Yolun Sonu Cenaze Evi ve Krematoryum
TEMBEL TENEKELER OFİSİ
BÜYÜK AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR AÇILIŞ
Zannımca Gereksiz Böcekler Var
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
BÜYÜK TEKRAR TEKRAR TEKRAR TEKRAR AÇILIŞ
Eminim kahve farklı renkte olsa çocuklar da
severek içerdi.
Ondan rosé içiyorum.
Selam Nat!
Linda! Robert!
-Çocuklar, Theodore. -Hey!
Nat! Hayatımın ışığı! Gel, otur!
Dünyayı anlat.
Evet, bir tabure al aptal. Pardon.
Güzel çizburgerlerinden yerken
sohbet etmeyi çok isterim.
Sonraki müşterimle buluşana kadar boş vaktim var.
Baba, kadını duydun.
Gidip hamburger yap.
Kusura bakma, daha yeni.
Değilim. Uzun süredir buradayım.
Bugün limuzinle ilginç birini taşıdın mı?
Prenses olduğunu yeni öğrenip
hayatı altüst olacak bir kız falan?
Hayır, o yarın.
60 Saniyede Sakinleş programında ders vereceğim.
-Ne? -60 Saniyede Sakinleş.
Trafikte öfkelenenler için kurduğum bir iş.
Özellikle mahkeme zoruyla gelenler için.
Sakin kalmayı mı öğretiyorsun?
Trafikte sinirlenenler olmasa Mad Max Fury Road olmazdı.
Ama onu izlemedin, değil mi?
Sadece fragmandaki sahneleri.
Geri kalanı ve ön filmini. Niye? Sen?
Çok iyiydi.
Nat, bu işe nasıl başladın?
Buna şaşıracaksınız ama eskiden trafikte öfkelenen biriydim.
Evet, fena hâlde öfkeleniyordum.
Limuzin sürmeye ilk başladığımda
Ronnie Glow diye biri için çalışıyordum…
Glow'a devam et.
Uzun limuzin işinin zirvede olduğu dönemdi.
En az dokuz metre uzunluğunda bir arabada dolaşmıyorsan
ciddiye alınmazdın.
Ronnie Glow da bu işin en büyük ismiydi.
Ama onun için çalışmak kolay değildi.
Bize haftada 70-80 saat direksiyon sallatırdı.
İzin istersen de derdi ki,
"Parlamak istemiyorsan çek git."
Sonra da "Parlamak istiyorum" dedirtirdi.
Babam bize hep şöyle dedirtir, "Bob'luk istemiyorsan başka iş bul."
Demiyorum ama demeliyim.
Ronathon Glow'a karşı büyük bir öfke duyuyordum.
Eve kadar kendimi tutardım.
Ve sonra
fena patlardım.
Kornaya abanarak.
Bağırarak.
En kötüsü de bir şeyler fırlatarak.
Arabada ne yemek varsa.
Sosisliler, dürümler, kruvasanlar, sandviçler.
Müşteriler limuzindeyken kendimi tutardım.
Ama sonra bir gün bir olay oldu.
Tanrım! Pardon, olay dinlemeye bayılırım.
Paskalya'dan bir gün önceydi, Paskalya Geçit Töreni o günmüş.
Araçta bir düğün grubu vardı
ve programın biraz gerisindeydik.
Bir kavşağa geldim.
Paskalya tavşanı süren bir adam
dur tabelasını takmadan geçti.
Arkasında takılıp kaldım,
çok yavaştı.
Düğüne geç kalacağım diye korktum.
Hakkımda bilmeniz gereken üç şey var.
Güneşte hemen yanarım. Puf koltuktan kalkmakta zorlanırım.
Ve asla geç kalmam.
Öfke beni ele geçirdi.
İşte o anda
domates çorbamı aldım.
Yarım litrelik bir kabım vardı.
Onu zavallı tavşana fırlattım.
Limuzin ehliyetimi kaybediyordum.
Dibe vurmuştum.
Pennsylvania'da üç ay ahşap işçiliği yaptım.
Kafamı toparlamak için
sallanan sandalyeler ve ahşap süsler yaptım.
Tahta yonttum, arındım ve iyileştim.
Üzgünüm.
Trafikte öfkelenmek sert bir ağacı zorla yontmak gibiymiş.
Parmağını kesersin ve bıçağın körelir.
Meğer damar yönünde kesmek gerekmiş.
İşin sırrı kuvvet verip yontmakta.
-Tamam. -Gene.
Bunu fark edince başkalarına yardım edeceğime söz verdim.
Ücret de alıyorum. Para lazım.
Ben de o yüzden insanlardan para alıyorum!
İnsanlara trafikte öfkelenmemeyi mi öğretiyorsun? İlginç.
-İlginç değil mi Linda? -Sanırım.
Evet, katılıyorum anne.
Bu ilginç.
Neden herkes bana bakıyor?
Trafikte öfkeleniyorsun.
O kadar da öfkelenmiyorum.
Sadece yollarda.
Otoparklarda ve çarpışan arabalarda da.
Bir de "Life is a Highway" dinlerken.
O şarkı insanı geriyor!
Hadi ama millet, ben iyiyim.
Tamam, demek ki hepimizin gördüğü ve duyduğu şey yanlış.
Sadece yardım almaya hazır olanlara yardım edebilirim.
Bir gün yardım istersen nerede olduğumu biliyorsun.
Dur Nat! Sana burger yapacaktım, değil mi?
Gitmek için harika bir zaman gibi geldi.
Öyleydi. Öyleydi!
Herkes acele etsin!
Film başlamadan önce oturmalıyım. Anlaşıldı mı?
Anlaşıldı ama gözlüğümü bulamıyorum.
Gözlüğüm olmadan gözlüğümü bulmak çok zor.
Aman tanrım Bob. Daha bitirmedin mi?
Hayır, ben de bundan hoşnut değilim.
Ben hazırım.
Gene. Pantolonunu giy.
Tamam ihtiyar.
Hazırım anne ve galiba favorin benim.
Bu yatağın burada ne işi var?
Gene'in yatağı. Erimiş tereyağı döktü.
Enginarlarımı batıracak bir şey lazımdı.
Havalanması gerek.
Madem burada merdivenlerden onunla kayayım.
Hayır, gidiyoruz.
Kolun kırılır. Hastane masrafını karşılayamayız.
Mayomu giydim.
Yani sinemada jakuzi varsa ben hazırım.
Harika. Bob!
Neredeyse bitti. Sayılır.
Bir noktada bırak artık baba. Mükemmel olmak zorunda değil.
Vay canına!
Kahretsin. Lanet ışık.
Linda, sürmemi istemediğine emin misin?
Alınma Bob ama sen sürersen biz varana kadar biter.
İnek gibi sürüyorsun.
Neden kimse araba kullanmayı bilmiyor?
Hadi ama kaplumbağa!
Bence burada olmamalısın, bu şerit park etmek için.
Sorun yok.
Önümüzdeki adam da yapıyor.
Yetişeceğiz!
-Anne! -Linda!
Tanrım. Merhaba.
Üzgünüm.
Bana hareket mi çekiyor?
-Evet. -Küstah.
Ben Kinkle.
Nat, ben Linda.
Neden aradığını biliyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Meşhur barbekü sosumdan kaç şişe yazayım sana?
Ah… Hayır,
trafikte öfkelendiğim için aramıştım.
Onda da yardım edebilirim.
İstersen barbekü soslu trafikte öfke kontrolü
paketi de var.
Sadece öfke kontrolü mü? Tamam.
60 Saniyede Sakinleş'e hoş geldiniz.
Trafikte öfke karşıtı bu program,
beş tane 90 dakikalık seansta sizi direksiyonda gülümsetir.
60 saniyeden çok daha uzun, biliyorum ama gerçekçi olalım.
-Evet. -Trafikte öfke ve riskleri nedir?
Trafikte öfkelenmek, vücutta fiziksel etkiler yaratır.
Yüksek tansiyon, kalp hastalığı.
Sindirim sorunları… Yani trafik öfkesi ishali.
Öfkeshal.
Tabii ki ölüm. Bu da oldukça kötü.
Bir risk daha, hapse girmek.
Hiç hapiste doğum günü kutladınız mı? Berbattır.
Doğum günü şarkısını söylüyorlar
ama her satırın sonuna "hapiste" ekliyorlar.
İyi ki doğdun hapiste
-Tanrım! -Evet.
Peki! Trafikte öfkeye ne neden olur?
Kaputu açar gibi yapıp içine bakalım.
Benimkisi her lanet karşılaşmamızda
onurumu yerle bir eden kötü bir patrondu.
Öfkene ne sebep olur Linda?
Bir bakalım,
çok yavaş süren insanlar.
-Önüme kıranlar. -Peki.
Kucağında köpekle sürenler.
Köpek de sürücü koltuğunda diye
kendini benden üstün sanıyor.
-PT Cruiser'lar! -Evet.
Daha derine inelim.
Araba dışındaki hayatında bu öfke nereden geliyor?
Bilmiyorum.
Ailemi seviyorum, restoranı seviyorum,
yeni çorap aldım, her şey yolunda.
Peki, şuna ne dersin…
Trafikteki ilk öfkelenişini hatırlıyor musun?
-Sanırım annemleydi. -Devam et.
Araba sürerken sürekli bağırırdı.
Şimdi düşününce sürekli bağırırdı.
Bir keresinde bir güvercine bağırmıştı.
-Araba bile kullanmıyordu. -İlginç.
-Şimdi oldu. -Harika.
-İyileştim mi? -Henüz değil Linda.
Ama artık
-BBURP'e hazırsın. -BBURP mü?
Trafikte öfkelenmeyi yenme yöntemim.
Nefes al.
Sonra da
onunla empati kur.
Kendini onun yerine koy.
Bağlantıyı kes.
Öfkenle bağlantını kes, kendini sakin bir yerde hayal et.
Benimki, hamakta
yontma yapıp kertenkelelerle takılmak.
Sal gitsin.
O öfkeyi sal gitsin.
Ardından da eğlen.
Biraz eğlenmeye odaklan.
Her şey olabilir. Şarkı söyle, espri düşün.
Ben ağzım trompetmiş gibi yapıp
küçük bir caz solosu atarım. Şöyle.
Vay be, çok hoş.
Tamam, arabana atlayalım
ve öfkeyi geride bırakalım pislik Linda!
Linda trafik kursunda mı?
Nasıl öfkelenmem biliyor musun?
Diğer arabaları çıplak hayal ederek.
-Çıplak derken? -Bildiğin çıplak işte.
Açıklayayım mı?
Olur. Evet.
Aman tanrım. Bir araba düşün, sonra onu çıplak düşün.
Araba popoları. Araba memeleri. Araba pipileri.
-Araba pipileri mi? -Pardon, araba penisleri.
-O ses neydi? -Sanki evden geldi.
Çocuklar ödevlerini bitirmek istediklerini söyledi.
Şimdi düşününce, bu kocaman bir işaretti.
Teddy, restorana bir dakika göz kulak olur musun?
Biri gelirse ne diyeyim?
"Burger var!" diye bağırayım mı?
-Gerek yok. -Öyle bir şeyler?
Şey… Hemen dönerim.
Beni seviyorsanız merdivenlerden aşağı itin!
Uyuyorsam bana bağıramazsın.
Gene. Çocuklar, hadi.
Annen yatakla merdivenlerden kaymanı istemiyor.
Şöyle demedi mi?
"Yatakla merdivenden kaymanı çok isterim."
Öyle söylemiş olabilir.
Hayır, kimse zarar görmeden duralım.
Ben zaten yaralandım.
Ne kadar eğlenceli olduğunu pek hesaba katmıyorsun sanki baba.
Merdivenlerin olayını anladım.
Önceden anlamıyordum.
Tamam, süper. İşe dönme zamanı.
Baba, önce bir kere dene.
Hoşuna gitmezse son veririz ve işe döneriz.
Bu kez düzgün yapacağız.
Gene'in yatağıyla merdivenlerden kayamam.
Bir daha!
Yaşasın!
Evet Linda, seni dünyanın en sinir bozucu
sürüş ortamlarından birine sokacağım.
Tanrım, havaalanı mı?
Evet, kaosun merkezi.
Görevin en kısa sürede en sağ şeride geçmek.
Tamam, gerçekten uçağım yok,
o yüzden sakin kalabilirim ve…
Tanrım, bu adam ne yapıyor?
Adımları uygula Linda.
BURP. İlk adım, nefes al.
Tamam.
Şu adama bak.
Tabii.
İkinci adım, onlarla empati kur. Kendini onların yerine koy.
Belki şeridimizin yarısını almalarının bir sebebi vardır.
Aptal olmaları mı?
Peki cevap ne? Onlar sensin.
-Ben aptalım. -Tamam. Belki de biraz yorgunsundur.
Belki de yoksullar için düzenlenen
bir kermes için gece boyunca hamur işi yaptın.
-Vay pislik. -Tamam.
Bağlantıyı kes! Sakin yerin neresi?
-AVM mi? -Daha sakin bir yer olsun.
AVM tuvaleti mi? Fena değil.
Bir bakmam lazım. Onu seçelim.
Şimdi öfkeyi bırak. İşte böyle.
Güle güle! Camdan dışarı. Uzaklaşıp gittiğini düşün.
-Ama gözlerini kapatma. -Haklısın, pardon.
Hadi ama, biri yol versin!
Şimdi eğlen.
İstersen ağız trompetini kullanabilirsin.
Trombon gibi oldu. Hiç canlı müzik dinlemedin mi?
Aslında bu işe yarıyorsa sorun yok.
Bana korna mı çaldın? Ben de sana!
-Özür dilerim. -Sorun yok. Her şey yolunda.
Bu beş günlük yolculuğun daha ilk günü.
Daha iyi olacağını biliyorum.
-Linda, korna çalmayı kes. -Tamam.
Öfkeli sürüş
Yatağa biniş
Öfkeli sürüş
Önüne baksana!
Yatağa biniş
Öfkeli sürüş
Yatağa biniş
Nat'le son dersime gidiyorum.
Bana şans dile.
Sence işe yaramıyor mu?
İşe yaramadığını düşünüyor gibisin.
Aslında iyi gidiyor ama arabalara hâlâ sinirleniyorum.
Genetik olabilir.
Annem de sürekli korna çalardı.
Korna çalma huyunu sana geçirmiş.
Bence Nat'le daha fazla çalışman lazım.
Belki çok daha fazla.
Okuldan sonra ama akşam yemeğinden önce.
Bir sebebi yok, gittiğinde bir şey yapmıyoruz.
-Ne? -Yok bir şey.
Bob, neden öyle dedin?
Çünkü onlar dedi.
Bilmiyorum. Ne diyorsun?
Ben… Çocukların ne dediğini bilmiyorum.
Çok tuhaflar, değil mi?
Neyse, güle güle. Hadi Lin, bunu yapabilirsin.
Hadi, git artık.
Şey… Yap…
Haklı olabilirsin. Öfkemi kontrol edebilirim.
Kendime inandığım sürece her şeyi yapabilirim.
Ne halt ediyorsun?
Linda, lütfen kenara çek.
Üzgünüm Nat ama adam az kalsın bana çarpıyordu,
bir de o bisikletli. Bisiklet araba değildir Nat.
Bisiklet araba değildir. Bu konuda haklısın.
Ve şu tavuk kamyonu.
Burada ne zamandır tavuk kamyonu var?
Yemin ederim o tavuklar bana gülüyordu.
Linda, bunu daha önce hiçbir müşterime söylemedim.
Sana yardım edemeyeceğim.
-Nat, hayır! -Üzgünüm Linda.
Yer değiştirelim.
Seni güvenle eve götürüp hayal kırıklığımı gizlemeye çalışacağım.
Hayal kırıklığına uğradım.
Vay canına!
Tamam, o araba resmen önüme kırdı.
Sakin olacağım ve…
Vay canına!
Bu o! Ronnie Glow!
Ne? Cidden mi?
Bu o, Linda. O arabayı her yerde tanırım.
Adı "Glowsmobil"di.
Sorun yok. Sorun yok.
Adımları uygulamalıyım. Nefes al.
Ronny Glow ol!
Yani yok edilmesi gereken korkunç bir canavarım!
-Nat? -Kemerini sık Linda.
-Canına okuyacağım! -Kemerimi nasıl sıkacağımı bilmiyorum.
Tanrım!
Şimdi yakaladım seni bronz küçük adam.
Nat, seni zen sanıyordum. Öfkeni yendiğini sanıyordum.
Her zaman orada saklanıyordu.
Öfkemiz bizim kimliğimizdir!
Doğru ama…
Ensendeyim Ronnie.
Cehennemden gelen Nat gibi!
Peki ya…
Ya Ronnie Glow yoksullar için hamur işi yapıyorsa?
Yoksul falan yok.
-Ben uydurdum. -Ne?
-Burada atabileceğim bir yiyecek var mı? -Nat, yola bak!
Burada bir sürü yiyecek var.
Bu araba umurunda değil, değil mi?
Yarısı yenmiş granola barı! Al bunu piç kurusu!
-Ne heyecan ama! -Tanrım!
-Elma. -Ailemden biri elma mı yedi?
İyi ki seni iyileştiremedim.
Sen beni iyileştirdin. Geri döndüm bebeğim!
-Hayır, Nat, hayır! -Evet, Linda, evet!
Sıkı tutun. Tokyo Drift yapacağız!
-Yine çocuk yok, değil mi? -Evet, evdeler.
Artık ödevlere bayılıyorlar.
Evet, çok zekiler.
-Bob's Burgers. -Baba, gelmen gerek.
Bir sonraki seviyeye taşıyoruz.
Nasıl yani?
Soru sormayı bırak ve gel!
Yangın merdiveninden gelmelisin.
Ön kapıdan olmaz.
Gerginim ama heyecanlıyım. Hemen geliyorum.
Teddy, restorana göz kulak ol. Hemen dönerim.
Tamam.
Duydun mu? Yetki bende.
Beni seçti, seni değil.
En iyi arkadaşı benim ama torpil yapmadı.
Bu iş için doğru kişiyim, beni ondan seçti.
Daha önce de yaptım. Daha önce sordu.
Tamam, asistanım olabilirsin.
Aman tanrım.
İşte, bir sonraki seviye bu.
Yap hadi dostum!
Yatak üstünde çita gibi uçmaya hazır mısın?
-Lütfen bana "dostum" deme! -Tamam dostum.
Biraz hoşuma gitti.
-Ama bu çok tehlikeli görünüyor. -Ne demek istiyorsun?
Bunu ebeveyniniz olarak desteklemem yanlış olur.
Ama kapıya bir yatak daha koyarsak
harika bir ebeveynim.
Evet baba!
Sonra maksimum hızla kayalım.
İşte.
Ayrıca anneniz dönmeden bunları temizlemeliyiz.
Yaşarsak anlaştık dostum!
Tanrım!
Bob? Bob?
Oraya gitmeliyim.
Yetki sende. Restorana göz kulak ol.
Biri gelirse çalıştığımız gibi "Satılık Burger" dersin.
Parlamak istemiyorsan…
Tamam, sessizce kaynama, homurdanma ve takip etme
kesinlikle bağırma ve fırlatmadan daha korkutucu.
Ona yetiştiğinde ne yapacağız?
Göreceğiz, değil mi?
Feribota gidiyor.
O zaman yeter.
Çünkü feribota binmeyeceğiz, değil mi?
Feribota bineceğiz.
Bineceğiz. Artık elimdesin Ronnie.
Tanrım!
Nat!
Çok yakın.
Beğendin mi Ronnie? Sevdin mi?
Tanrım, Nat ne yapıyorsun?
Arabasını itiyorsun!
Nat, arabasını itiyorsun! Onu aşağı iteceksin.
Evet, suya girecek.
Ronnie Glow, Billy Ocean olmak üzere.
Tanrım, bu iyi değil.
Nat, adımlarını tekrar denemelisin.
Uygulaman gerekiyor.
-Nefes al. -Hayır.
Şey ol…
-Bağlantıyı kes. -Tabii ki hayır.
Trompetini yap. Ben başlayayım.
Hayır, Linda, hayır!
Ronnie'yi bana yaptığı gibi zorlayacağım.
Hayır, adamı öldüreceksin! Birini öldürüyoruz!
Benim, Ronnie. Nat Kinkle.
Nat, yapma.
Yapıyorum. Bu iş ciddi. Bu gerçek.
Benim içimde, senin içinde ve annenin içinde var.
Başından beri her konuda haklıydı.
Huzur içinde yatsın.
Ölmedi.
Annemin her konuda haklı olduğunu da söyleyemem.
Çok kızgındı!
Arabaya inip bindi!
Bence bunun nedeni çok mutsuz bir insan olması!
Ama belki de birini okyanusa iterken
bunu konuşmamalıyız.
Sorun değil. Çoklu görev yapabilirim. Seni zar zor dinliyorum.
Nat, dur!
Bana neye kızdığımı sormuştun.
Hayatına kızdığı için anneme kızgındım.
Çünkü o hayatta ben de vardım.
Bunun yeterli olmasını isterdim.
Ama artık bunu biliyorum
ve unutmaya başlayabilirim.
Bir dahaki sefere sinirlendiğimde ailemi mutlu hayal edebilirim.
Annemi de bagajda bağlı hâlde.
Ya da bağlı değil.
Ama kesinlikle bagajda.
Ronnie Glow için o görüntüyü ödünç almana izin vereceğim.
Tamam mı? Bırakabiliriz.
Gördün mü? İşte gidiyor. Güle güle öfke.
Tebrikler Linda.
İyileştin.
İyileşmedin ama iyileşme yolundasın.
Dur, neler oluyor?
Bu Ronnie Glow değil Linda.
Limuzin şoförü arkadaşım Kristof.
Bana borcu var. Vietnam'da hayatını kurtardım.
Bungee jumping yapıyorduk. Uzun hikâye.
-Ne? Bunların hepsi sahte mi? -Evet, öyle.
Ama işe yaradı, değil mi?
Peki ya zincir? Feribotu kırdık.
Sandra sayesinde ayarladım.
Feribot kaptanı.
Hayatını kurtarmadım ama o şehir dışındayken
besleyerek kedisini kurtardım.
Bunları yaptığına inanamıyorum.
Sen çalıştığım en zorlu öğrencimsin Linda.
Ama bir müşteriden asla vazgeçmem.
Bu yüzden yaratıcı olmalıydım.
Eve gidip Bob'a ve çocuklara bunu söylemek için sabırsızlanıyorum.
Tabii. Feribotta 45 dakikamız daha var,
önce bu yöne,
sonra 30 dakika bekleme, sonra da 45 dakika.
Evet. Bob'u arasam iyi olacak.
Kapıyı tamir etmen ne kadar sürer Teddy?
-Linda birazdan döner. -Bilmiyorum Bob.
Bilmiyorum. Bekle, bitti.
Tanrım, döndüler. Aletleri sakla!
Ne yapacağım? Nereye koyacağım? Yutacak mıyım?
Merhaba Robert. Yeni karını takdim edebilir miyim?
Onu geri gönder. Kızıl saçlı birini iste.
Öfke dersinde pekiyi aldım.
Hayır, zayıf aldın.
Kolaylıkla geçtim.
Kıl payı.
Kendisi ve başkaları için hâlâ bir tehlike.
Yaşasın anne.
Kutlama yapmak istiyorum.
Eğlenceli ama ucuz bir şey yapalım.
Eğlenceli, ucuz bir şey bilen?
Babamın memeleri.
Yoksa ona söylemeli miyiz?
Neyi?
Korkuyorum.
Yanındayım Linda. Bizi gönder.
Her yer tükürük oldu.
Alt yazı çevirmeni: Serbay Öznalcı