YOLUN SONU CENAZE EVİ VE KREMATORYUM
ÇAY İSTEMENİ İSTİYORUM
BÜYÜK AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR AÇILIŞ
UYUZ BÖCEĞİNİ SEÇ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
TEKRAR TEKRAR TEKRAR TEKRAR
Günaydın Pancake. Pardon. Seni uyandırdım mı?
Pek iyi uyuyamadım. Cumartesi sabahındayız.
O zaman bu akşam da cumartesi akşamı, ne anlama geldiğini biliyorsun.
Evet. Galiba biraz gerginim.
Beni sakinleştiren o şeyi yapsak?
Olur mu? Tamam. Bir, iki, üç.
Pardon. Şimdi sen şarkıya giriyorsun.
- Rudy, kahvaltı. - Tamam, geliyorum.
Rafadan bir kahvaltı uydurdum.
Yumurta yaptım. O yüzden öyle dedim.
Bu akşam gideceğimiz restoranın menüsüne baktım.
Galetaları varmış.
Çok leziz. Harika.
Evet. İnanamayacaksın ama dip sosları da varmış.
- Heyecanlandın mı? Ben heyecanlandım. - Evet. Tabii.
Artık menüyü bildiğime göre, rahatlayıp akşamın tadını çıkarırım,
insanlarla eğlenceli vakit geçiririm. Sonuçta çok eğlenceli olacak.
- Şüphesiz. - Heyecanlı mısın?
- Çok heyecanlıyım. - Heyecanımız karşılıklı.
Pekâlâ, ben arabayı yıkatıp AVM'de bir gömlek değiştireceğim.
- Gelir misin? - Olur.
Daha büyük boyunu alacağım. Son zamanlarda biraz kas yaptım.
Birazcık. Bu kas büyümüş mü?
- Evet. - Dokunsana.
Dur. Hayır, bu dirseğinmiş.
Evet. O barfiks çubuğunu taktım ya.
Yani, birinden takmasını istedim.
Ama ayda birkaç kez kullanıyorum.
Baba, AVM'ye giderken sihir dükkânına uğrayalım mı?
Akşama yeni bir numara alayım.
Tabii. Olur. Yemeklerin en gözde etkinliği bu.
Harika Rudy'nin masadaki sihir gösterisi.
- İyi bir şov için uğraşıyorum. - Gayet de iyisin.
Koltuk altımdaki egzamayı yok edebilir misin?
Şaka yaptım. Egzamamda sıkıntı yok.
- Yani pek yok. - Tabii yok. Çak.
- Dur. Sandım ki... - Beşlik çakacağız sandım.
- Ben yumruk sandım. - Peki. Yumruk dediysen o zaman...
- Dur. Hadi. - Şimdi de elimi tuttun.
Tamam, işte. Bırakacağım.
ASALAR, ASALAR, ASALAR
Hayır. Senin arabada durman lazım.
Bir sihirbaz, sihir dükkânına yanında birini getiremez.
Tamam. Para lazım mı?
İdare ederim. Çimleri biçmekten kazandığım 13 dolarım var.
- Bir çimden. - Evet.
Çim alerjimi böyle komik bir şekilde öğrendim.
İyi ki beni hemen buldular.
- Tatlı Rudy mi gelmiş? - Merhaba Esmeralda. Evet, benim.
Horace burada mı?
Hayır, Cape Cod'daki pelerin konferansında.
Bana süslü bir şey getirmesini istedim.
Aradığın belli bir şey var mı?
Bir grup insanı şaşırtabilecek ve restoranda yapabileceğim
bir şey arıyorum.
Tamam.
İnsanları kaynaştırıp konuşmalarını sağlayacak
bir şey olabilir.
En kasıcı elit yemek ortamlarında bile
tüm insanlığı bir araya getiren bir sihir numarası.
13 dolardan az tutmalı.
Pekâlâ küçük Houdini.
Koldan atkı çıkarma numarası geldi. Bunda iki tane daha atkı var.
- Peki. Ya halkalar? - Bilemedim.
Tamam, düşüneyim.
- Burası lüks bir restoran mı? - Galeta veriyorlar.
Çok uygun bir şey var.
- Sodyum poliakrilat. - Sodyum poli... Ne dedin?
Gel, nasıl yapıldığını göstereyim.
Öyle bir ortama çok uygun. Vergi hariç 8,99 dolar.
Artan parayla kokteyl de alırsın.
- 21 yaşındasın, değil mi? - Geçen ay 35 oldum.
Ama teşekkürler. Şakaydı. Gülmek iyi geldi.
- Rudy, bu akşam... - Evet. Çok heyecanlıyım.
Evet. Tabii. Ben de.
Ben de. Ama bu yemeklerde...
Hep mukavemetli davrandın.
Bu akşam biraz farklı olacak,
yani konuk listesi bakımından... Tamam, sıra bizde.
Diyordum ki... Sadece...
Demek istediğim... Çok gürültülü.
Evet, öyle.
- Bence Paul çok iyi. - Ne?
Hepimiz seni çok seviyoruz.
- Ne? - Ayrıca...
Ne?
- Selam. Bunun büyüğü var mı? - Tabii ki.
Evime bir barfiks taktım, kollarım artık dayanamadı.
- Ne? - Bir şey yok.
Baba, seninle Better Off Head'de buluşalım mı?
- Büfede mi? - Evet. Bugün belki şapka takarım.
- Kafamda bir süs işe yarar. - Tabii. Olur.
Benim takmayacağım şapkaları takma.
Biliyorum. Bere takmam.
Bizim ailemizin kafa şekline hiç uymuyorlar.
Pek benlik değil ama biraz da öyle. Bu içimden Cesur Danny'yi çıkarıyor.
O paralarla dilek tutmuşlar Louise.
Belki de dilekleri bizim bu parayla
çikolatalı kurabiye almamızdı.
Benim dileğim sızlayan ayaklarımı biraz suya sokmak.
Pekâlâ çocuklar.
- Babanız yeni özel yastığını aldı. - Özel boynum için.
Başını tam çevirememeni çok seviyoruz.
Çoğu şey yanımıza kalıyor.
Hadi. Nineniz ve dedenize yıl dönümü hediyesi seçelim.
Tamam. Tina fıskiyeden para çalmayı düşünüyordu.
Dur. Ne? Hiç de bile.
Kırmızı kalpli cam tosbağalardan alabiliriz,
"Birbirimize tos diye vurulduk." yazıyor.
- Çok klas. - Tahta kâğıt tutucular da olur.
Eyfel Kulesi oyması var, "Kâğıt tutucular âşıklar içindir" yazıyor.
- Çok bayağı. - Merhaba millet.
Rude-a-than. Niye AVM'ye geldin ufaklık?
- Şapkalara bakıyordum. - En olmadık yerlerde mi?
Şaka yaptım. Şapka tabii AVM'de bulunur.
Bir de eş.
Rudy, sen benim ebeveynim olsan hangisini isterdin?
- Artık buradasın. Bu işe dâhil oldun. - İkisi de kafa karıştırıcı.
Tosbağalar.
Bir şey seçip alalım artık lütfen.
Eve gidip "Gene, B eksi aldı." yemeğini hazırlayacağız,
sonuçta fen bilgisi notumu F artıdan yükselttim.
- Küçük Bunsen brülörüm. - B eksi aldı diye...
İstediğim yemeği seçebilirim, lazanyalı kumpir istiyorum.
Bu yemeği fen bilgisi dersini dikkatle dinlerken buldum.
Gerçekten bunu mu istiyorsun?
- Bugün benim günüm. - Onun günü.
Peki ama patates veya mısır ekmeğiyle
lazanya birlikte yenir mi, emin olamadım.
Rudy, yemeğe gelsene.
Muhtemelen tattığımız en berbat yemeklerden olacak.
Gelemem. Planım var.
Planın mı? Çok elitsin.
- Şu hâline bak. - Operaya mı gideceksin?
- Hayaletlere dikkat et. - Yok, ailemle bir plan.
Güzel. Gene annemi başka bir zaman da
iğrenç yemek yapmaya ikna eder.
Sağ ol. Better Off Head'e geri döneyim.
Babamla buluşacağız.
- Okulda görüşürüz. - Belki okulu bırakırım.
- Gelirsem görüşürüz. - Peki.
Ben de artık çok akıllı olduğum için gitmem gerekmeyebilir. Belki.
- Pekâlâ, hadi. - Tamam.
Annenle aylık "Biz hâlâ bir aileyiz." yemeğimiz.
Ama şimdi arkadaşım Vicki ve annenin arkadaşı Paul da var.
- Erkek. Arkadaş ama erkek. - Evet.
Harika bir akşam olacak.
Evet. Harika. Hepimiz birlikte takılacağız.
Sence gömleğimi içeri mi sokayım?
- Uzun kalmış. - Çok kumaş gözüküyor.
Sokunca da külotum kabarmış gibi gözüküyor.
Ne güzel kabarmış.
Belki birazını böyle çıkarabilirim.
Bu şapkayı takmayayım mı?
Ne? Hayır. Öz Güvenli Conrad işte. Sana çok yakıştı.
- Evet ama... Belki takmam. - Yok, içime sokmayacağım.
- Sokmayacağım. - Şapka dursun.
Daha da mı uzadı? Dizlerime geldi.
Ya da şapkayı çıkarayım. Elimde taşırım.
Bak. İkimiz de gayet iyi gözüküyoruz. Hadi. Evden çıkalım.
- Kaka yapmam lazım. - Eyvah.
Cidden mi? Aslında ben de sıkıştım.
- Sokmayayım. - Önce ben gitsem?
- Önce ben. Pardon. - Hayır.
- Beni ittin. - Pardon. Beni tanıyorsun.
- Müzik aç. Durum kötü. - Fanı aç.
- Arkada sıcaklık nasıl? - Ne?
Sıcaklık nasıl? Klimayı açayım mı kısayım mı?
- Şu an iyi. - Peki.
Güzel. Sırt çantan yanında. Unutmamana sevindim.
Numaralarla dolu çantan.
Harika Rudy'nin son numarası olmadan aile yemeği eksik kalır.
"Öngörülü Büyücü Rudy" adını deniyordum.
- Vay. - Evet. Beklenti yaratmamak için.
Tabii. Anladım. Güzel.
İyi ki bu yemekleri düzenliyoruz. Sen, ben ve annen.
Şimdi birileri daha eklendi. Bu da güzel, değil mi?
Paul ve Vicki, ben ve annen.
Paul ve Vicki demeyeyim. Annen ve Paul, ben ve Vicki.
Bir de sen. Tabii. Onur konuğu sensin.
Ama konuk değilsin. Evladımızsın.
Konuk varsa o da Vicki'dir
çünkü onunla uzun süredir çıkmıyorum.
- Baba, biraz gergin gibisin. - Evet, galiba biraz gerginim.
Çenem iyice düştü, değil mi?
Kötü bir şekilde değil.
Yemekte böyle yaparsam masanın altından tekme at lütfen.
- Tamam baba. - Çok sert tekmeleme.
- Baldırlarım hemen morarıyor, biliyorsun. - O yüzden ilginçler.
- Baldırların gökkuşağı gibi. - Sağ ol dostum.
Barda bir şeyler içsek mi?
- Çok iyi olur. - Biraz kalabalık gibi.
İçkileri alıp buraya getirebilirim.
Çok kibarsın. Bana zahmet etme. Sen istiyorsan al tabii.
Gideceksen ben de kırmızı şarap alırım, ellerinde varsa...
- Vicki, hangi kırmızı şarabı seviyorum? - Bilmem.
Tamam. Margarita olsun.
Aslında dört içkiyi taşımak zor olur.
Boş ver. Yani... Bana alma.
Stieblitz, beş kişilik masa.
Tıpkı o dizi Party of Five'daki beş kişi gibiyiz.
Pardon. Diziyi bilmiyorum.
Bilirsin ya. 1990'larda çok popülerdi.
Ben 2002 doğumluyum.
Peki, masamıza gidelim.
Hoş geldiniz. Ben Öngörülü Büyücü Rudy.
- Bayıldım. - Şimdi de... Boş bir bardak var, tamam mı?
Dolaştırıp bunun normal, plastik bir bardak olduğunu doğrulayın.
- Evet, boş. - Bira içme oyunu oynasak?
- Gayet normal. - Daha boş olamazdı.
Şimdi buradaki gayet normal suyu alacağım.
Tamam.
Bardağa döküp birkaç büyülü kelime söyleyeceğim.
Mandy Patinkin, Mandy Patinkin.
Çevireceğim ve su yok olacak.
- Tanrım! Süet pantolonum. - Eyvah.
Özür dilerim. Böyle olmaması gerekirdi.
Yeterince konuşmadım. 30 saniye beklemem gerekiyordu.
Sorun yok canım. Çok sevdim. Numarana bayıldım.
- Biraz peçete alabilir miyiz? - Ama işe yaramadı.
- Nasıl yardımcı olabilirim? - Biraz su döküldü. Bir şey yok.
Havlu veya peçete çok iyi olurdu.
- Bu da ne? - Sodyum poliakrilat.
- Ne? - Numaralarımı ifşa etmemeliyim.
Leke bırakır mı söyleyebilirsin.
Sodyum poliakrilat. Leke bıraktığını sanmıyorum.
- Çocuk bezinde de bundan var. - Ne?
Pudranın suyu emmesini beklemem lazımdı.
Hadi ama. Dert etme.
Tatlıdan sonra numarayı bir daha denesen?
Deneyemem. Bir paket getirdim. Tuvalete gitmem lazım. Müsaadenizle.
TUVALETLER ÇIKIŞ
İyi misin?
Evet, tabii. Sorun yok. Sorduğunuz için... Tanıştığımıza memnun oldum.
Sana iyi geceler. Sana da iyi geceler.
Sana iyi geceler.
Sana iyi geceler. Sana da iyi geceler.
Sana da iyi geceler Kevin. En çok sana iyi geceler.
Gene, ketçapları öpmeyi bırak.
- Bırakmam. - İyi geceler Kevin.
- Kevin. - Rudy?
Hiçbirinin adı Rudy değil.
Hayır, bak. Rudy orada. Galiba yemeğe gelmiş.
Rudy, girsene. Aslında girme.
Biz çıkalım. Süper lazanyayı fırından çıkarmam lazım.
Sizin yemeğe ne oldu? Ekildiniz mi?
Ertelendi.
Güzel. Bizimle iğrenç lazanya yersin.
Evet. Hadi gel. Seni annenler mi bıraktı?
- Evet. Beni bıraktılar. - Tamam. Ben kendi başıma kapatırım.
İyi fikir baba. Bu yüzden süpersin.
Şuna bak Rudy. Nasıl olacağını çok merak ediyorum.
- Çok güzel. - Değil mi? Yaratığım, canlan.
Demek ben doğarken babam böyle hissetmiş.
- Lazanyam çıktı çıkacak. - Ne çok farklı koku var.
Bazılarını ayırt edemiyorum.
Pekâlâ, şu şeyi fırından çıkaralım.
- Çok ağır. 20 kilo vardır. - İdeal lazanya ağırlığı bu.
Başlamadan önce birkaç şey söyleyeceğim.
Bu süreçte bana yardım eden insanlar olmasa
bu hayalimi asla gerçekleştiremezdim.
Anne, sen eriştelerime güç veren ve soslarımı canlandıran kişisin.
Baba, annemle birlikte bana hiç engel olmuyorsun.
Tina ve Louise, sizin sayenizde parıldayabiliyorum.
Rudy, seni seviyorum dostum. Hadi yiyelim.
Pekâlâ tadım ekibi. Herkes tepkisini bir kelimede söylesin.
- Anne, başla. - Çok fazla.
İki kelime oldu. Sen yaptığın için kabul edeceğim.
- Baba. - Çok aşırı.
- Yanlış. Louise. - Yemek, soru işareti.
Bunu kayıttan silelim. Tina.
Çok peynir, pastırma, erişte, kırmızı sos,
kıyma, Frenk soğanı ve ekşi krema var.
- Bu simit parçası mı? - Evet. Tarçın ve kuru üzümlü.
- Bir kelime lütfen. - Tamam, "simit" diyeyim.
Pek gerektiği gibi tepki vermiyorsunuz. Rudy, senin tepkin.
Tek kelimeyle, yenilikçi.
Benim siparişimden iyi.
- Sipariş mi? - Eve sipariş vermiştim.
"Rudy, hemen eve sipariş ver." dedim.
Peki. Rudy, ailen gerçekten nerede olduğunu biliyor mu?
Evet. Buraya gelmek için izin aldım, gidebilirsin dediler.
Peki. Yine de onları arayayım.
Ne zaman döneceğini öğreneyim. Annenin numarası ne?
Veya babanın? Şu an kiminle kalıyorsun?
- Ben... - Hafta sonu babanlasın, değil mi?
- AVM'deydi. - Evet. İkisini de arayabilirsiniz.
Birlikteler. Öyle birlikte değiller ama... Karmaşık bir durum.
- Birini seçmem gerekirse... - Aramak için.
Evet, aramak için. Öyle seçmek değil. Tanrım. Pardon.
Bayağıdır tuvalette. Tuhaf bir şey yemiş miydi?
Sanmıyorum. Evden çıkmadan kakasını yaptı.
İkimiz de yaptık. Pardon. Ben ona baksam iyi olacak.
Biraz daha müsaade et.
Hep ona karışmamızı istemediği bir yaşta...
- Tabii. Doğru. - Ne deniyordu?
- Malzemenin adı neydi? - Polikarbonatlı bir şey.
Sodyum poli...
- Bezlerde olduğunu mu söylemişti? - Kullanılmışlarda yoktur.
Sesli mesaja düşüyor. Mesaj kutusu dolu.
Dolu olduğuna kim karar veriyor? Telefondaki küçük adam mı?
Çok eğlendim ama gitmem lazım.
- Aileme dönmeliyim. - Ama daha yeni geldin.
Lazanyadan dolayı mı?
- İmkânsız. - Eve nasıl gideceksin?
Kendi başına yürümek için saat biraz geç oldu.
- Kokudan mı? Tuhaf bir koku var. - Baba.
Hayır. Ben sadece...
Annem ve erkek arkadaşı, babam ve kız arkadaşı Vicki'yle
yemekten kalkıp geldim.
Hepimiz ilk defa birlikte yemek yiyorduk.
Gerçi galiba artık aile yemeklerimiz böyle olacak.
Bir sihir numarası yapıyordum, çok iyi olacaktı ama sonra batırdım.
Yani evet, kaçtım denebilir.
- Dur. Ne? - Eyvah.
Hâlâ restorandaki tuvalette olduğumu sanıyorlar, gitmem lazım.
Yoksa şu an polisi arıyor olabilirler.
Bazen tuvalette çok uzun duruyorum.
Jenerik akarken salonda duruyorsun diye kendini kötü hissetme.
Babanı bir daha arayayım. Belki anneni de ararım.
- Güvende olduğunu bilsinler. - Tabii. Olur.
Ben Rudy'yi arabayla götürsem ve içeri yanında girsem?
- Öylesi iyi olur. - Evet. Gayet mantıklı.
- Evet. - Davetiniz için teşekkürler.
- Her şey güzeldi. - Ne demek canım.
Sorun değilse ben dışarıda bekleyeyim. Sadece... Evet.
Lazanyanı paketleyeyim. Kaç kilo istersin?
İki? Dört?
Tamam, Bob birazdan onu bırakacak. Evet.
Pekâlâ, güle güle. Anahtarı buldun mu Bob?
Bulmak üzereyim. İllaki bir yerden çıkar.
- Anahtar dediğin öyledir. - Evet.
- Buldun mu? - Peki ya şimdi?
Anahtarı bulunca herkese söyleyeceğim, söz veriyorum.
Tamam. Peki ya şimdi?
- Hayır Tina. - Ailen iyi.
Sadece biraz sarsılmışlar. Yani şaşırmışlar. İyiler.
Umarım Vicki'nin pantolonunda leke kalmaz. Sodyum poliakrilat bulaştırdım.
Uyuşturucu mu?
Yok, yemekte yapmaya çalıştığım sihir numarasından.
Vicki'nin pantolonu temizlenir canım.
Sonuçta süet falan değildir.
- Süetti. - Peki, sorun yok. Sorun olmaz canım.
Anahtarı buldum.
- Bravo baba. - Teşekkürler.
- Hâlâ yanında mı? - Evet.
- Rudy'yle yürüsem olur mu? - Ne?
Onunla restorana yürüyebilir miyim?
- Nerede? - Galiba çok yakın.
Ben buraya yürüdüm. Sadece yürüdüm, ağlamıyordum.
Sonra kendimi burada buldum. O tarafta, birkaç sokak ileride.
Plate and Fork mu?
- Evet. - Nasıldı?
Bilmem. Yetişkinlerin yemek yediği bir yer gibiydi.
Ne güzelmiş. Ben de gidip
yemeğe kalsam, neşeli konular açsam iyi olur.
Öyle mi? Tabii. Gelirsen yemeğimin yarısını veririm.
Babam dönerken seni bırakır.
Olur. Lazanya daha çok aperatif gibiydi.
- Hadi ama. - Ben Rudes'u yemeğe geri götüreyim mi?
Olur mu?
Hava biraz karanlık.
Sorun değil. Pirinç muştamı alırım.
Yolda bize bulaşan olursa
sen sihirle onları şaşırt, ben de acıyla şaşırtırım.
- Aferin kızıma. - Pirinç muştan mı var?
- Evet. Yılbaşı hediyemdi. - Noel Baba niye sana onu getirdi?
Belki Noel Baba sokakta büyümüştür.
Noel Baba kardeşlerine dayak atmasından korkmamış mı?
- Baba. - Tamam, gidebilirsin.
Ama pirinç muştanı alma. Yumruklarınla halledersin.
- Hadi Rudy. - Hoşça kalın. Tekrar teşekkürler.
Aileni arayıp dönüşe geçtiğini haber veririm.
Louise, yemeğini ödeyebilmen için sana biraz para vereyim.
- Bob, paran var mı? - Ne kadar?
Sekiz dolar.
Tamam. Çorbaya falan yeter.
Çorba yemeyeceğim.
Sekiz doları veririm, kalanını vereceğini söylerim.
- Ona inanırlar mı? - Taksitlendirirsin.
- Tamam, gidiyoruz. Hoşça kalın. - Size iyi eğlenceler.
Tamam. Hoşça kalın. Siz gidip lazanya yesenize.
- Evet. - Tanrım.
Uzaktayken hiç aklımdan çıkmadı.
- Onlara bir şey olmaz. - Evet, biliyorum. Sadece izlemek istedim.
Ne gibi tatlıları var?
Bilmem. Galeta var.
Peki. Galetaya şeker dökebilirler.
Kesin dökebilirler. Sonuçta klas bir yer.
- Ne tatlı bir kızımız var. - Bazen öyle, değil mi?
Ailem, niye masada bir tek ben varım?
Nasıl bir sihir numarası yaptın?
Suyu yok edecektim. Çok güzel olacaktı.
Başka numaran var mı? İstersen beni ortadan ikiye ayır.
Ben dayanabilirim.
"Para kimde?" numaramı yapabiliriz.
- Gizli ortağım olursun. - Tabii.
Sana şimdi öğreteceğim çok basit bir kod var.
- Tamam. - Kimseye söyleme, söz ver.
- Tamam Rudy. Aman ya. - Yapamazsan da sorun değil.
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata