Yolun Sonu CENAZE Evi ve Krematoryum
BEŞ ŞÖVALE PARÇASI ŞÖVALE TAMİRİ
BÜYÜK AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR AÇILIŞ
Haşere Savaşçıları
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
King's Head Adası'na gidiyoruz Çünkü havalı ödülü kazandık
Hey, hey.
King's Head Adası'na gidiyoruz Çünkü havalı ödülü kazandık
Doğru.
Zenginlerin olduğu yere gidiyoruz
Sahiden bizden iyiler miymiş göreceğiz
Öyle de olabilirler Ama fark etmez, bir ödül kazandık
Evet.
Feribotta eğleniyorsunuz.
Evet, göz teması kurmasalar da
herkes bu enerjiye bayıldı, belli.
-Biri kafasını sallıyor. Selam. -Hâlâ inanamıyorum.
King's Head Dergisi bizi "Ana Karadaki En Salaş Yer" seçti.
-"Salaş" kötü bir şey değil mi? -Öyle ama samimi de.
"Yaşlı, kokuşmuş salaş babacığım seni seviyorum!" gibi mi mesela?
Gibi. Yani epey prestijli bir mevzu
ve restoran için harika reklam.
Ama sen "Ödüller aptalca." demez miydin?
Ne zaman dedim?
Bu ödüller aptalca.
Jüri kim ki?
Yüce Yemek Divanı mı? Aptalca!
Bu işler hep tanıdıkla oluyor.
Sense dostu olmayan havalı bir asisin.
Aynen öyle Gene.
Komik, kazandığımız için artık hiç öyle hissetmiyorum.
Hem heykellerle dolu havalı bir etkinlik alanında
kazananlar törenine de katılıp
burgerlerimizi sunacağız ve kendimizi göstereceğiz.
Babam kendini heykelli bahçenin her yerinde gösterecek.
Gene, seni serseri.
Jolly Bob'a bak. Çok tatlı.
Evet, mutlu, tüylü, salyalı bir yavru köpek gibi.
Teşekkürler. Ayrıca ödül alacağız.
-Ödül de mi var? -Evet.
Ödüle ihtiyacım olduğunu bilmiyordum.
Belki tek istediğim buydu.
Garip, küre tarzı bir şey.
Garip ama havalı.
Garip küreler demişken,
anne, gömleğinin içinde ne oluyor?
Sütyenim. Evdeki tek temiz sütyendi
ama sırtıma batıyor.
Aynı dert bende de var. Memeler.
-Memeler! -Âmin.
Tören için dayanacağım.
Biz memeli insanlar, buna alışkınız değil mi?
Umarım asla ama asla o şeylere lanetlenmem.
Ben de öyle derdim.
Ama sonra memelerim çıktı ve alıştım.
Selam, bir burger? Şak!
Üzgünüm. Neden o sesi
çıkardım bilmem.
Hoşça kal. İyi eğlenceler.
Bence şekerlemeyi sormanın tam zamanı.
-Katılıyorum. -Hadi yapalım.
Anne, baba, buraya gelirken önünden geçtiğimiz
-şekerlemeci vardı ya. -"Şekerlemeye Anlat" mı?
-Evet. -Düşündük de her şey bitince
-belki… -Şekerlemeciye mi gidelim? Tabii.
Sahi mi? Çok kolaydı.
Daha çok şey istemeliyiz.
Kaynak saç istiyoruz. Bir sürü hem de.
Bob, bak kim gelmiş.
Tanrım, Vincent mı o?
Olası mücevher hırsızı Vincent mı?
Millet, aile mücevherlerinizi koruyun.
Susun. Selam Vincent.
-Bob, Linda, çocuklar. -Merhaba.
En İyi Lokma listesine girmişsiniz. Hak etmiştiniz.
Biliyorum, yani şey, sağ ol.
Seni hangi rüzgâr attı?
Öyle bakınıyorum.
Restoranım için ilham arıyor ve bol bol yiyorum.
Epey bol yiyorum.
-Adamım. -Gündemindeki tek şey bu mu?
Evet.
Demiş olayım da.
Gün sonunda, buradaki bazı havalı şeyler
artık burada olmayabilir mi dersin?
Bu ne demek anlamadım.
Hem web sitesindeki resimlere bakan herkes bilir ki
burada birkaç bin doların üstünde bir şey yok.
Evet, birkaç bin buna değmez.
-İyi misin? -Evet, esniyorum.
Bu bir restoran esnemesi. Öğreneceksin.
-Restoran. -Tamam.
-Alabilir miyim? -Tabii.
Etini özlemişim Bob.
Etini özlemişim.
Çok hoş Vincent.
Pekâlâ, dolaşıp bir şeyler daha deneyeceğim.
-Tabii ki denersin. -Öyle dedim ya.
Ne diyorsan o.
Şu herife baksanıza, dolaşıp keyifle bir şeyler yiyor.
Güzel olmalı.
Bizse çalışmak zorundayız çünkü çocuğuz
ve çocuklar çalışır.
Hadi gidin çocuklar.
Annenizle biz hallederiz.
-Değil mi Lin? -Evet, tabii.
Vay be, bu adama daha sık ödül vermeliyiz.
Biraz düşünelim. Dünyanın en gürültülü işemesi olur mu?
-Düşünmeye devam. -O olur.
Kafası Karışık Pasta mı? Burası bir pastane mi?
Pasta olmayan bu yiyeceklerin olayı ne?
Onlar pasta.
Pastaya benzemiyor ama pasta.
-Eğlenceliymiş. -Tadı pasta gibi olduğu sürece.
Biraz benziyor.
Kreması dişe geliyor ve tadı krema kadar iyi değil.
Ona fondan denir. Yenilebilir kil gibi.
Tüm killer yenilebilir kildir dostum.
Artık canıma tak etti. Yeter.
Yapacağım. Yapacağım Bob!
-Neyi? -Sütyenimi çıkarıyorum!
-Şey, ben… Tamam. -Hadi, önüme geç!
-Dur, nasıl… -Burası şık bir yer ve kızları da
saklamam gerek, biliyorum ama böyle çalışamam.
Ve oldu işte. Çok daha iyi.
Nasıl görünüyor? Belli mi?
Gömleğim kalın. Belki anlaşılmaz, değil mi?
Hadi Bob, memelerime bak.
Bob Belcher?
Ana Karadaki En Salaş Yer mi?
Evet. A'daki en S yeriz. Galiba bunu söylememeliydim.
Ben Sabrina. Çekim için size eşlik etmeye geldim.
Tamam. Harika.
-Beni takip edin lütfen. -Geliyorum.
Düzgün yürüyoruz, hiçbir yer sallanmıyor.
-Efendim? -Hiç.
Dergide mi çalışıyorsunuz? Göreviniz ne?
-Margot'nun asistanıyım. -Margot?
Polo! Üzgünüm.
Margot Bushmiller. Derginin yayıncısı.
Sabrina! Ödül masasını tamir ettin mi? Sallanıyor.
Hallederim. Dış zemin düz olmadığı için üzgünüm.
-Bu benim hatam. -Toparla kendini Sabrina!
-Evet, işte buyurun. -Vay canına, harika.
Tanrım, üzgünüm. Çok ağırmış.
Tutabilir miyim?
Lin, çok dikkatli ol.
Tamam, olacağım.
Eminim birçok insan bizim gibi düşürmüştür.
Hayır… Düşürmediler.
Harika gidiyor.
Bizi de düşürdüler ve gayet iyiyiz.
-Tina hariç. -Ne?
-Tamam, sıkıca tuttuk mu? -Evet.
-Darren'a bakın.
Hanımefendi, bize doğru döner misiniz?
Tabii.
-Lin, ne yapıyorsun? -Memeler.
Tamam, ben…
Neyse… Çek gitsin.
Tamam, tebrikler, başardınız.
-Bu kadar mı? -Bu kadar.
Tamam, teşekkürler.
Ödülü geri almam lazım.
Bende kalmıyor mu?
Sizinki, 200 dolar üretim ve gravür ücreti
ödendikten sonra sekiz ila on haftaya gönderilir.
Tüm bilgiler web sitesinde.
İki yüz dolar, ben bunun…
Bunu bir ödül sanmıştım.
Öyle de. Bu ödülü almak sizin için inanılmaz bir onur
ama ödüller pahalı.
Doğru ama bunu kazanmadım mı?
Evet, ödeme fırsatını kazandınız.
Sabrina, burada çok fazla çimen var.
Benim hatam. Geliyorum Margot.
Görünüşe göre annem nihayet köpekleri salmış.
Ne? Sus.
İyi misin koca adam?
Ödüle 200 dolar ödememizi istiyorlar.
Ödemelerde pek iyi olmadığımızı biliyorlar mı?
Evet, para bizim doğamıza ters.
Yapamam. Ödül için para ödemem.
Bu yüzden restoranı kapattık.
Dağıttıklarımızın parasını çıkarmalıyız.
Yapmayacağım.
Şu işi bitirip eve gitmek istiyorum.
O iki şey arasında,
ağızlarımıza şekerleme de girecek mi?
Bilmiyorum, bakarız.
Bakarız derken evet mi yani?
Şekerleme meselesi yetti, gidin!
Sizi severim ama yallah.
Zavallı babam.
Belki bir şekilde parayı toplayabiliriz.
Yaşam hakkımı Oprah'ya satma niyetindeydim.
KÖRFEZİN EN İYİSİ
-Veya gidip o ödülü alırız. -Ne?
-Babam kazandı, onun zaten. -Ama çalmak yanlıştır.
-İşte başlıyoruz. -Ya yakalanırsak?
Bak, ödül açıkta ve her yerde
zengin insanlar var.
Özel güçleri olduğuna eminim.
Hak edilmemiş öz güven gibi.
Hem bu bir teşhir ödülü.
Ortadan kaybolursa fark ederler.
Tina, yakalanmayacağız
çünkü profesyonel yardım alacağız.
Kimden?
-Vincent'tan mı? -Ta kendisi. Bay Yapışkan Parmak.
O mısırdan sonra kesin öyle.
Tanrım ona öfkeli mi?
Mısır ona ne yapmış olabilir?
Mücevher hırsızına gideriz.
-Sözde mücevher hırsızına. -Mini kişini yutmasını bekleriz.
Sözde mini kişini.
"Bir şey çalacağız. Var mısın?" deriz.
Sonra başlasın Hırsızköy'e yolculuk.
Durağa geldiğimizde düğmeye ben bassam?
Ya yakalanıp zengin hapishanesine düşersek?
Aslında kulağa hoş geliyor. Ama ya değilse?
Tina, burada konu adalet.
Adalet, babamız ve şekerleme.
Buna "Tatlı Baba Adalemesi" de denebilir.
Ürperdim. Ben varım.
Tamam, peki, adalet ve şekerlemeyi severim. Babam da iyidir.
Tam bir ŞAİB.
Şekerleme Alsın İstediğim Baba.
Vincent! Merhaba!
Lütfen yemeyi bırakma.
-Sadece dinle. -Tamam.
Senin… uzmanlığına sahip birini arıyoruz.
Hangi uzmanlıktan bahsediyorsunuz?
Bunu iyi biliyorsun.
Özel becerilerinden bahsediyorum.
Catan oynamamdan mı bahsediyorsun?
-Catan'de iyiyimdir. -Kimse Catan'de iyi değildir.
-Beceri lazım. -Hayır, sadece şans.
-Hayır, strateji de var. -Strateji yap
ama zar hep sekiz falan gelir.
Buğday ve kaynak dağılımı var.
Neye inanmak istiyorsan inan. Mevzu şu ki
bir restoran sahibi olarak, ödülleri parayla verdiklerini
öğrenmek muhtemelen seni de çok rahatsız edecektir.
-Bu resmen haraç. -Ne kadar istiyorlar?
-İki yüzlük. -İki yüzük demek istiyor.
Yeri gelmişken,
VIP bilet ücreti ödedim. Buna şarap terasına giriş
ve komik bir rozet de dâhildi.
Komik rozet mi? Devam et.
Ama buraya gelince
şarap terası girişine
40 dolar daha ödemen gerek, dediler.
Ayrıca komik rozetleri de bitmiş.
-İğrenç. -Bu acımasızlık.
Vay canına.
Bu kaba gurmeleri alt etmeye varsın öyleyse.
Bak plan şu, o teşhir ödülünü özgürleştireceğiz.
Şuradakini mi?
Herkesin açıkça görebildiği ödülü mü?
-Evet. -Üzgünüm.
Böyle bir şey yapmış olsam bile, ki yapmadım,
şu an o zamankinden bile çok yapmıyorum.
Yani size tavsiyem, çalmayın.
Yemeğinizi yiyip okula gidin.
-Uyuşturucu serbest mi? -Hayır. Görüşürüz.
İyi haber şu ki bir şey çalmayacağız.
İçimiz artık rahat.
Vincent'a ihtiyacımız yok.
-Ödülü kendimiz de aşırırız. -Kahretsin.
Şu tavuğu parçalayışına bakın.
Sanırım şişi de yedi.
Bunları getirdiğimize inanamıyorum.
Aptalca. Bundan nefret ediyorum.
Tüm bu insanlardan da.
Siz hariç efendim. Afiyet olsun.
Bobby, hadi ama. Bu bizim için yine de iyi olabilir.
Restoranımız hakkında hoş sözler yayabiliriz.
İşte sana bazı sözler. Dolandırıcılık. Kazıklamak. Aptal… kafalar.
Tamam, yüzün herkesi korkutup kaçırıyor demiyorum
ama birden daha az insan gelir oldu,
o yüzden burger dağıtacağım.
-Bize şans dile. -Size?
Bana ve dik kafalı kızlarıma. Hoş artık daha mülayimler.
Ama henüz ölmüş sayılmazlar.
Hepimiz bu ödül çok önemliymiş gibi davranıyoruz.
Ben bunu yemem.
-Ne dedin? -Ne?
-Benimle mi konuşuyorsun? -Karımla konuşuyordum
-ama sanırım gitti. -Peki.
Ama evet, buradaki insanlar inanılmaz, değil mi?
Yani burada burger yapıyoruz
ve sen de… Seninki ne, suşi mi?
Aslında pasta.
-Güzel, yani sanırım. -Teşekkürler.
Bunu neden yaptığını hiç bilmiyorum
ama her neyse, bu etkinlik tamamen saçmalık.
-Bunlar burger mi? -Evet.
Olduğu şey gibi görünen yemekler yaparım.
Tamam, evet açıkta duruyor
ama kimsenin aldırdığı yok.
Ken'in metroda theremin çalması gibi.
Tamam, hadi gidelim.
Kahretsin. Bunu halledebiliriz.
Tina, seninle dikkat dağıtacağız.
Gene, asistan bakmak için döndüğünde ödülü kap.
-Niye kapan ben oluyorum? -Çünkü şaşırtma iyi olmalı.
Ben de yapabilirim. Severence'tan alıntı yaparım
ama biraz yanlış söylerim.
-Çıldırırlar. -Gene, hayır.
Şaşırtmaca ben ve Tina'da.
-Sen kap. -Tamam.
Hayır! Olamaz!
Herkes bu tarafa baksın!
Bir etkinlik organizatörü var mı?
Kız kardeşimin yumuşak peynir alerjisi var!
Kurutulmuş domatesli brie börekleri onu öldürecek!
Yumuşak peynirlere lanet olsun!
Neden bu kadar yumuşaklar ki?
Ne yapıyorsun?
Neler oluyor? Ne iş çeviriyorsunuz?
Yumuşak peynir alerjisi mi dedim?
Yumuşak taco diyecektim. Tamam, iyiymiş.
Kaçalım, kaç, kaç!
-Gözüm üzerinizde, serseriler. -Biz serseri değiliz, şiriniz.
Merhaba, bir Bob's Burger burgeri ister misiniz?
Tanrım, hepsi anlayabiliyor mu?
Şu kavunlara bak.
Soğukmuş, öyle mi?
Gazpacho! Sadece gazpacho.
Biri kesinlikle diğerinden küçük.
Mantı! Sadece mantı!
Cidden öyle. Sana bakıyorum Soldaki.
Sanırım bugün çok şey öğrendik.
Kendimize dair, birbirimize dair.
Benim yumuşak taco alerjim varmış
-ama pes etmem. -Nasıl geçti?
-Yani… -Kibarlık etmiştim.
Her şeyi gördüm.
Meraktan soruyorum. Ödülü alınca planınız neydi?
Ailece kaçacak mıydınız?
Belki. İşe yarayabilirdi.
Louise, annem koşacak durumda değil. Toplu kıyım olur.
Sorun yok. Başka bir plan deneriz.
Artık oyun değişti.
Kadının radarındasınız. İşi on kat zorlaştırdınız.
-Doğru. -Ve on kat ilginçleştirdiniz.
İlginç derken, var mısın yani?
Hayır, sadece daha karmaşık bir iş oldu diyorum ve bu da insanın
hayal gücünü harekete geçiriyor.
Yani, muhtemelen paylaşmak istediğin bolca düşünce
ve fikir var, değil mi?
Ne? Hayır, hiç de öyle değil.
Ama ben şöyle görüyorum.
Geniş alan, gizlenecek yer yok.
İndiragandi için zaman dar. Ayıyı da dürttünüz.
Anne ayı artık uyanık.
Bu kelimeleri ayrı ayrı anlıyorum.
Kelimeleri boş ver.
-Çok şükür. -Önemli olan konsept.
-Kahretsin. -Şey, aslında bir kitapta,
bu duruma tam olarak uyan
bir iş okumuştum.
İşe yaraması için
paslı bir kanca, bir tamirci ve Tanrı'nın bir mucizesi lazım.
Kitapta okuduğum bu şeyi duymak ister misiniz?
Bir buçuk kat hızda dinleyebilir miyiz?
Gene, sus. Vincent, anlat.
Hepsi büyük bir hırsızlıktan ibaret.
Ne çıkarcı bir eylem.
Dünya yeterince çıkarcı değil mi?
Evet, tabii. Onun adına özür dilerim.
Selam, bunlardan birkaç tane lazım.
Her birinden. Pasta gibi görünmemelerine bayıldık.
-Tatlarının benzememesine de. -Buna kızmadık.
-Tamam. -Merhaba baba. Huysuzluğa devam mı?
Evet, yoğun şekilde.
Merak etme, yakında geçecek. Sayemizde.
Benim için işler genelde öyle sonuçlanmaz.
Bu sefer olabilir.
Kimse fark etmiyor gibi.
Havalı yiyecekleri ve şaraplarıyla tüm bu gösterişçi tipler,
numunelerinin nereden geldiğini bilmiyor.
Sütyensiz bir kadından.
Yiyeceklerinin yanında emniyet kemersiz
vahşi bir çift salınıyor.
Burger alır mıydınız?
Zavallı, bihaber. İşte bu Linda.
Güç böyle hissettiriyor.
Şu fondandan kurtulacağız
ve ezeceğiz.
-İyice ezin. -Ezin iyice, ince ince.
Sadece ezecek miydik? Ben püreye çevirdim, pardon.
Tabii ki öyle olacak. Ne bekliyordum ki?
En kötüsü ne biliyor musun?
-Ne? -Buna çok ihtiyacım vardı.
Yani ne sorunum var ki buna bu kadar ihtiyaç duyuyorum?
Yemek neden yeterli olamıyor?
Ben neden yeterli olamıyorum?
Standını taşımaya mı çalışıyorsun?
Hayır, hayır biz sadece… Biraz güneş geldi de bu tarafa.
-Yani güneş de yok ama. -Sonra görüşürüz.
Ah şu çocuklar.
Tamam, sırada reklamcının Margot ile fotoğrafı var.
Dikkat et, reklamcılardan birinin kaşları epey asimetrik.
Sanki biri rahimdeki tüm besini almış.
Elimizden geleni yapalım.
Geri koy onu bakayım!
Ödülü ver! Seni yok ederim!
Bu konuda neden bu kadar tuhafsın?
King's Head Yaşam Tarzı Dergisi
Körfezin En İyi Lokması
Yıllık Lokma Ödülleri tarihindeki en kötü çocuksun!
-Geri al lafını! -Hayır!
Tamam, peki, anladım!
Yanlış dergi yayıncısı
asistanına bulaştın ahmak.
Ebeveynin kim senin? Bir dakika, önemli insanlar mı?
Yani önemsiz değiller.
-Ne? Kimler? -Weezer'ı duydun mu?
-Evet. -Ben Üçüncü Augustus Weezer!
-Sabrina! -Merhaba, efendim?
Reklamcıların fotoğrafı için reklamcılarlayım,
her şey yolunda.
Ama tek bir şey var.
Lanet ödül nerede?
Bende. Geliyorum!
Seninle sonra ilgileneceğim Augustus.
Sonra konuşuruz.
İşte ödülümüz. Neden kayboldu bilmem.
Şu an bununla uğraşmayacağım.
Şu an konumuz reklamlar
ve dünya için büyük önemleri.
Aynen öyle, orada kalın.
Keşke çocukları dövebilseydim.
Aslında dövebilirim.
Tamam. Teşekkürler millet.
Paranıza da özel bir teşekkür. Sabrina!
Hayır!
Tanrım, keşke seni kovabilsem.
Ama kızımsın.
Görünen o ki ödül denize düşmüş.
Evet, ne korkunç bir kaza.
Kendinizle gurur duymalısınız
ama ayrılana kadar ortaya çıkarmayın tamam mı?
-Peki. -Harika bir paslı kancaydın.
Beceriksiz bir hırsız gibi görünmeliydin ve bunu becerdin.
Beceriksiz biri lazımsa Gene'e geleceksin.
İşi halletmek için asıl pozisyonumuzu alırken
asistana bizi yakaladığını zannettirmek zekiceydi.
İyi işti, tamirci. Yerine iyi girdin.
Teşekkürler. Küçüğümdür.
Bir de kız kardeşinin kulaklarını kullanıp
heykelin arkasındaymış gibi gösteren
-süper havalı kız var. -Çok işe yaradı.
Havalı hırsız jargonunda benim işimin adı ne?
-Şapka ustası. -Şapka ustası mı?
-Evet, şapkaların ustası. -Güzel.
Pastadan yapılma yem ödül de
-epey iyiydi. -Çok kullanışlıydı.
Artık fondan seviyorum.
Ayrıca Tanrı'nın mucizesi de aslında bu Tanrı'nın mucizeydi
çünkü ödülleri değiştirip
masayı hafifçe sallamam gerekti.
Ama evet, tabii, herkes yardım etti.
Tanrım, ne hırsızlıktı ama.
Neyse, hepimiz kendimizle gurur duymalıyız.
Özellikle de onu yavaşlatmak için mükemmel bir zamanda
asistanın önüne atlayan adam.
Kimdi o adam sahi?
Doğru ya, bendim.
Şimdi hepsi ödülün saçma, sallanan
bir masa yüzünden gittiğini sanıyor.
Üç tuhaf çocuk ve şık bir beyefendi
-yüzünden değil. -Teşekkürler.
Şimdi müsaadenizle, bütün gün yemek yedim
ve yedi farklı ishal yaşıyorum.
Klas hareketlerin sonu.
Şekerleme aldığın için sağ ol baba. Bugün o dergidekiler
keyfini kaçırmış olsa da.
-Rica ederim. -Daha iyi misin şampiyon?
Evet, iyiyim.
Aptal bir ödüle ihtiyacım yok.
İyi olduğumu bilmem için metal parçasına gerek yok.
O hâlde bunu istemezsin.
Tanrım, ver şunu.
Çocuklar, bunu nereden buldunuz?
Okyanusa mı girdiniz?
-Evet. -Sayılır.
Muhtemelen geri vermeliyiz.
Bir süre tezgâhın arkasında sergiledikten sonra.
-Ben ölene kadar mesela. -Tadını çıkar baba. Hak ettin.
-Evet, ilk defa! -Çocuklar, sağ olun.
Bunu almak için yaptığınız şey
muhtemelen güvenli veya yasal olmasa da.
-En güzel jestler öyledir. -Doğru mu, bilmiyorum.
Tuttum. Tuttum.
Artık sıkı tutacağım.
Biliyor musun anne? Haklısın.
Bu şey sırtına batıyormuş.
Küçük Belcherlara özgürlük.
Evet!
-Yüzüm. -Pardon.
Alt yazı çevirmeni: Handan Sağlanmak Arlı