Wilee.
18:33
17:00
Cholera.
Nie mogę pracować w biurze.
Nie znoszę garniturów.
Lubię jeździć.
Ostre koło, stalowa rama, brak hamulców.
Rower nie jedzie siłą rozpędu.
Pedały ciągle się obracają.
Nie mogę się zatrzymywać.
Nawet nie chcę.
Po ulicach Nowego Jorku jeździ 1500 kurierów rowerowych.
Moźesz wysłać e-mail, nadać paczkę, przefaksować, wysłać skan,
ale kiedy kończą się moźliwości,
a przesyłka musi zostać dostarczona,
potrzebujesz nas.
Niektórzy przypłacają tę pracę źyciem.
Piesi są naszą zmorą.
Taksówki są zabójcze.
Czasem coś nas potrąci.
Czasem się odegramy.
Jeśli go nie używasz,
to i tak ci się nie przyda.
Moje lusterko!
Trzymamy się razem, bo na ulicy nie mamy przyjaciół.
"Idź do fryzjera. Wykąp się. Zjeźdźaj".
Stać!
Uważaj!
Ludzie nie mają pojęcia, po co ryzykujemy źycie w tym labiryncie
za 80 dolców dziennie, jak dobrze pójdzie.
Ale jeśli robisz to dla pieniędzy,
długo nie pojeździsz.
Hej!
Cześć, tu Vanessa. Zostaw wiadomość, a ja oddzwonię.
Zostawiam wiadomość. To jakieś szczyty. Dlaczego ty nie zadzwonisz?
Hej.
- Samantha Harris, TVM? - Tak.
Proszę tu podpisać.
Potrzebujesz numer?
- Masz dla mnie paczkę? - Masz ją przecież.
Z całą pewnością nie.
Ma ją ktoś z twojej firmy.
Jak wygląda?
Ładniejszy ode mnie.
Uważaj z tyłu.
Biuro Manny'ego. Mówi Manny.
Przejąłeś mój rewir?
Miałem tam kurs. Wziąłem ją po drodze.
Ale to moja paczka.
To czemu jest w mojej torbie?
Jadę ją przejąć.
Szkoda twojego czasu. Zaraz będę na miejscu.
Jestem tuż za tobą.
To teraz moja paczka. Tak jak twoja dziewczyna.
Zaczynam się martwić, chłopie.
Minęło już parę dni. Manny jest dżentelmenem,
ale ma na nią ochotę.
Dupek.
54. ulica i 3. aleja
28. ulica i 11. aleja
Nie, skarbie. Indie, czyli Gandhi, a nie Siedzący Byk.
Już się robi.
Skarbie, muszę lecieć.
Security Courier.
- Dwójka na 20 do Squida. - Jasne.
Jestem. Radio mi padło, nie miałem kontaktu.
Raj, co jest grane? Manny jest na mojej trasie?
Doprawdy?
Doprawdy. Nie rób z siebie mistrza zen. Daleko ci do tego.
Tito, mój ty królu centrum. Zawsze wolno, ale skutecznie.
Wyprzedził cię sprzedawca hot-dogów?
Przynajmniej kręcę równo, Raj. Raz lewym, raz prawym pedałem.
Nie mam pojęcia, o co mu chodzi.
Te jego gadki nie mają sensu,
albo mają, tylko bardzo głęboki.
Mam dzisiaj przestoje. Masz coś dla mnie?
- Potrzebuję zlecenia. - Kręć równo, stary.
- Skończ z tymi banałami. - Tito to powiedział, nie ja.
Nie przywitasz się?
Vanesso, mam nadzieję, że i naprawisz koło i wrócisz do pracy.
Tak.
Dlaczego nie oddzwoniłaś?
Nie mam ci nic do powiedzenia.
Wiem, że mnie nie pocałujesz.
Dlaczego? Nie chcesz?
Zapewniam cię, że nie.
To czemu tak się prężysz?
- Nie prężę się. - Prężysz.
- Nie. - Zawsze to robisz.
- Znowu się prężysz. - Przestań!
- Daj już spokój. - Nie.
Jedź bezpiecznie.
Security Courier.
Cześć, Nima. Jak leci?
Tak, jest tutaj. Dokąd jedziemy?
Dobra.
Dobra. Świetnie. Zapisałem.
Wilee, masz szczęście. Wzywa cię twoja alma mater.
Zjazd na 116-tą. Sekretariat wydziału prawa. Kurs do Chinatown.
Za 90 minut masz być na Pell Street. Do roboty.
Dostaniesz za to 50 dolców. Odpal mi ze 40.
Zapomnij. Tito.
Nieważne.
Marco. Polo. Mam dla was niezłe zlecenie.
- Nie da rady. - Dlaczego?
- Muszę się nawalić. - Niech ci będzie.
Daj spokój. Jestem zmęczony, głodny, wszystko się wali. Daj mi 40.
Dam ci 30. Nie spieprz tego. To kurs ekspresowy.
17:17
Hej, Wilee.
Ścigasz się do Central Parku?
Czysta jazda.
Żadnego łapania autobusów i zderzaków, żadnych bzdurnych alleycatów.
Nie masz ze mną szans. Widziałeś moje uda?
Czego chcesz?
Spandex cię kręci?
Uważaj po prawej!
Możesz już dać spokój z Mannym? Pomaga mi przy przeprowadzce.
Przeprowadzacie się?
- Nie my, tylko ja. Ona zostaje. - Dlaczego?
Nie chcę o tym rozmawiać. Mam się wyprowadzić do końca dnia.
Z nią teź się pokłóciłaś?
Zadzwonię później.
Cholera.
10. aleja i 39. ulica
Broadway i 116. ulica
Tędy się nie jeździ!
Wilee? A jednak to ty.
Cześć.
Co słychać, stary?
Jeżdżę na czerwonym, rozjeżdżam przechodniów.
Słyszałem, że nie podchodziłeś do testów.
Zamierzam to zrobić.
Nie ma pośpiechu.
Podobno po ritalinie to bułka z masłem.
Dobre rady zawsze w cenie.
Hej, Nima. Nie mówili mi, że to ty dzwoniłaś. To ta przesyłka?
Musi być na miejscu do 19:00. Do rąk własnych siostry Chen.
Podaj mi adres.
Chinatown. 147, Doyers. Zdążysz?
Niektórzy by nie zdążyli.
- To mała ulica, łatwo ją przeoczyć... - Znajdę. Teraz jest 17:33.
17:33
Podpisz tu, nazwisko czytelnie.
Wszystko dobrze?
Podobno masz problemy ze współlokatorką. Wybacz, że was w to wpakowałem.
Do rąk własnych siostry Chan. Musi być na miejscu do 19:00.
To bardzo ważne.
Jak zwykle.
Jeszcze tylko koperta.
Dzięki. Miłego dnia.
Hej!
Tu jesteś.
A - Zach. 116. ulica i Broadway B - 147 Doyers St. - Pokaż trasę
ADRES - Widok ulicy 147 Doyers St. Nowy Jork, 10013
Herbaciarnia Nam Wah
PYSZNE BURRITO
Hej!
Zaczekaj. Ty, na rowerze.
Musisz mi oddać tę kopertę.
- Kim pan jest? - Forrest J. Ackerman.
Szef ochrony kampusu. Kobieta, która ci ją dała
nie ma pozwolenia na korzystanie ze szkolnego konta.
To sprawa wewnętrzna, którą się zajmuję. Ciebie to nie dotyczy.
Możesz mi oddać tę kopertę?
Problem w tym, że nie mogę jej oddać,
chyba że dyspozytor ją odwoła.
Zadzwoń do niego. Ja z nim porozmawiam. Mam dowód nadania.
- Nima dała go panu? - Kto?
Nima.
Nie zna pan nazwiska kobiety, którą pan obserwuje?
Jasne, Nima. Wybacz, nie dosłyszałem. Mówisz z pełnymi ustami.
Problem w tym, że moja firma nazywa się "Security Courier".
"Security" oznacza, że gdy dostaniemy przesyłkę,
nie oddajemy jej pierwszemu lepszemu kolesiowi z ulicy...
Właśnie wydałem 7 dolców na to przepyszne żarcie,
więc byłoby miło, gdyby dał mi pan zjeść w spokoju.
Jak się nazywasz?
- Wilee. - Wilee.
Wile E? Jak ten kojot?
- Ładnie. - Dzięki.
A jakieś prawdziwe nazwisko? Masz dziewczynę?
Rodzinę? Kogoś, kto chciałby cię jeszcze kiedyś zobaczyć?
Coś ty za jeden?
Ktoś, z kim się nie zadziera.
Potrzymaj mi bułę.
Hej!
Miłego dnia, palancie!
Jak chcesz.
Chciałem cię przeprosić.
To było dla mnie ważne. Może ty masz to gdzieś...
Dla mnie to też było ważne. Po prostu zapomniałem.
Jasne.
Przepraszałem cię już trzy razy.
Tylko dwa.
Raz odłożyłaś słuchawkę, więc miej pretensje do siebie.
Nie rozumiem cię. Szczerze? Uważaj!
Przepraszam.
Po prostu nie rozumiem.
To dla ciebie szansa, jesteś bystry, ale rezygnujesz z tego.
Po co my w ogóle gadamy? Wiesz, o czym mówię. Też jesteś kurierem.
Jestem, ale się różnimy. Ja mam hamulce i ich używam.
Zabijesz się przez nie. Powinnaś je wymontować.
Najgorsze wypadki miałem wtedy, gdy używałem hamulców.
Hamulce to pewna śmierć.
Wiesz co? Twoje teksty zaczynają być niestrawne.
Możesz robić to, co chcesz.
Gdy widzę kolesia w moim wieku w szarym garniturze,
jaja mi się kurczą ze strachu.
Rób, co chcesz.
Cześć, Alonzo.
Płacą nam za jazdę. Co może być lepszego?
Wiesz, dlaczego jeźdźę?
Bo nie znoszę bycia kelnerką. Dziękuję.
Wybacz, że nie przyszedłem na ten szkolny event.
Jak mam to teraz naprawić?
Szkolny event?
Odbierałam dyplom, a ty wolałeś się ścigać na rowerze.
Wprawdzie studiowałam osiem lat,
ale będę miała dobrą pracę za biurkiem.
Nie mam ochoty słuchać, jakie to beznadziejne,
bo dla mnie to wiele znaczy.
Chciałabym móc na ciebie liczyć.
Halo?
- Muszę kończyć. - No jasne.
Oddzwonię.
Co ty...
Palant? Co ty wyprawiasz?
To nierozsądne, synku. Stłuczesz sobie kolanko.
Dam sobie radę. Ale dzięki za troskę.
Zatrzymaj się tam.
Słyszysz?
Ciężko się z tobą dogadać.
- Oddaj mi kopertę! - Nie!
Narka!
Cholera!
Cholera.
Ścigam rower.
Jezu.
Sprytnie.
- Ty palancie! - Masz rację!
- Wariat! - Wybacz! Mój błąd!
Daj mi tę kopertę!
Co?
- Słyszysz mnie, kretynie. - Wybacz, nie słyszę cię!
Co ci zależy? Oddaj!
Daj mi tę cholerną kopertę!
O to ci chodzi? Nie.
No nie.
Mogliby nie jeździć po chodnikach.
Wiem, że to wasza praca.
Przepraszam!
PARKING
Hej!
Zwolnij!
Mówiłem, że to się źle skończy.
Gdzieś ty się podział?
Hej!
Wracaj tu!
Hej!
Oszalałeś?
Policja! Musimy pogadać!
Cudownie.
Zatrzymaj się!
Hej!
Młodociany bandzior!
Ty, w czerwonej koszulce!
Policja!
Spowodowałeś wypadek! Zatrzymaj się!
No dalej.
Cholera!
Moje dziecko!
Cholera.
Ty gnojku.
- Dzięki za pomoc. - Wiesz, że możesz na mnie liczyć.
Dziękuję, bo sama bym sobie nie poradziła.
W sumie to nie moja sprawa,
ale zrywając z Kojotem uniknęłaś wielu zmartwień.
Mówiąc szczerze, to wariat.
Kurier też z niego żaden.
Raczej kandydat na samobójcę. To żaden talent.
Wygrywa ze mną w alleycatach, bo jest nierównoważony psychicznie.
Ma świra na punkcie ostrego koła. Żadnych hamulców i przerzutek.
- To niedorzeczne. - Jasne.
Zastanów się tylko.
Dwa razy złamany obojczyk, kilka razy wstrząs mózgu, kontuzja nadgarstka.
Ćwiczył wtedy akrobacje. Teraz już tego nie robi.
Chodzi mi o jego styl jazdy. Co o nim mówi?
Pewnie, że bardzo to kocha.
W takim razie pomieszały mu się priorytety.
Nie, Manny.
Moja współlokatorka ma jakieś kłopoty i nie odpisuje.
Możesz mnie podrzucić na Broadway? Muszę ją znaleźć.
- Jasna sprawa. - Dzięki.
Amsterdam i 112. ulica
Columbus i 82. ulica
Jezu.
Cholera.
- Jakiś palant próbował... - Nie musisz krzyczeć.
Przepraszam.
Koleś chciał mnie okraść i potrącić swoją bryką.
- Jesteś ranny? - Nie.
- Chcesz złożyć skargę? - Nie, chcę, żeby go aresztowano.
To była próba zabójstwa pojazdem mechanicznym.
Czyżby, Wysoki Sądzie? Siadaj tam.
Zaraz ktoś spisze twoje zeznania.
Mam też zdjęcie jego blach.
Fantastycznie. Siadaj. Zaraz ktoś podejdzie.
Dziękuję za troskę.
Ale sztuka.
Patrzcie no.
Detektyw Monday zaszczycił nas swoją obecnością.
Przepraszam za spóźnienie.
Twoja żona miała dziwne zachcianki.
- Nadal ma tę wysypkę? - Tak, ale zabezpieczyłem się.
Co z twoją szczęką, Monday?
Mam ropę w zębie, cholerny pech. Byłem u dentysty,
POLICJA
ale musiałem czekać półtorej godziny.
Jak usiadłem na fotelu, dentysta spojrzał i...
Wyrwał mi go bez słowa. Dacie wiarę? Dlatego się spóźniłem.
17:47
15:27
Tak.
Teraz ci pokażę, frajerze.
Niezłe rozdanie.
Chyba żartujesz!
Cholera! Nie!
Powodzenia następnym razem, Bobby. Niezłe rozdanie.
Było blisko, Bobby.
Wszystko w porządku?
Cudownie. Muszę wracać do pracy.
Dzień jak co dzień.
Takie życie, panie Monday.
Daj mi jeszcze żetony.
Halo? Chcę dokupić.
- Postawię ci colę, Bobby. - Nie, dziękuję.
- Potrzebuję 5 kawałków. W czym problem? - Wisisz nam już 17.
To moja szczęśliwa liczba.
To nie twój dzień. Amerykanie nie umieją w to grać.
- Pan Lin uważa... - No co uważa?
Może zwinie interes, skoro gliniarz wisi mu parę dolców?
- Proszę tak nie mówić. - 72nd Street. Brooklyn Players.
Zamknęliśmy wszystkie szulernie. Wszystkie, Charlie Chan.
- Może wyjdziemy na zewnątrz. - Sam idź na spacer po parku!
Chcę dokupić żetony!
Przepraszam.
Wybacz.
Jeśli potrzebuje pan gotówki...
- Nie powinienem tego mówić. - Czego?
Moja siostra przerzuca nielegalnych imigrantów.
- Wiem. - Mówiła, że dziś wieczorem
robią gruby interes w Morningside.
- Za ile? - Kwit na pięć kawałków.
To prawie jak gotówka.
Jak go przechwycisz i dostarczysz tutaj,
nie będziesz miał u nas długów.
Może wezmę prowizję, powiedzmy jedną trzecią sumy.
Pan Lin skasuje resztę, a my jesteśmy kwita.
Czy ja wyglądam jak jakiś złodziejaszek? Jestem gliną.
Masz mnie za kieszonkowca czy jakiegoś bandziora?
Chcę ci tylko pomóc.
Nie chcesz to bądź mężczyzną. Idź do lichwiarza i pożycz, ile chcesz.
- Oddasz 17 patyków i wracasz do gry. - Jasne.
- Ile z tego mam? - Dwadzieścia procent.
- Chyba żartujesz. - Nie musisz w to wchodzić.
- Przyjaciele z Ozone Park? - Chciałbyś.
- Brighton Beach. - Cholera.
Mówię poważnie, odpuść sobie.
Daj mi to.
Dokąd ty idziesz?
- Przeszedł przez ulicę. - Nic mnie już nie zdziwi.
Chory człowiek.
Dalej.
No dalej.
Na pewno chcesz postawić wszystko?
Na pewno.
Dalej.
To moje rozdanie.
Co my tu mamy?
Czego się gapisz?
Jeszcze nie skończyłem.
Sześć plus siedem i nic!
Sześć plus pięć i nic.
Osiem plus pięć jest sześć... Siedem... Gówno.
Gówno, jakby nie liczyć.
Tak.
Mam to gdzieś. Dzięki.
- To chińska książka telefoniczna? - Tak.
Skończyłeś?
Zmęczyłeś się? Chwila.
Jak cholera.
Co to...
Mój ząb! Ty gnojku!
Nie powiedziałem nic takiego!
Mówię do ciebie! Chodź no tu!
Istnieją pewne zasady! Uważasz, że ciebie nie dotyczą?
Mogę dostać łomot, jak przegnę pałę,
ale w tym wieku nie odrosną mi zęby.
- Pan Lin... - Pan Lin!
Hej!
Pan Lin tu rządzi?
Jest prezydentem Stanów Zjednoczonych?
Coś wam powiem, chłopaki. Jestem gliną!
Tak się nie robi!
Wstawaj. Nie udawaj.
Nic ci nie będzie. Wstawaj, papi.
No proszę. Widzisz?
Zabierz swojego koleżkę do Bellevue.
Czternaście minut. Mierzyłem czas.
Tyle zajęło ci, żeby się wpakować w poważne kłopoty.
Jeśli chodzi o ten kwit...
Potrzebuję adres.
Cholerny dentysta. On mnie tak urządził.
Dwie godziny w fotelu. Dasz wiarę?
MĘŻCZYŻNI
Trzeba robić, co należy.
Lecę po morfinę. Zaraz wracam.
Siostra Chen Nam Wah - 147 DOYERS
CIEMNE OKNA POKAZ 19:45
- Myślałem ostatnio o strażakach. - A co z nimi?
Spotykają się na mieście, ćwiczą, gotują makaron.
Pozują do kalendarzy.
- Co ty wygadujesz? - Też powinniśmy to robić.
Nie będę pozował do kalendarza.
Detektyw Robert Monday
Nie ma ręczników?
Ale dół.
- Kogo my tu mamy. Lance'a Armstronga. - Co słychać?
- Cześć, chłopaki. - Zaczekaj chwilę.
- Jak leci? - Co się stało?
Taki dzieciak na rowerze dał mi w kość.
- Jezu, nic ci nie jest? - Wszystko gra.
Dalej, Monday. Musimy się zobaczyć z tym gościem.
Dobra.
Monday, musimy już iść.
Teraz ty z nim rozmawiaj. Lepiej ci z nim idzie.
Serio? Nie wiem czemu. Nie znoszę go.
Ale on o tym nie wie.
Monday, idziesz już?
Tak, już...
Zapomniałem naboi. Zaraz wrócę.
Kto zapomina naboi?
Monday.
Cholera.
Ty, w czerwonym! Policja!
Dajcie spokój.
No nie? Zaraz będę.
- Koleś nie źyje. - Co?
Ten, którego pobiłeś, Bobby. Zmarł w drodze do szpitala.
Masz talent do pakowania się w kłopoty.
Cholera.
Jakoś to naprawię.
Zacznij od kasy.
Zdobądź kwit i przynieś do sklepu pana Lina na 28. ulicy.
Masz godzinę.
17:57
Uwaga. Z drogi.
Policja! Uwaga z lewej!
Jezu Chryste.
Czego chcesz?
Witam! Nie ruszać się!
Spokojnie! Jest pani bezpieczna.
Policja! Z drogi.
Uwaga.
Hej, kolego!
Mój Boże! Zatrzymaj się już!
Pogarszasz tylko sprawę, daję słowo!
Trzymajcie dzieci! Policja!
Nie!
Cholera!
Proszę pana!
Tam pojechał!
Schowajcie te ręce!
Centrala.
Coś ty mi zrobił? Co ja wiozę?
Wilee? Gdzie jesteś?
Nie będę woził narkotyków, czy co to jest za cholerstwo!
To nie mogą być narkotyki.
Przesyłka pochodzi z szanowanego college'u.
- Chyba narkotyki. - Tak.
Słuchaj. W ciągu ostatnich 20 minut byłem trzy razy bliski śmierci.
W dodatku nie z mojej winy!
Ktoś się na ciebie uwziął? Potrzebujesz wsparcia?
Nie. Chcę się pozbyć tej przesyłki.
Nie mam nikogo wolnego.
Jest tylko Tito, ale nie wyślę go tak daleko na północ.
Bez urazy, ale koleś ma 98 lat.
Zadzwoń do tego college'u
i powiedz, że zwrócę tę przesyłkę. Nie dostarczę jej.
Nie zwracaj jej! Spokojnie, Wilee...
Manny.
Z nieba mi spadłeś.
O co chodzi?
Halo, dzwonię w sprawie pewnego zlecenia.
Numer zlecenia?
Już podaję. 2231970.
Tak, to jest to.
Chciałbym zmienić adres dostawy.
Jestem Forrest J. Ackerman, dziekan tej uczelni.
18:09
16:00
Muszę lecieć na spotkanie. Niedługo wrócę.
Dobrze.
- Cześć. - Hej.
Prawie się spakowałam. Kumpel pomaga mi w przeprowadzce,
więc do 18:00 mnie nie będzie.
Dziękuję.
Przepraszam, że to tak nagle. Dasz sobie radę?
Tak. Pomieszkam u ciotki, zanim nie znajdę czegoś nowego.
Świetnie.
Nie rozumiem, co się stało.
Wkurzyłam cię czymś?
Nie, mówiłam ci, że powody są osobiste.
Rozumiem.
Wybacz, muszę coś załatwić.
- Skąd to masz? - To moja sprawa.
- Lepiej się nie wtrącaj. - Wychodzisz z tym?
To Nowy Jork. Nie możesz chodzić z taką kasą.
- Dokąd idziesz? - Na zewnątrz.
- Gdzie? - Do salonu manicure.
Do salonu manicure?
Muszę to zrobić. Nie mam wyboru.
Idę z tobą.
Nie, dziękuję.
Pan Leung?
- Policja. - Słucham.
Masz chwilę?
Przelicz.
Sporo pieniędzy, jak na tak młodą dziewczynę.
To mi zajęło dwa lata. Pracowałam w trzech miejscach.
Amerykański sen, co?
Praca w trzech miejscach?
W dzisiejszych czasach, tak.
Znasz mandaryński?
Tak.
Jeśli zgubisz kwit, nie oddam ci pieniędzy.
Rozumiesz?
To teraz twoje pieniądze.
Ktokolwiek je dostanie.
Jeśli będziesz mieć kłopoty,
nie dzwoń na policję,
tylko pod ten numer.
My sami rozwiązujemy swoje problemy.
To pieniądze dla wężowej głowy?
- Tak. - Dla kogo?
Dla siostry Chen.
Ona nie przyjmuje gotówki.
Przysłała mnie do pana.
Mówiłaś komuś, że tu idziesz?
Tylko przyjaciółce.
To duże miasto.
Wielu by cię okradło, gdyby wiedzieli, co masz.
Moja przyjaciółka nikomu nie powie.
Jeśli powie, będą cię szukać.
Czy ktoś może przekazać kwit za ciebie?
Ktoś, kogo nie rozpoznają?
Nie wiem.
Zastanów się.
Niech Budda cię strzeże.
Hej!
Security Courier.
Hej, Nima. Jak leci?
Mam przesyłkę z naszego biura. Za 10 minut będzie gotowa.
Wilee jest wolny?
Tak, jest tutaj. Dokąd jedziemy?
Dobra.
Dobra. Świetnie. Zapisałem.
Wilee, masz szczęście. Wzywa cię twoja alma mater.
No jedź!
Cieszę się, że cię widzę.
Przepraszam.
Cholera.
- Hej. Zaczekaj. - Słucham.
Policja.
Szukam młodej Azjatki, około 23 lat, niebieska koszulka, czarne spodnie.
Przechodziła tędy przed chwilą.
- Gdzie ją mogę znaleźć? - Niech pomyślę.
Tędy się nie jeździ!
Chyba wiem.
Dzięki. Miłego dnia.
Hej! Tu jesteś.
Witaj.
Forrest J. Ackerman, policja skarbowa, Wydział Oszustw Telekomunikacyjnych.
Słucham.
Wie pani, młoda damo, że system transferów pieniężnych, z którego pani korzysta,
narusza 18 różnych przepisów bankowych tego kraju?
- Chyba nie do końca rozumiem. - Spokojnie.
Nie pójdziesz za to siedzieć. Przynajmniej tak mi się zdaje.
Oni żerują na naiwnych nielegalnych imigrantach.
- Jestem tu legalnie. - Nie wnikam.
- Mam wizę studencką. - Masz ją przy sobie?
Nie, w domu.
Powinnaś mieć ją zawsze przy sobie.
Jak zostawiasz ją w domu, ryzykujesz, że cię deportują.
Ale nie musimy jechać do urzędu imigracyjnego, żeby to wyjaśniać.
To nie będzie konieczne. Musisz tylko ze mną współpracować.
Daj mi tylko tę kopertę, którą ci przekazali.
Nie rozumiem.
Czego nie rozumiesz?
Dlaczego policjant skarbowy nosi odznakę nowojorskiej policji.
Podejdź do mnie.
Dobrze.
Co pan wyprawia? Proszę mnie puścić!
Dobrze, mądralo.
Wiesz, jaką diagnozę postawił mi psychiatra?
Zaburzenia kontroli impulsów.
Widać to na pierwszy rzut oka.
Tak więc miej świadomość tego, że lepiej mnie nie okłamuj
ani nie trwoń mojego czasu,
tylko oddaj mi tę cholerną kopertę.
Proszę cię. Zanim poniosą mnie nerwy i zmiażdżę ci gardło.
Jasne?
Co to?
Coś ty zrobiła?
Cholera.
Hej!
Zaczekaj!
Ty, na rowerze!
Musisz mi oddać tę kopertę.
Co ty tu robisz?
- Co jest grane? - Nic.
Nie wygląda to najlepiej.
To moje osobiste problemy.
Ten glina cię znalazł?
Widziałaś go?
Co mu powiedziałaś?
Mówił, że ktoś chce cię obrabować, więc próbuje temu zapobiec.
Chciał ci pomóc.
- Bardzo mi pomógł. - Co się dzieje?
- Nie jesteśmy przyjaciółkami. - Jesteśmy.
Wspomniałam tylko o czymś, a ty prawie pokrzyżowałaś cały plan.
Dam sobie radę.
Nima, musisz komuś zaufać. Proszę, powiedz mi, co się dzieje.
Co jest grane?
18:17
Wilee? Co ty tu robisz?
Nima.
Już dostarczyłeś przesyłkę? To niemożliwe.
Wiesz co? Nie zleca się kurierowi
nielegalnych przesyłek.
- Gdzie moja koperta? - Są z nią niezłe kłopoty.
- Gdzie ona jest? - Zwróciłem ją do sekretariatu.
Czy kurier zostawił tu kopertę?
Tak, ale przyjechał po nią inny kurier.
ADRESAT: KWIATY dla Ciebie 120 Zach. 28. ulica
Kto zmienił adres?
Hej.
Odzyskałaś kopertę?
Ktoś inny po nią przyjechał?
Ale jedzie pod niewłaściwy adres.
Co?
Dlaczego?
A co cię to obchodzi?
Powiesz mi, co wiozłem?
To kwit na sporą sumę pieniędzy.
Na co?
She-tou. Wężowa głowa.
- Kto to jest? - To taki importer.
Jasne. Bawisz się w handel narkotykami?
Nie.
Co "importujecie"?
Mojego syna.
Przyjechałam tu na wizę studencką. On miał przyjechać zaraz po mnie.
To legalne. Może tu wjechać na moją wizę.
Ale mój stary artykuł o Tybecie pojawił się w internecie.
Przez kilka lat nie pozwalali mu wyjechać z Chin.
Muszę go sprowadzić w inny sposób.
Chcę go mieć przy sobie.
Dlaczego pytałaś o mnie?
Vanessa zawsze mówiła, że jesteś w tym najlepszy.
Mówiła, że sama nie może na ciebie liczyć,
ale w tej pracy nie ma nikogo lepszego.
Tak powiedziała?
To prawda?
Mogę na ciebie liczyć?
Pokaż mi, kto wiezie tę przesyłkę.
Dlaczego nie odbierasz telefonów ode mnie?
Bo muszę prowadzić ten interes. Czego chcesz?
O 17:30 w sekretariacie odebrałeś kopertę od Nimy. Gdzie ona jest?
Jezu, co jest w tej kopercie?
Ludzie ją kochają, nienawidzą, musząją mieć, mająjej dość.
Jak fajki albo Demokraci.
Gdzie otwieracz?
Kto ją ma, Raj?
Twój chłoptaś Wilee dostał cykora. Powiedział, że ją odda.
Wróciła na uczelnię?
Nie. Ktoś zadzwonił, żeby zmienić adres dostawy.
Czemu tu jest milion narzędzi, ale nie ma czym otworzyć piwa?
- Mężczyzna czy kobieta? - Facet.
Kto ją podejmie?
Zleciłem to Manny'emu.
Cholera.
A - zach. 116. ulica i Broadway
B - 120 zach. 28. ulica Pokaż trasę
120 zach. 28. ulica Nowy Jork, 10001
Kwiaty dla ciebie
Alternatywna trasa
ALTERNATYWNA TRASA B - 120 zach. 28. ulica
Którędy jedziesz, napakowany świrze?
Nowa wiadomość: Wilee
manny zadzwoń to pilne
szybciej dupku chodzi o kasę
Serio?
Gdzie jesteś?
Róg Broadway i Całuj Mnie w Dupę. Czego chcesz?
Musisz mi dać tę kopertę.
Naprawdę?
Naprawdę. Nie wiesz, co w niej jest.
Wiem. 50 dolców, jeśli zdążę do 19:00.
Dostaniesz 50 dolców? Raj dawał mi za nią 30!
Prędkość to pieniądz, frajerze!
Zatrzymaj się i oddaj mi ją! Wszystko ci wytłumaczę.
Dobrze, frajerze. Czekam na ciebie. Stoję na 112. ulicy.
Zach. 109. ulica
Gówno prawda. Słyszę pęd powietrza. Nadal jedziesz.
Tak, Manny jeździ szybko! Spróbuj, zobaczysz, jakie to przyjemne!
Halo? Dupek!
- Wilee? - Nagle chcesz pogadać?
To wszystko moja wina.
Ciężko za tobą nadążyć. Przeprosiny przyjęte. Oddzwonię, co?
Ta koperta od Nimy dotyczy jej dziecka. Ona ma syna.
- Wiem. Właśnie z nią gadałem. - Masz jąjeszcze?
Gonię ją po Broadwayu. Muszę się rozłączyć.
Manny wiezie ją pod zły adres. Dzwoniłam do niego, ale nie odbiera.
Ja się tym zajmę.
Nie, to moja wina. Nie musisz się w to mieszać.
- I tak mam po drodze do domu. - Powiedz mi, gdzie jesteś.
To jakieś szemrane interesy. Nie pakuj się w to.
Wieśniaku, jedź szybciej tym SUV-em!
Kręci mnie, jak tak mówisz.
- Wilee. - Zadzwonię, jak dojadę.
- Czekaj! - Obiecuję.
Cholera.
Wilee, mam pomysł. Może się o nią pościgamy?
Jak dotrzesz na 28. przede mną, koperta jest twoja.
Pojedziemy przez park. Zjedź na 106.
Nie mam czasu na bzdury.
Nogi ci miękną, stary.
A ta stalowa locha, na której jeździsz, też ci nie pomoże.
Weź przykład ze mnie. Parlee, włókno węglowe na zamówienie!
Proszę cię, stary.
Mój rower i ja to jedno, synku.
Posłuchaj, chociaż przez chwilę.
Do zobaczenia w parku.
- Manny! - Pokój!
Cholera.
Chcesz się ścigać, proszę bardzo.
Centrala.
Raj, natychmiast podaj mi adres, który dałeś Manny'emu.
Daj spokój. Czy wy nigdy nie znudzicie się
tymi swoimi przekładańcami?
Raj!
Manny, Wilee, Wilee, Manny.
Kiedy Raj wdrapie się na wzgórek Vanessy?
Dawaj adres, do cholery!
Chwila, zaraz sprawdzę.
Co za gówno.
Siema.
Manny!
Dam ci 50 dolców!
Manny cię nie słyszy. Za szybko jedzie.
Nie chcesz chyba wwozić swojej grubej dupy na tę górkę.
Dla mnie to żaden problem. Zmienię tylko przerzutkę.
Pewnie marzysz teraz o nich, ostrokołowcu.
Grawitacjo, przychodzisz mi z pomocą.
Wilee, mam coś dla ciebie!
Podoba ci się?
Wiem, że ci się podoba, dziwko.
ZAKAZ WJAZDU ROWERAMI
Mam cię, lateksie. Siedzę ci na kole!
Jadę w twoim tunelu powietrznym! Pomagasz mi, chłopie!
- Zwolnij! - Tu się nie jeździ, panowie!
Centrala 21, odbiór.
2-1, patrol 3, słyszę cię.
Tu Roselli. Melduj, o co chodzi.
Mam tego twojego świra. Biały gruchot, czerwona koszulka?
Tak?
Znowu szaleje. Park Drive, kieruje się w stronę 7. ulicy.
Zajmę się tym.
Proszę uważać.
To kiedy zaczynamy się ścigać?
Proszę was! Uważajcie, bo zginiecie!
Uwaga!
Boże!
To bolało.
Jesteś za wolny!
Zach. 40. ulica Zach. 39. ulica
Poddaj się!
Policja!
Zatrzymajcie się! Obaj!
Wycofuj!
Ty dupku!
Pieprz się, Wilee!
Billy, podjedź kawałek!
Hej!
A wy co za jedni?
Cholera!
To jest to?
Nie! Dawaj! Nie!
Dobra robota.
To chyba jakiś żart! Wracaj tu!
Skąd się tu wzięłaś? Znowu masz hamulce?
Tak, wymontowałam tamto gówno.
Jezu, dzięki.
Hej!
To oni!
Tędy.
Cholera!
Co ty wyprawiasz?
Szukam jej.
Tu jest.
Zwiń ją, tylko ciasno.
Dobra. Cholera.
Niezła jazda, co?
Tak.
Gotowe?
Tak.
Wyłaźcie.
No dalej!
Hej!
Dawaj to.
Cholera.
Wilee!
Cholera.
Wilee? Nie boisz się, źe się zabijesz?
Ufasz w swoje szczęście.
Gdy przychodzi twoja kolej, nie masz wyboru.
Nie boisz się, źe się zabijesz? Z twoim stylem jazdy...
Wilee!
Nie boisz się, że się zabijesz?
Śmierć zawsze przychodzi z zaskoczenia.
Czy się boję? Pewnie, ale to koszty tej zabawy. Nie ma lepszej.
Gdy przychodzi twoja kolej, nie masz wyboru.
- Można tak powiedzieć. - Jesteś buddystą.
Przywitajcie oklaskami Sleigh Bells!
Właśnie tak! Sleigh Bells!
Wierzysz w szczęście.
Taoiści wierzą w szczęście.
Budda odrzuca taki pogląd. Światem rządzą przyczyna i skutek.
Jakim kurierem jesteś?
Specjalistą od kitu i ściemy.
Ciągle nie odpowiedziałeś na moje pierwsze pytanie.
Nie boisz się śmierci? Z twoim stylem jazdy...
Przeraża mnie to,
co stało się z moimi przyjaciółmi, którzy skończyli prawo.
To jakieś zbiorowe szaleństwo.
Przy tym jazda 80 kmlh bez hamulców po Broadway to betka.
Brzmi nieźle.
Ale też jak niezły kit.
Rower jest stworzony do szybkiej jazdy. Wtedy jest stabilniejszy.
Przy ostrej jeździe nigdy nic mi się nie stało. Problem pojawia się, gdy się wahasz.
Jesteś jednym z nich. Nie używasz hamulców.
Nie znoszę hamulców.
Hamulce to pewna śmierć.
Czas ogłosić zwycięzcę
piątego dorocznego alleycata w Nowym Jorku.
Nagroda to 100 dolarów i rower Felipe.
Podoba wam się?
Zwycięzcą po raz trzeci z rzędu
zostaje surfer zderzaków,
Człowiek Kojot, Wilee!
Wilee! Mój bohaterze! Brawo!
Chodź po nagrodę.
Chodź na scenę.
Brawa!
Tak!
Jesteś przytomny?
Gdzie mój rower?
Jesteś przytomny.
- Mówię serio, gdzie mój rower? - Spokojnie.
Nigdzie bez niego nie jadę.
- Pojadę z nim. - Nie.
- Co pan wyprawia? - Zostaniesz tu.
Pomóżcie mi. Ta kobieta się rzuca.
- Co? - Spokojnie.
- Nic nie zrobiłam. - Proszę się uspokoić.
Dobra.
To moja torba? Dziękuję, doceniam to.
Mam nadzieję, że nic nie zginęło. Ten szaleniec...
Mam gdzieś, co się stało! Chciałeś się ścigać!
- Nie miałem takiego zamiaru. - Spotkamy się w sądzie.
Nie mówię, że ja cię pozwę, ale będziemy się sądzić. Dziękuję.
Chodź. Możesz wziąć swoje rzeczy.
Szefie, muszę z panem porozmawiać.
- O co chodzi? - Musimy pogadać.
- Ocknął się? - Jest przytomny, tylko trochę poobijany.
Ma poobijane żebra, ale wyjdzie z tego.
- Muszę cię prosić o przysługę. - Wal śmiało.
Muszę z nim natychmiast pogadać.
Vanessa?
Rower.
Jego wspólnik uciekł. Muszę go znaleźć, zanim będzie za późno.
Mogę z wami pojechać, żeby zadać mu parę pytań?
- Teraz? - Tak.
Mogę z nim posiedzieć w drodze do szpitala?
- To się nieczęsto zdarza. - Serio?
- Tak. - Policja potrzebuje pomocy.
Rozumiesz?
- Dobra, wsiadaj. - Dzięki.
Jedziemy.
Hej, chłopaki!
To nie są twoi kumple. Jesteś tylko zasranym kurierem.
Wiesz, ile razy zdrapują was z asfaltu?
Całe miasto was nienawidzi.
Jedziesz do magazynu rzeczy zarekwirowanych?
Tak. A co?
Weź to dla mnie. Zobaczymy się na miejscu.
Dopadnę tego dupka, gdy przyjdzie po swój rower.
Koniec żartów, synku.
Zadarłeś z ludźmi, którzy mają prawdziwe problemy.
Mają prawdziwe terminy. Czasem to kwestia życia lub śmierci.
Co cię to obchodzi?
Ta skośna, która dała ci kwit sprzedała ci jakiś smutny kit?
Osiemnastu kuzynów z Fujian chce przyjechać do Chinatown,
żeby serwować mongolską wołowinę z groszkiem?
Życie jest ciężkie. Wychodzi na to, że nie przyjadą.
Chodzi o jej dziecko.
Czy ja jej opowiadam o moich problemach?
Gdzie kwit?
Podobno masz pęknięte żebra. To będzie bolało.
Musimy uważać.
Nie możesz się za bardzo poobijać. Jeszcze ci płuco pęknie.
Przepraszam. Bolało?
Palant.
Nie reaguję na tę obelgę.
Słyszy się to na każdym kroku. Można przywyknąć.
Wiesz, jak jeszcze mówią? "Pieprz się".
Ostatnio oglądam telewizję, szczyt oglądalności.
Dzieciaki przed telewizorami. A koleś mówi: "Pieprz się".
Wszyscy się śmieją.
Jak tak można?
Zadam ci parę pytań.
Odpowiesz mi krótko,
tak lub nie.
Nawet taka łajza jak ty da sobie z tym radę.
Pierwsze pytanie. Wiesz, gdzie jest kwit?
Halo!
Lepiej mi powiedz, bo połamię ci żebra jak wykałaczki.
Wiesz, gdzie jest kwit?
Oddasz mi go?
Dobry chłopak.
Tylko załatw mi rower.
Negocjujesz ze mną?
Tak. Masz mało czasu.
Teraz masz ich w kieszeni,
ale jak dojedziemy do szpitala, będziesz musiał być grzeczny.
To moja propozycja! Załatw mi mój rower!
A ja dam ci kwit.
Jak to załatwimy?
Ściągnij mi Manny'ego.
28. ulica i 6. aleja
Broadway i 116. ulica
18:38
SŁUŻBA HOLOWNICZA
Jak leci, George?
Charlie, zjedź na bok!
Tutaj?
Ja się tym zajmę.
Cholera.
Wysiadaj. Dalej.
Oto i oni.
Będę cię lał do czwartku, jeśli on jej nie ma.
Jest w jego torbie. Dlatego go goniłem.
Mogę dostać mój rower?
Hej, chłopaki.
O co chodzi?
- Oddajcie mu rower. - Dobra.
- Przyprowadź go później do mnie. - Jasne.
Witam pana! Ciężki dzień, co?
Tak.
Chciałbym przeszukać twoją torbę.
Nie o ciebie chodzi. Mam powody, by przypuszczać,
że ktoś ci coś podrzucił bez twojej wiedzy.
Dobra.
- Gdzie postawiłeś ten rower? - Na końcu alejki.
Dobra.
Widziałeś, żeby ktoś się podczepił do mojej fury?
Nie, dopiero przyjechałem. A niby kto?
Jakaś pieprznięta kurierka.
Wydaje mi się, że jechała ze mną od West Side Highway.
Cholera.
Szukam tego cały dzień.
- Też miałem ciężki dzień. - Co ty wyprawiasz?
Mam.
Super!
Masz tu jeszcze jakieś przegródki? Na co?
Trzymaj.
Kocham cię z więcej niż jednego powodu.
Cholera!
Miłego dnia.
Zostaw ją tam! Ja się tym zajmę. To żaden problem!
Cholera.
Spieprzę stąd na nim.
Zaczekaj.
Do zobaczenia na zewnątrz.
Gdzie ten mały gnojek?
Zostawiłem go za rowerami. Na końcu alejki.
Zostawiłeś go tam?
Miałem go obserwować?
Nie, miałeś mu dać kluczyki do swojego samochodu, durniu.
Gdzie on się podział?
Cholera.
Gnojek!
Możecie mi pomóc?
Zablokuj go z drugiej strony!
Z drogi!
Chodź tu!
Odetnij mu drogę!
Jezu Chryste!
Zamknij drzwi!
Jasne.
Dalej.
Niech ktoś zatrzyma tę dziewczynę na rowerze!
Dalej!
Zamknij drzwi!
Angus, łap ją!
Szybciej!
Bez jaj!
Hej!
Wiesz co? Mam dość.
- Halo? - Uciekłaś?
Jasny gwint! Nigdy się tak dobrze nie bawiłam ubrana!
Wiesz, co mu powiedzieć?
Dam sobie radę.
Potrzebuję ekipy na wczoraj.
Dostawa całą dobę.
- Moosey, tu Raj. - Co słychać, Raj?
Potrzebna mi kawaleria, brachu.
Bez kitu. Gdzie jedziemy?
Roadrunner.
Miałeś do mnie nie dzwonić, Raj.
Serio?
Tu Phoebe. Kto jest w okolicy mostu?
Cyclehawk.
Mówi Johnny.
Tak, mam ją.
Powiedz mu, że ją mam.
Może sobie wysyłać kogo chce.
Armię Czerwoną, albo generała Chowa. Mam to w dupie.
Tak, mam pieniądze.
147, Doyers Street. Krzyżówka z Pell. Pięć minut.
- Patrz na to. - Stary! To nic nowego.
Cholera. Muszę lecieć.
Będzie jazda!
Uważajcie na siebie!
Jedziemy!
Znasz to powiedzenie: "Dla każdego wystarczy"?
Nie wystarczy.
Oddaj mi kwit.
Wiesz, co jest dla nich typowe? Nigdy nie zeznają.
Nikt nie zaprzeczy, że to była obrona konieczna.
Oddaj mi kwit.
To twoje posiłki?
Tak.
Ci też.
Pieprz się, palancie.
Spadajcie!
Zostawcie mnie, do cholery!
Siostra Chen?
Mam przesyłkę.
Cholera.
No co?
Jestem gliną, żółtki. I co z tym zrobicie?
Co?
Chwileczkę.
Chwila. Potrzebuję...
Dobra.
Moment, muszę się zastanowić.
Bogu dzięki.
Nic ci nie jest?
18:59
19:00
Nadal wolę godzinę szczytu na 6. alei od biura z pięknym widokiem.
Moźe kiedyś wskoczę w garnitur, ale jeszcze nie teraz.
Ostre koło, stalowa rama, brak hamulców.
Nie mogę się zatrzymywać.
Nawet nie chcę.
Nakręćmy to.
To rower Joego.
A tam wylądował.
- Było ciężko. - Niezła jazda.
Nie próbujcie tego w domu...
Zawieziemy cię do szpitala.
Tłumaczenie: Marcin Łakomy