Ik weet dat je hier bent.
Ik ben hier ook nog.
Misschien wist je dat al.
Maar het is niet makkelijker geworden.
De zon blijft opkomen.
Dagen blijven voorbijgaan.
De wereld blijft draaien.
De tijd blijft voortgaan.
Weken, maanden...
zelfs jaren gaan voorbij...
terwijl je probeert alles zin te geven.
soms breken we, alleen om het licht binnen te laten
Je probeert je plek te vinden.
Je probeert vooruit te kijken naar een betere toekomst.
Maar...
de waarheid is...
dat het pad vóór ons alleen maar duisterder is geworden.
Moeilijker te vinden.
Je kunt je zo verloren voelen.
Zo alleen.
Zo wanhopig op zoek naar iets, wat dan ook...
wat je de weg kan wijzen.
Maar...
Zelfs nu, na al die tijd...
omringd door duisternis...
zijn er altijd sprankjes licht.
Kleine bakens die schijnen...
en ons roepen.
Niet genoeg om het pad vóór ons te verlichten...
maar wel om door te gaan.
Om het te blijven proberen.
Te blijven vechten.
Te blijven dromen.
Dus dat is wat ik doe...
elke seconde van elke dag.
Voor jou.
Voor ons.
Ik heb het niet opgegeven.
En dat zal ik nooit doen.
Judith.
Jude.
-Ik ben hier.
Alles in orde?
Ik hoorde ze roepen. Ze hadden onze hulp nodig.
We werden overlopen door die griezels.
Miss Grimes heeft ons gered.
Ze hebben nog steeds onze hulp nodig.
Dat kan niet. Dat weet je.
Maar...
Ik was ooit culinair onderlegd. -Luke...
Met wat hulp kan ik van dit hert een goeie ossobuco maken.
Stoofpot.
We maken stoofpot. Dan is er meer voor de massa.
Zijn jullie met meer?
Veel meer. Met muren en...
Jude.
Zij horen bij een grotere groep.
Ze zitten nog achter ons aan.
Pas op.
Er komen er nog meer.
We moeten hier weg.
Ze hebben voedsel, water en medicijnen nodig.
Als zij niet gaan, ga ik ook niet.
Kom mee. -Ja?
We gaan.
Het groeit wel terug.
Is er hier iets wat niet uit elkaar valt?
Onze trouw aan u, koningin.
Jerry.
Getrouwd met de koning, moeder van de prins. Je moet het gaan accepteren.
Na al die jaren gaat het vast niet gebeuren.
Henry.
Jullie moeten hier weg. -We blijven hier.
Kan iemand de tape aangeven?
Hou dat vast.
Jerry, hoe gaat het?
We zijn veilig.
Goed gedaan, man.
Is iedereen in orde?
Weer een pijp stuk. Henry heeft 'm gemaakt.
Met onze magere middelen. Goed gedaan.
Pa, we houden de boel bij elkaar met plastic en tape.
Maar het werkt. -We hebben beter gereedschap nodig.
En iemand die weet hoe je dat moet gebruiken.
Dit hebben we besproken. -Jij hebt dit besproken.
Wacht maar niet op me met 't eten.
Henry, ik waardeer je passie en je eerlijkheid.
Maar let op je toon, jongen.
Ja, sir.
Het spijt me.
Hij heeft gelijk.
Deze plek wordt ouder. En hij ook.
Ik weet het.
Maar er zijn er meer die in de leer willen bij Earl Sutton uit Hilltop...
als hij nog niet met pensioen is.
We komen er wel uit.
Dit is zijn thuis. Hij wil het opknappen.
Maar het feest komt eraan. We hebben hem hier nodig.
Jij hebt hem nodig. En na het feest heb je hem voor iets anders nodig.
Je hebt hem altijd nodig. -Ik...
Ik wil alleen dat hij veilig is.
Hilltop lijkt zo ver weg.
Verder weg dan ooit.
Het is anders sinds... -Ik weet het.
Maar soms is er een breuk nodig om het licht binnen te laten.
Ik wil je eraan herinneren dat wat we doen in strijd is...
met het veiligheidsprotocol. -Ja, ja.
Kom op.
We gaan eens kijken.
Erger dan Jones Springs kan niet.
Zoals Jones Springs niet erger kon zijn dan Coalport.
Coalport was een versteende klotestad.
Hier zijn jullie veilig.
Dat beloof ik.
Ze zegt dat we veilig zijn. Ze belooft het.
Kolere.
Dit is Alexandria.
Dit is thuis.
Hoi, papa. -Gracie, blijf waar je bent.
Er is ook nog een vrouw met hoofdletsel. Ze is bij bewustzijn.
Alex en de andere verplegers staan klaar.
Ik breng haar nu naar de ziekenzaal.
Ik ga mee.
Wat is dit?
Vijf onbekenden, schoon. Eén is op weg naar de ziekenzaal.
Allemaal schoon? Weet je dat zeker? -Ja.
Ze zijn brandschoon. Ze gaven vrijwillig hun wapens af...
en ondergingen de fouillering. -En waarom zijn ze hier?
Het was mijn beslissing.
Dat is niet aan jou.
Het was mijn besluit.
Ze hadden hulp nodig. -Judith...
Je kent de regels.
Die kennen jullie allemaal.
Maar ze zijn nu hier.
En een van hen is zwaargewond. Siddiq onderzoekt haar, maar...
Met alle respect, misschien moeten we hier samen over beslissen.
Het wordt zo donker.
Morgenochtend brengen we ze voor de raad om te stemmen.
Zet ze vast.
Ze gaan morgen stemmen.
We gaan.
Dat was voor de jongen.
Dit is voor de man die je bent geworden.
Je doet alsof we elkaar nooit meer zullen zien.
Ik ben terug voordat het feest begint, oké?
Dat wil ik niet missen.
Zoals mijn vader tegen me zei, toen ik van huis vertrok:
Wees respectvol, verantwoordelijk...
vriendelijk en voorzichtig. -Dat beloof ik, pa.
Ik wou dat Jerry meeging, of ikzelf.
Jij hebt hier je taken. Dit feest is belangrijk.
Als we de groepen weer samen kunnen brengen...
als partners...
zou dat alles veranderen.
Het komt goed met ons.
En met hem ook.
Hij ziet de wereld zoals die zou moeten zijn, niet zoals ie is.
Hij is een dromer.
Van wie zou hij dat hebben?
Daar is niks mis mee.
De wereld kan wel wat meer dromers gebruiken.
En wat meer mensen die ons met beide voeten op de grond houden.
Wie zal Henry in Hilltop hebben?
Ik heb wel wat ideeën.
Vast wel, mijn koningin. Vast wel.
Zoals je ziet aan de opkomst...
is het lang geleden dat we nieuwe gezichten hebben gezien.
We zijn een groep fatsoenlijke mensen...
maar we zijn niet zwak.
En dat gaat vandaag niet veranderen.
Dus laten we beginnen.
Wie van jullie is de leider?
Waarom denk je dat we die hebben?
Kenden jullie elkaar al? -Nee.
Het waren eerst Magna en Yumiko...
en toen...
Connie en Kelly, en toen...
ik...
en Bernie.
Het spijt me.
Bernie hebben we gisteren verloren.
Er zijn natuurlijk anderen geweest.
Maar net als Bernie zijn die...
Ze hebben het niet gered.
Wie was je hiervoor?
Ik? Voor dit alles?
Ik was muziekleraar.
Serveerster in een wegrestaurant.
Ze zegt dat ze journaliste was.
Maar ze doet bescheiden.
Ze ontmaskerde 'n stel foute politici en kreeg ze achter de tralies.
En jij?
Ik zat op de middelbare school.
Ik maakte me druk om onzinnige dingen.
En wie ben je nu?
Een vechter.
Ze zegt dat ze mijn beschermengel is.
Maar het is eigenlijk andersom.
Ik denk dat ik nog steeds muziekleraar ben.
Onderwijzen stopt nooit.
Niet eens ten overstaan van monsters en chaos.
Wat heb je gedaan om te overleven?
Wat ik moest doen. Alles wat ik moest doen.
Ze zegt dat ze nooit heeft opgegeven. Maar ik ben volwassen geworden.
Ik weet het niet.
Ik heb niets bijzonders gedaan.
Ik weet niet waar ik het aan verdiend heb.
Eerst had ik gewoon geluk. Ik was op het juiste moment op de juiste plek.
En toen ontmoette ik de juiste mensen.
Het is grappig, maar...
als je ons hiervoor aan dezelfde tafel had gezien in een restaurant...
had je gedacht:
werken die mensen misschien samen? Want we hebben niets gemeen.
Behalve dat we ademen.
Dat is tegenwoordig al heel wat.
Bedankt.
Als dat alles is, wil ik stemmen.
Ik heb een vraag.
De voorzitter erkent ons raadslid en hoofd van beveiliging.
Als gemeenschap...
willen we goedhartig zijn.
We willen vrijgevig zijn.
Het goede doen.
Maar we weten...
dat dit soort beslissingen...
een hoge prijs kunnen hebben.
Kun je je linkerhand laten zien?
Michonne, wat doe je?
Is die in het wegrestaurant gezet?
Val dood.
Wat is dat?
Wil je het hem vertellen?
Michonne, als je iets wilt zeggen... -Een gevangenistatoeage.
De vier stippen zijn de muren.
Die in het midden ben jij.
De gevangene.
Zware tijd.
Dat ze vastgezeten heeft... -Ik kan het uitleggen.
Wil je de waarheid vertellen? -Ja.
Heb je niks te verbergen? -Niks.
Leg het mes op tafel.
Ik weet het nog.
En jullie ook.
Dus ga maar stemmen.
Ik steun de motie.
Mag ik jou iets vragen? -Nee.
Ik dacht dat je dat ding had opgegeven.
Dat had ik ook.
Ik blijf alleen denken dat er nog mensen buiten zijn.
Mensen van wie we niks weten.
Die overlevenden...
Ik denk dat Michonne het mis heeft. Dat het goed volk is.
Vastzitten betekent niks zonder het hele verhaal. Dat weet Michonne.
Ze fokte de menigte expres op.
Sinds... Je weet wel. -Ja. Ik weet het.
Maar ze zijn nu hier. Tot degene in de ziekenzaal weer op de been is.
Dus ze heeft nog tijd om zich te bedenken.
Misschien.
Ik heb Eugene gesproken.
Hij denkt dat als we verder weg gaan...
en een versterker plaatsen, we het signaal kunnen vergroten.
Je weet wat Michonne zal zeggen.
Een beveiligingsrisico. Ja, ik weet het.
Bovendien, als je iemand wilt vinden met dat ding, tast je in het duister.
Maar denk aan wat we kunnen vinden.
Wie we kunnen vinden.
Wat er nog meer daarbuiten is.
Jij blijft hier.
Help de nieuwe mensen zo goed je kunt.
Eugene en ik zorgen voor de relaiskast.
Zeker weten?
Heb ik je onlangs nog gezegd hoe geweldig je bent?
Ja.
Maar ga vooral door, ik hou je niet tegen.
Ik dacht dat ik er klaar mee was.
Met tegen jou praten zonder antwoord te krijgen.
Maar...
ik zag wat je deed om hem te beschermen.
Hoe niets anders dan hij ertoe deed.
Dat moet ik nu voor hen zijn.
Ik weet dat we dat niet hadden gepland.
Dat we dat niet wilden.
Maar jij was er niet...
en hij ook niet.
Jij hoefde niet door de...
Judith?
Het is bijna tijd voor je les.
En daarna voor je huiswerk.
Goed, mam.
Gaan we wel goed? De afslag naar Hilltop is toch al geweest?
We gaan niet naar Hilltop. Nog niet.
Help.
Wacht, Henry. Henry, stop.
Help.
Laat haar los.
Mijn held.
Laat vallen.
Ik ben nooit goed geweest in rekenen...
maar ik weet zeker dat wij met meer zijn.
Hé, de baas.
We zijn er zo. Heb je die circuits al ontward?
Nog niet, maar dat duurt niet lang meer.
Je vindt Gabriel zeker echt leuk.
Je neemt mij mee terwijl je voor hem het veiligheidsprotocol schendt.
Dat zie ik als teken dat je het serieus meent met hem.
Kunnen we ons gewoon op onze taak richten?
Oké.
Geestelijken met hakmessen die geen diepte zien...
zijn er niet veel. Dat weet ik wel.
Maar dat wil niet zeggen dat er geen betere mannen beschikbaar zijn.
Mannen met dezelfde kwaliteiten...
en met een stevig geworteld geloof in feiten en wetenschap...
in plaats van fabels en sprookjes, in het algemeen.
Had je iemand in gedachten?
In het algemeen, zei ik. -Juist.
Die sporen lijken vers.
Misschien honderden, oostwaarts.
Gelukkig voor ons. In het westen wordt het gedaan.
Ze heeft een hersenschudding en ze is een beetje uitgedroogd.
Maar morgen is ze weer op de been. -Maar moet dat ook?
Dat is niet aan mij.
Hé, dok. Hoe zit het? Ben je hier vanaf het begin geweest?
Nee, ik was een vreemdeling die ze hebben opgenomen.
Maar toen was het anders.
Is er een reden voor die verandering?
Er is overal een reden voor.
Sorry.
Voor wat het waard is, je had geen enkele kans.
We hadden jullie allang gezien.
Dus...
Sorry voor de overlast. Dit is niet echt mijn ding...
maar we hebben het zwaar sinds Sanctuary's faillissement.
Dit is alles wat we hebben.
Vroeger hadden we meer paarden...
maar we kregen honger.
Je had je kunnen aansluiten bij een andere groep.
Dat is ook niet mijn ding.
Luister...
Je hebt me toen gespaard, dus ik verleen jou dezelfde gunst.
Je mag je wagen houden.
Je paarden. Je leven.
Je mag zelfs je stok houden.
Want wat moet ik met een stok?
De rest is van ons en dan staan we quitte.
Prima.
Pak maar, en ga dan.
Ik wil ook die steen aan je hand.
Henry, niet doen.
Kom op.
Neem hem maar.
Hier.
Hij is van jou.
Fijn om zaken met je te doen.
Ik wilde je nog zeggen...
dat ik je haar mooi vind zo.
Vliegtuig A en vliegtuig B zijn op 1000 mijl van elkaar.
Als vliegtuig A met 500 mijl per uur naar het oosten vliegt...
en vliegtuig B met 650 mijl per uur naar het westen, hoe...
Weet je, ik raad aan een plaats te boeken in vliegtuig C.
Want dat wordt vast een vreselijke botsing.
Ga je me nog helpen?
Ik wil je iets vragen. Heb je ooit een vliegtuig zien vliegen?
Nee. -Denk je dat dat gaat gebeuren?
Waarschijnlijk niet. -Wat maakt het dan uit?
Het moet op de echte wereld van toepassing zijn.
Als je mijn hulp wilt, moet je me iets vragen over het hier en nu.
Die vreemdelingen die we gisteren meenamen.
Mijn moeder gaat ze wegsturen.
Dat wist ik niet. Maar laat me raden.
Jou kennende...
wil je ze helpen.
Ik heb ze gevonden, en hierheen gebracht.
Ik zal je iets vertellen.
Toen ik zo oud was als jij, bracht ik zwerfhonden mee.
Mijn moeder vond het vreselijk. Ik begreep nooit waarom.
Ze leken altijd vriendelijk en dankbaar.
Op een dag nam ik de verkeerde hond mee naar huis.
Wat is er gebeurd? Beet hij je?
Mij niet.
Die hond doodde alle andere zwerfhonden.
Hij at de helft van mijn moeders oor op.
Het probleem is...
dat die hond net zo aardig en dankbaar leek als de rest.
En daarna? Heb je ooit nog een hond meegenomen?
Nee. Ik werd slimmer.
En alles is goed gekomen met jou.
Waar ga je heen? Je wilde mijn hulp toch?
Ja, maar alleen met rekenen. -Waarom alleen met rekenen?
Omdat het niet uitmaakt of je goed of slecht bent vanbinnen.
Het maakt de cijfers niet uit.
Het ziet er goed uit, Eugene. -Ik kom naar beneden.
Langzaam maar zeker. Een eitje.
Grote grutten.
Ro. Kudde.
Kom naar beneden.
Mijn knie. -Kun je staan?
Dat zit er niet in.
De kudde heeft zich zeker omgedraaid.
Gebruik dit als kruk.
We moeten gaan.
Ik snap het niet.
Je probeerde het niet eens. -Het had geen nut.
Dat is onzin. -Henry.
Nee, er is goed en slecht.
Je komt op voor 't goede en vecht tegen 't slechte. Dat heb ik van jou.
En ik weet nog wanneer.
Wat is er gebeurd? -Jij.
Op een dag zul je het begrijpen.
Het spijt me.
Die Michonne luisde me erin.
Had dat mes dan gedumpt. Dat meisje deed niks.
Je hebt het verpest, Magna. -We wisten niet hoe het zou gaan.
Ik wilde dat we opties hadden.
Geef hier. -Wat?
Yukimo's ketting. Kom op.
Ja, die hebben we gezien. Geef hier.
We kunnen niet gewoon terug naar buiten.
Zonder paarden of voedsel redden we het niet.
Zo lang mogelijk. Minuut voor minuut, dag voor dag, rijden of sterven.
Net als altijd, toch? -Ja.
Dat werkte prima voor Bernie, hè?
Hou op. Doe niet zo hufterig.
Als Bernie deze plek kon zien...
Het leven dat we zouden kunnen hebben.
Je weet dat hij dat voor ons wilde.
Toch? -We hebben geen keus.
We vechten.
Zoals altijd.
We vechten.
Nee. Je laat die vrouw met rust.
Ze zijn niet voor niets zo.
Zij hebben hun eigen Coalport gehad of zo.
Dus we halen Miko en vertrekken. Als dat ons lot is, is dat zo.
Ga je nog vertalen?
Moeten we Michonne niet overtuigen?
Begin jij nu ook al met die hopeloze zaken?
Ze zegt... -Ik weet het.
Dit hebben we nodig.
Alles waar Miko over praat.
Luister naar haar, oké? Ze heeft gelijk.
Er zijn hier kleine kinderen. Als je wilt debatteren, prima.
Wil je echt vechten?
Dat zou ik bewaren voor iemand die het verdient. Ja?
Zijn we het daarmee eens? Ja.
Kelly.
Ja. De meerderheid beslist. Geef 'm nu aan mij.
Toe dan.
Alsjeblieft?
Slaap er een nachtje over.
Je zult je morgen beter voelen.
Wacht. -Die ring kan ik vergeten...
maar die spullen waren van mensen die ik kende.
Mensen die niet zijn teruggekomen. -Die spullen hebben we gevonden.
Je hebt mijn zoon pijn gedaan.
Je zult ons nooit meer zien. Dat zweer ik.
Ik weet het.
RJ...
Mijn god. Wat doe je hier? -Mama...
Je hebt er één gemist.
Bedankt.
Je had gelijk over mij.
Ik heb dingen gedaan. Vreselijke dingen.
Als ik dit allemaal had...
zou ik mij ook niet vertrouwen.
We hebben allemaal dingen gedaan.
Anders waren we hier niet geweest.
Ermee leven is niet altijd makkelijk.
Het is beter dan alles kwijtraken.
Judith Grimes.
Je zei dat pap had gewild dat ik 'm kreeg.
Om mezelf en mijn dierbaren te beschermen.
Maar ik moet jou beschermen.
Stuur je ze daarom weg?
Want ik denk dat pap had gewild wat ik gisteren deed.
Hij zou trots geweest zijn.
Je broer ook.
Waarom wil je ze dan niet helpen?
Dat zul je ooit begrijpen.
Ik weet dat je soms met hem praat.
Ook met Carl.
Ik begin hun stemmen te vergeten.
Dat wil ik niet, maar ze vervagen.
Ik hoop dat jij ze nog kunt horen.
Mama, ik heb honger.
Hé, grote jongen.
Kom mee.
Verdomme. Ze blijven komen.
Ze halen ons in. We gaan.
Eugene. -Ik hou je op.
Ik kan niet blijven doorgaan.
Ik leid ze graag af, terwijl jij ervandoor gaat.
Maar er is iets wat ik je nog niet heb durven zeggen.
Iets wat ik al heel lang voor me hou...
Kop dicht. Doe niet zo raar. Het gaat ons lukken. Kom op.
Mam?
Ja?
Sorry voor wat ik gisteravond zei.
En bedankt.
Het is al goed.
Je bent veilig en dat is wat telt.
Waar gaan we heen? Het lijkt alsof we verdwaald zijn.
Hou je ogen op de weg. Ik weet waar we heen gaan.
Dat weet ik, maar...
Wil je een lift, vreemdeling?
Sorry, jongens. Als ik had geweten dat we weg moesten...
had ik mijn hoofd harder gestoten. -Het is nog niet te laat.
Magna is bereid haar hoofd weer te stoten zodat we mogen blijven.
Dok.
Bedankt.
Bedankt voor de gastvrijheid.
Vooral jij.
Bedankt.
Ander plan.
Er is een plek die veel op deze lijkt.
De leider neemt jullie misschien op. Ik breng jullie en praat met haar.
Breng je ze naar Hilltop? -Met jou.
Je moet onderweg op je patiënt letten.
Wat is er aan de hand?
Ze brengt ons naar een plek waar we mogen blijven.
Bedankt.
Succes.
Ik zal eraan werken.
Kom op.
Hierheen.
Waar zijn ze?
Ze moeten in de buurt zijn.
Laat ze niet gaan.