Eerder in The Walking Dead. - We vonden één van hun maskers vandaag.
Ze zijn voorzichtig. Ze vonden een huid. - Eén is aan onze kant geweest.
Zijn ze terug? - We moeten geen paniek veroorzaken.
Als we aan hun kant van de grens raken, dan betekent dat oorlog.
Waarom houden we ons aan grenzen, als Alpha er niet eens is.
7 JAAR GELEDEN
Open.
Mama.
Vlug, mama.
Mama, vlug.
Het spijt me, mama. - Door jou waren we er bijna weer geweest.
Mama, daar staat een man.
Het is tijd dat de groep terugkeert.
Er moet meer verzameld worden. Wachters die gevonden moeten worden.
We zijn ver verwijderd van de vijand. Hun angst zal afnemen.
Ze zullen angst hebben, waar we ook zijn.
Ze zullen angst hebben voor wat we gedaan hebben.
Twijfel je aan mij? Onze missie? - Nooit.
Neem de zusters mee als je weggaat.
Ze hebben een gave. Een neusje voor de doden.
We hebben geen kwaad in de zin.
Kun je praten?
Mama, ik vind dit maar niks. - Probeer ons maar te doden.
Knoop twee dingen goed in je oren. Eén: ik sterf niet zomaar...
en twee: je moet ook m'n dochter doden, want ik verlaat de aarde niet zonder haar.
Eén nacht.
Dank je. - Verlaat deze gang niet.
Kan ik me wassen? Sorry, de geur. - Is er water?
Is hij een monster?
We zijn nu allemaal monsters.
Wees alert. Gebouwen kunnen vol zitten.
Verzamelen we ze allemaal? - Iedereen die we kunnen vinden.
Opsplitsen. Apart vinden we ze beter.
Hoorde je me?
Hij houdt je in de gaten. - De zon voelt anders aan vandaag.
Voel je dat, zus? Alsof het recht in ons huid brandt.
Stop ermee. Je hoofd zit weer in de wolken.
Hij zal zien dat je niet toegewijd bent met het doel. Met haar.
Zeg dat niet.
Ik had je moeten achterlaten toen ik de kans had.
Ik hoor ze. Daarginds.
Was je aan het zingen?
Zo zou ik het niet noemen. - Doe dat niet weer.
Heb je een naam? - De doden hebben geen namen.
En wij zouden ze ook niet moeten hebben. Zonder naam of een verleden...
kunnen de sterksten onder ons, elkaar op een oerwijze kennen.
Ze vrezen niets.
Ze willen alleen maar voeden.
Ze zijn vrij.
Hoe ben je hier geëindigd?
Ik raakte in een strijd met de doden.
Ik moest m'n kamp een paar maanden terug verlaten.
Draag je daarom dat?
Mama, kom terug.
Ik vind 't leuk...
het geluid van de doden.
Het enige lied waarvan ik wil dat 't nooit stopt.
Zus, let op.
Wat is er met je?
Je zult boeten.
Het spijt me.
Ik voel niet...
Hij is daar beter af.
Ik hou van hem, en hij is weg.
Hij is met hen op een betere plek. - Stop.
Zij is nu niet-gecommitteerd.
Haar acties bedreigden de gehele groep.
Haar kind achterlaten brak haar.
Jij zult nooit begrijpen hoe het voelt om je kind achter te laten.
Je denkt nog aan Lydia. - Ze was allang dood voor ik 't eindigde.
Breng haar bij me in het diepe gedeelte. Ik zal wachten.
Je zult hier slapen. Ik zal op de gang blijven.
Het zal stil zijn. - Waarom zitten er kussens aan de muren?
Zodat de mensen die hier werden gebracht, zichzelf geen pijn zouden doen.
Mensen zoals die man daarbuiten?
Deze muren zouden zo'n iemand nooit kunnen beheersen.
Vind je hem aardig?
Ik wil 'm niet.
Je sliep nooit zonder... - Ik wil 'm niet.
Ik ben geen baby meer. Ik wil die stomme konijn niet.
Ik wil niet bang zijn. Ik wil meer zoals jou zijn, mama.
Ik heb zolang gewacht om dat te horen.
Ik hoop dat dat zal gebeuren...
want gebeurt dat niet...
dan moet ik je achterlaten.
Alsjeblieft, mama. Laat me niet achter. Ik zal beter m'n best doen. Echt waar.
Ik hou van je, mama.
Noem me niet zo.
Alpha, het spijt me.
Alsjeblieft.
Ik zal niet meer over hem praten.
Alsjeblieft.
Doe je masker af.
Kniel.
Dank je.
Alpha heeft haar genade getoond? - Ik zal nooit meer afdwalen, zus.
Wij denken ook constant aan die plek. Het leek veilig. Er was vee.
We kunnen teruggaan...
Waarom? - Stel geen vragen.
Als ze weer afdwaalt, vil ik haar in het bijzijn van iedereen.
Ze maakt de groep ongemakkelijk.
Dan houden we haar in de gaten. Zodat haar zwakte de groep niet beïnvloedt.
De anderen spraken al over de vijand. Over het leven wat ze zagen.
Dat is geen leven. Dat is een fantasie. - De groep moet dat opnieuw leren.
Ze moeten dat van dichtbij zien. - Dat zal gebeuren.
Wanneer? - Binnenkort.
Ben je tevreden?
Ik heb je 's nachts alleen zien weglopen bij 't kamp.
Ik ben hier...
zoals altijd.
Ik vind 't leuk met je te doden.
Je bent anders.
De mensen die me kenden voor dit alles, zouden waarschijnlijk hetzelfde zeggen.
Ik vertrouwde ze eigenlijk nooit.
Ik vertrouw bijna niemand. - Ik ook niet.
Goed gedaan, Grote Man.
"Grote Man"?
"Meneer G".
Ik dacht dat we geen namen hadden. - Het is geen naam. Het is een letter.
Als ik "G" ben, wat ben jij dan?
"A".
Dus je kan met ze lopen als je bedekt bent?
Het gaat niet zozeer om 't lopen met hen.
Je moet hen worden. Voelen wat zij voelen.
En wat voelen ze? - Niets.
Er zijn maar twee soorten mensen over in deze wereld.
Zij die dapper genoeg zijn om met de doden te lopen...
en al het andere.
Dus, zeg maar, B. Tot wie behoor jij?
Vertrek. Bij zonsopgang.
Kom niet terug.
Hoe was het, om alleen te zijn met haar?
Zoals je 't zou verwachten.
Ze is machtig. Kalm.
M'n hoofd voelt eindelijk weer goed.
Je denkt niet langer aan hem? - Ik ben blij dat ik dat offer gemaakt heb.
Zoals Alpha haar dochter opgeofferd heeft.
Ze zei dat toen ze haar zag sterven, ze er geen traan om gelaten heeft.
Zij is Alpha.
Ze huilt niet.
Het spijt me...
dat ik op 't spel zette wat we hier hebben. - Weet ik.
Doe dat niet meer. Nooit meer.
Meende je wat je eerder zei? Dat je me liever achter had gelaten?
Ga maar slapen, zus.
Haal ze terug. - Rustig. Hou de formatie aan.
Er zijn er teveel. - Blijf op het juiste pad. Ik wil hen.
Breng hem hier. - Heb je een baby meegenomen?
Heb je spijt van wat je deed?
Ze was niet-gecommitteerd.
Ze hoorde niet langer bij ons.
Ik moest de Alpha beschermen.
En dat deed je.
Dat was je lot.
Zoals de leeuwin die haar kermende welp doodbijt...
zijn we op z'n sterkst als we onze soortgenoten doden.
Het is de puurste, meest eerlijke manier om orde te scheppen in de chaos.
Jouw puurheid zal nooit vergeten worden.
Ja, Alpha.
Ik zie grootsheid in jou.
Ik zie een traan. Moet ik dat oplossen?
Ga weg.
Ben je verdrietig?
Ik heb me nog nooit zo kalm gevoeld. - Kalm?
We hebben drie mensen verloren en veel van de doden en jij bent kalm?
Het was een chaos.
Te midden van de chaos is er helderheid.
Ze vreest niets.
We zijn nu allemaal monsters.
Voor jouw dapperheid en opoffering...
en de groep boven jezelf te stellen...
benoem ik je tot Gamma.
Op Gamma.
Je bent uren weg gebleven.
Ben je boos op me? - Ik voel niets voor jou.
Ik ben ook leeg, zoals Alpha wilt. - Waar is ze?
Ik zag haar een tijd geleden naar 't oude kamp gaan.
We zijn nu allemaal monsters.
Lydia?
Ben je gek geworden? - Of jij?
Ik zei dat je hier nooit moest komen.
Ik moet m'n dochter vinden. - Kan me niet schelen.
Heb je dat bewaard?
Dit is voor Lydia.
Je zei dat ze dood was. Dat je haar had gedood.
Je wilt haar terug.
Je had hier niet moeten komen. - Waarom? Waarom loog je tegen me?
Ze komt nooit terug. Hoe erg je dat ook hoopt...
of probeert te vervangen met een ander.
Ze is verdwenen, Alpha.
Ze is m'n dochter. M'n schatje.
Ik kon haar niet doden.
Ze mogen het niet weten.
Ze mogen niet weten dat Lydia leeft. Ze mogen het niet weten.
Dat gebeurt niet. - Lydia is dood. Dood voor mij.
Ze was dood op het moment dat ze geboren werd.
Omdat ze niet zoals ik was.
Ik ken je beter dan jij jezelf kent. Jij hebt je slechte kanten, net als ik.
Maar je bent niet gebroken. Je bent hiervoor gemaakt.
Nee, stop. Ze probeert je te redden.
M'n schatje.
Mama, ik was sterk. - Dat was je. En ik ben zo trots op je.
Maar verlaat me nooit meer. Hoor je me?
De wereld werd donker, zodat wij een nieuw pad konden zien.
Dus kom. Kom mee.
Wandel met me mee in de duisternis. Loop mee en je zult nooit meer alleen zijn.
Mijn "G".
Ik ben het einde van de wereld.
Wij zijn het einde van de wereld.
Kom met ons mee. - Ik kan hem niet verlaten.
Dat hoeft niet.
Ik zag rook bij de grens.
De vijand is er mogelijk overheen gegaan.
We moeten hen een lesje leren. En de groep zal toekijken.
We gaan terug.
We wandelen in de duisternis.
We zijn vrij.
We baden in bloed.
We zijn vrij.
We houden van niets.
We zijn vrij.
We vrezen niets.
We zijn vrij.
We praten niet.
We zijn vrij.
We omarmen alles wat dood is.
We zijn vrij.
Dit is het einde van de wereld.
Nu is het einde van de wereld.
Wij zijn het einde van de wereld.