CENAZE Evi ve krematoryum
BİR İHTİMAL ŞOFÖRLÜK SÜRÜCÜ KURSU
BÜYÜK AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR AÇILIŞ
SERSERİ PİRE EKİBİ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
TEKRAR TEKRAR TEKRAR TEKRAR
Gene, ne yapıyorsun? Niye kasayı açıyorsun?
- Turşuyu buldum. - Of ya! İyi yere sakladım sandım.
Lütfen kasaya turşu koymayın.
Bunu söylememe gerek olmamalı.
Bu tavrın Turşuyu Sakla oyununa uymuyor.
Farklı bir oyun oynasanız veya oyun oynamayıp yardım etseniz?
Oyuna da Turşuyu Sakla demeseniz mi acaba?
- Niye? Oyunun adının nesi var? - Yani sanki... Boş verin.
Merhaba Komiser Bosco. Bizi tutuklamaya mı geldin?
- Tanrım! Öyle mi? - Yanılmıyorsam hayır.
- Bob, nasıl gidiyor? - Gayet iyi gidiyor.
Bob, gevezeliğini yarıda kesip esas meseleye geleyim.
Gizli bir operasyon için bana hamburger aşçısı olmayı öğretmelisin.
Ne?
Vaktinin karşılığını vereceğim. Sen ve ailenin
adı duyulmayacak ve soruşturmayla bağlantınız olmayacak.
- Dur. - Gizli operasyon.
Ben hallederim baba. Komiser Bosco, biz kesinlikle varız.
Gizli demek. Kimin peşindesin? Mafya mı?
Yoksa haylaz sörfçüler mi?
Hani Keanu Reeves'in sinirlenip havaya ateş ettiği filmdeki gibi.
Kesin birkaç kuşu öldürmüştür.
Soruşturmaya dâhil olan polisler
destek olan sivillere detayları açıklayamaz.
Bence bize anlatabilirsin.
Sonuçta artık soruşturmaya dâhil olduk.
Hayır, olmadık.
Artık vazgeçemezsin, işin içindeyiz.
- Tina... - Bir şey anlatamazsan
çok yazık olacak, belki de meşgul olabiliriz.
Başka bir hamburger restoranı bulursun. Çok fena.
Başka restoran bulmak istemiyorum.
- Burası için evrakları hazırladım. - Evet.
Peki, tamam. Şef'e size anlattığımı söylemeyin.
Usta bir hırsızın peşindeyiz.
Mücevher, değerli taş, sanat hırsızı. Çetesi de var.
Yeni bir soygun yaptılar. Onların işi diye düşünüyoruz.
Ama kanıtımız yok. Bob, sen bu aşamada devreye giriyorsun.
Vincent Bartos'un hamburger restoranı var.
- Öyle mi? - Sadece paravan.
Kötü adamların para aklamak için paravan işi olur.
Araba tamir etmeyen tamirciler,
müşterisi olmayan kötü restoranlar.
- Baba, biz paravan mıyız? - Louise.
Dinleyin.
Bu adam hamburger işini biraz fazla ciddiye almaya başladı.
- İyi yemek yapmaya çalışıyor. - Baba, sen...
Evet. Gene, teşekkürler.
Aşçısını kovdu
ve deneyimli bir aşçı ilanı verdi.
Gizli görevle başvurma iznim çıktı.
Haftaya iş görüşmem var.
Anlamıyorum. Adam itiraf edene kadar hamburger mi yapacaksın?
Hayır. Çetesinin o restoranda buluştuğunu biliyoruz.
Orada çalışırken ne duyarsam işimize yarar.
Böylece sorguya alıp yargılarız. Gizli adım da Joe Josephs olacak.
Böylece tek bir adı hatırlasam yetecek.
Adam tehlikeli mi?
Hayır. Belki geçmişte ona ihanet eden birkaç kişinin
parmaklarını kesmişliği vardır.
- Hakkıdır tabii. - Kesmiş olabilir. Doğrulamadık.
Sakin. Sadece benim için tehlikeli.
Kim olduğumu anlayıp beni öldürürlerse
beni iyi hazırlayamadığın için sen kabahatli olacaksın.
- Ama hiç gerilme. - Süper.
Tekrarlıyorum, isimsiz ve soruşturmadan bağımsızsınız.
Sahte bir öz geçmiş gönderdim.
Vincent, Long Island'daki Grillsville'de çalıştığımı sanacak.
Artık orası yok.
Referans verdiğim numarayı aradı, o da arkadaşım Mack'ti.
Kendisi polis ve çok iyi aksan yapar.
- Ne aksanı yaptı? - Bilmem. Galiba İtalyan aksanı.
- Niye? - Çünkü Mack, İtalyan.
- Yani normaldeki gibi konuşmuş. - Sonuçta hikâyemin arkası sağlam.
Sadece önlük bağlamayı ve spatula çevirmeyi öğrenmeliyim,
hamburgerciler ne yapıyorsa.
- Hadi baba. - Lütfen.
- Tamam, öğreteceğim. - Yaşasın!
Bizim kaç silahımız olacak? On mu?
Peruk takman lazım. Herkesin takması lazım.
- Tamam. Şimdi... - Eti ızgaraya mı koyayım?
Evet. Nasıl öğreteceğimi düşünüyorum.
- Bob? - Efendim?
Herkes hamburger yapmayı bilir.
Herkesin ızgarası vardır, et pişirir.
Komşum her hafta sonu hamburger yapıyor ve tanıdığım en aptal adam.
Evet, herkesin yaptığını biliyorum ama restoran tutarlılıkla ilgilidir.
Üst üste 20 iyi hamburger yapmak gibi.
- Para meselesi var. İnsanlar sana öder mi? - Tabii. Harika.
Erkek mayolarına mı bakıyorsun?
Evet. Yeni mayolar çıkınca neler var diye bakarım.
- Beni dinlemelisin. - Tamam.
Bana mutfak ağzını öğret. O işime yarar.
"Çizburger, az pişmiş, soğansız." nasıl denir?
Tam olarak öyle.
Hayır. Şöyle demen lazım,
"Ateşte kanlı olsun, üstüne sarı örtü, gözyaşsız."
Veya "Kahverengi, yuvarlak, tepesiz, ağzımda dağılsın."
- Seksi, bekâr, kaslı, yüzüksüz. - Yapmayın çocuklar.
Patates kızartmasına sarı kanka derim.
Linda, çocukları meşgul tutsan?
Tamam, tamam. Çocuklar, çalışın.
"Bir körpe köfte, az pişmiş, kokusuz."
- Güzel. - Sağ ol. Çok yardımcı oldun.
Bunların hepsini farklı zamanda koyduk.
Her birini takip etmeliyiz.
Ne zaman çeviririz veya alırız, hangisi az pişmiş gibi.
- Hangisi... - Dondurma aletinin ağzı.
- Ne? - Hiç.
Çocuklarımla Turşuyu Sakla oynayamazsın.
- Ne? - Onlarla oyun oynama.
Louise, dur. Meşgulüz.
- Tamam. - Peki, olur.
Eşek hoşaftan ne anlar?
Joe Josephs
Tutuklusun
Joe Josephs
"Turşuyu Sakla" oyununda usta
Joe Josephs
Hamburger hayalleri Sabrını zorlar
- Çok çalıştık. Yemek arası yok mu? - Hayır. Zaten yemek yeriyiz.
Yemek arası vermemiz zor olur.
- Sipariş var. - Tamam. Hadi.
Bakalım ne öğrendin.
- Sen yap. - Ben mi?
- Evet. Hadi sen yap Joe. - Joe kim?
Gizli adın diye sana öyle seslenmemizi istedin.
Doğru. Tuhaf bir şekilde söyledin. Kendim mi yapayım?
Evet. Sana öğretmemi istediğin şeyi.
Bütün gün sana öğretmeye çalıştığım şeyi.
- Hamburger yap. - Vay. Büyük şov başlıyor.
Bugün birkaç saat çalışıp tüm hayatın boyunca buna hazırlandın.
Yapabilirsin Komiser Bosco. Belki.
Tamam. Önce köfteyi ızgaraya mı koyayım?
- Evet. - İyi gidiyorsun.
- Neredeler? - Buzdolabında. Et buzdolabında.
- O yüzden... - Çıkaracak mıyım?
- Evet. Sonra... - Pişirecek miyim?
- Evet. Sonra... - Güzelce pişireceğim.
Izgaraya koyarken köfteyi çeşnilendireceğim, değil mi?
Tamam. Sen öyle demedin.
Beş kez dedim. Dinlemiyordun.
- Turşuyu Sakla oynuyordun. - Eğitimin parçası sandım.
Öyle olmalı.
Hamburger aşçısı olarak inandırıcı olmak istedin.
- Bana mutfak ağzı öğretmeni istedim. -"Çeşnilendir." İşte.
Bu da mutfak ağzı. Çok havalı bir mutfak kelimesi.
- Çeşnilendir. - Havalı değil.
- Ama acı olabilir. Pardon. - Kimseyi kandıramayacaksın.
Yalanını anlayacaklar.
Polis olduğunu anlayacaklar. Başın derde girecek.
Cenazene geldiğimde herkese köfteye nasıl tuz yapılır
öğretmeye çalıştığımı söyleyeceğim.
- Beni hiç dinlemediğini! - Tamam. İşi bırakıyorum.
Bu önlük nasıl çıkarılıyor?
Ne var? Merhaba Şef.
Öyle mi? Yok, sorun değil. Yapabilirim.
Şef aradı. Görüşme erkene çekilmiş.
- Bugün 15.00'te. - Ne?
Çeşnilendirmeyle ilgili ne diyordun?
Ben bazen acı olur demiştim.
Yani... Tamam.
Görüşme bugün mü? Sana öğretmek için bir haftamız vardı.
Bilmiyorum Bob. Adam aramış,
görüşmeyi bugüne alabileceğimizi söylemiş.
Şef, reddedersek başkası işi alır dedi, o yüzden gideceğim.
Görüşme bugüne mi alınmış? Ya bir işin olsaydı?
Evet. Gizli görevin için hamburger pişirmeyi öğrenmek gibi.
Şef gitmemi istiyor ama hâlâ on dakikamız var.
Hadi öğret. Bu kez güzel öğret. Ellerime mi bakıyorsun?
Bazı kısımları kesilebilir...
Parmak kısımları.
Bu sürede sahte parmak mı yapsak?
- Kesin. Beni korkutuyorsunuz. - Tamam.
Tanrım! Pekâlâ.
Bu sürede hamburger konusunda kötü olmanı engelleyemeyiz.
En azından nasıl rol keseceğini öğren,
böylece üstesinden gelirsin.
İşe alınırsan da tekrar öğretmeye başlarım.
- Bob, on dakika var. - Tamam.
Eski kafalı aşçılar gibi davran. Onlar pek blog okumaz.
Galiba yemek yapmayı da sevmezler.
"Ben kendi tarzımda yaparım. O süslü püslü kelimeleri bilmem." de.
Hoşuma gitti. "Nasıl yapacağımı bilmem. Senin gibi yaparım."
- Ne? Hayır. - Ama yaklaştım.
Bana doğru geldi. "Tüm kelimeleri bilmem. İstediğim gibi yaparım."
- Beni inandırdın. -"Hamburgerciyim işte.
"Burada büyük bir blog şovu yapmıyorum."
- Buna inanmadım. Dur. Yok, inandım. - Evet.
Bob, iyi misin?
Pek uzun süredir olmasa da bayağıdır böylesin.
Belki silme konusunu ciddiye alıyordur. Ben daha öyle değilim.
Bosco'dan haber almadık. Bu da beni çok çok fazla geriyor.
"Gerçek şef gibi gözükmezse
"parmakları kesilebilir." olayı yüzünden mi?
- Evet Tina. - Anladım.
Gizli görevin eğlenceli olmayan kısmı da bu.
Normalden de stresli bir babayla takılmak.
Keşke o hırsızın restoranında bıçakla hünerlerimi gösterebilsem.
Ama onun yerine burada turşu arıyorum, o da buradaymış.
- Of ya! - Bob, Bosco iyidir.
Belki haber almamak kötü değildir.
Çok iyi gidiyor olabilir.
Belki de 30 dakikadır el sıkışıp birbirlerine hak veriyorlar.
- Merhaba. - Çok gergin bir selamdı Bob.
Merhaba Teddy. Seni başkası sandım.
Ben de bazen öyle sanıyorum.
Neyse, işim çok uzun sürdüğü için öğlen yemeğe gelemedim.
Ama akşam erken yiyeceğim. Canım çok hamburger çekiyor.
Ellerim titremeye başladı, çatıda hiç iyi olmuyor.
Mort'un sandalyemde oturmadığından emin olmak istedim.
Ne?
Garip, biliyorum. Mort'u severim.
Ama ben yokken sandalyemde oturması sinirimi bozuyor.
- Kendi sandalyesi var. - Mort burada değil.
- Öyle demeni mi istedi? - Hayır.
Kapatmam lazım.
Sandalyeme bir şey koysan da kimse oturmasa?
- Menü veya şapka. - Peki.
Selam. Bob'ın Hamburgerleri'ne hoş geldiniz. Menü vereyim.
Aslında ben ne istediğimi biliyorum.
Günün hamburgerinden alayım.
- Kalbime Gravyerin Saplandı alayım. - Tabii.
Bir süredir buraya gelmek istiyordum.
Herkes çok övüyor.
Bob, silmeyi bırakıp hamburger yapsan?
Pardon. Hazırlamaya başlıyorum.
Her gün yeni bir günün hamburgeri mi var?
Evet.
İç çamaşırıyla ilgili fikri farklı.
- Louise. - Çok fena.
İnsanların beklentilerini aşmak iyidir.
- Hamburger konusunda, iç çamaşırı değil. - Evet. Teşekkürler.
Başka bakacak yer kalmadı. Nerede Louise?
Yoksa karnında mı?
Artık turşuyu yemeyeceğimiz konusunda çok kararlıydınız.
Onlara aldırma. Turşuyu Sakla oynuyorlar.
Turşuyu saklayıp bulmaya çalışıyorlar.
Biliyor baba. İsminden belli.
Hızlıca tuvalete gireceğim.
Veya aradığınız turşu oradaysa tutabilirim.
Baktık. Orada değil.
- Bob, konuşmalıyız. - Bosco, iyisin.
Hayattasın. Şükürler olsun. Ölmene sebep olmadım. Harika.
Artık stresten poposunu sıkmayı bırakabilir.
Görüşme nasıl gitti? İşe alındın mı?
Sen de hamburgerci olacak mısın?
Eskiden burada çalışan biriyle ilgili seni arayabilirler.
Neden bahsettiklerini biliyormuş gibi yapsan yeter.
- Joe mu? Şu tesadüfe bak. - Vincent?
- Vincent mı? - Neler oluyor?
Vincent, iyi ki buradasın.
Ne güzel.
Perukları getireyim mi?
Bak şu işe. Bob, bu Vincent.
Vincent, bu Bob ve Linda, onlar da çocukları.
Biz az önce ve şimdi gördüğün çocuklarız.
- Tekrar selam. - Selam.
Ben de hepimizin bildiği üzere Joe. Tamam. Tanışma faslı yeter.
Joe, eski patronunu ziyarete mi geldin?
- Dur. Ne... - Evet. Aynen öyle.
Beni başından savamıyorsun Bob.
Evet.
Bir bakın. Eski patronum burada, umarım yeni patronum da.
Benim için kavga etmeyin.
Bir günün hamburgeri.
Teşekkürler Bob. Harika gözüküyor.
Baksana Bob.
Şu bahsettiğin spatulayı gösterir misin?
Ne?
Hani bir spatula almıştın ve bana göstermek istiyordun ya?
O işte. Hatırladın mı?
- Tamam. - Ben de spatulayı görmek istedim.
- Niye mücevher hırsızı restoranımda? - Görüşme kötü gidiyordu.
"Nasıl yaptığımı bilmiyorum, yapıyorum işte." dedim.
Ben sana öyle demedim.
O da "Eskiden çalıştığın yer kapanmış. Başka bir yerde
"çalıştın mı?" dedi.
- Burayı mı söyledin? - Evet. Çok hoşuna gitti.
- Seni duymuş. - Yalanımızı anlamış mıdır?
Emin değilim. Belki hemen Bob'ın Hamburgerleri'nde yemek istemiştir.
Veya polis olduğumu, senin de bana yardım ettiğini anladı
ve durumu anlayıp bizi öldürmeye geldi.
- Tanrım! - Sakin ol Bob.
Sakin olmalıyız.
Görüşmede restoranımdan bahsetmen gibi mi Joe Josephs?
Gördün mü? Bu yüzden işi bıraktım.
Beni hiç desteklemedin.
Spatula çok güzelmiş Bob. İyi ki bakmaya gittik.
Kendime de bir tane alabilirim.
- Evet, mutlaka al. - Sonra birbirinize gösterirsiniz.
Gene. Hamburger nasıl?
- Harika. Tam bir sanatçısın. - Teşekkürler.
Joe'ya da böyle olmayı
öğrettim.
Evet. Tam senin yaptığın gibi yapıyorum.
- Evet. - Evet.
Tina, Gene, Louise,
yukarıda Turşuyu Sakla oynar mısınız?
- Eğlenceli olmaz mı? - Baba, turşu hâlâ burada saklı.
Yukarıdaki buzdolabından
başka bir turşu alıp onunla oynasanız?
- Evet. - Başka bir turşu mu?
- Ne dediğini duyuyor musun? - Evet. Yapma Bob.
Joe, eski mekânını ziyarete mi geldin?
Evet. Eski iş yerimi ziyaret ediyorum.
Bir de Bob'a spatulayı soracaktım.
- Şef mevzuları. - Spatula geyiği.
Olamaz!
- Selam Teddy. - Selam Teddy.
- Teddy, Bosco'yu tanıyor. Açığa vuracak. - Eyvah!
Sandalyeme menü veya şapka koyun demiştim.
Bob, ne oldu?
Oraya birini oturtamazsın. Diğer tüm sandalyeler boş.
Ne oldu? Size kızmadım beyefendi. İyi biri gibi gözüküyorsunuz ama...
- Bob, günün hamburgerinden. - Paket mi olsun?
- Evet. Dur. Ne? - Paket yapmamı istedin ya.
Beni aramıştın, restorana uğrayıp paket alacağını söylemiştin.
Öyle mi? Hatırlamıyorum. Tanrım! Başka neyi unuttum?
Hemen hazırlayayım. Linda, sen Teddy'yle konuşsana.
Konuşmak istiyor gibi gözüküyor.
Teddy'yle konuşmaya bayılırım.
- Teddy, pantolonun yeni mi? - Bilmem.
Pantolon değil ama başka bir yenilik var.
- Dönsene. - Evet, çok fiyakalı.
- Fark ettim. - Fiyakalı mıyım?
Bitmek üzere. Bu bizden olsun.
Joe'yu da işe almayı düşündüğün için.
- Hayır, hayır. Lütfen. - Sizden mi?
- Ne? Merhaba. - Selam.
- Nasılsın? - Dur. Joe kim?
- Bakın, orada... - Hamburger geliyor.
- Pantolon değil, ayakkabın. - Ne?
- Ayakkabın mı yeni? - Evet, şu eski püskü ayakkabıların.
Bunlara iyi para bayılmışsındır.
Ne güzel eskitilmiş. Kötü eskitilse fena olurdu.
Çok iyiymiş.
Çok az kaldı. Birkaç saniyeye geliyor. Acelen var, biliyorum.
- Burası bir tuhaf. - Değil.
- Gayet normal. - Öyle gelmedi.
- Bitirdiniz mi? Alayım mı? - Geliyor Teddy.
Heyecanlı bir hava var ama sadece iki müşteriniz var.
Üç.
Teddy, o müşteriden sayılmaz.
- Joe mu? O müşteri sayılmaz. - Hazır.
Taze pişti. Al bakalım. Bir an önce eve götür.
Sıcak sıcak yemek istiyorsundur.
- Hamburger sonuçta. - Burada yiyebilirim.
Hayır, senin planların vardı. Sorun değil. Anlıyoruz.
Hatta bu da bizden.
Öyle mi? Bedava mı?
- Parayı hiç sevmiyoruz. - Post-kapitalistiz.
- Görüşürüz dostum. - Peki. Hoşça kalın.
İyi ki geldin. Tanıştığımıza sevindim.
Ne güzel oldu. Tanışmış oldunuz.
Yani... Bu kaçırılmaz bir fırsat.
- Bunu değerlendirmem lazım. - Öyle mi? Nasıl yani?
İş görüşmesini şimdi tamamlayabiliriz.
Bob'ın harika hamburgerini yedim. Sen varken senin hamburgerini de yiyeyim.
Tabii.
Özel spatulayı kullan.
Tamam. Gideyim o zaman. Izgaranın olduğu mutfağa gideyim.
- Bunu demene gerek yok. - Peki, güle güle.
Şeyi alayım... Bardağı alıp
mutfağa götüreyim de yıkayayım.
Tabii. Ama yardım etme. Onu değerlendireceğim.
Yok, ben asla... Evet, anlıyorum.
Joe'ya yardım etmeye gerek yok.
Joe Josephs çok iyidir.
Köfteyi buzdolabından alıp tuz ve biberle çeşnile.
- Peki. Tuz biber nerede? - Izgaranın üstündeki baharatların yanında.
- Tuz baharat mı ki? - Tanrım! Hepimiz öleceğiz.
Bob'a yardım edeyim de bardağı kırmasın.
Şefleri bilirsiniz. Çok sakarlar.
Bob, aklıma bir fikir geldi. Paket hamburger.
- Teddy'yi kaçırmamak için acele edeyim. - Ne?
Çok doğru miktarda tuz kullandın.
Teddy, paketle geri gelmen lazım.
- Ne? - Kulağa garip geliyor.
Ama bir an önce geri gel.
Hamburgeri de getir, arka sokakta buluşalım.
Sana yeni bir hamburger yapacağız.
Bunu yesem ama siz yeni bir hamburger yapsanız?
Hayır Teddy. O hamburger hiç iyi değil.
Yere düştü. Üstüne sinek, sonra da hamam böceği geldi.
- Ben sorun etmem. - Teddy, gel işte.
Eti nasıl pişireyim diye sormadım.
- Orta olsun lütfen. Teşekkürler. - Orta. Tamam.
Orta mı? Tam ortada mı?
- Tam ortada. - Ortanın ortası.
Şu dizideki Malcolm gibi, hemen geliyor.
Şu güzelliği çevireyim.
Senin gibi yapacağım.
Şükürler olsun. Hamburgeri ver Teddy.
Çok teşekkürler. Bana sadece...
Teddy, bırak. Sana özel bir hamburger yapacağız.
- Bundan daha iyisini. - Ne zaman? Şimdi yapsanız?
Otuz dakikaya. Bir gazete falan al.
Gazete mi? 1986 yılında mıyız?
Dukakis seçimde önde gidiyor mu diye mi bakacağım?
- Teddy, bana güven. Hadi. - Tamam.
Bob, Teddy'nin hamburgeri. Dokunmamış. Sayılır. Poşet sıcak.
- Sen bir dâhisin. - Biliyorum.
Köfteyi ekmeğe koyayım. Eyvah.
Biraz daha iyi ayarlayayım. Peynir erimiş mi?
Evet, tamamen erimiş.
Pekâlâ. Hadi oturun.
Tat testi vakti. En iyi test türü.
Ne yapıyorsun?
Benim hamburgerimle değiştiriyorum.
Dur. Ne? Bence iyi iş çıkardım. Yani... Bunun için çok uğraştım.
Ciddi misin?
Pekâlâ. Hamburgeriniz geldi.
- Afiyet olsun. - Güzel gözüküyor.
- Evet. İyi iş çıkardın Joe amca. - Peki. Abartmayın.
- Çok mütevazı. Bir de huysuz. - Mühuysuz amca.
- Çok lezzetli. - Güzel.
Yani yemek ne güzel şey.
Tanrım! Joe, dürüst olayım,
senin şef olmadığını düşünmüştüm.
Ne? Bu adam mı? Bu adamdan daha iyi şef mi var?
Ama belki de tarzın alışılmışın dışındaymış,
bunun nedeni de sıra dışı öğretmenin.
Yemek yapma şeklin çok mantıksız,
yemekle ilgili bildiğim hiçbir şeye uymuyor.
Belki benim de öğrenmem gereken şeyler var.
Teşekkürler diyeyim. Beğenmene sevindim. İşe alındım mı?
Joe, sanırım yeni şefimi buldum.
- Harika. - Yaşasın!
Ben artık gideyim. Seni yarın ararım.
Bob, Linda, çocuklar, tanıştığımıza sevindim.
En çok kimi sevdin?
- Teddy'yi sevdim. - Kahretsin!
Umarım bir gün restoranımda yemeğimi yersiniz.
- Ne yemek yapıyorsun? - Hamburger.
- Keşke kebap olsaydı. - En az seni sevdim.
Ne oldu?
Tanrım! Bu tam bir kâbus. Asla bitmeyecek.
Ona yemek yapmayı öğretmeliyiz yoksa ilk günden işi batıracak.
Bir de ilk günü yarın.
Bob, bir şekilde çözeriz. Bu aşamaya geldik. Gizli görev tam bizlik.
- Sana uygun. - Bir şeyi kaçırıyorum.
Louise, hem kazandık hem de kaybettik. Şimdi Bosco'nun yemek yapması lazım.
Getirdiği hamburger benimkiydi.
Yemek yapmama gerek yok. Bitti. Soruşturma sona erdi.
Ne?
Şef aradı. Vincent aradığımız kişi değil.
Olay yerinde bulduğumuz parmak izleri biriyle eşleşti.
Dosyadaki başka biriyle. Soygunla ilgili onu tutukluyorlar.
İşi reddedebilir misin?
Evet. Bu akşam havalı bir şey yaparken kolumu kırdığımı söylerim.
- Paten kaymak havalı mı? - Kasklı mı?
Zaten yapabileceğimi düşünmüyordum.
Çok stresli bir işin var.
Vuruldum, bıçaklandım, uyuşturucu tacirleriyle uğraştım
ama senin işindense kendiminkini yeğlerim.
- Teşekkürler. - Dur.
Olay yerinde başka bir suçlunun parmak izleri mi?
Parmak izi mi? Başka bir suçlunun mu?
- Anlamıyor musunuz? - Parmak iziyle ilgili bir şey mi?
Olay yerine parmak izini yerleştirmek için birinin kesik parmağını kullanmış.
- Yok. - Sanmam. Vincent öyle şey yapmaz.
Bana sanatçı dedi.
Ben haklıyım, bu vakayı çözdüm. Siz aptalsınız.
Turşuyu bile bulamadınız. Gözünüzün önüne saklamıştım.
Buradaydı. Bir dakika. Nereye kayboldu?
Hâlâ bu işte iyiyim.
Linda, bekleyemedim. Hamburger istiyorum.
Hamburger!
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata