Skoczył: timeless Posprzątał: djdzon
- Dzień dobry. - Nazywam się Walker.
Panie Walker...
Pokój 2105, strona południowa. Znakomity widok.
Za tę samą cenę mamy większy po stronie wschodniej.
Zostanę przy tym.
- Za wcześnie na szampana? - Ależ skąd.
Boże!
Na górze jest człowiek!
Tam!
Dzwońcie po pomoc!
Zakład karny Sing Sing, miesiąc wcześniej
Sędzia odrzucił pańską apelację ostateczną.
Dlatego się tym zajęłam.
Marnuje pani czas. Mogę już iść?
Musi się pan pogodzić z tym, że tamto życie się skończyło.
Mało kto, a zwłaszcza byli policjanci,
wytrzymuje 25 lat w więzieniu.
Nick.
Myślałeś kiedyś o samookaleczeniu?
O samookaleczeniu?
Nie.
Za to o samobójstwie...
każdego dnia.
Proszę.
Witaj, Cass.
- Kopa czasu. - Faktycznie.
- Nówka sztuka. - Byłem na zakupach.
Niedługo się żenię, więc muszę się ogarnąć.
Kto jest tym szczęściarzem?
Życie toczy się dalej.
Przepraszam.
- Za co? - Wyciągniemy cię.
Znajdziemy dowody. Nie jesteśmy bezradni.
Nie można się całować.
Dzwonił twój brat.
Przykro mi. Znowu chciał kasę?
Chodzi o twojego ojca.
On...
umiera.
- Ile mu zostało? - Niewiele.
Pogadam z naczelnikiem. Załatwię ci przepustkę.
Nie będą robić problemów.
Trzymaj się.
Gdy umiera dobry człowiek, ciężko jest wierzyć.
Jednak wiara w obietnicę Pańską i we własną osobę...
to nasza jedyna nadzieja.
Bóg z tobą, Franku Cassidy. Jesteś naprawdę wolny.
Amen.
- Moje kondolencje. - Miło cię poznać.
Wzajemnie.
W razie potrzeby, dajcie znać.
- Pomogę, dobrze? - Tak.
Żadnego dotykania!
Ślicznotki mogą więcej.
Do zobaczenia, kotku.
Tylko na tyle cię stać? Przy samych torach?
Zabiłeś go, trafiając do paki.
Bo zostawiłem go z jego porażką.
- Świetnie nam się wiedzie bez ciebie. - Właśnie widzę.
Spokój tam!
- Wstawać! - Wracaj na puchę!
Puszczajcie!
Na ziemię i rzućcie broń!
- Co ty wyprawiasz? - Rzuć broń!
Masz dwójkę dzieci. Zastanów się.
- Spokojnie. - Ręce pod tyłki! Ty też!
- Joey, klucze. - Odbiło ci?
Przy pasku.
Szybciej!
- Nie wracaj. - Nie zamierzałem.
Przykro mi, ale ty też. Na ziemię!
- Nie ruszać się. - Tata się w grobie przewraca!
Mówi 312, mamy zbiega.
Wszystkie jednostki, jedzie do wschodniej bramy!
Sanitariusza, prędko.
- Widzicie go? - Nic nie widzę!
- Sprawdźcie tył. - Co się stało?
Obezwładnił strażników i ukradł mi auto.
Teraz jest zbiegiem.
Zabiją go.
Tam na górze ktoś jest!
Mamy faceta na dachu.
Jednostkę specjalną do hotelu Roosevelt, róg 45. i Madison.
Wstrzymać ruch. Człowiek na krawędzi.
45. i Madison...
Jak leci, John?
To jakieś jaja.
Ale będzie bałagan.
Żadnych pieszych ani samochodów!
- Zostawcie mnie. - Tylko spokojnie.
Nazywam się Jack Dougherty. Chcę panu pomóc.
- Zaparkuj go. - Tak jest.
Natychmiast sprowadźcie mobilne centrum dowodzenia.
I pozbądźcie się tej cysterny.
Całkowicie zamknijcie ulicę. Jeszcze spadnie komuś na łeb.
Wycofajcie tych ludzi dalej. Do roboty.
Zgłoś się.
Trzymaj się.
21. piętro.
Facet ma około 35 lat, wygląda na zawodowca.
- Nie piśnie ani słówka. - Zrozumiałem.
Detektyw Marcus.
Muszę porozmawiać z każdym, kto miał z nim kontakt.
Z boyami, recepcjonistami, z każdym.
Tak jest.
Nie rób tego!
- Panie Walker... - Żądam kobiety.
Wejdźmy do środka i sprowadzimy, kogo trzeba.
Blondynkę, brunetkę, jaką pan chce.
Detektyw Lydię Mercer.
Macie pół godziny, potem skoczę.
Rozumiesz?
- Zobaczę, co da się zrobić. - Chyba nie mamy o czym mówić.
Nie uwierzysz. Chce Mercer.
- Że co? - A jak nie, to skoczy.
- Ostatnia wieczerza? - Zły znak. Spójrz.
"Wyjdę z tego świata taki jak wszedłem - niewinny."
Prędzej pojedzie do czubków.
Sprowadź gości od odcisków. Chcę wiedzieć, kto to.
I zadzwoń do Mercer.
Mówisz serio?
Pomożesz jej. Jesteś swój chłop.
Pewnie, wszyscy uwielbiają kataklizmy.
Cholera.
- No? - Obudziłem cię?
No co ty. Daj mi chwilę.
Nie mamy czasu.
- No co tam? - Mamy dla ciebie skoczka.
- Nie jestem w obiegu. - Co ty powiesz.
Hotel Roosevelt, 21. piętro. Natychmiast.
Cholera.
Połączyliśmy się z kontrolą ruchu, posterunkiem i hotelem.
Włączcie kamery. Macie coś na J. Walkera?
W samym mieście jest ich ponad 600.
Co ty nie powiesz?
Komendant straży chce z panem rozmawiać.
Załapiemy się na świetne ujęcia.
Zaczniemy z miejsca, gdzie skręca.
- Jak moje włosy? - Piękne.
Nie skop tego, Paul.
3... 2... 1...
Nieszczęśliwie zakochany czy może ofiara giełdy?
Młody człowiek rozważa nad samobójstwem.
Na żywo z śródmieścia mówi Suzie Morales...
Rozciągnijcie na rogach.
Powodzenia.
- Nie popychaj mnie! - Cofnij się!
Cholera.
- Możesz pracować? - Oczywiście.
Masz szczęście. Do roboty.
Mercer już wchodzi.
Ponury Żniwiarz zaprasza.
Witamy z powrotem.
Dobrze cię widzieć.
- Pocałuj mnie w dupę. - Wymienił twoje nazwisko.
- Jak to wygląda? - List pożegnalny.
Nazywa się Walker, ale jeszcze nic nie wiemy.
Powiedział tylko, że skacze za 2 minuty.
- 2 minuty. - Leć do niego.
2 minuty. Prosił o pomoc?
- Nie. - Jest pijany?
Nie wygląda.
- Żonaty? - Nie.
- Jakieś żądania? - Zobaczyć twoją piękną buzię.
Minuta!
- Królestwo za kawę. - Pewnie, ale...
czas ucieka.
- Zbadaliście je? - Tak.
Kolejna ciężka noc?
10 sekund!
- Dawaj, nie ma czasu. - 5!
4!
3!
- 2! - Panie Walker.
Detektyw Lydia Mercer. Wzywał mnie pan.
- Co pana tu sprowadza? - Poza pięknymi widokami?
Patrzenie w przepaść...
to kiepski pomysł.
Dzisiaj wszystko się zmieni.
W ten czy inny sposób.
Co konkretnie?
Jestem gotów na śmierć.
Ważne jest...
byś to zrozumiała.
Rozumiem.
Dobra.
Dlaczego ja?
Skoro jest pan gotów, po co panu ja?
Jesteś sławna.
Miesiąc temu twój skoczek zginął na oczach całego świata.
Chciałem zapewnić sobie niezłą oglądalność.
Świetnie. Zaimponowałaś mi.
- Dotarłaś do niego. - Wynocha.
- Nigdzie nie idę. - Moja sprawa, mój pokój. Won.
Słyszeliście.
Nerwy jak postronki.
Masz 5 minut.
Właściciele budynków suszą nam głowę.
Zabezpieczcie tłum, a nie mi psioczycie.
Otworzymy ulice, gdy uznam je za bezpieczne.
- Powiadomić twoich bliskich? - Nie.
Mój ojciec nie żyje.
- Dlatego tu jesteś? - Poniekąd.
Chcesz o tym porozmawiać?
Wybrałaś sobie...
dość ponury sposób na życie.
Skupiam się na tych, którym pomagam.
Liczę, że jesteś jednym z nich.
Znasz wielu policjantów?
Wystarczająco.
Klub samców pewnie za tobą nie przepada.
To na pewno on.
- Coś na lotnisku JFK? - Nie.
- A na granicach? - Nie jest aż taki głupi.
Posłuchaj, Tom.
Przejrzyj bilingi telefoniczne i kart kredytowych.
Na Nicka i Joeya Cassidych.
Wysyłaj do mnie wszystko, co dziwne lub powtarzające się.
Chcę go mieć pierwszy.
Niech się cieszy, żeby nie zdjął rękawic.
Już po czasie?
Nie prosiłam się o to.
Pomożesz mi czy nie?
Pomogę.
Chodźmy.
- Powiem ci coś, Monica. - Zamieniam się w słuch.
Urządzę kolację dla sponsorów Gold Circle i ich rodzin.
Zaniemówiłam. Jesteś taki szczodry.
- Chodzi o oddział dziecięcy, tak? - Zgadza się.
W tej sytuacji mogę chociaż tyle.
Jesteś cudowny. Można na ciebie liczyć.
- Dzięki. - Pa.
- Przyszedł pan Henry. - O co chodzi, Ted?
Mamy problem.
- Nie dzisiaj. - Zająłem się komisją planującą.
Chodzi o radnych.
Nie mogę ryzykować, że przypiszą mi tę kasę.
Spytam Franka, czy ma kogoś...
Proszę.
- Co to? - Przeprosinowy podarunek.
Gdy sprzedałem pierwszą posiadłość,
bank podarował mi 4 dziwki, pół kilo koksu
i polecieliśmy do Paryża prywatnym odrzutowcem.
To był podarunek.
Powiedz, że to załatwiłeś.
Powiedz... że załatwiłeś.
Dziękuję za zegarek.
Za rachunek na 240 dolarów dostałem stówę napiwku.
- Tyle za śniadanie? - To najważniejszy posiłek.
Zauważył pan coś nadzwyczajnego?
Ma szczerość w oczach. One mówią wiele.
- Matka też tak mówiła. - Technicy nie znaleźli odcisków.
- Szukali wszędzie? - Dziwne, co?
- Powiedz Mercer. - Chętnie.
Pokój czysty, zero odcisków.
Palisz?
Nie.
Jest pan zdesperowany.
Nie jest to jednak zwykłe samobójstwo.
Nie wiem, o co chodzi...
ale wiem, że ci na dole mają pana gdzieś.
Przyszli zobaczyć, jak pan skacze.
Mnie jednak zależy.
Słyszysz mnie? Działa?
Pomóż mi zrozumieć, o co tu chodzi.
Jesteśmy. Nie panikuj.
Zażądałem ciebie, bo ci ufam.
- To może źle się skończyć. - Nie musi, masz wybór.
Wybór jest prosty. Skoczyć albo nie.
- Decyzja spadnie na ciebie. - Nie rozumiem.
- Spóźniłeś się. - Centrum jest nieprzejezdne.
A ty jedyny wiedziałeś, że tak będzie.
Gotowa?
To zaczynamy.
Właśnie się dowiedzieliśmy, że negocjator to Lydia Mercer.
- Wolne żarty. - Którą krytykowano...
- To wiadomości. - ...za postępowanie...
w zeszłomiesięcznej tragedii na Moście Brooklińskim,
gdzie zginął młody funkcjonariusz.
- Czy nadaje się... - Przepraszam. Roy, wyłącz to.
Nienawidzę suki.
Sława kusi.
Nie spałam od tamtej chwili.
Ciągle widzę to przed oczyma.
Rozumiem i współczuję.
Brak odcisków, nazwiska, karty kredytowej.
- Czyja to sprawka? - Kogoś z przeszłością.
Przeszukamy bazę, a ty wracaj do chorego.
Inwestorzy spóźnią się o pół godziny.
Ktoś chce się zabić i utrudniono ruch.
Czemu nie palnie sobie w łeb?
Zamki nocne wyłączają się za 2 minuty.
Wyluzuj.
- Wszystko gotowe. - Oprócz ciebie.
Potrzymaj, Angie.
Łap.
Jak tam na górze?
Niech Joey wyluzuje. Stąd widzę, jak się telepie.
Ten, kto tamuje tu ruch, powinien umrzeć.
Jak najbardziej.
- Liczysz, że wyrobi się na poranne wiadomości? - Nie!
Daję mu godzinę.
- A ja mniej. - Stawiam 50 dolców.
Niech będzie 100. Lecimy.
Widzisz mnie?
Tak.
Nie bój się.
Skupili się na mnie.
W wiadomościach podali, że uciekasz do Kanady.
Lepiej wyjść nie mogło.
Mogłeś mnie oszczędzić.
Minęło kilka podłych lat.
Też mi nowość.
Zmiana warty.
10 sekund.
Serio?
- No co? - Teraz się malujesz?
6...
5...
4...
ROZBRAJANIE SYSTEMU
Zamki powinny być otwarte.
Gotowe.
- Teraz masz ostatnią szansę. - Nie.
Nie musisz tego robić.
To moja rodzina. A dla Nicka...
- Ty możesz zrezygnować. - Od roku to planowaliśmy.
Jestem zbyt zaangażowana.
Poza tym...
- beze mnie nie dałbyś rady. - Nawet tak nie mów.
Żartowałam. Jestem z tobą.
Gotowa?
Tak.
Czas na przedstawienie.
Spójrz na nich.
Nie mogę ich zawieść.
- 3! - Nie, nie, nie!
- Spójrz na mnie! - 2!
- 1! - Nie!
Skocz i miej to za sobą!
- Nic ci nie jest? - Dopiero czuję, że żyję.
- Wszystko gra? - Tak.
Nerwy ze stali.
Teraz bym zapalił.
Ostatni, palimy na pół?
Nie wyobrażam sobie, co czułaś, gdy skoczył ten policjant.
Gliny są przesądne.
Uciekłyby od ciebie jak od trędowatego.
Wiesz to z autopsji?
Ale ty nigdy nie zrezygnowałaś.
Rok temu odbijałaś zakładników przez całe 68 godzin.
Uratowałaś wszystkich.
Zaufałaś intuicji. Nigdy się nie poddałaś.
Skąd tyle o mnie wiesz?
Bo wiele nas łączy.
Wcale nie chcesz skakać.
Jest chwila, kiedy stwierdzasz...
- czy ktoś skoczy, czy nie? - Czasem to widać.
Czuć, jak się poddają.
Nie waż się poddać.
Ściągnę cię stąd.
Od kiedy palisz?
Zobacz, czy pobierzesz próbkę.
Brawo.
Weszliśmy.
- 5, 1... - 5, 1, 6, 2, 2, gwiazdka.
Suzie Morales na żywo ze śródmieścia.
W tym kraju co 17 minut dochodzi do samobójstwa.
- Co się dzieje? - Skoczek.
- To pewnie przez laskę. - Chodzi o forsę.
To kobiety skaczą z miłości. My przez kasę.
Cholerna gospodarka.
- Skąd nadają? - Z Roosevelta.
To zdjęcie?
Taty?
Zawsze mnie wspierał.
Nawet gdy nic nie miało sensu.
Drugiego takiego ze świecą szukać.
Opowiesz mi o nim w środku? Będziemy sami.
Nie licz na to.
Ułoży ci się.
Przybliż się dla lepszego ujęcia.
Zabierzcie ten śmigłowiec!
Trzymaj się!
- Co tam się dzieje?! - Trzymaj się!
- Odlatujcie stąd! - Zabierzcie go!
Kpicie sobie?!
Kim jest człowiek na krawędzi? Co go sprowokowało?
Jedno jest pewne: przykuł uwagę całego miasta.
Niebawem porozmawiamy z psychiatrą sądowym...
- Masz coś? - Brat ma pakamerę.
Pakamerę?
Gdzie?
- Jesteś cały? - I mam ci ufać?!
To nie nasza sprawka! Wejdź do środka!
Mam nadzieję, że już się nie przyda.
Daj rękę.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Nad czym dumamy?
- Skoczkowie skaczą. - Dokładnie.
On miał okazję, ale z niej nie skorzystał.
- Coś tu nie gra. - Tylko co dokładnie?
Wygląda, jakby na coś czekał. Musimy ustalić, kto to.
Zobaczę, co da się zrobić.
Suzie Morales na żywo z śródmieścia,
gdzie oczy skierowane są na krawędź 20 pięter nad ziemią
i na nieznanego mężczyznę.
No dawaj!
Skacz!
Zdecyduj się. Skaczesz czy nie?!
Kochany Nowy Jork.
Pora, byś wyjawił mi prawdę.
Czemu nie zdradzisz nam swojej tożsamości?
Odciski za 5 minut.
Nie chciałaś uciec od przeszłości?
Być kimś innym?
Zacząć od nowa?
Droga wolna.
Skąd wiesz, jak to wygląda na monitorach?
Niełatwo cię kochać, gdy się tak zachowujesz.
Ale baran.
Coś się zmieniło.
- Widzisz? - Nie.
Na suficie.
- Pokaż. - Chwila.
No pokaż.
Widzisz?
Cofnij się.
- Co to? - Czujnik.
- Skąd wiesz? - Bo wiem.
- Teraz chcesz o tym rozmawiać? - O czym dokładnie?
W liceum nieraz...
- włamywałam się do domów. - Włamywała...
Naprawdę drogich. Stąd wiem, co to.
Cudownie. Jesteś złodziejką?
Oglądałam telewizję i przymierzałam ubrania.
Chyba że pasowały...
Nie zapomniałaś wspomnieć o jakimś przestępstwie?
Spokojnie, bo gdyby nie ja, pewnie byś go uruchomił.
Pomyśl o czymś przyjemnym.
Gdybyś mógł trafić gdziekolwiek, co byś robił?
Znaleźliśmy coś, czego nie było na planie.
Zgłoś się.
Gdziekolwiek.
Bez ciebie nie damy rady.
O czym mówisz?
Sami nie wiemy. To jakiś czujnik.
Gdyby chodziło o mnie...
- jadłabym kolację w Roberto's. - Mów dalej.
Powiedz mu, co tam masz.
Czarny pojemnik na suficie o średnicy 10 cm.
Mała włoska restauracja na Bronksie.
Roberto świetnie przyrządza trufle. Butelka wina...
Robi się gorąco.
Nie rozumiem, o czym mówisz.
To, co tu mamy...
powinniśmy nieco ostudzić, zanim wpadniesz w tarapaty.
To nie kolacja przy świecach. My się tutaj gotujemy. Co to?
To, co tu mamy?
Po prostu się martwię.
Gorąca z niej laska?
To czujnik ciepła.
Który musimy ostudzić.
- Ostudzić? - Tak.
- Ostudzić. - No.
Może wejdziesz do środka i pójdziemy na lunch?
Kusisz.
- Ale to kiepski pomysł. - Musisz być gdzieś indziej?
O ile się nie mylę...
niedługo powróci odcisk ściągnięty z papierosa.
I co mi powie?
Torby.
A to drań.
- Słuchaj. - Mów.
Twój skoczek to uciekinier.
Nick Cassidy.
Glina, który ukradł brylant Davidowi Englanderowi?
Warty 40 milionów. Wiedziałem, że kojarzę kundla.
Hotel należy do Englandera.
Ma tu swoje biuro i skarbiec po drugiej stronie.
- Co tu jest grane? - Co napisał w liście?
- "Wyjdę taki jak wszedłem". - "Niewinny".
- Chce się oczyścić. - Powodzenia.
Chodzi mu o publikę.
Sukinsyn.
Przejrzyj jego akta. Odnajdź rodzinę, przeszukaj celę.
- Kto był jego partnerem? - Mike Ackerman.
Jezu.
Nie wierzę.
Jak się trzyma?
Bardzo spokojnie. Pogrywa z nami.
- Zawsze mówił, że jest niewinny. - Wierzysz mu?
5 lat byliśmy partnerami.
Uważasz, że skoczy?
Nie ma nic do stracenia.
Już jadę.
Ochrona, mówi Nestor.
Detektyw Marcus z hotelu Roosevelt.
Dzisiaj podlegasz mnie. Otwórz sklep Englandera.
- Detektywie... - Bez dyskusji.
To tutaj, kotku.
Dłuto.
Witam.
Cieszę się, że przyjechaliście.
Szkoda, że ojca tu nie ma.
Był imigrantem.
Harował w branży jubilerskiej.
Miał poważne obawy, gdy zaryzykowałem wszystko
w nieruchomości.
Kupiłem Brylant Królewski przy pierwszej okazji na jego cześć.
3 lata temu, gdy nadszedł kryzys...
postawiono na nas krzyżyk.
Pamiętacie?
Ale za to kocham ten kraj.
By się odkuć, wystarczy chcieć.
W tym mieście, na tej wyspie...
się nie pracuje, tylko walczy.
A gdy coś ci zabierają, idzie się to odzyskać.
Z nawiązką.
Kilka lat temu odebrano mi cenny kamień.
Teraz mam drugi, którego nikt mi nie ukradnie.
Panie i panowie, udało się.
Za mój nowy kamień, Królewską Iglicę!
- Zdrowie! - Gratulacje.
- Udało ci się. - Ustalono, kim jest skoczek.
- Co z tego? - To Nick Cassidy.
Skazaniec.
Nie chciałem cię rozczarować.
Jestem ciekawa, po co to przedstawienie,
bo powątpiewam w twoje skłonności samobójcze.
Twój szef pewnie wysyła zespół na drugą stronę ulicy.
- Jeszcze nie jesteśmy gotowi! - Właśnie teraz.
- Bawi cię zawracanie mi głowy? - O nie!
Manipulujesz mną?
2 lata temu otrzymałem proste zlecenie na czarno.
"Ochraniaj Englandera i brylant do Chappaqua".
A wczoraj dostałem 25 lat za jego kradzież.
Dziś stawiam wszystko na jedną kartę.
Potrzebuję twojej pomocy.
- Odbiło ci. - Mówiłaś, że ci zależy.
Źle to rozegrałeś.
- Englander mnie wrobił. - Mogłeś sączyć tequilę na plaży.
Ciągłe odwracanie się i czujne spanie to nie wolność.
A stanie tu w obiektywach kamer już tak?
Mam pewność, że nikt mnie nie zastrzeli.
Zdradź mi resztę planu.
Chcę dowieść swojej niewinności.
A oto rewizja procesu. Jestem niewinny!
Dotarło to do ciebie?
Idź i powiedz szefom, że nie wracam.
Zrobisz to dla mnie?
Zrobię.
Już lecę.
Idzie cała czwórka.
Zróbcie przejście. Uważajcie na siebie.
Odsuńcie się!
Potrzebujemy więcej czasu.
Dobrze.
Dawaj!
Niech pada deszcz.
Nie może pan przejść.
Co to?
Forsa!
Uwielbiam go!
Weź aparat.
Tutaj.
Zajmę się tym, leć po sprzęt!
- Jak ci idzie? - Nie trzyma się!
Spokojnie, dasz radę.
Odwróćcie się.
Zrobione.
Już wchodzą.
Musimy wiać!
Odezwij się.
Pomóc ci?
Lecimy!
Otwórzcie korytarz piętnasty.
Wskakuj.
Czujniki na korytarzach.
Co ten łajdak robi w moim budynku?
Nie wiem, ale panujemy nad tym.
A byłeś na zewnątrz?
Nie bez powodu robi to dzisiaj.
Za 2 godziny mam ważną konferencję.
Cassidy trafi do celi albo rozbryzga się na ulicy.
Istna kpina.
Albo się tym zajmiesz, albo od jutra robisz w drogówce!
Dobrze.
Połącz mnie z burmistrzem.
Tu Englander rozpieszcza swoich inwestorów.
1... 9... 6... 7... płotek.
Rozbroić skarbiec.
Podłoga jest podłączona do czujników drgań.
Tu i tu są czujniki światła i temperatury ciała.
A to wszystko przed skarbcem.
- Pusto. - Nikt się tu nie włamie.
Proszę przodem.
Tu Nestor, u Englandera czysto.
- Mam dość tego wrzodu na tyłku. - Zrozumiałem.
Co tu robi oddział bojowy?
- Chodzi o zbiega. - Do roboty.
- Na czym stoimy? - On wierzy w swą niewinność.
- I na kogo wychodzi? - Na prawdomównego albo socjopatę.
Nie mówi prawdy, a ja położę temu kres.
- Ściągniesz go z krawędzi? - Tak.
- Polubił mnie. - Daj jej więcej czasu.
Po kwadransie wkracza oddział.
Lecimy, złodziejko!
Nie masz nic do dodania?
Z drogi!
- Masz mi coś do...? - Denerwujesz mnie.
- Nie chcesz wiedzieć wszystkiego. - Chcę.
Listę chłopaków? Dziewczyn?
- Najlepszy seks? - To pytanie retoryczne.
Zaczekaj.
Brylant Królewski należał do Davida Englandera,
dopóki nie skradł mu go Nick Cassidy, człowiek na krawędzi.
który podobno pociął go na nienamierzane kawałki i sprzedał.
Zegar tyka.
Przybył oddział specjalny, a ja mam dość tych gierek.
Jak daleko byś się posunęła,
by pogrążyć człowieka, który odebrał ci wszystko?
Honor?
Rodzinę? Zrobiłabyś wszystko.
Gdy dotarliśmy na miejsce, dwóch zamaskowanych zbirów
powaliło mnie, a on się śmiał.
- Ława w to nie uwierzyła. - Mój prawnik też.
2 lata walczyłem z wiatrakami, a on nadal ma kamień.
Po co miałby kraść własny brylant?
30 milionów stracił u Lehmana, kolejne 20 wtopił w nieruchomości.
O mały włos nie zbankrutował.
Przecież mógł go sprzedać.
To by go upokorzyło. Jest na to zbyt dumny.
2 tygodnie po moim wyroku
dostał 40 milionów odszkodowania od firmy ubezpieczeniowej.
I wrócił do interesu. Musisz mi uwierzyć.
Co to za zbiry?
Englander wysługuje się wyłącznie glinami.
Glinami?
Wiesz, jak to jest, gdy każdy cię przekreśla.
Nawet najbliżsi.
Dzisiaj naprawdę możesz kogoś ocalić.
Błagam.
Jeśli kłamiesz...
sama cię stąd zepchnę.
Pilnujcie go.
Przywykłaś do rządzenia.
- Co słychać? - Co z nim?
- Mercer jeszcze go nie zabiła. - Powiedział coś?
Ostrzegam cię.
Kiedyś włożysz fiuta tam, gdzie nie trzeba, i ktoś ci go utnie.
Mam papiery z jego celi w Sing Sing.
- Zanieś je Dougherty'emu. - Pokaż je.
- Sam je zaniosę. - Prędko.
Czego?
Chodzące dzieło sztuki.
- Jaki był twój najlepszy seks? - Z tobą.
W liceum był taki koleś...
był starszy i miał takie dłonie...
Nie drocz się ze mną.
Ruszajmy.
- Kiedy to było? - Tydzień po napadzie.
A wydział wewnętrzny?
Spodziewano się oskarżeń, ale sprawę umorzono.
- Cudownie. - To wszystko.
Dzięki.
Na pewno po drugiej stronie jest spokój?
Dwa razy nie ukradniesz czegoś, co pocięto na milion kawałków.
- A jeśli tego nie ukradł? - Błagam cię.
Mów.
A co, jeśli w całą tę sprawę były zamieszane gliny?
Pewnie, pogrążaj się jeszcze bardziej.
Ustaliłam, że Cassidy współpracował z wewnętrznym.
W jakiej sprawie?
Pamiętasz, jak zaginęła kokaina warta milion?
Cassidy wskazał Joe Walkera i na te dane się tu zameldował.
Tydzień po aresztowaniu, Walker wpadł do rzeki Hudson.
We krwi miał 0,46 promila. Mówisz mi to, co już wiem.
Wspólnik Walkera ma powód, by wrobić Cassidy'ego.
Nie wiemy, czy Walker za tym stał.
Wiem, że Cassidy nie wszedł tu, by się pożegnać.
- A niby co chce przekazać? - Byś się pierdolił.
Zbierz ludzi na pozycje.
Zaczynamy zabawę.
- Załóż na ramiona. - Podaj mi sakiewkę i słuchawki.
Sakiewka i słuchawki.
Pójdzie jak z płatka.
Nie.
- O czym mówisz? - Nie zmieszczę się.
Mnie nie utrzymasz.
Nie mamy czasu. Zrób tak, jak ćwiczyliśmy.
- Inaczej Nick mnie zabije. - Prędzej ja to zrobię.
Podenerwujesz się w szybie.
Wynocha.
Mówię niewyraźnie?
Widzicie go?
Wszystko ma swoje granice!
Dostaje się małemu człowieczkowi! Bogacze nie idą za kartki!
Każdy z nas mógł tak skończyć!
Nick Cassidy utrzymuje, że jest niewinny.
Wierzy pan, że ukradł Królewski Brylant?
Oby, sam bym to zrobił. Chyba jak każdy.
- Mike Ackerman. - Jack Dougherty. Udanej zabawy.
- Oto akta z Sing Sing. - Świetnie.
Witam, Lydia Mercer.
Chcę z nim pogadać.
Też dorabiałeś u Englandera czy tylko Nick?
Pierwsze słyszę.
Joe Walker wszystko zaplanował?
- A nawet jeśli? - Więc tak?
Tego nie powiedziałem.
Nici z rozmowy.
- To mój przyjaciel. - A to moja sprawa.
Powiedz jej coś.
Ona tu rządzi.
Zadzwonimy w razie potrzeby.
- Dziękuję. - Obyś wiedziała, co robisz.
- Co to? - Przyniosłem mu jedzenie.
Jak leci, młody?
Daję radę.
Smacznego.
Jak się trzymasz?
- Nie dam rady. - Kończy nam się czas.
Spokojnie, świeci słońce, a ludzie skandują.
SKACZ W MOJE RAMIONA JESTEŚMY Z TOBĄ
MASZ DZIEWCZYNĘ?
To dla ciebie skandują. Masz ich wsparcie.
Weszłam.
Spokojnie.
Musisz się śpieszyć albo włączysz czujnik ciepła.
Leciutka jak piórko.
Słyszałam!
Oddział się szykuje. Musisz zejść.
Jeszcze nie.
Cały świat cię poznał. Każdy reporter zbada twoją sprawę.
Prawda wyjdzie na jaw.
A jeśli wrócę za kraty, to mnie zabiją.
Nie zostawiaj mnie teraz!
Zyskaj mi nieco czasu. Zaufaj mi.
Ufałam temu policjantowi.
Na moście.
Myślałam, że panuję nad wszystkim.
Powinnam jechać do domu.
Ale zostałam tam, bo byłam pewna.
A wtedy...
utraciłam tę pewność.
Twoja intuicja cię nie zawodzi.
Potrzebuję czasu.
Rzuć okiem.
W celi miał plany budowy bomb.
To ja.
Co widzisz?
Plątaninę kabli
wychodzącą z obwodu.
Znajdź główny procesor przypominający niski budynek.
- Znalazłaś? - Tak.
Zrób zwarcie, by wyłączyć czujniki.
Najpierw przetnij czerwony kabel.
Czerwony?
Wszystkie są czerwone!
To przez światło.
- Wybierz najbardziej czerwony. - Czekajcie.
- Da radę. - Zamknij się i słuchaj.
Jeden błąd i po nas.
Zrobione!
Zuch dziewczyna.
Podłącz kabel do procesora.
- Łatwizna. - Może iskrzyć.
Jesteś tam?
- Nic ci nie jest? - Nie odzywaj się do mnie.
Saperzy dotarli na miejsce,
a oddział bojowy wchodzi na dach hotelu.
Uciekinierowi nie pozostało wiele czasu.
Podłożyłeś bombę?
Prosisz o zaufanie i robisz coś takiego?
Musisz zdecydować.
Oddział jest gotowy. Odejdź od okna.
Twój wybór.
Cofnij się.
Skoczy, zanim go aresztujecie.
To powtórzymy twój niedawny wyczyn.
Zgodnie z protokołem tylko negocjator zostaje.
- Opuścić budynek. - Nie ma żadnej bomby.
Gra na zwłokę. Wykorzystuje cię.
Wybrał cię, bo nie jesteś w stanie wykonywać obowiązków!
To moja sprawa! Moje negocjacje!
Ściągnij ją stamtąd. I to natychmiast!
Odejdź od okna!
Co robisz?!
Chryste Panie!
Akcja wstrzymana! Powtarzam!
- Wracaj tu! - Zamknij się!
Nie zbliżaj się!
Gotowe.
Chwila prawdy.
Co tu mamy?
Ale się napaliłam.
Przyszliśmy po jedno.
Przechodzę.
- Cholera. - Powoli i spokojnie.
- Ją też mamy złapać? - Kpisz sobie?
Jeśli nawalimy, to po nas.
Sprawdź tu.
Wierzysz, że jestem niewinny?
To możliwe.
Powiedz, że nie ma bomby.
- Widzisz gdzieś brylant? - Musi tu być!
Wiem o tym.
O nie...
- Nie? - Nick...
Tylko...
Joey, możesz mówić.
Z kim rozmawiasz? Kim jest Joey?
Kradnę brylant.
Po raz pierwszy.
Nie ma go.
- Powtórz. - Przykro mi.
Nie ma go.
Nie ma go w skarbcu.
Niech to szlag!
Wiesz, co teraz.
Tak.
Za 5 minut wyruszamy na konferencję.
Dobrze.
- Alarm u Englandera! - Zabezpieczyć budynek.
Pełna gotowość. Alarm po drugiej stronie.
Jezu Chryste!
Bez jaj.
Rozejrzyj się na górze.
Są w środku. Zacznijcie od sufitu w 15.
Trzymaj ich z dala.
Dajcie nam chwilę.
Bogu dzięki.
- Znajdźcie ich! - Tak jest.
Posłuchaj.
A jeśli załatwię wewnętrzną kartotekę Walkera?
- Jest bezużyteczna. - Są przezorni i nieufni.
Nic w niej nie zamieszczą, chyba że są całkowicie pewni,
co nie znaczy, że nie wiedzą.
Wraca.
Przygotuj wszystkich.
Pełna gotowość.
Ty to masz jaja. Powieszą cię za nie.
- Co z wydziałem wewnętrznym? - Czeka na telefon.
Wydział wewnętrzny. Evans.
Detektyw Lydia Mercer. Dougherty mnie przysłał.
Zgadza się.
Zobacz.
Co to?
Daj mi 5 minut.
Otwieraj! Wracaj tu i otwieraj!
Siemka, partnerze.
Skaczesz czy nie?
Gdzie się wszyscy podziali? Gdzie negocjatorka?
O nich się nie martw. To sprawa między nami.
- Co tam się dzieje? - Ackerman się włamał i zamknął.
- Co? - Cholera jasna!
Proszę oddzwonić.
Zejdź z krawędzi.
Pomogę ci.
- Nie mogę. - Nie wygłupiaj się, właź.
Pomogę ci.
Zastanawiało mnie, czy maczałeś w tym palce.
- W czym? - Gadamy z wewnętrznym.
Kogo nazwisko znajdziemy?
Jesteśmy przyjaciółmi. Daj mi rękę.
- Rozwal zamek! - Odsunąć się!
No kogo?
- Co ty wyprawiasz?! - Jesteśmy przyjaciółmi.
- Nie podchodź! - Wkraczajcie!
Zdejmijcie ich.
- Jesteśmy przyjaciółmi! - Wszystko wskazuje na ciebie!
Podejrzany w budynku. Zabezpieczyć korytarz.
Odwołać oddział!
Wracaj tutaj. Oni się tym zajmą!
Ameryka! Zabiją go!
- Kręć go! - Nie powstrzymają nas!
Wszystkich nas zamkną? Kręć tamto!
Zamknąć piętra od 21. do 24., a personel i gości zebrać na 20.
- Przeczeszemy każdy pokój. - Podzielić się parami.
Sprawdzać piętro po piętrze od dołu.
Wybacz!
Spójrz.
- Co to? - Wkłady ogrzewające.
- To włączyło czujniki. - Po co włączaliby alarm?
Niezła spluwa.
Musiała być droga.
- Kim jesteście? - Już zapomniałeś?
Jestem bratem.
Który przez 5 tygodni siedział w sądzie za Nickiem.
- Odświeżyłem ci pamięć? - Jak miło.
I urocza, mała cziłała.
- Umie mówić. - Stul dziób!
Odwróć się i łapy na stół.
Dzięki za pomoc z zabezpieczeniami.
Nick miał cię na podsłuchu.
No i proszę.
Ani drgnij.
Zniszczyłeś moją rodzinę...
Wytarłeś sobie nimi gębę i myślałeś, że się wywiniesz?
Kajdanki.
Zaboli.
Oprzyj się o sejf.
Przypnij się do niego.
Ale już!
Co mnie bardziej ucieszy...
patrzenie, jak giniecie czy jak cierpicie?
Pogadaj sobie.
Było miło.
Wracamy za 2 dni. Przechowacie nam to?
- Oczywiście. - Na nazwisko Cassidy.
- Załatwione. - Dziękuję.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
A niech to!
Czego?
Brat i dziewczyna zabrali brylant!
Są w hotelu!
Jezu.
Cassidy ma zapalnik.
Zastrzelcie go.
Słucham.
Oto, jak było.
Cassidy doprowadził nas do Walkera.
Wiedzieliśmy, że nie jest sam, ale jego nagła śmierć
- pomieszała nam szyki. - Powiedz mi coś spoza akt.
Brakowało dowodów na proces, ale mieliśmy mocne poszlaki
obciążające policjantów, Michaela Ackermana i Dante Marcusa.
Jesteśmy z tobą! Uciekaj tędy!
Joey Cassidy?
Obsługa!
Niczego nie zamawiałem.
Nie ruszajcie się!
Na ziemię!
Padnij!
Żyjesz?
- Wynoś się! - Zostańcie na miejscach!
Facet na górze!
Zawsze to samo. Krew, gluty i łzy.
Gdzie kamień, twardzielu?
Bijesz jak baba. Jesteś z Jersey?
Pochodzę z Bronksu.
Odwołaj oddział!
Nie ma zapalnika!
To szaleństwo. Dostałem rozkaz.
Błędny!
Dobra!
Nie ma broni!
- Ręce do góry! - Nie strzelajcie!
- Na ziemię. - Z rękoma w górze!
- Odłóżcie broń! - Na kolana!
- Mamy go! - Ręce w górze!
- Sytuacja opanowana! - Odsuń się.
- Odsuń się! - Nie ruszam się stąd!
Aresztować ją za utrudnianie.
- Aresztujesz mnie? - Na posterunek z nią.
- Ruchy. - Co ty wyprawiasz?!
Co mi zrobisz?
Nie zdążył podłożyć bomby. Wracajcie na 22. piętro.
Zajmę się tym.
Zbierajcie się.
Czysto.
Nie!
Będzie dobrze. Kocham cię.
Coś ci powiem.
Wcale nie będzie dobrze.
Wiem.
Będzie tak:
Ty jesteś trupem.
Ale dzięki włożonemu trudowi, możesz ocalić rodzinę.
Powiesz, gdzie jest kamień, albo braciszek polata.
Ty sobie zasłużyłeś, ale dzieciakowi odpuszczę.
- To nie jego sprawa! - Gdzie kamień?
- Zrzuć go! - Chwila!
Co robisz?
- Nie rób tego! - Cisza!
Robi wrażenie.
Na świecie są dwa rodzaje ludzi.
Idący po trupach do celu...
i reszta.
Przegrałeś.
Znowu.
Zrób z nimi porządek.
Masz 10 sekund.
10...
albo zrzucę go z dachu.
Miała ciężki dzień. Ja bym jej słuchał.
- Policja ma klucze, głąbie. - Nie jestem do tego przekonany.
Obiecałeś mi samobójstwo. Zrób to, na co czekają.
To nie jego sprawa! Zostaw go!
- 5 sekund! - To sprawa między nami.
Jesteś cały?
Zmykaj.
Nie ruszaj się.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, że cię wrobią.
Nie mogłem iść siedzieć.
Nie dałbym sobie rady.
Ranny policjant!
Wzywam pomoc na dach!
Ucieka!
Przykro mi.
W ten czy inny sposób.
Nie!
Stój!
Co teraz?
Kula w łeb czy powrót do paki?
Myślałeś, że się wywiniesz?
Oto dowód na to, że jestem niewinny!
Kocham cię!
Miej się na baczności!
- Bo nie skończyłem z tobą! - Pokochają cię za kratami!
Udowodnił pan swoją niewinność. Jakie to uczucie?
Istne szaleństwo.
Chciałbym z tobą jeszcze współpracować.
Świetna robota.
Dzięki.
Gubernator się spisał.
Pożegnajcie się.
Do zobaczenia.
Jeden wychodzi.
- Jesteś cały? - Tak.
Spadajmy stąd.
Lepiej wyjść tyłem. Roi się od dziennikarzy.
Po zejściu z krawędzi nie rozmawiamy?
Wyduś to z siebie.
Co?
Jak to co? Skąd miałeś brylant?
Chodźmy w ustronniejsze miejsce.
Właśnie potwierdzono, że człowiek na krawędzi,
Nick Cassidy, został zwolniony z aresztu.
To Cassidy!
- Dwa lata w więzieniu. - Trochę dłużej.
Barman, zmień kanał. Mam dość tych bzdur.
Przykro mi, to mój ulubiony.
- Poznaj mojego tatę. - Tatę?
Frank Cassidy.
Cały i zdrowy.
Miło mi poznać. Znowu.
To jakieś jaja.
Jesteś jego ojcem?
Moja kolej!
- Jestem taka dumna. - Łapy precz od mojej żony.
Dziewczyny.
Chwila.
Proszę o ciszę.
Angelo Mario Lopez...
wyjdziesz za mnie?
Pewnie, że tak.
Pokaż!
Załóż.
To chyba pamiątka rodzinna.
Teraz już tak.
Firma stawia!
- Podoba ci się? - I to jak!
pi0trek