Ortalığı velveleye veren sizdiniz.
Yardıma ihtiyacınız var sanıyordum,
ama şimdi burada sanki sorun çıkaran benmişim gibi
davranıyorsunuz?
Lanet olsun. Bir yıldan fazla bir süredir kimseyi görmedim
ve karşılaştığım ilk insanlar huysuz bir grup gibi görünüyor.
Bizi gafil yakaladın.
- Saldırıp saldrımadığını anlamadık... - Sahi mi?
Eğer size saldırmak niyetinde olsaydım silahı şöyle tutar,
namluyu size doğrulturdum, anladın mı?
Saldırmak böyle olur.
Ama bu ise size merhaba demek için.
Hepimizin hemfikir olduğu üzere saldırmıyordum.
Ama şimdi...
Şimdi o kadar da emin değilim.
Belki bu size bağlıdır.
Bana zarar mı vereceksiniz?
Şu lanet silahı bize doğrultmaya devam edersen öğreneceksin.
Kimsenin sana zarar vermeye niyeti yok.
Aylaklarla yaptığın görüntülere hayran kaldık.
Sen mi yaptın?
Hay sıçayım. Kusura bakmayın...
Beğendiniz mi?
Şehirde çok fazla aylak kalmadı,
bu yüzden bunları dekorasyonum olarak koydum.
Bunları bir araya getirmek için eşek gibi acı çektim,
ama mekânı daha yaşanılır hissettiriyorlar.
Şimdi tekrar gerçek canlı insanlarla tanışırken...
Durun bir dakika.
Siz gerçeksiniz, değil mi?
- Şaka mı bu? - Bilmiyorum.
Daha önce hiç halüsinasyon görmedim
ama her şeyin bir ilki vardır.
Bilmediğim bir şey söyleyin.
Şey gibi mesela...
Pennsylvania'nın başkenti neresi?
Harrisburg.
Bunu biliyor muydum?
Sanırım bunu biliyordum.
Belki de halüsinasyon görüyorum ha!
- Bu... Bu delice. - Hey.
Burada yalnızca sen olduğundan emin misin?
Bunu demin söylemedim mi size?
Bir yıldan fazladır tek başımayım
ve bu berbat bir şey.
Lanet olsun. Daha nazik olmalıyım.
Muhtemelen gerçek insanlarla tekrar konuşmak
beni korkutuyor.
Siz... Ben tam...
Çenemi kapatacağım.
Ben Juanita Sanchez.
Ama Juanita ismini hiç sevmedim.
Bana Prenses diyebilirsiniz.
Neden "Prenses"?
Çünkü "Kraliçe" beni yaşlı gösterir.
Ve iddialı.
Sizinle tanışmak büyük bir zevk Prenses.
Ben... Ezekiel.
Bunlar da arkadaşlarım, Eugene ve Yumiko.
Vay canına!
Size etrafı gezdireyim.
Ayaklarınızı uzatıp dinlenebileceğiniz çok sayıda
yerimiz var.
Erzağa mı ihtiyacınız var? Yemeğe mi ihtiyacınız var?
Saç boyasına mı?
Birkaç blok ötede yüzmek için
güzel bir yerim var.
Misafirperverliğin için minnetarız ama kalamayız.
Oh. Tamam.
Çok önemli bir görevdeyiz.
Ohhh?! Ne tür bir görevmiş?
Bu bizi ilgilendiren bir iş.
Hiç olmazsa size şehir içindeki en iyi yolu göstereyim.
- Hayır, sağ ol. - Hadi ama. Neden yok diyorsun?
Çünkü seni tanımıyoruz.
Elbette tanıyorsunuz.
Prenses değil miyim?
Çok iyi biriyim. Göreceksiniz.
Ne kadar yardımcı olabileceğimi izleyin.
Hayır, bekle, lütfen!
Yapma...
Hayır! Hayır!
Kahretsin.
Bunun için özür dilerim.
Çeviri: Henok İyi seyirler, sağlıklı günler. #EvdeKal, #FizikselMesafeniKoru
En azından her şeyi kaybetmedik.
Ve üstelik yarın atları pekâlâ bulabiliriz .
Huysuzluk yapmak için demiyorum,
ama buluşma aralığımız bir turnikeden daha sıkı.
yolculuğun devamını yürüyerek yapabilmemizin
mümkün olacağına dair şüphelerim var.
Boşa giden bir arama için harcayacağımız ek bir gün
bizi o buluşma aralığının başarısızlık tarafına koyar.
Eğer yürümek mümkünse, hemen başlıyoruz.
Bu buluşmayı kaçırmak bir seçenek değil.
Geride, evde bize güvenen çok insan var.
Prenses ne olacak? Yardım etmeyi teklif etti.
Neden onu da bu göreve dahil etmiyoruz?
Kesinlikle olmaz.
- Ne zararı olabilir ki? - Fazlasıyla olur.
Bu kadar uzun süre yalnız kalan herkes
sonunda bencilleşir, kafayı yer...
Prenseste ikisi de var.
Ona güvenemeyiz.
Onu körü körüne takip edelim demiyorum ki.
Ama ulaşımı kolaylaştıracak yolları biliyorsa...
Eğer bilseydi hâlâ burada
ve böyle yalnız olmazdı.
Bakın, eğer gidecek bir yeri varsa, neden gitmedi?
Bu bir tuzak.
Prenses'in bir kaç tahtası
eksik mi?
Olası.
Otomobillere ve
işe yarar yakıtlara erişimi var mı?
Olası değil.
Ancak şu anda son derece sınırlı seçeneklerimiz var,
bu yüzden zayıf bir olasılık bile olsa araştırmaya değer.
Özür dilerim, Yumiko.
Oyum Kral'la aynı.
Sağ olun, sağ olun, sağ olun.
Olanlar için kendimi çok kötü hissediyorum.
Müsaade edin bunu telafi edeyim.
Ulaşım imkanınızın olduğunu söylemiş miydiniz?
Bütün bir garaj dolu.
Bir sürü seçenek var. Sizi oraya götüreceğim.
Seni takip etmemizi istiyorsan silahını teslim et.
Gerçekten yaşayan insanlarla tekrar vakit geçirmek istiyorum,
ama ben de size güveneceğimden emin değilim.
Yani, ben sayıca sizden üstün değilim.
Şanslıysam içinizden birini veya ikinizi
öldürebilirim.
Ama yine de geride biri kalır.
İyi de neden bunu yapayım ki?
Tabii eğer ölmeye niyetim yoksa,
ki bunu kesinlikle istemiyorum
çünkü uzun zamandır burada yalnız yaşıyorum.
Gördünüz mü?
İyi, tamam. Alabilrsiniz şunu.
Zaten daha çok silahı nerede bulacağımı biliyorum.
Peki, öyleyse garaja mı gidiyoruz?
Doğru. Evet. Elbette.
Yeni bir tekerlek takımı için piyasadaki herkes
beni takip etsin!
Bencil.
Ve deli.
Neee reee deee leeer...
Kedileri uzak tutuyor.
Çoğunlukla.
Nöbet sende.
Nasılsın?
Herkes bana güveniyor.
Halledeceksin.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Evet.
Hey, çocuklar.
Benim için bir iş yapacak birine ihtiyacım var.
Ben yaparım.
Eve gitme.
Bizi ancak bana cevap verirsen bulurlar.
Buna bir son vermek için bir planımız var.
Seveceğin türden bir plan.
Dostum bu şekilde kaçmak,
zar zor sıyrılmak...
bana eski çeteyi anımsattı.
Şimdi asırlar önce olmuş gibi görünüyor.
Michonne?
Beni duyuyor musun?
Michonne?
Onlardan bir iz yok. Çabucak gitmişler.
Çok uzağa gitmiş olamazlar.
Başka yerde mi arayacağız onları?
Nerede...
Hiçbir şeyleri yoooook....
Kaç-mış-lar...
Sak-lan-mış-lar...
Okyanus.
Muhafızları hazırlayın.
Yürüyoruz.
Bütün kedilerin gittiğini sanıyordum.
Bu gitmemiş.
Annen için üzgünüm.
Üzülmen gerekmiyor.
Onu özlüyor musun?
Hayır.
Herkesin seninki gibi bir annesi olmaz.
Selam.
Her şey yolunda mı?
Evet, Luke'un bir işi için çıkacağız.
Ve atlara da biraz egzersiz olur.
Judith.
- Ne yapıyorsun? - Ben iyiyim.
Kiminlesin?
Kimse yok.
Hadi. Geri dönüyoruz. Gidelim.
- Lütfen, kalmak istiyorum. - Hayır.
Peder Gabriel'e bir not bıraktım.
Yemin ederim, sorun yok.
Hayır, bu bir soru değil. Gidiyoruz.
Hayır.
Oradan nefret ediyorum.
Kedi çişi gibi kokuyor.
Ne yaptığını, bizi nasıl güvende tutacağını öğrenmek istiyorum.
Bir şey olursa diye.
Etrafı dolaşıyorum.
Ters görünen her şeyi arıyorum.
Eğer yanlış bir şey bulursam, güvenli bir yere geçer
ve onu telsizle bildiririm.
Hatalara yer yok, hele şu an hiç olmaz.
Biliyorum.
Pekâlâ.
Eğer benimle bunu yapacaksan,
bütün söylediklerime uyacaksın,
ve hemen yanımda kalacaksın.
Tamam mı?
Söz veriyorum.
Pekâlâ, hadi.
Bu yanlış.
Onlar aptal değil.
Bizi bekliyorlar.
Yol temiz değil.
Sürü senin bilgeliğine inanıyor.
Onlar Alfa'yı takip ediyor.
Beta, demek istedim.
Özür dilerim.
Onu senin içinde görüyoruz.
Bek-le-yin.
Göster bana.
Bana yolu göster.
Sabret...
Gücüne inancın olsun...
İzle...
Öğrennn...
Yürüyoruz.
Bekliyoruz.
Kule, duyuyor musun?
Evet, duyuyoruz.
Oceanside'a doğru gidiyorlar... beklendiği gibi.
- Yavaşlama belirtisi var mı? - Henüz yok.
Onları takip edeceğiz.
Herhangi bir değişiklik olursa, haber veririz.
Anlaşıldı. Güvende olun.
Aynen. Kapatıyorum.
Senin hesabına göre ne kadar yolumuz kaldı?
Neredeyse vardık.
Bu zaman kaybıysa ...
Buna değecek. Merak etme!
Bana yakın durun ve
lütfen adımlarınıza dikkat edin.
Üç...
Dört...
Beş...
Onun hakkında haklı olup olmadığını merak etmeye başladım.
Ben de.
Ama önce neyin peşinde olduğunu anlayalım.
Cincuenta y cuatro(Elli dört)...
Cincuenta y cinco(Elli beş)...
Bu ilerleme tekniğinin arkasında
belirli bir yöntem var mı,
yoksa bizi dolambaçlı yola mı sokuyorsunuz?
Vay anasını!
Sanırım atını buldum.
Aylaklar mı yemiş?
Hayır, muhtemelen mayınlardan birine bastı.
Özellikle "mayın" derken ne kast ediyorsun?
Bilirsin işte, bastığında
patlayan şeyler.
Bizi mayın tarlasına getirdiğini mi söylüyorsun?
Şey evet. Ama küçük bir tarla bu.
Senin sorunun ne?
Bunu neden bizden saklıyorsun?
Sadece endişelenmenizi istemedim.
Ona güvenemeyeceğimizi söylemiştim.
Ben her zaman buradan yürürüm!
Büyütülecek bir şey değil. Rotayı biliyorum.
- Bizi dışarı çıkarabilecek misin? - Tabii ki.
Hangi sayıda kaldığımızı bulur bulmaz.
Afedersin?
Normalde ortada durmam,
bu yüzden hangi sayıda kaldığımı unuttum.
Düşünmek için bir dakikaya ihtiyacım var.
Ya bizi buradan sağ salim çıkarırsın
ya da seni bizzat kendim öldürürüm.
Bu adil.
Ah. Sanırım değil.
Fazladan matarası olan var mı?
Kahretsin.
Neredeyse oluyordu.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Geldiğin için sağ ol.
Bunu yapmak zorunda değildin.
Sorun değil.
Hayır yapmak zorunda değildin.
Eğer geri dönebilirsem...
Her şey için çok üzgünüm Kelly.
O ölmedi.
Ölmedi.
Belki de o çok sağlam olduğu için
hayatta kalacaktır.
Belki de bir parçam onun
öldüğünü kabul etmiyordur.
Ve, bu yüzden...
Seni anlıyorum.
Tüm bu yaptıklarını...
Üzülmeyeceğin anlamına gelmez bu.
İşitme duyumu yitirmeye başladığımda...
kız kardeşim bunun benim zayıflığım olmadığını söyledi.
bu benim...
süpergücümdü.
Ve şimdi bak.
Herkes benim sayemde işaret dilini öğreniyor.
Bu halinin bir zayıflık olduğunu mu düşünüyorsun?
Eski günlerde seninle ilgili hikayeleri duydum.
Hepimiz duyduk.
Öylece çekip gitmen.
Sadece yapabileceğin şeyleri yaparsın.
Yalnız kurt.
Bu senin süpergücün.
Kendine dair her şeyden vazgeçemezsin
çünkü kötü şeyler olur.
Buna inanmalıyım.
Selam.
Ben...
Bugün bir şey yediğini sanmıyorum.
İyiyim ben.
Biliyor musun, bunun her zamanki şeylerden biri mi olduğunu
yoksa terk edilmiş bir kuleye taşınmamızın çılgınlığı mı...
yoksa benden uzak durduğunu mu anlayamıyorum.
Senden uzak duruyorum.
Hasiktir. Bu dürüstçe oldu.
Yalan söylememi mi istiyorsun?
Bu daha mı iyi hissettirecek?
Hayır, istemiyorum.
Tamam. Fare yahnisini başkasına verebilirsin.
Hayır, fare değil, keseli sıçan.
Yani, evet, temelde büyük bir fare, ama ben...
Şunu söylemek istiyorum...
ondan hoşlanmıştım.
Annen, hiçbirisini mazur göremeyeceğimiz bir sürü
korkunç, boktan şey yaptı ama...
Onu sevdim...
Onun pek çok şeyini sevdim.
Ve Tanrı'dan yapmak zorunda kaldığım şeyi yapmamayı diledim.
Ama bana söylemek istediğin
bir şey varsa söylemelisin.
Çoğumuz da senin ölmeni diliyoruz.
Onu asla takip etmemeliydik.
Bu tam da olmasından
korktuğum türden bir şeydi.
Birçok şeyden korktum.
Ama bu yeni.
Bilginize olsun,
birden fazla cephede zamanımız tükeniyor.
Çitlerin istikrarsızlığı en acil olanı.
Ama aynı zamanda hatalı mayın yerleştirmeyle de ilgileniyorum,
bu da bir kaskada yol açabilir.
Kaskat nedir?
Zincirleme reaksiyon.
Bu yavrulardan daha fazlası ortaya çıkıp
patlamaya başladığında ortada kalmak istemezsin.
Belki yapabileceğim bir şey vardır.
Bunları havaya uçuruyorum, değil mi?
İdeal olanı değil.
Ama bizi güvenli bir yere götüren yolu bulabilirsin.
Elbette.
Demek istediğim, bunu yapmak istememiştim.
Üzgünüm, biliyor musun?
Ya bundadır...
Şimdi ne yapıyor?
...ya
şundadır...
Vay! Hâlâ buradayım.
Güzel.
Buradan sonrasında iyi olacağız çocuklar.
Bir avcı harekete geçerse,
diğer her şey onun etrafında döner.
Oraya ait olmayan şeyleri fark etmeye,
doğru hissettirmeyen şeyleri bulmaya çalış.
Şimdi bir bakalım.
Bana ne gördüğünü söyle.
Yaşayanlara mı ölülere mi ait?
Aylak.
Etrafında biraz daha dolanabilirler.
Arkamda kal.
Hadi.
Hey! Orada hayatlarımızı tehlikeye attın.
- Ne için? - Tehlilkeye atmadım.
- Hepimiz bir... - Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
Arkadaşlarımız, ailelerimiz bize güveniyor.
Onun umursayacak kimsesi olmayabilir,
ama biz umursuyoruz.
Özür dilerim.
Fleetwood Yolu.
Ne?
Fleetwood Yolu'nu daha önce geçtik.
Farklı bir Fleetwood olmalı.
Şehrin her yerinde beş tane var...
sokaklar, caddeler, yollar... süper kafa karıştırıcı.
Hayır, kesinlikle Fleetwood Yolu'ydu.
Tabelayı gördüğümü ve kendi kendime
"Büyükbaba eskiden Fleetwood'u kullanırdı" dediğimi hatırlıyorum.
Bütün gün bu yolun etrafında
döndürüp durdun mu yoksa?
Doğru mu bu?
Yumiko...
Bize neyin peşinde olduğunu söylesen iyi olur,
belki seni burada canlı bırakırım.
Tamam, tamam, tamam. Belki de daha önce
Fleetwood'a dönüşü kaçırmış
olabilirim ama çok fazla eğleniyordum!
Ve sonra düşündüm ki, arkamızı dönüp
eğlenceyi devam ettirmek yerine manzaralı yoldan gidebiliriz!
- Mayın tarlasına. - Kötü görünüyor... Biliyorum.
Ama bunu daha önce de milyarlarca kez yaşadım
ve bir sorun olacağını
hiç düşünmemiştim.
Bütün istediğim size garajı göstermekti,
ve sonra şöyle diyecektiniz, "Prenses, sen harikasın!
Kalmak ve arkadaşın olmak istiyoruz!"
Ama, hayır...
Her şeyi berbat ettim.
Bunu şimdi anlıyorum.
Evet.
Siktir.
Buraya ilk geldiğimde, tek başımaydım,
eninde sonunda başka birinin geleceğini düşündüm.
Bu mümkün, öyle değil mi?
Ve sonra günler aylara dönüştü.
Ve burası hâlâ çok boştu. Ama sonra fark ettim ki,
bu, tüm bunlardan önce
hissettiğimden farklı değildi.
Bir keresinde biri bana
"Seni sevmek çok zor" demişti.
Belki de öyleyim.
Belki de bunu hak ediyorum.
Bütün gün
kafamdaki o küçük sesi duyup durdum...
"Ben buyum"
Geri dönüp size gerçeği söylemem
gerektiğini biliyorum ama
o sesin doğru olmasını istemedim.
Yani...
Özür dilerim.
Neler hissettiğine dair çok tanıdık bir duygu var içimde.
Kötü kararlar verdim.
İnsanlara yalan söyledim.
Kaçınılmaz alternatif yalnız kalmak anlamına geliyordu.
Kimse bunu istemez.
Evet.
Açıkça söyle lütfen;
o araçlara erişimin olduğu doğru mu?
Şuraya at.
Hemen.
Bunu içimden çıkarırsan yaparım.
Bu şekilde ölemem.
Bu doğal değil.
Bıçağı bırakırsan, ben düşünürüm.
Adamların nerede?
Birkaç mil doğuda.
Okyanusa yöneldiler.
Sürüyle birlikteler mi?
İzci misin?
Ben
bir başıma gidiyordum.
Neden?
Başka seçeneğim yoktu.
O insanları seviyorum ama o...
Orada kalamam.
O ne?
Kendisini kaybertti.
Siz Alfa'yı öldürdükten sonra.
Şunu çıkaracak mısın?
Nerede olduğumuzu biliyor mu?
Bilmiyorum.
Ama sizin için gelmekten vazgeçmeyecek.
Ona çok zarar verdiniz.
Hayır, lütfen.
Lütfen.
Sonrasında yürüyüp gitmek istiyorum.
Nerede olduğumuzu biliyor mu?
Bilmiyorum.
Cidden bilmiyorum.
Bunu yapmak zorunda değildin.
Onun bize faydalı bir bilgisi yoktu.
Zaten ölecekti.
Hızlıca olması daha iyi.
Onu öylece bırakacak mıyız?
Gidelim.
Belki bir ailesi vardır.
Bak, eğer sadece birkaç mil ötedeyseler,
belki kulenin tepesinden bir şey görebiliriz.
İnançlı ol. İnançlı ol.
İnançlı ol. İzle.
Öğren.
Sen gelmeden kaçıyorlar...
Dayanıklı ol...
İz-le...
İnançlı ol.
E-vet...
İnançlı ol...
ödüllendirileceksin...
Hâlâ yavaşlama belirtisi yok mu?
Sence bu işe yarayabilecek mi?
Bu plan?
İşe yaramak zorunda, değil mi?
Sanırım öyle.
Alfa öldükten sonra
önümüzdeki ışığı görmenin
daha kolay olacağını düşünürdüm.
Geçmişte neler kaybettiğimizi biliyorsun, değil mi?
Geçmişi getiremeyeceğimizi biliyorum.
Ama burada savaşabilirim,
bir daha kaybetmemek için mücadele edebilirim.
Gracie için, Adam için.
Ne gerekiyorsa.
O zaman, tüm bu kayıplar belki bir şeye katkıda bulunacaktır ...
Bekle. Yavaşlıyorlar mı?
Hayır.
- Yön değiştiriyorlar. - Kuleye yöneliyorlar.
- Haber ver. - Evet.
Bu iyi değil.
Gitmeliyiz, hemen şimdi.
Bana ne yapacağımı söyleyemezsin.
Haklısın, söyleyemem.
Hey.
Bence bana vurmalısın.
Bu seni daha iyi hissettirecek.
Kendimi iyi hissediyorum.
Onun yasını tutmalısın.
Veda etmelisin.
Yoksa seni içten içe yiyip bitirir.
Bu konuda bana güven.
Bak, o hâlâ senin annendi.
Herpimizin bir tanesi olur.
O yüzden bana vurup kızgınlığını
boşaltmaya çalışmalısın.
Yoksa bu insanlardan uzaklaşacaksın
ve bunu istemediğini biliyorum.
Ne istediğimi biliyor musun?
Söyle.
Sen bencil puştun tekisin.
Onu sadece seni
kahraman gibi görmelerini sağlamak için öldürdün.
Ama yapacağın hiçbir şey seni burada kahraman yapamaz!
Çünkü sen sadece kendini önemsiyorsun.
Şimdi bile, bunu yapmamı mı istiyorsun?
Ondan hoşlanıyor muydun?
Ondan hoşlandığını nasıl söyleyebilirsin sen ha?!
Ondan nefret ediyordum!
Ondan nefret etmek istiyorum,
ama sen bana bunu bile yapamayacağımı söylüyorsun. Siktir git!
Tamam, Lydia, geçti.
Hayır!
Geçmedi!
Tamam, geçti.
Geçti.
Tekerlekler.
Evet.
Bu tam olarak hayal ettiğim türden bir yolculuk değil,
ancak saatte 15 mil yürüyüşe göre
önemli bir ilerleme.
Dürüst olmak gerekirse, garaj hakkında yalan söylemiyormuş.
Bizi buraya getirdi.
Dostum.
- Dinle, ben... - Ben kötü bir insan değilim.
Şunu bilmeni istiyorum.
Bana güvenmemek için her türlü sebebin vardı.
Bu dünyadaki insanlara şans vermek çok zor.
Ve o insanlar sana yalan söylediğinde, senin...
Evet, biliyorum.
Berbat bir şey.
Batırdım.
Biliyorum.
Ve özür dilerim.
Sanırım...
Keşke daha iyi şeyler yapabilsem,
ama sanırım insani becerilerim paslanmış.
Bu, üzerinde çalışmamız gereken bir şey.
Bize katılmak ister misin diye sormaya geliyordum.
Bekle. Gerçekten mi?
Evet, bize bir daha yalan söylemeyeceksen... Tamam mı?
Evet.
Evet, evet, evet!
- Evet, evet! - Tamam.
Bölgeyi biliyorsun...
Zulamdan eşyalarımı almak için yeterli zamanımız var mı?
Yiyecek, kıyafet, havalı bir mızrak
ve biraz şekerleme var.
Bu silahımı geri alacağım anlamına mı geliyor?
Nereye gittiğimizi öğrenebilir miyim?
Haritanız var mı? Alabilir miyim?
Nedir o?
Onu öylece bıraktığımıza inanamıyorum.
Bir hendekte.
Ya kaybolsaydın ve
kimse seni bulamasaydı?
Ya da RJ kaybolsaydı.
Veya annem.
Bunun nereden icap ettiğini bana söylemelisin.
Sadece tekrar bir araya gelmemizi istiyorum.
Evimizde.
Hepsi bu.
Annene telsizle
eve gitmemesi gerektiğini söyledim, yani güvende.
Ve bu şekilde bizi bulabilir.
Onunla konuştun mu?
Hayır.
Ama denemeye devam edeceğim.
Önemli değil.
Yangından sonra onunla konuştum.
Belki de eve gelmez
diye endişeleniyorum.
Ne dedi?
Tanıştığı bazı insanlara yardım etmeye gitti.
Onun yardımına ihtiyacı olanlara.
Sana söylemek istemedim.
Neden?
Çünkü belki sen de gidersin.
Gitmem.
Söz veriyor musun?
Veremem.
- Neden? - Çünkü sana yalan söyleyemem.
Ne olacağını bilmiyorum.
Ne olacağını bilecek kimse de yok.
Ve bildiğim bir şey var.
Geride senin için her şeyi
yapabilecek bir sürü insan var.
Ve bir gün, büyüdüğünde,
onlar için her şeyi yapmana ihtiyaçları olacak insanlar.
Bir sürü ailen var.
Hiçbir şey sevdiğin birinin yerini dolduramaz.
Ama bu, olan biten her şeyin
kalbini kıracağı anlamına da gelmez.
Hey.
Gitmeliyiz evlat, tamam mı?
Hadi.
Gabriel?
Daryl... Neredesin?
Sesin kesiliyor, duyamıyorum seni.
Geri dönün...
onlar... çevirdiler etrafını...
Gabriel?
- Yük arabasına ihtiyacımız var... - Gabriel!
İnançlı ol.
İnançlı ollll....
Ödüllendirileceksin.
Ödüllendirileceksinnnn...
Çeviri: Henok İyi seyirler, sağlıklı günler. #EvdeKal, #FizikselMesafeniKoru