"The Walking Dead" önceki bölümlerde...
Yola çıktığımız günden beri diktatörü oynuyor.
Kararları ben veriyorum
çünkü herkes böyle oy verdi.
Seni öldürmeye gelince...
Doğrusu hep aklımda.
Biz Commonwealth Denetçileriyiz.
siz Birinci Seviye Değerlendirme altındasınız.
Hadi gidiyoruz, hadi.
Hayır! Mira.
Yumiko!
Kalmam gerekiyor.
Ahh! Negan!
- Çeviri: Henok- -- İyi seyirler, sağlıklı günler --
Pasla kaplanmış.
Emin ol, hepsi öyledir.
Maggie nerede?
O... Tam arkamdaydı...
Biri beni yukarı kaldırsın.
Yukarıya gidersen ölürsün.
Bunu deneseydin deliye dönerdi.
İlerlemeye devam etmemizi isterdi.
Pekâlâ, o kapıyı açmamız lazım.
Sonra da çekici trenin önğne gelene dek
vagondan vagona atlarız.
Oradan da atlayarak
yolumuza devam edeceğiz.
Dikkatli olun çocuklar.
"Hepimiz için geliyor."
Bunun ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi? İlan panosunun?
- Commonwealth gerçek. - Bu senin cüzdan ebatlarında bir fotoğrafındı,
ve kardeşinin cüzdanındaydı yani kıyamet koptuğunda üzerindeydi,
bu da muhtemelen 10 yıldan fazla bir zaman boyunca,
bu fotoğrafı cüzdanında taşıdığı anlamına geliyor. Peki kim koydu oraya?
Kulağa çok hoş geliyor.
Ne?
Ve ayrıca söylediklerin.
Peki plan nedir?
Onların bir yapıları, kanunları var.
Burada yetkili biri vardır
ve o kişiyle konuşacağım.
Bu kadar mı? Planı mı anlatıyorsun?
Evet. Buz gibi soğuk. Talepler ve sonuçlar.
Ne?
Yok bir şey. Sadece...
O senin kardeşin. Bunun "buz gibi soğuk" olacağından emin misin?
Evet, ben bir avukattım. Bana doğal olarak geliyor.
Bak, kardeşimi seviyorum.
Ama tüm olan bitenlerden çok uzun zaman önceden
görmemiştim onu ve düşündüm ki...
Önemli değil. Konuşabildiğim sürece
- iyi olacağım... - Şşş! Bekle.
Dün geceki oydu.
Bize nasıl baktığını gördün mü? Biliyor.
Durumumuz gayet iyi. Kimse kaçmaya çalıştığımızı bilmiyor,
veya inan bana bize seslenirken...
Ezekiel gitti.
Sizin sonraki sorunuzu beklerken,
her taarafa baktım,i etrafa sordum.
Kimse bir şey söylemiyor. Biri onu kaçırdı.
Birileri ne yapmaya çalıştığımızı biliyor
ve o sadece düşen ilk domino taşı.
Denetim sorgunuzu beklerken,
nasıl bildiğimi bilmiyorum. Tek bildiğim çıldırdığım!
Muhtemelen "Koca Adam"ı azarladığı için götürdüler.
Tanrım. Koca adamı neden azarladı ki?
Onlarla konuşmalıyız. Onlarla konuşmalıyız.
Kim olduğumuzu ve gerçekte nereden olduğumuzu itiraf edebiliriz.
Eugene, son kez söylüyorum,
kolluk güçleriyle konuşma.
Ya da konuşmak zorunda kalacağın
durumlarda hikâyeye bağlı kal.
Peki, ne yapacağız?
Bekle, ne oldu? Sakin ol.
Buz! Buz!
Bizimkilerden birini mi yakaladın?
Ona ne yaptın? Nereye götürüldüğünü bilmek istiyorum!
Hanımefendi, sakin olun.
Arkadaşının nerede olduğunu bilmiyorum.
O zaman bu konuşmayı sürdürmemiz için bir neden yok.
Bana cevap verebilecek
biriyle konuşmak istiyorum.
Kime rapor veriyorsun?
Amirimle konuşmak ister misin?
Evet, doğru! Müdürle konuşmak istiyoruz!
Sevgili babacığım, her zaman derdin ki, eğer bir hafta içinde geri gelmezsem hayatına devam edersin. Annem dinlemedi...
ve aramaya gitti. 3 hafta oldu, sonrakine vardık. Jesse'ye gözkulak olacağım ve her gün saat 10'da telsizi çevireceğim.
Seni seven çocukların. GÖrüşmek üzere. Tom ve Jesse.
Hey, Köpek! Buraya gel! Buraya gel!
Hey, Köpek!
Buraya gel!
Köpek!
Neden burada olduğundan emin değilim.
Zaten değerlendirmeden geçtin.
Beni değerlendirdiğini mi sanıyorsun?
Hayır, canım.
Seni değerlendiriyordum.
Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun...
Topluluğunuz büyük ve organize.
Bir bürokrasi var ve sen de bunun bir parçasısın.
Muhtemelen dünyanın çöküşünden önce böyle bir işin vardı.
Tahmin etmem gerekirse,
adli psikolog derdim.
Belki de bir akademisyendin.
Araştırma görevlisi?
Rolün topluluğunuz için tehdit analizi yapmak.
Kim olduğumuzu sorup duruyorsunuz
çünkü sizin üstlerinizden biri bunun
kim olduğumuz hakkında bir hükme varmak için
iyi bir başlangıç noktası olduğuna karar vermiş.
Böylelikle beynimizin tozlu köşelerini kurcalıyorsunuz,
tuvalet alışkanlıklarımız hakkındaki
sorularla sınır duygumuzu sınıyorsunuz.
Arkadaşlarımdan birini
2 dolarlık banknot yüzünden azarlayıp haşladın
bu da beni para biriminizin ABD doları olduğuna ve,
dolaşımdaki parayı sıkı bir şekilde
kontrol altında tutuma ihtiyacı duyduğunuza inandırıyor.
Bilindik bir paraa birimini kullanmak güçlü bir psikolojik taktik,
çünkü insanların eski dünyayı umutsuzca nasıl da özlediğini biliyorsunuz.
Neler yapıp yapamayacağımızı ve topluluğunuza bir katkımızın
olup olamayacağını, ya da kaynakları
tüketip tüketmeyeceğimizi anlamak istiyorsunuz.
Ama şu da var ki, varlığınızı da haklı göstermeniz gerekiyor.
Çünkü günün sonunda, karşınıza aldığınız kişinin
sizi uykunuzdayken
öldürüp öldürmeyeceği konusunda
içgüdülerinize güvenmeniz gerekdiği düşünülürse,
çöpleri taşıyıp sokakları hastalıklardan uzak tutacak birileri
sonsuz sıkıcılıktaki soru listeleri
hazırlayabilecek birisinden
daha değerli değil midir?
Ama ikiniz de kurallara uyan insanlarsınız.
Ben bir avukattım.
Kuralları severim.
Kaosa bir düzen getiriyorlar.
Bu da bana ihtiyacınız olduğu anlamına geliyor.
Göğüs cerrahı olan kardeşimin Commonwealth'ta yaşadığına
ve beni aradığına inanmak için bazı gerekçelerim var.
Topluluğunuzun iltica ve göçmenlik politikalarına göre
grubum için işlemlerin hızlandırılmasını istiyorum.
Okula nerede gittiniz?
Oxford'da lisans öğrencisi, Harvard'da Hukuk Doktorası,
bence sen bunu iyi biliyorsun. Profesyonel kimlik bilgilerimi
tekrardan listelememi ister misiniz?
Kahve?
Hareket etmeyi keser misin? Sinirlerimi bir uçtan bir uca,
şu meşhur 10 üzerinden 11'e çıkarıyorsun.
Elimde değil. Bu kadar bekledik bekledik,
şimdi de çok fena çişim geliyor.
Bundan bahsetmemeliydim. Hemen döneceğim.
Hayır, hayır! Artık ayrılmak yok!
Eugene. Turuncu takım elbiseli o hoş adam
bir kahveyle içeri girdiyse
bu Yumiko için her şey yolunda gidiyor demek, değil mi?
Belki ben dönene kadar çıkar.
Şey, tuvalet kâğıdınız var mı?
Kahretsin!
Çok heyecanlıyım!
Ben sayıyorum. 3, 2, 1!
Neden bunu siz halletmiyorsunuz?
Yorulduğunuzda biz devralacağız.
Vagonun üstünden mi geliyor bu?
Aylaklar olabilir.
Şşş!
Altımızda. Mors alfabesi bu.
Bu SOS.
Ayağım kaydı.
O gördü ve beni ölüme terk etti.
Evet.
Tamam. Ne olmuş yani?
Sadece itiraf mı ediyorsun?
Onu öldürmeye çalıştın!
Hayır, başı beladaydı ve ben yardım etmedim.
Arada büyük bir fark var.
Tamam, şimdi sana kim yardım edecek?
Burada kim arkanı kolladı?
Evet, bu sayıyı saymak için parmaklara ihtiyacın yok.
Beni öldürmekten bahsediyordu, er ya da geç bunu yapacağından,
ama bir şekilde onun için
taşaklarımı tehlikeye atmadığım için
koca yaşlı pislik ben mi oluyorum?
Her biriniz için kahrolası bir
altın değerindeyim.
Evet, Hilltop'u yakmak işe yaradı, ha?
Alfa'yı öldürdüm, değil mi?
Yani evet, yardımcı oldum.
Çünkü bunu yapmasaydım,
tanıdığın herkesin kafatası kazıklara geçirilecekti.
Yapılması gerekeni yaptım, tamam mı?
Çabalıyorum.
Evet, tamam. Tek kelimesine bile inanmıyorum.
Aynen.
Başınla onayla ve olur de.
Şehri onsuz da geçebiliriz.
İmdat! Yardım edin! İmdat!
- Sonra. - İmdat!
İmdat!
Gage?!Ne oldu?!
Tünellerde kaybolduk! Aylaklar her yerdeler, her yerdeler,
Oraya nasıl geldin?
En uçta açık bir kapı var.
- Kapattın mı? - Şey...
- Gage? - Ben...
Hey, bu biraz daha gevşek görünüyor. Kocaayak, bir el atıver şuna.
Onu açarsak, hepsi içeri girecek.
O şuracıkta.
Öyle olduğunu biliyorum.
Canın cehenneme.
Alden?
Hadi.
Aklını mı kaçırdın? Çekil!
Çekil!
Maggie?
Maggie?!
Kapıyı aç!
Bak, özür dilerim, tamam mı?! Üzgünüm...
Ben... Bir hata yaptım ve özür dilerim.
aama ben sadece...
Bir şans daha istiyorum. Tamam mı?
Bir daha yapmayacağım. Bir daha yapmayacağım.
Daha iyi biri olacağım. Lütfen, ben... Lütfen.
Maggie, beni dinle.
Zamanımız var. Kapıyı açabiliriz.
Maggie! Maggie!
Onları temizleyecek cephanemiz yok.
Bırak gitsin.
Üzgünüm.
Yapamam.
Yalancı.
Afedersiniz. Arkadaşım Yumiko'yu bekliyordum.
Şuradaki odada.
Ne zaman bitebileceğine dair bana taahmini bir süre
verebilir misin diye merak ediyordum.
İçeride kimse yok.
Ama arkadaşımın iki sorgulayıcıyla içeri girdiğini gördüm,
ve ne onun ne de diğerlerinin çıktığını görmedim.
Bir kontrel ederseniz...
İçeride kimse yok bayım.
Diğer arkadaşım bayanlar tuvaletini kullanmaya gitti...
Ne arkadaşı?
Gitmenizi istiyorum.
Derhal.
Nedir o?
Kötü anılar.
Nereden?
Ona bakmak istemiyorsunuz.
Neden?
Neden ona bakmıyorsunuz?
Bütün bunlar, bir korkak olarak ölen bir adamın kabuğu.
Bu kışkırtıcı bir fikir, Peder.
Korkmuştu
ama bu şekilde ölmeyi hak etmiyordu.
Akla gelebilecek en kötü şekilde.
Daha berbat yolları da var.
Çok daha kötüsü.
Elijah ve adamlarını bulmadan önce...
Hershel ve ben uzun zaman boyunca yalnız yaşadık.
Bir gün, ters dönmüş bir market arabasının önünde
diz çökmüş yaşlı bir adamla karşılaştık.
Oğulları ve kızları için olduğunu söylediği çöpe atılmış
giysilerle dolu arabayı eve götürmesine
yardım edebilir miyiz diye sordu?
Ve zahmetimiz karşılığında bize yiyecek vereceğini söyledi.
Yalancı biri olduğunu biliyordum.
Ama açlıktan ölüyorduk ve
Hershel kısa süre sonra ölecekti.
Bu yüzden onu evine kadar takip ettik.
Boğazına bir bıçak dayadım ve cebine uzandım.
Beni bayıltacağı kloroform bezini çıkardım.
Ağzına tıktım.
Sonra evin içine girdik
ve küçük oğlumu bir odaya kilitleyerek
evin her tarafını aradım.
Orada üç kişi vardı...
şekilleri bozulmuş...
İnsan denilemez haldeydiler.
Peşimizden geldiler.
Ama onları ben hallettim.
Ve sonra ev sessizleşti,
tavan arasında üst kattan gelen
bu pat pat sesi hariç.
Ben de belki de orada serbest kalmaya çalışan bağlanmış
insanlar vardır diye düşündüm.
Ben de koridorun sonundaki kapıya doğru yürüdüm.
Kapaıyı açtım ve kafamı kaaldırdım
bir sürü merdiven vardı.
Merdivenlerin başında,
kıvranan ve sallanan bir gölge vardı.
Bir hayvan sandım.
Sonra birden merdivenlerden düştü
ve ayaklarımın dibine geldi.
Eskiden kadın olan
bir aylaktı.
Kolları ve bacakları
kesilmişti,
sonra da dikiş atılmıştı.
Gözleri oyulmuştu.
Dili yoktu.
Ve boğazından, ses tellerinin kesildiği
sonra da dağlandığı bir yarıktan
hırıltıyla inliyordu.
Karnı yuvarlak ve doluydu.
Ve içinde her ne varsa dışarı çıkmaya çalışıyordu.
Yukarı çıktım, onun gibi üç kişi daha vardı.
Ama kalpleri hala atıyordu.
Ve ilk düşündüğüm şeyi biliyor musunuz?
Aklımdan geçen ilk şeyi?
"Eğer yaşıyorlarsa,
burada yiyecek de olmalı."
Ben de onlarla ilgilendim.
Sonra yemeği buldum.
Hem de çok.
Hershel ve ben arabayı yiyecekle doldurduk ve ayrıldık.
Bunu söylediğimde hiçbir şey hissetmiyorum.
Beni anlıyor musun?
Çünkü dışarıda olan bu.
Ve bunu gördüğümde, bir şeyleri kaybettim.
Ve bunun yaptığım kötü bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Çünkü bu her şeyi çok daha net hale getirdi.
Alexandria'da yaşadıklarımız,
Hilltop'ta sahip olduklarımız
Meridian'da...
Çok nadirdir.
Olmak zorunda.
Dışarıdaki her şeyle karşılaştırıldığında.
Çünkü öyle değilse...
Şanslı olduğumuz anlamına geliyor.
Kimsenin bunu çözemediği anlamına geliyor.
Kimse bunu çözemedi,
ve kimse de çözemeyecek.
Köpek?
Daryl, yardım et bana.
Ne kadar kötü?
Hiç iyi değil.
Yukarı mı çıktın?
Evet.
Kötü fikir.
Gage'i kaybettim.
Cephane çantası nerede?
Onu da kaybettim.
Yapma... Dur.
Bunu benim için harcama.
Al işte. Sahip olduğum tek şey bu.
Çocuklarıma bir korkak olarak ölmediğimi söyle.
Tıkanmış.
Hey!
Bu taraftan geliyorlar!
Geri çekil!
Şşşş, evlat.
Hadi, birazcık daha!
Acele edin!
Hadi, çabuk!
Hadi, eğilin!
Yol arkadaşlarıma ne yaptınız?
Yeniden işlenmeye alındılar.
"İşlenmek" idari bir işlem mi?
Sucuk veya diğer et ürünlerinde olduğu gibi mi işlenmek?
Bu meraklı zihnin bilmesi gerekiyor.
Onları görmek istiyorum.
Gergin olmayı sever misin?
Hayır.
Sadece bir şey kalbimi zıplatıyor.
Dışarıda ölülerle
savaşmak.
Mor sürüler.
Ben...
her defasında pompalıyorum.
Ama kötü bir şekilde değil.
Al, terini temizle.
Bence bu, bu...
Bu boktan şey için yalan söyleyemezsin.
- Ben... - O yüzden yalan söyleme.
Tamam.
Ben gitmiyordum.
Gitmiyor muydun?
Hayır.
Bu senden hoşlanmama sebep oluyor.
Bunu yapmaya devam edersen, sana yardımcı olur.
Eğer yapmazsan...
Beni anladın mı?
Kendi kelimelerini kullan.
E-evet.
Evet, efendim..
Güzel.
Hemen.
Geri çekildiğini biliyorum.
Kendini tuttuğunu biliyorsun.
Sana iki soru soracağım.
Bana iki cevap vereceksin. Doğru cevaplar.
Bunu yapar mısın?
Gidebilirsin.
Arkadaşlarını tekrar göreceksin.
Her şey düzelecek.
Bu kadar basit.
Hazır mısın?
Yerleşiminiz nerede?
Ve neden o tren istasyonundaydınız?
Eugene.
Eğer yalan söylersen.
Bileceğim.
Peki, tamam.
Haklısın.
Bir şey saklıyordum.
Açıkçası, bundan önce konuşmak istedim.
Ama arkadaşlarımın ne düşüneceğinden endişe ediyordum.
Her zaman en duygusal adam olduğumu söyleyemem ama
10.000'den fazla saat süren ölüm, kayıp
ve korkum beni biraz açtı.
Seyahatlerimiz sırasında bu telsizi buldum.
Her gece boşluğa konuşurdum,
aptallrın alıştığı "ya tutarsa"ya
tutunurdum ve aptal olmasaydım bir hiç olurdum.
Sonra bir gece,
bahsettiğim boşluktan bir ses geldi.
Güzel bir ses.
Konuşmaya başldık ve...
...ilham verici düşüncelerimden tiksinmedi.
Tren müzeleri ve dondurma külahlarından bahsettik.
Güldük.
Iron Maiden şarkıları söyledik.
Sonra da buluşmak istedik.
Ben de arkadaşlarıma
üçümüz o tren istasyonuna yardım gelirse bahanesiyle
gelmeye ikna ettim,
çünkü başka türlü gelmeyeceklerini biliyordum.
Ama tek düşündüğüm Stephanie'ydi.
Yani evet, yalan söyledim.
Bunca zamandır yalan söylüyordum
çünkü bu dünyadaki üç arkadaşımı kaybetmekten korkuyorum.
Stephanie'nin büyük bir yerleşim yerinde yaşadığı konusunda
yalan söyledim çünkü belki de
söylediği kişi olmadığından korkuyordum.
Belki de yalnızca insan ölüm
tuzağına çeken bir kadındır.
Romantik diyardaki sicilim en iyi ihtimalle sivilceli.
Ben ilişkileri kolayca kurup yaşayan biri değilim,
özellikle düzgün seks yapanlar.
Ve ben aslında bir bakirim.
Çokça gözlemlemiş olmama rağmen bu eylemi
itiraf etmek istediğimden dahaa fazla gözlemledim.
Kıkırdamalarınızı tuttuğunuz için teşekkür ederim.
Ben... Münasip bir flört aşamasından sonra Stephanie'nin
pek de kıskanılacak hâlde olmayan durumumu değiştirecek kişi
olabileceğini umuyordum,
çünkü ben içten içe onun,
Tek Gerçek Aşkım olmasını umuyordum.
Ve şimdi bunu bu odada itiraf etmek zorunda kaldım
ve bundan dolayı aşağılanmış hissettim.
Ve...
Stephanie de
ona karşı dürüst olmadığımı öğrenirse
artık benimle bir ilgisinin olmasını istemeyebileceğinden korkuyorum.
İşte bunu...
içimden atacağım için çok rahatladım.
Çünkü şu noktaya kadar
söylediğim her şey gerçekten de oldu.
Eugene!
Her şey yolunda dostum.
Sandım ki... Seni nereye götürdüler?
Bir revire.
Bir hekim yüzüme buğu saldı, bana iğrenç bir bitkisel öksürük şurubu verdi
ve ben de uyudum.
Öksürük şurubuna alkol mu katmışlar?
Hayır, hayır. Feneri odamdan aldılar
ve uyuyakaldım.
Hekim beni birkaç kez kontrol etti,
sonra Yumiko'yu ziyarete getirdiler, sonra da bizi Prenses'le bir bekleme odasına götürdüler,
ve ardından bizi buraya getirdiler.
Evet. Tanrıya şükür sen de buradasın. Endişeliydik.
Daimi birliğin Yeni Yasasının 114A Bölümü uyarınca, Eski Anayasa'nın 1. Maaddesi,
8. Bölümü ve eski UDHR'nin 14. Maddesince geliştirilen geleneklere saygıyla
Birleşik kasabalara sığınma
ve vatandaşlık için
ilk ilşlemleri başarıyla
tamamlayarak
birliğin içinde yer alma hakkı kazandınız.
Bu kapılardan çıktığınızda,
oryantasyon tamamlanana kadar size eşlik edilecek.
Daayakçı bir polis nezaretinde.
Commonwealth'a hoş geldiniz.
West Point'e gittim, götlek.
Bunu anlamadım... Ne değişti de böyle oldu. Neden tüm bunlar...
Bunu sorgulama, buradayız.
Hanginiz Eugene?
Selam.
Ben Stephanie.
Bu nedir?
Bir çocuktan ailesine bir mektup.
Daha öncesine ait.
Buldun mu?
Evet, tünellerin aşağısında.
Aşağıda başka bir şey gördün mü?
Hayır. Gördüğümüz aynı şeyler.
Dışarı mı çıkıyoruz?
Önce dolambaçlı yoldan gitmeliyiz.
Arbor Hills.
- Orada ne var? - Gizli tedarik deposu.
Georgie hayatta kalanları ararken
sıkıntıya düşersek diye her yere yerleştirdi.
Cephane, yiyecek, silahlar var.
Orada dinlen, stoğunu al ve sonra Meridian'a dön.
Radyo kulesi o mahalleyi işaret ediyor.
Nerede olduğunu biliyor musun?
Evet. Gidelim.
Hadi, gidelim evlat.
Buraya son geldiğimden bu yana
burası epey boka sarmış.
İkişer ikişer çıkalım, kesebi...
Aah! Aah!
Kaçın!
Arkadaşlarımı öldürmeye çalıştın.
- Don't be scared. - I'm not.
Things change. You need to rethink your plan.
The plan doesn't change. We need that food.
The walls are about to fail.
If we don't get those horses,
we're all gonna starve to death.
I thought you were a man of God.
God isn't here anymore.
No! No!
When we start, we see that Maggie, she's down there,
she's fighting the walkers.
For our heroes, you're not a hero unless you fight
through things and you survive things,
and Maggie is a survivor. She has been through a lot.
Putting her in situations where she's really just having to be
strong and smart... that's always a good place to put
our heroes like Maggie.
So, we just felt like it was important to start the episode
on her like that because you just see, like, how determined
she is to get through her mission.
Daryl, in a lot of ways, is in this very atmospheric part
of the story, but it's all important to kind of
remind us of stakes and what's out there in the world,
and we liked this idea of showing this mural.
We wanted to touch on these themes of high and low class,
which go throughout the season.
At the top of the mural, you'll see this family wearing crowns
and then Daryl scans his flashlight down and you see,
it's the same family and they're still wearing the crowns,
but they're now homeless and they're looking for food.
And you see people who are in crowns
that are being torn apart,
not by zombies, but by other humans,
and so we were trying to tell the story of what happened
in these subway tunnels, and the backstory of it is that
there was this massive class struggle that happened.
People wound up being murdered and stuffed in bags,
and so you see a mixing of people who are homeless
along with people who had a lot of money.
You know, there's a guy in a suit with just a suitcase
full of cash that he tried to run away with,
but you now think, like, "Well, that was useless."
And then you even see a different context for money,
because he finds this bag of things left behind
by children who were forced to be
almost adults in their own right
and you see something that was a bill that became just note paper
for this child to leave a message to parents,
and clearly, they never found each other.
You know, there was a bunny that Maggie saw on the tracks,
and then you see the photo of these two beautiful children,
and the daughter had the stuffed bunny,
so they either didn't make it or at the very least,
they had to run and leave that toy behind.
So, for Daryl as he's kind of going through,
it's a reminder for him that the mission they're on
is to prevent their people from winding up in a place like this.
Keeping them afloat is worth the sacrifice for our heroes.
Some of the things that we love about Princess
is that she is just this bright, shining light
in the middle of this dark world.
She is authentically who she is.
She has been through so much trauma, but is looking to
connect with people.
You know, we claim this character as having ADHD,
and we've tried to kind of be true to some of
the mental health struggles that sometimes accompany that,
because you just think in a different way,
and sometimes, people don't accept that.
But, you know, we've seen that she's incredibly observant,
and that because she can sort of hyper-focus on things,
she notices things that a lot of people miss,
and so that in and of itself becomes this thing
that helps our people almost escape in the first episode.
I also think, like, you know, she's not shy.
She just kind of was like,
"Well, I gotta go to the bathroom,
so I'm just going to talk to this guy."
Do you have toilet paper?
I'm excited.
The fact that she is somebody that is not afraid to
try to connect with people is something that's going to
take her really, really far, at the end of the day.
You want to speak to my supervisor?
That's right! We wanna talk to the manager.
When Maggie comes back in the train car
and says, "I slipped and he saw me do it
and he left me to die." And he's like...
Okay. So what?
That's just Negan. I don't think he feels a lot of shame
about, like, the things that he does as a survivor,
and I think he's always been oddly a straight shooter.
He pretty much tells you who he is and what he thinks,
and he tells every person what he thinks about them.
Like, a lot of times... he can be a real bully at times,
like, to people and just kind of
call them names and things like that.
I'll tell you why I'm here, man-tits.
I'm real close to shoving a gag in your mouth.
Well, why don't you get up
on your little tippy toes and try.
There's definitely no not knowing
where you stand with Negan.
Hey, this one seems a bit looser!
Sasquatch, gimme a hand!
In the scene with Gage, we felt that it was
really important to come to a point in this story
where a horrible decision had to be made.
Gage is so young.
I mean, the guy is kind of a jerk.
He was part of the group that was bullying Lydia
at Alexandria. He was sort of complicit
in this attack on her.
But we thought like, you know, somebody like that,
who's still kind of young and growing...
He's out on this mission because he wants to try to
help and try to redeem something,
but he made some bad choices, once again.
Gage.
He took our supplies.
He runs off at the first opportunity
and he takes supplies with him.
When he comes back, our people would have let him
back in if they could have, but I think when they look at
the math of, like, you've got a herd of zombies
coming after you, you were a coward,
if we let you in, now we're going to use our ammo,
we're going to use our energy. You might die anyway
and we might all die. I think that Maggie kind of
looks at that and she thinks like a general and goes,
like, "You're an acceptable loss
in order for the rest of us to go on."
But that doesn't make the decision any nicer
or easier, because he also takes his moment to kind of say,
"'F' you. Like, if you're going to do this, then you're going to
watch me turn in front of you.
Like, that's what's going to happen."
An important moment in the arc between Maggie and Negan is,
there's this moment where they feel like
they're just in real trouble,
and maybe they're all going to die,
and Maggie hands Negan a gun that she has on her.
Maggie really is just kind of, like, cold, hard leader
at that point. Right then, he's just an asset.
The mission has become more important
than any one individual or any one dynamic
that exists between them, and that is true even for her.
And so, when he gives it back, maybe there is at least
this tiny, tiny bit of trust that has passed back and forth
between them, and that's going to just be part of
the shifting sands that they're on as they're going through
this mission together.
The final scene with the Reapers shows, like,
"A", they've got the hanging bodies and all kinds of
things... like, there is definitely sort of
this "Apocalypse Now" type of vibe to them.
This element of, "Don't mess with us.
Our territory is our territory.
Don't cross, but if you do, there's going to be a problem."
And just the way that they're marching forward,
you see this sort of boldness of, like,
"We're not afraid of coming to meet you."
They are very, very, very formidable and they know it.
- Synced and corrected by VitoSilans - -- www.Addic7ed.com --