ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΌ
ΣΤΕΝΟΣ ΚΟΡΣΕΣ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ
ΦΤΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΡΙΧΩΤΑ ΤΕΖΑ
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ
Σκέφτηκα ένα διαφημιστικό σλόγκαν για τα Τιραντάκια Βρακιά.
Άκου: "Τιραντάκια Βρακιά, τιραντάκια για τον πισινό σας".
Πολύ καλό.
Το ξέρω. Ζικ, είναι η καλύτερη εφεύρεση στην ένδυση.
Αντικατάσταση τσεπών με τρύπες για εξαερισμό;
Είμαστε οι καλύτεροι επιχειρηματίες.
Θα αλλάξουμε τον κόσμο, γιατί η ιδέα μας θα φέρει επανάσταση.
Και εδώ έχει κι άλλα ντουλάπια. Και άλλα ντουλάπια εκεί πέρα.
Ό,τι θες το έχουμε.
Γεια σας, παιδιά. Καλωσορίστε θερμά τον νέο μαθητή μας τον Γουίλ.
Οι συμμαθητές στη Β' Γυμνασίου, Τζίμι Τζούνιορ και Ζικ.
- Γεια. - Τι λέει;
Τρέξε, Γουίλ. Φύγε τώρα που μπορείς.
Η Λουίζ και ο Τζιν, τα αδέλφια μου. Παλιόπαιδα.
Σε ποια τάξη πας; Ε' Λυκείου;
Β' Γυμνασίου, αλλά είμαι ψηλός. Γεια σου, Ζικ.
- Γεια σου, Γουίλ. - Λοιπόν, για τι πράγμα μιλάτε;
Κάτι που θα φέρει την επανάσταση στη βιομηχανία της μόδας
και στη ζωή. Λέγεται Τιραντάκια Βρακιά.
Ναι. Τα σορτσάκια χωρίς τσέπη.
Ναι. Είναι μια υπεραπλουστευμένη εξήγηση, αλλά αυτό είναι.
Μόλις θυμήθηκα ότι πρέπει να πάω για μάθημα. Την κάνω λοιπόν.
- Το κουδούνι δεν έχει χτυπήσει. - Ρε φίλε.
Συγγνώμη. Δεν σε ακούω με όλο το κουβεντολόι στον διάδρομο.
Θα σε δω στο μάθημα.
- Εντάξει. - Ο Ζικ συνήθως δεν κάνει έτσι.
- Ξέρω πώς κάνει ο Ζικ. - Ξέρεις;
Πηγαίναμε μαζί στην Γ' Δημοτικού.
- Τον φώναζαν "Ζικ ο Κατρουλιάρης". - Τι; Γιατί τον φώναζαν έτσι;
Κατουρούσε πολύ ή μακριά; Ή μήπως συνδύαζε και τα δύο;
Όχι ακριβώς.
- Να συνεχίσουμε την ξενάγηση; - Του έδειξες τον τοίχο με τις μύξες;
- Τι; - Είναι αυτό που ακούγεται.
Βρες ποιες είναι οι δικές μου.
Άκου. Είναι καφέ σαν τα μάτια του μπαμπά τους.
"Είμαι ο Μπομπ. Μ' αρέσει να σκουπίζω. Δεν μπορώ να κρατήσω πελάτες". Την κάνουν.
Κακιά ομοιοκαταληξία.
"Είμαι ο Τζίμι. Μ' αρέσει να στέκομαι μπροστά από το εστιατόριό μου".
Κάτσε. Γιατί έρχεσαι προς τα εδώ;
Βαριέμαι. Ξέρεις πώς είναι, έτσι; Εξαιτίας της ζωής σου;
Ευχαριστώ που ήρθες να το πεις αυτό.
Δεν έχω πολλή δουλειά τελευταία. Κι εσύ το ίδιο;
- Ναι. Χρειάζεσαι κάτι; - Αν βρουν αρουραίο...
- Έτσι είναι η δουλειά. - ...σε αγέλη.
Αρουραίοι με κατσαρίδες,
και ο κόσμος δεν τρώει μακαρόνια.
Είχες αρουραίους με κατσαρίδες;
Ναι. Δεν σου έχει τύχει;
Όχι μαζί. Οι αρουραίοι και οι κατσαρίδες μας δεν τα πάνε καλά.
Λοιπόν, είσαι τυχερός. Κεφτεδοπισίνα;
Είναι κάτι που δοκιμάζω.
Μικροσκοπικά κεφτεδάκια αντί για ένα μπιφτέκι.
Μικρά κεφτεδάκια;
Χαζολογούσα. Το τυρί τα κρατά όλα στη θέση τους.
- Ναι; Βασικά... - Εντάξει, αντίο.
Εντάξει. Αντίο.
- Είσαι κλανιά. - Μάλιστα.
Το λες και φυσιολογική συνομιλία. Αλλά είσαι εσύ, οπότε, το είπες κι αυτό.
Αυτό είσαι εσύ.
Είμαι τρελός ή αυτό θα γινόταν ωραίο σπίτι;
Με φυτά εσωτερικού χώρου, ένα μίνι ψυγείο...
Είναι καλύτερο από αυτό που ζούμε τώρα.
Είχα κι άλλες ιδέες για τα Τιραντάκια Βρακιά.
Είναι λίγο γλωσσοδέτης. Σκέφτηκα να τα λέγαμε ΤΒ.
Ναι.
Το θέμα είναι ότι έτσι αποκαλούν τη φυματίωση.
- Ακούγεται υπέροχο. - Με ακούς;
- Ναι. Συγγνώμη. - Τι κοιτάς;
- Τίποτα - Τέθερμπολ; Θεέ μου. Κι άλλο ΤΒ.
Αυτό είναι το τέθερμπόλ μας.
Είναι ύπουλο. Αν παίξεις, να προσέχεις.
Θέλεις να δοκιμάσεις; Δεν χτύπησες την μπάλα.
- Καλά είμαι. - Συγγνώμη. Επιστρέφω αμέσως.
Εντάξει.
Τι λες γι' αυτό; "Τα ΤΒ που θες να αποκτήσεις".
Τέλειο, αλλά πρέπει να φύγω. Πρέπει να πάω κάπου πολύ γρήγορα, εντάξει;
Τι στο καλό; Αυτή είναι η δεύτερη φορά που φεύγει έτσι ο Ζικ σήμερα.
Όταν πρέπει να φύγει, φεύγει. Κατουριέται.
Η κέτσαπ λατρεύει τη μουστάρδα Αλλά αυτή αναστατώνει την κέτσαπ
Έτσι, τους δίνω λίγο χώρο...
- Τι θα φας σήμερα, Τέντι; - Ίσως ένα τσίζμπεργκερ με πατάτες.
Αλήθεια; Είδες το μπέργκερ της ημέρας;
Δεν ξέρω. Πολλά μικρά κεφτεδάκια;
Οι γευστικοί σου κάλυκες πηδούν στην κεφτεδοπισίνα μες στο στόμα σου.
Είναι ενδιαφέρον, Τέντι. Διασκεδάζω με την υφή.
Ναι, πολύ διασκεδαστικό. Απλώς δεν θέλω να διασκεδάσω.
Έτσι. Με μπαλάκια στο στόμα μου.
Μερικοί άνθρωποι είναι πιο ανοιχτοί σε νέες ιδέες. Εσύ είσαι χαζός.
- Ακριβώς. Τι; - Τίποτα.
ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΗ ΝΕΑ ΠΙΤΣΟΠΙΣΙΝΑ ΜΑΣ
Τι στο...
- Τζίμι, Πιτσοπισίνα; - Έξυπνο, σωστά;
Κομμάτιασα μια πίτσα, την έκανα μπαλάκια
και την έβαλα πάνω σε άλλη πίτσα. Σαν μπαλοπισίνα.
Έκλεψες την ιδέα μου.
Εσύ έχεις μπιφτέκι. Εγώ, πίτσα.
- Εντελώς διαφορετική. - Εντελώς.
Είναι το ίδιο όνομα.
Είναι εντάξει για μπέργκερ, γιατί είναι σαν ένα αποδομημένο...
Μπομπ. Και οι δύο είχαμε την ίδια ιδέα.
- Θα δούμε σε ποιον θα πιάσει πιο καλύτερα. - Καλύτερα.
- Πήγαινε μέσα, Τρεβ. - Τι; Η γραμματική είναι σημαντική.
Είναι κλοπή, Τζίμι. Ξέρεις τι παθαίνουν οι κλέφτες;
- Τι, Μπομπ; - Παίρνουν αυτό που τους αξίζει.
Τι; Είναι από τη Μαίρη Πόππινς;
Και αν είναι; Ήταν υπέροχη νταντά.
Ήρθε η ώρα για ραβιόλια
Δεν θα τα φάω αργά Όχι
Είμαι σίγουρη.
Σοβαρά δεν θα φας στο κυλικείο;
Δεν έχω όρεξη σήμερα. Γιατί να τρώμε μεσημεριανό όλο μαζί;
Γιατί να μην τρώμε ξεχωριστά και να στοχαζόμαστε;
Θα φάω στη βιβλιοθήκη.
Δεν έχει φαγητό εκεί. Και δεν έφερες κολατσιό.
Δεν βγάζει κανένα νόημα. Περίμενε. Έχει να κάνει με τον Γουίλ;
Τι ήταν όλα αυτά με το κατούρημα;
Κατούρησες το παντελόνι σου και σε κορόιδευε;
Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτό.
Θέλω να μείνω μόνος στη βιβλιοθήκη.
Όχι με την κακή έννοια. Μ' αρέσει να διαβάζω. Αντίο.
Θεέ μου. Νομίζω ότι υπέστη μπούλινγκ. Ο γλυκός καλός μου φίλος. Ο γλυκός Ζικ.
Ο Γουίλ είναι νταής.
Μάλλον. Γουίλι ο Νταής, γνωστός και ως Γούλι Νταούλι.
Δεν πάω τους νταήδες.
Ειδικά στο σχολείο μας. Και στην τάξη της αδερφής μας.
Αν κατουρηθεί η Τίνα και την ξεφτιλίσει;
- Ήδη δίνει έναν δύσκολο αγώνα. - Ναι.
- Θα του κόψουμε τον βήχα. - Νομίζω "τρίχα".
Θα τον πληρώσουμε με το ίδιο νόμισμα.
Θα του δώσουμε λεφτά.
- Έχω ένα καλό σχέδιο. - Κι εγώ. Θα ζητήσω επιπλέον ραβιόλια.
Να εκδικηθούμε τον Γουίλ για τον Ζικ,
και να δει ότι δεν θα ανεχτούμε τα νταηλίκια του.
- Ναι. - Θα πάρουμε έναν χυμό ο καθένας.
- Δεν θα τον πιεις. - Δεν μ' αρέσει αυτό.
Θα τους προσφέρουμε τις θέσεις απέναντί μας.
Θα κάτσουν κοντά στα άκακα αδέλφια της Τίνα, ε;
- Τα σπάμε. - Δεν θα ξέρουν ότι θα έχεις κρύψει
τον χυμό, και θα στοχεύεις τον καβάλο του.
Θα πιάσω την κουβέντα ενώ εσύ θα βρίσκεις σημάδι.
Και όταν πω τις λέξεις "ενδιαφέροντα ραβιόλια",
πιέζεις το κουτάκι
και ρίχνεις χυμό στον καβάλο του. Θα φαίνεται σαν να κατουρήθηκε.
Θα σηκωθεί όταν νιώσει τον χυμό,
και μετά θα φωνάξω: "Αηδία. Κοιτάξτε τον Κατρουλιάρη Γουίλ".
Όλο το κυλικείο θα τον κοιτάζει,
θα γελούν και τότε ο Γουίλ θα πει:
"Δεν πήρα αυτό που μου αξίζει;
"Ευχαριστώ, Λουίζ και Τζιν, για αυτό.
"Αν το κάνατε εσείς. Δεν ξέρω".
Και θα με αποζημιώσουν για τυχόν χαμένο χυμό;
Στην επόμενη ζωή. Αν ο Γουίλ μας σκοτώσει.
Αλλά θα πάρουμε αυτό το ρίσκο.
Λέτε να κάνετε κάτι στον Γουίλ;
Κάτι πραγματικά ηρωικό, ναι. Γιατί;
Νιώθω άσχημα για τον Ζικ κι εγώ, αλλά η επιθετικότητα δεν είναι η απάντηση.
Είναι σίγουρα.
Αν εκφοβίζεις έναν νταή, είναι εκφοβισμός.
- Δεν έχω διάθεση για γρίφους. - Ωραία φαίνονται.
Τι είναι; Βρώσιμα μαξιλάρια γεμάτα τυρί;
Σφίξατε τον κότσο σας; Φαίνεται πανέμορφος.
- Ναι. Ευχαριστώ. - Εγώ ευχαριστώ.
Πώς είναι το τσίζμπεργκερ που μπορείς να φας κάθε μέρα, Τέντι;
Πολύ καλό, Μπομπ.
Δεν το πιστεύω ότι ο Πέστο έκλεψε την ιδέα για την πισίνα.
Μερικές φορές έχεις την ίδια ιδέα την ίδια στιγμή.
Η Ολέθρια Σύγκρουση κι ο Αρμαγεδδών βγήκαν τον ίδιο χρόνο.
Και ο Στιβ Χάρβεϊ έβγαλε φαλάκρα όταν έβγαλα κι εγώ.
- Τρομακτικό. - Δεν έγινε έτσι.
Είχα την ιδέα πρώτος. Το είδε και μετά το έκλεψε.
Θεέ μου. Ο κόσμος κάνει ουρά.
Τι; Όχι. Μπορεί να είναι εκεί για άλλον λόγο,
ο ένας δίπλα στον άλλο και προς την ίδια κατεύθυνση
περιμένοντας να μπουν μέσα.
Είδατε τι φτιάχνουν στου Πέστο; Πιτσόμπαλες. Τι διασκεδαστική ιδέα.
Δική μου ιδέα ήταν!
Πάρε το μπέργκερ της ημέρας, Μορτ. Μην κάνεις το λάθος που έκανα εγώ.
Ένα μπέργκερ της ημέρας, παρακαλώ. Για δες.
- Μπαλάκια Μπέργκερ. Ωραίο. - Μη με κοροϊδεύεις, Μορτ.
Τα έκανες θάλασσα, Μορτ.
Πρέπει να σταματήσουμε να συναντιόμαστε έτσι.
- Πλακίτσα. - Όχι εκεί, Ρούντι.
- Κάτσε εδώ πέρα. - Τι; Γιατί;
- Ο φωτισμός είναι περίεργος εκεί πέρα. - Εντάξει.
Ζικ. Είσαι εδώ. Τι απέγινε η βιβλιοθήκη;
Είχε πολύ θόρυβο;
Ο κύριος Φροντ με είδε και μου είπε να φάω κάτι θρεπτικό.
Του είπα ότι διάβαζα βιβλίο μαγειρικής, αλλά δεν συμφώνησε.
Δεν διάβαζα βιβλίο. Απλώς είχα τα χέρια μου έτσι.
Θέλω να ξέρεις ότι είμαι εδώ για σένα και νοιάζομαι για σένα.
- Θέλεις κανένα ραβιόλι; - Ναι.
Μιλούσα στον Ζικ.
Μην ανησυχείς. Σε προσέχουμε.
- Ευχαριστώ. Αλλά γιατί; - Θα σταματήσουμε τον Γουίλ τον Νταή.
- Τον Γουίλι τον Νταούλι. - Τι πράμα;
Δεν χρειάζεται να το κρύβεις. Το καταλάβαμε.
Δέχτηκες μπούλινγκ.
- Αλήθεια; - Καθίστε.
Καταλαβαίνω γιατί δεν το είπες,
επειδή είμαι πολύ κουλ, και ντράπηκες.
Δεν καταλαβαίνεις.
Μόλις κάτσουν η Τίνα και ο Γουίλ, θ' αποσπάσω την προσοχή του Γουίλ.
Ο Τζιν θα ρίξει χυμό μήλου στον καβάλο του...
Τον δικό μου. Κάποιοι θα κάνουν μεγάλη θυσία σήμερα.
- Όχι, παιδιά. Όχι. Μην το κάνετε αυτό. - Έρχεται. Τίνα. Γουίλ. Καθίστε εδώ.
Γεια. Περιμέναμε στην ουρά για το μεσημεριανό.
Πήγε καλά. Έτρωγαν και στο παλιό του σχολείο.
- Τίνα, κάτσε ακριβώς απέναντί μου. - Εντάξει.
Γεια σου, Γουίλ. Οπότε, θα κάτσεις εδώ. Ωραία.
Υπέροχα.
Λοιπόν, Γουίλ, τι γνώμη έχεις για το Ουάγκσταφ;
Κοίτα με στα μάτια όσο απαντάς και μην κοιτάξεις αλλού.
Καλό είναι.
- Γουίλ... - Τι;
Ενδιαφέροντα ραβιόλια.
- Τζιν, μη! - Τι κάνεις εκεί;
Πού είναι; Δώσ' το μου. Έλα.
- Σταμάτα. Θα το χαλάσεις. - Τι κάνετε εκεί κάτω;
Άσ' το.
Γουίλ, πώς σου φάνηκε ο τοίχος με τις μύξες;
- Μυξιάρικος. Σωστά; - Τι;
- Γαμώτο, Τζιν. - Πέτυχες τον καβάλο του Ζικ;
Άσχημα νέα; Ναι. Τα καλά νέα; Έμεινε ακόμα λίγος χυμός.
Μην το πεις, Γουίλ. Μην το πεις.
- Τι να πω; - Κατρουλιάρη Ζικ.
- Συγγνώμη, Ζικ. - Για καθίστε.
Δεν θα έλεγα... Μισό. Θα τον ρίχνατε σε μένα;
Ναι. Θα σε εκφοβίζαμε προτού εκφοβίσεις κανέναν άλλο.
Έπιασε; Γίναμε ήρωες;
- Προφανώς. - Σας παρακαλώ.
Βάλ' τα με κάποιον στα μέτρα σου, Ψηλέ. Όπως με τον κύριο Μπράνκα.
- Δεν θέλω μπελάδες. - Σταματήστε όλοι.
Ο Γουίλ δεν εκφόβισε ποτέ κανέναν.
- Τι; - Πώς είπες;
Εγώ ήμουν ο νταής.
Δεν έμεινε άλλος χυμός.
Ώστε δεν είσαι νταής;
- Όχι. - Μα είσαι πολύ ψηλός.
Έχεις την αύρα "μην τα βάζεις μαζί μου"
η οποία έχει τρελάνει πολλά κορίτσια εδώ. Τα άλλα κορίτσια. Όχι εμένα.
- Το καταλαβαίνω. - Καλά λες.
Ο Ζικ ήταν ο νταής. Εγώ ήμουν αυτός που έτρωγε μπούλινγκ.
Πάω να προσπαθήσω να στεγνώσω.
Το ότι σου έριξα χυμό δεν ήταν εκφοβισμός.
- Ήταν ένα ατύχημα. - Ζικ, τι συνέβη;
Δεν είμαι περήφανος, αλλά όταν ξεκίνησα
να πηγαίνω στο Ρόκι Κρικ, που πήγαινε κι ο Γουίλ,
είχα αλλάξει πολλά σχολεία, γιατί η οικογένειά μου μετακινούνταν πολύ.
Ήμουν πάντα ο καινούριος. Και δεν ήταν εύκολο να κάνω φίλους.
Λόγω αυτού και του παρορμητισμού μου,
άρχισα να παλεύω.
Όλη την ώρα. Πριν καν μάθω ότι ήταν άθλημα.
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Είχα πολλή νευρική ενέργεια.
Μια μέρα έκανα κεφαλοκλείδωμα.
Μάλλον θα πήγαινε τουαλέτα
και ίσως φοβόταν, επειδή του έκανα κεφαλοκλείδωμα.
Και... κατουρήθηκε λίγο.
Όλοι τον έδειχναν και γελούσαν. Έτσι ξεκίνησαν όλα.
Μετά, τα παιδιά που το θεώρησαν αστείο, είπαν:
"Κάνε παρέα μαζί μας".
Συνέχιζα να τους κάνω να γελούν.
Παρόλο που ένα παιδί κατουρήθηκε,
με φώναζαν "Κατρουλιάρη Ζικ".
Ο Γουίλ ήταν ένα από τα παιδιά που εκφόβιζα.
Κατρουλιάρη Ζικ!
Είχα μια παρέα, είχα παρατσούκλι,
και ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα ότι ανήκω κάπου.
- Το ξέρω. Είναι βαρύ. - Πολύ άσχημα όλα αυτά, Ζικ.
Μου έχουν πει ότι έχω τέλειο λαιμό για κεφαλοκλείδωμα, αλλά θέλω να τα κόψω.
Είναι χάλια. Δεν θέλω να μιλάω γι' αυτό.
Δεν μου αρέσει να το σκέφτομαι. Δεν είμαι αυτό το άτομο πια.
Τώρα έχεις την ευκαιρία να ζητήσεις συγγνώμη, να επανορθώσεις,
να διορθώσεις τα παλιά λάθη.
Πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.
Στείλε του μια βρώσιμη σύνθεση ή δώσ' του το σπίτι σου.
Μάζεψε σκουπίδια από τον δρόμο.
Ο Γουίλ δεν φαίνεται να είναι έτοιμος ν' ακούσει συγγνώμη ή να μου μιλήσει.
Το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι να κρατήσω μια σεβαστή απόσταση.
Όχι, Ζικ. Κάν' το τώρα. Είναι ο μόνος τρόπος να προχωρήσεις.
Μα...
Το κουδούνι. Θα βάλουμε μια άνω τελεία και θα επικεντρωθούμε στα μαθήματά μας.
Γουίλ. Θα μας συναντήσεις στα σκαλιά μπροστά μετά το σχολείο;
- Ο Ζικ έχει κάτι να σου πει. - Αν έχεις δουλειά, δεν πειράζει.
Ενημερώθηκες καθυστερημένα. Καταλαβαίνω. Πιθανότατα έχεις σχέδια.
Όχι, θα έρθω.
- Τέλεια. - Τέλεια.
Έλα, Γουίλ. Θα σε πάω στο επόμενο μάθημα.
Νομίζω ότι έχουμε άλγεβρα μαζί. Θα σε πάω εκεί.
Πίστεψέ με, Ζικ. Αυτό είναι το σωστό.
Αμάν.
Ό,τι έμεινε θα το πάρω πακέτο.
Να 'μαστε.
- Όπως ένας μικρός Ιταλός σκίουρος. - Ναι.
Μπομπ, θα συνεχίσεις να είσαι θυμωμένος;
Φωτογραφίζουν το Πέστο με μια ωραία μηχανή.
Να είναι από την εφημερίδα;
Θεέ μου. Αυτό ήταν. Θα πάω εκεί πέρα.
- Μπομπ, μην πας. - Η Λίντα έχει δίκιο. Για ποιο λόγο;
"Για ποιο λόγο"; Πες "Γιατί;" Μορτ.
- Γιατί; - Ρωτάς εμένα ή τον Μπομπ;
- Δεν ξέρω. - Θα τον ξεσκεπάσω.
Θα το πω στον δημοσιογράφο,
αν είναι δημοσιογράφος, ότι ήταν δική μου ιδέα.
Έλα, Μπομπ. Ξέρουμε ότι ήταν δική σου ιδέα. Το ξέρεις κι εσύ.
Θα σκεφτείς κι άλλη ιδέα αύριο.
Αν δεν πάθεις συγκοπή λόγω του Τζίμι.
Έχει δίκιο. Η ψυχαναλύτριά μου θα έλεγε
να εστιάσεις στη δική σου ευτυχία
και να μην κάνεις συγκρίσεις.
Είναι ηλίθια.
Πάρ' το πίσω, Μπομπ. Μη μιλάς έτσι για τη δρ Μάρτζορι.
Έχει περάσει τόσα πολλά στη ζωή της.
- Τι; - Τα πράγματα δεν ήταν πάντα ιδανικά.
Συγγνώμη. Πιθανόν να είναι υπέροχη. Δεν έχει γνωρίσει ποτέ τον Τζίμι Πέστο.
Μπομπ.
Τόσα πολλά μικρά κεφτεδάκια. Απλώς ήθελα σούπα.
Το ξέρω, Μορτ. Το ξέρω.
Έτσι σκέφτηκα, μπαλάκια, Πιτσομπαλάκια.
Μετά, Πιτσοπισίνα. Μπουμ.
- Θεέ μου. - Μπομπ, θα μπούμε στην εφημερίδα.
Στο ίντερνετ. Εκεί που μετράει. Η μαμά μου θα είναι περήφανη για μένα.
Αυτό είναι υπέροχο. Έχω κάτι ενδιαφέρον για το άρθρο.
- Συγγνώμη. Ποιος είστε; - Είμαι ο τύπος που εφηύρε...
Εγώ εφηύρα... Τυχαίνει να έχω εφεύρει...
Δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά έχω προθεσμία, εντάξει;
Έπρεπε να ήμουν στη θέση του.
Να πάρω συνέντευξη στον εφευρέτη της Πιτσοπισίνας
ή σε έναν που τριγυρνάει στον δρόμο
και ουρλιάζει, ενώ προσπαθώ να δουλέψω;
Δεν ουρλιάζω.
Ας πάμε κάπου πιο ήσυχα. Ελάτε στην κουζίνα.
Θα σας δείξω τον φούρνο, όπου δουλεύω.
Μοιάζει με φούρνο μικροκυμάτων, αλλά δεν είναι.
Λοιπόν, θα κάτσεις;
Ναι. Θέλω να βεβαιωθώ ότι αυτός θα πει στον κόσμο
ότι ο Τζίμι είναι απατεώνας.
Καλά. Θέλεις λίγο νερό όσο περιμένεις;
Όχι, δεν θέλω νερό. Βασικά, θέλω. Διψάω λίγο.
- Ευχαριστώ. - Επτά δολάρια.
- Τι; - Την πάτησες. Είμαι πλακατζής.
Δεν βλέπω πουθενά τον Γουίλ, Τζέι Τζου.
Πάω σπίτι. Θα δοκιμάσω πάλι αύριο.
Περίμενε. Ξέρω τι κάνεις.
Προσπαθείς να το καθυστερήσεις.
Μάντεψε όμως. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά.
- Το ξέρω, αλλά... - Ζικ, άκου.
Όλοι έχουμε κάνει άσχημα πράγματα.
Έλεγα στον Άντι και τον Όλι ότι είναι ένα άτομο.
- Τους πείραζε για εβδομάδες. - Πω πω.
Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και μαθαίνουμε από αυτά. Έτσι μεγαλώνουμε.
Το χάσαμε; Το κατέγραψε κανείς;
Όχι ακόμα. Ο Γουίλ θα έχει ήδη πάει σπίτι και...
- Να τος. - Φτου.
Αυτό κάνουμε όταν χτυπάει το κουδούνι στο τέλος της ημέρας. Βγαίνουμε έξω.
Εδώ ολοκληρώνεται η ξενάγησή σου στο Ουάγκσταφ.
Γουίλ, ο Ζικ θέλει να σου πει κάτι. Ζικ;
- Συγγνώμη που σε εκφόβισα. - Εντάξει.
Συγγνώμη για όσα σου έκανα, ώστε να εντυπωσιάσω.
Για τα κεφαλοκλειδώματα, αλλά έχω αλλάξει πλέον.
Ελπίζω να με συγχωρήσεις και να μην υπάρχει θέμα μεταξύ μας.
Γουίλ, μια πολύ εγκάρδια συγγνώμη από τον Ζικ. Τι λες;
- Δεν τη δέχομαι. - Τι; Τι στον διάολο, Γουίλ;
Δεν ζήτησε καν συγγνώμη για αυτό που έκανε.
- Μα... - Που σε έκανε να κατουρηθείς πάνω σου;
Δεν κατουρήθηκα.
Μου έκανε κεφαλοκλείδωμα, αλλά υπάρχει και κάτι χειρότερο.
Ποιο είναι αυτό;
Δεν πρέπει να φύγεις; Δεν έχεις δουλειά;
Καλύτερα να πηγαίνεις. Έλα. Φύγε. Άντε.
Με κορόιδευε που ψευδίζω.
Τα χείλη σου; Μια χαρά είναι. Φαίνονται εντελώς φυσιολογικά.
- Όχι τα χείλη μου. Το ψεύδισμά μου. - Τι; Σοβαρά;
Δεν το πιστεύω ότι κορόιδευες το ψεύδισμα.
Αυτό είναι άρρωστο.
Έγινε μία φορά, και ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν το ξαναέκανα.
- Κάτσε. Ψευδίζεις; - Ψεύδιζα στην Γ' Δημοτικού.
Είπα: "Σταμάτα, Ζικ. Είσαι πολύ ηλίθιος". Αλλά ψεύδιζα. Έτσι, είπα...
Θταμάτα, Θικ. Είθαι πολύ ηλίθιοθ.
Και ο Ζικ με κορόιδεψε.
Δεν ήθελα να με δουν να κλαίω όλοι αυτοί
και κρύφτηκα στην τουαλέτα για το υπόλοιπο διάλειμμα.
Γουίλ.
Μετά μπήκαν μέσα κάτι παιδιά, είδαν την κλειστή πόρτα
και είπαν: "Κάποιος κάνει κακά εκεί μέσα", και είπα: "Δεν κάνω κακά".
Αλλά ακούστηκα σαν να έκλαιγα όταν το είπα,
και το να κλαις ήταν χειρότερο, οπότε, προτίμησα τα κακά
και είπα: "Κάνω κακά" και έκανα μερικούς θορύβους σαν κλανιές
ώστε να φανεί πιστευτό.
- Μπράβο σου. - Συγγνώμη, Γουίλ.
Και, Τζίμι Τζούνιορ, σε παρακαλώ.
Είσαι ο καλύτερός μου φίλος. Πρέπει να ξέρεις πόσο λυπάμαι.
Δεν ξέρω τι να πω, Ζικ.
Δεν θέλω πλέον να κάνουμε μαζί τα Τιραντάκια Βρακιά.
Μην το λες αυτό.
Σε πολλούς δεν είναι γνωστό,
αλλά έχω ένα θέμα στην ομιλία.
- Αλήθεια; - Ποτέ δεν...
Ναι. Το έχω δουλέψει πολύ, αλλά μερικές φορές εμφανίζεται.
Πρέπει να με πιστέψετε. Ποτέ δεν έκανα κάτι τέτοιο ξανά.
Πλάκωσα μερικούς, αλλά δεν κορόιδεψα ποτέ την ομιλία
ή την εμφάνιση ή το ύψος ή το βάρος ή οτιδήποτε άλλο.
Πρέπει να με συγχωρήσετε. Θα υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάνω.
Ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα επανορθώσεις.
Με λεφτά. 100 δολ. στον καθένα; 50 σε μένα για τη συμφωνία;
Δείξε τον κώλο σου για να γελάσουν.
Καλά.
- Ζικ, μην... - Να γλείψεις τον τοίχο με τις μύξες.
- Τι; - Ναι.
- Ενδιαφέρον. - Θα έδειχνε ότι όντως έχεις μετανιώσει.
Εντάξει. Μάλλον θα γλείψω τον τοίχο με τις μύξες.
Δεν μου αρέσουν οι δραστηριότητες μετά το σχολείο,
αλλά θα κάτσω να το δω αυτό.
Γιατί δεν πίνεται το νερό του;
Έλα, Μπομπ. Ξέρουμε ότι ήταν δική σου ιδέα. Το ξέρεις κι εσύ.
Θα σκεφτείς κι άλλη ιδέα αύριο.
Να εστιάσεις στη δική σου ευτυχία και να μην κάνεις συγκρίσεις.
- Η Λίντα έχει δίκιο. Για ποιο λόγο; -"Για ποιο λόγο"; Πες "Γιατί;" Μορτ.
Οι αναγνώστες θα ξετρελαθούν. Ωραία. Αυτός είναι ακόμα εδώ.
Θα μιλάω καθώς βγαίνω για να μη μου μιλήσει.
Τα λέμε. Αντίο.
Μπομπ, τι κάνεις ακόμα εδώ; Ψάχνεις για καλό φαγητό; Γρήγορα.
Ήρθα εδώ για να πω σε όλους ότι είσαι ψεύτης και έκλεψες την ιδέα μου.
Εσύ είσαι ψεύτης.
Αλλά τώρα θέλω μόνο να σου πω κάτι.
- Τι να μου πεις, Μπομπ; - Προτιμώ να είμαι εγώ παρά εσύ.
Ναι, καλά. Προτιμάς να τα κουτσοβολεύεις
από το να έχεις ένα δημοφιλές μέρος και ένα επισκευασμένο αμάξι;
Θα σκεφτώ κι άλλες ιδέες, Τζίμι. Αυτή δεν ήταν η καλύτερή μου.
Ίσως ήταν η χειρότερή μου.
Αφού αρέσει σε σένα και τους πελάτες σου, είναι κακό αυτό.
- Ωχ. - Χάρισμά σου αυτή η ιδέα.
Δεν τη χρειάζομαι. Αυτό που χρειάζομαι είναι εδώ πάνω.
Πω πω.
- Μη λες έτσι. - Μ' αρέσει η αυτοπεποίθησή του.
- Βούλωσέ το. - Το βουλώνω. Το ξεβουλώνω.
- Γύρισες. Επιτέλους. - Τι συνέβη; Έκανες μεγάλη φασαρία;
Μουτζούρωσες τις σημειώσεις του δημοσιογράφου;
Είπα στον Τζίμι ότι προτιμώ να είμαι εγώ παρά αυτός.
Μπόμπι, είσαι τόσο σοφός. Σαν ένας μικρός Μπόμπι Βούδας.
Και είπα ότι θα σκεφτώ καλύτερη ιδέα αύριο.
- Αυτό είναι που σου είπα. - Μάλλον το έκλεψα από σένα.
Δεν θα το κάνω μεγάλο θέμα όπως μερικοί όμορφοι μάγειρες.
- Εσένα λέει, Μπομπ. - Ευχαριστώ, Τέντι.
- Πάρα πολλές μύξες. - Πολύτιμες αναμνήσεις.
- Είναι πιο πολλή μύξα παρά τοίχος. - Εντάξει. Ξεκινάω.
Κάτσε. Δεν χρειάζεται να το κάνεις.
Ήσουν πρόθυμος να γλείψεις μύξες. Φτάνει.
Μάλλον.
- Σίγουρα; - Ναι.
Ρώτησα τον Τζίμι Τζούνιορ. Και εσένα, αλλά και αυτόν.
Ναι. Ο Γουίλ έχει δίκιο.
Δεν σε ήξερα τότε, αλλά σε ξέρω τώρα, Ζικ. Ξέρω την καρδιά σου.
Δικέ μου, Τζι Τζου...
- Τι κάνεις εκεί; - Σταμάτα. Μην το κάνεις.
Έτσι θα γίνει ακόμα πιο όμορφη η στιγμή.
- Αηδία. - Ναι!
Ζικ.
Δεν ήταν τόσο χάλια. Αλλά θα... Θεέ μου. Θα κάνω εμετό.
Θεέ μου. Είσαι ο καλύτερός μου φίλος.
Κι εσύ, Ζικ, παρόλο που δεν μπορώ να σε κοιτάξω τώρα.
Εντάξει. Ποιος θέλει να τον γλείψω με τη μυξιάρα μου γλώσσα; Ποιος θέλει;
- Έλα εδώ, Τζέι Τζου. - Αηδία!
Θα σε πιάσω με τη μυξιάρα γλώσσα μου.
Δεν είναι εκφοβισμός. Είναι τζερτζελές. Έλα εδώ.
Απόδοση διαλόγων: Letta Kotsiopoulou