ΓΡΑΦΕΙΟ Τελετών & Κρεματόριο
ΜΟΝΟ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟΙ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΠΡΑΤΗΡΙΟ ΜΑΓΙΚΟΥ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟΥ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ
ΖΑΛΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΕΙΣ
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ
Κοιτάξτε μας. Πάμε σε πάρτι γενεθλίων οικογενειακώς.
Τέλεια να διασκεδάζεις με τους γονείς σου.
Ναι, ρε γαμώτο. Μας αφήνουν να λέμε "γαμώτο".
Μη λες "γαμώτο".
Κάλεσαν εμένα, τον Τζιν και την Τίνα στο πάρτι γενεθλίων του μπαμπά του Ρούντι,
γιατί είμαστε φίλοι του.
Γιατί κάλεσαν κι εσάς όμως;
Τον συναντήσαμε στη συνάντηση γονέων-καθηγητών.
Μας κάλεσε από ενοχές.
- Ναι, από ενοχές. - Ναι.
Συγγνώμη που είμαι στο τηλέφωνο. Στέλνω ένα μέιλ στα γρήγορα.
Μέιλ; Σε ποιον στέλνεις μέιλ;
- Στο μπόουλινγκ. - Καλή φάση.
- Ετοιμάζω πάρτι μπόουλινγκ. - Πάρτι για τον Ρούντι;
Δικό μου. Το κάνω κάθε χρόνο για τα γενέθλιά μου.
Τέλειο το μπόουλινγκ.
- Θέλετε να έρθετε στο πάρτι; - Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Ναι.
Ελπίζω να περάσει καλά ο Ρούντι.
Ζορίζεται με τις σχέσεις των γονιών του.
Του αξίζει να περάσει καλά.
Παρεμπιπτόντως, σας βάλαμε να υπογράψετε χαρτί ότι δεν θα χωρίσετε;
Θα πω στον Κεν να το συντάξει. Έκανε τα χαρτιά των ακινήτων.
Μ' αρέσει όπως είμαστε.
Τον αγαπώ όσο και την πρώτη φορά που του είπα ότι τον αγαπώ.
Το θυμάσαι, Μπομπ; Θυμάσαι όταν πρωτοείπα ότι σ' αγαπώ;
Ναι.
- Θυμάσαι πού ήμαστε; - Ναι.
Πού ήσαστε, μπαμπά;
Ίσως να το θυμάται, αλλά χάνει τα λόγια του όταν το σκέφτεται;
Ήμαστε...
- Το ξέχασε. - Δεν πειράζει που το ξέχασες.
Έπηξε το μυαλό από τα μπέργκερ.
Θα το θυμηθώ. Είναι...
Θυμάσαι όταν έκλασα,
και ακούστηκε σαν να είπε κάποιος: "Τι λέει;"
- Ναι. - Ώστε αυτό το θυμάσαι.
Έγινε όταν μπήκαμε στο αμάξι.
- Ναι. - Ναι. Είναι πιο πρόσφατο.
Ήθελα να δω ότι όλοι το έπιασαν. Ήταν ξεχωριστό.
Σίγουρα ήταν.
Σε εξωτερικό ή σε εσωτερικό χώρο είπες πρώτη φορά "σ' αγαπώ";
Μη σε απασχολεί.
- Ρούντι. - Ευχαριστώ που ήρθατε, παιδιά.
Δύσκολα ενθουσιάζονται συνομήλικοί μας με τα γενέθλια ενός 44χρονου.
Δεν ξέρω γιατί. Μας αρέσει να μιλούν για πόντκαστ και πόνους στη μέση.
Να σας φέρω γρανίτες; Μπορείς να πιεις όσες γρανίτες θες.
- Κερνάει ο μπαμπάς μου. - Ωραία.
Όσο μπορώ να πιω εγώ; Γιατί διαφέρει από όσο μπορείς να πιεις εσύ.
Πάγωσε το μυαλό μου και μόνο που το σκέφτομαι.
- Μαμά, μπαμπά, τα λέμε μετά. - Μετά... ναι, ναι.
- Ποιος δεν τρελαίνεται για γρανίτες; - Ίσως η κυρία.
Αν ήταν κοινωνικά αποδεκτό να γλείψω το πάτωμα, θα το έκανα.
- Δεν είναι αποδεκτό, έτσι; - Ρούντι, είσαι καλά;
Δείχνεις πολύ αδιάφορος.
Ναι. Συγγνώμη. Φταίει ο φίλος της μαμάς μου, ο Πολ.
Δες τον. Χαμογελάει, ακούει τον κόσμο να μιλάει, τους κοιτάζει στα μάτια.
Έλεος δηλαδή.
- Άθλιος. - Ανησυχώ για τον μπαμπά μου.
Είναι ευαίσθητος ειδικά από τότε που χώρισε με τη Βίκι.
- Φτου! Ποιος χώρισε ποιον; - Ήταν αρκετά αμοιβαίο.
Της έστειλε ένα μήνυμα: "Πρέπει να μιλήσουμε".
Αυτή απάντησε: "Χωρίζουμε;"
Μετά έβαλε στο μήνυμά της το ΟΚ, και τελείωσε.
Τι λες!
Άρα, ο μπαμπάς σου είναι ελεύθερος πάλι.
- Είναι και πάλι διαθέσιμος. - Θα πουλήσει σαν ζεστό κουλούρι.
Λες και ο μπαμπάς είναι σαν μια εύθραυστη προνύμφη
που περιμένει να γίνει μια δυνατή πεταλούδα.
Αλλά αυτό δεν θα συμβεί αν ο Πολ ο Κύριος Καλός
τσαλαπατάει το μικρό κουκούλι του μπαμπά.
Και πώς ο Πολ τσαλαπατάει το κουκούλι του μπαμπά σου;
Είσαι σοβαρή; Κοίταξέ τον. Κάτι... δεν μου αρέσει.
- Δεν μου είναι ευχάριστο. - Ρούντι, ανάπνευσε.
- Είμαι κακός σε αυτό. - Α, ναι.
Θέλω απόψε να 'ναι το πάρτι μπόουλινγκ των ονείρων του
και τα τέλεια 44α γενέθλιά του.
Εντάξει. Έγινε.
- Τι; - Έγινε. Έτσι θα γίνει.
Άφησέ το σε εμένα, στον Τζιν και στην Τίνα.
- Εντάξει. - Ξαναγεμίστε το, παρακαλώ.
Και μην τσιγκουνευτείτε το ωραίο σιρόπι.
Ανδρικό νούμερο 44 και γυναικείο νούμερο 42.
Αυτά είναι ωραία. Κοίτα τα αυτά, Μπομπ.
Παπούτσια του μπόουλινγκ είναι. Τέλος πάντων.
Θα τα φορούσα και έξω στον κόσμο.
- Ναι; - Δύσκολα βρίσκεις ωραία παπούτσια. Έτσι;
- Ναι. - Ήρθατε τελικά, παιδιά.
- Ναι. Γεια. - Χρόνια πολλά.
- Τέλεια παπούτσια. Δεν είναι ωραία; - Ναι.
Περιμέναμε να μας πουν σε ποιον διάδρομο να πάμε. Πρέπει να έχει κόσμο.
- Θέλετε να... - Όχι.
- ...να παίξετε στον δικό μας διάδρομο; - Δεν...
- ...ήθελα να πω αυτό. - Φυσικά. Έτσι, Μπομπ;
- Ναι. - Ναι.
Εντάξει. Θα πω στον τύπο στο γκισέ να σας προσθέσει.
- Τι ωραία. - Θεέ μου. Το κάναμε πάλι.
Λατρεύω αυτά τα παπούτσια. Θα τα φορέσω.
Έχουν το νούμερό μου στο πίσω μέρος. Πλάκα έχει.
Πρέπει να φανεί ωραίος ο μπαμπάς σου απόψε.
Να τον βοηθήσουμε να λάμψει.
Και αν ο Πολ φανεί σαν αξιολύπητος βλάκας συγκριτικά, δεν πειράζει.
- Τα δυνατά του σημεία; - Φοράει με στιλ παντελόνια με πιέτα.
Το πρόσεξα. Μπορείς να κόψεις δάχτυλο στις πιέτες.
Ξέρει καλό μπόουλινγκ.
Γι' αυτό τον φωνάζουν Σπέρτικους.
- Εγώ βασικά τον φωνάζω έτσι. - Ωραία. Μας κάνει αυτό.
Αλλά ο Πολ είναι ο Πολ. Θα είναι φοβερός στο μπόουλινγκ.
Είναι καλός σε όλα.
Κάποτε ένας παρκαδόρος τού πέταξε τα κλειδιά του από τα δύο μέτρα.
Και ο Πολ τα έπιασε με ευκολία.
Φοβερό;
Ο Πολ δεν φαίνεται πολύ αθλητικός και φυσικά δυνατός, αλλά και ευγενικός.
Δεν τρελαίνομαι μόνο και μόνο επειδή στέκεται ωραία.
Μακάρι ο μπαμπάς να ήταν με τη Βίκι.
Ήταν ακριβώς το αντίθετο της διασκέδασης.
Αλλά δεν θα ήταν μόνος
όσο η μαμά αγκάλιαζε τον Πολ εκεί πέρα.
Εντάξει. Μάλιστα.
Έχουμε το θέμα του μπόουλινγκ. Έχουμε το θέμα με τα ραντεβού.
Ίσως του βρούμε μια γυναίκα που να είναι καλή στο μπόουλινγκ;
Βρίσκεις φιλενάδα σε ένα βράδυ, σωστά;
Ρούντι, υπάρχουν καθόλου προοπτικές εδώ τώρα;
Υπάρχει εκείνη η κυρία εκεί πέρα, η Σέρι από τα μαθήματα ινδικής μαγειρικής.
Είναι κι οι δύο αλλεργικοί στο κύμινο. Δέθηκαν,
επειδή άτομα με αλλεργία είναι χαζό να μαγειρεύουν ινδικά φαγητά.
Μακάρι να έβγαζα την τρίχα που πετάει από το φρύδι του.
Θα βοηθούσε αυτό που θέλουμε να κάνουμε.
- Ναι, τη βλέπω από εδώ. - Ναι, είναι τεράστια.
Είναι δυνατόν να κινείται από μόνη της;
Ο διάδρομος είναι έτοιμος.
Παιδιά, οι γονείς σας θα παίξουν μπόουλινγκ μαζί μας.
Τυχεράκια. Σοβαρά τώρα είναι ωραίο ζευγάρι.
Αυτοί, η μαμά κι ο Πολ. Άρα, έξι.
- Είπες "μαμά και Πολ"; - Ναι, να τοι.
- Γεια. - Γεια.
- Τα λέμε σε λίγο, συμπαίχτες. - Θεέ μου. Αυτό ήταν.
Ο μπαμπάς και ο Πολ ο κύριος Τέλειος παίζουν αντίπαλοι.
Ο Πολ θα τον λιώσει.
Στη χειρότερη, πατάει το κουκούλι, και γεμίζουμε με τα σωθικά της προνύμφης.
Όχι, όχι. Άκου.
Δεν θα αφήσουμε τον Πολ να εξευτελίσει τον πατέρα σου στα γενέθλιά του.
Το υπόσχομαι. Ορκίζομαι στο επαναχρησιμοποιούμενο ποτήρι.
Ναι, καλά άκουσες.
- Πολύ παγωμένο. - Θα σου τρίψω το κεφάλι.
- Ευχαριστώ. - Ορίστε.
- Ακόμα πονάει. - Θα το τρίψω με δύναμη.
Έι!
- Το τρίβω καλά! - Ρούντι!
Ρούντι!
Διάδρομοι Για Ρέστα Στο Σπερ Μπόουλινγκ
Θεέ μου, συμβαίνει.
Μείνε ψύχραιμος. Θα το χειριστούμε εμείς.
Ξέρω ότι μιλάς, αλλά το μόνο που ακούω
είναι να συνθλίβεται το κουκούλι του μπαμπά μου από τον Πολ.
- Ο Τζιν είναι που τρώει πατατάκια. - Συγγνώμη.
Να τος. Καλή επιλογή μπάλας, γιε μου.
Ευχαριστώ. Τη συνδύασα με την μπλούζα.
Το παρατήρησα.
- Γεια σας, παιδιά. - Παιδιά, από εδώ τα παπούτσια.
- Γεια. - Να τοι.
- Να 'μαστε και μεις. - Έτοιμοι να το κυλήσουμε;
Παίζουμε μπόουλινγκ.
- Ναι. - Οι μπάλες είναι στρογγυλές και κυλάνε.
- Ναι. - Παναγία μου.
Χαζό αλλά γοητευτικό λογοπαίγνιο; Είναι ειδικότητα του πατέρα μου.
Πάω λίγο στις αντρικές τουαλέτες.
Έχω κύστη γενεθλίων, δηλαδή ήπια πολλά ανθρακούχα νερά.
- Μην αρχίσετε χωρίς εμένα. - Πάμε.
Θα καθυστερήσω τον Πολ για να μην παίξει
και θα το συνεχίσω μέχρι να τελειώσει το πάρτι.
- Τίνα. - Ναι.
Πήγαινε στην κυρία με το κύμινο από το μάθημα μαγειρικής.
Θα ήταν ωραία αν ο Σιλβέστερ αποκτούσε φιλενάδα σε 20 λεπτά.
- Τέλεια. Τζιν. - Να πιω γρανίτα. Εντάξει.
Ακολούθησε με τον Ρούντι τον Σιλβέστερ στο μπάνιο
και βγάλτε του τα φρύδια δίχως έλεος.
- Έγινε. - Περίμενε.
- Τι δουλειά είπαμε ότι κάνει ο Πολ; - Είναι εργοθεραπευτής.
Αν πονάς, δυσκολεύεσαι να κάνεις διάφορα.
- Σε βοηθάει με ασκήσεις ή συμβουλές. - Λες και δεν τον μισούμε αρκετά.
- Είδες; - Εντάξει. Σπάστε.
- Πηγαίνετε. - Εντάξει.
- Μπαμπά.
- Ναι, τι;
- Μπαμπά. - Τι συμβαίνει;
Μόλις έμαθα ότι ο Πολ είναι εργοθεραπευτής.
- Ναι, είμαι. - Ο μπαμπάς μου σε χρειάζεται πάρα πολύ.
- Ναι; - Πονάς όταν κάνεις κάποιες κινήσεις;
- Μάλλον ναι. - Ποιες;
- Όλες τους. - Βλέπεις, έτσι;
Γεια.
- Γεια. - Τρως ποπ κορν; Ωραία.
Γενέθλια. Τι να πεις!
Σήκω να σε δω.
- Φυσικά. - Ακούστηκε ένας ήχος.
Κάτσε. Δεν βγάζεις ήχους όταν σηκώνεσαι;
Άγγιξε τα δάχτυλά σου.
- Να τα αγγίξω κανονικά; - Προσπάθησε.
- Θεέ μου. - Μάλιστα.
- Σφύριξες δυο φορές, είναι κακό αυτό; - Ναι, είναι διπλό σφύριγμα.
- Ναι. - Θεέ μου.
Αξίζει τον κόπο. Συγγνώμη. Σ' αγαπώ.
Η τρίχα αντιστέκεται. Θέλει να ζήσει!
- Θα τη σκοτώσω. - Μην την αφήσεις να μπει στο μυαλό σου!
- Παιδιά. - Ξέρει τι φοβάσαι.
Φαίνεται ότι έχετε φοβερή χημεία.
Μαθαίνει να μαγειρεύει ινδικά φαγητά. Κι εσύ το ίδιο.
Ίσως ήρθε η ώρα να πάτε σε άλλο επίπεδο και να συζήσετε.
Με συγχωρείς. Ποια είσαι;
Ο δεξιός σου ώμος είναι πέντε εκατοστά πιο ψηλά από τον αριστερό.
- Αλήθεια; - Ναι, τώρα ίσιωσε.
Αυτό πονάει; Δεν πρέπει να πονάει.
Δηλαδή αυτό είναι φυσιολογικό; Έτσι θα πρέπει να στέκομαι;
- Φοβάμαι πως ναι. - Ας παίξουμε μπόουλινγκ.
- Είμαι πολύ έτοιμος. - Ναι. Ορίστε. Θα σου δώσω την κάρτα μου.
Όχι. Μην παίξεις μπόουλινγκ. Χρειάζεται βοήθεια.
Έχει πάρα πολλά προβλήματα. Απορώ πώς έχει ζήσει τόσο πολύ.
Μην ανησυχείς, Λουίζ. Μια χαρά θα είμαι, νομίζω.
- Να πάρει. - Ξεκινάμε. Ο μπαμπάς μου είναι πρώτος.
Πάμε. Είναι τα γενέθλιά μου, και παίζω μπόουλινγκ.
Είναι απλώς η πρώτη του βολή.
- Τίνα. Πώς πήγε; - Η Σέρι θέλει να το πάει αργά.
Θα πιστεύει ότι να του ζητήσει να τα φτιάξουν
χωρίς να έχουν βγει ραντεβού είναι πολύ μπερδεμένο.
- Γελοίο. - Θεέ μου.
Τρεις κορύνες είναι καλύτερες από το τίποτα.
- Ναι. - Ο παράγοντας εκφοβισμού υπάρχει ήδη.
Ο Πολ θα του πάρει τα παντελόνια στα γενέθλιά του.
Τα πανέμορφα πλισέ παντελόνια.
Και τα φρύδια του θα τον θαμπώσουν.
Δεν μπορώ να βλέπω.
Την κάνω. Θα πνίξω τον πόνο μου με γρανίτες.
- Μέσα. - Κι εγώ θέλω γρανίτα. Λουίζ;
Κι αν... Ελάτε μαζί μου. Έχω μια ιδέα.
- Πού πάμε; - Αρκεί να φύγουμε από εδώ.
- Φιλαράκο. - Σειρά σου.
Συνεχίστε χωρίς εμένα. Θα παίξω με τα παιδιά.
Όχι ότι δεν νιώθω άνετα με όλα όσα συμβαίνουν εδώ
στον διάδρομο του μπόουλινγκ, οπότε...
Εντάξει. Γεια.
- Τι θα κάνουμε; - Κι εγώ αυτό θα ρωτούσα.
Ό,τι χρειαστεί για να περάσει τέλεια ο μπαμπάς σου.
Θα του πάρουμε δώρο από αυτό που νομίζω ότι είναι μουσείο μπαλαντέζας;
Δεν επιτρέπεται να είστε εδώ.
Μάλιστα. Λυπάμαι για οτιδήποτε κάνουμε.
Κι είπα ότι αυτό δεν μοιάζει με τουαλέτα.
Εντάξει. Περάστε έξω.
- Περίμενε. Σε παρακαλώ. - Τι;
- Ο Ρούντι. Ρούντι, πες γεια. - Γεια. Είμαι ο Ρούντι.
Γιορτάζει ο μπαμπάς του.
Θα παίξει μπόουλινγκ με τον Πολ, τη νέα σχέση της μαμάς του.
Ο Πολ είναι καλός σε όλα.
Θα σκίσει τον μπαμπά του Ρούντι και θα φανεί σαν...
Πώς το είπες; Κάτι σαν νεκρή προνύμφη;
Ναι, θα μοιάζει με απραγματοποίητη πεταλούδα.
Ναι. Θέλουμε να τον βοηθήσουμε να νικήσει. Από εδώ πίσω με κάποιο τρόπο.
Θα ήταν σαν να κλέβουμε, αλλά θα ήταν για φιλανθρωπία.
Οπότε, ναι. Δεν πειράζει. Θα σκεφτούμε κάτι άλλο.
Φοβερό.
- Τι; - Έχω κι εγώ έναν Πολ.
Ο δικός μου Πολ μου λέγεται Πένι και κάνει τον μπαμπά μου χαρούμενο.
- Πώς τολμάει; - Εντάξει. Θα κλέψουμε.
- Θα κλέψουμε; - Ναι, Τίνα. Θα κλέψουμε.
- Θα φας σκόνη, Πένι. - Πολ.
Όχι. Είναι σημαντικό.
Ο μπαμπάς του Ρούντι και ο Πολ παίζουν σε αυτόν τον διάδρομο.
Την τελευταία φορά ο μπαμπάς μου έπαιζε σκατά.
Συγγνώμη. Είπα σκατά.
Οπότε, θα πρέπει να γίνει γρήγορα το κλέψιμο.
Το να βοηθήσουμε τον Σιλβέστερ με κλέψιμο δεν είναι καλή ιδέα.
Και επίσης το κλέψιμο γενικά.
Τίνα, ο Ρούντι είναι φίλος και αφού θέλει ο μπαμπάς του
να δώσει ένα μάθημα στον Πολ
που θα του μείνει αξέχαστο, αυτό θα κάνουμε.
- Ευχαριστώ. - Εννοείται.
Τι κάνουμε; Συγγνώμη. Δεν μας είπες το όνομά σου.
Καλύτερα να μην ξέρουμε ονόματα.
Είναι στο καρτελάκι σου.
- Ρέιτσελ. - Γαμώτο.
Έχω μια ιδέα πώς να το κάνουμε, αλλά δεν το έχω ξαναδοκιμάσει.
Κι είναι ριψοκίνδυνο.
Όταν η μπάλα του χτυπήσει τις κορύνες, υπάρχει χώρος
εδώ πέρα για να πετάξουμε μία επιπλέον κορύνα.
Και αν τις χτυπήσουμε σωστά, τότε, θα κάνει μόνο στράικ.
Φανταστικό.
- Πάει στο πλάι. - Μην είναι βολή του Σπέρτικους.
Είναι ωραία, αλλά δεν με βοηθούν να παίζω καλύτερα.
- Είστε μούρλια, όμως. - Σε μένα μιλάς;
- Ναι, κι εσύ είσαι. - Το ξέρω.
Θέλω δύο παιδιά, το ένα να αρπάξει την κορύνα πριν μπει στον ανυψωτήρα
και το άλλο θα κρατάει αυτό με την κορύνα
για να μην πέσει στο μηχάνημα.
Ακούγεται επικίνδυνο.
Η τοποθέτηση κορυνών γινόταν από παιδιά.
Αυτό σημαίνει ότι είναι απόλυτα ασφαλές.
Δεν βλέπουμε τίποτα από εδώ.
Πώς θα ξέρουμε πότε θα παίξει;
- Σωστά. Κάποιος πρέπει να είναι έξω. - Πάω εγώ.
Τζιν, χωρίς παρεξήγηση, αν πας έξω εσύ,
θα σε βρούμε μπρούμυτα στο μπαρ με τις γρανίτες.
- Και τι θες να πεις; - Πάω εγώ. Θα ήθελα πολύ να μην είμαι εδώ.
Όχι, η φάτσα σου "δεν κάνω τίποτα κακό" είναι... Ας το πούμε πολύ κακιά.
- Τότε, τι λες για... - Θα πάω εγώ.
Κρυφοκοίταξε τον πίνακα,
μάθε απέξω τη σειρά και έλα να μας το πεις.
Θα κρυφοκοιτάξω. Έγινε.
Ο Σιλβέστερ χάνει.
Αλλά έχουμε ακόμα μισό παιχνίδι για να το γυρίσουμε.
Η μαμά και ο μπαμπάς δεν πάνε καλά.
- Γεια, Λουίζ. - Με εντόπισαν.
Μπαμπά, μαμά, είναι δύσκολο παιχνίδι.
Αρχίζω να πιστεύω ότι ως αθλητές, δεν είστε και οι καλύτεροι.
Είμαστε κακοί σε αυτό.
Είπες "σ' αγαπώ" όταν ήμαστε σε κάποιο αθλητικό παιχνίδι;
Όχι. Αλλά έχεις ξεράσει πάνω μου σε αγώνα μπέιζμπολ.
- Ναι, αλλά στοργικά. - Ναι, κάπως.
Τα φιστίκια φταίνε.
Δείτε τον Πολ με τη μεγάλη μπλε μπάλα.
Ο Σιλβέστερ παίζει μετά τον Πολ.
Βλέπω τον αγκώνα της Ρέιτσελ
και τα γόνατα του Τζιν για κάποιον λόγο.
Δεν πειράζει. Οι διάδρομοι είναι μακριοί και οι ενήλικες δεν βλέπουν καλά.
Αγγούρια. Σπλιτ.
Είσαι ακόμα πολύ μπροστά. Θα είναι δύσκολο να σε φτάσω.
Ωραίο λογοπαίγνιο. Αγγούρια.
- Δεν το κατάλαβα. - Αλήθεια;
Καλύτερα να πάω πίσω.
- Χα. - Τι;
- Δεν θα το ξανακάνεις, έτσι; - Να κάνω τι;
Ν' αφήσεις κάποιον να κερδίσει. Σε παρακολουθώ.
Δεν έκανες αυτό το στριφογυριστό με τον καρπό σου.
Το σήμα κατατεθέν μου; Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάς.
Ξέρεις. Έβγαλες τα φρύδια σου;
Ο Τζιν και ο Ρούντι μου τα έβγαλαν. Ήταν μία τρίχα και μακριά.
Μισό. Γιατί να αφήνει τον Πολ να κερδίσει;
Αμάν.
Έτοιμοι; Ρίχνει ο Σιλβέστερ;
Ναι. Αλλά ίσως χρειαστεί να ακυρώσουμε το σχέδιο τώρα.
- Γιατί; - Δεν χρειάζεται.
Είμαι σίγουρη ότι ο Σιλβέστερ αφήνει τον Πολ να κερδίσει.
- Τι είπες, Λουίζ; - Ο μπαμπάς σου τον αφήνει να κερδίσει.
Γιατί;
Θα κάνουμε ό,τι είπαμε. Ο Πολ πάει γυρεύοντας.
Η Πένι πάει γυρεύοντας, υιοθετεί αδέσποτα, με ρωτάει για τη μέρα μου,
κάνει τα Χριστούγεννα μαγικά. Δεν είσαι η μαμά μου.
- Μου ακούγεται σαν τέρας. - Είναι.
Λουίζ, θα γίνει.
- Περίμενε. - Κλείνω την πόρτα τώρα.
- Τα δάχτυλά σου. - Τι; Όχι.
- Είπε να προσέξεις τα δάχτυλά σου. - Να πάρει η ευχή.
Ρούντι, Τζιν, Τίνα. Ελάτε. Ας ανοίξει κάποιος.
Στις θέσεις σας. Αφήστε την να χτυπάει και να φωνάζει.
Αγνοήστε τις χαζές φωνές που σας λένε:
"Είναι λάθος. Δεν πρέπει να το κάνω".
Τίνα, τι να κάνουμε;
- Υπέροχα. - Δείξε χαρακτήρα. Αυτό πρέπει να κάνεις.
Αυτό δεν είναι καλό. Να πάρει. Να πάρει.
- Παπούτσια. - Συγγνώμη.
- Λουίζ; - Τι στο καλό κάνεις εκεί;
Μου έπεσε ένα πεντάλεπτο εδώ, και πρέπει να το πάρω.
- Σου έπεσε ένα πεντάλεπτο; - Ναι.
Λουίζ, είμαστε φτωχοί, αλλά όχι τόσο φτωχοί.
- Θα σου δώσω άλλο πεντάλεπτο. Μάλλον. - Μισό λεπτό. Συγγνώμη.
- Ακόμα φοράς παπούτσια στον διάδρομο. - Το ξέρω. Μισό λεπτό.
- Ο διάδρομος πρέπει να είναι καθαρός. - Ρούντι, με ακούς εκεί μέσα;
- Φίλε. - Μην προσπαθείς να μου αλλάξεις γνώμη.
Πατάς στον διάδρομο; Αυτό είναι κατακριτέο.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε. Ο μπαμπάς σου δεν μας χρειάζεται.
Προφανώς χαρίζει το παιχνίδι,
επειδή είναι ένα καλό άτομο και καλός στο μπόουλινγκ,
αλλά δεν θέλει η νέα σχέση της πρώην του να κάνει άσχημη εντύπωση.
Και αυτό το σχέδιο θα τα καταστρέψει όλα.
Και είμαι σίγουρος ότι αυτό το μηχάνημα θα μας πιάσει τα χέρια.
Και για τον πατέρα του.
Επίσης, αν σε πιάσουν, το οποίο το λέω
γνωρίζοντας κάποια πράγματα, και είναι πιθανόν...
Και το να είμαι εδώ τώρα δεν βοηθάει. Συγγνώμη.
Αν σε πιάσουν, θα είναι περίεργα τα πράγματα για σένα και τον Πολ.
Όπως και για τον Πολ και τον μπαμπά σου.
Όλα θα είναι περίεργα.
Μην την ακούς. Πρέπει να το κάνουμε.
Όλα φαίνονται μια χαρά ανάμεσα στον Σιλβέστερ και στον Πολ.
Καταλαβαίνω ότι το άτομο που έχει πρόβλημα είσαι εσύ.
- Εγώ; - Όχι. Ο Ρούντι.
- Καλά. - Ναι.
Παιδί στον διάδρομο δέκα που μιλάς στις κορύνες.
Φύγε από τον διάδρομο. Δεν παίζεται έτσι το μπόουλινγκ.
Μισό λεπτό!
Άκου, γιατί θα με βάλουν στη φυλακή του μπόουλινγκ.
Μάλλον χρειαζόσουν έναν φίλο να μιλήσεις
και όχι μια ιδιοφυΐα να φτιάξει ένα περίπλοκο σχέδιο εξαπάτησης.
- Λουίζ; - Ναι;
Θα ήταν ωραίο δώρο γενεθλίων για τον Σιλβέστερ
αν σταματούσες να το κάνεις αυτό στη μέση του παιχνιδιού.
Επίσης, ξεχάσαμε να σου πάρουμε δώρο τώρα που το θυμήθηκα.
Ουπς.
Καλά. Λοιπόν, έρχεται το στράικ.
Δεν ήταν άσχημο.
Λοιπόν, δεν θα κάνεις το κόλπο με το κλέψιμο;
Δεν λέω ότι οι κλανιές λόγω άγχους
τους έπεισαν να φύγουν από το πίσω δωμάτιο, αλλά ίσως.
Οι κλανιές έπαιξαν ρόλο.
Θα πάρω την Πένι και θα ζητήσω συγγνώμη για το μήνυμα.
Δεν ήταν λέξεις,
απλώς ένα GIF ενός ουρακοτάγκου που έκανε κωλοδάχτυλο.
Αλλά και πάλι, νιώθω άσχημα.
- Είναι ωραίο GIF, όμως. - Ναι.
Αντίο, παπούτσια.
Δεν κάνατε για μπόουλινγκ, αλλά με κάνατε να νιώθω όμορφη.
- Χρειάζεστε κι άλλον χρόνο ή μπορούμε να... - Όχι, είμαστε εντάξει. Εντάξει;
Ορίστε. Τελειώσαμε.
Ωραία ήταν.
- Άφησες τον Πολ να κερδίσει; - Τι; Όχι.
Καλά.
Το όλο πράγμα που πρέπει να νικήσεις την καινούρια σχέση της πρώην σου
δεν μου πάει.
Επιπλέον, δεν είναι ανταγωνιστής μου.
Είναι μέρος της ζωής της μαμάς, της δικής σου και της δικής μου.
Ναι.
Αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα για σένα και για μένα.
Θα είμαι πάντα ο μπαμπάς σου και θα είσαι πάντα ο γιος μου.
Ο τέλειος γιος μου, Ρούντι.
- Το ξέρω. - Έκανα ρίμα.
Απλώς θέλω να είσαι καλά, μπαμπά.
Καλά είμαι. Εντάξει, δεν πίστευα ότι θα εξελισσόταν έτσι ο γάμος μας,
αλλά έχω καλούς φίλους και φοβερό ψυχαναλυτή.
Και υπάρχουν υπέροχες σειρές στην τηλεόραση τώρα, Ρούντι.
- Δεν έχω ξεκινήσει Το Στέμμα. - Λένε ότι έχει ενδιαφέρον.
Μην υποτιμάς τον γέρο πατέρα σου. Έχω πολλή ζωή μπροστά μου.
- Σιλβέστερ. - Γεια σου, Σέρι.
Την κάνω. Συγγνώμη που δεν μιλήσαμε πολύ απόψε.
- Τουλάχιστον, όχι άμεσα. - Λοιπόν, τα λέμε στο μάθημα.
Θα κάνουμε κοτόπουλο βινταλού την άλλη εβδομάδα.
Ναι, ανυπομονώ να τα πούμε εκεί.
Θα τα πούμε εκεί.
Ναι.
- Θεέ μου, το είδες αυτό; - Φοβερό. Σου μίλησε η κοπέλα.
- Φύγαμε τελευταίοι. - Γινόμαστε όλο και καλύτεροι.
- Αμήν. - Μπαμπά.
Θυμήθηκες πότε σου είπε η μαμά "σ' αγαπώ" πρώτη φορά;
Όχι. Σ' ευχαριστώ που το ανέφερες.
Παρακαλώ.
Λιν, λυπάμαι που δεν μπορώ να θυμηθώ αυτό το ωραίο, σημαντικό πράγμα.
Σου είπα ότι δεν πειράζει. Θα σου πω την ιστορία.
Ήμαστε στην παραλία.
Ένας γλάρος κουτσούλισε τα μαλλιά μου. Δεν είχαμε χαρτοπετσέτες,
χρησιμοποίησες το πουκάμισό σου, και το είπα.
Μετά είπες: "Πολλές κουτσουλιές".
- Τώρα το θυμήθηκες; - Πώς και δεν το θυμήθηκα;
Όλοι έχουμε καθαρίσει κουτσουλιές από τη μαμά κάποια στιγμή.
Λες "σ' αγαπώ" σε όποιον σου καθαρίζει κουτσουλιές.
Έτσι το καταλαβαίνεις.
Απόδοση διαλόγων: Letta Kotsiopoulou