Warm Bodies (2013) OCR 23.976 fps runtime 01:37:45
ผมทนใช้ชีวิตในสภาพนี้ อยู่ได้ยังไง
ผอม ซีด น่าจะออกไปโดนแดดบ้าง
กินอาหารดีๆ
บุคลิกก็ดูไม่จืด
ผมอยากเดินหลังตรงกว่านี้
ผู้คนจะได้เคารพยำเกรง
ผมไม่ดีตรงไหน ก็แค่อยากรู้จักใครสักคน
ทำไมมันถึงยากเย็นนัก
อ้อ จริงสิ เพราะผมตายไปแล้วนี่
จะโทษตัวเองทำไม เราก็ตายเหมือนกันหมด
เธอตายแล้ว เขาก็ด้วย
ผู้ชายตรงหัวมุมนั่นตายแล้วชัวร์ๆ
ทุกคนดูโทรมชะมัด
ซอมบี้ที่รัก
ผมอยากแนะนำตัว
แต่จำชื่อตัวเองไม่ได้แล้ว
คุ้นๆ แค่ว่าขึ้นต้นด้วยตัว "อาร์"
ผมจำชื่อตัวเอง พ่อแม่ หรืองานที่ทำไม่ได้เลย
แต่ดูจากสารรูปแล้ว ผมคงเป็นพวกตกงาน
บางทีผมก็ชอบเดาอาชีพของคนพวกนี้
ถือไม้กวาดอย่างนี้ ภารโรงแน่นอน
เจ้าหมอนี่เป็นหนุ่มไฮโซ ลูกประธานบริษัท
ส่วนคนนี้เป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว
และตอนนี้ คุณเป็นซอมบี้
ผมจำไม่ได้ว่าทั้งหมดนี้ เกิดจากอะไร
อาจเป็นสงครามเคมี หรือเชื้อไวรัส
หรือโรคระบาดจากลิง ที่โดนกัมมันตภาพรังสี
แต่มันไม่สำคัญแล้ว
ตอนนี้พวกเราเป็นซอมบี้
นี่คือกิจวัตรเดิมๆ ของผม
เดินแกร่วไปเรื่อย ชนคนโน้นคนนี้บ้าง
โดยไม่เอ่ยปากขอโทษ หรือพูดจากัน
แต่ก่อน ทุกอย่างคงดีกว่านี้...
ผู้คนสามารถ
สื่อสารความรู้สึกถึงกัน
และใช้เวลาร่วมกัน อย่างมีความสุข
เรามาปักหลักกันที่สนามบิน
ไม่รู้ทำไม
คงจะมารอบางอย่าง
แต่ผมไม่แน่ใจว่าอะไร
เราเรียกพวกนั้นว่าโบนี
มันไม่ยุ่งกับเรา
แต่จะกินทุกอย่างที่มีชีวิต
จริงอยู่ ผมก็กิน แต่อย่างน้อยก็มีลังเลบ้าง
สักวันเราทุกคน คงกลายเป็นแบบนั้น
เมื่อถึงจุดที่เรายอมแพ้
และสิ้นหวัง
หลังจากนั้นก็ถอยไม่ได้แล้ว
แหวะ หยุดแคะเถอะ!
มันจะยิ่งแย่ไปใหญ่!
ไม่นาน ผมคงลงเอยเหมือนเขา
เซ็งชะมัด
ผมไม่อยากเป็นแบบนี้
ผมว้าเหว่และหลงทาง
หลงจริงๆ
ผมไม่เคยมาส่วนนี้ของสนามบินเลย
พวกเขาก็หลงทางเหมือนกันหรือเปล่า
เดินไปเรื่อยๆ แต่ไม่ถึงไหนสักที
เหมือนกำลังติดกับ
จะมีใครรู้สึกบ้างมั้ย
หรือมีแค่ผมคนเดียว
คนนี้เป็นเพื่อนซี้ผม
เรามักจะคราง และจ้องหน้ากันแบบเบลอๆ
บางครั้งก็เกือบจะเหมือน คุยกันรู้เรื่อง
เป็นแบบนี้ วันแล้ววันเล่า
แต่บางทีเราก็เค้นเสียงเป็นคำได้
เช่น...
หิว
และ...
เมือง
ถึงจะพูดไม่ได้ แต่เราชอบกินเหมือนๆ กัน
การเดินทางเป็นกลุ่ม คือความจำเป็น
เพราะทุกคนบนโลก
จ้องจะระเบิดสมองคุณ ตลอดเวลา
ให้ตายสิ เราเดินกันอืดชะมัด
กว่าจะถึงคงอีกพักใหญ่
สวัสดีและขอบคุณทุกคน ที่มาช่วยงาน
8 ปีหลังจากโรคระบาด ทำลายล้างโลก...
คิดว่าสักวัน เราจะค้นพบยารักษามั้ย
นับแต่สร้างกำแพงขึ้นมา...
ไม่มีใครเชื่อเรื่องนั้นแล้ว จูลส์
เราหวังพึ่งอาสาสมัครหนุ่มสาว อย่างพวกคุณ
ในการรวบรวมเสบียง จากพื้นที่นอกกำแพง
ขอเตือนว่า
ซอมบี้อาจดูเหมือนคน แต่ไม่ใช่คน
พวกมันคิดไม่ได้ ไม่มีเลือด
อย่าคิดช่วยต่อให้เป็นแม่
หรือเพื่อนคุณก็ตาม
พวกมันไม่มีความรู้สึก หรือความเห็นอกเห็นใจ
ฟังดูเหมือนพ่อไม่มีผิด
ให้นึกภาพพวกมันในสภาพนี้
ในฐานะลูกหลานของมนุษย์ กลุ่มเดียวที่เหลืออยู่
คุณมีส่วนช่วยให้เรา รอดพ้นจากการสูญพันธุ์
ฉะนั้นขอให้ทุกคนกลับมาโดยสวัสดิภาพ
อย่าลืมสิ่งที่เรียนไป แล้วพวกคุณจะปลอดภัย
โชคดี และขอพระเจ้า โปรดคุ้มครองอเมริกา
- ยูเอสเอ! ยูเอสเอ! - ไปกันเถอะ
ขอต้อนรับเข้าเขตมรณะ รักษาชีวิตให้ดี
ชัดเลย
อวสานแล้วเหรอ
เฮ้ย เบิร์ก ไม่คิดจะช่วยกันหน่อยเหรอ
ฝันไปเถอะ จะเลเวล 5 แล้ว
ได้ยินเสียงอะไรมั้ย
ได้ยิน รีบไปกันเถอะ
ไม่ได้ เรามีภารกิจต้องทำ
รู้มั้ย เมืองเราใช้ยาต่อเดือนมากแค่ไหน
ต้องมีคนเสี่ยงออกมาหายา
- เราไม่สามารถ - นายพูดเหมือนพ่อฉันเป๊ะ
- ขอบคุณ - มันไม่ใช่คำชม
ยาระงับประสาทมั้ย เผื่อจะใจเย็นขึ้น
บอกแล้วว่าได้ยินเสียงบางอย่าง
แพร์ไปกันเถอะ
แพร์รี?
เราต้องทำตามคำสั่ง จูลส์
ไม่มีอะไรหรอกน่า
- คิดมากกันไปเอง - แพร์รี!
เล็งไปที่หัว!
ยิ้มหน่อย ไอ้หอก
นาฬิกาสวยดี
ผมไม่ภูมิใจนักหรอก
ที่จริง ผมอยากให้คุณปิดตาไปสักพัก
ผมไม่ชอบทำร้ายคน แต่มันช่วยไม่ได้
ความหิวทรงพลังเกินไป
ถ้าผมไม่กินสมองเขา...
เขาจะกลายเป็นซอมบี้เหมือนผม
แต่ถ้ากิน ผมจะได้ความทรงจำ ความคิด และความรู้สึกของเขา
ผมอดใจไม่ไหว
สมองเป็นส่วนที่ดีที่สุด
มันทำให้ผมรู้สึก เหมือนเป็นคนอีกครั้ง
ชอบมั้ยลูก?
ฉันไม่อยากทำร้ายนาย
แค่อยากรู้สึก แบบเดียวกับนาย
เหมือนมีชีวิตขึ้นมาหน่อย
และตายซากน้อยลง
แพร์รี... ฉันรักเธอ
พูดอะไรหน่อยสิ
- อย่าเงียบไปแบบนี้ - ผม เอ่อ...
ผมก็รักคุณ จูลี่
ฉันคิดถึงเครื่องบิน
แม่เคยพูดว่า ท้องฟ้าก็เหมือนกระดานแม่เหล็ก
ผมชอบที่คุณยังจำเรื่องพวกนี้ได้
ไม่งั้นทุกอย่าง คงเลือนหายไปหมด
ใช่
โลกมันช่างเลวร้าย
ไม่ทั้งหมดหรอก
จะอ้วก
แพร์รี?
แพร์รี คุณอยู่ไหน ตอบฉันสิ
จ-จ-จูลี่...
จ-จูลี่
ป-ป-ปลอดภัย...
- ม-ม-มา... - หา?
นี่ผมทำอะไรอยู่เนี่ย
เป็นอะไรมากมั้ย
ไม่มีซอมบี้ที่ไหนพาคนเป็นๆ กลับมาบ้าน
รู้มั้ยทำไม เพราะมันบ้ามากน่ะสิ
ตอนนี้ทุกคนคิดว่าเธอ เป็นพวกเดียวกัน
สมาชิกใหม่ในครอบครัว
แต่ถ้าพวกเขาคิดได้ คงคิดว่าผมเสียสติไปแล้ว
ทำไมผมถึงไม่เหมือนคนอื่น
นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่
กรุณาจอดรับส่งผู้โดยสาร ในโซนสีขาว
บ้าน...
ม-ม-ไม่... กิน
คุณ... ปลอดภัย
บางทีผมน่าจะคิดทบทวนให้ดีก่อน
แต่ผมดูออกว่า เธออยากอยู่ตามลำพัง
มีหลายวิธี ในการทำความรู้จักผู้หญิง
แต่การกินสมองแฟนเธอ ไม่ใช่วิธีที่ นิยมกันนัก แต่...ผมก็ทำไปแล้ว
มันเป็นโอกาสพิเศษ...
โอกาสพิเศษเหรอครับ
วันนี้เป็นวันเกิดแม่
แด่ไดแอน
- แด่แม่ - ครับ
วันนี้เป็นวันเกิดแม่
จูลี่บอกฉันว่า เธอเลือกทำการเกษตร
ไม่คิดจะไปทำงานก่อสร้างกับพ่อ
- รู้มั้ยเราต้องการคนหนุ่ม มาช่วยงานตรงกำแพง - รู้ครับ
อย่าไปฟัง
พ่อคิดว่าทางรอดของมนุษย์คือ...
สร้างกล่องคอนกรีต จับทุกคนยัดลงไป...
แล้วถือปืนเฝ้าประตู จนกว่าจะแก่ตาย
ถ้าไม่มีกำแพง ป่านนี้เราคงต้องกินสมอง..
- แทนข้าว - พ่อ...
นี่เป็นทางเดียว ที่จะลักลอบผ่านกำแพงไป
โอเค ทางสะดวก...
มาสิ มันไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก
ผมไม่ได้ข่าวพ่อมา 2 วันแล้ว จูลส์
เขาแค่วุ่นทำงานที่ไซต์ก่อสร้างน่ะ แพร์รี
พ่อฉันเคยหายไปทีหลายสัปดาห์ โดยไม่บอก
ทางนี้
เฮ้
ไม่มีอะไรหรอก
อือ
พ่อ
แพร์...
พ่อ! อย่า!
แพร์... หนีเร็ว!
มิน่าเธอถึงกลัวเรา
สงสัยต้องลองวิธีอื่น
เอาล่ะนะ ทำหน้าให้เป็นมิตร ทำหน้าให้เป็นมิตร
ทำอะไรน่ะ
ได้โปรด ฉันอยากอยู่คนเดียว
ทำไมถึงเป็นฉัน
ทำไมถึงช่วยฉัน
อย่า...
อย่าร้อง
ป-ปลอดภัย
คุณปลอดภัย
นายเป็นอะไรกันแน่
ฉันหิว
ปล่อยฉันไปเถอะ!
- ม-ม-ไม่ปลอดภัย - ไม่ปลอดภัย?
อ๋อเหรอ ไม่ปลอดภัย
งั้นนายไปหาอาหารให้หน่อยสิ
ฉันหิวจะแย่แล้ว
นะ?
ฉันจะไม่ลืมพระคุณเลย
อ-โอเค
พระเจ้า...!
เวรแล้ว
อย่า... ว-วิ่ง
- มา... ปลอดภัย - ขอบคุณ
แกล้ง... ตาย
โอเค...?
เยอะ...ไป
บอกแล้วไม่ปลอดภัย
โอเค เข้าใจแล้ว
แต่ฉันหิวจริงๆ นะ
เยส
โอ้ พระเจ้า...
บ้าชิบ หยุดจ้องได้แล้ว แกทำเธอกลัว
ขอบคุณ
ว้าว
สุดยอด
จำไม่ได้แล้วว่า ดื่มเบียร์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
พวกนายก็ไม่แย่ไปซะทุกคนนะ พ่อซอมบี้
ผ-ผ-ผม... ช-ช-ชื่อ...
นายมีชื่อเหรอ
นายชื่ออะไร
อารรรรรร์...
วารรรร์?
เป็นเดทที่หายนะมาก ผมอยากตายอีกสักรอบ
อารรรรร์...
ชื่อนายขึ้นต้นด้วยตัว "อาร์" ใช่มั้ย
โรเบิร์ต?
ริชาร์ด?
แรนดี้?
ราฟาเอล? ริคาร์โด?
งั้นฉันเรียกนายว่า "อาร์" ละกัน
ทีนี้เราก็รู้จักชื่อกันแล้ว
อาร์...
ฉันอยากกลับบ้าน อาร์
- มัน ม-ไม่ ปลอดภัย - ฉันเข้าใจ
ฟังนะ...
ฉันซาบซึ้งใจ
ที่นายช่วยชีวิตฉัน
แต่นายพาฉันมาที่นี่ได้
ก็ต้องพาฉันออกไปได้
ไม่นะ อย่าเพิ่งไป คุณเพิ่งมาถึงเอง
บอกให้เธอรอก่อน เดี๋ยวคนอื่นสงสัย
ต-ต-ต้องรอก่อน
เดี๋ยว-เดี๋ยวพวกเขาสงสัย
เนียนใช้ได้
นานแค่ไหน
ส-ส-สองสาม... ว-วัน
พ-พอพวกเขาล-ลืม
ค-ค-คุณก็ปลอด-ภัย...
มีคนอื่น ที่เป็นแบบนายอีกมั้ย
ฉันไม่เคยเห็น ซอมบี้พูดได้มาก่อน
ฉันหมายถึง เห็นแต่... คราง
ตกลงว่า 2-3 วันนะ
ในระหว่างนี้ มีอะไรให้ฉันทำได้บ้าง
แจ๋วไปเลย!
อยากลองขับดูมั้ย
จะบ้าตาย!
เท้าซ้าย
โอเค โอเค เลือกสักข้าง
นายเหยียบทั้ง 2 ข้าง ต้องเลือกข้างเดียว
นั่นแหละ ได้แล้ว...
วิ่งฉลุยเลย
นายต้องจับพวงมาลัย 2 มือ
ให้ตายสิ อาร์!
- เสียของหมดเลย! - ค้นหาเส้นทางใหม่
ยังเปิดแผ่นเสียงอยู่อีก
ใช้ไอพ็อดไม่เป็นเหรอ
เสียง ด-ดีกว่า
นายเป็นพวกนิยมของเก่าสินะ
ได้...
- อารมณ์กว่า - ก็จริง
แต่มันไม่สะดวกเท่า
เอาอีกแล้ว
หยุดยักไหล่ซะที พ่อไหล่กระตุก
มันทำให้นาย ดูเหมือนคนเหลาะแหละ
ยังอีก
แผ่นพวกนี้เจ๋งมากเลย
นายไปได้มาจากไหน
ผมชอบสะสมของ
พอจะดูออก นายเป็นพวกช่างเก็บ
มีร้านแผ่นเสียง บนถนนเมนตัดกับไอวี
นายน่าจะชอบ มันเจ๋งสุดๆ
เคยเจ๋งสุดๆ
เรียบร้อย
เสียงดีกว่าจริงๆ
อาร์? ขอถามอะไรหน่อยสิ
แฟนฉันตายที่นั่น
เขาจะกลายเป็นแบบนายมั้ย
ดีแล้วล่ะ
เขาเปลี่ยนไปมาก
มีอะไรหลายอย่าง เกิดขึ้นกับเขา
และพอถึงจุดๆ หนึ่ง
เขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
ในโลกของฉัน มีคนตายตลอดเวลา
เพราะงั้น...
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เศร้านะ ที่เขาจากไป...
ฉันเสียใจมาก
แต่ฉันคิดว่าตัวเอง...
เตรียมทำใจไว้นานแล้ว
นายเป็นอะไรกันแน่
การนอนหลับคงรู้สึกดี อยากทำได้บ้างจัง
ผมอยากฝัน
แต่คงเป็นไปไม่ได้
คนตายฝันไม่ได้
นี่คงใกล้เคียงกับฝันที่สุดแล้ว
แน่ใจนะ พ่อหนุ่ม
งั้นก็ขอต้อนรับ
เสียใจด้วยเรื่องพ่อนาย
ผมก็เหมือนกัน
ให้ปืนเขา และก็สอนวิธีใช้
เฮ้ย เบิร์ก ไม่คิดจะช่วยกันหน่อยเหรอ
จะเลเวล 5 แล้ว
ได้ยินเสียงอะไรมั้ย
ได้ยิน รีบไปกันเถอะ
ไม่ได้ เรามีภารกิจต้องทำ
นายพูดเหมือนพ่อฉันเป๊ะ
- ขอบคุณ - มันไม่ใช่คำชม
บอกแล้วไง ว่าได้ยินเสียงบางอย่าง
แพร์รี!
เล็งไปที่หัว
ยิงมัน
นายบอกว่า 2-3 วัน
นี่ก็ 2-3 วันแล้ว
ฉันต้องกลับบ้าน
อ-อยู่ ด-ด้วยกัน
ปลอดภัย
อะไรนะ
จ-จูลี่
คนเป็น
กิน!
คุณพระช่วย...!
ไปกันเถอะ
กิน
อาร์ ดูนั่น
ทางนี้...
ขึ้นรถมา
อะไรนะ
ไม่
อยาก... ช่วยเธอ
ใครขอร้องนาย
ชอบเธอ
ไม่เป็นไรน่า
แหงล่ะ
- ขับไปที่โรงรถ - เกาะไว้
ดีใจจังที่เจอแกอีก
ไม่เป็นไรนะ
เอ่อ... อาร์?
คุณ...ขับ
ไอเดียเข้าท่า
กรุณาจอดรับส่งผู้โดยสาร ในโซนสีขาว
พระเจ้า หนาวชะมัด
ต้องแวะพักก่อน
พ่อสั่งอพยพชาวบ้านแถบนี้ เป็นแหล่งสุดท้าย
บางทีอาจมีอาหารเหลืออยู่
ค่อยยังชั่ว...
โอเค ไปกันเถอะ
บ้าชะมัด ประตูล็อก
พระเจ้า
ว้าว แจ๋วเลย
ดูสิ ฉันเจออะไร
ไม่เคยเห็นกล้องแบบนี้มาเป็นชาติแล้ว
ยิ้มหน่อย!
ยังใช้ได้ ดูสิ
แจ่ม
เราควรเก็บบันทึกความทรงจำไว้
โดยเฉพาะตอนนี้ เมื่อโลกกำลังพบจุดจบ
ทุกอย่างที่เห็น อาจเป็นครั้งสุดท้าย
แพร์รีเคยพูดไว้อย่างนั้น
เอ้า ถ่ายรูปเก็บไว้สิ
เหนื่อยชะมัด
เตียงที่นี่ก็พอไหว ฉันว่าจะนอนพักสักหน่อย
ราตรีสวัสดิ์
อาร์?
ห-หือ?
ฉันกำลัง...คิดว่า...
นายจะไปนอนในห้องก็ได้นะ
หมายถึงบนพื้นน่ะ
บ้านหลังนี้ดูน่ากลัวยังไงไม่รู้...
โอเค
นาย... รู้สึกมั้ย
นาย... รู้สึก... มั้ย
ซวยแล้ว นั่นพ่อนี่
หลบไป!
พ่อคงต้องฆ่านายแน่
ถ้าพ่อเห็นนาย เขาจะยิงหัวทะลุ
และนายคงไม่รอด
บ้าจริง ชุดยังเปียกอยู่เลย
ฉันต้องถอดออกมาตากก่อน
ใจเย็นน่า
เอาแล้วไง
อย่ามองนะ
โอเค
แม่เจ้าโว้ย
เฮ้
นายต้องกินคนใช่มั้ย
ใช่
ไม่งั้นนายก็จะตาย?
- ใช่ - แต่นายไม่กินฉัน
นายช่วยชีวิตฉัน...
หลายครั้งด้วย
คงลำบากน่าดูที่ต้องอยู่ในสภาพนี้
ฉันดูออกว่านายพยายาม คนเรามักพยายามอยู่เสมอ
ต่างพยายามจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม
บางทีก็ล้มเหลว แต่...
พอฉันมองดูนาย...
นายพยายามหนักกว่า มนุษย์ทุกคนในเมือง
นายเป็นคนดี อาร์
เท่านั้นล่ะ
ผ-ผมทำเอง
นายทำอะไร
อ้อ ฉันคิดว่า...
ฉันรู้อยู่แล้ว
จ-จริงเหรอ
จริง ฉัน...
ฉันได้แต่หวังว่า จะไม่ใช่นาย
โทษที
จูลี่...
ผมข-ขอโทษ
จูลี่
ซอมบี้ไม่หลับ
ถ้าสามารถเลือกทำงานอะไรก็ได้...
สมมุติว่า ทุกอย่างบนโลกเป็นปกติ
พวกเธอจะเลือกทำอะไร
- พยาบาล - จริงดิ?
ใช่ คอยดูแลคนป่วย...
ช่วยชีวิตคนและ...
ไม่รู้สิ หาทางรักษาโรคนี้
ดีจัง
ฉันเชื่อว่าสักวัน ต้องมีคนค้นพบวิธีรักษา
และบูรณะโลกใบนี้
บูรณะ? หมายถึงอะไรเหรอ
หมายถึงชุบชีวิตให้โลก
มันหมายถึงการขุดศพ ขึ้นมาต่างหาก
ช่างเถอะ
แกมาทำบ้าอะไรที่นี่
นี่แกกำลังฝันอยู่เหรอ
- ฉันก็ไม่แน่ใจ - แกไม่ใช่คน
- แกฝันไม่ได้ - เย็นน่า แพร์
เขาอยากฝัน ก็ให้เขาฝันเถอะ
แล้วนายล่ะ อาร์?
นายอยากเป็นอะไร
ไม่รู้สิ
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าตัวเองเป็นอะไร
นายสามารถเป็นอะไรก็ได้
ถ้าหากนายต้องการ
จริงเหรอ
คุณกับผม?
ฝันไปเถอะ ไอ้หนุ่มนักรัก
แกเพิ่งยอมรับ ว่าเขมือบแฟนเธอไป
ยักไหล่สิ
ก็แค่ฝัน เราเป็นทุกอย่างที่ต้องการไม่ได้หรอก
ผมก็เป็นได้แค่ซอมบี้ตัวซีด เดินเอื่อยๆ...
หลังค่อม และตาไม่มีแวว
คิดเหรอว่า
เธอจะอยากอยู่ด้วย
ไม่มีทาง
นี่ล่ะผลของการหวังสูง
ผมควรพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่
โลกไม่เปลี่ยนแปลงหรอก ต้องหัดทำใจยอมรับ
ไม่รู้สึกได้คงดี
จะได้ไม่ต้องเจ็บแบบนี้
บอกชื่อมา!
ฉันเอง เควิน ไม่เป็นไร ฉันสบายดี
หยุดอยู่ตรงนั้น
ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ติดเชื้อ
ผมบอกให้หยุด จูลี่!
ก็ได้ ตามใจ
ขอตรวจก่อน
ไม่พบเชื้อ
- เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย - ผ่านครับ
หวัดดีค่ะพ่อ
พ่อส่งกองกำลัง ออกไปตามหาลูก
- นอร่าบอกว่าลูกโดนจับตัวไป - ใช่ค่ะ แต่หนูหนีออกมาได้
หนูซ่อนตัวที่บ้านแถวชานเมือง
พอเจอรถก็เลยขับกลับมา
จูลี่ แน่ใจนะว่าลูกไม่ได้ถูกกัด
หนูดูเหมือนซอมบี้เหรอคะ
เราต้องปลอดภัยไว้ก่อน
หนูรู้ค่ะ แต่หนูสบายดี สาบานได้
พ่อคิดว่าเสียลูกไปซะแล้ว
พ่อคะ หนูอยู่ที่นี่แล้ว
พ่อดีใจมากลูก
ดีใจที่ได้กลับมาค่ะ
ผมจะกลับบ้าน
และหยุดคิดเพ้อเจ้อ
ผมจะลืมเธอเหมือนที่ลืมเรื่องอื่นๆ
ผมจะ... ตายห่า นี่เราหนาวเหรอ
เป็นไปได้ไง
- ซอมบี้ต้องไม่หนาวสิ - โย่!!
นายมาทำ...อะไรที่นี่
โบนี... ตามล่าฉันอยู่
มาหานาย
เธอไปไหน
กลับบ้าน
นายโอเคมั้ย
ไม่
ผู้หญิงก็เงี้ย
โบนี... ตามล่า... นาย
กับเธอ
นายเริ่ม... บางอย่าง
ฉันเห็น... ภาพ...
เมื่อคืน...
ความทรงจำ
แม่ฉัน...
ฤดูร้อน
โจ๊ก...
สำเร็จรูป
ผู้หญิง
ฝันเหรอ
ความฝัน
เรากำลัง... เปลี่ยน
- จริง - ใช่แล้ว
ผ-ผมต้องบอกเธอ
ช-ช่วยกันได้มั้ย
ช-ช่วย?
บูร-ณะ?
พวกเขาบอกว่า...
"ได้เลย!"
รอนี่
ระวังตัวด้วย
โอเค?
ฉันจะรออยู่ที่นี่
มาสิ มันไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก
ผมกับจูลี่แพร่กระจายความหวัง
อย่างรวดเร็ว
พวกโบนีคงไม่ชอบใจ
เลยตามล่าเรา
ผมต้องอธิบายกับจูลี่
ก่อนจะสายเกินไป
อย่านะ!
ไปอยู่กับเพื่อนแกไป! ชิ้ว!
นั่นแหละ! โอเค
เปล่า ฉันพูดจริงๆ นอร่า
ซอมบี้เป็นแค่...
ชื่อโง่ๆ ที่เราใช้อธิบายภาวะ
ที่เราไม่เข้าใจ
- ใช่ - โอ้ ให้ตายสิ...!
ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
โอเค
ฉันมีอะไรจะบอก
อาจฟังดูแปลกๆ
- อย่าโวยวายไปล่ะ - ไม่หรอก
แต่... ฉันคิดถึงเขา
- เธอคิดถึงเขา? - ใช่ มันโง่มากเลย
- เธอชอบเขาเหรอ - เปล่า... ไม่รู้สิ
เธออยากคบเขาเป็นแฟน ยังงั้นเหรอ
มีแฟนเป็นซอมบี้เนี่ยนะ
ฉันรู้ว่าเดี๋ยวนี้ผู้ชายหายาก...
ยิ่งโลกอยู่ในสภาพนี้ด้วย เชื่อฉันสิ
และฉันรู้ว่าเธอ คิดถึงแพร์รี
แต่จูลี่ มันพิลึกเกิน
อยากให้อินเตอร์เน็ท ยังใช้ได้อยู่จัง
จะได้กูเกิ้ลดูว่า เธอเป็นโรคอะไรแน่...
- เงียบไปเลย - โอเค
ฉันนอนแล้วก็ได้
ฉันดีใจที่เธอกลับมา
ใช่
เชิญเธอฝันดี ถึงซอมบี้เถอะ
พอเถอะ
จูลี่...จูลี่...!
คุณพระช่วย...
อาร์
นายมาทำอะไรที่นี่
มาหาคุณ
อาร์...
อย่าทำแบบนี้
มันอันตรายรู้มั้ย
กรีจิโอ เงียบๆ หน่อย คนจะหลับจะนอน
โทษที
พระเจ้า อาร์ นายบ้าไปแล้วรึไง
ทุกคนที่นี่ ไม่ได้คิดเหมือนฉันหมดนะ
ถ้ามีใครเห็นเข้า นายถูกฆ่าแน่
เข้าใจมั้ย
เข้าใจ
- พูดกับตัวเองอยู่เหรอ จูลี่ - เปล่า!
เอาจริงดิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ จูลี่
ตายแล้ว! นั่นเขาเหรอ
ใช่...
ว่าไง?
ผมขอโทษ
ฉันรู้ ฉันก็ขอโทษ
ฉันคิดถึงนายนะ
เหมือนกัน
ตลกดี นายดูเหมือนคนกว่าที่ฉันจำได้
พวกหน่วยลาดตระเวน เข้ามาข้างในเถอะ
นายโชคดีมาก พ่อฉันเผอิญมีภารกิจเร่งด่วน
อยู่ที่นี่นายปลอดภัยแน่นอน อาร์
แต่หลังจากคืนนี้ ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
นายตายยังไงเหรอ
- ผมจำไม่ได้ - นายอายุเท่าไหร่
น่าจะซัก 20 กว่าๆ
แต่อาจไม่ถึงก็ได้
- เพราะหน้านายดูเด็ก - จะบ้าตาย
แถมไม่ส่งกลิ่นด้วย เขาไม่เหม็นเน่าสักนิด
- ผมไม่... - มันยอดไปเลย
นอร่า เขาไม่ได้มาเพื่อให้สัมภาษณ์ พอได้แล้ว
นายมาที่นี่ทำไม อาร์
มาพิสูจน์กับทุกคน...
พิสูจน์อะไร
ว่าเราเปลี่ยนได้
ไม่มีใครเชื่อหรอก
อย่าว่าแต่ฟังเลย แค่เข้าไปใกล้ยังยาก
ทันทีที่เห็นหน้า พวกเขาก็ระเบิดสมองนายแล้ว
เดี๋ยวนะ เมื่อกี้นายพูดว่า "เรา" ใช่มั้ย
พวกเราหลายคน... เปลี่ยน
ฝัน
เรื่องใหญ่เลยนะเนี่ย
เราต้องเร่งมือ
หมายความว่ายังไง
โบนี... ล่าผมอยู่
พวกมันล่าเราอยู่
เราต้องไปขอให้พ่อฉันช่วย
นั่นเป็นความคิดที่แย่มากๆ
นอร่า พ่อเคยเป็นคนที่มีเหตุผล
ผิดแล้ว แม่เธอต่างหากที่มีเหตุผล
พ่อสั่งกักบริเวณเธอ 1 ปี โทษฐานขโมยเหล้า
และพ่อเธออีกเหมือนกัน ที่ชอบยิงหัวซอมบี้
เรามีทางเลือกอื่นอีกเหรอ
แต่เราจะพาเขาออกไปข้างนอกได้ไง
ต้องมีคนเห็นแน่
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
แปลงโฉมเขา
อะไรนะ
ฉันเก็บเมคอัพไว้ สำหรับโอกาสพิเศษ
ซึ่งชาตินี้ คงไม่ได้ใช้แล้ว
เอาสิ ลองดูก็ได้
ทารองพื้นซะหน่อย...
บลัชออนอีกนิด ที่จริงคงต้องจัดเต็มเลย
ไม่เอา
เอาเถอะ
ช่วยเปลี่ยนเพลงทีได้มั้ย
ทำไมล่ะ ตลกดีออก
ไม่ตลกสักนิด
ก็ได้
ตายแล้ว...
นายหล่อชะมัด!
- อะไร - เปล่า
นาย... ดูดีนะ
ฉันไม่รู้ว่าพ่อจะว่ายังไง
เขาค่อนข้างอารมณ์ร้อน มันอาจไม่ได้ผล
เฮ้...
ไม่ว่ายังไง... เราจะอยู่ด้วยกัน
เรากำลังเปลี่ยนทุกอย่าง
ฉันรู้
อยู่ด้วยกัน สัญญานะ
ฉันสัญญา
มาเถอะ
เฮ้ ได้เวลาลุยแล้ว ไปกันเลย
ขอโทษนะ
- จะไปไหนกันเหรอ - ฉันจะไปหาพ่อ เควิน
ผมให้คุณเข้าไปไม่ได้
สถานการณ์กำลังคับขัน
- ทำไม เกิดอะไรขึ้น - เป็นความลับสุดยอด
ธุระของเรา ก็ลับสุดยอดเหมือนกัน
พูดให้เหมือนคน พูดให้เหมือนคน
สบายดีมั้ย
เป๊ะเลย
มาเถอะ เขาสบายดี...
พวกเธอรออยู่นี่นะ
ลูกมาทำอะไรที่นี่
เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมทหารเยอะจัง
พ่อก็ไม่แน่ใจ
แต่ดูท่าไม่ค่อยดี มีรายงานว่า ซอมบี้กับโบนีกลุ่มใหญ่ กำลัง...
มุ่งหน้ามานี่
ไม่รู้ทำไม แต่ถ้าพวกมันจู่โจม
เราคงต้านไม่ไหว
พวกมันมีมากเกินไป
พ่ออยากให้ลูกกลับไปบ้าน และล็อกประตู
ที่นั่นพ่อมีปืน รูเกอร์ เอสอาร์...
นี่ใช่มั้ยคะ
โอเค หนูมีเรื่องจะคุยกับพ่อ
- ไม่ใช่ตอนนี้ จูลี่ - พ่อคะ มันสำคัญมาก
มันอาจฟังดูบ้า แต่...
หนูคิดว่าคนตาย กำลังจะฟื้นคืนชีพ
- มันบ้าจริงๆ ด้วย - พวกเขากำลังเปลี่ยน
พวกเขารักษาตัวเอง
ทำไมลูกถึงคิดว่า พวกเขารักษาตัวเอง
หนูเห็นกับตา มันเกิดขึ้นจริงๆ
รู้มั้ยอะไรต่างหาก ที่กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
พวกมันเพิ่มขึ้น และพวกเราน้อยลง
พวกมันรักษาตัวเองไม่ได้
และเราคืออาหาร
พวกมันไม่ใช่มังสวิรัต
ไม่ได้กินบร็อคโคลี
พวกมันกินสมอง สมองของแม่กับแฟนลูก
ฉะนั้นพ่ออยากให้ลูก หยุดฝันหวานซะที
- ผมจะอธิบายเอง - โอเค?
อธิบาย? ว่าอะไร ว่านาย... เป็น...?
- ผมจัดการเอง - กลับบ้านไป
แล้วอยู่ในหลุมหลบภัย
ที่นั่นมีเสบียงมากพอให้ลูก
อ่า... หวัดดีครับ
นายเป็นใคร
เขาชื่ออาร์ ค่ะ
พ่อไม่ได้ถามลูก
นายเป็นใคร
นายเป็นซอมบี้เหรอ
เขาช่วยชีวิตหนู
และดูแลหนู
หนูกระตุ้นบางอย่างในตัวเขา...
แล้วมันก็จุดประกายให้คนอื่นๆ
- ไม่ - ตอนนี้ มันกระตุ้นบางอย่างในตัวพ่อ
พ่อ...! อย่า
เราอยากจะช่วย
พวกเขาไม่ได้มาฆ่าเรา แต่มาช่วยเรา
พวกเราเริ่มดีขึ้นแล้ว
ไม่มีอะไรดีขึ้นทั้งนั้น มีแต่แย่ลง
คนถูกกัด พวกเขาติดเชื้อ
- และฉันต้องยิงหัวพวกเขา - อย่าค่ะ พ่อ
นั่นคือสิ่งที่เกิดกับแม่ของลูก...
และกำลังจะเกิดขึ้นกับเขา
หนูเสียใจจริงๆ ค่ะ คุณกรีจิโอ
ไป รีบออกไปจากที่นี่ และระวังตัวด้วย
- จูลี่ - หนูต้องไปแล้ว
เธอไม่กล้ายิงฉันหรอก
หนูกล้าแน่ พนันได้เลย
โอเค จบไม่สวยเท่าไหร่
ผมต้องไปเตือนเพื่อนๆ...
ที่ไหน
สนามกีฬา...
เวรแล้ว!
ลงไปรถไฟใต้ดิน
ขอโทษนะ โทษนะ
ขอทางหน่อย ขอไปหน่อย
อาร์
- จูลี่ - หวัดดี
- เราพร้อมสู้... สู้ - พอจะดูออกอยู่
ท-ทหารกำลังมา โบนีใกล้ถึงแล้ว
พวกมันมาแล้ว
- กันพวกมันไว้ - ได้เลย
วิ่ง
ทางนี้ เร็วเข้า!
ลูกสาวท่านอยู่กับซอมบี้
ผมให้คนจับตาดูอยู่
ขอบคุณ
ตกลงเราต้องยิงใครวะ
ไอ้ปลวกนี่ไง!
หวัดดี
เฮ้ หวัดดี
เราเห็นพวกซอมบี้ สู้กับโบนีครับ
รับทราบ ตรงนี้ก็เหมือนกัน
ว่าไงนะ ช่วยพูดซ้ำอีกทีซิ
รับทราบ เราเห็นซอมบี้สู้กับโบนีครับ
บ้าชิบ!
มันจบแล้ว
ไม่ คุณต้องปลอดภัย
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
อาร์?
อาร์..
อาร์ได้โปรด
นายไม่เป็นไรนะ
- ใช่ - จริงนะ
ว้าว
นัดต่อไปที่หัว ถอยไป จูลี่
ไม่
จูลี่ ถอยไป
พ่อต้องฟังหนู
หนูรู้ว่าเราสูญเสีย ทุกคนที่รักไป
ถึงแม่จะไม่อยู่ แต่เราพ่อลูกยังมีกัน
เรายังแก้ไขได้ เราเริ่มต้นใหม่ได้
พวกเขาต้องการความช่วยเหลือจากเรา
ได้โปรดค่ะ พ่อ ดูเขาสิ
เขาไม่เหมือนเดิมแล้ว เขา...
เลือดไหล...
เลือดเขาไหลค่ะพ่อ
ซอมบี้ไม่มีเลือด!
โอ พระเจ้า...
คุณฟื้นคืนชีพแล้ว
เขาเป็นคนแล้ว
คุณเป็นคนแล้ว
- เจ็บมั้ย - เจ็บ
เหรอ
ท่านครับ
นี่ผู้พันกรีจิโอ
สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว
พวกเราไปจากที่นี่กันเถอะ
เลือดยังไหลอยู่หรือเปล่า
ครับ
ดี
ขอโทษ
การถูกยิงที่หน้าอกนี่ เจ็บชะมัดเลย
เจ็บมาก
แต่ก็รู้สึกดีที่เลือดไหล ที่รู้สึกเจ็บ
ที่รู้สึกรัก
ผมอยากให้เรารักษาโบนีได้ ด้วยความรัก...
แต่สุดท้าย เราก็ฆ่าพวกมันจนเหี้ยน
ฟังดูโหดร้าย แต่ไม่มีใครรู้สึกผิดเท่าไหร่
พวกมันถลำลึก เกินกว่าจะเปลี่ยนแปลง
การฆ่าช่วยสานสัมพันธ์ ระหว่างเรากับมนุษย์
เมื่อเรารวมตัวกัน พวกมันก็หมดทางสู้
ส่วนพวกที่เราไม่ได้ฆ่า ก็ตายกันไปเอง
พวกเราที่เหลือ
พวกเราต้องหัดเรียนรู้ ที่จะใช้ชีวิตอีกครั้ง
ซึ่งหลายคนลืมไป ว่าต้องทำยังไง
มนุษย์เริ่มยอมรับเรา สื่อสารและสอนเรา
นี่คือกุญแจแห่งการรักษาเยียวยา
อาจฟังดูน่ากลัวในตอนแรก แต่...
สิ่งยิ่งใหญ่ก็ดูน่ากลัว ในตอนแรกทั้งนั้น
นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เมื่อโลกได้รับการบูรณะ
ให้ช่วยมั้ย
ก็ดี
ผมมี... นิ้วซอมบี้
ขอบคุณ
นี่ครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันชอบฝน
ไม่เป็นไรครับ
ผมชื่อ...
มาร์-มาร์คัส
เอมิลี่ค่ะ
คุณสวยมากเลย
ขอบคุณค่ะ มาร์คัส
คุณต้องชมผมกลับด้วยสิ
- อาร์? - หือ?
นายจำชื่อตัวเองได้หรือยัง
ยัง
นายตั้งชื่อใหม่ก็ได้นะ
เลือกสักชื่อ อะไรก็ได้ที่นายชอบ
ผมชอบชื่อ "อาร์"
จริงดิ
นายไม่อยากรู้ชื่อจริง ของตัวเองเหรอ
- ไม่อยากได้อดีตคืนมาเหรอ - ไม่ล่ะ
ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว
แค่ "อาร์" เหรอ
แค่ "อาร์"
Thai Subtitle Modified From DVD Master By NongZEZA~ @CtHts
[THAI]