Расказаць вам старую гісторыю нанова?
Пабачым, як добра вы ведаеце яе
Даўным-даўно існавалі два каралеўствы
і былі адно аднаму найгоршымі ворагамі
І такі страшэнны быў між імі разлад,
што казалі: толькі вялікі герой
альбо жудасны вораг зможа аб'яднаць іх
У першым каралеўстве жылі людзі, як мы з вамі,
а панаваў над імі славалюбівы і прагны кароль
Яны былі заўсёды незадаволенымі
І зайздросцілі багаццю і прыгажосці сваіх суседзяў
А у другім, каралеўстве Мур,
жылі дзівосныя стварэнні ўсіх парод
Не былі ім патрэбныя ні кароль, ні каралева,
але яны давяралі адно аднаму.
На вялікім дрэве, што на вялікай скале Мур
жыла адна з такіх істот
Вы маглі б назваць яе дзяўчынкай,
але яна не была звычайнай дзяўчынкай
Яна была феяй
Так лепей.
А ейнае імя было
Малефісэнта
Дабры дзень, спадар Лісічка!
- Чароўны капялюш! - Оў
Не. Не рабі гэтага!
А!
Ха! Прамазаў!
- Добрай раніцы. - Добрай раніцы.
Шыкоўна, дзяўчаты!
Ву-ху!
- Што тут за мітусня? - Вартавыя толькі шт...
Чаму гэта ты кажаш? Я збіралася расказаць!
я хацела!
Фліці, ёсць правілы.
Я кажу гэтым разам, а ты наступным.
Не, ты казала тым разам,
таму гэты раз мой, а наступны - Тыслвіт.
Што трэба сказаць?
- Добра
Дзякуй.
Малефісэнта, вартавыя...
Вартавыя схапілі чалавека,
выкрадальніка ля возера каштоўнасцяў.
Прабачце.
Яна заўсёды такая шпаркая з гэтымі велізнымі крыламі.
Людзі тут.
Спадзяюся, не распачалася новая вайна.
Я не баюся.
Да таго ж я ніколі раней не бачыла чалавека з блізку.
Выходзь!
Не, яны заб'юць мяне.
І да того ж яны жудасна выглядаюць.
Непрымальна груба.
Не слухай яго, Бальтазар.
Ты сапраўдны прыгажун.
Выкрадаць нядобра,
але мы не забіваем за гэта.
Выходзь.
Выходзь, гэта загад!
Ты ўжо дарослы?
Не.
Здаецца, ён проста хлопчык.
А ты проста дзяўчынка.
Думаю.
Хто ты?
Маё імя Стэфан.
А ты хто?
Я Малефісэнта.
Так, праўда.
Ты мусіш гэта вярнуць.
Што вярнуць?
Калі б я ведаў што ты яго выкінеш,
то не аддаў бы.
Я не выкінула.
а вярнула яго дамоў, як зраблю і з табою.
Ведаеш, аднойчы, я буду жыць там.
У замку.
А дзе жывеш цяпер?
У хляве.
Дык твае бацькі фермеры, так?
Мае бацькі памерлі.
І мае.
Яшчэ ўбачымся.
Але, ведаеш, табе лепш не прыходзіць сюды.
Гэта небяспечна.
Але калі я так вырашу,
і ўсё ж прыйду, ты будзеш тут?
Магчыма.
- Ох! - Што такое?
Пярсцёнак.
Жалеза апякае феяў.
Даруй.
Прыгожыя крылы.
Малефісанта думала пра тое, як Стэфан выкінуў свой пярсцёнак
Ён, хто мае так мала ў жыцці
для таго, каб яны маглі зноў узяцца за рукі
І гэта кранула ейнае сэрца
І так малады злачынец,
які хацеў выкрасці камень
Малефісэнта!
выкраў нешта нашмат каштоўнейшае
Малефісэнта?
Малефісэнта!
І пасля столькіх тыдняў,
паглядзіце, хто вярнуўся.
Падумаў, што варта рызыкнуць.
Дык як ты тут весялішся?
Стэфана і Малефісэнту аб'яднала самае нечаканае сяброўства
І здавалася, што
прынамсі для іх
былая варожасць між людзьмі і феямі была забыта
І так здарылася, што сяброўства з часам ператварылася ў нешта іншае
І на ейны 16ы дзень народзінаў
Стэфан зрабіў Малефісэнце падарунак
Ён сказаў, што гэта быў пацалунак сапраўднай любові
Але то была няпраўда
Мінулі гады
і амбіцыі Стэфана пацягнулі яго далей ад Малефісэнты,
да спакусаў чалавечага каралеўстава
Пакуль Малефісэнта, наймацнейшая з феяў,
расла, каб стаць абаронцай для Мур
Малефісэнта часта шпацыравала ў самоце
І часамі думала, дзе ж Стэфан можа быць.
Яна ніколі не ведала чалавечай прагнасці і зайздрасці
Але павінна была даведацца
Бо чалавечы кароль,
які ўчуў пра тое, як ўзмацніўся і расквітнеў Мур,
пажадаў яго знішчыць
Варта, стой!
Вось ён,
таямнічы Мур, куды ніхто не смее савацца
у страху перад магічнымі істотамі, што там хаваюцца.
А я кажу вам, зруйнуйце яго!
Ані кроку далей!
Каралю
крылатыя эльфы не загадваюць.
Ты мне не кароль.
- Прынесці мне яе галаву. - Батальён!!
Наступ!
Паўстаньце побач са мной!
Трымаць лінію!
Цёмныя стварэнні! Гэта цёмныя стварэнні!
У атаку!
- Ты!
Да караля!
Табе не атрымаць Мур!
Ні сёння і ніколі!
Ты...
Калі я ўзышоў на трон,
я паабяцаў народу,
што аднойчы Мур
і ягоныя багацці будуць нашымі
Кожны з вас
прысягнуў мне
і гэтай мэце.
- Ваша высокасць.
Параза ў баі.
І гэта стане маёй спадчынай?
Я бычу, што вы чакаеце маёй смерці.
Чакаць нядоўна. Але што потым?
Я абяру пераемніка
які зойме трон і ажэніцца з маёй дачкой.
Хто з вас
Варты?
Хто заб'е крылатую.
Адпомсціць за мяне,
Той пасля маёй смерці атрымаеце маю карону.
Малефісэнта.
Ну і як жыццё сярод людзей?
Малефісэнта, я прыйшоў папярэдзіць цябе.
Яны збіраюцца цябе забіць.
Нічога не спыніць караля.
Калі ласка, павер мне.
Яны размаўлялі аб усім на свеце,
Прамінулых гадоў нібы не стала.
І яна даравала Стэфану яго неразважлівасць і амбіцыі
Усё было быццамм шмат гадоў таму.
- Хочаш піць?
Малефісэнта?
Што гэта?
Я адпомсціў за вас, сэр.
Яна пераможана?
Ты правільна зрабіў, сын мой.
Зрабіў тое, на што не хапала мужнасці іншым.
І будзеш узнагароджаны.
Я зраблю ўсё, каб стаць вартым вас пераемнікам,
Ваша высокасць.
Папаўся!
- Дурная птушка! - У чалавека.
Гэта...
- Гэта д'ябал!
Я быў такі прыгожы, што ты нарабіла?
А лепш было дазволіць ім забіць цябе?
Не ўпэўнены.
Досыць скаргаў.
Я выратавала тваё жыццё.
Прабач.
Як цябе называць?
Дыяваль.
І каб вярнуць доўг жыцця,
буду служыць цябе.
Што табе патрэбна.
Крылы.
Мне трэба, каб ты стаў маімі крыламі.
Прадстаўляю вам: першы свайго імя
Яго Каралеўская Вялікасць Кароль Стэфан.
Ён зрабіў гэта са мной, каб стаць каралём.
Што цяпер, Гаспадыня?
Яе крылы!
-Дзяўчынка!
Маленькая дзяўчынка!
Ну?
Ну, я нічога не бачыў.
Але там было...
Што?
Дзіця.
У караля Стэфана і каралевы дзіця.
О!
Хутка хрэсьбіны.
Кажуць, што будзе вялікае свята.
Вялікае свята для дзіцяці.
Як чароўна.
Сабраліся госці з усіх пластоў насельніцтва
нават тры феі,
што імкнуліся ўмацаваць мір паміж бакамі
Ох, гляньце, дзіця!
Люблю дзетак!
Ды сканцэнтруйцеся вы ўжо
- О! - Двойчы не паўтараю.
Вітаю вас, Ваша Вялікасць.
Я Нотграс за Даліны феяў у Мур.
Я Флітл, Ваша Каралеўскасць.
А я Тыслвіт, Ваша Манаршасць.
Яны прынеслі падарункі для нашай дачкі.
І не звычайныя падарункі,
як бачыце, мы чараўніцы!
І добра ладзім з дзецьмі.
Добра.
Маленькая Аўрора, я дам табе
дар прыгажосці.
Мой дар у тым, што ты ніколі не будзеш сумнай,
толькі шчаслівай, праз усё сваё жыццё.
Даражэнькае дзіця,
мой дар у тым, што ты знойдзеш...
Малефісэнта!
Так, так.
Што за бліскучы сбор, кароль Стэфан.
Манархі,
высокі свет, шляхта
і...
Вось дзіва.
Нават чэрнь.
Мушу сказаць
Што мяне засмуціла тое, што я не атрымала запрашэння
Цябе тут не чакалі.
Вох.
О божа
Якая ж няёмкая сітуацыя
Вы не пакрыўдзіліся?
Не, чаму б.
І каб паказаць, што прыйшла не са злом,
Я таксама дам дзіцяці падарунак
Не! Нам не патрэбны твой падарунак!
Не набліжайся да прынцэсы!
Так, не набліжайся!
Слухайце мяне, усе.
Прынцэса і праўда
вырасце ў радасці і прыгажосці,
любімая ўсімі, каго спаткае.
Прыемны падарунак.
Не рабі гэтага.
Але
На яе 16я народзіны, перад тым, як зойдзе сонца,
Яна ўколе палец
аб шпіндэль калаўрота
і адыйдзе ў сон падобны смерці,
Сон, ад якога ніколі не прачнецца.
Малефісэнта, калі ласка, не рабі гэтага, Прашу цябе.
Мне падабаецца, як ты просіш.
Паспрабуй яшчэ.
Прашу цябе.
Ну добра.
Прынцэсу можна будзе разбудзіць са смяротнага сну,
але толькі
пацалункам сапраўднай любові
Праклён будзе дзейнічаць на канца часоў!
І аніводная сіла на Зямлі яго не зменіць.
Кароль Стэфан загадаў сваім людзям
сабраць ўсе калаўроты каралеўства,
зламаць і спаліць іх
забараніць усім імі карыстацца
і пакінуць ў найглыбейшай замкавай яме.
Ён патаемна даверыў апеку над дачкой
чараўніцтву піксі
што будуць выхоўваць яе ў далечы
16 год і адзін дзень
Стэфан замкнуўся ў мурах свайго замка
пакуль ягоныя салдаты раз'яжджаліся ў розныя бакі,
палюючы на Малефісэнту
Але і яна стварыла свае муры
каб у Муры ніхто больш не пакутваў ад
ніводнага чалавека
Яна цешыла свой смутак
Праклёнам, што наклала
Пачалася чарга фей даглядаць Аўрору.
У маленькай прыгожай хацінцы ў лесе.
О не! Гэта яна?
Выглядае жахліва
Хадзем
Вох, нам патрэбна меншае...
- Оў! Дзіця.
Або большыя целы.
Не, тое, што нам патрэбна гэта маскіроўка.
Што ты маеш на ўвазе?
Ну, мы ж мусім адпавядаць, праўда?
Мусім быць дастаткова вялікімі, каб даглядаць дзіця.
Так, сабярыцеся, дзяўчынкі
Падрыхтаваліся. Адзін, два, ты, расцем!
О, атрымалася няблага. Даволі файна.
Цяпер мы аніякіх пытанняў не выклічам.
Мы больш не феі.
А тры сялянскія жанчыны,
што выхоўваюць сіротку сярод лесу.
- Так. - І больш ніякіх матылькоў.
- Ніякіх матылькоў? - Ніякіх, і...
- аніякай магіі.
- Без магіі? - Так, як чулі.
Мы ў нейкай глухамані.
Прынамсі тут нас ніхто не знойдзе.
Вось ты дзе! І навошта ўвесь час хаваешся?
Хадзем, нам туды.
Такая агідная, што мне яе амаль шкада
Ненавіджу. Страшыдла
Магчыма, феі не надта пасавалі такому заданню
Чаму яна плача?
Можа, яна хоча есці.
Тады пакармі яе!
Галоднае дзіцятка
Вось, глядзі.
Трымай.
Ды з гэтай тройцай яна з голаду памрэ
Козытна
- Што?
Ты махлявала.
І я бачыла!
- Пачынаем ізноў. - Сачы за сабой.
Прагная, дутая каза!
"Дутая каза."
Досыць гэтага.
Я нічога не раблю.
Але нехта робіць.
Не я.
Вы абедзьве здзекваецеся з мяне, і я не буду цярпець
Досыць!
-Чаму...
Не! Вох!
Гэта вы вінаватыя!
Вой, ды ну. Весела ж.
Ішлі дні, Стэфан станавіўся ўсё больш змрочным
Яго з'ядалі параноя ды думкі пра помсту
Спаліць тут усё! Так, сэр!
Агонь!
Палі!
Бяжым!
Вы падвялі мяне.
Сцяну немагчыма спаліць. Яна незнішчальная.
Нішто не незнішчальнае!
Ані сцяна!
Ані Малефісэнта!
Ані нават яе праклён!
Прывесці мне апрацоўшчыкаў жалеза.
Вы!
- Ты глянь
Маленькае страшыдла зараз зваліцца з абрыву
Што?
Прывітанне.
Ідзі адсюль.
Ідзі.
Ідзі адсюль.
Мне не падабаюцца дзеці.
Падымі, падымі
Давай бяжы, Бяжы-бяжы.
Як Малефісэнта і казала,
Аўрора вырасла ў радасці і прыгажосці,
- Прыгожая птушачка
У далечыні ад узнёслага палацу,
які яна не памятала
Сязоны змяняліся, кветкі квітнелі,
Квітнела і Аўрора
Вітаю.
Вось.
Вось, трымай.
Яе цікавіў свет, якому яна належала,
і тое, што ляжыць за грознымі шыповымі мурамі.
Цікаўнае маленькае страшыдла.
Але не адна яна марыла пайсці скрозь муры.
Глядзі.
Гэта яна? Гэта Малефісэнта?
Не ведаю.
Прывядзі іх мне.
Не, проста нейкая дурная сялянка.
Увага.
- Гэта яна
Як ты магла зрабіць такое са мною?
Ты казаў усё, што спатрэбіцца.
Так, але не ў сабаку.
Гэта быў воўк, а не сабака.
- Гэта тое ж самае
Яны брудныя, агідныя і палююць на птушак
Добра.
Наступным разам ператвару цябе ў чарвя
Файна, прынамсі буду чарвём.
Усё лепш за брудных, смярдзючых
Цікава
Я ведаю, што ты там.
Не бойся.
Я не баюся
Тады выходзь.
Тады ты будзеш баяцца.
Не буду
Я ведаю, хто ты.
Праўда?
Ты мая Фея-Хросная.
Што?
Фея-Хросная.
Ты даглядала мяне ўсё жыццё.
Я заўсёды ведала, што ты недзе побач.
Як?
Твой цень. Ён пераследуе мяне з часоў дзяцянства.
Куды б я не пайшла, твой цень увесь час са мной.
- І цябе я помню
Прыгожая птушачка
Гэта Дыяваль.
-Вятаю, Аўрора.
Я помню цябе яшчэ з часоў, калі ты была маленькай
Я так сабе ўсё і ўяўляла.
Ах, як жа тут прыгожа!
- Я заўжды хацела апынуцца
Дабранач, страшыдла.
Вы дражніце мяне.
Я ведаю, што вы робіце.
Я дакладна ведаю, што вы робіце.
Сэр?
Каралева жадае бачыць вас у сябе.
Пакіньце мяне.
Сэр, ёй нядобра.
Лекары баяцца, што яна не перажыве і ночы.
Ці ж ты не бачыш, што я размаўляю?
Калі праклён не здзейсніцца, Малефісэнта прыйдзе да мяне.
І ў гэты момант,
Я буду гатовы.
Яны такія прыгожыя.
Я адмяняю праклён.
Хай яго не стане.
Я адмяняю праклён.
Хай яго не стане.
Я адмяняю праклён.
Хай яго не стане.
Я адмяняю праклён.
Хай яго не стане.
Праклён будзе дзейнічаць на канца часоў!
І аніводная сіла на Зямлі яго не зменіць.
Усе феі маюць крылы?
Павінны.
Чаму ты не маеш?
Усе іншыя феі лётаюць.
Я мела крылы. Іх у мяне скралі.
Больш я расказваць не хачу.
А якога колеру яны былі?
Ці былі вялікімі?
Такімі вялікімі, што цягнуліся ззаду, калі я ішла.
І вельмі моцнымі.
Яны падымалі мяне над аблокамі насустрач ветру.
І ніколі мяне не падводзілі.
Ані разу.
Я магла ім давяраць.
Яна ідзе. Яна ідзе.
- Дзе твае рабочыя?
У ложках, Ваша Вялікасць.
Патрэбна, каб праца йшла без затрымак
Але яны знясіленыя, сэр
Але я падыму іх на працу з першымі промнямі.
Мне трэба, каб яны вярнуліся цяпер.
Але цяпер ноч.
Так
Цяпер ноч.
Дык падымай іх.
Сэр?
Падымай іх,
і вяртай іх да працы зараз жа!
Час уцякае! Ідзі хутчэй!
Аўрора?
Падыйдзі.
Сядай.
Я мушу нешта табе расказаць.
Што такое?
У гэтым свеце існуе зло,
ад якога я не магу цябе убярэгчы.
Мне амаль 16, Хросная.
Я і сама сябе аберагу.
Разумею.
Але не пра гэта мне трэба сказаць.
Я маю план.
Калі стану старэйшай,
Я буду жыць тут, у Мур, з табою.
І мы зможам даглядаць адна адну.
Не абавязкова чакаць, каб ты стала старэйшай.
Можаш жыць тут цяпер.
Так і зраблю.
Буду спаць на дрэве,
есці ягады ды арэхі
І ўсе феі будуць маімі сябрамі.
Я буду шчаслівай да канца жыцця.
Раскажу цёткам заўтра.
Тады да заўтра.
О, я так рада!
Цётачкі, мне амаль 16.
І я хачу жыць сама.
Не, я вельмі вас люблю,
але час развітацца.
Вы былі вельмі да мяне ласкавыя,
апроч таго разу, калі ледзь не скармілі мне павукоў.
Вітаю.
Прабач, што перашкодзіў,
я проста ехаў да замку караля Стэфана
і безнадзейна згубіўся.
Дапаможаш мне?
Вох, прабач, гэта я вінаваты. Так уварваўся...
Даруйце.
У тым баку.
Замак.
Як вашае імя?
Філіп.
Вітаю, Філіп
А вашае?
Аўрора.
Вітаю, Аўрора.
Ну, было прыемна пазнаёміцца.
І яшчэ раз прашу прабачэння за тое, што быў такім дурнем.
Я вас прабачаю.
Добра.
Тады мне пара ехаць.
Да пабачэння.
Ці паедзеце назад тым жа шляхам?
Нішто мяне не спыніць.
Тады убачымся.
Абавязкова
- Да пабачэння, Філіп. - Да пабачэння. Хуткага.
Ды годзе ўжо.
Ну?
Гэты хлопец і ёсць адказ
- Не, Дыяваль. - Так!
Пацалунак сапраўднай любові, памятаеш? Ён знішчыць праклён.
Сапраўднай любові?
Ці ты яшчэ не ўцяміў?
Я стварыла такі праклён
бо гэтага сапраўднага не існуе.
Магчыма, гэта пра твае пачуцці,
Але што наконт Аўроры?
Можа, гэты хлопец ейны адзіны шанец.
Ейны лёс урэшце.
Ну давай.
Ператвары мяне ў што захочаш.
У птушку, чарвя.
Мне ўжо ўсё адно.
Я такая шчаслівая, што мы будзем вольныя ўжо заўтра.
Не, заўтра не будзем.
Заўтра 16ы дзень нараджння Аўроры.
А Стэфан казаў вяртнуць яе
на наступны дзень пасля народзінаў.
Не, ён казаў у той жа дзень.
Не, на наступны дзень.
- Той жа. - Наступны.
- Той жа, той жа, той жа! - Наступны, наступны, наступны!.
Вох, досыць
Што?
Як ты магла?
Мне трэба расказаць вам штосьці.
О, даражэнькая, што такое?
Мне шкада гэта казаць,
але заўтра мае 16ыя народзіны.
О! О так.
І я пакіну дом.
Паслухай мяне, паненачка.
Я не для таго змарнавала 16 гадоў у гэтай халупе
- з гэтымі ідыёткамі...
Цыц! Не дазволю сапсаваць усё ў апошні дзень.
Мы вернем цябе твайму бацьку і...
Бацьку?
Вы казалі, што мае бацькі памерлі.
Думаю, табе лепш прысесці.
Фея-Хросная!
Я тут.
Калі ты збіралася сказаць, што на мне праклён?
Гэта праўда?
Праўда.
Цёткі сказалі, што гэта была злая фея.
Я... Я не магу ўспомніць імя.
Яны сказалі
Гэта была...
Малефісэнта.
Гэта ты?
Ты Малефісэнта?
Не!
Не кранай мяне.
Ты і ёсць тое самае зло.
Гэта ты!
Адшукай хлопца!
Я хачу, каб усе вольныя людзі абаранялі ўсходняе крыло.
Каля брамы варты быць не мусіць
Яна павінна прайсці менавіта туды.
Прабачце, што перашкаджаю, Ваша Высокасць.
Знайшлі яе каля брамы
Сцвярджае, што яна прынцэса
Бацька.
Гэта я, Аўрора!
Ты зусім як твая маці.
Яны вярнулі цябе на дзень раней.
Я ж казаў гэтым дурніцам!
Замкнуць у ейным пакоі.
Хадзі.
Падрыхтуйце людзей. Малефісэнта ідзе.
Як цудоўна быць знову маленькай!
Гляньце на мае ножкі!
Такія чароўныя ножкі!
Уважлівей! Мы мусім адшукаць Аўрору,
Інакш не знасіць нам галоў!
Аўрора.
Пачакайце!
Прынцэса?
Я шукаю дзяўчыну.
Вядома, шукаеш.
Мне патрэбны конь.
...ў сон падобны смерці...
Аўрора
Хутчэй, Дыяваль!
Аўрора
Хутчэй, Дыяваль, хутчэй!
Яна ўколе палец...
аб шпіндэль калаўрота
І адыйдзе ў сон падобны смерці
Аніводная сіла на Зямлі...
У сон падобны смерці
Здзейснілася.
Ён зняў варту.
Ён чакае цябе там.
Калі пройдзем за гэтыя сцены, мы ўжо не выйдзем адтуль жывымі.
Тады не ідзі. Гэта не твая бойка.
Ха.
Ну дзякуй вялікі.
"Ты патрэбны мне, Дыяваль"
"Я не зраблю гэтага без цябе, Дыяваль."
Я цябе чую.
Паглядзіце на яе.
Паглядзіце, што вы нарабілі.
Яна проста заснула.
Яна проста заснула, кажаце?
Яна проста заснула.
Назаўжды!
- А як наконт пацалунку? - Так! Пацалунак сапраўднай любові!
Сапраўднай любові не існуе.
Але гэта ейны шанец, Ваша Вялікасць.
Гаспадыня.
І што мы будзем рабіць?
Нам нельга здавацца! Сабярыцеся.
Але мы нават не ведаем, з чаго пачаць.
Сапраўднае каханне з дрэваў не падае.
Перапрашаю.
Сорамна казаць, але я не ведаю, дзе я.
У замку караля Стэфана.
Сюды мне і было трэба.
Дзіўна, не магу зразумець, як я тут апынуўся.
Навошта вы прыбылі?
Мой бацька загадаў сутрэцца за каралём.
А хто ваш бацька?
Джон, кароль Альтэду.
Прынц!
Аўрора.
Ён яе ведае.
Чаму ян спіць?
Яе зачаравалі.
Ці ж яна не прыгожая?
Найпрыгажэйшая з усіх, каго я бачыў.
Хочаш пацалаваць яе?
Дужа хачу.
Тады цалуй.
Мне здаецца, гэта няправільна.
Мы ледзь знаёмыя, сустрэліся толькі раз.
Ты што, не чуў пра каханне з першага погляду?
Цалуй яе!
Давай.
Зачараваная, кажаце?
Цалуй яе!
Ты не так яе пацалаваў!
Гэта мусіў быць пацалунак сапраўднай любові!
Я была пэўная, што ён той самы.
Што вы робіце?
Трэба працягваць пошукі.
Я ж казала.
Я не буду прасіць даравання
бо тое, што я нарабіла, дараваць нельга.
Мяне паглынулі
нянавісць і прага помсты.
Мілая Аўрора,
ты скрала тое, што засталося ад майго сэрца.
А цяпер я згубіла цябе назаўсёды.
Клянуся, што аніхто не пашкодзіць табе
пакуль я жывая.
І не праміне аніводнага дня,
каб я не сумавала па тваёй усмешцы.
Вітаю, Хросная.
Вітаю, страшыдла.
Няма сапраўднай любові.
Яна тут, сэр.
Цяпер мы вернемся ў Мур?
Калі ты гэтага жадаеш.
Мы схапілі яе!
- Стойце! - Назад!
Не!
У цмока.
На іншы бок.
Аўрора, бяжы!
Назад! Трымаць яго!
Налева яго! Налева!
Трымаць строй!
Уважліва. Трымаць строй.
Трымаць. Да зямлі яго!
- Хопіць
І як гэта табе, га?
Быць бяскрылай феяй
у свеце, якому не належыш?
Забіць яе!
Агонь!
Застраліць яе!
Цэлься!
Усё скончана.
Малефісэнта знішчыла шыповыя муры
і зняла з сябе карону.
Яна запрасіла Аўрору паглядзець, як было ў Мур
даўным-даўно, калі Малефісэнта была дзіцём,
а яе сэрца ззяла
Цяпер усё вярнулася
Але гэта яшчэ не ўсё.
О, вось яна. Хутчэй, нас чакаюць.
Пачакайце і мяне!
Мы дорым карону нашай маленькай Аўроры,
якой аддалі і лепшыя годы нашага жыцця...
Не звяртайце ўвагі.
Нашыя каралеўствы аб'ядналіся.
Прывітайце каралеву.
Бачыце, гісторыя не зусім такая, як вам расказвалі
А я ведаю,
бо я і ёсць тая, каго называюць Спячай Прыгажуняй.
У рэшце маё каралеўства было аб'яднане не героем
і не ворагам, як казалі легенды.
Але той, хто была і героем і ворагам.
І ейнае імя было Малефісэнта
Пераклад ад Varta project