่มเละเทะ.. ซึ่งมันเละแน่...
กลับมาเล่าให้ฉันฟังด้วยนะ เกี่ยวกับความเละเทะนั่น
เรากำลังไปได้ดีโดยไม่มีแก
กำลังสร้างอนาคต เหมือนกับที่ฉันบอกไปว่าเราจะทำ
สร้างมันไปเพื่อใครล่ะ?
Carl เหรอ?
อย่าพูดถึงชื่อเขา
ครอบครัวแกไปหมดแล้ว Rick เหมือนกับของฉัน
สะพานนั่น... ไม่ใช่อนาคตอะไรเลย
มันเป็นอนุสรณ์ของความตาย
แกไม่ได้ช่วยเหลือโลกนี้ไว้ Rick
แกแค่ทำมันให้พร้อมสำหรับฉัน
พระเจ้า แกเกือบทำตัวเองตายแล้ว
แกเป็นอะไร...